Ustawa z dnia 16 lipca 2004 – Prawo telekomunikacyjne

1. Ustawa określa:
1) zasady wykonywania i kontroli działalności polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych, dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych lub świadczeniu usług towarzyszących, zwanej dalej „działalnością telekomunikacyjną”;
2)2) prawa i obowiązki przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
3) prawa i obowiązki użytkowników oraz użytkowników urządzeń radiowych;
4) warunki podejmowania i wykonywania działalności polegającej na dostarczaniu sieci i udogodnień towarzyszących oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i telewizyjnych;
5) warunki regulowania rynków telekomunikacyjnych;
6) warunki świadczenia usługi powszechnej;
7) warunki ochrony użytkowników usług, w szczególności w zakresie prawa do prywatności i poufności;
8) warunki gospodarowania częstotliwościami, zasobami orbitalnymi oraz numeracją;
9) warunki przetwarzania danych w telekomunikacji i ochrony tajemnicy telekomunikacyjnej;
10) zadania i obowiązki na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, w zakresie telekomunikacji;
11) wymagania, jakim powinny odpowiadać urządzenia radiowe;
12) funkcjonowanie administracji telekomunikacji, jej współdziałanie z innymi organami krajowymi oraz instytucjami Unii Europejskiej w zakresie regulacji telekomunikacji;
13) wymagania dotyczące udogodnień dla osób niepełnosprawnych w zakresie dostępu do usług telekomunikacyjnych. 2. Celem ustawy jest stworzenie warunków dla:
1) wspierania równoprawnej i skutecznej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych;
2) rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej;
3) zapewnienia ładu w gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi;
4) zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych;
2) Utracił moc z dniem wejścia w życie przepisów wdrażających dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa na terytorium Unii, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 910/2014 i dyrektywę (UE) 2018/1972 oraz uchylającą dyrektywę (UE) 2016/1148 (dyrektywa NIS 2) (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 80).
5) zapewnienia neutralności technologicznej;
6) zapewnienia użytkownikom końcowym będącym osobami niepełnosprawnymi dostępu do usług telekomunikacyjnych równoważnego poziomowi dostępu, z jakiego korzystają inni użytkownicy końcowi. 3. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przepisów ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1722).

