1. Ustawa określa warunki wykonywania:
1) działalności w zakresie ubezpieczeń osobowych i ubezpieczeń majątkowych;
2) działalności reasekuracyjnej.
2. Ustawa określa także zasady:
1) wykonywania zawodu aktuariusza;
2) sprawowania nadzoru ubezpieczeniowego;
3) sprawowania nadzoru nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji
w grupach;
4) organizacji i funkcjonowania ubezpieczeniowego samorządu gospodarczego.
1. Ustawy nie stosuje się do świadczenia przez podmiot inny niż zakład ubezpieczeń pomocy, która łącznie spełnia następujące warunki:
1) pomoc świadczona jest w razie wypadku lub awarii pojazdu mechanicznego w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 367, 1019, 1174, 1175 i 1176) na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej przedsiębiorstwa udzielającego ochrony;
2) odpowiedzialność z tytułu świadczonej pomocy ogranicza się do:
a) usuwania awarii na miejscu z wykorzystaniem, w większości przypadków, przez przedsiębiorstwo udzielające ochrony, własnego personelu i sprzętu,
b) przewiezienia pojazdu mechanicznego do najbliższego lub najbardziej odpowiedniego miejsca, w którym mogą być wykonane naprawy, oraz ewentualnego przewiezienia kierowcy i pasażerów, w normalnych okolicznościach za pomocą tego samego środka transportu, do najbliższego miejsca, z którego osoby te mogą kontynuować podróż innymi środkami,
c) transportowania pojazdu mechanicznego, ewentualnie wraz z kierowcą i pasażerami, do miejsca zamieszkania kierowcy lub pasażerów, miejsca rozpoczęcia podróży lub pierwotnego celu podróży w tym samym państwie. 2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, może świadczyć zakład ubezpieczeń, który otrzymał zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale II w grupie 18 załącznika do ustawy. W tym przypadku stosuje się przepisy ustawy.
1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) biuro narodowe – biuro narodowe w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;
2) bliskie powiązania – sytuację, w której:
a) dwa lub więcej podmiotów jest ze sobą powiązanych przez kontrolę lub przez udział kapitałowy lub
b) dwa lub więcej podmiotów jest trwale powiązanych przez kontrolę z tą samą osobą;
3) cedent – zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który w związku z wykonywaną działalnością ubezpieczeniową lub reasekuracyjną ceduje ryzyko na zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń wykonujący działalność reasekuracyjną;
4) dominujący podmiot nieregulowany – dominujący podmiot nieregulowany w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1413);
5) dominujący podmiot ubezpieczeniowy – jednostkę dominującą niebędącą dominującym podmiotem nieregulowanym:
a) która posiada udziały kapitałowe w jednostkach zależnych oraz
b) której jednostkami zależnymi są wyłącznie lub w większości zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, a przynajmniej jednym z tych zakładów jest krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji lub zagraniczny zakład ubezpieczeń, który uzyskał zezwolenie w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, lub zagraniczny zakład reasekuracji, który uzyskał zezwolenie w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej;
6) duże ryzyka – ryzyka, o których mowa w dziale II załącznika do ustawy:
a) w grupach 4–7, 11 i 12,
b) w grupach 14 i 15 – w przypadku gdy ubezpieczający wykonuje działalność gospodarczą lub wolny zawód, a ryzyko wiąże się z tą działalnością,
c) w grupach 3, 8, 9, 10, 13 i 16 – w przypadku gdy ubezpieczający przekracza co najmniej dwa z następujących progów w roku obrotowym:
– sumę aktywów bilansu w wysokości równowartości w złotych 6,6 mln euro,
– łączne przychody netto ze sprzedaży towarów i usług oraz operacji finansowych w wysokości równowartości w złotych 13,6 mln euro,
– średnioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty w liczbie 250 osób;
7) efekty dywersyfikacji – ograniczenie ekspozycji na ryzyko zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz grup związane z dywersyfikacją ich działalności, wynikające z faktu, że strata z tytułu realizacji jednego rodzaju ryzyka może zostać skompensowana brakiem realizacji lub niepełną realizacją innego rodzaju ryzyka, w przypadku gdy ryzyka te nie są w pełni skorelowane;
8) EIOPA – Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 48, z późn. zm.2)), zwanego dalej „rozporządzeniem 1094/2010”; <8a) europejski pojedynczy punkt dostępu – europejski pojedynczy punkt Dodany pkt 8a w dostępu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu ust. 1 w art. 3 wejdzie w życie z Europejskiego i Rady (UE) 2023/2859 z dnia 13 grudnia 2023 r. dn. 10.01.2030 r. (Dz. U. z 2026 r. w sprawie ustanowienia europejskiego pojedynczego punktu dostępu poz. 644). zapewniającego scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji mających znaczenie dla usług finansowych, rynków kapitałowych i zrównoważonego rozwoju (Dz. Urz. UE L 2023/2859 z 20.12.2023, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2859”;>
9) firma inwestycyjna – firmę inwestycyjną w rozumieniu art. 3 pkt 3 lit. a–f ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego; <9a) format nadający się do odczytu maszynowego – format przeznaczony do odczytu maszynowego w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia
2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 334 z 27.12.2019, str. 1.
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 2024/1760 z 05.07.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2024/3005 z 12.12.2024. 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1524);
9b) format umożliwiający ekstrakcję danych – format otwarty w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, który jest powszechnie stosowany lub wymagany prawem, umożliwia ekstrakcję danych przez maszynę i jest czytelny dla człowieka;>
10) funkcja należąca do systemu zarządzania – zdolność zakładu ubezpieczeń lub Dodane pkt 9a i zakładu reasekuracji do wykonywania poszczególnych zadań w ramach 9b w ust. 1 w art. 3 wejdą w życie z systemu zarządzania; dn. 10.01.2030 r. (Dz. U. z 2026 r.
11) główny oddział – oddział w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. poz. 644). o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619 i 621) zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub zakładu reasekuracji mającego siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej;
12) grupa – grupę podmiotów:
a) w skład której wchodzi podmiot posiadający udziały kapitałowe w innych podmiotach, jednostki zależne tego podmiotu, oraz podmioty, w których ten podmiot lub jego jednostki zależne posiadają udziały kapitałowe, a także grupę podmiotów powiązanych ze sobą umową, o której mowa w art. 7 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96),
b) opartą na ustanowieniu, w drodze umowy lub w inny sposób, silnych i trwałych powiązań finansowych do celów nadzoru nad grupą, w skład której mogą wchodzić towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, towarzystwa reasekuracji wzajemnej lub inne zakłady ubezpieczeń oparte na zasadzie wzajemności, spełniającą poniższe warunki:
– jeden z podmiotów wchodzących w skład grupy, uznawany za jednostkę dominującą, jest uprawniony do kierowania polityką finansową i operacyjną innych podmiotów wchodzących w skład grupy, uznawanych za jednostki zależne,
– ustanowienie i rozwiązanie powiązań finansowych do celów nadzoru nad grupą podlega zatwierdzeniu przez organ sprawujący nadzór nad grupą;
13) instytucja kredytowa – instytucję kredytową w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego;
14) jednostka dominująca – podmiot, który sprawuje nad innym podmiotem kontrolę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 lit. a–d ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, z późn. zm.4)), lub podmiot który w ocenie organu nadzoru w inny sposób sprawuje kontrolę nad innym podmiotem;
15) jednostka zależna – podmiot kontrolowany przez jednostkę dominującą;
16) koasekuracja – umowę ubezpieczenia, na podstawie której co najmniej dwa zakłady ubezpieczeń, działając w porozumieniu, zobowiązują się do spełnienia określonego świadczenia w przypadku wystąpienia zdarzenia losowego przewidzianego w umowie;
16a) koasekurator wiodący ‒ zakład ubezpieczeń wybrany spośród uczestników umowy koasekuracyjnej do realizacji czynności określonych w tej umowie w imieniu własnym i pozostałych zakładów ubezpieczeń współubezpieczających;
17) kolegium organów nadzoru – stałą, elastyczną strukturę współpracy, koordynacji i ułatwiania wydawania rozstrzygnięć dotyczących nadzoru nad grupą;
18) krajowy zakład ubezpieczeń – przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, z późn. zm.5)) z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 295 i 1598, z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 1218.
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1222 i 1871 oraz z 2025 r. poz. 222, 621, 622, 769 i 1168.
19) krajowy zakład reasekuracji – przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; <19a) metadane – metadane w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Dodany pkt 19a 2023/2859;> w ust. 1 w art. 3 wejdzie w życie z
20) miara ryzyka – funkcję matematyczną, która przyporządkowuje kwotę dn. 10.01.2030 r. (Dz. U. z 2026 r. pieniężną danej prognozie rozkładu prawdopodobieństwa i rośnie poz. 644). monotonicznie wraz z poziomem ekspozycji na ryzyko stanowiącym podstawę danej prognozy rozkładu prawdopodobieństwa;
21) mieszany dominujący podmiot ubezpieczeniowy – inną niż Skarb Państwa jednostkę dominującą, której przynajmniej jedną z jednostek zależnych jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, niebędącą:
a) zakładem ubezpieczeń,
b) zakładem reasekuracji,
c) dominującym podmiotem ubezpieczeniowym,
d) dominującym podmiotem nieregulowanym;
22) oddział – każdą formę stałej obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub zakładu reasekuracji mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w tym oddział, w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
23) organ nadzoru – Komisję Nadzoru Finansowego;
24) organ nadzorczy – organ nadzoru lub organ właściwy w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie do sprawowania nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową lub reasekuracyjną;
25) organ sprawujący nadzór nad grupą – organ odpowiedzialny za nadzór nad grupą, wyznaczony zgodnie z art. 404;
26) osoby pełniące kluczowe funkcje:
a) członków zarządu i członków rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji oraz osoby nadzorujące w takim zakładzie inne kluczowe funkcje, w szczególności funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję zgodności z przepisami, funkcję audytu wewnętrznego i funkcję aktuarialną,
b) członków rady administrującej spółki europejskiej, w której przyjęto system monistyczny, oraz osoby nadzorujące w takiej spółce inne kluczowe funkcje, w szczególności funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję zgodności z przepisami, funkcję audytu wewnętrznego i funkcję aktuarialną;
27) outsourcing – umowę między zakładem ubezpieczeń albo zakładem reasekuracji a dostawcą usług, na podstawie której dostawca usług wykonuje proces, usługę lub działanie, które w innym przypadku zostałyby wykonane przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, a także umowę, na podstawie której dostawca usług powierza wykonanie takiego procesu, usługi lub działania innym podmiotom, za pośrednictwem których wykonuje on dany proces, usługę lub działanie;
28) państwo członkowskie Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka – państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym:
a) znajduje się nieruchomość wraz z częściami składowymi i przynależnościami oraz znajdującym się w niej mieniem, o ile mienie to jest objęte tą samą umową ubezpieczenia co nieruchomość,
b) pojazd jest zarejestrowany, w przypadku gdy umowa ubezpieczenia dotyczy pojazdu podlegającego rejestracji, z zastrzeżeniem lit. c,
c) pojazd mechaniczny jest zarejestrowany albo pojazd mechaniczny ma być zarejestrowany, według wyboru posiadacza pojazdu, w przypadku gdy pojazd mechaniczny został nabyty w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż to, w którym ma być zarejestrowany, jednak nie dłużej niż przez okres 30 dni od dnia objęcia pojazdu mechanicznego w posiadanie przez jego nabywcę,
d) została zawarta umowa ubezpieczenia, na okres nie dłuższy niż 4 miesiące, dotycząca ubezpieczenia związanego z podróżą, niezależnie od grupy określonej w załączniku do ustawy,
e) ubezpieczający będący osobą fizyczną ma stałe miejsce zamieszkania albo ubezpieczający będący osobą prawną ma siedzibę jednostki organizacyjnej objętej umową ubezpieczenia – w przypadkach innych niż określone w lit. a–d;
29) pełniący obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą – organ nadzorczy, który w przypadku, o którym mowa w art. 374 ust. 1 pkt 3, byłby organem sprawującym nadzór nad grupą zgodnie z art. 404 ust. 2 – do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie weryfikacji, czy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, którego jednostka dominująca ma siedzibę na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, podlega nadzorowi wykonywanemu przez organ nadzorczy państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej równoważnemu z nadzorem sprawowanym na podstawie rozdziału 15 nad zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji, o których mowa w art. 374 ust. 1 pkt 1 i 2;
29a) podmiot finansowy:
a) instytucję kredytową,
b) instytucję finansową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ‒ Prawo bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, z późn. zm.6)),
c) przedsiębiorstwo pomocniczych usług bankowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ‒ Prawo bankowe,
d) zakład ubezpieczeń,
e) zakład reasekuracji,
f) dominujący podmiot ubezpieczeniowy,
g) firmę inwestycyjną,
h) dominujący podmiot nieregulowany;
30) podmiot posiadający udziały kapitałowe w innym podmiocie – podmiot, który jest jednostką dominującą albo podmiot niebędący jednostką dominującą, posiadający udział kapitałowy w innym podmiocie;
31) podmiot powiązany – podmiot, który jest jednostką zależną albo podmiot niebędący jednostką zależną, w którym inny podmiot posiada udział kapitałowy;
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1685 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146, 222, 525, 769, 820, 1069, 1170, 1191 i 1216.
