1. Organ nadzoru zatwierdza częściowy model wewnętrzny, jeżeli
model ten spełnia wymagania określone w art. 258 i art. 263–268 oraz:
1) ograniczony zakres stosowania modelu częściowego jest odpowiednio
uzasadniony;
2) kapitałowy wymóg wypłacalności obliczony przy zastosowaniu modelu
wewnętrznego lepiej odzwierciedla profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub
zakładu reasekuracji;
3) budowa częściowego modelu wewnętrznego powoduje, że częściowy model
wewnętrzny może zostać w pełni zintegrowany z formułą standardową
kapitałowego wymogu wypłacalności.
2. Dokonując oceny wniosku o zatwierdzenie częściowego modelu
wewnętrznego stosowanego do obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności,
obejmującego:
1) niektóre podmoduły określonego modułu ryzyka lub
2) niektóre obszary działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji
w odniesieniu do określonego modułu ryzyka
– organ nadzoru może zażądać od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji
przedstawienia realistycznego planu przejściowego w celu rozszerzenia zakresu
stosowanego modelu wewnętrznego.
3. Plan przejściowy, o którym mowa w ust. 2, określa planowany sposób
rozszerzenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zakresu modelu
wewnętrznego na inne podmoduły ryzyka lub inne obszary działalności, tak aby
zapewnić objęcie przez model wewnętrzny przeważającej części działalności
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej w odniesieniu do określonego
modułu ryzyka.