Określenia użyte w ustawie oznaczają:
1)2) abonent – podmiot, który jest stroną umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej z dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
2) aparat publiczny – publicznie dostępny telefon, w którym połączenie opłacane jest automatycznie, w szczególności za pomocą monety, żetonu, karty telefonicznej lub karty płatniczej;
3) aparatura – aparaturę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2233);
4) dostarczanie sieci telekomunikacyjnej – przygotowanie sieci telekomunikacyjnej w sposób umożliwiający świadczenie w niej usług, jej eksploatację, nadzór nad nią lub umożliwianie dostępu telekomunikacyjnego;
5) dostęp do lokalnej pętli abonenckiej – korzystanie z lokalnej pętli abonenckiej lub lokalnej podpętli abonenckiej pozwalające na pełne wykorzystanie możliwości lokalnej pętli abonenckiej (pełny dostęp do lokalnej pętli abonenckiej) lub wykorzystanie części możliwości lokalnej pętli abonenckiej przy zachowaniu możliwości korzystania z lokalnej pętli abonenckiej przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego (współdzielony dostęp do lokalnej pętli abonenckiej);
6) dostęp telekomunikacyjny – korzystanie z urządzeń telekomunikacyjnych, udogodnień towarzyszących lub usług świadczonych przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, na określonych warunkach, w celu świadczenia usług telekomunikacyjnych, w tym świadczenia za ich pomocą usług świadczonych drogą elektroniczną lub usług dostarczania nadawanych treści, polegające w szczególności na:
a) dostępie do elementów sieci i udogodnień towarzyszących, także poprzez podłączenie urządzeń za pomocą środków stacjonarnych lub niestacjonarnych, w tym na dostępie do lokalnej pętli abonenckiej oraz urządzeń i usług niezbędnych do świadczenia usług w lokalnej pętli abonenckiej,
b) dostępie do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej,
c) dostępie do odpowiednich systemów oprogramowania, w tym do systemów wsparcia operacyjnego,
d) dostępie do translacji numerów lub systemów zapewniających analogiczne funkcje,
e) dostępie do sieci telekomunikacyjnych, w tym na potrzeby roamingu,
f) dostępie do systemów dostępu warunkowego,
g) dostępie do usług sieci wirtualnych,
h) dostępie do systemów informacyjnych lub baz danych na potrzeby przygotowywania i składania zamówień, świadczenia usług, konserwacji, usuwania awarii, reklamacji oraz fakturowania;
7) elektroniczny przewodnik po programach – środki lub rozwiązania techniczne umożliwiające wybór programów, stosowane w systemach telewizji cyfrowej, zawierające dodatkowe dane opisujące programy występujące w cyfrowym sygnale telewizyjnym;
7a) fale radiowe – fale elektromagnetyczne o częstotliwościach niższych niż 3000 GHz, rozchodzące się w przestrzeni bez pomocy sztucznego przewodnika;
8) infrastruktura telekomunikacyjna – urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, oraz w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji;
8a) instalacja telekomunikacyjna budynku – elementy infrastruktury telekomunikacyjnej, w szczególności kable i przewody wraz z osprzętem instalacyjnym i urządzeniami telekomunikacyjnymi, począwszy od punktu połączenia z publiczną siecią telekomunikacyjną (przełącznica kablowa) lub od urządzenia systemu radiowego do gniazda abonenckiego;
9) instrukcja – opracowaną przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego szczegółową instrukcję w zakresie prowadzonej przez niego rachunkowości regulacyjnej, zawierającą opis przyjętych w jego przedsiębiorstwie sposobów wyodrębnienia aktywów i pasywów, przychodów i kosztów na działalności w zakresie dostępu telekomunikacyjnego lub usług na rynku detalicznym;
10) interfejs – układ elektryczny, elektroniczny lub optyczny, z oprogramowaniem lub bez oprogramowania, umożliwiający łączenie, współpracę i wymianę sygnałów o określonej postaci pomiędzy urządzeniami połączonymi za jego pośrednictwem zgodnie z odpowiednią specyfikacją techniczną;
11) interfejs programu aplikacyjnego – oprogramowanie umożliwiające łączenie, współpracę, wymianę informacji pomiędzy aplikacjami dostarczanymi przez nadawców lub dostawców usług a urządzeniami telewizji cyfrowej służącymi do przekazywania cyfrowych sygnałów umożliwiających świadczenie usług telewizyjnych lub radiowych;
12) interfejs radiowy – interfejs umożliwiający połączenie drogą radiową, współpracę i wymianę informacji pomiędzy urządzeniami radiowymi;
13) interoperacyjność usług – zdolność sieci telekomunikacyjnych do efektywnej współpracy w celu zapewnienia wzajemnego dostępu użytkowników do usług świadczonych w tych sieciach;
14) kalkulacja kosztów – wyliczanie przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego kosztów związanych ze świadczeniem usług, odrębnie dla każdej z usług, dla której przedsiębiorca jest obowiązany prowadzić kalkulację kosztów, zgodnie z zatwierdzonym na dany rok obrotowy przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, zwanego dalej „Prezesem UKE”, opisem kalkulacji kosztów;
15) kolokacja – udostępnianie fizycznej przestrzeni lub urządzeń technicznych w celu umieszczenia i podłączenia niezbędnego sprzętu operatora podłączającego swoją sieć do sieci innego operatora lub korzystającego z dostępu do lokalnej pętli abonenckiej;
16) (uchylony)
17)2) komunikat – każdą informację wymienianą lub przekazywaną między określonymi użytkownikami za pośrednictwem publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych; nie obejmuje on informacji przekazanej jako część transmisji radiowych lub telewizyjnych transmitowanych poprzez sieć telekomunikacyjną, z wyjątkiem informacji odnoszącej się do możliwego do zidentyfikowania abonenta lub użytkownika otrzymującego informację;
18) konsument – osobę fizyczną wnioskującą o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych lub korzystającą z takich usług dla celów niezwiązanych bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub wykonywaniem zawodu;
19) lokalna pętla abonencka – fizyczny obwód łączący zakończenie sieci z punktem dostępu do stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej, w szczególności z przełącznicą główną lub równoważnym urządzeniem;
20) lokalna podpętla abonencka – częściowa lokalna pętla abonencka łącząca zakończenie sieci z pośrednim punktem dostępu do stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej, w szczególności z koncentratorem lub innym urządzeniem dostępu pośredniego do stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej;
20a) multipleks – zespolony strumień danych cyfrowych, składający się z dwóch lub więcej strumieni utworzonych z danych wchodzących w skład treści programów radiofonicznych lub telewizyjnych, oraz danych dodatkowych, obejmujących w szczególności dane związane z systemem dostępu warunkowego lub usługami dodatkowymi;
21) numer alarmowy – numer ustalony w ustawie lub w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych udostępniany służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy;
22) numer geograficzny – numer ustalony w planie numeracji krajowej, w którym część ciągu cyfr zawiera wskaźnik obszaru geograficznego, wykorzystywany do kierowania połączeń do stałej lokalizacji zakończenia sieci;
23) numer niegeograficzny – numer ustalony w planie numeracji krajowej, który nie zawiera ciągu cyfr określającego wskaźnik obszaru geograficznego, w szczególności numer zakończenia ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej, numer, do którego połączenia są bezpłatne albo o podwyższonej opłacie;
23a) odbiornik cyfrowy – urządzenie konsumenckie służące do odbioru cyfrowych transmisji telewizyjnych zawierające co najmniej tuner (obejmujący głowicę wysokiej częstotliwości i demodulator), demultiplekser i dekodery odbieranych usług oraz wyświetlacz obrazu (i DTV) albo niezawierające takiego wyświetlacza obrazu;
23b) operator multipleksu – podmiot, który:
a) uzyskał rezerwację częstotliwości w służbie radiodyfuzyjnej na rozpowszechnianie lub rozprowadzanie programów telewizyjnych lub radiofonicznych w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną w multipleksie oraz
b) prowadzi działalność telekomunikacyjną i posiada własną infrastrukturę telekomunikacyjną lub zawarł umowę o świadczenie usługi transmisji sygnału multipleksu z operatorem sieci nadawczej;
23c) operator sieci nadawczej – przedsiębiorca telekomunikacyjny świadczący usługi transmisji sygnałów radiodyfuzyjnych drogą rozsiewczą naziemną;
24) (uchylony)
24a) połączenie – fizyczne lub logiczne połączenie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych pozwalające na przesłanie przekazów telekomunikacyjnych;
25) połączenie sieci – fizyczne i logiczne połączenie publicznych sieci telekomunikacyjnych użytkowanych przez tego samego lub różnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, celem umożliwienia użytkownikom korzystającym z usług lub sieci jednego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego komunikowania się z użytkownikami korzystającymi z usług lub sieci tego samego lub innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego albo dostępu do usług dostarczanych przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego; połączenie sieci stanowi szczególny rodzaj dostępu telekomunikacyjnego realizowanego pomiędzy operatorami;
26) połączenie telefoniczne – połączenie ustanowione za pomocą publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej, pozwalające na dwukierunkową łączność głosową;
27)2) przedsiębiorca telekomunikacyjny – przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, który wykonuje działalność gospodarczą polegającą na dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych, świadczeniu usług towarzyszących lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych, przy czym przedsiębiorca telekomunikacyjny, uprawniony do:
a) świadczenia usług telekomunikacyjnych, zwany jest „dostawcą usług”,
b) dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub świadczenia usług towarzyszących, zwany jest „operatorem”;
27a) przekaz telekomunikacyjny – treści rozmów telefonicznych i innych informacji przekazywanych za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
27b) przyłącze telekomunikacyjne:
a) odcinek linii kablowej podziemnej, linii kablowej nadziemnej lub kanalizacji kablowej, zawarty między złączem rozgałęźnym a zakończeniem tych linii lub kanalizacji w obiekcie budowlanym,
b) system bezprzewodowy łączący instalację wewnętrzną obiektu budowlanego z węzłem publicznej sieci telekomunikacyjnej
– umożliwiający korzystanie w obiekcie budowlanym z publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
28) (uchylony)
29)2) publiczna sieć telekomunikacyjna – sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną głównie do świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
30) publicznie dostępna usługa telefoniczna – usługę telekomunikacyjną dostępną dla ogółu użytkowników, dla inicjowania i odbierania, bezpośrednio lub pośrednio, połączeń telefonicznych krajowych lub krajowych i międzynarodo- wych, za pomocą numeru lub numerów ustalonych w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej;
31)2) publicznie dostępna usługa telekomunikacyjna – usługę telekomunikacyjną dostępną dla ogółu użytkowników;
32) rachunkowość regulacyjna – szczególny, w stosunku do rachunkowości prowadzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598), rodzaj rachunkowości prowadzonej przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego w odniesieniu do jego działalności w zakresie świadczenia dostępu telekomunikacyjnego lub usług na rynku detalicznym, zgodnie z zatwierdzoną na dany rok obrotowy przez Prezesa UKE instrukcją;
32a) radiolokacja – określanie położenia, prędkości lub innych parametrów obiektu lub uzyskiwanie informacji dotyczących tych parametrów dzięki właściwościom propagacyjnym fal radiowych;
33) ruchoma publiczna sieć telekomunikacyjna – publiczną sieć telekomunikacyjną, w której zakończenia sieci nie mają stałej lokalizacji;
34) rynek detaliczny – rynek wyrobów i usług w zakresie usług telekomunikacyjnych dla użytkowników końcowych;
34a) sieć dostępu – część sieci telekomunikacyjnej pomiędzy zakończeniem sieci a punktem, w którym możliwe jest uzyskanie dostępu telekomunikacyjnego, obejmująca w szczególności łącza abonenckie, urządzenia do koncentracji łączy abonenckich lub urządzenia do zarządzania siecią dostępu;
35)2) sieć telekomunikacyjna – systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju;
36) służba radiokomunikacyjna – nadawanie, przesyłanie lub odbiór fal radiowych dla wypełnienia zadań określonych dla danej służby w międzynarodowych przepisach radiokomunikacyjnych;
37) służba radiokomunikacyjna amatorska – służbę radiokomunikacyjną mającą na celu nawiązywanie wzajemnych łączności, badania techniczne oraz indywidualne szkolenie wykonywane w celach niezarobkowych przez uprawnione osoby wyłącznie dla potrzeb własnych;
38) stacjonarna publiczna sieć telekomunikacyjna – publiczną sieć telekomunikacyjną, w której zakończenia sieci mają stałą lokalizację;
38a) sygnał multipleksu – sygnał radiowy transmitowany z użyciem kanału lub bloku częstotliwościowego w służbie radiodyfuzyjnej, przenoszący treści zawarte w multipleksie;
39) system dostępu warunkowego – środki lub rozwiązania techniczne, które powodują, że dostęp do zrozumiałej formy zabezpieczonych transmisji radiowych lub telewizyjnych jest uwarunkowany posiadaniem abonamentu lub uprzednio uzyskanego indywidualnego zezwolenia;
40) szkodliwe zaburzenie elektromagnetyczne – zaburzenie elektromagnetyczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, które przekracza dopuszczalne poziomy zaburzeń;
40a) szkodliwe zakłócenia – zakłócenia, które:
a) zagrażają funkcjonowaniu służby radionawigacyjnej lub innej służby radiokomunikacyjnej związanej z bezpieczeństwem lub
b) w sposób poważny pogarszają, utrudniają lub wielokrotnie przerywają wykonywanie służby radiokomunikacyjnej działającej zgodnie z przepisami prawa;
41)2) świadczenie usług telekomunikacyjnych – wykonywanie usług za pomocą własnej sieci, z wykorzystaniem sieci innego operatora lub sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek usługi telekomunikacyjnej wykonywanej przez innego dostawcę usług;
42) telekomunikacja – nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną;
43)2) telekomunikacyjne urządzenie końcowe – urządzenie telekomunikacyjne przeznaczone do podłączenia bezpośrednio lub pośrednio do zakończeń sieci;
44) udogodnienia towarzyszące – usługi towarzyszące, infrastrukturę fizyczną oraz inne urządzenia lub elementy związane z siecią telekomunikacyjną lub usługami telekomunikacyjnymi, które umożliwiają lub wspierają dostarczanie usług za pośrednictwem tych sieci lub usług lub które mogą służyć do tego celu, i obejmują między innymi budynki lub wejścia do budynków, okablowanie budynków, anteny, wieże i inne konstrukcje nośne, kanały, przewody, maszty, studzienki i szafki;
44a) usługi towarzyszące – usługi związane z siecią lub usługami telekomunikacyjnymi, które umożliwiają lub wspierają dostarczanie usług za pośrednictwem tych sieci lub usług, lub które mogą służyć do tego celu, i obejmują między innymi systemy translacji numerów lub systemy o równoważnych funkcjach, systemy dostępu warunkowego i elektroniczne przewodniki po programach, jak również inne usługi, takie jak usługi identyfikacji, lokalizacji oraz sygnalizowania obecności;
45) urządzenie radiowe – urządzenie telekomunikacyjne, które celowo emituje lub odbiera fale radiowe na potrzeby radiokomunikacji lub radiolokacji, lub urządzenie telekomunikacyjne, które musi zostać uzupełnione o dodatkowy element, aby mogło celowo emitować lub odbierać fale radiowe na potrzeby radiokomunikacji lub radiolokacji;
46)2) urządzenie telekomunikacyjne – urządzenie elektryczne lub elektroniczne przeznaczone do zapewniania telekomunikacji;
47) usługa o wartości wzbogaconej – każdą usługę telekomunikacyjną wymagającą przetworzenia danych o lokalizacji;
48)2) usługa telekomunikacyjna – usługę polegającą głównie na przekazywaniu sygnałów w sieci telekomunikacyjnej;
49)2) użytkownik – podmiot korzystający z publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej lub żądający świadczenia takiej usługi;
50) użytkownik końcowy – podmiot korzystający z publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej lub żądający świadczenia takiej usługi, dla zaspokojenia własnych potrzeb;
51) (uchylony)
52)2) zakończenie sieci – fizyczny punkt, w którym abonent otrzymuje dostęp do publicznej sieci telekomunikacyjnej; w przypadku sieci stosujących komutację lub przekierowywanie, zakończenie sieci identyfikuje się za pomocą konkretnego adresu sieciowego, który może być przypisany do numeru lub nazwy abonenta;
53) zasoby orbitalne – pozycje na orbicie geostacjonarnej lub orbity satelitarne, które są lub mogą być wykorzystywane do umieszczania sztucznych satelitów Ziemi przeznaczonych do zapewniania telekomunikacji.

