Ustawa o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina

Art. 1

1. Ustawa reguluje:
1) zasady wyrobu fermentowanych napojów winiarskich oraz obrotu wyrobami winiarskimi;
2) zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu i rozlewu
wyrobów winiarskich;
3) organizację rynku wina;
4) zasady i tryb rejestracji nazw pochodzenia oraz oznaczeń geograficznych
wyrobów winiarskich pozyskanych z winogron pochodzących z upraw
winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobów winiarskich wyrobionych
domowym sposobem na użytek własny i nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu.
3. Ustawa nie narusza przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia.
4. Zasady znakowania wyrobów winiarskich są określone w przepisach
o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 2

Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) alkohol rektyfikowany – alkohol, o którym mowa w rozporządzeniu
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia
2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz. Urz. UE L 39 z 13.02.2008, str.
16, z późn. zm.) w załączniku I w pkt 1;
2) aromatyzowanie – dodanie przy wyrobie fermentowanych napojów
winiarskich substancji aromatycznych, ziół lub przypraw korzennych,
dozwolonych na podstawie przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia;
3) barwienie – dodanie przy wyrobie fermentowanych napojów winiarskich
barwników lub cukru palonego, dozwolonych na podstawie przepisów
o bezpieczeństwie żywności i żywienia, lub moszczów, soków i soków
zagęszczonych uzyskanych z owoców innych niż winogrona;
4) cukier palony – produkt uzyskany wyłącznie w wyniku kontrolowanego
ogrzewania sacharozy bez zasad, kwasów nieorganicznych lub innych
dodatków chemicznych;
5) destylat – destylat pochodzenia rolniczego, o którym mowa w rozporządzeniu
wymienionym w pkt 1 w załączniku I w pkt 2;
6) destylat miodowy – destylat uzyskany z miodu, miodu pitnego lub miodu
pitnego markowego;
7) destylat owocowy – destylat uzyskany z owoców innych niż winogrona lub
z wina owocowego;
8) destylat winogronowy – destylat uzyskany z winogron lub wina;
9) dodatek alkoholu – dodany do fermentowanych napojów winiarskich alkohol
rektyfikowany lub destylat;
10) dokwaszanie – czynność technologiczną stosowaną w celu zwiększenia
kwasowości fermentowanego napoju winiarskiego;
11) dozwolona substancja aromatyczna lub dozwolona substancja dodatkowa –
składnik żywności o właściwościach aromatycznych lub substancję
dodatkową, o których mowa odpowiednio w art. 3 ust. 3 pkt 34a lub
36 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1252 oraz z 2020 r. poz. 284, 285 i 1493);
12) nalew – roztwór wodno-alkoholowy uzyskany w wyniku maceracji owoców
innych niż winogrona, świeżych lub utrwalonych dozwolonymi metodami fizykochemicznymi, całych lub rozdrobnionych, miodu, ziół lub przypraw korzennych w alkoholu rektyfikowanym, destylacie owocowym lub destylacie
miodowym, z możliwością dodania cukru lub cukru płynnego;
13) nastaw na cydr – mieszaninę sporządzoną przy użyciu całych lub
rozdrobnionych jabłek, moszczu jabłkowego, soku jabłkowego lub
zagęszczonego soku jabłkowego, z możliwością dodania wody, sacharozy,
cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, glukozy, syropu
glukozowego, syropu glukozowo-fruktozowego, fruktozy, drożdży, pożywek
lub kwasów spożywczych;
14) nastaw na miód pitny (brzeczka miodowa) – mieszaninę sporządzoną przy
użyciu drożdży, miodu i wody, z możliwością dodania moszczu owocowego,
soku owocowego, zagęszczonego soku owocowego, ziół, przypraw
korzennych, sacharozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego,
pożywek lub kwasów spożywczych;
15) nastaw na miód pitny markowy – mieszaninę sporządzoną przy użyciu
drożdży, miodu i wody, z możliwością dodania moszczu owocowego, soku
owocowego, zagęszczonego soku owocowego, ziół, przypraw korzennych,
pożywek lub kwasów spożywczych;
16) nastaw na perry – mieszaninę sporządzoną przy użyciu całych lub
rozdrobnionych gruszek, moszczu gruszkowego, soku gruszkowego lub
zagęszczonego soku gruszkowego, z możliwością dodania wody, sacharozy,
cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, glukozy, syropu
glukozowego, syropu glukozowo-fruktozowego, fruktozy, drożdży, pożywek
lub kwasów spożywczych;
17) nastaw na wino owocowe – mieszaninę sporządzoną przy użyciu owoców
innych niż winogrona, całych lub rozdrobnionych, moszczu owocowego, soku
owocowego lub zagęszczonego soku owocowego, uzyskanych z owoców
innych niż winogrona, z możliwością dodania drożdży, wody, sacharozy,
cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, glukozy, syropu
glukozowego, fruktozy, syropu glukozowo-fruktozowego, pożywek lub
kwasów spożywczych;
18) nastaw na wino owocowe markowe – mieszaninę sporządzoną przy użyciu
całych lub rozdrobnionych świeżych owoców innych niż winogrona lub moszczów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, z możliwością dodania drożdży, wody, sacharozy, pożywek lub kwasów spożywczych;
19) nastaw na wino z soku winogronowego – mieszaninę sporządzoną przy użyciu
moszczu winogronowego, zagęszczonego moszczu winogronowego, soku
winogronowego lub zagęszczonego soku winogronowego, z możliwością
dodania wody, sacharozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego,
glukozy, syropu glukozowego, fruktozy, syropu glukozowo-fruktozowego,
drożdży, pożywek lub kwasów spożywczych;
20) odkwaszanie – czynność technologiczną stosowaną w celu zmniejszenia
kwasowości fermentowanego napoju winiarskiego;
21) producent – osobę fizyczną lub prawną, która wyrabia lub rozlewa wino
z upraw własnych w celu wprowadzenia go do obrotu;
22) rok gospodarczy – rok gospodarczy, o którym mowa w art. 6 lit. d
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia
17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów
rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG)
nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347
z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem
nr 1308/2013”;
23) rozlew – rozlewanie wyrobu winiarskiego do opakowań jednostkowych;
24) rzeczywista zawartość alkoholu – zawartość alkoholu w % objętościowych
w fermentowanych napojach winiarskich określoną przez liczbę jednostek
objętości czystego alkoholu zawartą w 100 jednostkach objętości produktu, w
temperaturze 20°C;
25) sacharoza – cukier przemysłowy, cukier (cukier biały), cukier ekstra biały
(cukier rafinowany);
26) rejestr chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń
geograficznych dla win – rejestr, o którym mowa w art. 104 rozporządzenia
nr 1308/2013;
27) rejestr chronionych oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych
produktów sektora wina – rejestr, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r.
w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 (Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 14), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 251/2014”.

Art. 3

Wyrobami winiarskimi w rozumieniu ustawy są:
1) fermentowane napoje winiarskie, w tym:
a) miód pitny – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 9%
do 18% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji
alkoholowej nastawu na miód pitny (brzeczki miodowej), z możliwością
dodania alkoholu, o którym mowa w art. 12 ust. 2, słodzenia jedną lub
wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, dodania ziół
lub przypraw korzennych lub barwienia wyłącznie cukrem palonym,
o następujących proporcjach w wyrobie gotowym:
– jedna objętość miodu na trzy objętości wody albo wody z sokiem,
w przypadku czwórniaka,
– jedna objętość miodu na dwie objętości wody albo wody z sokiem,
w przypadku trójniaka,
– jedna objętość miodu na jedną objętość wody albo wody z sokiem,
w przypadku dwójniaka,
– jedna objętość miodu na połowę objętości wody albo wody z sokiem,
w przypadku półtoraka,
b) miód pitny markowy – będący napojem o rzeczywistej zawartości
alkoholu od 9% do 18% objętościowych, otrzymanym w wyniku
fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny markowy, z możliwością
dodania destylatu miodowego, słodzenia substancją, o której mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 7, dodania ziół lub przypraw korzennych lub barwienia
wyłącznie karmelem powstałym z miodu, leżakowanym przez okres nie
krótszy niż 6 miesięcy, o następujących proporcjach w wyrobie
gotowym:
– jedna objętość miodu na trzy objętości wody albo wody z sokiem,
w przypadku czwórniaka,
– jedna objętość miodu na dwie objętości wody albo wody z sokiem,
w przypadku trójniaka,
– jedna objętość miodu na jedną objętość wody albo wody z sokiem,
w przypadku dwójniaka,
– jedna objętość miodu na połowę objętości wody albo wody z sokiem,
w przypadku półtoraka,
c) wino owocowe markowe – będące napojem o rzeczywistej zawartości
alkoholu od 8,5% do 15% objętościowych, otrzymanym w wyniku
fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe markowe, bez
dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia jedną lub wieloma
substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5, leżakowanym przez
okres nie krótszy niż 6 miesięcy,
d) wino owocowe – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od
8,5% do 16% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji
alkoholowej nastawu na wino owocowe, bez dodatku alkoholu,
z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub barwienia,
e) wino owocowe wzmocnione – będące napojem o rzeczywistej
zawartości alkoholu od 16% do 22% objętościowych, otrzymanym
w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe,
z dodatkiem alkoholu rektyfikowanego lub destylatu miodowego lub
owocowego, z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami,
o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub barwienia,
f) wino owocowe aromatyzowane – będące napojem o rzeczywistej
zawartości alkoholu od 8,5% do 18% objętościowych, poddanym
aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane z winogron,
zawierającym co najmniej 75% wina owocowego, z możliwością
dodania alkoholu rektyfikowanego lub destylatu miodowego lub
owocowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,
g) wino z soku winogronowego – będące napojem o rzeczywistej
zawartości alkoholu od 8,5% do 18% objętościowych, otrzymanym
w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino z soku
winogronowego, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub destylatu winogronowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, lub barwienia,
h) aromatyzowane wino z soku winogronowego – będące napojem
o rzeczywistej zawartości alkoholu od 6,5% do 18% objętościowych,
poddanym aromatyzowaniu, zawierającym co najmniej 75% wina z soku
winogronowego, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub
destylatu winogronowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami,
o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, lub barwienia,
i) nalewka na winie owocowym – będąca napojem o rzeczywistej
zawartości alkoholu od 17% do 22% objętościowych, zawierającym co
najmniej 60% wina owocowego lub wina owocowego wzmocnionego
oraz co najmniej 10% nalewu, z możliwością dodania alkoholu
rektyfikowanego lub destylatu miodowego lub owocowego, słodzenia
jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3,
lub barwienia,
j) aromatyzowana nalewka na winie owocowym – będąca napojem
o rzeczywistej zawartości alkoholu od 17% do 22% objętościowych,
poddanym aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane
z winogron, zawierającym co najmniej 60% wina owocowego lub wina
owocowego wzmocnionego oraz co najmniej 10% nalewu,
z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub destylatu
miodowego lub owocowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami,
o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,
k) nalewka na winie z soku winogronowego – będąca napojem
o rzeczywistej zawartości alkoholu od 17% do 22% objętościowych,
zawierającym co najmniej 60% wina z soku winogronowego oraz co
najmniej 10% nalewu, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego
lub destylatu winogronowego, słodzenia jedną lub wieloma
substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, lub barwienia,
l) aromatyzowana nalewka na winie z soku winogronowego – będąca
napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 17% do 22%
objętościowych, poddanym aromatyzowaniu, zawierającym co najmniej
60% wina z soku winogronowego oraz co najmniej 10% nalewu, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego, destylatu winogronowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 4, lub barwienia,
m) napój winny owocowy lub miodowy – będący napojem o rzeczywistej
zawartości alkoholu od 4,5% do 15% objętościowych, otrzymanym
z wina owocowego lub miodu pitnego i zawierającym co najmniej 50%
wina owocowego lub miodu pitnego albo otrzymanym w wyniku
fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe lub miód pitny
o mniejszym udziale soków lub miodu, bez dodatku alkoholu,
z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,
n) aromatyzowany napój winny owocowy lub miodowy – będący napojem
o rzeczywistej zawartości alkoholu od 4,5% do 15% objętościowych,
otrzymanym z wina owocowego lub miodu pitnego i zawierającym co
najmniej 50% wina owocowego lub miodu pitnego albo otrzymanym
w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe lub miód
pitny o mniejszym udziale soków lub miodu, bez dodatku alkoholu,
poddanym aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane
z winogron, z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami,
o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,
o) wino owocowe niskoalkoholowe – będące napojem o rzeczywistej
zawartości alkoholu od 0,5% do 8,5% objętościowych, otrzymanym
w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe albo
z wina owocowego w wyniku częściowego usunięcia alkoholu
wyłącznie metodami fizycznymi, bez dodatku alkoholu, z możliwością
słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6
ust. 1 pkt 1, lub barwienia,
p) aromatyzowane wino owocowe niskoalkoholowe – będące napojem
o rzeczywistej zawartości alkoholu od 0,5% do 8,5% objętościowych,
zawierającym co najmniej 75% wina owocowego lub wina owocowego
niskoalkoholowego, bez dodatku alkoholu, poddanym aromatyzowaniu
substancjami innymi niż uzyskane z winogron, z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,
q) cydr – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 1,2% do
8,5% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej
nastawu na cydr, bez dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia jedną
lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub
dodania soku jabłkowego lub zagęszczonego soku jabłkowego,
r) perry – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 1,2% do
8,5% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej
nastawu na perry, bez dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia jedną
lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub
dodania soku gruszkowego lub zagęszczonego soku gruszkowego;
2) wyroby określone w:
a) rozporządzeniu nr 251/2014,
b) rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VII w części II w pkt 1–9,
11, 15 i 16.