32) podmiot regulowany – podmiot regulowany w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego;
33) powiązanie przez kontrolę – związek między jednostką dominującą a jednostką zależną lub podobny związek między jakimkolwiek podmiotem a zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji;
33a) profilowanie – profilowanie osób fizycznych w rozumieniu art. 4 pkt 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”;
34) prognoza rozkładu prawdopodobieństwa – funkcję matematyczną, która zbiorowi możliwych przyszłych zdarzeń wzajemnie wykluczających się przyporządkowuje prawdopodobieństwo ich wystąpienia;
35) przyjmujące państwo członkowskie Unii Europejskiej – państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma oddział lub świadczy usługi, inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym ten zakład ma siedzibę, przy czym państwem członkowskim Unii Europejskiej, w którym zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji świadczy usługi, jest państwo członkowskie Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka, jeżeli ryzyko pokrywa zakład ubezpieczeń lub oddział położony w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
36) reprezentant do spraw roszczeń – pełnomocnika zakładu ubezpieczeń wykonującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej działalność w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, z wyjątkiem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, umocowanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż państwo
7) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2. członkowskie Unii Europejskiej, w którym ten zakład ma siedzibę, zgodnie z prawem państwa, w którym jest ustanowiony, do reprezentowania zakładu ubezpieczeń oraz rozpatrywania i zaspokajania roszczeń w imieniu i na rachunek reprezentowanego zakładu ubezpieczeń;
37) rodzaje reasekuracji:
a) reasekurację ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy,
b) reasekurację pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których mowa w dziale II załącznika do ustawy;
38) ryzyko koncentracji – ekspozycje na ryzyko, w przypadku których wysokość potencjalnej straty może zagrażać wypłacalności lub sytuacji finansowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;
39) ryzyko kredytowe – możliwość poniesienia straty lub niekorzystnej zmiany sytuacji finansowej wynikającą z wahań zdolności kredytowej emitentów papierów wartościowych, kontrahentów i dłużników, na które narażone są zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, w postaci ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, ryzyka spreadu lub ryzyka koncentracji aktywów;
40) ryzyko operacyjne – możliwość poniesienia straty wynikającą z niewłaściwych lub błędnych procesów wewnętrznych, z działań personelu lub systemów lub ze zdarzeń zewnętrznych;
41) ryzyko płynności – możliwość niezrealizowania przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji lokat i innych aktywów w celu uregulowania swoich zobowiązań finansowych w momencie, gdy stają się one wymagalne;
42) ryzyko rynkowe – możliwość poniesienia straty lub niekorzystnej zmiany sytuacji finansowej wynikającą bezpośrednio lub pośrednio z wahań poziomu i wahań zmienności rynkowych cen aktywów, zobowiązań i instrumentów finansowych;
43) ryzyko aktuarialne – możliwość poniesienia straty lub niekorzystnej zmiany wartości zobowiązań, jakie mogą wyniknąć z zawartych umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych, w związku z niewłaściwymi założeniami dotyczącymi wyceny składek i tworzenia rezerw techniczno-
-ubezpieczeniowych;
44) spółka celowa – podmiot niebędący zakładem ubezpieczeń ani zakładem reasekuracji, który przejmuje ryzyka od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz w pełni finansuje ekspozycję z tytułu takich ryzyk z wpływów z emisji dłużnych papierów wartościowych lub innego mechanizmu finansowania, w którym prawa spłaty dostawców finansowania dłużnego lub innego mechanizmu finansowania są podporządkowane zobowiązaniom reasekuracyjnym tego podmiotu;
45) spółka publiczna – spółkę publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 592);
46) system zarządzania – system obejmujący funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję zgodności z przepisami, funkcję audytu wewnętrznego i funkcję aktuarialną, który zapewnia prawidłowe i ostrożne zarządzanie zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji;
47) techniki przenoszenia ryzyka – techniki, które umożliwiają zakładom ubezpieczeń lub zakładom reasekuracji przeniesienie na inny podmiot części lub wszystkich ponoszonych ryzyk;
48) transakcja wewnątrz grupy – transakcję przeprowadzoną przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, której stronami są bezpośrednio lub pośrednio inne podmioty wchodzące w skład tej samej grupy lub osoba fizyczna lub prawna mająca bliskie powiązania z podmiotami wchodzącymi w skład grupy, której celem jest realizacja zobowiązania, bez względu na to, czy transakcja ma charakter umowny, oraz bez względu na to, czy transakcja ma charakter odpłatny;
49) trwały nośnik – trwały nośnik w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 1796 oraz z 2025 r. poz. 1172);
50) ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy – w ubezpieczeniu, o którym mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, wydzielony fundusz aktywów stanowiący rezerwę tworzoną ze składek ubezpieczeniowych, inwestowany w sposób określony w umowie ubezpieczenia;
51) udział kapitałowy – posiadanie, bezpośrednio lub w wyniku powiązania przez kontrolę, co najmniej 20 % praw głosu lub kapitału zakładowego innego podmiotu;
52) uprawniony z umowy ubezpieczenia – uprawnionego do żądania spełnienia przez zakład ubezpieczeń świadczenia z tytułu umowy ubezpieczenia; za uprawnionego z umowy ubezpieczenia uważa się również poszkodowanego w przypadku ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej;
53) Urząd – Urząd Komisji Nadzoru Finansowego;
53a) wewnętrzny zakład ubezpieczeń ‒ zakład ubezpieczeń, którego akcjonariuszem lub udziałowcem jest:
a) podmiot finansowy niebędący zakładem ubezpieczeń albo zakładem reasekuracji albo niewchodzący w skład grupy, w skład której wchodzą zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, albo
b) podmiot niebędący podmiotem finansowym ‒ którego celem jest ubezpieczanie wyłącznie ryzyk podmiotu lub podmiotów będących jego akcjonariuszami lub udziałowcami lub podmiotów grupy, w skład której wchodzi;
53b) wewnętrzny zakład reasekuracji ‒ zakład reasekuracji, którego akcjonariuszem lub udziałowcem jest:
a) podmiot finansowy niebędący zakładem ubezpieczeń albo zakładem reasekuracji albo niewchodzący w skład grupy, w skład której wchodzą zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, albo
b) podmiot niebędący podmiotem finansowym ‒ którego celem jest przyjmowanie do reasekuracji wyłącznie ryzyka podmiotu lub podmiotów będących jego akcjonariuszami lub udziałowcami lub podmiotów grupy, w skład której wchodzi;
54) zagraniczny ubezpieczeniowy fundusz gwarancyjny – podmiot, którego siedziba znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gwarantujący zaspokojenie roszczeń z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w przypadku niespełnienia obowiązku ubezpieczenia lub nieustalenia sprawcy szkody;
55) zagraniczny zakład ubezpieczeń – przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonującego działalność ubezpieczeniową;
56) zagraniczny zakład reasekuracji – przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonującego działalność reasekuracyjną;
57) zdarzenie losowe – niezależne od woli ubezpieczającego lub ubezpieczonego zdarzenie przyszłe i niepewne, którego wystąpienie powoduje uszczerbek w dobrach osobistych lub w dobrach majątkowych albo zwiększenie potrzeb majątkowych po stronie ubezpieczającego lub innej osoby objętej ochroną ubezpieczeniową;
58) zewnętrzna instytucja oceny wiarygodności kredytowej – agencję ratingową zarejestrowaną lub certyfikowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz. Urz. UE L 302 z 17.11.2009, s. 1) lub bank centralny sporządzający ratingi kredytowe wyłączone z zakresu stosowania tego rozporządzenia. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwach członkowskich Unii Europejskiej, należy przez to rozumieć także państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6 lit. c, jeżeli ubezpieczający wchodzi w skład grupy kapitałowej, dla której przygotowywane jest skonsolidowane sprawozdanie finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, oceny, czy progi, o których mowa w tym przepisie, są przekroczone, dokonuje się na podstawie skonsolidowanego sprawozdania finansowego. 4. Równowartość w złotych wyrażonych w euro kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 6 lit. c, ustala się zgodnie z art. 272 ust. 6. 5. Funkcje należące do systemu zarządzania wykonują osoby wykonujące czynności należące do tych funkcji oraz osoby nadzorujące te funkcje. 6. Na potrzeby przepisów rozdziału 15 przez podmiot posiadający udziały kapitałowe w innym podmiocie rozumie się także podmiot, który w ocenie organu nadzoru w inny sposób sprawuje kontrolę nad innym podmiotem lub w inny sposób wywiera znaczący wpływ na inny podmiot. 7. Na potrzeby przepisów rozdziału 15 przez podmiot powiązany rozumie się podmiot, w którym inny podmiot posiada udziały kapitałowe.
1. Przez działalność ubezpieczeniową rozumie się wykonywanie czynności ubezpieczeniowych związanych z oferowaniem i udzielaniem ochrony na wypadek ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych. 2. Przez działalność reasekuracyjną rozumie się wykonywanie czynności związanych z przyjmowaniem ryzyka cedowanego przez zakład ubezpieczeń lub przez zakład reasekuracji oraz dalsze cedowanie przyjętego ryzyka, w szczególności:
1) zawieranie i wykonywanie umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji lub zlecanie zawierania umów retrocesji brokerom reasekuracyjnym w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń (Dz. U. z 2024 r. poz. 1214 oraz z 2025 r. poz. 1069), zwanej dalej „ustawą o dystrybucji ubezpieczeń”, a także wykonywanie tych umów;
2) składanie oświadczeń woli w sprawach roszczeń o odszkodowania lub inne świadczenia należne z tytułu umów, o których mowa w pkt 1;
3) ustalanie składek i prowizji należnych z tytułu umów, o których mowa w pkt 1;
4) prowadzenie kontroli przestrzegania przez cedentów warunków umów, o których mowa w pkt 1. 3. Zakład ubezpieczeń nie może wykonywać innej działalności poza działalnością ubezpieczeniową i bezpośrednio z nią związaną, z zastrzeżeniem ust. 6 i 11 oraz art. 43 ust. 1. 4. Zakład reasekuracji nie może wykonywać innej działalności poza działalnością reasekuracyjną i czynnościami bezpośrednio z nią związanymi. 5. Czynnościami bezpośrednio związanymi z działalnością reasekuracyjną są w szczególności czynności wykonywane w zakresie doradztwa statystycznego, doradztwa aktuarialnego, analizy ryzyka, badań na rzecz klientów, lokowania środków zakładu reasekuracji, a także czynności zapobiegania powstawaniu lub zmniejszenia skutków wypadków ubezpieczeniowych lub finansowanie tych działań z funduszu prewencyjnego. 6. Zakład działający jako zakład ubezpieczeń i reasekuracji może wykonywać również działalność, o której mowa w ust. 2 i 5. 7. Czynnościami ubezpieczeniowymi, o których mowa w ust. 1, są:
1) zawieranie umów ubezpieczenia, umów gwarancji ubezpieczeniowych lub zlecanie ich zawierania uprawnionym pośrednikom ubezpieczeniowym w rozumieniu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń, a także wykonywanie tych umów;
2) zawieranie umów reasekuracji lub zlecanie ich zawierania brokerom reasekuracyjnym w rozumieniu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń, a także wykonywanie tych umów, w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych (reasekuracja bierna);
3) składanie oświadczeń woli w sprawach roszczeń o odszkodowania lub inne świadczenia należne z tytułu umów, o których mowa w pkt 1 i 2;
4) ustalanie składek i prowizji należnych z tytułu umów, o których mowa w pkt 1 i 2;
5) ustanawianie, w drodze czynności cywilnoprawnych, zabezpieczeń rzeczowych lub osobistych, jeżeli są one bezpośrednio związane z zawieraniem umów, o których mowa w pkt 1 i 2. 8. Czynnościami ubezpieczeniowymi są również:
1) ocena ryzyka w ubezpieczeniach osobowych i ubezpieczeniach majątkowych oraz w umowach gwarancji ubezpieczeniowych;
2) wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2;
3) przejmowanie i zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład ubezpieczeń w związku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej;
4) prowadzenie kontroli przestrzegania przez ubezpieczających lub ubezpieczonych, zastrzeżonych w umowie lub w ogólnych warunkach ubezpieczeń, obowiązków i zasad bezpieczeństwa odnoszących się do przedmiotów objętych ochroną ubezpieczeniową;
5) prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych związanych z wykonywaniem:
a) umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych,
b) umów reasekuracji w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych;
6) lokowanie środków zakładu ubezpieczeń;
7) wykonywanie innych czynności przewidzianych dla zakładu ubezpieczeń w odrębnych ustawach. 9. Czynnościami ubezpieczeniowymi są także następujące czynności, jeżeli są wykonywane przez zakład ubezpieczeń:
1) ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych;
2) ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych;
3) ustalanie wartości przedmiotu ubezpieczenia;
4) zapobieganie powstawaniu albo zmniejszenie skutków zdarzeń losowych oraz finansowanie tych działań z funduszu prewencyjnego. 10. Czynności, o których mowa w ust. 8 pkt 5 oraz ust. 9 pkt 1 i 2, a także wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2, uważa się za czynności ubezpieczeniowe także wtedy, gdy ich wykonywania podejmuje się zakład ubezpieczeń na wniosek innego zakładu ubezpieczeń, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia i umowy gwarancji ubezpieczeniowej, także w przypadku gdy umowy te zawarte są z innym zakładem ubezpieczeń. 11. Zakład ubezpieczeń może bezpośrednio lub przez pośredników ubezpieczeniowych:
1) pośredniczyć w imieniu lub na rzecz podmiotów wykonujących czynności bankowe określone w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ‒ Prawo bankowe przy zawieraniu umów w ramach wykonywania tych czynności, na zasadach określonych w tej ustawie;
2) pośredniczyć w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych lub tytułów uczestnictwa funduszy zagranicznych oraz funduszy inwestycyjnych otwartych z siedzibą w państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EEA), na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1034, z późn. zm.8)), zwanej dalej „ustawą o funduszach inwestycyjnych”;
3) wykonywać działalność akwizycyjną na rzecz dobrowolnych funduszy emerytalnych, o których mowa w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1113 oraz z 2025 r. poz. 1069 i 1216);
4) pośredniczyć w imieniu lub na rzecz instytucji finansowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 427 oraz z 2025 r. poz. 1216), innych niż zakład ubezpieczeń, przy zawieraniu umów o zarządzanie pracowniczymi planami kapitałowymi.