1. Do stosunków prawnych z zakresu telekomunikacji stosuje się
przepisy Prawa telekomunikacyjnego, o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską
ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.
2. Jeżeli wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym
wiążące uchwały organizacji międzynarodowych ustanowionych tymi umowami,
przewidują jednakowe traktowanie podmiotu polskiego i podmiotu obcego, minister
właściwy do spraw informatyzacji zapewni również w aktach wykonawczych do
niniejszej ustawy jednakowe traktowanie tych podmiotów.
3. Dla zwiększenia efektywności telekomunikacji minister właściwy do spraw
informatyzacji może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić do stosowania
wymagania i zalecenia międzynarodowe o charakterze specjalistycznym, w tym
dotyczące bezpieczeństwa i prawidłowości telekomunikacji, gospodarowania
numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi, ustanawiane
w szczególności przez:
1) Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU);
2) Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych
(CEPT);
3) Europejski Komitet do spraw Normalizacji Elektrotechniki (CENELEC);
4) Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC);
5) Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI).
4. Wymagania i zalecenia, o których mowa w ust. 3, zwane są dalej „przepisami
międzynarodowymi”.

Przepisów art. 143 nie stosuje się do wykonywania działalności telekomunikacyjnej oraz używania urządzeń radiowych przez:
1) komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane, komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw administracji pub- licznej lub przez niego nadzorowane oraz organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych – dla własnych potrzeb;
2) komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej lub przez niego nadzorowane, organy i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w odniesieniu do sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej przez te organy i jednostki na potrzeby Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i administracji rządowej;
3) jednostki sił zbrojnych obcych państw oraz jednostki organizacyjne innych zagranicznych organów państwowych, przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umów, których Rzeczpospolita Polska jest stroną – na czas pobytu;
4) jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego – dla własnych potrzeb;
5) jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych – dla własnych potrzeb;
6) misje dyplomatyczne, urzędy konsularne, zagraniczne misje specjalne oraz przedstawicielstwa organizacji międzynarodowych, korzystające z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych, mające swe siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wyłącznie w zakresie związanym z działalnością dyplomatyczną tych podmiotów oraz pod warunkiem uzyskania zgody, o której mowa w art. 148b;
7) jednostki organizacyjne Służby Więziennej – dla własnych potrzeb;
8) jednostki organizacyjne Krajowej Administracji Skarbowej – dla własnych potrzeb.

1. Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw
wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, mogą w zakresie swojej właściwości określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 4 pkt 1
i 3, a także używania urządzeń radiowych przez podległe, nadzorowane
i podporządkowane organy i jednostki organizacyjne oraz jednostki wymienione
w art. 4 pkt 3, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te organy i jednostki.
2. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady wykonywania działalności telekomunikacyjnej, a także używania urządzeń
radiowych przez jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
i Agencji Wywiadu, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te jednostki.
2a. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady wykonywania działalności telekomunikacyjnej, a także używania
urządzeń radiowych przez jednostki organizacyjne Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te jednostki.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw informatyzacji, może określić, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej,
a także używania urządzeń radiowych przez jednostki organizacyjne Krajowej
Administracji Skarbowej, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te
jednostki.
4. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej przez organy i jednostki
organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz
jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w odniesieniu do
sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej przez te organy i jednostki na potrzeby
Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i administracji rządowej,
uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te organy i jednostki.

1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny lub podmiot, który uzyskał
pozwolenie radiowe, o którym mowa w art. 143 ust. 1, rezerwację częstotliwości lub
zasobów orbitalnych lub przydział numeracji, z wyłączeniem podmiotów, o których
mowa w art. 4, jest obowiązany do przekazywania na żądanie Prezesa UKE informacji
niezbędnych do wykonywania przez Prezesa UKE jego uprawnień i obowiązków,
określonych w art. 192 ust. 1.
2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, powinno być proporcjonalne do celu,
jakiemu ma służyć, oraz zawierać:
1) wskazanie przedsiębiorcy lub podmiotu, o którym mowa w ust. 1;
2) datę;
3) wskazanie żądanych informacji oraz okresu, którego dotyczą;
4) wskazanie celu, jakiemu informacje mają służyć;
5) wskazanie terminu przekazania informacji adekwatnego do zakresu tego żądania,
nie krótszego niż 7 dni;
6) uzasadnienie;
7) pouczenie o zagrożeniu karą, o której mowa w art. 209 ust. 1.
3. Prezes UKE może zastosować do pozyskania informacji, o których mowa
w ust. 1, opracowane przez siebie formularze, dążąc do ujednolicenia i zapewnienia
spójności pozyskanych danych.

Art. 6a. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do
przekazywania na żądanie Prezesa UKE informacji dotyczących lokalizacji i rodzaju
posiadanej infrastruktury telekomunikacyjnej lub publicznej sieci telekomunikacyjnej,
zlokalizowanych na obszarze objętym żądaniem, na potrzeby związane z ubieganiem
się o dostęp telekomunikacyjny przez jednostki samorządu terytorialnego lub
określenia zasadności interwencji publicznej w sektorze telekomunikacyjnym.

Art. 6b. 1. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do
przekazywania na żądanie Prezesa UKE wykazu:
1) obszarów, które w poprzednim roku zostały objęte zasięgiem dostarczanej przez
tego operatora publicznej sieci telekomunikacyjnej;
2) nowych obszarów, które w bieżącym roku zostaną objęte zasięgiem publicznej
sieci telekomunikacyjnej, wraz z określeniem warunków, na jakich to nastąpi.
2. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do
przekazywania na żądanie Prezesa UKE informacji o planowanym rozwoju sieci
i usług, który mógłby wywrzeć wpływ na usługi hurtowe świadczone przez tego
operatora.
3. Przedsiębiorca o znaczącej pozycji rynkowej na rynku hurtowym jest
obowiązany do przekazywania na żądanie Prezesa UKE danych księgowych
dotyczących rynków detalicznych związanych z tym rynkiem hurtowym.
4. Do przekazywania danych i informacji, o których mowa w ust. 1–3 oraz
art. 6a, stosuje się odpowiednio art. 6 ust. 2 i 3.

1. Działalność telekomunikacyjna będąca działalnością gospodarczą jest działalnością regulowaną i podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, zwanego dalej „rejestrem”. Wpisowi do rejestru podlega również działalność telekomunikacyjna prowadzona przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego z państwa członkowskiego albo państwa, które zawarło ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę świadczenia usług, który czasowo świadczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi na zasadach określonych odpowiednio w przepisach Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo w przepisach innej umowy regulującej swobodę świadczenia usług. 1a. Działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 733 i
1688), niebędąca działalnością gospodarczą, prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego, także w formie niewyodrębnionej w ramach jej osobowości prawnej, jak również w formie porozumienia, związku lub stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego, porozumienia komunalnego, spółki kapitałowej lub spółdzielni z udziałem jednostki samorządu terytorialnego wymaga uzyskania wpisu do rejestru jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji. 2. Organem prowadzącym rejestr oraz rejestr jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji jest Prezes UKE. 3. (uchylony) 4. Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie złożonego przez przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów pisemnego wniosku zawierającego następujące dane:
1) firmę przedsiębiorcy lub nazwę innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, jego siedzibę i adres;
2) oznaczenie formy prawnej przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub innym właściwym rejestrze prowadzonym w państwie członkowskim lub innym państwie określonym w ust. 1, o ile przedsiębiorca taki numer posiada;
5) oznaczenie osoby, która jest upoważniona do kontaktowania się w imieniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, z Prezesem UKE, jej siedzibę, adres lub numer telefonu;
6) imię, nazwisko, adres i numer telefonu osoby, która jest upoważniona do kontaktowania się w imieniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów w nagłym przypadku związanym z funkcjonowaniem sieci telekomunikacyjnej lub świadczeniem usługi telekomunikacyjnej, której dotyczy wniosek;
7) ogólny opis sieci telekomunikacyjnej, usługi telekomunikacyjnej lub usług towarzyszących, których dotyczy wniosek;
8) obszar, na którym będzie wykonywana działalność telekomunikacyjna;
9) przewidywaną datę rozpoczęcia działalności telekomunikacyjnej. 5. Wraz z wnioskiem przedsiębiorca lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów składa oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych są zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej, której dotyczy wniosek, wynikające z ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.”. 6. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5, powinno również zawierać:
1) firmę przedsiębiorcy lub nazwę innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, jego siedzibę i adres;
2) oznaczenie miejsca i daty złożenia oświadczenia;
3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji. 7. (uchylony) 8. Prezes UKE dokona wpisu przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów do rejestru w terminie do 7 dni od dnia wpływu tego wniosku wraz z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 5. 9. Jeżeli Prezes UKE nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 8, a od dnia wpływu wniosku o wpis do rejestru upłynęło 14 dni, przedsiębiorca lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów może rozpocząć wykonywanie działalności telekomunikacyjnej po uprzednim zawiadomieniu na piśmie Prezesa UKE. Nie dotyczy to przypadku, w którym Prezes UKE wezwał przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów do uzupełnienia wniosku o wpis do rejestru przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 8. 10. Do wniosku o wpis do rejestru stosuje się odpowiednio art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803). 11. (uchylony) 12. Wniosek o wpis do rejestru, załączniki dołączane do tego wniosku oraz wpis do rejestru nie podlegają opłacie skarbowej. 13. Rejestr obejmuje następujące dane:
1) kolejny numer wpisu, zwany dalej „numerem z rejestru”;
2) datę wpływu wniosku o wpis do rejestru oraz datę dokonania wpisu;
3) dane, o których mowa w ust. 4 pkt 1–8;
4) inne informacje wskazane w ustawie. 14. Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym. 15. Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje działalności telekomunikacyjnej, o której mowa w ust. 1, zwolnionej z obowiązku dokonania wpisu do rejestru, mając na uwadze charakter, zakres i rodzaj takiej działalności.