Art. 4

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaje fermentowanych napojów winiarskich określonych
w art. 3 pkt 1 oraz szczegółowe wymagania organoleptyczne, fizyczne
i chemiczne, jakie powinny spełniać te napoje, mając na względzie zapewnienie
właściwej jakości handlowej poszczególnych fermentowanych napojów
winiarskich.

Art. 5

Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych
w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania
administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Art. 5a. Zadania, które zgodnie z ustawą wykonuje Dyrektor Generalny
Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwanego dalej „Krajowym Ośrodkiem”,
są wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu Ośrodkowi zgodnie z
przepisami o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Art. 6

1. Do słodzenia fermentowanych napojów winiarskich dopuszcza się
stosowanie:
1) sacharozy, glukozy, fruktozy, zagęszczonego soku owocowego, cukru
palonego lub miodu – w przypadku wina owocowego, wina owocowego
wzmocnionego, wina owocowego niskoalkoholowego, cydru i perry;
2) sacharozy, glukozy, fruktozy, cukru palonego, moszczu winogronowego,
zagęszczonego moszczu winogronowego, rektyfikowanego zagęszczonego
moszczu winogronowego, soku winogronowego lub zagęszczonego soku
winogronowego – w przypadku wina z soku winogronowego;
3) sacharozy, glukozy, fruktozy, syropu glukozowego, syropu glukozowo-
-fruktozowego, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, cukru
palonego, miodu, moszczu owocowego, soku owocowego lub zagęszczonego
soku owocowego – w przypadku wina owocowego aromatyzowanego,
nalewki na winie owocowym, aromatyzowanej nalewki na winie owocowym,
napoju winnego owocowego lub miodowego, aromatyzowanego napoju
winnego owocowego lub miodowego i aromatyzowanego wina owocowego
niskoalkoholowego;
4) sacharozy, glukozy, fruktozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru
płynnego, syropu glukozowego, syropu glukozowo-fruktozowego, cukru
palonego, miodu, moszczu winogronowego, zagęszczonego moszczu
winogronowego, rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego,
soku winogronowego lub zagęszczonego soku winogronowego –
w przypadku aromatyzowanego wina z soku winogronowego, nalewki na
winie z soku winogronowego i aromatyzowanej nalewki na winie z soku
winogronowego;
5) sacharozy lub moszczu owocowego – w przypadku wina owocowego
markowego;
6) miodu lub sacharozy – w przypadku miodu pitnego;
7) miodu – w przypadku miodu pitnego markowego.
2. Do słodzenia wina owocowego aromatyzowanego, aromatyzowanego wina
owocowego niskoalkoholowego, aromatyzowanego napoju winnego owocowego
lub miodowego dopuszcza się stosowanie moszczu winogronowego,
zagęszczonego moszczu winogronowego, soku winogronowego lub zagęszczonego
soku winogronowego, jeżeli nie spowoduje to zdominowania w wyrobie gotowym
smaku, koloru lub zapachu właściwego dla owoców lub soków owocowych
użytych do nastawu.
3. Do słodzenia fermentowanych napojów winiarskich dopuszcza się
stosowanie określonych w przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia
substancji słodzących innych niż wymienione w ust. 1.

Art. 7

1. Przy wyrobie fermentowanych napojów winiarskich dopuszcza się:
1) dodanie wody niezbędnej do korekty składu tych napojów, pod warunkiem że
nie zmieni to ich charakteru;
2) użycie wody niezbędnej do przygotowania drożdży suszonych, dozwolonych
substancji aromatycznych lub dozwolonych substancji dodatkowych
dodawanych po zakończeniu fermentacji alkoholowej.
2. Woda, o której mowa w ust. 1:
1) powinna spełniać wymagania dla wody przeznaczonej do spożycia przez
ludzi, określone w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę
i zbiorowym odprowadzaniu ścieków;
2) pkt 1, nie może być dodana po zakończeniu fermentacji alkoholowej do
korekty składu fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa
w art. 3 pkt 1 lit. a–e, g, o, q oraz r.

Art. 8

1. Ilość świeżych owoców, całych lub rozdrobnionych, użytych do
sporządzania nastawu na wino owocowe markowe z dodatkiem wody,
przypadająca na litr wody w nastawie, nie może być mniejsza niż:
1) 2,5 kilograma – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu jabłoni,
gruszy lub truskawki;
2) 0,5 kilograma – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu,
porzeczki, aronii, jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu
czarnego, żurawiny, derenia lub borówki;
3) 1,5 kilograma – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów
owocowych.
2. Udział moszczu w nastawie na wino owocowe markowe nie może być
mniejszy niż:
1) 60% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu
jabłoni, gruszy lub truskawki;
2) 30% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu
lub porzeczki;
3) 20% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu aronii,
jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu czarnego, żurawiny,
derenia lub borówki;
4) 50% objętościowych – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów
owocowych.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nastawów mieszanych,
z uwzględnieniem proporcjonalnego udziału poszczególnych nastawów
owocowych lub moszczów owocowych.

Art. 9

1. Ilość owoców, całych lub rozdrobnionych, użytych do sporządzania
nastawu na wino owocowe lub wino owocowe niskoalkoholowe, przypadająca na
litr wody w nastawie, nie może być mniejsza niż:
1) 2 kilogramy – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu jabłoni, gruszy
lub truskawki;
2) 0,5 kilograma – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu,
porzeczki, aronii, jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu
czarnego, żurawiny, derenia lub borówki;
3) kilogram – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów owocowych.
2. Udział soku owocowego lub zagęszczonego soku owocowego,
w przeliczeniu na moszcz owocowy, lub moszczu owocowego, w nastawie na wino
owocowe lub wino owocowe niskoalkoholowe, nie może być mniejszy niż:
1) 60% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu
jabłoni, gruszy lub truskawki;
2) 30% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu
lub porzeczki;
3) 20% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu aronii,
jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu czarnego, żurawiny,
derenia lub borówki;
4) 50% objętościowych – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów
owocowych.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nastawów mieszanych,
z uwzględnieniem proporcjonalnego udziału poszczególnych owoców, soków lub
moszczów owocowych.
4. Udział soku winogronowego lub moszczu winogronowego w nastawie na
wino z soku winogronowego w przeliczeniu na moszcz winogronowy nie może być
mniejszy niż 75% objętościowych.
5. Udział soku jabłkowego lub zagęszczonego soku jabłkowego,
w przeliczeniu na moszcz jabłkowy, lub moszczu jabłkowego, w nastawie na cydr,
nie może być mniejszy niż 60% objętościowych.
6. Udział soku gruszkowego lub zagęszczonego soku gruszkowego,
w przeliczeniu na moszcz gruszkowy, lub moszczu gruszkowego, w nastawie na
perry, nie może być mniejszy niż 60% objętościowych.
7. W przypadku sporządzania nastawu na cydr lub perry z dodatkiem wody,
ilość owoców, całych lub rozdrobnionych, przypadająca na litr wody w nastawie
nie może być mniejsza niż 2,5 kilograma.
8. Dopuszcza się dodanie:
1) jabłek, całych lub rozdrobnionych, soku jabłkowego lub zagęszczonego soku
jabłkowego – do perry,
2) gruszek, całych lub rozdrobnionych, soku gruszkowego lub zagęszczonego
soku gruszkowego – do cydru
– jeżeli nie spowoduje to zdominowania w wyrobie gotowym smaku, koloru lub
zapachu właściwego dla owoców lub soków owocowych użytych do nastawu.

Art. 10

1. Udział soku owocowego lub zagęszczonego soku owocowego,
w przeliczeniu na moszcz owocowy, lub moszczu owocowego, w nastawie na wino
owocowe stosowanym przy wyrobie napoju winnego owocowego otrzymanego
wyłącznie w wyniku fermentacji alkoholowej tego nastawu, nie może być mniejszy
niż:
1) 30% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu
jabłoni, gruszy lub truskawki;
2) 15% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu
lub porzeczki;
3) 10% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu aronii,
jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu czarnego, żurawiny,
derenia lub borówki;
4) 25% objętościowych – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów
owocowych.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do nastawów mieszanych,
z uwzględnieniem proporcjonalnego udziału poszczególnych soków.

Art. 11

Przy wyrobie napoju winnego miodowego otrzymanego w wyniku
fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny udział miodu nie może być niższy
niż 150 kilogramów miodu na 1000 litrów nastawu na miód pitny.

Art. 12

1. Przy wyrobie miodu pitnego dopuszcza się zastąpienie najwyżej
20% wagowo miodu sacharozą, przyjmując, że 1 kilogram miodu odpowiada
0,7 kilograma sacharozy.
2. W ramach dozwolonego dodatku sacharozy, o którym mowa w ust. 1,
dopuszcza się dodanie alkoholu rektyfikowanego lub destylatu miodowego do
półtoraka i dwójniaka, przy czym 1 litr tego alkoholu lub destylatu w przeliczeniu
na alkohol 100% odpowiada 1,7 kilograma sacharozy.
3. Przy wyrobie miodu pitnego markowego dopuszcza się zastąpienie
najwyżej 20% wagowo miodu destylatem miodowym, przyjmując, że 1 litr
destylatu miodowego w przeliczeniu na alkohol 100% odpowiada 2,5 kilograma
miodu.

Art. 13

Do fermentowanego napoju winiarskiego nie dodaje się pozostałości
odwarowej stanowiącej odpad przy produkcji destylatów.

