Ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

Obowiązuje
Artykuły 128
Wejście w życie 28.10.2006
Ostatnia zmiana 06.05.2026
art.
Widoczne: 128 z 128 artykułów
dzial

Dział I - Przepisy ogólne i objaśnienia określeń ustawowych

art. 1-4
Art. 1
Art. 2
Art. 3
Art. 4
Do postępowania przeprowadzanego przez organy urzędowej kontroli żywności stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. DZIAŁ II Wymagania zdrowotne i znakowanie żywności Rozdział 1 Przepisy ogólne
dzial

Dział II - Wymagania zdrowotne i znakowanie żywności

art. 5-52
rozdzial

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

art. 5-8
Art. 6
Art. 7
Art. 8
Właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny, w drodze decyzji, zakazuje wprowadzania do obrotu lub nakazuje wycofanie z obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo suplementu diety, produktu, który nie spełnia wymagań określonych dla tych środków spożywczych w niniejszym dziale. Rozdział 2 Substancje dodatkowe i enzymy spożywcze
rozdzial

Rozdział 2 - Substancje dodatkowe

art. 9-11
Art. 9
Wymagania dotyczące substancji dodatkowych do żywności określa
rozporządzenie nr 1333/2008.
Art. 10
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz substancji dodatkowych (dozwolonych substancji dodatkowych), które
mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane w żywności, w tym w aromatach,
zgodnie z ich funkcjami technologicznymi, oraz szczegółowe warunki ich
stosowania, w tym rodzaj środków spożywczych, w których mogą być
stosowane, oraz ich dopuszczalne maksymalne poziomy,
2) specyfikacje i kryteria czystości substancji dodatkowych
– mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz
wymagania w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

Art. 10a. Wymagania dotyczące enzymów spożywczych określa rozporządzenie
nr 1332/2008.
Art. 11
(uchylony) Rozdział 3 Aromaty i rozpuszczalniki
rozdzial

Rozdział 3 - Aromaty i rozpuszczalniki

art. 12-14
Art. 12
Aromaty i rozpuszczalniki używane lub stosowane w produkcji
żywności nie mogą zawierać pierwiastków i substancji chemicznych w ilościach
szkodliwych dla zdrowia człowieka.
Art. 13
Wymagania dotyczące aromatów i składników żywności
o właściwościach aromatyzujących określa rozporządzenie nr 1334/2008.
Art. 14
rozdzial

Rozdział 4 - Zanieczyszczenia żywności

art. 15-17
Art. 15
1. Wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów
pozostałości pestycydów, które mogą znajdować się w środkach spożywczych lub na
ich powierzchni, określa rozporządzenie nr 396/2005.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób pobierania próbek żywności na potrzeby urzędowej kontroli żywności
i monitoringu w celu oznaczania poziomów pozostałości pestycydów, w tym
wielkość i liczbę pobieranych próbek,
2) procedury, w tym definicje, stosowane przy pobieraniu próbek,
3) kryteria dla metod analitycznych,
4) sposób podawania i interpretacji wyników analiz,
5) sposób transportu i przechowywania próbek przed przystąpieniem do analizy
– mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz jednolite
wymagania w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.
Art. 16
Środki spożywcze produkowane i wprowadzane do obrotu muszą
spełniać wymagania:
1) mikrobiologiczne określone w rozporządzeniu Komisji (WE)
nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów
mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz. Urz. UE L
338 z 22.12.2005, str. 1, z późn. zm.);
2) w zakresie najwyższych dopuszczalnych poziomów substancji
zanieczyszczających określonych w rozporządzeniu Komisji (WE)
nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalającym najwyższe dopuszczalne
poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz. Urz. UE L
364 z 20.12.2006, str. 5, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem
nr 1881/2006”.
Art. 17
rozdzial