Art. 10a. Prezes UKE prostuje z urzędu wpis do rejestru zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

1. Jeżeli nastąpiła zmiana danych, o których mowa w art. 10 ust. 4
pkt 1–8, przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany niezwłocznie złożyć
pisemny wniosek do Prezesa UKE o dokonanie zmiany wpisu w rejestrze.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać numer z rejestru oraz
numer identyfikacji podatkowej.
3. Prezes UKE na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje
zmiany wpisu w rejestrze i wystawia aktualne zaświadczenie. Przepisy art. 11 stosuje
się odpowiednio.

Art. 12a. Prezes UKE wykreśla z rejestru przedsiębiorcę telekomunikacyjnego:
1) w przypadku wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności
telekomunikacyjnej;
2) na wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego;
3) po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego;
4) po uzyskaniu informacji o wydaniu prawomocnego orzeczenia zakazującego
przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu prowadzenia działalności gospodarczej
objętej wpisem;
5) w przypadku niewypełnienia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego
obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 2, za dwa kolejne
lata.

Art. 12b. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, który został wykreślony z
rejestru na skutek wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności
telekomunikacyjnej, może uzyskać ponowny wpis do rejestru nie wcześniej niż po
upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.
2. Nie może uzyskać wpisu do rejestru wnioskodawca, który w okresie 3 lat
poprzedzających złożenie wniosku wykonywał działalność telekomunikacyjną będącą
działalnością gospodarczą wymagającą dokonania wpisu do rejestru bez takiego
wpisu. Nie dotyczy to sytuacji określonej w art. 10 ust. 9.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia, wzór wniosku o wpis, zmianę wpisu lub wykreślenie z:
1) rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych,
2) rejestru jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w
zakresie telekomunikacji
– kierując się dążeniem do uproszczenia i ułatwienia podejmowania działalności w
zakresie telekomunikacji, a także koniecznością zapewnienia Prezesowi UKE
informacji niezbędnych do właściwego realizowania jego obowiązków.

Art. 13a. Przepisy art. 10 ust. 4–6, 8–10 i 12–14 oraz art. 11 i art. 12 stosuje się
odpowiednio do wpisów dotyczących działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1
ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych,
do rejestru jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w zakresie
telekomunikacji. Oświadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 5, w przypadku
składającego wniosek o wpis do rejestru jednostek samorządu terytorialnego
wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji powinno wskazywać również,
iż znane mu są i spełnia on warunki wykonywania działalności, której dotyczy
wniosek, wynikające z ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci
telekomunikacyjnych.

1. Prezes UKE przyjmuje rozstrzygnięcie uwzględniając w możliwie
najszerszym zakresie przedstawione, w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania
projektu rozstrzygnięcia, opinie Komisji Europejskiej, BEREC lub organu
regulacyjnego innego państwa. O przyjęciu rozstrzygnięcia Prezes UKE zawiadamia
Komisję Europejską.
2. Jeżeli w zakresie ustalenia znaczącej pozycji rynkowej oraz w zakresie
zamiaru zdefiniowania rynku właściwego różnego od tych, które zdefiniowano
w zaleceniu Komisji Europejskiej w sprawie właściwych rynków produktów i usług
w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante, zwanym dalej
„zaleceniem Komisji”, Komisja Europejska poinformuje Prezesa UKE o swojej opinii, w której stwierdzi, że proponowane rozstrzygnięcie stanowi przeszkodę
w funkcjonowaniu jednolitego rynku lub o swoich poważnych wątpliwościach co do
zgodności tego środka z przepisami prawa Unii Europejskiej, Prezes UKE zawiesza
postępowanie na okres 2 miesięcy. W przypadku gdy w tym okresie Komisja
Europejska wyda decyzję, w której wezwie do wycofania w całości lub w części
projektu rozstrzygnięcia, Prezes UKE uwzględnia stanowisko Komisji Europejskiej
i dokonuje zmiany projektu rozstrzygnięcia lub umarza postępowanie w terminie
6 miesięcy od dnia wydania decyzji przez Komisję Europejską.
2a. W przypadku dokonania przez Prezesa UKE zmiany projektu rozstrzygnięcia
na podstawie ust. 2 stosuje się przepisy art. 15–20. Nie stanowi zmiany projektu
rozstrzygnięcia zmiana uzasadnienia tego projektu.
2b. Prezes UKE przekazuje Komisji Europejskiej i BEREC informacje
o wszystkich przyjętych ostatecznie rozstrzygnięciach, o których mowa w art. 18.
3. Prezes UKE uwzględnia przy stosowaniu ustawy w największym możliwie
stopniu wytyczne Komisji Europejskiej w sprawie analizy rynku i ustalania znaczącej
pozycji rynkowej oraz zalecenie Komisji w ich aktualnym brzmieniu, a w przypadku
odstąpienia od ich stosowania powiadamia Komisję Europejską, uzasadniając swe
stanowisko.

Art. 19a. 1. Jeżeli w odniesieniu do rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 18,
w zakresie nałożenia, zmiany lub uchylenia obowiązku nałożonego na operatora na
podstawie art. 34, art. 36–40, art. 42, art. 45 lub art. 46, Komisja Europejska
w terminie, o którym mowa w art. 19 ust. 1, zawiadomi Prezesa UKE oraz BEREC
o powodach uznania, że projekt rozstrzygnięcia stanowiłby przeszkodę do tworzenia
jednolitego rynku lub że istnieją poważne wątpliwości co do zgodności tego
rozstrzygnięcia z prawem Unii Europejskiej – rozstrzygnięcie to nie może zostać
przyjęte przez kolejne trzy miesiące od dnia otrzymania zawiadomienia przez Prezesa
UKE.
2. W trzymiesięcznym terminie, o którym mowa w ust. 1, Prezes UKE ściśle
współpracuje z Komisją Europejską oraz z BEREC w celu określenia
najwłaściwszego i najskuteczniejszego rozstrzygnięcia spełniającego cele, o których
mowa w art. 189 ust. 2, biorąc jednocześnie pod uwagę opinie uczestników rynku
i konieczność zapewnienia rozwoju spójnej praktyki regulacyjnej.
3. Jeżeli BEREC podziela stanowisko Komisji Europejskiej wyrażone
w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, Prezes UKE współpracuje z BEREC
w celu określenia najwłaściwszego i najskuteczniejszego rozstrzygnięcia.
4. Przed upływem trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w ust. 1, Prezes
UKE może:
1) zmienić lub wycofać projektowane rozstrzygnięcie, uwzględniając w jak
największym stopniu zawiadomienie Komisji Europejskiej, o którym mowa
w ust. 1, oraz opinię BEREC albo
2) podtrzymać swoje projektowane rozstrzygnięcie.
5. W terminie jednego miesiąca od wydania przez Komisję Europejską zalecenia
zawierającego zobowiązanie do zmiany lub wycofania projektowanego
rozstrzygnięcia lub wycofania przez Komisję Europejską zastrzeżeń odnośnie do
projektowanego rozstrzygnięcia, w przypadku gdy BEREC nie podziela stanowiska
Komisji Europejskiej, nie wydał opinii lub jeżeli Prezes UKE zmienił lub utrzymał
projektowane rozstrzygnięcie zgodnie z ust. 4, Prezes UKE powiadamia Komisję
Europejską i BEREC o przyjęciu ostatecznego rozstrzygnięcia. Termin, o którym
mowa w zdaniu poprzednim, może być wydłużony przez Prezesa UKE w przypadku
potrzeby przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego, o którym mowa w art. 15.
6. Jeżeli Prezes UKE postanowi nie zmieniać lub nie wycofywać projektowanego
rozstrzygnięcia pomimo negatywnego stanowiska wyrażonego przez Komisję
Europejską w zaleceniu, o którym mowa w ust. 5, przedstawia uzasadnienie.
7. Prezes UKE może wycofać projektowane rozstrzygnięcie na każdym etapie
postępowania.