Art. 14

1. Przy wyrobie fermentowanego napoju winiarskiego dopuszcza się:
1) słodzenie zgodnie z art. 6;
2) dokwaszanie kwasem spożywczym organicznym albo odkwaszanie
substancjami dozwolonymi na podstawie przepisów o bezpieczeństwie
żywności i żywienia;
3) dodanie:
a) barwników lub karmelu w sposób określony w art. 3 pkt 1,
b) cukru palonego,
c) dwutlenku węgla,
d) soku owocowego, zagęszczonego soku owocowego, moszczu
owocowego lub zagęszczonego moszczu winogronowego w sposób
określony w art. 2 pkt 13–19 lub art. 3 pkt 1,
e) alkoholu w sposób określony w art. 3 pkt 1 lub art. 12 ust. 2,
f) wody w sposób określony w art. 2 pkt 13–19, art. 3 pkt 1 lub art. 7.
2. Przy wyrobie fermentowanego napoju winiarskiego poddanego
aromatyzowaniu dopuszcza się:
1) wykonanie czynności, o których mowa w ust. 1;
2) dodanie soku owocowego innego niż użyty do nastawu, po zakończeniu
fermentacji.
3. Przy wyrobie fermentowanego napoju winiarskiego niepoddanego
aromatyzowaniu dopuszcza się, po zakończeniu fermentacji, dodanie soku
owocowego innego niż użyty do nastawu, jeżeli nie spowoduje to zdominowania
w wyrobie gotowym smaku, koloru lub zapachu właściwego dla owoców lub
soków owocowych użytych do nastawu.
4. Przepisu ust. 1 pkt 3 lit. a nie stosuje się do wyrobu miodu pitnego.
5. Przepisów ust. 1 pkt 3 lit. b i c nie stosuje się do wyrobu miodu pitnego
markowego.
6. Dopuszcza się aromatyzowanie miodu pitnego oraz miodu pitnego
markowego alkoholowym wyciągiem z ziół aromatycznych i przypraw korzennych
lub przez gotowanie brzeczki miodowej z ziołami i przyprawami korzennymi
(sycenie brzeczki) lub wyciągiem ziołowo-korzennym sporządzonym na miodzie
pitnym.
7. Soku winogronowego, z wyłączeniem przypadku określonego w art. 6
ust. 2, nie używa się do wyrobu fermentowanych napojów winiarskich innych niż
określone w art. 3 pkt 1 lit. g oraz h.

Art. 15

1. Zasady obrotu hurtowego i sprzedaży detalicznej wyrobów
winiarskich są określone w ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu
w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2277 oraz z 2020 r. poz. 1492), z tym że do obrotu mogą być wprowadzane wyłącznie wyroby winiarskie:
1) w przypadku wyrobów winiarskich, dla których wymagania zostały określone
w przepisach Unii Europejskiej – spełniające wymagania określone w:
a) rozporządzeniu nr 251/2014, rozporządzeniu nr 1308/2013 lub
przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń lub
b) przepisach wydanych w trybie rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008
z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina,
zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003,
(WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylającego rozporządzenie
(EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999 (Dz. Urz. UE L 148
z 06.06.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem
nr 479/2008”;
2) w przypadku wyrobów winiarskich, dla których wymagania nie zostały
określone w przepisach Unii Europejskiej:
a) spełniające wymagania określone w ustawie albo
b) dopuszczone do obrotu na terytorium innych państw członkowskich Unii
Europejskiej albo terytorium państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego w zakresie, w jakim korzystają ze swobody przepływu
towarów na podstawie umów zawartych ze Wspólnotą Europejską.
2. Wymagań, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do wyrobów
winiarskich, o których mowa w:
1) art. 3 pkt 1, przeznaczonych wyłącznie do wywozu z obszaru celnego Unii
Europejskiej, jeżeli odmienne wymagania wynikają z umów
międzynarodowych albo zostały inaczej określone przez odbiorcę tych
wyrobów;
2) art. 3 pkt 2, przeznaczonych wyłącznie do wywozu z obszaru celnego Unii
Europejskiej, jeżeli wynika to z rozporządzenia nr 251/2014, rozporządzenia
nr 1308/2013 lub przepisów wydanych w trybie tych rozporządzeń, lub
w trybie rozporządzenia nr 479/2008.

Art. 16

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy sposób wyrobu fermentowanych napojów
winiarskich określonych w art. 3 pkt 1 oraz metody analiz tych napojów do celów urzędowej kontroli w zakresie jakości handlowej, mając na względzie zapewnienie
jednolitych standardów w zakresie jakości handlowej oraz metod wyrobu i analizy
fermentowanych napojów winiarskich.

Art. 17

1. Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów
winiarskich jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z
2020 r. poz. 424 i 1086) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców
wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich,
zwanego dalej „rejestrem”.
2. Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu wyrobów winiarskich może
również obejmować rozlew wyrobionych wyrobów winiarskich.
3. Wymagania w zakresie uzyskania wpisu do rejestru nie stosuje się do
producentów, którzy wyłącznie wyrabiają i rozlewają wino uzyskane z winogron
pochodzących z upraw własnych.

Art. 18

1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie
wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, z wyłączeniem przedsiębiorcy
spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 3 oraz producenta, o którym
mowa w art. 17 ust. 3, spełniającego wymagania określone w art. 24 ust. 1:
1) opracowuje w formie pisemnej i wdraża system kontroli wewnętrznej wyrobu
lub rozlewu wyrobów winiarskich, obejmujący w szczególności określenie:
a) częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakości tych
wyrobów,
b) metod przeprowadzania badań jakości, o których mowa w lit. a,
c) sposobu postępowania z wyrobami winiarskimi niespełniającymi
wymagań w zakresie jakości;
2) posiada plan obiektów budowlanych przeznaczonych do wykonywania tej
działalności, obejmujący w szczególności pomieszczenia produkcyjne,
magazynowe, socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem:
a) linii technologicznych,
b) dróg przemieszczania surowców i gotowych wyrobów,
c) stanowisk pracy;
3) wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich;
4) dysponuje obiektami budowlanymi wyposażonymi w:
a) zbiorniki do magazynowania i przechowywania wyrobów winiarskich,
których całkowita pojemność technologiczna wynosi co najmniej 50%
miesięcznej wielkości wyrobu wyrobów winiarskich, o których mowa
w art. 3 pkt 2, lub 75% miesięcznej wielkości wyrobu fermentowanych
napojów winiarskich, a w przypadku rozlewu wyrobów winiarskich – co
najmniej 25% miesięcznej wielkości rozlewu,
b) urządzenia filtracyjne zapewniające uzyskanie wymaganej klarowności
wyrobu winiarskiego,
c) urządzenia do przygotowania opakowań jednostkowych,
w szczególności urządzenia do ich mycia i odkażania,
d) urządzenia do napełniania wyrobem winiarskim opakowań
jednostkowych,
e) urządzenia laboratoryjne umożliwiające przeprowadzenie badań jakości,
o których mowa w pkt 1 lit. a
– co potwierdza pozytywna opinia techniczno-technologiczna wydana przez
właściwego ze względu na planowane miejsce wykonywania tej działalności
wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”;
5) zapewnia spełnianie przez obiekty budowlane i urządzenia, o których mowa
w pkt 4 lit. b–e, wymagań określonych w przepisach o ochronie
przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, co potwierdza
zaświadczenie wydane przez komendanta powiatowego (miejskiego)
Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora
sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwych
ze względu na planowane miejsce wykonywania tej działalności.
2. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może wykonywać działalność
gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, jeżeli:
1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których ma być
wykonywana ta działalność;
2) nie był karany za przestępstwo przeciwko mieniu lub wiarygodności
dokumentów, a w przypadku przedsiębiorcy będącego:
a) osobą prawną – której żaden z członków zarządu nie był karany za
przestępstwo przeciwko mieniu lub wiarygodności dokumentów,
b) spółką jawną – której żaden ze wspólników nie był karany za
przestępstwa, o których mowa w lit. a, a w przypadku wspólników
będących osobą prawną – żaden z członków zarządu nie był karany za te przestępstwa,
c) spółką komandytową albo spółką komandytowo-akcyjną – której żaden
z komplementariuszy nie był karany za przestępstwa, o których mowa w lit. a;
3) nie zalega z należnościami wobec Skarbu Państwa oraz Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
3. Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c i d, nie stosuje się do
przedsiębiorców ubiegających się o wpis do rejestru wyłącznie w zakresie wyrobu
wyrobów winiarskich.

Art. 19

1. Przedsiębiorca, który wyrabia w danym roku kalendarzowym
z przeznaczeniem do wprowadzenia do obrotu:
1) wino owocowe markowe albo cydr lub perry, uzyskane z własnych upraw
drzew lub krzewów owocowych, może wyrobić nie więcej niż:
a) 5000 litrów – w przypadku wina owocowego markowego albo
b) 10 000 litrów – w przypadku cydru lub perry;
2) miód pitny markowy, może wyrobić nie więcej niż z 500 litrów miodu
uzyskanego z własnej pasieki.
2. W ramach limitu wyrobu:
1) wina owocowego markowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, dopuszcza
się wyrób cydru lub perry, przy czym wielkość limitu oblicza się, stosując
proporcję litr niewykorzystanego limitu dla wina owocowego markowego do
2 litrów cydru lub perry;
2) cydru i perry, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, dopuszcza się wyrób wina
owocowego markowego, przy czym wielkość limitu oblicza się, stosując
proporcję litr niewykorzystanego limitu dla cydru lub perry do 0,5 litra wina
owocowego markowego.
3. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1:
1) spełnia wymagania, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1;
2) zabezpiecza i usuwa odpady powstające podczas wyrobu wyrobów
winiarskich;
3) wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich.
4. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może wyrabiać wino
owocowe markowe, cydr lub perry, jeżeli:
1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest prowadzony
wyrób tych wyrobów;
2) posiada tytuł prawny do co najmniej 1 hektara gruntu rolnego obsadzonego
drzewami lub krzewami owocowymi;
3) spełnia warunki, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2 i 3.
5. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może wyrabiać miód pitny
markowy, jeżeli:
1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest prowadzony
wyrób tego miodu;
2) prowadzi pasiekę spełniającą wymagania określone dla produkcji miodu
w ramach działów specjalnych produkcji rolnej, o których mowa w art. 2
ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, 1291, 1428, 1492 i 1565);
3) spełnia warunki, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2 i 3.

Art. 20

1. Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.
2. Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy.
3. W przypadku przedsiębiorcy zamierzającego wykonywać działalność
gospodarczą, o której mowa w art. 17 ust. 1, wniosek zawiera:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres przedsiębiorcy;
2) numer:
a) w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
przedsiębiorca taki numer posiada,
b) identyfikacji podatkowej (NIP),
c) (uchylona)
3) określenie rodzaju działalności gospodarczej, która będzie wykonywana;
4) wskazanie miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej;
5) oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku spełnia wymagania
określone w art. 18 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2.
4. W przypadku przedsiębiorcy spełniającego wymagania określone
w art. 19, wniosek zawiera:
1) dane, o których mowa w ust. 3 pkt 1–4;
2) oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku:
a) spełnia wymagania określone w art. 18 ust. 2 pkt 2 i 3,
b) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest
prowadzony wyrób wina owocowego markowego, cydru, perry lub
miodu pitnego markowego,
c) posiada tytuł prawny do gruntu rolnego, o którym mowa w art. 19 ust. 4
pkt 2 – w przypadku wyrobu wina owocowego markowego, cydru lub
perry,
d) prowadzi pasiekę, o której mowa w art. 19 ust. 5 pkt 2 – w przypadku
wyrobu miodu pitnego markowego.
5. W przypadku złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. c,
do wniosku dołącza się informację o łącznej powierzchni i lokalizacji gruntu
rolnego, o którym mowa w art. 19 ust. 4 pkt 2, zawierającą wskazanie:
1) województwa, powiatu i gminy;
2) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego;
3) numeru działki ewidencyjnej.
6. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 5 i ust. 4 pkt 2, składa się pod
rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający
oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:
„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.

Art. 21

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje z urzędu
zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru lub zaświadczenie o zmianie wpisu
w rejestrze, z podaniem daty wpisu lub zmiany wpisu.
2. Rejestr zawiera dane, o których mowa w art. 20 ust. 3 pkt 1–4.
3. Rejestr może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.
4. Rejestr jest jawny.
5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych prostuje z urzędu wpis do
rejestru zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
6. W przypadku zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest
obowiązany złożyć wniosek o zmianę wpisu w rejestrze w terminie 14 dni od dnia,
w którym nastąpiła zmiana tych danych.