Rozdział 5 - Napromienianie żywności promieniowaniem jonizującym

art. 18-23
Art. 18
Art. 19
Napromienianie żywności promieniowaniem jonizującym jest
dopuszczalne wyłącznie, jeżeli:
1) nie stanowi zagrożenia dla zdrowia lub życia człowieka;
2) jest korzystne dla konsumentów;
3) jest uzasadnione technologicznie oraz nie będzie wykonywane w celu
zastępowania wymagań zdrowotnych oraz warunków sanitarnych
i higienicznych w produkcji i w obrocie żywnością;
4) żywność poddawana temu napromienianiu:
a) spełnia obowiązujące wymagania zdrowotne oraz
b) nie zawiera substancji chemicznych służących do jej konserwacji lub
stabilizacji.
Art. 20
Art. 21
Główny Inspektor Sanitarny przekazuje do Komisji Europejskiej:
1) niezwłocznie:
a) informację o podmiocie działającym na rynku spożywczym, który uzyskał
zgodę na dokonywanie napromieniania żywności promieniowaniem
jonizującym,
b) kopię decyzji o zawieszeniu lub cofnięciu zgody;
2) corocznie informacje o:
a) wynikach kontroli przeprowadzanych w zakładach lub jednostkach
organizacyjnych podmiotów działających na rynku spożywczym
dokonujących napromieniania żywności promieniowaniem jonizującym,
w szczególności dotyczące rodzaju i ilości środków spożywczych
poddawanych napromienianiu oraz stosowanych dawek promieniowania,
b) wynikach kontroli przeprowadzanych na etapie obrotu żywnością oraz
stosowanych metodach analitycznych.
Art. 22
Art. 23
1. Przepisów art. 18–22 nie stosuje się do środków spożywczych wystawionych na działanie promieniowania jonizującego powstałego na skutek zastosowania urządzeń pomiarowych lub kontrolnych pod warunkiem, że wchłonięta dawka nie przekracza poziomu 0,01 Gy dla urządzeń kontrolnych, w których wykorzystuje się neutrony, oraz 0,5 Gy w pozostałych przypadkach, przy maksymalnym poziomie energii promieniowania wynoszącym 10 MeV w przypadku promieni rentgenowskich, 14 MeV w przypadku neutronów i 5 MeV w innych przypadkach. 2. Przepisów art. 19 pkt 3 i pkt 4 lit. b, art. 20–22 nie stosuje się do napromieniania żywności przygotowywanej pod nadzorem lekarza dla pacjentów wymagających diety o sterylnej czystości. Rozdział 6 Środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego
rozdzial

Rozdział 6 - Środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego

art. 24-26
Art. 24
Art. 25
Art. 26
rozdzial

Rozdział 7 - Suplementy diety oraz wzbogacanie żywności

art. 27-28
Art. 27
Art. 28
rozdzial

Rozdział 8 - Żywność wprowadzana po raz pierwszy do obrotu

art. 29-32
Art. 29
Art. 30
Art. 31
Art. 32
1. W przypadku podejrzenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie, właściwy państwowy powiatowy lub graniczny inspektor sanitarny podejmuje decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania tego środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest podejmowana również w przypadku stwierdzenia, że produkt objęty powiadomieniem spełnia wymagania produktu leczniczego albo wyrobu medycznego. 3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, państwowy powiatowy inspektor sanitarny, za pośrednictwem państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, powiadamia właściwego wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego przesyłając kopię wydanej decyzji. Rozdział 9 Naturalne wody mineralne, wody źródlane i wody stołowe
rozdzial

Rozdział 9 - Naturalne wody mineralne, naturalne wody źródlane i wody stołowe

art. 33-40
Art. 33
1. Ujęcia naturalnych wód mineralnych oraz instalacje i urządzenia
służące do wydobywania, transportu i rozlewu tych wód, a także opakowania, muszą
zabezpieczać te wody przed zanieczyszczeniem lub zmianą ich charakterystycznego
składu mineralnego.
2. Naturalne wody mineralne mogą być wprowadzane do obrotu
w opakowaniach zamkniętych w sposób zabezpieczający je przed zanieczyszczeniem
oraz zmianą właściwości i zafałszowaniem naturalnej wody mineralnej.
3. Oznakowanie wód przeznaczonych do spożycia przez ludzi, niebędących
naturalnymi wodami mineralnymi, nie może wprowadzać konsumenta w błąd informacjami, które sugerowałyby, że woda ta jest naturalną wodą mineralną, w szczególności nie może zawierać oznaczenia „naturalna woda mineralna”.
4. Dopuszcza się znakowanie naturalnych wód mineralnych informacjami:
„pobudzające trawienie”, „może polepszyć funkcje wątrobowo-żółciowe” lub
oznaczeniami podobnymi, pod warunkiem że wody te spełniają szczególne
wymagania określone w tym zakresie na podstawie art. 39 pkt 1.
Art. 34
1. Naturalne wody mineralne wprowadzane do obrotu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej muszą być uznane jako naturalne wody mineralne przez:
1) Głównego Inspektora Sanitarnego, jeżeli woda wydobywana jest z otworu
znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli woda
wydobywana jest z otworu znajdującego się na terytorium tego państwa, albo
3) Głównego Inspektora Sanitarnego albo właściwy organ innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli woda wydobywana jest z otworu
znajdującego się na terytorium państwa trzeciego.
2. Główny Inspektor Sanitarny może uznać, w drodze decyzji, wodę pochodzącą
z otworu znajdującego się na terytorium państwa trzeciego jako naturalną wodę
mineralną, jeżeli właściwy organ tego państwa poświadczy spełnianie przez tę wodę
wymagań określonych w niniejszej ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie
oraz zobowiąże się do przeprowadzania regularnych kontroli warunków
wydobywania, transportu i rozlewu tej wody. Zaświadczenie jest ważne przez okres
nieprzekraczający 5 lat od daty jego wydania.
Art. 35
Art. 36
Art. 37
1. Do wód źródlanych i wód stołowych stosuje się przepisy art. 33
ust. 1–3.
2. Wody źródlane i wody stołowe podlegają ocenie i kwalifikacji rodzajowej.
Art. 38
Art. 39
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać naturalne wody mineralne,
wody źródlane i wody stołowe, w tym wymagania mikrobiologiczne, maksymalne dopuszczalne poziomy naturalnych składników mineralnych tych wód, warunki poddawania tych wód procesom usuwania składników lub
nasycania dwutlenkiem węgla,
2) wzorcowy zakres badań, sposób przeprowadzania oceny i kwalifikacji
rodzajowej wód, o których mowa w pkt 1,
3) szczególne wymagania dotyczące oznakowania, prezentacji i reklamy wód,
o których mowa w pkt 1,
4) szczegółowe wymagania higieniczne dotyczące wydobywania, transportu
i rozlewu wód, o których mowa w pkt 1
– mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności, przestrzeganie
warunków określonych w art. 33 oraz jednolite wymagania w tym zakresie
obowiązujące w Unii Europejskiej.
Art. 40
Przepisy art. 33–39 nie mają zastosowania do wód leczniczych wykorzystywanych w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego w celach leczniczych określonych w przepisach ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowis- kowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 151) oraz tych wód wprowadzanych do obrotu w opakowaniach na zasadach określonych przepisami prawa farmaceutycznego. Rozdział 10 Grzyby i przetwory grzybowe
rozdzial

