1. Organ nadzoru może, w drodze decyzji, zakazać zakładowi
ubezpieczeń i zakładowi reasekuracji planowanego outsourcingu funkcji należących
do systemu zarządzania oraz podstawowych lub ważnych czynności, a także istotnej
zmiany takiej umowy outsourcingu, w przypadku stwierdzenia, że wykonywanie tych
funkcji i czynności mogłoby odbywać się z naruszeniem warunków, o których mowa
w art. 73–77.
2. Organ nadzoru może, w drodze decyzji, nakazać zakładowi ubezpieczeń
i zakładowi reasekuracji rozwiązanie w wyznaczonym terminie umowy outsourcingu
w przypadku stwierdzenia, że wykonywanie funkcji należących do systemu
zarządzania oraz podstawowych lub ważnych czynności odbywa się z naruszeniem
warunków, o których mowa w art. 73–77.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przewidzianych
w umowie outsourcingu ograniczeń w zakresie możliwości i terminów jej
rozwiązywania lub wypowiadania.
4. W przypadku zawarcia umowy outsourcingu z naruszeniem zakazu, o którym
mowa w ust. 1, albo nierozwiązania umowy outsourcingu w wyznaczonym terminie,
o którym mowa w ust. 2, organ nadzoru może nałożyć kary pieniężne, o których mowa
w art. 362 ust. 1 pkt 1 i 2.