Ustala się podział ubezpieczeń według działów, grup i rodzajów ryzyka określony w załączniku do ustawy. Rozdział 2 Zasady wykonywania działalności ubezpieczeniowej i działalności reasekuracyjnej
rozdzial
Rozdział 2 - Zasady wykonywania działalności ubezpieczeniowej i działalności reasekuracyjnej
1. Zakład ubezpieczeń może wykonywać działalność ubezpieczeniową wyłącznie w formie spółki akcyjnej, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych albo spółki europejskiej określonej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, s. 251). 2. Zakład reasekuracji może wykonywać działalność reasekuracyjną wyłącznie w formie spółki akcyjnej, towarzystwa reasekuracji wzajemnej albo
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1863 oraz z 2025 r. poz. 146, 820, 935, 1069, 1161 i 1216. spółki europejskiej określonej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE). 3. Do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji wykonujących działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną w formie spółki europejskiej przepisy ustawy dotyczące wykonywania takiej działalności w formie spółki akcyjnej stosuje się odpowiednio, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
1. Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub działalności
reasekuracyjnej wymaga uzyskania zezwolenia organu nadzoru.
2. Działalność ubezpieczeniową wykonuje zakład ubezpieczeń działający jako
zakład ubezpieczeń albo zakład ubezpieczeń i reasekuracji.
3. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w formie spółki akcyjnej ma
obowiązek i wyłączne prawo używania w firmie wyrazów „towarzystwo
ubezpieczeń”, „zakład ubezpieczeń”, „towarzystwo ubezpieczeń i reasekuracji” albo
„zakład ubezpieczeń i reasekuracji”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie
odpowiednio skrótów „TU”, „ZU”, „TUiR” albo „ZUiR”.
4. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w formie towarzystwa
ubezpieczeń wzajemnych ma obowiązek i wyłączne prawo używania w firmie
wyrazów „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych”. Dopuszczalne jest używanie
w obrocie skrótu „TUW”.
5. Zakład reasekuracji wykonujący działalność w formie spółki akcyjnej ma
obowiązek i wyłączne prawo używania w firmie wyrazów „towarzystwo
reasekuracji”, „towarzystwo reasekuracyjne” albo „zakład reasekuracji”.
Dopuszczalne jest używanie w obrocie odpowiednio skrótów „TR” albo „ZR”.
6. Zakład reasekuracji wykonujący działalność w formie towarzystwa
reasekuracji wzajemnej ma obowiązek i wyłączne prawo używania w firmie wyrazów
„towarzystwo reasekuracji wzajemnej”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu
„TRW”.
1. Organ nadzoru może być uczestnikiem postępowania rejestrowego
dotyczącego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
2. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji niezwłocznie zawiadamiają organ
nadzoru o wniosku składanym do sądu rejestrowego.
1. Zakład ubezpieczeń nie może wykonywać jednocześnie działalności,
o której mowa w dziale I oraz w dziale II załącznika do ustawy.
2. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność, o której mowa w dziale
I załącznika do ustawy, używa w nazwie lub firmie wyrazów wyróżniających ten
rodzaj działalności.
1. Powództwo o roszczenie wynikające z umowy ubezpieczenia można wytoczyć według przepisów o właściwości ogólnej albo przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. 2. Powództwo o roszczenie wynikające z umowy ubezpieczenia można wytoczyć według przepisów o właściwości ogólnej albo przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania spadkobiercy ubezpieczonego lub spadkobiercy uprawnionego z umowy ubezpieczenia. 3. Przelew wierzytelności nie wpływa na właściwość sądu.
Wskazanie w piśmie procesowym oddziału zagranicznego zakładu
ubezpieczeń jako strony postępowania dotyczącego roszczenia wynikającego
z działalności zagranicznego zakładu ubezpieczeń wykonywanej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział jest jednoznaczne ze wskazaniem jako strony
tego postępowania zagranicznego zakładu ubezpieczeń.
1. Krajowy zakład ubezpieczeń i zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonujące działalność ubezpieczeniową w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów stają się członkami:
1) Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego – z dniem zawarcia pierwszej umowy w tej grupie ubezpieczenia, oraz
2) Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych:
a) z dniem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej – w przypadku krajowego zakładu ubezpieczeń,
b) z dniem złożenia deklaracji członkowskiej – w przypadku zagranicznego zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
c) z dniem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez główny oddział – w przypadku zagranicznego zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej. 2. Krajowy zakład ubezpieczeń i zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonujące działalność ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania gos- podarstwa rolnego stają się członkami Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dniem zawarcia pierwszej umowy tego rodzaju ubezpieczenia.
1. Reprezentantem do spraw roszczeń może być osoba prawna lub osoba
fizyczna dająca rękojmię należytego wykonywania czynności likwidacyjnych
i regulowania płatności odszkodowawczych.
2. Dane dotyczące ustanowionych reprezentantów do spraw roszczeń zakład
ubezpieczeń przekazuje, w terminie 30 dni od dnia ich ustanowienia,
Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.
3. Dane, o których mowa w ust. 2, obejmują:
1) nazwę i adres siedziby zakładu ubezpieczeń, który ustanowił reprezentanta do
spraw roszczeń;
2) imię i nazwisko lub nazwę reprezentanta do spraw roszczeń;
3) państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym ustanowiony jest
reprezentant do spraw roszczeń;
4) adres zamieszkania lub adres siedziby reprezentanta do spraw roszczeń;
5) adres do korespondencji reprezentanta do spraw roszczeń, jeżeli jest inny niż
adres, o którym mowa w pkt 4;
6) numer telefonu, numer faksu i adres elektroniczny reprezentanta do spraw
roszczeń.
Art. 14Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez krajowy zakład ubezpieczeń i zagraniczny
1. Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez krajowy zakład
ubezpieczeń i zagraniczny zakład ubezpieczeń mające siedzibę w państwie
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, które uzyskały zezwolenie
na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez główny oddział, podlega nadzorowi organu nadzoru.
2. Wykonywanie działalności reasekuracyjnej przez krajowy zakład reasekuracji
i zagraniczny zakład reasekuracji mające siedzibę w państwie niebędącym państwem
członkowskim Unii Europejskiej, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie
działalności reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez główny
oddział, podlega nadzorowi organu nadzoru.
1. Zakład ubezpieczeń udziela ochrony ubezpieczeniowej na podstawie
umowy ubezpieczenia zawartej z ubezpieczającym.
2. Umowa ubezpieczenia ma charakter dobrowolny, z zastrzeżeniem przepisów
ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych,
Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli
Komunikacyjnych.
3. Umowa ubezpieczenia, ogólne warunki ubezpieczenia oraz inne wzorce
umowy są formułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały.
4. Ogólne warunki ubezpieczenia oraz inne wzorce umowy zakład ubezpieczeń
zamieszcza na swojej stronie internetowej.
5. Postanowienia umowy ubezpieczenia, ogólnych warunków ubezpieczenia
oraz innych wzorców umowy sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na
korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy
ubezpieczenia.
Ogólne warunki ubezpieczenia określają w szczególności:
1) rodzaj ubezpieczenia i jego przedmiot;
2) warunki zmiany sumy ubezpieczenia lub sumy gwarancyjnej, jeżeli ogólne
warunki ubezpieczenia taką zmianę przewidują;
3) prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia;
4) zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń;
5) sposób ustalania rozmiaru szkody – przy ubezpieczeniach majątkowych;
6) sposób określania sumy odszkodowania lub innego świadczenia, jeżeli ogólne
warunki ubezpieczenia przewidują odstępstwa od zasad przewidzianych
w przepisach prawa;
7) sposób ustalania i opłacania składki ubezpieczeniowej;
8) metodę i sposób indeksacji składek ubezpieczeniowych, jeżeli ogólne warunki
ubezpieczenia przewidują indeksację składek;
9) tryb i warunki dokonania zmiany umowy ubezpieczenia zawartej na czas
nieokreślony;
10) przesłanki, sposób oraz termin wypowiedzenia umowy ubezpieczenia, jeżeli
ogólne warunki ubezpieczenia przewidują taką możliwość, a także przesłanki,
sposób oraz termin wystąpienia z umowy ubezpieczenia grupowego;
11) termin i sposób odstąpienia od umowy ubezpieczenia.
1. Zakład ubezpieczeń zawiera w stosowanych przez siebie wzorcach
umów, w szczególności w ogólnych warunkach ubezpieczenia, informacje, które
postanowienia określają:
1) przesłanki wypłaty odszkodowania i innych świadczeń lub wartości wykupu
ubezpieczenia;
2) ograniczenia oraz wyłączenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń
uprawniające do odmowy wypłaty odszkodowania i innych świadczeń lub ich
obniżenia;
3) koszty oraz wszelkie inne obciążenia potrącane ze składek ubezpieczeniowych,
z aktywów ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych lub poprzez umorzenie
jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych;
4) wartość wykupu ubezpieczenia w poszczególnych okresach trwania ochrony
ubezpieczeniowej oraz okres, w którym roszczenie o wypłatę wartości wykupu
nie przysługuje.
2. W przypadku umowy ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek,
w szczególności ubezpieczenia grupowego, zakład ubezpieczeń przekazuje
informacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem ubezpieczającego, osobie
zainteresowanej, przed przystąpieniem do takiej umowy, na piśmie, lub, jeżeli osoba
zainteresowana wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku.
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób sporządzania informacji, o których mowa w ust. 1, mając na
uwadze zapewnienie czytelności i przejrzystości przekazywanych informacji.
1. W ubezpieczeniu na cudzy rachunek, w szczególności
w ubezpieczeniu grupowym, ubezpieczający nie może otrzymywać wynagrodzenia
lub innych korzyści w związku z oferowaniem możliwości skorzystania z ochrony
ubezpieczeniowej lub czynnościami związanymi z wykonywaniem umowy
ubezpieczenia. Nie wyklucza to możliwości zobowiązania się przez ubezpieczonego
wobec ubezpieczającego do finansowania kosztu składki ubezpieczeniowej.
2. Zakaz otrzymywania wynagrodzenia lub innych korzyści, o którym mowa
w ust. 1, obejmuje również osoby działające na rzecz lub w imieniu ubezpieczającego.
3. Przepisy ust. 1 zdanie pierwsze oraz ust. 2 nie dotyczą umów ubezpieczenia
grupowego, zawartych na rachunek pracowników lub osób wykonujących pracę na
podstawie umów cywilnoprawnych oraz członków ich rodzin, a także umów zawartych na rachunek członków stowarzyszeń, samorządów zawodowych lub związków zawodowych.
4. Przed przystąpieniem do umowy ubezpieczenia grupowego, o której mowa
w ust. 3, ubezpieczający przekazuje osobie zainteresowanej przystąpieniem do takiej
umowy informacje o:
1) firmie zakładu ubezpieczeń oraz adresie jego siedziby;
2) charakterze wynagrodzenia, w rozumieniu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń,
otrzymywanego w związku z proponowanym przystąpieniem do umowy
ubezpieczenia grupowego;
3) możliwości złożenia reklamacji, wniesienia skargi oraz pozasądowego
rozwiązywania sporów.
5. W zakresie umów ubezpieczenia grupowego, o których mowa w ust. 3, do
ubezpieczającego stosuje się odpowiednio przepis art. 7 ustawy o dystrybucji
ubezpieczeń.
W umowie ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek,
w szczególności ubezpieczenia grupowego, jeżeli konieczna jest zgoda
ubezpieczonego na udzielenie ochrony ubezpieczeniowej lub ubezpieczony zgadza się
na finansowanie kosztu składki ubezpieczeniowej, w przypadku niedoręczenia
ubezpieczonemu warunków umowy przed wyrażeniem takiej zgody, zakład
ubezpieczeń nie może powoływać się na postanowienia ograniczające lub wyłączające
odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń, a także przewidujące skutki naruszeń
powinności ubezpieczonego lub obciążające go obowiązkami.
1. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I załącznika do
ustawy, zakład ubezpieczeń zawiera w umowie ubezpieczenia:
1) definicje poszczególnych świadczeń;
2) określenie wysokości składek odpowiadających poszczególnym świadczeniom
podstawowym i dodatkowym, o ile w umowie występuje podział świadczeń na
świadczenie podstawowe i dodatkowe;
3) zasady ustalania świadczeń należnych z tytułu umowy, w szczególności sposób
kalkulacji i przyznawania premii, rabatów i udziału w zyskach ubezpieczonego,
określenie stopy technicznej, wskazanie wartości wykupu oraz wysokości sumy
ubezpieczenia w przypadku zmiany umowy ubezpieczenia na bezskładkową,
o ile są one gwarantowane, określenie kosztów oraz innych obciążeń
pobieranych przez zakład ubezpieczeń przy wypłacie świadczeń;
4) opis tych czynników w metodach kalkulacji rezerw techniczno-
-ubezpieczeniowych dla celów rachunkowości, które mogą mieć wpływ na
zmianę wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń lub wartości wykupu
ubezpieczenia;
5) wskazanie przepisów regulujących opodatkowanie świadczeń zakładu
ubezpieczeń;
6) wskazanie miejsca ujawnienia sprawozdania o wypłacalności i kondycji
finansowej zakładu ubezpieczeń.
2. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy,
przed wyrażeniem przez strony zgody na zmianę warunków umowy lub zmianę prawa
właściwego dla zawartej umowy zakład ubezpieczeń przekazuje ubezpieczającemu,
na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku,
informacje w tym zakresie wraz z określeniem wpływu tych zmian na wartość
świadczeń przysługujących z tytułu zawartej umowy.
3. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy,
zakład ubezpieczeń, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym
trwałym nośniku, informuje ubezpieczającego, nie rzadziej niż raz w roku,
z zastrzeżeniem ust. 8, o wysokości świadczeń przysługujących z tytułu zawartej
umowy ubezpieczenia, jeżeli wysokość świadczeń ulega zmianie w trakcie
obowiązywania umowy ubezpieczenia, a także o wartości wykupu ubezpieczenia,
jeżeli z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia przysługuje wykup ubezpieczenia.
W przypadku gdy z umowy ubezpieczenia przysługuje świadczenie ustalane na
podstawie sumy ubezpieczenia wyrażonej w ustalonej kwocie, zakład ubezpieczeń
informuje ubezpieczającego o zmianie w zakresie sumy ubezpieczenia.
3a. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń zobowiązał się do przekazywania,
w określonych okresach, oceny, o której mowa w art. 22 ust. 2 pkt 7, informacja,
o której mowa w ust. 3, zawiera również ocenę odpowiedniości umowy ubezpieczenia
na życie, jeżeli jest związana z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, do
potrzeb ubezpieczającego.
4. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy,
zakład ubezpieczeń, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym
trwałym nośniku, informuje ubezpieczającego, nie rzadziej niż raz w roku,
z zastrzeżeniem ust. 8, o wartości premii, jeżeli umowa ubezpieczenia uwzględnia udział w zysku z inwestowania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów rachunkowości.
5. Informacje, o których mowa w ust. 2‒4, zakład ubezpieczeń może, za zgodą
ubezpieczającego, przekazać również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
6. W przypadku umowy ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek,
w szczególności ubezpieczenia grupowego, ubezpieczający przekazuje
ubezpieczonemu, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczony wyrazi na to zgodę, na innym
trwałym nośniku, informacje określone w ust. 2‒4. Informacje te przekazuje się
ubezpieczonemu:
1) przed wyrażeniem przez ubezpieczającego zgody na zmianę warunków umowy
lub prawa właściwego dla umowy ubezpieczenia ‒ w przypadku informacji,
o których mowa w ust. 2;
2) niezwłocznie po ich przekazaniu przez zakład ubezpieczeń ubezpieczającemu ‒
w przypadku informacji, o których mowa w ust. 3 i 4.
7. W przypadku umowy ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek,
w szczególności ubezpieczenia grupowego, zakład ubezpieczeń, na żądanie
ubezpieczonego, przekazuje informacje określone w ust. 2‒4.
8. Zakład ubezpieczeń przekazuje ubezpieczającemu informacje, o których
mowa w ust. 3 i 4, po raz pierwszy nie wcześniej niż w terminie 10 miesięcy i nie
później niż w terminie 14 miesięcy od dnia zawarcia umowy.
1. Przed zawarciem umowy ubezpieczenia w zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń uzyskuje od ubezpieczającego, w formie ankiety, informacje dotyczące jego potrzeb, wiedzy i doświadczenia w dziedzinie ubezpieczeń na życie oraz jego sytuacji finansowej, tak aby zakład ubezpieczeń mógł dokonać oceny, jaka umowa ubezpieczenia jest odpowiednia do potrzeb ubezpieczającego. 2. W przypadku umowy ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek, w szczególności ubezpieczenia grupowego, o którym mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń uzyskuje, w formie ankiety, informacje dotyczące ubezpieczonego, o których mowa w ust. 1, przed wyrażeniem przez ubezpieczonego zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową w ramach umowy ubezpieczenia zawartej przez ubezpieczającego, tak aby zakład ubezpieczeń mógł dokonać oceny, czy umowa ubezpieczenia jest odpowiednia do potrzeb ubezpieczonego. 3. Na podstawie analizy informacji, o których mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń przedstawia ubezpieczającemu propozycje ubezpieczenia odpowiednie do potrzeb ubezpieczającego wraz z uzasadnieniem, które obejmuje w szczególności zidentyfikowanie potrzeb ubezpieczającego oraz wyjaśnienie, w jaki sposób przedstawione propozycje zaspokajają te potrzeby. 4. W przypadku gdy z analizy informacji, o których mowa w ust. 1, wynika, że potrzeby ubezpieczającego są nieadekwatne do jego doświadczenia, wiedzy w dziedzinie ubezpieczeń na życie lub sytuacji finansowej lub brak jest ubezpieczenia odpowiedniego do potrzeb ubezpieczającego, zakład ubezpieczeń przekazuje ubezpieczającemu tę informację z jednoczesnym ostrzeżeniem, że wynik analizy lub oferta zakładu ubezpieczeń uniemożliwia zaoferowanie odpowiedniego ubezpieczenia. Ubezpieczający pisemnie potwierdza otrzymanie tej informacji oraz składa pisemne oświadczenie o zapoznaniu się z ostrzeżeniem. W takim przypadku umowa ubezpieczenia może zostać zawarta tylko na podstawie pisemnego żądania ubezpieczającego. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zakład ubezpieczeń przedstawia ubezpieczonemu przed wyrażeniem przez niego zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową w ramach umowy ubezpieczenia zawartej przez ubezpieczającego rekomendację wraz z uzasadnieniem w zakresie skorzystania przez ubezpieczonego z tej ochrony. Uzasadnienie obejmuje w szczególności zidentyfikowanie potrzeb ubezpieczonego oraz wyjaśnienie, w jaki sposób ochrona ubezpieczeniowa udzielana na podstawie umowy ubezpieczenia zaspokaja te potrzeby. Do ubezpieczonego i zakładu ubezpieczeń stosuje się odpowiednio przepisy ust. 3 i 4. 5a. Informacje, o których mowa w ust. 3‒5, przed zawarciem umowy ubezpieczenia lub wyrażeniem przez ubezpieczonego zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową, zakład ubezpieczeń przekazuje ubezpieczającemu lub ubezpie- czonemu na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający lub ubezpieczony wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku. 5b. W przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia lub wyrażenia przez ubezpieczonego zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową za pomocą środków porozumiewania się na odległość, które uniemożliwiają uprzednie dostarczenie informacji, o których mowa w ust. 3‒5, zakład ubezpieczeń może przekazać te informacje ubezpieczającemu lub ubezpieczonemu na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający lub ubezpieczony wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, niezwłocznie po zawarciu umowy ubezpieczenia lub wyrażeniu zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową, jeżeli:
1) ubezpieczający lub ubezpieczony wyraził zgodę na otrzymanie tych informacji niezwłocznie po zawarciu umowy lub wyrażeniu zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową oraz
2) zakład ubezpieczeń umożliwił ubezpieczającemu lub ubezpieczonemu późniejsze zawarcie umowy lub wyrażenie zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową, aby mógł on otrzymać te informacje przed takim zawarciem umowy lub wyrażeniem takiej zgody. 5c. W przypadku, o którym mowa w ust. 5b, ubezpieczający lub ubezpieczony może odstąpić od umowy ubezpieczenia bez podania przyczyn, a jeżeli umowa ubezpieczenia została zawarta na cudzy rachunek – ubezpieczony może wystąpić z umowy ubezpieczenia ze skutkiem odstąpienia od tej umowy bez podania przyczyn, składając oświadczenie na piśmie, w terminie 30 dni od dnia potwierdzenia otrzymania informacji, o których mowa w ust. 3‒5. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem oświadczenie zostało wysłane. Ubezpieczający lub ubezpieczony nie ponosi kosztów związanych z odstąpieniem od umowy ubezpieczenia. 6. W przypadku odmowy wypełnienia przez ubezpieczającego lub ubezpieczonego ankiety, o której mowa w ust. 1 lub 2, przepisów ust. 3 i 5 nie stosuje się. 7. Przepisów ust. 1–5 nie stosuje się do pracowniczych programów emerytalnych prowadzonych w formie umowy grupowego ubezpieczenia na życie, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 556 oraz z 2025 r. poz. 1216), oraz pracowniczych planów kapitałowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych. 8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, minimalny zakres danych zamieszczanych w ankiecie, o której mowa w ust. 1 i 2, mając na uwadze zapewnienie, aby informacje gromadzone w formie ankiety pozwalały na zidentyfikowanie potrzeb ubezpieczającego lub ubezpieczonego.
1. Przed zawarciem umowy ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o której mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń przekazuje osobie zainteresowanej zawarciem takiej umowy, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na
innym trwałym nośniku, podstawowe informacje dotyczące tej umowy.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności:
1) cel i charakter umowy;
2) wykaz przysługujących świadczeń z umowy oraz wykaz oferowanych
ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych w ramach umowy;
3) tytuły oraz wysokość opłat pobieranych przez zakład ubezpieczeń;
4) określenie profilu ryzyka ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych;
5) rekomendowany minimalny okres trwania umowy wraz z uzasadnieniem
rekomendacji uwzględniającym horyzont inwestycyjny ubezpieczeniowego
funduszu kapitałowego;
6) informację o ryzyku inwestycyjnym ubezpieczającego lub ubezpieczonego, o ile
takie ryzyko występuje;
7) informację, czy zakład ubezpieczeń będzie przekazywał ubezpieczającemu lub
ubezpieczonemu, w określonych okresach, ocenę odpowiedniości ubezpieczenia
do jego potrzeb.
3. Informacje, o których mowa w ust. 1, określają miejsce i sposób uzyskania
dodatkowych informacji na temat ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych.
4. Informacje, o których mowa w ust. 1, są formułowane w sposób zrozumiały
i niewprowadzający w błąd oraz przekazywane w sposób niebudzący wątpliwości.
5. W przypadku umowy ubezpieczenia, jeżeli jest związana
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o której mowa w dziale I w grupie
3 załącznika do ustawy, zawieranej na cudzy rachunek, w szczególności
ubezpieczenia grupowego, ubezpieczający przekazuje osobie zainteresowanej
przystąpieniem do takiej umowy, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to
zgodę, na innym trwałym nośniku, informacje, o których mowa w ust. 1. Przepisy
ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.
1. W umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o której mowa w dziale I w grupie
3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń określa:
1) wykaz oferowanych w ramach umowy ubezpieczenia ubezpieczeniowych
funduszy kapitałowych;
2) zasady ustalania wartości świadczeń z umowy ubezpieczenia z tytułu śmierci
ubezpieczonego i dożycia ubezpieczonego do końca okresu ochrony
ubezpieczeniowej, a także zasady ustalania wartości całkowitego i częściowego
wykupu ubezpieczenia;
3) regulamin lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;
4) zasady i terminy wyceny jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu
kapitałowego;
5) tytuły i wysokość opłat pobieranych ze składek ubezpieczeniowych, z aktywów
ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych lub przez umorzenie jednostek
uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych, a w przypadku ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych będących funduszami zdefiniowanej
daty, o których mowa w art. 38 ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych, tytuły i wysokość opłat pobieranych
z aktywów ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych zgodnie z zasadami
określonymi w art. 49 ust. 1–3 oraz art. 50 ust. 1, 7 i 8 tej ustawy;
6) zasady alokacji środków pochodzących ze składek ubezpieczeniowych
w jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego, terminy
zamiany składek ubezpieczeniowych na jednostki uczestnictwa oraz zasady
umorzenia jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego
i ich zamiany na środki pieniężne;
7) sposób postępowania zakładu ubezpieczeń w odniesieniu do ubezpieczeniowego
funduszu kapitałowego będącego funduszem zdefiniowanej daty, o którym
mowa w art. 38 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach
kapitałowych, który osiągnął swoją zdefiniowaną datę, w przypadku gdy aktywa
netto tego funduszu spadną poniżej 2 000 000 zł.
2. Regulamin lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego
określa:
1) cel inwestycyjny ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;
2) typy i rodzaje papierów wartościowych i innych praw majątkowych będących
przedmiotem lokat ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;
3) charakterystykę aktywów wchodzących w skład ubezpieczeniowego funduszu
kapitałowego, kryteria doboru aktywów oraz zasady ich dywersyfikacji i inne
ograniczenia inwestycyjne;
4) informację o ryzyku inwestycyjnym ubezpieczającego lub ubezpieczonego.
3. Zakład ubezpieczeń w umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, określa terminy, w jakich najpóźniej
nastąpi:
1) alokacja w jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego
po dokonaniu wpłaty składek ubezpieczeniowych;
2) umorzenie jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego
po złożeniu wniosku o wypłatę świadczenia z umowy ubezpieczenia i wypłata
świadczenia, a także wniosku o wypłatę wartości całkowitego lub częściowego
wykupu ubezpieczenia i wypłata wartości całkowitego lub częściowego wykupu
ubezpieczenia.