Rozdział 10 - Grzyby i przetwory grzybowe

art. 41-44
Art. 41
1. Grzyby uprawne oraz grzyby rosnące w warunkach naturalnych,
świeże lub suszone, objęte wykazem określonym na podstawie art. 44 pkt 1, mogą być
wprowadzane do obrotu lub stosowane do produkcji przetworów grzybowych oraz
środków spożywczych zawierających grzyby.
2. Grzyby oraz ich przetwory, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać
wymagania określone dla środków spożywczych.
3. Grzyby świeże i suszone są dopuszczane do obrotu przez klasyfikatorów
grzybów lub grzyboznawców, których uprawnienia określają przepisy wydane na
podstawie art. 44 pkt 4.
Art. 42
Art. 43
1. Uprawnienia klasyfikatora grzybów może uzyskać osoba, która:
1) jest pełnoletnia;
2) ukończyła:
a) co najmniej gimnazjum lub ośmioletnią szkołę podstawową oraz
b) kurs specjalistyczny dla kandydatów na klasyfikatorów grzybów;
3) zdała egzamin przed komisją egzaminacyjną powołaną przez państwowego
wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
2. Uprawnienia grzyboznawcy może uzyskać osoba, która:
1) jest pełnoletnia;
2) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
3) ukończyła kurs specjalistyczny dla kandydatów na grzyboznawców;
4) zdała egzamin przed komisją egzaminacyjną powołaną przez państwowego
wojewódzkiego inspektora sanitarnego działającego z upoważnienia Głównego
Inspektora Sanitarnego.
3. Organem właściwym w sprawach nadawania uprawnień klasyfikatora
grzybów i grzyboznawcy, potwierdzonych świadectwami, oraz pozbawiania tych
uprawnień jest państwowy wojewódzki inspektor sanitarny wskazany w przepisach
wydanych na podstawie art. 44.
Art. 44
rozdzial

Rozdział 11 - Znakowanie żywności

art. 45-52
Art. 45
1. (uchylony)
2. (uchylony)
3. Oznakowanie środka spożywczego powszechnie spożywanego nie może
zawierać określenia „dietetyczny” lub w inny sposób sugerować, że jest to środek
spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego.
4. Środki spożywcze niebędące preparatami do początkowego żywienia
niemowląt nie mogą być oznakowane, prezentowane, reklamowane, promowane
i wprowadzane do obrotu jako środki spożywcze wystarczające do zaspokajania
potrzeb żywieniowych prawidłowo rozwijających się niemowląt w ciągu pierwszych
miesięcy życia, do momentu wprowadzenia odpowiedniego żywienia
uzupełniającego.
Art. 48
1. (uchylony)
2. Środki spożywcze wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej muszą być oznakowane w języku polskim. Środki spożywcze mogą być
ponadto oznakowane w innych językach.
3. Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy środków spożywczych
przeznaczonych do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 50
Art. 52
dzial