1. Po przeprowadzeniu analizy, o której mowa w art. 21 ust. 1, Prezes
UKE przeprowadza postępowanie w celu:
1) określenia rynku właściwego, zgodnie z prawem konkurencji, uwzględniając
uwarunkowania krajowe oraz w największym możliwie stopniu zalecenie
Komisji i wytyczne, o których mowa w art. 19 ust. 3, w zakresie wyrobów
i usług telekomunikacyjnych, zwanego dalej „rynkiem właściwym”;
2) ustalenia, czy na rynku właściwym występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny
o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący
kolektywną pozycję znaczącą;
3) wyznaczenia przedsiębiorcy telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej
lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmujących kolektywną pozycję
znaczącą, w przypadku stwierdzenia, że na rynku właściwym nie występuje
skuteczna konkurencja oraz nałożenia na tego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmujących kolektywną pozycję znaczącą obowiązków regulacyjnych;
4) utrzymania, zmiany albo uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na
przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej lub
przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmujących kolektywną pozycję
znaczącą przed przeprowadzeniem analizy rynku.
2. Przez obowiązek regulacyjny rozumie się obowiązek, o którym mowa
w art. 34, art. 36–40, art. 42, art. 44, art. 44b, art. 45, art. 46 lub art. 72 ust. 3.

1. Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w art. 22 ust. 1,
Prezes UKE, w przypadku ustalenia, że na rynku właściwym nie występuje
przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy
telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą:
1) wydaje postanowienie, w którym:
a) określa rynek właściwy w sposób określony w art. 22 ust. 1 pkt 1,
b) stwierdza, że na tym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja
– jeżeli na tym samym rynku właściwym nie występował przedsiębiorca
telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy
telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą albo
2) wydaje decyzję, w której:
a) określa rynek właściwy w sposób określony w art. 22 ust. 1 pkt 1,
b) stwierdza, że na tym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja,
c) uchyla nałożone obowiązki regulacyjne
– jeżeli na tym samym rynku właściwym występował przedsiębiorca
telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy
telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą, którzy utracili tę
pozycję.
2. Prezes UKE w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, określa termin uchylenia
obowiązków regulacyjnych, uwzględniając sytuację działających na rynku
przedsiębiorców telekomunikacyjnych objętych tą decyzją.
3. Do projektu rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy
o postępowaniu konsultacyjnym.
4. Decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ogłasza się na stronie podmiotowej BIP
UKE.

1. Jeżeli przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 24, na tym samym rynku właściwym występował przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą, którzy utracili tę pozycję, Prezes UKE, w drodze decyzji, określa termin uchylenia obowiązków regulacyjnych, uwzględniając sytuację działających na rynku przedsiębiorców telekomunikacyjnych objętych tą decyzją. 2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, ogłasza się na stronie podmiotowej BIP UKE.

Art. 25a. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny zajmuje znaczącą pozycję rynkową, jeżeli na rynku właściwym samodzielnie posiada pozycję ekonomiczną odpowiadającą dominacji w rozumieniu przepisów prawa wspólnotowego. 2. Prezes UKE przy ocenie pozycji rynkowej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego na rynku właściwym bierze pod uwagę kryteria wymienione w wytycznych Komisji, o których mowa w art. 19 ust. 3. 3. Dwóch lub więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmuje kolektywną pozycję znaczącą, jeżeli nawet przy braku powiązań organizacyjnych lub innych związków między nimi posiadają na rynku właściwym pozycję ekonomiczną odpowiadającą dominacji w rozumieniu przepisów prawa wspólnotowego. 4. Prezes UKE przy ustalaniu, czy dwóch lub więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmuje kolektywną znaczącą pozycję na rynku właściwym ocenia cechy rynku właściwego, w szczególności udział przedsiębiorców w tym rynku oraz jego przejrzystość. 5. Jeżeli ocena nie wskazuje na brak kolektywnej pozycji znaczącej dwóch lub więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych, dodatkowo stosuje się w szczególności następujące kryteria:
1) niską elastyczność popytu,
2) podobne udziały w rynku,
3) wysokie prawne lub ekonomiczne bariery dostępu do rynku,
4) integrację pionową, której towarzyszy zbiorowa odmowa dostaw,
5) brak równoważącej siły nabywczej,
6) brak potencjalnej konkurencji
– które nie muszą być spełnione łącznie.

Art. 25b. W przypadku określenia rynku właściwego odbiegającego od zalecenia Komisji Prezes UKE poddaje projekt rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 23 ust. 1 albo w art. 24, postępowaniu konsolidacyjnemu.

Art. 25c. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 23 ust. 1 albo w art. 24:
1) wydaje się po zasięgnięciu opinii Prezesa UOKiK wydanej w formie postanowienia;
2) ogłasza się na stronie podmiotowej BIP UKE;
3) w jak największym stopniu uwzględnia opinie i wspólne stanowiska przyjmowane przez BEREC.

Art. 25d. W przypadku rynku właściwego uznanego decyzją Komisji Europejskiej za rynek ponadnarodowy Prezes UKE przeprowadza jego analizę w porozumieniu z organami regulacyjnymi innych państw członkowskich. Przepis art. 23 lub 24 stosuje się odpowiednio.

