1. Naturalne wody mineralne wprowadzane do obrotu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej muszą być uznane jako naturalne wody mineralne przez:
1) Głównego Inspektora Sanitarnego, jeżeli woda wydobywana jest z otworu
znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli woda
wydobywana jest z otworu znajdującego się na terytorium tego państwa, albo
3) Głównego Inspektora Sanitarnego albo właściwy organ innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli woda wydobywana jest z otworu
znajdującego się na terytorium państwa trzeciego.
2. Główny Inspektor Sanitarny może uznać, w drodze decyzji, wodę pochodzącą
z otworu znajdującego się na terytorium państwa trzeciego jako naturalną wodę
mineralną, jeżeli właściwy organ tego państwa poświadczy spełnianie przez tę wodę
wymagań określonych w niniejszej ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie
oraz zobowiąże się do przeprowadzania regularnych kontroli warunków
wydobywania, transportu i rozlewu tej wody. Zaświadczenie jest ważne przez okres
nieprzekraczający 5 lat od daty jego wydania.