Dział III - Materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością

art. 53-58
Art. 53
1. Podmioty działające na rynku materiałów i wyrobów przeznaczonych
do kontaktu z żywnością są obowiązane przestrzegać wymagań w zakresie dobrej
praktyki produkcyjnej określonych w rozporządzeniu nr 2023/2006.
2. Podmioty zajmujące się recyklingiem i przetwórcy są obowiązani przestrzegać
wymagań określonych w rozporządzeniu nr 282/2008.
Art. 54
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw klimatu określi,
w drodze rozporządzenia:
1) wykaz substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania
lub przetwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych,
z uwzględnieniem dopuszczalnych limitów migracji lub zawartości tych
substancji oraz innych ograniczeń i specyfikacji dla substancji lub materiałów
i wyrobów, a także sposób sprawdzania zgodności tych materiałów i wyrobów
z ustalonymi limitami,
2) wykaz substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania
lub przetwarzania materiałów i wyrobów z innych tworzyw niż określone
w pkt 1, z uwzględnieniem dopuszczalnych limitów migracji lub zawartości tych
substancji oraz innych ograniczeń i specyfikacji dla substancji lub materiałów
i wyrobów, a także sposób sprawdzania zgodności tych materiałów i wyrobów
z ustalonymi limitami
– uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa zdrowia lub życia
człowieka, ochronę środowiska oraz jednolite wymagania obowiązujące w tym
zakresie w Unii Europejskiej.
Art. 55
Materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością
wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są znakowane
w języku polskim. Materiały i wyroby mogą być ponadto znakowane w innych
językach.
Art. 56
Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym, w rozumieniu
art. 13 rozporządzenia nr 1935/2004, do:
1) przyjmowania wniosków podmiotów, o których mowa w art. 53, o udzielenie
zezwolenia na stosowanie substancji nieobjętych wykazami, o których mowa
w art. 54, oraz na procesy recyklingu materiałów i wyrobów z tworzyw
sztucznych zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 282/2008;
2) przekazywania tych wniosków do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa
Żywności.
Art. 57
Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr wniosków, o których
mowa w art. 56.
Art. 58
1. W przypadkach określonych w art. 18 ust. 1 rozporządzenia nr 1935/2004 minister właściwy do spraw zdrowia może, w drodze rozporządzenia, zawiesić lub ograniczyć obrót, w tym również nakazać wycofanie z obrotu materiałów lub wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, albo ustanowić szczególne wymagania dla materiałów lub wyrobów spełniających wymagania określone w niniejszym dziale lub w przepisach wydanych na podstawie art. 54, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz fakt, że rozporządzenie obowiązuje do dnia wejścia w życie odpowiednich przepisów Unii Europejskiej lub do dnia odmowy przyjęcia przez Komisję Europejską lub Radę Unii Europejskiej takich przepisów. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje niezwłocznie, wraz z uzasadnieniem, rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, innym państwom członkowskim Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej. DZIAŁ IV Wymagania higieniczne Rozdział 1 Przepisy ogólne dotyczące wymagań higienicznych
dzial

Dział IV - Wymagania higieniczne

art. 59-72
rozdzial

Rozdział 1 - Przepisy ogólne dotyczące wymagań higienicznych

art. 59-60
Art. 59
Art. 60
Główny Inspektor Sanitarny i Główny Lekarz Weterynarii, stosownie do kompetencji określonych w art. 73 ust. 1 pkt 1 i 3, są organami właściwymi w zakresie zadań, o których mowa w art. 7 i art. 8 rozporządzenia nr 852/2004, dotyczących krajowych poradników dobrej praktyki higienicznej oraz wdrażania i stosowania zasad systemu HACCP. Rozdział 2 Rejestracja i zatwierdzanie zakładów
rozdzial

Rozdział 2 - Rejestracja i zatwierdzanie zakładów

art. 61-67
Art. 61
Państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub państwowy graniczny
inspektor sanitarny są organami właściwymi w sprawach rejestracji oraz
zatwierdzania, warunkowego zatwierdzania, przedłużania warunkowego
zatwierdzenia, zawieszania oraz cofania zatwierdzenia zakładów, które:
1) produkują lub wprowadzają do obrotu żywność pochodzenia niezwierzęcego,
2) wprowadzają do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego, nieobjętych
urzędową kontrolą organów Inspekcji Weterynaryjnej,
3) produkują lub wprowadzają do obrotu żywność zawierającą jednocześnie środki
spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego, o
której mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, z wyłączeniem zakładów
prowadzących rolniczy handel detaliczny, z zastrzeżeniem art. 73 ust. 6,
4) działają na rynku materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu
z żywnością, w tym zakładów prowadzonych przez podmioty zajmujące się
recyklingiem
– w trybie i na zasadach określonych w rozporządzeniu nr 852/2004 i rozporządzeniu
nr 882/2004.
Art. 62
Art. 63
Art. 64
Art. 65
Art. 66
1. W przypadkach określonych w art. 31 ust. 2 lit. e rozporządzenia
nr 882/2004 właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny wydaje decyzję
w sprawie:
1) cofnięcia zatwierdzenia zakładu;
2) zawieszenia zatwierdzenia zakładu.
2. Decyzjom, o których mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej
wykonalności.
Art. 67
rozdzial