4. W zakresie umowy ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, zakład ubezpieczeń:
1) dokonuje wyceny jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu
kapitałowego nie rzadziej niż raz w miesiącu;
2) ogłasza, nie rzadziej niż raz w roku, na stronie internetowej zakładu ubezpieczeń,
wartość jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego
ustaloną w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym jest ogłaszana;
3) sporządza i publikuje roczne i półroczne sprawozdania ubezpieczeniowego
funduszu kapitałowego.
5. W umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana z ubezpieczeniowym
funduszem kapitałowym, zawartej na okres nie dłuższy niż 5 lat zakład ubezpieczeń
w zakresie wynagrodzenia pośrednika ubezpieczeniowego kieruje się zasadą
równomiernego rozłożenia w czasie wydatków z tytułu prowizji pośrednika
ubezpieczeniowego w okresie ubezpieczenia określonym w umowie ubezpieczenia.
6. W umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana z ubezpieczeniowym
funduszem kapitałowym, zawartej na okres dłuższy niż 5 lat lub na czas nieokreślony
zakład ubezpieczeń w zakresie wynagrodzenia pośrednika ubezpieczeniowego kieruje
się zasadą równomiernego rozłożenia w czasie wydatków z tytułu prowizji pośrednika
ubezpieczeniowego w okresie nie krótszym niż 5 lat.
7. Przepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się do umowy ubezpieczenia, w której
gwarantowana wysokość świadczenia z tytułu śmierci ubezpieczonego z dowolnej
przyczyny jest wyższa niż dziesięciokrotność rocznej składki należnej z tytułu tej
umowy w każdym z pierwszych 5 lat ubezpieczenia.
7a. W okresie, w którym wartość aktywów netto ubezpieczeniowego funduszu
kapitałowego będącego funduszem zdefiniowanej daty, o którym mowa w art. 38
ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, jest
niższa niż 2 000 000 zł, zakład ubezpieczeń nie może pobierać z aktywów
ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego kosztów tego funduszu, o których mowa
w art. 50 ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 9 tej ustawy.
8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy zakres danych wykazywanych w sprawozdaniach,
o których mowa w ust. 4 pkt 3, a także formę i sposób sporządzania oraz termin
i sposób publikowania tych sprawozdań, uwzględniając konieczność właściwego
i pełnego poinformowania ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych
z umów ubezpieczenia, o ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym.
1. W umowie ubezpieczenia na życie, w której wysokość świadczenia
jest ustalana w oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe, o której mowa
w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń informuje o:
1) aktywach, w które jest lub będzie inwestowana składka ubezpieczeniowa, oraz
proporcji, w jakiej części składki inwestowane są lub będą w poszczególne
aktywa;
2) indeksach lub innych wartościach bazowych, w oparciu o które jest ustalana
wysokość świadczeń, w sposób pozwalający na ich identyfikację;
3) zasadach ustalania wartości świadczeń z umowy ubezpieczenia z tytułu śmierci
ubezpieczonego i dożycia ubezpieczonego do końca okresu ochrony
ubezpieczeniowej, a także zasadach ustalania wartości całkowitego
i częściowego wykupu ubezpieczenia;
4) gwarantowanej wysokości świadczeń z umowy ubezpieczenia, jeżeli warunki
umowy ubezpieczenia przewidują gwarantowaną wysokość świadczeń;
5) terminach, w których są ustalane wartości indeksów lub inne wartości bazowe
stosowane do ustalania wartości świadczeń z umowy ubezpieczenia;
6) źródłach informacji o wartościach indeksów lub innych wartościach bazowych
stosowanych do ustalania wartości świadczeń z umowy ubezpieczenia;
7) tytułach oraz wysokości opłat pobieranych przez zakład ubezpieczeń;
8) sposobie rozliczania się stron umowy ubezpieczenia, w przypadku gdy:
a) ustalenie wartości świadczenia nie jest możliwe z powodu niemożliwości
ustalenia w czasie trwania umowy ubezpieczenia wartości indeksu lub innej
wartości bazowej, albo
b) w ocenie zakładu ubezpieczeń w czasie trwania umowy ubezpieczenia
istotnie została zmieniona metoda ustalania wartości indeksu lub innej
wartości bazowej;
9) terminach i sposobie udostępniania informacji o wartościach indeksów lub
innych wartościach bazowych, w oparciu o które jest ustalana wysokość
świadczeń.
2. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie, w której wysokość świadczenia
jest ustalana w oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe, zawieranej na
cudzy rachunek, w szczególności ubezpieczenia grupowego, ubezpieczający
przekazuje osobie zainteresowanej przed przystąpieniem do takiej umowy, na piśmie
lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, informacje,
o których mowa w ust. 1.
3. W umowie ubezpieczenia na życie, w której wysokość świadczenia jest
ustalana w oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe, zawartej na okres
nie dłuższy niż 5 lat zakład ubezpieczeń w zakresie wynagrodzenia pośrednika
ubezpieczeniowego kieruje się zasadą równomiernego rozłożenia w czasie wydatków
z tytułu prowizji pośrednika ubezpieczeniowego w okresie ubezpieczenia określonym
w umowie ubezpieczenia.
4. W umowie ubezpieczenia na życie, w której wysokość świadczenia jest
ustalana w oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe, zawartej na okres
dłuższy niż 5 lat lub na czas nieokreślony zakład ubezpieczeń w zakresie
wynagrodzenia pośrednika ubezpieczeniowego kieruje się zasadą równomiernego
rozłożenia w czasie wydatków z tytułu prowizji pośrednika ubezpieczeniowego
w okresie nie krótszym niż 5 lat.
Zakład ubezpieczeń przed zawarciem umowy ubezpieczenia informuje
ubezpieczającego będącego osobą fizyczną o:
1) prawie właściwym dla umowy – gdy strony nie mają swobody wyboru prawa;
2) prawie właściwym, którego wybór proponuje zakład ubezpieczeń – gdy strony
mają swobodę wyboru prawa;
3) sposobie i trybie rozpatrywania skarg i zażaleń zgłaszanych przez
ubezpieczającego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia, a także organu
właściwego do ich rozpatrzenia.
1. Ubezpieczający może odstąpić od umowy ubezpieczenia na życie, o której mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, oraz umowy ubezpieczenia na życie lub dożycie, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik, w terminie 60 dni od dnia otrzymania po raz pierwszy rocznej informacji, o której mowa w art. 20 ust. 3. 2. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie zawartej na cudzy rachunek, o której mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, oraz zawartej na cudzy rachunek umowy ubezpieczenia na życie lub dożycie, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik, ubezpieczony może wystąpić z umowy ubezpieczenia ze skutkiem odstąpienia od tej umowy, w terminie 60 dni od dnia otrzymania po raz pierwszy, zgodnie z art. 20 ust. 6 pkt 2, rocznej informacji, o których mowa w art. 20 ust. 3 i 4. 3. W przypadku odstąpienia lub wystąpienia z umowy ubezpieczenia na życie, w której wysokość świadczenia jest ustalana w oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe, o której mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, oraz umowy ubezpieczenia na życie lub dożycie, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik, zakład ubezpieczeń wypłaca wartość opłaconych składek pomniejszonych nie więcej niż o 4 %. Zakład ubezpieczeń może pomniejszyć wypłacane kwoty o koszt udzielanej ochrony ubezpieczeniowej, chyba że koszty te zostały rozliczone wcześniej. Jeżeli ubezpieczony finansował koszt składki ubezpieczeniowej, ubezpieczający niezwłocznie zwraca ubezpieczonemu kwoty wypłacone przez zakład ubezpieczeń. 4. W przypadku odstąpienia lub wystąpienia z umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, zakład ubezpieczeń wypłaca wartość jednostek ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych według stanu na dzień otrzymania informacji o odstąpieniu lub wystąpieniu z umowy pomniejszoną nie więcej niż o 4 %. Zakład ubezpieczeń może pomniejszyć wypłacane kwoty o koszt udzielanej ochrony ubezpieczeniowej, chyba że koszty te zostały rozliczone wcześniej. Jeżeli ubezpieczony finansował koszt składki ubezpieczeniowej, ubezpieczający niezwłocznie zwraca ubezpieczonemu kwoty wypłacone przez zakład ubezpieczeń. 5. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie, o której mowa w dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, oraz umowy ubezpieczenia na życie lub dożycie, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik, w rocznej informacji, o której mowa w art. 20 ust. 3, przekazywanej po raz pierwszy zakład ubezpieczeń dodatkowo informuje o:
1) prawie ubezpieczającego albo ubezpieczonego odpowiednio do odstąpienia od umowy ubezpieczenia albo wystąpienia z umowy ubezpieczenia ze skutkiem odstąpienia od umowy ubezpieczenia;
2) wartości jednostek ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych według stanu na dzień pierwszej informacji;
3) wysokości ewentualnego pomniejszenia opłaconych składek albo wartości jednostek ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych w przypadku odstąpienia od umowy albo wystąpienia z umowy ubezpieczenia.
1. Ubezpieczenie ochrony prawnej, o którym mowa w dziale II w grupie
17 załącznika do ustawy, polega na zobowiązaniu się zakładu ubezpieczeń w zamian
za opłacenie składki ubezpieczeniowej do poniesienia kosztów postępowania
sądowego oraz wykonania innych usług związanych bezpośrednio z ochroną
ubezpieczeniową, w szczególności w celu:
1) zapewnienia odszkodowania z tytułu poniesionej przez ubezpieczonego straty,
szkody lub uszkodzenia ciała przez ugodę pozasądową lub w postępowaniu
cywilnym lub karnym;
2) obrony w postępowaniu karnym lub reprezentowania ubezpieczonego
w postępowaniu cywilnym, karnym, administracyjnym lub innym postępowaniu
lub w związku z roszczeniem zgłoszonym wobec tej osoby.
2. W przypadku ubezpieczenia ochrony prawnej, o którym mowa w dziale II
w grupie 17 załącznika do ustawy, umowa ubezpieczenia nie może obejmować
dodatkowo innych grup ubezpieczeń, chyba że ubezpieczenia te uwzględnione zostały
w odrębnej części umowy ubezpieczenia oraz została dla nich ustalona odrębna
składka ubezpieczeniowa.
3. W ramach ubezpieczenia ochrony prawnej, o którym mowa w dziale II
w grupie 17 załącznika do ustawy, ubezpieczonemu przysługuje prawo swobodnego
wyboru adwokata lub radcy prawnego w zakresie obrony, reprezentowania lub
wspierania jego interesów w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.
4. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w zakresie ubezpieczeń ochrony
prawnej, o których mowa w dziale II w grupie 17 załącznika do ustawy, zapewnia, aby
pracownik zakładu ubezpieczeń zajmujący się obsługą roszczeń z tytułu umowy
ubezpieczenia w tym zakresie nie wykonywał podobnej działalności:
1) w zakresie innej grupy ubezpieczeń prowadzonej przez ten zakład ubezpieczeń;
2) w innym zakładzie ubezpieczeń, który jest jednostką dominującą lub jednostką
zależną tego zakładu ubezpieczeń wykonującą działalność ubezpieczeniową,
o której mowa w dziale II załącznika do ustawy.
5. W przypadku ubezpieczenia ochrony prawnej, o którym mowa w dziale II
w grupie 17 załącznika do ustawy, umowa ubezpieczenia zawiera informację
o wymagającej umowy stron możliwości poddania sporu między zakładem
ubezpieczeń udzielającym ochrony w zakresie ochrony prawnej a ubezpieczonym pod
rozstrzygnięcie sądu polubownego lub o możliwości rozstrzygnięcia takiego sporu
w inny, zapewniający porównywalną gwarancję obiektywności sposób.
6. W przypadku ubezpieczenia ochrony prawnej, o którym mowa w dziale II
w grupie 17 załącznika do ustawy, w sytuacji wystąpienia sprzeczności interesów lub
różnicy zdań w sprawie rozstrzygnięcia sporu zakład ubezpieczeń udzielający ochrony
w zakresie ochrony prawnej lub odpowiednio jednostka zajmująca się likwidacją
szkód informuje ubezpieczonego o prawie swobodnego wyboru adwokata lub radcy
prawnego w zakresie obrony, reprezentowania lub wspierania jego interesów
w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, a także o wymagającej umowy stron
możliwości poddania sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego lub o możliwości
rozstrzygnięcia takiego sporu w inny, zapewniający porównywalną gwarancję
obiektywności sposób.
7. Przepisów ust. 1‒6 nie stosuje się do:
1) ubezpieczenia ochrony prawnej, w przypadku gdy takie ubezpieczenie dotyczy
sporów lub ryzyka wynikających z użytkowania statków żeglugi morskiej lub
z nim związanych;
2) działalności prowadzonej przez zakład ubezpieczeń zapewniający ochronę od
odpowiedzialności cywilnej w zakresie obrony, reprezentowania lub wspierania interesów ubezpieczonego w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, jeżeli działalność ta jest równocześnie prowadzona we własnym interesie zakładu
ubezpieczeń w ramach takiej ochrony;
3) działalności w zakresie ubezpieczenia ochrony prawnej podejmowanej przez
zakład ubezpieczeń udzielający ochrony w zakresie pomocy, która spełnia
następujące warunki:
a) działalność jest prowadzona w innym państwie członkowskim Unii
Europejskiej niż to, w którym znajduje się miejsce zamieszkania
ubezpieczonego,
b) działalność stanowi część umowy dotyczącej wyłącznie pomocy na korzyść
osób, które popadły w trudności w czasie podróży lub podczas nieobecności
w miejscu zamieszkania.