Art. 21a. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest obowiązany
dokonać wpisu przedsiębiorcy do rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu do
ministra wniosku o wpis wraz z oświadczeniem o spełnieniu warunków
wymaganych prawem do wykonywania działalności gospodarczej, dla której rejestr
jest prowadzony, a także informacją, o której mowa w art. 20 ust. 5, jeśli jest
wymagana.
2. Jeżeli minister właściwy do spraw rynków rolnych nie dokona wpisu w
terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do ministra upłynęło
14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność po uprzednim zawiadomieniu
o tym ministra na piśmie. Nie dotyczy to przypadku, gdy minister wezwał
przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7
dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu
pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Art. 22

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję o
zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności w zakresie wyrobu lub
rozlewu wyrobów winiarskich, jeśli:
1) przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 5 lub
w art. 20 ust. 4 pkt 2, niezgodne ze stanem faktycznym;
2) przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do
wykonywania działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów
winiarskich w wyznaczonym przez ministra terminie;
3) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do
wykonywania działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów
winiarskich przez przedsiębiorcę;
4) nastąpiło cofnięcie przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu
skarbowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, z uwagi na:
a) zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa,
składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne,
b) kierowanie podmiotem przez osoby skazane prawomocnym wyrokiem
sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przeciwko
mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi lub przestępstwo skarbowe,
c) prowadzenie działalności niezgodnie z uzyskanym zezwoleniem,
d) nieposiadanie tytułu prawnego do korzystania z miejsca, w którym
prowadzono skład podatkowy.
1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1b. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 2 minister właściwy do
spraw rynków rolnych wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.
1c. Minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia ministra
właściwego do spraw finansów publicznych o wydanej decyzji, o której mowa w ust. 1.
1d. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy
do spraw rynków rolnych z urzędu wykreśla przedsiębiorcę z rejestru.
2. (uchylony)

Art. 22a. 1. Przedsiębiorca, wobec którego wydano decyzję o zakazie
wykonywania działalności, o której mowa w art. 22 ust. 1, może uzyskać wpis do
rejestru w tym samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po
upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał
działalność gospodarczą bez wpisu do rejestru. Nie dotyczy to sytuacji określonej
w art. 21a ust. 2.

Art. 22b. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wykreśla
przedsiębiorcę z rejestru na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji
z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego
Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Art. 23

1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie
wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich zawiadamia ministra właściwego do spraw rynków rolnych o zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania tej działalności, w terminie 14 dni od dnia jej zakończenia lub zawieszenia.
2. W sprawach dotyczących wykonywania działalności gospodarczej w
zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, w zakresie nieuregulowanym
w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców.

Art. 24

1. Producent określony w art. 17 ust. 3 niepodlegający, na podstawie
art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym,
obowiązkowi wyrobu wina w składzie podatkowym:
1) spełnia warunki określone w art. 18 ust. 1 pkt 1 i art. 19 ust. 3 pkt 2;
2) wyznacza osobę odpowiedzialną za:
a) prowadzenie rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,
o którym mowa w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 436/2009
z dnia 26 maja 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do rejestru
winnic, obowiązkowych deklaracji i sporządzania informacji na potrzeby
monitorowania rynku, dokumentów towarzyszących przewozowi
produktów i rejestrów prowadzonych w sektorze wina (Dz. Urz.
UE L 128 z 27.05.2009, str. 15, z późn. zm.), zwanego dalej
„rozporządzeniem nr 436/2009”,
b) kontrolę jakości wyrabianego i rozlewanego wina,
c) wystawianie dokumentu towarzyszącego, o którym mowa w art. 147
ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.
2. Producent, o którym mowa w ust. 1, może wyrabiać i rozlewać wino
uzyskane z winogron pochodzących z upraw własnych, z przeznaczeniem do
wprowadzenia do obrotu, jeżeli:
1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest prowadzony
wyrób takiego wina;
2) spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2.
3. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka kontroluje spełnianie wymagań
określonych w ust. 2 w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 lutego
2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 481).

Art. 25

Do wyrobu wina używa się wyłącznie winogron zebranych
z krzewów odmian winorośli spełniających wymagania określone w art. 81
ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013.

Art. 26

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy
wielkość wyrobu wina, o której mowa w art. 81 ust. 3 rozporządzenia
nr 1308/2013, zostanie przekroczona, określi, w drodze rozporządzenia, listę
odmian winorośli przeznaczonych do uprawy w celu pozyskiwania winogron do
wyrobu wina, mając na względzie wymagania określone w art. 81
ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz informację, o której mowa w art. 29 ust. 4
pkt 3 lit. c.

Art. 27

1. Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa
przeprowadza kontrole upraw winorośli, z których winogrona są przeznaczone do
wyrobu wina.
2. Kontrole, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane na zasadach
określonych w rozdziale 3 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji
Ochrony Roślin i Nasiennictwa (Dz. U. poz. 425, 695 i 1069) i mają na celu:
1) ustalenie zgodności ze stanem faktycznym informacji, o której mowa
w art. 29 ust. 4 pkt 3;
2) sprawdzenie, czy odmiany winorośli uprawiane na działkach ewidencyjnych
podanych w informacji, o której mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3, spełniają
wymagania określone w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013.
3. W przypadku stwierdzenia na działce ewidencyjnej, o której mowa
w art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. c, prowadzenia uprawy winorośli, która:
1) nie spełnia wymagań określonych w art. 81 ust. 2 rozporządzenia
nr 1308/2013, wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa wydaje
decyzję zakazującą wyrabiania wina z winogron pozyskanych z tej działki;
2) spełnia wymagania określone w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013
oraz winorośli, która nie spełnia tych wymagań, wojewódzki inspektor
ochrony roślin i nasiennictwa wydaje decyzję zakazującą wyrabiania wina z
winogron pozyskanych z tej części działki, na której znajduje się winorośl niespełniająca wymagań określonych w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013.
4. Od decyzji, o której mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do Głównego
Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.
5. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa przekazuje Dyrektorowi
Generalnemu Krajowego Ośrodka informację o ostatecznych decyzjach, o których
mowa w ust. 3, w terminie do dnia 15 października każdego roku.
6. Informacja, o której mowa w ust. 5, zawiera:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres
każdego z przedsiębiorców, któremu wydano decyzję;
2) datę wydania decyzji i jej numer;
3) określenie powierzchni uprawy winorośli, z której jest zakazane
pozyskiwanie winogron do wyrobu wina, ze wskazaniem:
a) województwa, powiatu i gminy,
b) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego,
c) numeru arkusza mapy, numeru działki lub działek ewidencyjnych.

Art. 28

Wyrób wina z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przeznaczonego do wprowadzenia do
obrotu, wymaga uzyskania wpisu do ewidencji producentów i przedsiębiorców
wyrabiających wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „ewidencją”.

Art. 29

1. Ewidencję prowadzi Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka.
2. Wpisu do ewidencji dokonuje się na wniosek producenta albo
przedsiębiorcy niebędącego producentem, na każdy rok gospodarczy, w którym
będzie wyrabiane wino.
3. Wniosek o wpis do ewidencji składa się do Dyrektora Generalnego
Krajowego Ośrodka w postaci papierowej albo elektronicznej, na formularzu
opracowanym przez Krajowy Ośrodek i udostępnionym na stronie internetowej
Krajowego Ośrodka, w terminie do dnia 15 lipca roku poprzedzającego rok
gospodarczy, którego dotyczy składany wniosek.
4. Wniosek o wpis do ewidencji zawiera:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres
producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem, a w przypadku
gdy przedsiębiorca nie posiada uprawy winorośli, z której winogron wyrabia
się wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu – również imię i nazwisko,
miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres właściciela uprawy
winorośli;
2) określenie miejsca wyrobu wina;
3) informację o lokalizacji uprawy winorośli, z której winogron wyrabia się
wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, zawierającą wskazanie:
a) województwa, powiatu i gminy,
b) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego,
c) numeru działki ewidencyjnej, z podaniem nazw odmian winorośli tam
uprawianych oraz całkowitej powierzchni tej uprawy;
4) informację o całkowitej powierzchni upraw winorośli innych niż określone
w pkt 3.
5. Wniosek o wpis do ewidencji, w przypadku gdy w poprzednim roku
gospodarczym producent albo przedsiębiorca niebędący producentem został
wpisany do ewidencji, a informacje wymienione w ust. 4 nie uległy zmianie,
zawiera następujące dane:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres
producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem;
2) numer wpisu do ewidencji zawarty w decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 3 pkt 1.
6. Wniosek o skreślenie z ewidencji w trakcie trwania roku gospodarczego, na
który dokonano wpisu do ewidencji, składa się, w formie pisemnej, do Dyrektora
Generalnego Krajowego Ośrodka.
7. Wniosek, o którym mowa w ust. 6, zawiera następujące dane:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres
producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem;
2) numer wpisu do ewidencji zawarty w decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 3 pkt 1.

Art. 30

1. Ewidencja zawiera dane, o których mowa w art. 29 ust. 4.
2. Ewidencja jest prowadzona w systemie teleinformatycznym lub w formie
papierowej.
3. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka wydaje decyzję o:
1) wpisie do ewidencji;
2) skreśleniu z ewidencji.
4. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka przekazuje corocznie, w terminie
do dnia 5 sierpnia, informacje, o których mowa w art. 29 ust. 4:
1) pkt 1 i 2 – Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych, zwanemu dalej „Głównym Inspektorem”;
2) pkt 1, 3 i 4 – Głównemu Inspektorowi Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

Art. 31

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka skreśla z ewidencji
w przypadku:
1) (uchylony)
2) złożenia wniosku o skreślenie z ewidencji w trakcie trwania roku
gospodarczego, na który wydano decyzje o wpisie do ewidencji;
3) otrzymania od Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa
informacji, o której mowa w art. 27 ust. 5, w przypadku gdy ostateczna
decyzja wydana na podstawie art. 27 ust. 3 dotyczy całej powierzchni uprawy
winorośli, o której mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3;
4) stwierdzenia, w wyniku przeprowadzonej kontroli, że nie są spełnione
wymagania określone w art. 24 ust. 2.

Art. 32

1. W przypadku skreślenia z ewidencji, o którym mowa w art. 31 pkt
2, dopuszcza się wprowadzenie do obrotu wina w ilości nieprzekraczającej ilości
podanej w deklaracji produkcji, o której mowa w art. 9 rozporządzenia nr 436/2009,
i deklaracji zapasów, o której mowa w art. 11 rozporządzenia nr 436/2009,
złożonych do Krajowego Ośrodka za dany rok gospodarczy.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny Krajowego
Ośrodka niezwłocznie przekazuje Głównemu Inspektorowi informację o skreśleniu
z ewidencji oraz kopię deklaracji produkcji, o której mowa w art. 9 rozporządzenia
nr 436/2009, i deklaracji zapasów, o której mowa w art. 11 rozporządzenia nr
436/2009, złożonych do Krajowego Ośrodka za miniony rok gospodarczy.

Art. 33

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka po otrzymaniu od
Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa informacji, o której mowa
w art. 27 ust. 5, wprowadza zmiany do ewidencji.

Art. 34

W przypadku gdy decyzja, o której mowa w art. 27 ust. 3, stała się
ostateczna, producent albo przedsiębiorca niebędący producentem informuje
wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu
na lokalizację uprawy winorośli o terminach przeprowadzenia zbioru winogron
przeznaczonych do wyrobu wina, nie później niż na 2 dni robocze przed terminem
rozpoczęcia zbioru tych winogron.