Rozdział 3 - Wymagania szczególne w zakresie higieny

art. 68-72
Art. 68
1. Podmioty działające na rynku spożywczym prowadzące działalność
w ramach dostaw bezpośrednich są obowiązane przestrzegać zasad dobrej praktyki
higienicznej.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) zakres działalności prowadzonej w ramach dostaw bezpośrednich, w tym
wielkość i obszar dostaw bezpośrednich,
2) szczegółowe wymagania higieniczne dla działalności prowadzonej w ramach
dostaw bezpośrednich
– mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz realizację celów
rozporządzenia nr 852/2004.
Art. 69
Art. 70
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
szczególne wymagania higieniczne w zakresie transportu morskiego cukru surowego
luzem, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności.
Art. 71
Zakłady prowadzące działalność gospodarczą w zakresie skupu,
przechowywania lub sprzedaży grzybów oraz produkcji przetworów grzybowych
spełniają obowiązujące wymagania higieniczne oraz muszą zatrudniać klasyfikatorów
grzybów lub grzyboznawców.
Art. 72
dzial

Dział V - Urzędowe kontrole żywności

art. 73-87
rozdzial

Rozdział 1 - Przeprowadzanie urzędowych kontroli żywności

art. 73-78
Art. 73
Art. 75
Art. 76
1. Organom urzędowej kontroli żywności, o których mowa w art. 73 ust. 1, w związku z przeprowadzaniem urzędowych kontroli, przysługuje prawo:
1) wstępu do pomieszczeń zakładu o każdej porze;
2) badania procesów technologicznych i receptur w zakresie niezbędnym do zrealizowania celu kontroli;
3) przeglądania ksiąg i innych dokumentów kontrolowanego zakładu, jeżeli jest to niezbędne ze względu na cel przeprowadzanej kontroli;
4) podejmowania innych czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, zgodnie z zakresem uprawnień w ramach urzędowych kontroli żywności, w tym nieodpłatnego pobierania próbek środków spożywczych lub materiałów i wy- robów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w celu wykonania badań laboratoryjnych. 2. Uzyskane przez organy urzędowej kontroli żywności, w trakcie kontroli, informacje, dokumenty i inne dane stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy nie mogą być przekazywane innym organom ani ujawniane, jeżeli nie jest to konieczne ze względu na ochronę życia lub zdrowia człowieka, z wyłączeniem żądania sądu lub prokuratury w związku z toczącym się postępowaniem.
Art. 77
Decyzjom organów urzędowej kontroli żywności, o których mowa
w art. 54 rozporządzenia nr 882/2004, w przypadku stwierdzenia uchybień
zagrażających zdrowiu lub życiu człowieka, jest nadawany rygor natychmiastowej
wykonalności.
Art. 78
rozdzial

Rozdział 2 - Graniczne kontrole sanitarne

art. 79-84
Art. 79
Art. 80
Art. 81
1. Osoba odpowiedzialna za przywóz lub wywóz towarów, o których
mowa w art. 79 ust. 1, jest obowiązana powiadomić właściwego państwowego
granicznego inspektora sanitarnego nie później niż na 48 godzin przed planowanym
przywozem lub wywozem towarów, a w przypadku środków spożywczych
nietrwałych mikrobiologicznie nie później niż na 24 godziny, składając wniosek
określony na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1.
2. Niezbędna do dokonania granicznej kontroli sanitarnej dokumentacja jest
przedkładana w języku polskim lub w innym języku urzędowym Unii Europejskiej.
Jeżeli ze względu na bezpieczeństwo żywności okaże się to niezbędne, właściwy
państwowy graniczny lub powiatowy inspektor sanitarny może zażądać
uwierzytelnionego tłumaczenia dokumentacji przedłożonej w innym języku Unii
Europejskiej.
Art. 82
1. W wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy organ Państwowej
Inspekcji Sanitarnej wydaje świadectwo stwierdzające spełnianie przez towary objęte
graniczną kontrolą sanitarną wymagań zdrowotnych.
2. W przypadku stwierdzenia, że towary objęte graniczną kontrolą sanitarną nie
spełniają obowiązujących wymagań zdrowotnych, organ, o którym mowa w ust. 1,
podejmuje działania określone w art. 18–21 rozporządzenia nr 882/2004.
3. Organy celne obejmują towary objęte graniczną kontrolą sanitarną procedurą
celną, zgodnie z warunkami określonymi w świadectwie stwierdzającym spełnienie
przez te towary wymagań zdrowotnych albo zgodnie z działaniami, o których mowa
w ust. 2.
Art. 83
Art. 84
Tranzyt żywności może odbywać się tylko w szczelnych środkach transportu spełniających wymagania sanitarne, zabezpieczonych przed ich niekontrolowanym otwarciem zgodnie z przepisami prawa celnego. Rozdział 3 System RASFF
rozdzial