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 3, zakład ubezpieczeń informuje,
że dane ubezpieczenie ogranicza się do okoliczności, o których mowa w ust. 7 pkt 3,
oraz że ma charakter dodatkowy w stosunku do pomocy.
Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie lub świadczenie na
podstawie uznania roszczenia uprawnionego z umowy ubezpieczenia w wyniku
ustaleń dokonanych w przeprowadzonym przez siebie postępowaniu, o którym mowa
w art. 29, zawartej z nim ugody lub prawomocnego orzeczenia sądu.
1. Po otrzymaniu zawiadomienia o wystąpieniu zdarzenia losowego objętego ochroną ubezpieczeniową, w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, zakład ubezpieczeń informuje o tym ubezpieczającego lub ubez- pieczonego, jeżeli nie są oni osobami występującymi z tym zawiadomieniem, oraz podejmuje postępowanie dotyczące ustalenia stanu faktycznego zdarzenia losowego, zasadności zgłoszonych roszczeń i wysokości świadczenia, a także informuje osobę występującą z roszczeniem, na piśmie lub w inny sposób, na który osoba ta wyraziła zgodę, jakie dokumenty są potrzebne do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń lub wysokości świadczenia, jeżeli jest to niezbędne do dalszego prowadzenia postępowania. 2. W przypadku umowy ubezpieczenia zawartej na cudzy rachunek, w szczególności ubezpieczenia grupowego, zawiadomienie o wystąpieniu zdarzenia losowego może zgłosić również ubezpieczony albo jego spadkobiercy. W tym przypadku spadkobierca jest traktowany tak jak uprawniony z umowy ubezpieczenia. 3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do zdarzeń objętych ochroną ubezpieczeniową na podstawie umów ubezpieczenia, o których mowa w dziale II w grupach 2 i 18 załącznika do ustawy, oraz umowy ubezpieczenia chorobowego, o której mowa w dziale I w grupie 5 załącznika do ustawy, jeżeli świadczenie jest spełnione bezpośrednio po zgłoszeniu zdarzenia losowego objętego ochroną ubezpieczeniową lub bez przeprowadzania postępowania dotyczącego ustalenia stanu faktycznego zdarzenia losowego, zasadności zgłoszonych roszczeń i wysokości świadczenia. 4. Jeżeli w terminach określonych w ustawie lub w umowie zakład ubezpieczeń nie wypłaci odszkodowania lub świadczenia, zawiadamia na piśmie:
1) osobę zgłaszającą roszczenie oraz
2) ubezpieczonego, w przypadku umowy ubezpieczenia zawartej na cudzy rachunek, w szczególności ubezpieczenia grupowego, jeżeli nie jest on osobą zgłaszającą roszczenie ‒ o przyczynach niemożności zaspokojenia ich roszczeń w całości lub w części, a także wypłaca bezsporną część świadczenia. 5. Jeżeli odszkodowanie lub świadczenie nie przysługuje lub przysługuje w innej wysokości niż określona w zgłoszonym roszczeniu, zakład ubezpieczeń informuje o tym na piśmie:
1) osobę występującą z roszczeniem oraz
2) ubezpieczonego, w przypadku umowy ubezpieczenia zawartej na cudzy rachunek, w szczególności ubezpieczenia grupowego, jeżeli nie jest on osobą zgłaszającą roszczenie ‒ wskazując na okoliczności oraz na podstawę prawną uzasadniające całkowitą lub częściową odmowę wypłaty świadczenia. Informacja ta zawiera pouczenie o możliwości dochodzenia roszczeń na drodze sądowej. 6. Zakład ubezpieczeń udostępnia ubezpieczającemu, ubezpieczonemu, osobie występującej z roszczeniem lub uprawnionemu z umowy ubezpieczenia informacje i dokumenty gromadzone w celu ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń lub wysokości odszkodowania lub świadczenia. Osoby te mogą żądać pisemnego potwierdzenia przez zakład ubezpieczeń udostępnionych informacji, a także sporządzenia na swój koszt kserokopii dokumentów i potwierdzenia ich zgodności z oryginałem przez zakład ubezpieczeń. 7. Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 6, zakład ubezpieczeń udostępnia, na żądanie, w postaci elektronicznej. 8. Sposób:
1) udostępniania informacji i dokumentów, o których mowa w ust. 6,
2) zapewniania możliwości pisemnego potwierdzania udostępnianych zgodnie z ust. 6 informacji,
3) zapewniania możliwości sporządzania kserokopii dokumentów i potwierdzania ich zgodności z oryginałem zgodnie z ust. 6
– nie może wiązać się z nadmiernymi utrudnieniami dla osób, o których mowa w ust. 6. 9. Koszty sporządzenia kserokopii oraz udostępniania informacji i dokumentów w postaci elektronicznej, ponoszone przez osoby, o których mowa w ust. 6, nie mogą odbiegać od przyjętych w obrocie zwykłych kosztów wykonywania tego rodzaju usług. 10. Zakład ubezpieczeń przechowuje informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 6, do czasu upływu terminu przedawnienia roszczeń z umowy ubezpieczenia.
1. Zawiadomienia i oświadczenia składane w związku z zawartą umową
ubezpieczenia lub umową gwarancji ubezpieczeniowej agentowi ubezpieczeniowemu
lub agentowi oferującemu ubezpieczenia uzupełniające w rozumieniu ustawy
o dystrybucji ubezpieczeń uznaje się za złożone zakładowi ubezpieczeń, w imieniu lub
na rzecz którego agent działa, o ile zostały złożone na piśmie lub na innym trwałym
nośniku.
2. Zakład ubezpieczeń nie może wyłączyć ani ograniczyć upoważnienia agenta
ubezpieczeniowego i agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające do odbierania
zawiadomień i oświadczeń, o których mowa w ust. 1.
1. Posiadacz pojazdu mechanicznego informuje zakład ubezpieczeń o przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego, o którym mowa w art. 81 ust. 11 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. ‒ Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 oraz z 2025 r. poz. 820 i 1006). 2. Badanie techniczne uznaje się za normalne następstwo szkody i jego koszty pokrywa zakład ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia casco oraz ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy.
1. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji, które zawierają umowy
reasekuracji finansowej, właściwie określają, mierzą, monitorują i kontrolują ryzyka
wynikające z tych umów, a także zarządzają tymi ryzykami i prowadzą
sprawozdawczość w ich zakresie.
2. Reasekuracja finansowa oznacza długoterminową umowę reasekuracji, której
charakterystyczną cechą jest ograniczony transfer ryzyka ubezpieczeniowego oraz
która posiada co najmniej jedną z następujących cech:
1) uwzględnia wartość pieniądza w czasie;
2) zobowiązuje zakład ubezpieczeń do pokrywania ujemnego salda reasekuratora.
1. Zakład ubezpieczeń ustala wysokość składek ubezpieczeniowych po dokonaniu oceny ryzyka ubezpieczeniowego. 2. Składkę ubezpieczeniową ustala się w wysokości, która zapewnia co najmniej wykonanie wszystkich zobowiązań z umów ubezpieczenia i pokrycie kosztów wykonywania działalności ubezpieczeniowej zakładu ubezpieczeń. 3. Zakład ubezpieczeń gromadzi odpowiednie dane statystyczne w celu ustalania na ich podstawie wysokości składek ubezpieczeniowych, składek reasekuracyjnych oraz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności i rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów rachunkowości. 4. Składkę ubezpieczeniową ustala się według kryteriów przedstawionych w ogólnych warunkach ubezpieczenia, w szczególności w zakresie zniżek lub podwyższeń kwot zasadniczych. 5. Zakład ubezpieczeń może dokonywać indeksacji składki ubezpieczeniowej oraz innych opłat pobieranych od ubezpieczającego lub należnych ubezpieczającemu z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia, pod warunkiem przedstawienia w niej metod, według których dokonuje się indeksacji, i terminów, w których się jej dokonuje. 6. Składkę reasekuracyjną ustala się w wysokości, która zapewnia co najmniej wykonanie wszystkich zobowiązań z tytułu zawartych umów reasekuracji i pokrycie kosztów wykonywania działalności reasekuracyjnej przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji. 7. Zakład reasekuracji gromadzi odpowiednie dane statystyczne w celu ustalania na ich podstawie wysokości składek reasekuracyjnych oraz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności i rezerw techniczno-
-ubezpieczeniowych dla celów rachunkowości.
1. Zastosowanie przez zakład ubezpieczeń kryterium płci
w kalkulowaniu składek ubezpieczeniowych i świadczeń nie może prowadzić do
różnicowania składek ubezpieczeniowych i świadczeń poszczególnych osób.
2. Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i świadczeń do celów ubezpieczeń
z działu I i II załącznika do ustawy i związanych z nimi usług finansowych ze względu
na ciążę i macierzyństwo jest zakazane.
1. Zakład ubezpieczeń i osoby w nim zatrudnione, a także osoby i podmioty, za pomocą których zakład ubezpieczeń wykonuje czynności ubezpieczeniowe, są obowiązane do zachowania tajemnicy dotyczącej poszczególnych umów ubezpieczenia. 2. Obowiązek zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji udzielanych na wniosek:
1) sądu lub prokuratury, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu;
2) Policji, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu lub na potrzeby wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636 i
718);
2a) Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, o ile są niezbędne na potrzeby wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, na zasadach i w trybie określonych w art. 11p ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529);
2b) (uchylony)
2c) Straży Granicznej, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu lub na potrzeby wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 10c ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 914);
2d) Centralnego Biura Antykorupcyjnego, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu lub na potrzeby wykonywania czynności operacyjno-
-rozpoznawczych, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, oraz w celu kontroli prawdziwości oświadczeń albo deklaracji dotyczących konfliktu interesów, podlegających weryfikacji Centralnego Biura Antykorupcyjnego na podstawie przepisów odrębnych, na zasadach i w trybie określonym w art. 23 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 712 i 718);
3) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu lub na potrzeby wykonywania czynności operacyjno-
-rozpoznawczych, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach określonych w art. 34a ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2025 r. poz.
902);
3a) Żandarmerii Wojskowej, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu lub na potrzeby wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 40b ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 12 i 179);
4) komornika sądowego, w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym albo wykonywaniem postanowienia o zabezpieczeniu spadku lub ze sporządzaniem spisu inwentarza;
5) administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2009), w zakresie wykonywania ich ustawowych zadań;
6) organu nadzoru, w zakresie wykonywania jego ustawowych zadań;
7) Najwyższej Izby Kontroli, o treści umów ubezpieczenia zawartych przez jednostki objęte kontrolą;
8) organów Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131);
9) Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, w zakresie wykonywania przez niego zadań określonych w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
10) Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, w zakresie wykonywania przez niego zadań określonych w przepisach o ochronie danych osobowych;
11) Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w zakresie wykonywania przez niego zadań określonych w przepisach o ochronie konkurencji i konsumentów;
12) komisji do rozpatrywania roszczeń z tytułu szkód wyrządzonych przez wojska obce, w zakresie wykonywania przez nią zadań określonych w ustawie z dnia 23 września 1999 r. o zasadach pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zasadach ich przemieszczania się przez to terytorium oraz zasadach udzielania pomocy wojskom sojuszniczym i organizacjom międzynarodowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1770);
13) (uchylony)
14) Rzecznika Praw Obywatelskich, w zakresie wykonywania przez niego ustawowych zadań, w związku z podjętą interwencją;
15) Rzecznika Finansowego, w zakresie wykonywania przez niego ustawowych zadań;
16) Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, w zakresie wykonywania ustawowych zadań;
17) Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, w zakresie wykonywania ustawowych zadań;
18) Polskiej Izby Ubezpieczeń, w zakresie wykonywania zadania, o którym mowa w art. 426 ust. 2 pkt 9, z wyłączeniem danych osobowych;
19) biegłego rewidenta, w zakresie wykonywania ustawowych zadań;
20) ubezpieczającego, ubezpieczonego, a w przypadku zgłoszenia wystąpienia zdarzenia losowego, z którym umowa wiąże odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń ‒ także uprawnionego z umowy ubezpieczenia;
21) innego zakładu ubezpieczeń, z którym zawarto umowę reasekuracji lub koasekuracji, w zakresie umów ubezpieczenia ryzyka objętych tą umową;
22) zakładu reasekuracji, z którym zawarto umowę reasekuracji, w zakresie umów ubezpieczenia ryzyka objętych tą umową;
23) innego zakładu ubezpieczeń, w celu i zakresie niezbędnym do przeciwdziałania przestępstwom popełnianym na szkodę zakładu ubezpieczeń;
24) innego zakładu ubezpieczeń, w zakresie stosowania taryfy w zależności od długości okresu bezszkodowego lub ustalania proporcjonalnej odpowiedzialności, w przypadku zawarcia umów ubezpieczenia obowiązkowego na ten sam okres w co najmniej dwóch zakładach ubezpieczeń, lub na potrzeby ustalenia odpowiedzialności, jeżeli ten sam przedmiot ubezpieczenia w tym samym czasie jest ubezpieczony od tego samego ryzyka w dwóch lub więcej zakładach ubezpieczeń na sumy, które łącznie przewyższają jego wartość ubezpieczeniową;
25) podmiotu przetwarzającego na zlecenie zakładu ubezpieczeń dane dotyczące ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia oraz administrujących indywidualnymi kontami jednostek uczestnictwa w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym;
26) zleceniobiorców czynności ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz funkcji należących do systemu zarządzania powierzanych w drodze outsourcingu, w zakresie, w jakim dotyczą one zleconych czynności i funkcji;
26a) innego zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, dominującego podmiotu ubezpieczeniowego, dominującego podmiotu nieregulowanego lub mieszanego dominującego podmiotu ubezpieczeniowego – w zakresie niezbędnym do wykonywania obowiązujących te podmioty przepisów dotyczących nadzoru uzupełniającego sprawowanego na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego;
27) innego podmiotu, którego uprawnienie do żądania informacji wynika z przepisów odrębnej ustawy. 2a. (uchylony) 3. Przetwarzanie danych oraz wykonywanie czynności i funkcji przez podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 25 i 26, nie ogranicza odpowiedzialności wynikającej z obowiązku zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1. 4. Obowiązek zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy danych w zakresie umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów oraz danych w zakresie szkód istotnych w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, przekazywanych do centralnej ewidencji pojazdów w rozumieniu tej ustawy. 5. Zakład ubezpieczeń może udostępniać dane dotyczące umów ubezpieczenia na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2025 r. poz. 85). 6. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę zakładu ubezpieczeń albo o tym, że działalność zakładu ubezpieczeń jest wykorzystywana w celu ukrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego lub dla celów mających związek z przestępstwem lub przestępstwem skarbowym. 6a. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, przekazanie organowi nadzoru informacji w zakresie niezbędnym do wykonywania zadania określonego w art. 4 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 640 i 1069). 7. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do Polskiej Izby Ubezpieczeń, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych oraz osób w nich zatrudnionych w zakresie wykonywania ustawowych zadań.