Art. 25e. 1. Przedsiębiorcę telekomunikacyjnego zajmującego znaczącą pozycję na rynku właściwym można uznać za zajmującego znaczącą pozycję na innym rynku właściwym, jeżeli powiązania pomiędzy tymi rynkami są tego rodzaju, że umożliwiają przeniesienie siły rynkowej przedsiębiorcy z rynku właściwego na drugi rynek właściwy (rynek powiązany), wzmacniając pozycję tego przedsiębiorcy. 2. W celu uniemożliwienia przeniesienia znaczącej pozycji z rynku właściwego na rynek powiązany, Prezes UKE, po przeprowadzeniu analizy, o której mowa w art. 21 ust. 1, może nałożyć na rynku powiązanym na przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, obowiązki, o których mowa w art. 36–40 oraz w art. 42. 3. W przypadku gdy nałożenie obowiązków, o których mowa w art. 36–40 oraz w art. 42, nie doprowadziło do uniemożliwienia przeniesienia znaczącej pozycji z rynku właściwego na rynek powiązany, Prezes UKE może nałożyć na rynku powiązanym na przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, obowiązki, o których mowa w art. 46.

Art. 25f. 1. Prezes UKE, w przypadku niedotrzymania terminów, o których mowa w art. 21 ust. 2–4, może wystąpić do BEREC z wnioskiem o konsultację w sprawie analizy wskazanego rynku i utrzymania, zmiany albo uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmujących kolektywną pozycję znaczącą przed przeprowadzeniem analizy rynku. 2. W ciągu 6 miesięcy od uzyskania wyniku konsultacji od BEREC, Prezes UKE powiadamia Komisję Europejską o projektowanym rozstrzygnięciu. Rozdział 2 Dostęp telekomunikacyjny

1. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni negocjując postanowienia umowy
o dostępie telekomunikacyjnym, są obowiązani uwzględniać obowiązki na nich
nałożone.
2. Informacje uzyskane w związku z negocjacjami mogą być wykorzystane
wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem i podlegają obowiązkowi zachowania
poufności, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
3. O ile ustawa nie stanowi inaczej, przepisy tego rozdziału odnoszące się do
przedsiębiorców telekomunikacyjnych mają zastosowanie odpowiednio do
podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8.
4. Operator państwa członkowskiego ubiegający się o dostęp telekomunikacyjny
nie jest obowiązany dokonywać wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 10, jeżeli nie
wykonuje działalności telekomunikacyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 26a. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do
prowadzenia negocjacji o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym
w zakresie połączenia sieci oraz w zakresie dostępu telekomunikacyjnego, którego
obowiązek zapewnienia wynika z nałożonych na tego operatora obowiązków
regulacyjnych, na wniosek innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego lub
podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, w celu świadczenia
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych oraz zapewnienia
interoperacyjności usług.

1. Prezes UKE może, na pisemny wniosek każdej ze stron negocjacji
o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci albo
z urzędu, w drodze postanowienia, określić termin zakończenia negocjacji o zawarcie
tej umowy, nie dłuższy niż 90 dni, licząc od dnia wystąpienia z wnioskiem o zawarcie
umowy o dostępie telekomunikacyjnym.
2. W przypadku niepodjęcia negocjacji o zawarcie umowy o dostępie
telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci, odmowy połączenia sieci
telekomunikacyjnych przez podmiot do tego obowiązany lub niezawarcia umowy
o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci w terminie, o którym
mowa w ust. 1, lub niezawarcia umowy w terminie 90 dni licząc od dnia wystąpienia
z wnioskiem o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym, każda ze stron może
zwrócić się do Prezesa UKE z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie
rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy.
2a. Prezes UKE może, na pisemny wniosek każdej ze stron negocjacji o zawarcie
umowy o dostępie telekomunikacyjnym prowadzonych z operatorem obowiązanym
do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, którego obowiązek zapewnienia
wynika z nałożonych na tego operatora obowiązków regulacyjnych, albo z urzędu,
w drodze postanowienia, określić termin zakończenia negocjacji o zawarcie tej
umowy, nie dłuższy niż 90 dni, licząc od dnia wystąpienia z wnioskiem o zawarcie
umowy o dostępie telekomunikacyjnym.
2b. Z zastrzeżeniem ust. 2, w przypadku niepodjęcia negocjacji przez podmiot
obowiązany do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, odmowy udzielenia
dostępu telekomunikacyjnego przez podmiot do tego obowiązany lub niezawarcia umowy o dostępie telekomunikacyjnym w terminie, o którym mowa w ust. 2a, lub
niezawarcia umowy o dostęp telekomunikacyjny w terminie 90 dni licząc od dnia
wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym, każda
ze stron może zwrócić się do Prezesa UKE z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie
rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2 i 2b, powinien zawierać projekt umowy
o dostępie telekomunikacyjnym, zawierający stanowiska stron w zakresie określonym
ustawą, z zaznaczeniem tych części umowy, co do których strony nie doszły do
porozumienia.
4. Strony są obowiązane do przedłożenia Prezesowi UKE, na jego żądanie,
w terminie 14 dni, swoich stanowisk wobec rozbieżności oraz dokumentów
niezbędnych do rozpatrzenia wniosku.

1. Prezes UKE podejmuje decyzję o dostępie telekomunikacyjnym w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 27 ust. 2 i 2b, biorąc pod uwagę następujące kryteria:
1) interes użytkowników sieci telekomunikacyjnych;
2) obowiązki nałożone na przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
2a) rozwój nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej, w tym promowanie efektywnego inwestowania w dziedzinie infrastruktury oraz technologii innowacyjnych;
3) promocję nowoczesnych usług telekomunikacyjnych;
4) charakter zaistniałych kwestii spornych oraz praktyczną możliwość wdrożenia rozwiązań dotyczących technicznych i ekonomicznych aspektów dostępu telekomunikacyjnego, zarówno zaproponowanych przez przedsiębiorców tele- komunikacyjnych będących stronami negocjacji, jak też mogących stanowić rozwiązania alternatywne;
5) zapewnienie:
a) integralności sieci oraz interoperacyjności usług,
b) niedyskryminujących warunków dostępu telekomunikacyjnego,
c) rozwoju konkurencyjnego rynku usług telekomunikacyjnych;
6) pozycje rynkowe przedsiębiorców telekomunikacyjnych, których sieci są łączone;
7) interes publiczny, w tym ochronę środowiska;
8) utrzymanie ciągłości świadczenia usługi powszechnej. 2. Prezes UKE podejmuje decyzję o zapewnieniu podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, dostępu telekomunikacyjnego w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 27 ust. 2 i 2b, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, pkt 5 lit. a i c oraz pkt 6–8, oraz potrzeby obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także specyficzny charakter zadań wykonywanych przez te podmioty. 3. Decyzja o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci może zawierać postanowienia, o których mowa w art. 31 ust. 2 i 3. 4. Decyzja o dostępie telekomunikacyjnym zastępuje umowę o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie objętym decyzją. 5. W przypadku zawarcia przez zainteresowane strony umowy o dostępie telekomunikacyjnym, decyzja o dostępie telekomunikacyjnym wygasa z mocy prawa w części objętej umową. 6. Decyzja o dostępie telekomunikacyjnym może zostać zmieniona przez Prezesa UKE na wniosek każdej ze stron, której ona dotyczy, lub z urzędu, w przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub interoperacyjności usług. 7. W sprawach dochodzenia roszczeń majątkowych, z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z decyzji o dostępie telekomunikacyjnym, właściwa jest droga postępowania sądowego. 8. Prezes UKE wydaje decyzję o dostępie telekomunikacyjnym obejmującą wszystkie ustalenia niezbędne do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, jeżeli jedną ze stron jest przedsiębiorca telekomunikacyjny, na którego został nałożony obowiązek na podstawie art. 34 i art. 45.