Rozdział 3 - System RASFF

art. 85
Art. 85
1. Urzędowe kontrole przeprowadzane przez organy, o których mowa w art. 73 ust. 1, obejmują zadania dotyczące powiadamiania o niebezpiecznej żywności, w tym żywności pochodzenia zwierzęcego oraz paszach określonych w przepisach o paszach oraz o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością, w ramach sieci systemu RASFF. 2. Główny Inspektor Sanitarny kieruje siecią systemu RASFF oraz:
1) prowadzi krajowy punkt kontaktowy systemu RASFF;
2) jest odpowiedzialny za funkcjonowanie krajowego punktu kontaktowego;
3) powiadamia Komisję Europejską o stwierdzonych przypadkach niebezpiecznej żywności oraz pasz. 3. W ramach systemu RASFF funkcjonuje podpunkt krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej. Rozdział 4 Monitoring żywności i żywienia
rozdzial

Rozdział 4 - Monitoring żywności i żywienia

art. 86-87
Art. 86
Art. 87
dzial

Dział VI - Właściwość organów oraz współpraca w zakresie bezpieczeństwa żywności

art. 88-94
Art. 88
1. Nadzór nad przestrzeganiem przepisów prawa żywnościowego oraz nad wykonywaniem urzędowych kontroli żywności w zakresie określonym w ustawie sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia, który działa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa oraz ministrem właściwym do spraw rynków rolnych. 2. Nadzór nad przestrzeganiem przepisów prawa żywnościowego oraz nad wykonywaniem urzędowych kontroli żywności, w zakresie określonym w art. 73 ust. 1 pkt 3, sprawują minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rynków rolnych, działając w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia. 3. Zadania ministrów właściwych do spraw zdrowia, rolnictwa oraz rynków rolnych, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują zarządzanie ryzykiem i informowanie o ryzyku w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa żywności, przy udziale organów urzędowej kontroli żywności. 4. Minister właściwy do spraw zdrowia w zakresie swoich kompetencji opracowuje plan awaryjny, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia nr 882/2004.
Art. 89
Minister właściwy do spraw zdrowia jest organem właściwym
w zakresie koordynacji spraw z zakresu zapewnienia bezpieczeństwa żywności,
w tym działań dotyczących analizy ryzyka.
Art. 90
1. Minister właściwy do spraw zdrowia współpracuje z Europejskim
Urzędem do Spraw Bezpieczeństwa Żywności, zwanym dalej „Urzędem”.
2. Współpraca, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:
1) wyznaczanie przedstawiciela do Forum Doradczego Urzędu;
2) składanie do Urzędu wniosków o wydanie opinii naukowych w sprawach
objętych zakresem działania Urzędu;
3) przekazywanie Urzędowi zgromadzonych danych naukowych dotyczących
bezpieczeństwa żywności;
4) przekazywanie, na żądanie Urzędu, dodatkowych danych niezbędnych do oceny
ryzyka;
5) wyznaczanie jednostek naukowych, które mogą uczestniczyć w wypełnianiu
zadań Urzędu, w szczególności przez wydawanie opinii naukowych.
3. Współpraca, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do żywności objętej
nadzorem ministra właściwego do spraw rolnictwa lub ministra właściwego do spraw
rynków rolnych jest wykonywana w porozumieniu z właściwym ministrem.
Art. 91
Minister właściwy do spraw zdrowia jest organem właściwym
w szczególności w zakresie realizacji zadań, o których mowa:
1) w art. 38 rozporządzenia nr 396/2005;
2) w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu
wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach
spożywczych lub na ich powierzchni (Dz. Urz. UE L 309 z 26.11.2003, str. 1;
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 661).
Art. 92
1. Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do zapewnienia
przeprowadzenia postępowania dotyczącego wstępnej oceny naukowej oraz
sporządzenia wstępnego sprawozdania odnośnie do nowej żywności wprowadzanej do
obrotu w zakresie określonym przepisami rozporządzenia nr 258/97 oraz do
przyjmowania od Komisji Europejskiej wstępnych sprawozdań przygotowanych
w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, a także do zgłaszania uwag
i uzasadnionych sprzeciwów do takich sprawozdań.
2. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadzają krajowe jednostki
naukowe upoważnione, w drodze decyzji, przez ministra właściwego do spraw
zdrowia, podejmowanej z uwzględnieniem w szczególności zadań statutowych
i kwalifikacji personelu oraz niezależności jednostki od podmiotów działających na
rynku spożywczym.
3. Koszty dokumentacji, badań lub dowodów naukowych niezbędnych do
przygotowania wstępnego sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, ponoszą
wnioskodawcy określeni w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 258/97.
Art. 93
1. Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do
wykonywania czynności dotyczących żywności genetycznie zmodyfikowanej oraz
organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do wykorzystania jako
żywność w zakresie określonym w rozporządzeniu nr 1829/2003, rozporządzeniu
nr 1830/2003 oraz rozporządzeniu nr 1946/2003.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Głównemu Inspektorowi
Sanitarnemu stanowisko wraz z uzasadnieniem w terminie 30 dni od dnia otrzymania
wniosku, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 1829/2003.
Art. 94
dzial

