1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
rozporządzenia:
1) środki spożywcze, które mogą być poddane napromienianiu promieniowaniem
jonizującym, maksymalne dopuszczalne dawki oraz dozwolone źródła
promieniowania jonizującego,
2) szczegółowe warunki napromieniania żywności promieniowaniem jonizującym,
w tym wymagania dotyczące urządzeń służących do napromieniania oraz
procedury pomiarowe,
3) szczególne wymagania w zakresie opakowania i oznakowania środków
spożywczych poddanych napromienianiu promieniowaniem jonizującym,
4) zakres informacji zamieszczanych w rejestrach, o których mowa w art. 20 ust. 5,
oraz okres ich przechowywania,
5) szczególne warunki przywozu z państw trzecich środków spożywczych
poddanych napromienianiu promieniowaniem jonizującym
– mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz jednolite
wymagania w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić w rozporządzeniu,
o którym mowa w ust. 1:
1) dodatkowe warunki wydania zgody na dokonywanie napromieniania żywności
promieniowaniem jonizującym,
2) metody analityczne, stosowane do celów urzędowej kontroli żywności
i monitoringu, pobieranych próbek żywności napromienianej promieniowaniem
jonizującym
– mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz jednolite
wymagania obowiązujące w Unii Europejskiej w tym zakresie, jeżeli są ustalone.