Art. 35

1. Producent, o którym mowa w art. 17 ust. 3, wpisany do ewidencji
składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka deklarację o:
1) ilości win białych lub czerwonych wprowadzonych do obrotu w poprzednim
roku gospodarczym – w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku;
2) szacowanej ilości wina, jaka będzie wyrobiona w danym roku gospodarczym
– w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku;
3) szacowanej ilości winogron lub moszczu winogronowego, które będą
wykorzystane do wyrobu wina w danym roku gospodarczym – w terminie do
dnia 30 października każdego roku;
4) zbiorach winogron, o których mowa w art. 8 rozporządzenia nr 436/2009 oraz
produkcji wina lub moszczu winogronowego, o której mowa
w art. 9 rozporządzenia nr 436/2009 – w terminie do dnia 15 stycznia
każdego roku;
5) zapasach, o których mowa w art. 11 rozporządzenia nr 436/2009 – w terminie
do dnia 31 sierpnia każdego roku;
6) ilości usuniętych w poprzednim roku gospodarczym produktów ubocznych
powstałych przy wyrobie wina lub moszczu winogronowego, w przypadku
powstania obowiązku wycofania tych produktów, o którym mowa w art. 22
rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r.
ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady
(WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu
do programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego
oraz kontroli w sektorze wina (Dz. Urz. UE L 170 z 30.06.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 555/2008” – w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.
2. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa
w art. 17 ust. 1, wyrabiający wyroby winiarskie z wina, winogron lub moszczów
winogronowych składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka deklaracje o:
1) szacowanej ilości win, winogron lub moszczów winogronowych, które będą
dostarczone do przedsiębiorcy oraz o szacowanej ilości ich wykorzystania
w danym roku gospodarczym – w terminie do dnia 30 października każdego roku;
2) zbiorach winogron, o których mowa w art. 8 rozporządzenia nr 436/2009 –
w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku;
3) produkcji, o której mowa w art. 9 rozporządzenia nr 436/2009 – w terminie
do dnia 15 stycznia każdego roku;
4) których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 5 oraz 6 – w terminach określonych w tych
przepisach.
3. Osoba dostarczająca winogrona lub moszcz winogronowy przedsiębiorcy
wykonującemu działalność gospodarczą, o której mowa w art. 17 ust. 1,
wpisanemu do ewidencji, składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka
deklarację o:
1) zbiorach winogron, o których mowa w art. 8 rozporządzenia nr 436/2009 –
w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku;
2) ilości winogron lub moszczów winogronowych, dostarczonych
przedsiębiorcom wyrabiającym wino w danym roku gospodarczym –
w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku.
4. Przedsiębiorca posiadający zezwolenie na obrót hurtowy, o którym mowa
w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości
i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego
Ośrodka deklarację zapasów, o której mowa w art. 11 rozporządzenia
nr 436/2009 – w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.
5. Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce prowadzenia
działalności przez przedsiębiorców określonych w ust. 4 przekazuje Dyrektorowi
Generalnemu Krajowego Ośrodka informację dotyczącą przedsiębiorców posiadających na obszarze województwa zezwolenia na obrót hurtowy, o którym
mowa w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu
w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zawierającą imiona i nazwiska,
miejsca zamieszkania i adresy albo firmy, siedziby i adresy tych przedsiębiorców
oraz daty wydania i ważności tych zezwoleń – w terminie do dnia 10 czerwca każdego roku.
6. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzory formularzy deklaracji, o których mowa w ust. 1–4, mając na
względzie wymagania określone w art. 12 rozporządzenia nr 436/2009 oraz art. 22
rozporządzenia nr 555/2008, a także zapewnienie prawidłowego monitorowania rynku wina.

Art. 36

1. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka:
1) niezwłocznie informuje Głównego Inspektora o stwierdzonych przypadkach
niezłożenia deklaracji, o której mowa w art. 35 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 2 i 3;
2) przekazuje:
a) ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych – zbiorcze zestawienie
informacji, o których mowa w art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009,
b) Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego – informacje, o których
mowa w art. 19 ust. 1 lit. b (ii) i (iii) rozporządzenia nr 436/2009
– nie później niż 7 dnia roboczego przed upływem terminu określonego
w art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji
Europejskiej informacje, o których mowa w art. 19 ust. 1 rozporządzenia
nr 436/2009.
3. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego przekazuje informacje, o których
mowa w art. 19 ust. 1 lit. b (ii) i (iii) rozporządzenia nr 436/2009, do Urzędu
Statystycznego Unii Europejskiej (Eurostat).

Art. 37

1. Zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia wzbogacania, odkwaszania
i słodzenia, o których mowa w art. 12 i 13 rozporządzenia nr 606/2009, składa się
wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce wyrobu wina.
2. Zgłoszenie zamiaru przeprowadzenia wzbogacania składa się nie później
niż na 2 dni robocze przed planowanym terminem rozpoczęcia tego zabiegu.
3. Zgłoszenie zamiaru przeprowadzenia:
1) wzbogacania może być również złożone w sposób określony w art. 12
ust. 3 rozporządzenia nr 606/2009;
2) słodzenia przy spełnieniu wymagań określonych w rozporządzeniu
nr 606/2009 w załączniku ID w ust. 5 w lit. c może być również złożone
w sposób określony w rozporządzeniu nr 606/2009 w załączniku ID w ust. 5 w lit. b.
4. Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, składa osoba odpowiedzialna za
kontrolę jakości, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 lub art. 19 ust. 3 pkt 3, na
formularzach opracowanych przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”, i udostępnionych na stronie internetowej Inspekcji.
5. W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 12
ust. 4 rozporządzenia nr 606/2009, uniemożliwiających przeprowadzenie
wzbogacania w terminie podanym w zgłoszeniu, informuje się o tym, w formie
pisemnej, wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wyrobu
wina, nie później niż w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym planowany termin
rozpoczęcia wzbogacania.

Art. 38

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem
właściwym w sprawach:
1) udzielania zezwolenia na zwiększenie naturalnej objętościowej zawartości
alkoholu, o której mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII
w części I w sekcji A w pkt 1;
2) występowania do Komisji Europejskiej w sprawie zwiększania limitów
naturalnej objętościowej zawartości alkoholu, o których mowa
w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII w części I w sekcji
A w pkt 3;
3) udzielania zezwolenia na podniesienie całkowitej objętościowej zawartości
alkoholu, o której mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII
w części I w sekcji B w pkt 7.
2. Informację o udzieleniu zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 3,
minister właściwy do spraw rynków rolnych zamieszcza na stronie urzędu
obsługującego tego ministra.

Art. 39

1. W przypadku powstania obowiązku wycofania produktów
ubocznych powstałych przy wyrobie wina, o którym mowa
w art. 22 rozporządzenia nr 555/2008, zamiar usunięcia tych produktów zgłasza się
wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce wyrobu wina,
ze wskazaniem miejsca składowania i terminu usunięcia tych produktów, nie
później niż na 2 dni robocze przed planowanym terminem rozpoczęcia ich
usuwania.
2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, składa się na formularzu
opracowanym przez Inspekcję i udostępnionym na stronie internetowej Inspekcji.

Art. 40

1. Inspekcja przeprowadza kontrolę:
1) dokumentów towarzyszących przewozowi wyrobów winiarskich, o których
mowa w art. 147 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013, w rozporządzeniu
nr 555/2008 w tytule III w rozdziale II oraz w rozporządzeniu nr 436/2009;
2) rejestrów przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o których mowa
w art. 147 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w rozporządzeniu
nr 436/2009 w tytule III w rozdziale III;
3) usuwania produktów ubocznych powstałych przy wyrobie wina, o których
mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII w części II w sekcji
D oraz w rozporządzeniu nr 555/2008;
4) zgodności stosowania chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń
geograficznych i określeń tradycyjnych z zasadami określonymi w art. 103
i art. 113 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w rozporządzeniu Komisji (WE)
nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiającym niektóre szczegółowe
przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008
w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych,
określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów
sektora wina (Dz. Urz. UE L 193 z 24.07.2009, str. 60, z późn. zm.), zwanym
dalej „rozporządzeniem nr 607/2009”;
5) zgodności stosowania oznaczeń geograficznych aromatyzowanych
produktów sektora wina chronionych na podstawie rozporządzenia
nr 251/2014.
2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana w trybie i na
zasadach określonych w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2178 oraz z 2020 r. poz. 285) w rozdziale 4.

Art. 41

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób i miejsce pobierania próbek winogron, moszczu winogronowego
i wina w trakcie fermentacji, a także ustalania naturalnej zawartości alkoholu
w winogronach, moszczu winogronowym i winie w trakcie fermentacji,
mając na względzie spełnienie wymagań dla przeprowadzania wzbogacania
winogron, moszczu winogronowego i wina w trakcie fermentacji,
określonych w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII w części
I w sekcji A i B;
2) termin zamknięcia rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,
o którym mowa w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, mając na względzie
spełnienie wymagań określonych w art. 46 rozporządzenia nr 436/2009;
3) minimalną zawartość alkoholu w wytłokach i osadzie drożdżowym, mając na
względzie zapobieżenie nadmiernemu tłoczeniu winogron zgodnie
z ograniczeniami, o których mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013
w załączniku VIII w części II w sekcji D w pkt 1.

Art. 42

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób usuwania produktów ubocznych powstałych przy wyrobie wina, mając
na względzie zapobieżenie nadmiernemu tłoczeniu winogron zgodnie
z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku
VIII w części II w sekcji D;
2) producentów albo przedsiębiorców niebędących producentami zwolnionych
z obowiązku prowadzenia rejestru przychodu i rozchodu wyrobów
winiarskich, o którym mowa w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, mając na
względzie wymagania określone w art. 37 ust. 3 rozporządzenia nr 436/2009;
3) maksymalną wydajność winogron uzyskiwaną z jednego hektara uprawy
winorośli, mając na względzie zapewnienie odpowiedniej jakości
wyrabianych win;
4) sposób prowadzenia rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,
o którym mowa w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, odnotowywania
informacji o stwierdzeniu ewentualnych przypadkowych zmian objętości
wyrobów winiarskich oraz ewentualnego przeznaczania wyrabianych
wyrobów winiarskich na potrzeby własne, mając na względzie spełnienie
wymagań określonych w art. 39 ust. 2 rozporządzenia nr 436/2009.

Art. 43

1. Dokument towarzyszący, o którym mowa w art. 24 ust. 1 lit. a (iii)
rozporządzenia nr 436/2009, zawiera nadany przez wysyłającego specjalny
administracyjny numer ewidencyjny MVV, którym jest numer dokumentu
sprzedaży przewożonego wyrobu.
2. Administracyjny numer ewidencyjny MVV, o którym mowa w ust. 1, jest
wpisywany w rejestrze przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o którym
mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009.
3. W przypadku przemieszczania wyrobów winiarskich, o których mowa
w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku I w części XII, na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, dokumentem towarzyszącym może być dokument
sprzedaży przewożonego wyrobu, jeżeli w rejestrze przychodu i rozchodu
wyrobów winiarskich, o których mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia
nr 436/2009, jest wpisywany numer dokumentu sprzedaży przewożonego wyrobu.