Art. 35a. Zakład ubezpieczeń może przetwarzać dane osobowe, w tym dane osobowe objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy, o którym mowa w art. 35 ust. 1, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę zakładu ubezpieczeń w celu i zakresie niezbędnym do zapobiegania temu przestępstwu.
Art. 35b. Do przetwarzania danych osobowych przez zakład ubezpieczeń przepisu art. 15 rozporządzenia 2016/679 w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla prawidłowej realizacji zadań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz zapobiegania przestępstwom, nie stosuje się.
1. Zakład ubezpieczeń i osoby w nim zatrudnione oraz osoby, za pośrednictwem których zakład ubezpieczeń wykonuje czynności ubezpieczeniowe, zachowują w tajemnicy informację o przekazaniu danych:
1) Policji – na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ust. 4–10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji;
2) Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego – na zasadach i w trybie określonych w art. 11p ust. 2–10 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
3) Straży Granicznej – na zasadach i w trybie określonych w art. 10c ust. 3–9 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej;
4) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu – na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ust. 3–9 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym;
5) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – na zasadach i w trybie określonych w art. 34a ust. 3–9 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;
6) Żandarmerii Wojskowej – na zasadach i w trybie określonych w art. 40b ust. 2–6 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych. 2. Zachowanie tajemnicy, o której mowa w ust. 1, obowiązuje wobec strony umowy ubezpieczenia oraz osób trzecich.
1. Zakład ubezpieczeń może zażądać, aby ubezpieczony lub osoba, na
rachunek której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, poddali się badaniom
lekarskim lub badaniom diagnostycznym z minimalnym ryzykiem, z wyłączeniem
badań genetycznych, w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego, ustalenia prawa do
świadczenia i wysokości tego świadczenia.
2. Koszty badań, o których mowa w ust. 1, pokrywa zakład ubezpieczeń.
3. Na żądanie ubezpieczonego lub osoby, z którą lub na rachunek której nie
została zawarta umowa ubezpieczenia na skutek odmowy zawarcia tej umowy przez
zakład ubezpieczeń lub rezygnacji tej osoby z zawarcia umowy, zakład ubezpieczeń
udostępnia wyniki badań, o których mowa w ust. 1. W przypadku śmierci
ubezpieczonego zakład ubezpieczeń udostępnia wyniki badań ubezpieczonego także
na żądanie uprawnionego z umowy ubezpieczenia, jeżeli wyniki badań
ubezpieczonego miały wpływ na całkowitą lub częściową odmowę wypłaty
świadczenia.
4. W przypadku gdy z żądaniem udostępnienia wyników badań, o których mowa
w ust. 1, występuje osoba, z którą lub na rachunek której nie została zawarta umowa
ubezpieczenia wskutek rezygnacji tej osoby z zawarcia tej umowy, koszt tych badań
pokrywa osoba występująca z żądaniem.
1. Zakład ubezpieczeń może uzyskać odpłatnie od podmiotów
wykonujących działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności
leczniczej, które udzielały świadczeń zdrowotnych ubezpieczonemu lub osobie, na
rachunek której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, informacje
o okolicznościach związanych z oceną ryzyka ubezpieczeniowego i weryfikacją
podanych przez tę osobę danych o jej stanie zdrowia, ustaleniem prawa tej osoby do
świadczenia z zawartej umowy ubezpieczenia i wysokością tego świadczenia.
2. Zakres informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego lub osoby, na rachunek
której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, obejmuje następujące informacje o:
1) przyczynach hospitalizacji, wykonanych w jej trakcie badaniach
diagnostycznych i ich wynikach, innych udzielonych świadczeniach
zdrowotnych, wynikach leczenia oraz o wynikach sekcji zwłok, jeżeli została
przeprowadzona;
2) przyczynach leczenia ambulatoryjnego, wykonanych w jego trakcie badaniach
diagnostycznych i ich wynikach, innych udzielonych świadczeniach
zdrowotnych oraz wynikach leczenia;
3) wynikach przeprowadzonych konsultacji;
4) przyczynie śmierci ubezpieczonego.
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, udzielane są z wyłączeniem wyników
badań genetycznych.
4. Informacje o przyczynach hospitalizacji i leczenia zawierają kod jednostki
chorobowej zgodnie z Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób
i Problemów Zdrowotnych Rewizja Dziesiąta.
5. Z żądaniem przekazania informacji, o których mowa w ust. 2, występuje
lekarz upoważniony przez zakład ubezpieczeń.
6. Wystąpienie zakładu ubezpieczeń o informacje, o których mowa w ust. 2,
wymaga zgody ubezpieczonego lub osoby, na rachunek której ma zostać zawarta
umowa ubezpieczenia, albo jej przedstawiciela ustawowego.
7. Podmiot wykonujący działalność leczniczą przekazuje posiadane informacje
o stanie zdrowia ubezpieczonego lub osoby, na rachunek której ma zostać zawarta
umowa ubezpieczenia, zakładowi ubezpieczeń, który o te informacje występuje,
w terminie nie dłuższym niż 14 dni, licząc od dnia otrzymania wystąpienia
o przekazanie informacji.
8. Zakład ubezpieczeń może uzyskać odpłatnie od Narodowego Funduszu
Zdrowia dane o nazwach i adresach świadczeniodawców, którzy udzielili świadczeń
opieki zdrowotnej w związku z wypadkiem lub zdarzeniem losowym będącym
podstawą ustalenia jego odpowiedzialności oraz wysokości odszkodowania lub
świadczenia. Wystąpienie zakładu ubezpieczeń o te informacje wymaga zgody
ubezpieczonego albo jego przedstawiciela ustawowego.
9. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw instytucji finansowych, określi, w drodze rozporządzenia, tryb
udzielania zakładom ubezpieczeń przez podmioty wykonujące działalność leczniczą
informacji o stanie zdrowia ubezpieczonych lub osób, na rachunek których ma zostać
zawarta umowa ubezpieczenia, tryb udzielania zakładom ubezpieczeń przez
Narodowy Fundusz Zdrowia danych, o których mowa w ust. 8, oraz sposób ustalania
wysokości opłat za ich udzielenie, uwzględniając potrzebę zapewnienia poufności
przy ich udzielaniu oraz koszty związane z ich udzielaniem.
1. Zakład ubezpieczeń może, za zgodą osoby, której dane dotyczą, albo
jej przedstawiciela ustawowego, na żądanie innego zakładu ubezpieczeń, udostępnić
temu zakładowi ubezpieczeń przetwarzane przez siebie dane osobowe w zakresie potrzebnym do oceny ryzyka ubezpieczeniowego i weryfikacji danych podanych przez ubezpieczającego, ubezpieczonego lub osobę, na rachunek której ma zostać
zawarta umowa ubezpieczenia, ustalenia prawa ubezpieczonego do świadczenia
z zawartej umowy ubezpieczenia i wysokości tego świadczenia, a także do udzielenia
posiadanych przez siebie informacji o przyczynie śmierci ubezpieczonego lub
informacji niezbędnych do ustalenia prawa uprawnionego z umowy ubezpieczenia do
świadczenia i jego wysokości.
2. Zakład ubezpieczeń, na żądanie ubezpieczającego lub ubezpieczonego,
przekazuje informacje o oświadczeniach złożonych przez nich na etapie zawierania
umowy ubezpieczenia na potrzeby oceny ryzyka ubezpieczeniowego lub kopie
dokumentów sporządzonych na tym etapie.
1. Przepisy art. 37‒39 stosuje się odpowiednio do pozyskiwania przez
zakłady ubezpieczeń danych osoby poszkodowanej w zdarzeniu losowym objętym
ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej. Udostępnianie danych może dotyczyć
informacji niezbędnych zakładowi ubezpieczeń do ustalenia prawa osoby zgłaszającej
roszczenie do odszkodowania lub świadczenia z ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej, a także określenia ich wysokości.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do Ubezpieczeniowego Funduszu
Gwarancyjnego i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
1. Zakład ubezpieczeń przetwarza dane, o których mowa w art. 9 rozporządzenia 2016/679, dotyczące zdrowia, ubezpieczonych lub uprawnionych z umowy ubezpieczenia, zawarte w umowach ubezpieczenia lub oświadczeniach składanych przed zawarciem umowy ubezpieczenia, odpowiednio w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego lub wykonania umowy ubezpieczenia, w zakresie niezbędnym z uwagi na cel i rodzaj ubezpieczenia. 11. Zakład ubezpieczeń przetwarza dane, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2016/679, dotyczące wykroczeń lub przestępstw stanowiących naruszenia przepisów ruchu drogowego oraz przypisanych im punktów, wyłącznie w celu dokonania oceny ryzyka ubezpieczeniowego i ustalenia wysokości składki ubezpieczeniowej, zmierzających do zawarcia umowy ubezpieczenia, o której mowa w dziale II w grupach 3 lub 10 załącznika do ustawy, z wyłączeniem odpowiedzialności przewoźnika. 1a. Zakład ubezpieczeń może podejmować decyzje w indywidualnych przypadkach, opierając się wyłącznie o zautomatyzowane przetwarzanie, w tym profilowanie, danych osobowych w celu:
1) dokonania oceny ryzyka ubezpieczeniowego – w przypadku danych osobowych dotyczących ubezpieczonych,
2) wykonania czynności ubezpieczeniowych, o których mowa w art. 4 ust. 9 pkt 1 i 2 – w przypadku danych osobowych dotyczących ubezpieczonych, ubezpieczających i uprawnionych z umowy ubezpieczenia
– pod warunkiem zapewnienia osobie, której dotyczy zautomatyzowana decyzja, prawa do otrzymania stosownych wyjaśnień co do podstaw podjętej decyzji, zakwestionowania tej decyzji, wyrażenia własnego stanowiska oraz do uzyskania interwencji ludzkiej. 1b. Decyzje, o których mowa w ust. 1a, mogą być podejmowane wyłącznie w oparciu o następujące kategorie danych dotyczących osoby fizycznej:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) nazwisko rodowe;
3) imiona rodziców;
4) datę i miejsce urodzenia;
5) wiek;
6) płeć;
7) obywatelstwo;
8) numer PESEL, o ile został nadany;
9) numer identyfikacji podatkowej, o ile został nadany;
10) numer i serię dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;
11) charakter wykonywanej pracy (branża);
12) miejsce zamieszkania;
13) okres ubezpieczenia;
14) przebieg ubezpieczenia;
15) sumę ubezpieczenia;
16) stan cywilny;
17) stan zdrowia ubezpieczonego;
18) sytuację finansową;
19) datę i numer rejestracji szkody, datę wystąpienia szkody oraz datę zgłoszenia szkody lub roszczenia;
20) identyfikujące umowę ubezpieczenia, której szkoda dotyczy;
21) identyfikujące przedmiot ubezpieczenia;
22) liczbę, rodzaj i daty wykroczeń lub przestępstw stanowiących naruszenia przepisów ruchu drogowego, w tym o kierowaniu pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu;
23) liczbę punktów przypisanych naruszeniom przepisów ruchu drogowego, o których mowa w pkt 22, oraz wysokości grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego i fakcie ich uiszczenia. 1c. Zakład ubezpieczeń może przetwarzać dane osobowe, o których mowa w ust. 1b pkt 1–21, dotyczące ubezpieczonych, ubezpieczających lub innych uprawnionych z umowy ubezpieczenia, bez zgody osoby, której te dane dotyczą, w celach, o których mowa w art. 33 ust. 3, nie dłużej niż 12 lat od dnia rozwiązania umowy ubezpieczenia. 1d. Zakład ubezpieczeń może przetwarzać dane osobowe, o których mowa w ust. 1b pkt 22 i 23, dotyczące ubezpieczonych, bez zgody osoby, której te dane dotyczą, w celu, o którym mowa w ust. 11. Zakład ubezpieczeń usuwa dane, o których mowa w ust. 1b pkt 22 i 23, po upływie terminu przedawnienia roszczeń z umowy ubezpieczenia, o której mowa w dziale II w grupach 3 lub 10 załącznika do ustawy, z wyłączeniem odpowiedzialności przewoźnika. 2. (uchylony)
1. Sąd, prokuratura, Policja oraz inne organy i instytucje, na wniosek
zakładu ubezpieczeń, w zakresie zadań przez ten zakład ubezpieczeń wykonywanych
i w celu ich wykonania, w związku z wypadkiem lub zdarzeniem losowym będącym
podstawą ustalania odpowiedzialności, udzielają informacji o stanie sprawy oraz
udostępniają zebrane materiały, jeżeli są one niezbędne do ustalenia okoliczności tych
wypadków i zdarzeń losowych oraz wysokości odszkodowania lub świadczenia.