Dział VII - Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez środki spożywcze

art. 95
Art. 95
W przypadku szkody wyrządzonej przez środki spożywcze odpowiedzialność za tę szkodę ponosi podmiot działający na rynku spożywczym na zasadach określonych w przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. DZIAŁ VIII Przepisy karne i kary pieniężne Rozdział 1 Przepisy karne
dzial

Dział VIII - Przepisy karne i kary pieniężne

art. 96-104
rozdzial

Rozdział 1 - Przepisy karne

art. 96-102
Art. 96
1. Kto produkuje lub wprowadza do obrotu środek spożywczy
powszechnie spożywany szkodliwy dla zdrowia lub życia człowieka,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
lat 2.
2. Kto produkuje lub wprowadza do obrotu, szkodliwy dla zdrowia lub życia
człowieka, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, suplement
diety lub nową żywność,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
lat 3.
3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1
lub 2 stałe źródło dochodów albo dopuszcza się przestępstw określonych w ust. 1 i 2
w stosunku do środków spożywczych o znacznej wartości,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.
4. Jeżeli sprawca czynów określonych w ust. 1 lub 2 działa nieumyślnie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
roku.
Art. 97
1. Kto produkuje lub wprowadza do obrotu środek spożywczy zepsuty
lub zafałszowany,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
roku.
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się przestępstwa określonego w ust. 1 w stosunku do
środków spożywczych o znacznej wartości,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 3.
Art. 98
1. Kto prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży
żywności „na odległość” (sprzedaży wysyłkowej), w tym sprzedaży przez internet,
bez spełnienia obowiązku określonego w art. 63 ust. 3,
podlega karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło
dochodów albo dopuszcza się przestępstw określonych w ust. 1 w stosunku do
żywności o znacznej wartości,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 3.
Art. 99
Art. 100
Art. 101
W sprawach o czyny, o których mowa w art. 100, orzekanie następuje
w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 102
1. W przypadku popełnienia wykroczenia, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 13, sąd może orzec przepadek przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy, jeżeli stanowią one zagrożenie dla zdrowia lub życia człowieka. 2. W przypadku orzeczenia środka karnego, o którym mowa w ust. 1, koszty zniszczenia ponosi producent lub podmiot wprowadzający do obrotu materiał lub wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością. Rozdział 2 Kary pieniężne
rozdzial

Rozdział 2 - Kary pieniężne

art. 103-104
Art. 103
Art. 104
1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 103, wymierza, w drodze decyzji, właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny. 2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia i zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku spożywczym i wielkość produkcji zakładu. 3. Do kar pieniężnych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.11)), z tym że organowi, o którym mowa w ust. 1, przysługują uprawnienia organu podatkowego. 4. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 2707 oraz z 2023 r. poz. 180, 326, 511, 556 i 614. DZIAŁ IX Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 105–118. (pominięte) Rozdział 2 Przepisy przejściowe i końcowe
dzial

Dział IX - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

art. 105-128
rozdzial

Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących

art. 105-118
Art. 105
W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231, z późn. zm.) w art. 18 w ust. 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) decyzję właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225).”.
Art. 106
W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1032 i Nr 170, poz. 1217) w art. 15a w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) jakości zdrowotnej żywności, w ramach urzędowej kontroli żywności i monitoringu określonych w przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia.”.
Art. 107
Art. 108
W ustawie z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. Nr 11, poz. 84, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 3 w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie:
„b) środkami spożywczymi, w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia,”;
2) w art. 13 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) substancje nowe stosowane wyłącznie jako substancje dodatkowe do żywności, w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia,”.
Art. 109
W ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U. Nr 76, poz. 811, z późn. zm.) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W sprawach dotyczących żywności i środków farmaceutycznych stosuje się przepisy o bezpieczeństwie żywności i żywienia i przepisy o środkach farmaceutycznych, o ile nie są sprzeczne z przepisami ustawy.”.
Art. 110
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm.) w art. 72 w ust. 5 pkt 2a otrzymuje brzmienie:
„2a) suplementami diety, w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia,”.
Art. 111
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm.) w art. 92 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„6) o bezpieczeństwie żywności i żywienia”.
Art. 112
W ustawie z dnia 13 września 2002 r. o napojach spirytusowych (Dz. U. Nr 166, poz. 1362, z 2004 r. Nr 29, poz. 257 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 935) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2) aromatyzowanie - użycie przy wyrobie napojów spirytusowych co najmniej jednej substancji naturalnej lub preparatu aromatycznego, ewentualnie substancji aromatycznej identycznej z naturalną, dopuszczonej na podstawie przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia;
3) barwienie - użycie przy wyrobie napojów spirytusowych co najmniej jednego barwnika, dozwolonego na podstawie przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia;”;
2) w art. 7 pkt 13 otrzymuje brzmienie:
„13) innych naturalnych substancji węglowodanowych, dozwolonych na podstawie przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia.”;
3) w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Do aromatyzowania napojów spirytusowych można stosować substancje dopuszczone na podstawie przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia, z zastrzeżeniem ust. 2.”.
Art. 113
Art. 114
Art. 115
Art. 116
W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.) w art. 84 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„7) nadzorem sanitarnym na podstawie ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm.) i ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa żywności.”.
Art. 117
W ustawie z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach (Dz. U. Nr 33, poz. 289) w art. 16 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„6) jednostki organizacyjne posiadające specjalistyczne laboratoria, wykonujące badania produktów leczniczych, środków spożywczych, substancji i preparatów chemicznych, środków ochrony roślin, produktów biobójczych i organizmów genetycznie zmodyfikowanych, jeżeli obowiązek przeprowadzania takich badań wynika z odrębnych przepisów, w szczególności przepisów: prawa farmaceutycznego, o bezpieczeństwie żywności i żywienia, o substancjach i preparatach chemicznych, o ochronie roślin, o produktach biobójczych i przepisów o organizmach genetycznie zmodyfikowanych".
Art. 118
W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Ustawa określa również właściwość organów Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, określonych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, nieuregulowanym w przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia.”;
2) art. 2 otrzymuje brzmienie:
„Art. 2. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia.”.
rozdzial

Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i końcowe

art. 119-128
Art. 119
Suplementy diety niespełniające wymagań w zakresie oznakowania,
wprowadzone do obrotu przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą znajdować się
w obrocie do wyczerpania zapasów, lecz nie dłużej niż przez dwanaście miesięcy od
dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 120
1. Uznania naturalnych wód mineralnych dokonane na podstawie
art. 9a ustawy, o której mowa w art. 127 pkt 1, pozostają w mocy.
2. Oceny i kwalifikacje rodzajowe naturalnych wód mineralnych, naturalnych
wód źródlanych i wód stołowych dokonane do dnia wejścia w życie ustawy zachowują
ważność.
Art. 121
1. W przypadku wątpliwości, czy żywność wprowadzana do obrotu
była dotychczas stosowana w celu żywienia ludzi, podmiot działający na rynku
spożywczym jest obowiązany przedstawić, na żądanie właściwego organu urzędowej
kontroli żywności, dokumentację potwierdzającą historię stosowania tej żywności
oraz określającą, w jakiej postaci żywność ta lub jej składniki były stosowane w celu
żywienia ludzi w państwach członkowskich Unii Europejskiej przed dniem 15 maja
1997 r.
2. W przypadku braku dokumentacji, o której mowa w ust. 1, niezbędne jest
przeprowadzenie postępowania określonego przepisami rozporządzenia nr 258/97.
Art. 122
1. Podmioty działające na rynku spożywczym, których zakłady nie są
wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1, są obowiązane, w okresie
sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, złożyć wnioski o wpis do rejestru
zakładów lub o zatwierdzenie zakładu.
2. Wnioski, o których mowa w art. 64 ust. 1, nie są wymagane, jeżeli zakłady
produkujące lub wprowadzające żywność do obrotu są objęte rejestrami prowadzonymi na podstawie art. 27a ustawy, o której mowa w art. 127 pkt 1, lub na podstawie przepisów wcześniej obowiązujących, i spełniają wymagania określone
w niniejszej ustawie.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, właściwy państwowy powiatowy
inspektor sanitarny dokonuje wpisu zakładu do rejestru zakładów z urzędu, chyba że
w terminie, o którym mowa w ust. 1, podmiot działający na rynku spożywczym
zostanie wezwany do złożenia wniosku lub uzupełnienia danych objętych wnioskiem
albo podmiot ten złoży wniosek o dokonanie zmian w rejestrze lub o wykreślenie
zakładu z rejestru.
Art. 123
Uprawnienia klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy uzyskane na
podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność.
Art. 125
Rada do Spraw Monitoringu powołana na podstawie art. 40a
ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 127 pkt 1, realizuje swoje zadania do dnia
powołania Rady do Spraw Monitoringu Żywności i Żywienia, o której mowa w art. 87
niniejszej ustawy.
Art. 126
Art. 127
Tracą moc:
1) ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia
(Dz. U. z 2005 r. poz. 265 i 1480);
2) ustawa z dnia 6 września 2001 r. o materiałach i wyrobach przeznaczonych do
kontaktu z żywnością (Dz. U. poz. 1408, z 2003 r. poz. 1662, z 2004 r. poz. 1808
oraz z 2005 r. poz. 1480).
Art. 128
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia13).
13) Ustawa została ogłoszona w dniu 27 września 2006 r.
Brak wyników