Art. 44

1. Organem właściwym do zapewnienia procedury certyfikacji wina,
o którym mowa w art. 61 rozporządzenia nr 607/2009, zwanego dalej „winem
z określonego rocznika”, oraz wina, o którym mowa w art. 62 rozporządzenia
nr 607/2009, zwanego dalej „winem z określonej odmiany winorośli”, jest
wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wyrobu wina.
2. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu
na lokalizację uprawy określoną w art. 29 ust. 4 pkt 3 jest organem właściwym
w sprawach kontroli w ramach certyfikacji, o której mowa
w art. 63 rozporządzenia nr 607/2009, mającej na celu ustalenie posiadania
owocującej uprawy winorośli, z której będzie wyrabiane wino z określonej
odmiany winorośli, oraz wielkości tej uprawy.
3. Certyfikację wina, o której mowa w art. 63 rozporządzenia nr 607/2009,
przeprowadza się na wniosek producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem wyrabiającego wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, składany na dany rok gospodarczy w terminie do dnia 15 sierpnia.
4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres
producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem wyrabiającego
wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie posiada
uprawy winorośli, z której wyrabia się wino przeznaczone do wprowadzenia
do obrotu – również imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę,
siedzibę i adres właściciela uprawy winorośli;
2) określenie miejsca wyrobu wina z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany;
3) informację o lokalizacji uprawy winorośli, z której wyrabia się wino
z określonego rocznika lub wino z określonej odmiany winorośli, w danym
roku gospodarczym, zawierającą wskazanie:
a) województwa, powiatu i gminy,
b) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego,
c) numeru i wielkości działek ewidencyjnych oraz wielkości powierzchni
w hektarach, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, uprawy
winorośli, z której będą pozyskiwane winogrona do wyrobu wina
z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli,
w danym roku gospodarczym,
d) nazwy lub nazw odmian winorośli, w przypadku wyrobu wina
z określonej odmiany winorośli.
5. Za przeprowadzenie certyfikacji wina z określonego rocznika lub wina
z określonej odmiany winorośli pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.
6. Opłatę, o której mowa w ust. 5, wnosi się na rachunek bankowy
wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
właściwego ze względu na miejsce wyrobu wina przed wydaniem decyzji, o której
mowa w art. 46 ust. 1, na wezwanie wojewódzkiego inspektora.
7. (uchylony)

Art. 45

1. W ramach certyfikacji wina z określonej odmiany winorośli:
1) wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu na
miejsce wyrobu wina, na wniosek wojewódzkiego inspektora właściwego ze
względu na to miejsce:
a) niezwłocznie przeprowadza kontrolę mającą na celu ustalenie zgodności
ze stanem faktycznym informacji, o której mowa w art. 44 ust. 4 pkt 3,
b) przekazuje wyniki kontroli, o której mowa w lit. a, w terminie 7 dni od
dnia przeprowadzenia kontroli, wojewódzkiemu inspektorowi
właściwemu ze względu na miejsce wyrobu wina;
2) wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wyrobu wina
przeprowadza kontrolę wyrobu i rozlewu win podlegających certyfikacji oraz
wielkości posiadanych zapasów win podlegających certyfikacji
w poprzednich latach gospodarczych.
2. W ramach certyfikacji wina z określonego rocznika przeprowadza się
kontrolę określoną w ust. 1 pkt 2.
3. Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest przeprowadzana w trybie i na
zasadach określonych w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych w rozdziale 4, z tym że kontrola ta obejmuje co
najmniej jedną z następujących czynności:
1) sprawdzenie dokumentów związanych z wyrobem wina podlegającego
certyfikacji, w tym rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,
o którym mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009, oraz
potwierdzenie zgodności informacji zawartych w tych dokumentach ze
stanem faktycznym;
2) sprawdzenie dokumentu towarzyszącego, o którym mowa w art. 147
ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013, oraz potwierdzenie zgodności informacji
zawartych w tym dokumencie ze stanem faktycznym;
3) sprawdzenie sposobu wyrobu i rozlewu wina podlegającego certyfikacji.

Art. 46

1. Po przeprowadzeniu certyfikacji wina z określonego rocznika lub
wina z określonej odmiany winorośli wojewódzki inspektor właściwy ze względu
na miejsce wyrobu wina wydaje decyzję w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego każdej partii wina z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli, zawierającą określenie ilości litrów wina w partii, której nadano ten numer.
2. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora.
3. Numer identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się na
etykiecie wina obok danych identyfikujących producenta w rozumieniu
art. 56 rozporządzenia nr 607/2009.
4. Główny Inspektor składa corocznie ministrowi właściwemu do spraw
rynków rolnych, w terminie do dnia 15 sierpnia, informację o:
1) liczbie wydanych decyzji o nadaniu numeru identyfikacyjnego, o którym
mowa w ust. 1;
2) ilości w hektolitrach win z określonego rocznika wyrobionych w poprzednim
roku gospodarczym;
3) wynikach kontroli przeprowadzonych u producentów win z określonego
rocznika i win z określonej odmiany winorośli, w poprzednim roku
gospodarczym.

Art. 47

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) stawki opłat za przeprowadzenie certyfikacji wina z określonego rocznika lub
wina z określonej odmiany winorośli, mając na względzie koszty dojazdu do
miejsca uprawy winorośli, koszty dojazdu do miejsca wyrobu wina oraz
koszty wykonania czynności kontrolnych;
2) sposób ustalania i umieszczania numeru identyfikacyjnego partii wina
z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli, mając na
względzie zapewnienie możliwości identyfikacji każdej partii tego wina
wprowadzonej do obrotu.

Art. 48

(uchylony).

Art. 49

(uchylony).

Art. 50

(uchylony).

Art. 51

(uchylony).

Art. 52

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem
właściwym do:
1) przyjmowania i merytorycznej oceny wniosku o:
a) objęcie ochroną nazwy wyrobu winiarskiego, o którym mowa
w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VII w części II w pkt 1, 3–
6, 8, 9, 11, 15 i 16, jako nazwy pochodzenia lub jako oznaczenia
geograficznego, albo w rozporządzeniu nr 251/2014, zwanego dalej
„wnioskiem o objęcie ochroną”,
b) zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa
w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24 rozporządzenia
nr 251/2014,
c) unieważnienie ochrony, o którym mowa w art. 106 rozporządzenia
nr 1308/2013 albo w art. 25 rozporządzenia nr 251/2014;
2) przekazywania Komisji Europejskiej wniosku o:
a) objęcie ochroną, o którym mowa w art. 96 ust. 5 rozporządzenia
nr 1308/2013 albo w art. 13 ust. 5 lit. b rozporządzenia nr 251/2014,
b) zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa
w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24 rozporządzenia
nr 251/2014,
c) unieważnienie ochrony, o którym mowa w art. 106 rozporządzenia
nr 1308/2013 albo w art. 25 rozporządzenia nr 251/2014;
3) przyjmowania i rozpatrywania zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną,
o którym mowa w art. 62;
4) prowadzenia postępowania w przypadku wniesienia sprzeciwu, o którym
mowa w art. 98 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 15 rozporządzenia
nr 251/2014, do wniosku o objęcie ochroną zgłoszonego przez Rzeczpospolitą Polską;
5) zgłaszania sprzeciwu oraz prowadzenia postępowania w przypadku
wniesienia przez Rzeczpospolitą Polską sprzeciwu, o którym mowa
w art. 98 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 15 rozporządzenia
nr 251/2014, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 14 rozporządzenia
nr 607/2009;
6) przekazywania Komisji Europejskiej informacji o organach właściwych
w sprawach kontroli i certyfikacji wyrobów winiarskich posiadających
chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne.

Art. 53

Wniosek o objęcie ochroną składa się tylko w zakresie jednego
wyrobu winiarskiego, o którym mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013
w załączniku VII w części II w pkt 1, 3–6, 8, 9, 11, 15 i 16 lub w rozporządzeniu
nr 251/2014.

Art. 54

Wniosek o objęcie ochroną, oprócz danych określonych
w art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 10 rozporządzenia nr 251/2014,
zawiera ponadto:
1) wskazanie:
a) wnioskodawcy albo osoby działającej w jego imieniu,
b) adresu do korespondencji wnioskodawcy albo osoby działającej w jego imieniu;
2) wykaz dokumentów lub informacji dołączonych do wniosku o objęcie ochroną.

Art. 55

Wniosek o objęcie ochroną:
1) wypełnia się w języku polskim, pismem drukowanym, używając czarnego koloru;
2) składa się w formie papierowej oraz na informatycznym nośniku danych.

Art. 56

Jeżeli dokumenty dołączone do wniosku o objęcie ochroną zostały
sporządzone w języku innym niż polski, do wniosku dołącza się także ich
tłumaczenie na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego oraz
podpisane przez wnioskodawcę.

Art. 57

1. Wniosek o objęcie ochroną złożony do ministra właściwego do
spraw rynków rolnych jest sprawdzany pod względem formalnym w terminie
14 dni od dnia jego złożenia.
2. W przypadku stwierdzenia, że wniosek zawiera uchybienia formalne,
minister właściwy do spraw rynków rolnych wzywa wnioskodawcę do usunięcia
tych uchybień w wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 14 dni od dnia
otrzymania wezwania.
3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wniosku o objęcie ochroną po
usunięciu uchybień.
4. W przypadku nieusunięcia uchybień w wyznaczonym terminie minister
właściwy do spraw rynków rolnych pozostawia wniosek bez rozpoznania.

Art. 58

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu
z wnioskodawcą może wprowadzić poprawki do wniosku o objęcie ochroną w celu
usunięcia oczywistych omyłek i błędów językowych, jeżeli poprawki te nie mają
wpływu na merytoryczną zawartość wniosku.

Art. 59

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych prowadzi rejestr
wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną.
2. Rejestr wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną zawiera:
1) datę i godzinę wpływu wniosku do ministra właściwego do spraw rynków
rolnych;
2) zgłoszoną nazwę wyrobu winiarskiego;
3) nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;
4) informacje, czy wnioskodawca ubiega się o rejestrację nazwy pochodzenia
albo oznaczenia geograficznego wyrobu winiarskiego.
3. Rejestr wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną jest jawny.

Art. 60

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 14 dni od
dnia wpisania danych i informacji, o których mowa w art. 59 ust. 2, do rejestru
wewnętrznego wniosków o objęcie ochroną:
1) powiadamia o tym wnioskodawcę;
2) ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków
rolnych dane i informacje, o których mowa w art. 59 ust. 2;
3) zamieszcza treść wniosku o objęcie ochroną oraz dane i informacje, o których
mowa w art. 59 ust. 2, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego
ministra;
4) zwraca się do organizacji reprezentujących przedsiębiorców wykonujących
działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów
winiarskich oraz do Głównego Inspektora o wyrażenie opinii o spełnianiu
wymagań określonych w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo
w art. 2 pkt 3 i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014.
2. Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 4, organizacje reprezentujące
producentów lub przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących
działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich
przekazują w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku o ich wyrażenie.

Art. 61

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do
wnioskodawcy o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, danych
i informacji zawartych we wniosku o objęcie ochroną.

Art. 62

1. Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej, mająca uzasadniony interes, może złożyć do
ministra właściwego do spraw rynków rolnych zastrzeżenie do wniosku o objęcie
ochroną, w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym
ministra właściwego do spraw rynków rolnych danych i informacji, o których
mowa w art. 60 ust. 1 pkt 3.
2. Zastrzeżenie zawiera:
1) nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania
i adres wnoszącego zastrzeżenie;
2) wskazanie uzasadnionego interesu wnoszącego zastrzeżenie.
3. Datę złożenia zastrzeżenia spełniającego wymagania formalne wpisuje się
do rejestru wewnętrznego wniosków o objęcie ochroną.
4. Zastrzeżenie składa się tylko do jednego wniosku o objęcie ochroną.
5. Do zastrzeżenia stosuje się przepisy art. 57 i 59 ust. 2 pkt 1–3.

Art. 63

1. W przypadku złożenia zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną,
minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia o tym wnioskodawcę
oraz zwraca się z wnioskiem do organizacji reprezentujących producentów lub
przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących działalność
gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich oraz do
Głównego Inspektora o wyrażenie opinii co do zasadności złożonego zastrzeżenia.
2. Opinie, o których mowa w ust. 1, organizacje reprezentujące producentów
lub przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących działalność
gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich przekazują
w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o ich wyrażenie.