2. Sąd, prokuratura, Policja oraz inne organy i instytucje, na wniosek
Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Polskiego Biura Ubezpieczycieli
Komunikacyjnych lub Rzecznika Finansowego, w zakresie zadań przez nie
wykonywanych i w celu ich wykonania, udzielają informacji o stanie sprawy oraz
udostępniają zebrane materiały.
2a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, zakład ubezpieczeń,
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, Polskie Biuro Ubezpieczycieli
Komunikacyjnych i Rzecznik Finansowy przetwarzają dane osobowe osób
odpowiedzialnych za zajście zdarzenia losowego, o których mowa
w art. 10 rozporządzenia 2016/679.
3. Zakład ubezpieczeń, na żądanie ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy
ubezpieczenia, udostępnia posiadane przez siebie informacje związane z wypadkiem
lub zdarzeniem losowym będącym podstawą ustalenia jego odpowiedzialności oraz
ustalenia okoliczności wypadków i zdarzeń losowych, jak również wysokości
odszkodowania lub świadczenia.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do Ubezpieczeniowego Funduszu
Gwarancyjnego i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
1. Dokumenty związane z zawieraniem i wykonywaniem umów
ubezpieczenia mogą być sporządzane w postaci elektronicznej, jeżeli będą w sposób
należyty utworzone, utrwalone, przechowywane i zabezpieczone. Usługi związane
z zabezpieczeniem tych dokumentów mogą być wykonywane przez zakład
ubezpieczeń lub spółkę utworzoną przez zakład ubezpieczeń lub przez inne podmioty.
2. Podpis osoby reprezentującej zakład ubezpieczeń na dokumencie
potwierdzającym zawarcie umowy ubezpieczenia może być odtworzony
mechanicznie.
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy sposób tworzenia, utrwalania, przechowywania
i zabezpieczania, w tym przy zastosowaniu podpisu elektronicznego, dokumentów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność odpowiedniego zabezpieczenia zawartych w tych dokumentach danych.
1. Zezwolenie na wykonywanie działalności przez spółkę celową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje, w drodze decyzji, po rozpatrzeniu wniosku założycieli spółki celowej, organ nadzoru. 2. Organ nadzoru może cofnąć spółce celowej zezwolenie na wykonywanie działalności, jeżeli spółka celowa:
1) przestała spełniać warunki wymagane do uzyskania zezwolenia;
2) wykonuje działalność z naruszeniem prawa lub nie zapewnia zdolności do wykonywania zobowiązań;
3) złożyła wniosek o cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalności. Rozdział 3 System zarządzania
1. W zakładzie ubezpieczeń i zakładzie reasekuracji funkcjonuje system
zarządzania.
2. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji zapewniają proporcjonalność
systemu zarządzania do charakteru, skali i złożoności ich działalności.
3. System zarządzania obejmuje co najmniej:
1) strukturę organizacyjną, w której zakresy odpowiedzialności są jasno
i odpowiednio podzielone;
2) skuteczny system przekazywania informacji;
3) zgodność z innymi wymaganiami określonymi w niniejszym rozdziale.
4. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji dokonują regularnego przeglądu
funkcjonowania systemu zarządzania.
1. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji sporządzają na piśmie
zasady dotyczące co najmniej:
1) zarządzania ryzykiem, obejmujące zasady związane z obszarami, o których
mowa w art. 57 ust. 2, oraz zasady dotyczące kryteriów stosowania korekty
z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej
wolnej od ryzyka, o której mowa w art. 229, w przypadku jej stosowania;
2) kontroli wewnętrznej;
3) audytu wewnętrznego;
4) outsourcingu, w przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji
stosuje lub zamierza go stosować, obejmujące w szczególności:
a) wykaz funkcji należących do systemu zarządzania oraz czynności
ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych, które zakład zamierza powierzać
w drodze outsourcingu ze wskazaniem, które z tych czynności zakład
uznaje za podstawowe lub ważne,
b) kryteria wyboru podmiotu, któremu zakład zamierza powierzać
wykonywanie czynności ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych oraz
funkcji należących do systemu zarządzania,
c) sposób realizacji warunków, o których mowa w art. 74 i art. 75,
d) zasady zarządzania ryzykiem związanym z powierzeniem, w drodze
outsourcingu, wykonywania czynności oraz funkcji należących do systemu
zarządzania;
5) spełniania obowiązków, o których mowa w art. 12 ustawy o dystrybucji
ubezpieczeń, i wymogów określonych w art. 19 ust. 1‒3 i 5 ustawy o dystrybucji
ubezpieczeń, przez osoby, o których mowa w tych przepisach;
6) spełniania obowiązków, o których mowa w art. 12 ustawy o dystrybucji
ubezpieczeń, i wymogów określonych w art. 19 ust. 1 ustawy o dystrybucji
ubezpieczeń, przez osoby wykonujące w tym zakładzie czynności dystrybucyjne
zakładu reasekuracji w rozumieniu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń.
2. Zasady, o których mowa w ust. 1, określają również:
1) stanowiska nadzorujące w zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji inne
kluczowe funkcje, w tym co najmniej funkcje należące do systemu zarządzania;
2) stanowisko odpowiedzialne za wprowadzenie w życie zasad, o których mowa
w ust. 1 pkt 5 i 6.
3. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji, co najmniej raz w roku, dokonują
przeglądu zasad, o których mowa w ust. 1. Zasady te są dostosowywane do istotnych
zmian w systemie zarządzania lub obszarze, którego dotyczą.
4. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji informują organ nadzoru o zamiarze
wprowadzenia zasad dotyczących outsourcingu oraz o istotnej zmianie tych zasad,
przekazując organowi nadzoru treść tych zasad.
5. Zarząd zakładu ubezpieczeń i zarząd zakładu reasekuracji zatwierdzają
zasady, o których mowa w ust. 1, i zapewniają wprowadzenie ich w życie.
1. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji stosują odpowiednie oraz współmierne systemy, zasoby i procedury pozwalające na zachowanie ciągłości i regularności działania, w tym opracowują plany awaryjne. 2. W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji ustanawiają także sieci i systemy informatyczne oraz zarządzają nimi zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 1, z późn. zm.9)). 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do zakładów ubezpieczeń, które spełniają warunki, o których mowa w art. 101 ust. 1 i art. 109 ust. 1. Przepisy art. 101 ust. 2 i 4 oraz art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
1. Członkiem zarządu zakładu ubezpieczeń, członkiem zarządu zakładu reasekuracji, a w przypadku zakładu wykonującego działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną w formie spółki europejskiej, w której przyjęto system monistyczny – członkiem rady administrującej, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 4–7, może być osoba, która spełnia łącznie następujące wymagania:
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
9) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2024/90177 z 12.03.2024.
2) posiada wyższe wykształcenie uzyskane w Rzeczypospolitej Polskiej lub uzyskane w innym państwie wykształcenie będące wykształceniem wyższym w rozumieniu właściwych przepisów tego państwa;
3) nie była skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe prawomocnym wyrokiem sądu;
4) daje rękojmię prowadzenia spraw zakładu w sposób należyty. 2. Członkiem rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń lub członkiem rady nadzorczej zakładu reasekuracji może być osoba, która spełnia łącznie wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz daje rękojmię należytego wykonywania swojej funkcji. 3. Osobą nadzorującą inną kluczową funkcję w zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji może być osoba, która spełnia łącznie wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 1‒3, oraz:
1) posiada doświadczenie zawodowe niezbędne do wykonywania nadzorowanej kluczowej funkcji;
2) daje rękojmię wykonywania zadań w sposób należyty. 4. Organ nadzoru, na wniosek zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, może odstąpić, w drodze decyzji, od wymogu posiadania wyższego wykształcenia w stosunku do danej osoby, uwzględniając w szczególności doświadczenie zawodowe kandydata na stanowisko osoby pełniącej kluczową funkcję. 5. Równoczesne zajmowanie przez tę samą osobę analogicznych stanowisk osób pełniących kluczowe funkcje w zakładach ubezpieczeń lub zakładach reasekuracji wykonujących działalność w zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I i dziale II załącznika do ustawy, nie może być uznane za naruszenie wymagania dotyczącego rękojmi.
1. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji informują organ nadzoru o powołaniu lub odwołaniu członka zarządu lub członka rady nadzorczej, a w przypadku zakładu wykonującego działalność ubezpieczeniową lub reasekura- cyjną w formie spółki europejskiej, w której przyjęto system monistyczny – członka rady administrującej, w terminie 7 dni od dnia podjęcia uchwały o powołaniu lub odwołaniu członka zarządu, członka rady nadzorczej lub członka rady administrującej, a także powzięcia informacji o innym zdarzeniu powodującym zmianę składu zarządu, rady nadzorczej lub rady administrującej. 1a. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji informują organ nadzoru o podziale kompetencji w zarządzie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz o jego zmianie. 2. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji informują organ nadzoru o zmianach na stanowiskach osób nadzorujących inne kluczowe funkcje, w terminie 7 dni od dnia dokonania zmiany. 3. W informacji przekazywanej organowi nadzoru zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji wskazują przyczyny zmiany danej osoby na stanowisku osoby pełniącej kluczową funkcję, jeżeli zmiana ta nastąpiła z powodu niespełnienia przez tę osobę wymagań ustawowych. 4. Do informacji przekazywanej organowi nadzoru dołącza się:
1) życiorysy osób mających pełnić kluczowe funkcje;
2) zgody osób mających pełnić kluczowe funkcje na objęcie stanowisk w zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji;
3) poświadczenia posiadania odpowiedniego wykształcenia i doświadczenia zawodowego przez osoby mające pełnić kluczowe funkcje;
4) zaświadczenia albo oświadczenia o niekaralności osób mających pełnić kluczowe funkcje;
5) oświadczenia osób mających pełnić kluczowe funkcje o toczących się przeciwko nim postępowaniach sądowych w związku ze sprawą gospodarczą;
6) oświadczenia osób mających pełnić kluczowe funkcje o uczestnictwie w organach zarządzających i nadzorujących spółek handlowych. 5. Zaświadczenie o niekaralności, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, przedstawia się nie później niż 3 miesiące od dnia jego wydania. 6. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. 7. Zawiadomienia i dokumenty sporządza się w języku polskim lub tłumaczy na język polski. Tłumaczenie może być sporządzone wyłącznie przez tłumacza przysięgłego lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej. 8. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem wymagają zalegalizowania przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej. 9. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy prawo państwa właściwego nie przewiduje sporządzenia wymaganych dokumentów, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może, w miejsce tych dokumentów, złożyć oświadczenie osoby mającej pełnić kluczową funkcję zawierające wymagane informacje.
1. Zarząd krajowego zakładu ubezpieczeń, z wyłączeniem towarzystwa
ubezpieczeń wzajemnych, składa się z co najmniej dwóch członków.
2. Zarząd krajowego zakładu reasekuracji, z wyłączeniem towarzystwa
reasekuracji wzajemnej, składa się z co najmniej dwóch członków.
3. W skład zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń i krajowego zakładu
reasekuracji wchodzi prezes.
4. Co najmniej połowa członków zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń
i krajowego zakładu reasekuracji, w tym prezes zarządu oraz członek zarządu
odpowiedzialny za zarządzanie ryzykiem, posiada udowodnioną znajomość języka
polskiego.
5. Organ nadzoru, na wniosek krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego
zakładu reasekuracji, odstąpi, w drodze decyzji, od stosowania wymogu znajomości
języka polskiego w stosunku do danej osoby, jeżeli nie będzie to niezbędne ze
względów nadzoru ostrożnościowego, biorąc w szczególności pod uwagę zakres
działalności tego zakładu.
6. Co najmniej połowa członków zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń
i krajowego zakładu reasekuracji, w tym prezes zarządu oraz członek zarządu
odpowiedzialny za zarządzanie ryzykiem, posiada doświadczenie zawodowe
niezbędne do zarządzania zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji.
7. W przypadku jednoosobowego zarządu towarzystwa ubezpieczeń
wzajemnych lub towarzystwa reasekuracji wzajemnej prezes zarządu posiada
udowodnioną znajomość języka polskiego oraz doświadczenie zawodowe niezbędne do zarządzania zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji. Przepisu ust. 5 nie stosuje się.
Pokazano 50 z 504 artykułów.
Kolejne części aktu będą dogrywane w miarę pracy.