1. Zakład ubezpieczeń, który uzyskał zezwolenie na przyjmowanie do
ubezpieczenia ryzyka podstawowego zaliczanego do jednej lub więcej grup
ubezpieczeń, o których mowa w dziale II załącznika do ustawy, może ubezpieczać
ryzyka zaliczane do innych grup, bez konieczności uzyskania zezwolenia dotyczącego
takich ryzyk, pod warunkiem że ryzyka te spełniają łącznie następujące warunki:
1) są związane z ryzykiem podstawowym;
2) dotyczą przedmiotu objętego ubezpieczeniem od ryzyka podstawowego;
3) są objęte umową ubezpieczenia dotyczącą ryzyka podstawowego.
2. Ryzyk, o których mowa w dziale II w grupach 14, 15 i 17 załącznika do
ustawy, nie uważa się za ryzyka dodatkowe w stosunku do innych grup ubezpieczeń.
3. Ryzyka, o których mowa w dziale II w grupie 17 załącznika do ustawy,
przyjmowane do ubezpieczenia można uważać za ryzyko dodatkowe w stosunku do
ubezpieczeń, o których mowa w dziale II w grupie 18 załącznika do ustawy, jeżeli
spełnione są warunki, o których mowa w ust. 1, oraz jeden z następujących
warunków:
1) ryzyko podstawowe jest związane wyłącznie ze świadczeniem pomocy na
korzyść osób, które popadły w trudności w czasie podróży lub podczas
nieobecności w miejscu zamieszkania;
2) ubezpieczenie dotyczy sporów lub ryzyka wynikających z użytkowania statków
żeglugi morskiej lub z nim związanych.