Art. 64

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy nie
zostało złożone zastrzeżenie do wniosku o objęcie ochroną albo zastrzeżenie
złożone do wniosku o objęcie ochroną jest nieuzasadnione, biorąc pod uwagę
wymagania określone w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013, art. 2 pkt 3 i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 4 i art. 63 ust. 1, wydaje decyzję o:
1) stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 93
i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013, albo stwierdzeniu spełniania
wymagań, o których mowa w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013,
i oddaleniu zastrzeżenia, po czym przekazuje niezwłocznie Komisji
Europejskiej dokumenty i informacje, o których mowa w art. 96 ust. 5 rozporządzenia nr 1308/2013, albo
2) stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 3
i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014, albo stwierdzeniu spełniania wymagań,
o których mowa w art. 2 pkt 3 i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014,
i oddaleniu zastrzeżenia, po czym przekazuje niezwłocznie Komisji
Europejskiej dokumenty i informacje, o których mowa w art. 13 ust. 5 lit. b
rozporządzenia nr 251/2014, albo
3) odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną –
w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań, o których mowa w art. 93
i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3 i art. 10
rozporządzenia nr 251/2014.

Art. 65

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy
zostało złożone uzasadnione zastrzeżenie do wniosku o objęcie ochroną, biorąc pod
uwagę wymagania określone w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo
w art. 2 pkt 3 i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014 lub opinie, o których mowa
w art. 60 ust. 1 pkt 4 i art. 63 ust. 1, wzywa wnioskodawcę do złożenia wniosku
o objęcie ochroną uzgodnionego z wnoszącym zastrzeżenie, w wyznaczonym
terminie.

Art. 66

W przypadku:
1) złożenia wniosku o objęcie ochroną, o którym mowa w art. 65, minister
właściwy do spraw rynków rolnych, biorąc pod uwagę wymagania określone
w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3 i art. 10
rozporządzenia nr 251/2014 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 4
i art. 63 ust. 1, wydaje decyzję o:
a) stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 93
i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3
i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014, po czym niezwłocznie przekazuje
Komisji Europejskiej dokumenty i informacje, o których mowa w art. 96
ust. 5 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 13 ust. 5 lit. b
rozporządzenia nr 251/2014, albo
b) odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną
– w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań, o których mowa
w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3
i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014;
2) niezłożenia wniosku o objęcie ochroną, o którym mowa w art. 65, minister
właściwy do spraw rynków rolnych, w wyznaczonym terminie, wydaje
decyzję o odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną.

Art. 67

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie
powiadamia wnioskodawcę o otrzymaniu sprzeciwu do wniosku o objęcie ochroną
złożonego przez inne państwo.
2. Wnioskodawca, w terminie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia,
o którym mowa w ust. 1, może przedstawić na piśmie stanowisko do złożonego
sprzeciwu.
3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji
Europejskiej uzgodnione z wnioskodawcą uwagi do sprzeciwu.

Art. 68

Przepisy art. 52–67 stosuje się do wniosku o zatwierdzenie zmiany
specyfikacji, o której mowa w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo
w art. 24 rozporządzenia nr 251/2014.

Art. 69

1. Od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1
i art. 66 pkt 1 lit. a, nazwy wyrobów winiarskich podlegają na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej tymczasowej ochronie, zwanej dalej „tymczasową
ochroną krajową”.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych prowadzi listę wyrobów
winiarskich podlegających tymczasowej ochronie krajowej. Lista jest jawna i umieszczana na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Art. 70

1. Tymczasowa ochrona krajowa wygasa z dniem:
1) dokonania wpisu nazwy wyrobu winiarskiego do rejestru chronionych nazw
pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych dla win albo rejestru
chronionych oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych produktów
sektora wina;
2) odmowy dokonania wpisu do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz
chronionych oznaczeń geograficznych dla win albo rejestru chronionych
oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych produktów sektora wina.
2. Nazwę wyrobu winiarskiego skreśla się z listy, o której mowa w art. 69 ust. 2:
1) po dokonaniu wpisu nazwy wyrobu winiarskiego do rejestru chronionych
nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych dla win albo
rejestru chronionych oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych
produktów sektora wina;
2) w przypadku odmowy dokonania wpisu, o którym mowa w pkt 1.

Art. 71

Producent albo przedsiębiorca niebędący producentem wyrabiający
zgodnie z wymaganiami zawartymi w specyfikacji wyrób winiarski, którego nazwa
pochodzenia albo oznaczenie geograficzne zostały wpisane na listę, o której mowa
w art. 69 ust. 2, ma prawo używania w obrocie nazwy wpisanej na tę listę.

Art. 72

Nazw wpisanych na listę, o której mowa w art. 69 ust. 2, nie używa
się w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wyroby winiarskie,
których one dotyczą, nie spełniają wymagań będących podstawą wpisu nazwy na
tę listę:
1) nawet wtedy, gdy takie użycie nie ma na celu wskazywania pochodzenia
geograficznego wyrobów winiarskich, oraz wtedy, gdy rzeczywiste miejsce
wyrobu wyrobów winiarskich jest wskazane;
2) nawet przy użyciu wyrażeń „w stylu”, „rodzaju”, „przy użyciu metody”, „tak
jak produkowane w”, „imitacja” lub „podobne”;
3) w oryginalnym brzmieniu albo w tłumaczeniu;
4) z innym mylącym lub mogącym wprowadzać w błąd odniesieniem do miejsca
pochodzenia, właściwości lub podstawowych cech wyrobu winiarskiego na
opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym lub
dokumentach odnoszących się do danego wyrobu winiarskiego;
5) w zakresie innych praktyk mogących wprowadzić w błąd co do prawdziwego
pochodzenia wyrobu winiarskiego.

Art. 73

1. Organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach
kontroli i certyfikacji wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę
pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne są:
1) minister właściwy do spraw rynków rolnych – upoważniający jednostki
certyfikujące, akredytowane zgodnie z Polską Normą PN-EN 45011
„Wymagania ogólne dotyczące działania jednostek prowadzących systemy
certyfikacji wyrobów”, do przeprowadzania kontroli, wydawania i cofania
certyfikatów potwierdzających zgodność procesu wyrabiania wyrobów
winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione
oznaczenie geograficzne ze specyfikacją, zwanych dalej „certyfikatami
zgodności”;
2) Główny Inspektor przeprowadzający kontrolę upoważnionych przez ministra
właściwego do spraw rynków rolnych jednostek certyfikujących, zwanych
dalej „upoważnionymi jednostkami certyfikującymi”;
3) upoważnione jednostki certyfikujące przeprowadzające kontrole oraz
wydające i cofające certyfikaty zgodności;
4) wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę zgodności procesu
wyrabiania wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę
pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją.
2. Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jest przeprowadzana zgodnie
z zasadami oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych określonymi
w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 74

1. Główny Inspektor przeprowadza kontrolę upoważnionych
jednostek certyfikujących, obejmującą:
1) sprawdzenie:
a) stosowanych procedur kontrolnych,
b) posiadanych środków technicznych,
c) kwalifikacji posiadanych przez pracowników tych jednostek,
d) dokumentów dotyczących kontroli przedsiębiorców wyrabiających
wyroby winiarskie posiadające chronioną nazwę pochodzenia albo
chronione oznaczenie geograficzne,
e) usunięcia uchybień wskazanych we wnioskach pokontrolnych;
2) analizę danych dostarczanych przez upoważnione jednostki certyfikujące,
dotyczących kontroli zgodności procesu wyrabiania wyrobów winiarskich
posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją;
3) przekazanie upoważnionym jednostkom certyfikującym wniosków
pokontrolnych zawierających termin, przed upływem którego powinny być
usunięte uchybienia wskazane w tych wnioskach.
2. Organy Inspekcji mogą:
1) żądać od upoważnionych jednostek certyfikujących dodatkowych informacji
związanych z przeprowadzaną kontrolą;
2) sprawdzać prawidłowość kontroli przeprowadzonych przez upoważnione
jednostki certyfikujące u przedsiębiorców.
3. Do kontroli, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy
rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 75

1. Jednostka certyfikująca ubiegająca się o uzyskanie upoważnienia
do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności
składa w tym zakresie wniosek do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
2. Do wniosku dołącza się:
1) certyfikat akredytacji w zakresie, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1;
2) dokumenty lub informacje niezbędne do stwierdzenia, że jednostka
certyfikująca spełnia wymagania określone w art. 23 ust. 3 rozporządzenia
nr 251/2014.
3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, upoważnia
jednostkę certyfikującą do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności, jeżeli jednostka ta spełnia wymagania określone w art. 23 rozporządzenia nr 251/2014.
4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w decyzji, o której mowa
w ust. 3, nadaje upoważnionej jednostce certyfikującej numer identyfikacyjny.
5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego
Inspektora, wydaje decyzję o cofnięciu upoważnienia do przeprowadzania kontroli
oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności, w przypadku stwierdzenia,
że upoważniona jednostka certyfikująca nie spełnia wymagań określonych
w art. 23 rozporządzenia nr 251/2014.
6. Upoważniona jednostka certyfikująca może wystąpić do ministra
właściwego do spraw rynków rolnych z wnioskiem o cofnięcie upoważnienia do
przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności.

Art. 76

1. Roczna kontrola zgodności procesu wyrabiania wyrobów
winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione
oznaczenie geograficzne ze specyfikacją jest przeprowadzana na wniosek
przedsiębiorcy przez wojewódzkiego inspektora lub upoważnioną jednostkę
certyfikującą.
2. Wyboru podmiotu kontrolującego, o którym mowa w ust. 1, dokonuje
wnioskodawca.
3. Wniosek o przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, przez
wojewódzkiego inspektora składa się na formularzu opracowanym przez Inspekcję
i udostępnionym na stronie internetowej wojewódzkiego inspektoratu artykułów
rolno-spożywczych.
4. Koszty kontroli, o której mowa w ust. 1, ponosi przedsiębiorca.
5. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 1, wojewódzki
inspektor wydaje świadectwo jakości potwierdzające zgodność procesu wyrabiania
wyrobu winiarskiego ze specyfikacją. W świadectwie jakości określa się termin
ważności tego świadectwa.
6. Główny Inspektor prowadzi listę przedsiębiorców, którzy otrzymali
świadectwa jakości wydane przez wojewódzkiego inspektora lub certyfikaty
zgodności wydane przez upoważnione jednostki certyfikujące. Lista jest jawna i
umieszczana na stronie internetowej Inspekcji.
7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór świadectwa jakości potwierdzającego zgodność procesu
wyrabiania wyrobu winiarskiego ze specyfikacją, mając na względzie prawidłowe
oznaczanie wyrobów winiarskich.

Art. 77

1. Upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu
Inspektorowi, do dnia 1 września każdego roku:
1) sprawozdanie z kontroli przeprowadzonych w ubiegłym roku gospodarczym;
2) wykaz kontrolowanych przedsiębiorców zawierający:
a) firmę albo imię i nazwisko przedsiębiorcy,
b) siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres przedsiębiorcy,
c) nazwę wyrabianego wyrobu winiarskiego,
d) ilość wyrobów winiarskich wyrobionych w ubiegłym roku
gospodarczym;
3) informacje o zastosowanych procedurach kontrolnych.
2. Sprawozdanie, wykaz oraz informacje, o których mowa w ust. 1, sporządza
się w formie papierowej i na informatycznym nośniku danych, zgodnie
z formularzem opracowanym przez Głównego Inspektora i udostępnionym na
stronie internetowej Inspekcji.
3. Główny Inspektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków
rolnych, do dnia 31 października każdego roku, zestawienie zbiorcze sporządzone
na podstawie sprawozdań, wykazów oraz informacji, o których mowa w ust. 1.
4. Upoważniona jednostka certyfikująca informuje ministra właściwego do
spraw rynków rolnych oraz Głównego Inspektora o zmianie danych i informacji
zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 75 ust. 1, oraz w dołączonych do
niego dokumentach.

Art. 78

1. W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli,
że wyrób winiarski nie spełnia wymagań określonych w specyfikacji,
przeprowadzający kontrolę wzywa przedsiębiorcę do usunięcia uchybień
w wyznaczonym terminie.
2. W przypadku nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 1,
w wyznaczonym terminie:
1) upoważniona jednostka certyfikująca cofa przedsiębiorcy certyfikat
zgodności i niezwłocznie informuje o tym Głównego Inspektora oraz ministra
właściwego do spraw rynków rolnych;
2) wojewódzki inspektor wydaje decyzję:
a) zakazującą używania chronionej nazwy pochodzenia albo chronionego
oznaczenia geograficznego, używania zwrotów: „chroniona nazwa
pochodzenia” albo „chronione oznaczenie geograficzne”,
b) zakazującą wprowadzania wyrobu winiarskiego do obrotu lub
c) nakazującą wycofanie wyrobu winiarskiego z obrotu.

Art. 79

1. Za dokonanie oceny:
1) wniosku o objęcie ochroną, z wyłączeniem wniosków, o których mowa
w art. 65,
2) zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną,
3) wniosku o zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa
w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24 rozporządzenia
nr 251/2014
– pobiera się opłatę w wysokości nieprzekraczającej 20% przeciętnego
wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego, w roku kalendarzowym poprzedzającym złożenie tych
dokumentów.
2. Opłata stanowi dochód budżetu państwa. Opłatę wnosi się na rachunek
bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
3. Dowód wniesienia opłaty dołącza się do wniosku o objęcie ochroną,
zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną lub wniosku o zatwierdzenie zmiany
specyfikacji, o której mowa w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24
rozporządzenia nr 251/2014.

Art. 80

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, stawki opłat za dokonanie ocen, o których mowa w art. 79 ust. 1,
mając na względzie zakres czynności niezbędnych do oceny wniosków o objęcie
ochroną, zastrzeżeń do wniosków o objęcie ochroną i wniosków o zatwierdzenie
zmiany specyfikacji, o której mowa w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo
w art. 24 rozporządzenia nr 251/2014.

Art. 81

1. Kto bez wymaganego wpisu do rejestru wyrabia lub rozlewa
wyroby winiarskie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
2. Kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, jeżeli czyn ten dotyczy
wyrobów winiarskich znacznej wartości,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Art. 82

W przypadkach określonych w art. 81 sąd orzeka przepadek
przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa albo które służyły lub
były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, choćby nie były własnością
sprawcy.

Art. 83

1. Kto, nie spełniając warunków określonych we wniosku o objęcie
ochroną, wprowadza do obrotu wyroby winiarskie oznaczone nazwą wpisaną na
listę, o której mowa w art. 69 ust. 2, z naruszeniem przepisów art. 72, lub
umieszcza tę nazwę na wyrobie winiarskim lub jego opakowaniu, lub używa jej
w inny sposób,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat 2.
2. Tej samej karze podlega, kto czyni przygotowania do popełnienia
przestępstwa określonego w ust. 1.
3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa określonego
w ust. 1 stałe źródło dochodu albo dopuszcza się przestępstwa określonego w ust. 1
w stosunku do wyrobów winiarskich znacznej wartości,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Art. 84

1. Kto, będąc wpisanym do rejestru i będąc do tego obowiązanym na
podstawie art. 18 ust. 1, nie wdrożył systemu kontroli wewnętrznej wyrobu lub
rozlewu wyrobów winiarskich, nie dysponuje planem obiektów budowlanych
przeznaczonych do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich lub nie wyznaczył osoby odpowiedzialnej za kontrolę jakości wyrobów winiarskich, podlega karze grzywny.
2. Kto, będąc wpisanym do rejestru, nie zawiadomił ministra właściwego do
spraw rynków rolnych o zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności
gospodarczej określonej we wpisie w terminie określonym w art. 23 ust. 1, podlega
karze grzywny.

Art. 85

Kto:
1) wyrabia fermentowany napój winiarski niezgodnie z wymaganiami
określonymi w art. 6–14,
2) wprowadza do obrotu wyrób winiarski niezgodnie z wymaganiami
określonymi w art. 15
– podlega karze grzywny.

Art. 86

Kto:
1) wyrabiając i rozlewając wino uzyskane z winogron pochodzących z upraw
własnych przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie spełnia warunków
określonych w art. 24 ust. 1 pkt 2,
2) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do
obrotu z odmian winorośli innych niż określone w art. 25 albo w przepisach
wydanych na podstawie art. 26 lub wprowadza do obrotu takie wino,
3) uprawiając winorośl, z której winogron wyrabia się wino przeznaczone do
wprowadzenia do obrotu, utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie
kontroli, o której mowa w art. 27 ust. 1,
4) podaje we wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4,
niezgodne ze stanem faktycznym informacje o lokalizacji uprawy winorośli,
z której winogron wyrabia się wino przeznaczone do wprowadzenia do
obrotu, lub nazwy uprawianych odmian winorośli,
5) będąc do tego obowiązanym, nie informuje o terminie przeprowadzenia
zbioru winogron, o którym mowa w art. 34, lub informuje niezgodnie ze
stanem faktycznym,
6) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, w miejscu innym niż miejsce wyrobu wskazane we wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4 pkt 2,
7) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do
obrotu, w miejscu innym niż miejsce wskazane we wniosku o wpis do
ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3,
8) wyrabia wino z winogron pozyskiwanych z upraw winorośli położonych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do
obrotu, bez uzyskania wpisu do ewidencji,
9) będąc do tego obowiązanym, nie składa w terminie deklaracji, o których
mowa w art. 35 ust. 1–4, lub składa te deklaracje niezgodnie ze stanem
faktycznym,
10) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie prowadzi
rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o którym mowa
w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, zgodnie z wymaganiami określonymi
w art. 36–43 rozporządzenia nr 436/2009, lub dokonuje w tym rejestrze
wpisów niezgodnych ze stanem faktycznym,
11) będąc do tego obowiązanym, nie wypełnia obowiązków dotyczących
wypełnienia i posiadania dokumentów towarzyszących przewozowi wyrobów
winiarskich określonych w art. 33 rozporządzenia nr 436/2009 lub dokonuje
w tych dokumentach wpisów niezgodnych ze stanem faktycznym,
12) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie dokonuje
zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia wzbogacania w terminie, o którym
mowa w art. 37 ust. 2,
13) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie dokonuje
zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia słodzenia w terminie, o którym mowa
w rozporządzeniu nr 606/2009 w załączniku ID w ust. 5 w lit. b, lub
odkwaszania w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia
nr 606/2009,
14) będąc do tego obowiązanym, nie usuwa produktów ubocznych powstałych
przy wyrobie wina lub usuwa je bez dokonania zgłoszenia, o którym mowa
w art. 39 ust. 1,
15) przeprowadza wzbogacanie niezgodnie z wymaganiami określonymi
w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII w części I w sekcji
A w pkt 2 i 3 oraz w sekcji B,
16) nie posiadając nadanego numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 46
ust. 1, podaje na etykiecie rocznik wina lub nazwę odmiany winorośli,
17) posiadając nadany numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 46 ust. 1, nie
podaje tego numeru na etykiecie w sposób określony w art. 46 ust. 3
– podlega karze grzywny.

Art. 87

Postępowania w sprawach, o których mowa w art. 84–86, prowadzi
się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art. 88

1. Kto, nie spełniając warunków określonych we wniosku o objęcie
ochroną, wprowadza do obrotu wyroby winiarskie oznaczone nazwą wpisaną do
rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń
geograficznych, z naruszeniem przepisów art. 103 rozporządzenia nr 1308/2013
albo art. 20 rozporządzenia nr 251/2014, lub umieszcza te nazwy na wyrobach
winiarskich lub ich opakowaniach, lub używa ich w inny sposób, podlega karze
pieniężnej w wysokości do 200% korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby
uzyskać za wprowadzone do obrotu wyroby winiarskie, nie niższej jednak niż
500 zł.
2. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest wymierzana, w drodze decyzji,
przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce prowadzenia
czynności kontrolnych, przy uwzględnieniu stopnia szkodliwości czynu, stopnia
zawinienia, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności dokonującego
naruszenia i wielkości jego obrotów.
3. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji,
o której mowa w ust. 2.
4. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na
rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu artykułów rolno-spożywczych.

Art. 89

Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych, o których mowa w art. 88
ust. 1, następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.

Art. 89a. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje
się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 i 1423).

Art. 90

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 96 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Producenci określeni w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji
rynku wina (Dz. U. Nr ..., poz. ...) mogą prowadzić sprzedaż detaliczną win
gronowych pochodzących z upraw własnych przeznaczonych do spożycia w
miejscu lub poza miejscem sprzedaży w punkcie sprzedaży, którym jest lokalizacja w miejscu wytworzenia wina uzyskanego z winogron pochodzących z upraw własnych.”;
2) po art. 18⁵ dodaje się art. 18⁶ w brzmieniu:
„Art. 18⁶. Do działalności podmiotu, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z
dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,
obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina, w zakresie sprzedaży wyprodukowanego przez siebie wina przeznaczonego do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału o działalności przedsiębiorcy.”.

Art. 91

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.) w art. 20 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa
się również należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z
działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi
wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr ..., poz. ...). U podatników
opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży
uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.”.

Art. 92

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) sprzedaży artykułów rolno-spożywczych dokonywanej przez ich producentów w gospodarstwie bezpośrednio konsumentom, z wyłączeniem wyrobów winiarskich objętych wspólną organizacją rynku wina oraz fermentowanych napojów winiarskich;”;
2) w art. 3 w pkt 9 lit. b otrzymuje brzmienie:
„b) wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;”;
3) w art. 12 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w
zakresie prowadzonej działalności rolniczej oraz przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”;
4) w art. 17 w ust. 1 w pkt 1 w lit. e średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. f w brzmieniu:
„f) kontrola wyrobów winiarskich posiadających zarejestrowane na podstawie
przepisów o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina chronione nazwy pochodzenia albo chronione oznaczenia geograficzne oraz współpraca z jednostkami sprawującymi kontrolę w innych państwach;”;
5) w art. 29 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, e i f, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może:”.

Art. 93

W ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. Nr 42,
poz. 471, z późn. zm.) w art. 3 uchyla się ust. 3 i 4.

Art. 94

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 1 w pkt 3 uchyla się lit. b;
2) uchyla się rozdział 5.

Art. 95

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z
2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459) art. 3
otrzymuje brzmienie:
„Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a
także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków
domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług
związanych z pobytem turystów oraz wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3
ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr ..., poz. ...).”.

Art. 96

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3,
poz. 11, z późn. zm.) w art. 47 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) mniej niż 1.000 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, win uzyskanych
z winogron pochodzących z upraw własnych, o których mowa w art. 17 ust.
3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,
obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr ..., poz. …);”.

Art. 97

Obrót fermentowanymi napojami winiarskimi wyrabianymi lub
wprowadzonymi do obrotu na podstawie przepisów ustawy, o której mowa
w art. 101, dopuszcza się nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.

Art. 98

Wpisy do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność
gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich dokonane na
podstawie ustawy, o której mowa w art. 101, zachowują ważność.

Art. 99

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:
1) napojach winopodobnych lub winopochodnych – należy przez to rozumieć napoje winne owocowe,
2) winie owocowym – należy przez to rozumieć wino owocowe lub wino owocowe markowe,
3) „Polskim Winie/Polish Wine” – należy przez to rozumieć wino z soku winogronowego,
4) cidrze – należy przez to rozumieć cydr
– w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 100

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4, art. 15, art. 27a ust. 2, art. 28e ust. 1 pkt 1, art. 28e ust. 1 pkt 2 i art. 28e ust. 3 ustawy wymienionej w art. 101 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4, art. 16, art. 35 ust. 7, art. 41 pkt 1, art. 41 pkt 2 i art. 41 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 101

Traci moc ustawa z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie
wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U.
poz. 292, z późn. zm.).

Art. 102

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.