1. Warunki dostępu telekomunikacyjnego i związanej z tym współpracy
przedsiębiorcy telekomunikacyjni ustalają w umowie o dostępie
telekomunikacyjnym, zawartej na piśmie pod rygorem nieważności.
2. Umowa o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci powinna
zawierać postanowienia dotyczące co najmniej:
1) umiejscowienia punktów połączenia sieci telekomunikacyjnych;
2) warunków technicznych połączenia sieci telekomunikacyjnych;
3) rozliczeń z tytułu:
a) zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego oraz wzajemnego korzystania
z sieci telekomunikacyjnych,
b) niewykonania lub nienależytego wykonania świadczonych wzajemnie usług
telekomunikacyjnych;
4) sposobów wypełniania wymagań:
a) w zakresie interoperacyjności usług, integralności sieci, postępowań
w sytuacjach szczególnych zagrożeń oraz awarii, zachowania tajemnicy
telekomunikacyjnej i ochrony danych w sieci,
b) dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej;
5) procedur rozstrzygania sporów;
6) postępowania w przypadkach:
a) zmian treści umowy,
b) badań interoperacyjności usług świadczonych w połączonych sieciach
telekomunikacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem badań jakości usług
telekomunikacyjnych,
c) przebudowy połączonych sieci telekomunikacyjnych,
d) zmian oferty usług telekomunikacyjnych,
e) zmian numeracji;
7) warunków rozwiązania umowy, dotyczących w szczególności zachowania
ciągłości świadczenia usługi powszechnej, jeżeli jest świadczona w łączonych
sieciach telekomunikacyjnych, ochrony interesów użytkowników, a także
potrzeb obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku
publicznego;
8) rodzajów wzajemnie świadczonych usług telekomunikacyjnych.
3. Umowa o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci może
także zawierać, w zależności od rodzajów łączonych sieci, odpowiednie
postanowienia dotyczące:
1) zapewnienia ciągłości świadczenia usług telekomunikacyjnych w przypadku
rozwiązania umowy;
2) warunków kolokacji na potrzeby połączenia sieci;
3) utrzymania jakości świadczonych usług telekomunikacyjnych;
4) efektywnego wykorzystania zasobów częstotliwości lub zasobów orbitalnych;
5) współwykorzystywania zasobów numeracji, w tym zapewnienia:
a) równego dostępu do usług polegających na udzielaniu informacji
o numerach abonentów, do numerów alarmowych oraz innych numeracji
uzgodnionych w skali międzynarodowej, z zastrzeżeniem wymagań
podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8,
b) przenoszenia numerów;
6) świadczeń dodatkowych, a także usług pomocniczych i zaawansowanych,
związanych z wzajemnym świadczeniem usług telekomunikacyjnych,
a w szczególności:
a) pomocy konsultanta operatora,
b) krajowej i międzynarodowej informacji o numerach telefonicznych,
c) usługi prezentacji identyfikacji linii wywołującej i wywoływanej,
d) przekierowania połączeń telefonicznych,
e) usług połączeń telefonicznych realizowanych za pomocą karty
telefonicznej,
f) realizacji bezpłatnych połączeń telefonicznych lub usług o podwyższonej
opłacie,
g) realizacji usług sporządzania wykazów wykonywanych usług
telekomunikacyjnych, fakturowania lub windykacji.

1. Prezes UKE, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 24 pkt 2
lit. a, może, w drodze decyzji, nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej
obowiązek uwzględniania uzasadnionych wniosków przedsiębiorców
telekomunikacyjnych o zapewnienie im dostępu telekomunikacyjnego, w tym
użytkowania elementów sieci oraz udogodnień towarzyszących, w szczególności
biorąc pod uwagę poziom konkurencyjności rynku detalicznego i interes
użytkowników końcowych.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, może w szczególności polegać na:
1) zapewnieniu możliwości zarządzania obsługą użytkownika końcowego przez
uprawnionego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego i podejmowania
rozstrzygnięć dotyczących wykonywania usług na jego rzecz;
2) zapewnieniu określonych elementów sieci telekomunikacyjnej, w tym dostępu
do nieaktywnych elementów sieci lub urządzeń telekomunikacyjnych, linii, łączy
lub lokalnych pętli abonenckich; obowiązek udostępnienia lokalnych pętli
abonenckich może dotyczyć pętli lub podpętli, w warunkach pełnego dostępu lub
dostępu współdzielonego, wraz z kolokacją, dostępem do połączeń kablowych
i odpowiednich systemów informacyjnych;
3) oferowaniu usług na warunkach hurtowych w celu ich dalszej sprzedaży przez
innego przedsiębiorcę;
4) przyznawaniu dostępu do interfejsów, protokołów lub innych kluczowych
technologii niezbędnych dla interoperacyjności usług, w tym usług sieci
wirtualnych;
5) zapewnieniu infrastruktury telekomunikacyjnej, kolokacji oraz innych form
wspólnego korzystania z budynków;
6) zapewnieniu funkcji sieci niezbędnych do zapewnienia pełnej interoperacyjności
usług, w tym świadczenia usług w sieciach inteligentnych;
7) zapewnieniu usług roamingu w sieciach ruchomych;
8) zapewnieniu systemów wspierania działalności operacyjnej lub innych
systemów oprogramowania niezbędnych dla skutecznej konkurencji, w tym
systemów taryfowych, systemów wystawiania faktur i pobierania należności;
9) zapewnieniu udogodnień towarzyszących w dziedzinie transmisji
radiofonicznych lub telewizyjnych;
10) zapewnieniu połączenia sieci lub urządzeń telekomunikacyjnych oraz
udogodnień z nimi związanych;
11) prowadzeniu negocjacji w sprawie dostępu telekomunikacyjnego w dobrej
wierze oraz utrzymywaniu uprzednio ustanowionego dostępu
telekomunikacyjnego do określonych sieci telekomunikacyjnych, urządzeń lub
udogodnień towarzyszących;
12) świadczeniu usług telekomunikacyjnych z uwzględnieniem pierwszeństwa
zgodnie z art. 176a ust. 2 pkt 3;
13) zapewnieniu dostępu do usług towarzyszących, w tym usług identyfikacji,
lokalizacji i sygnalizowania obecności.
3. Wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego o zapewnienie mu dostępu
telekomunikacyjnego uważa się za uzasadniony, jeżeli uwzględnia on zakres obowiązku ustalonego w decyzji, o której mowa w ust. 1, oraz warunki, o których mowa w art. 35 ust. 1.

1. Prezes UKE może określić w decyzji, o której mowa w art. 34 ust. 1,
w zakresie niezbędnym dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania sieci
telekomunikacyjnej, techniczne lub eksploatacyjne warunki, jakie przedsiębiorca
telekomunikacyjny zapewniający dostęp telekomunikacyjny lub przedsiębiorcy
telekomunikacyjni korzystający z takiego dostępu będą musieli spełnić.
2. Przy ustalaniu zakresu obowiązku dostępu telekomunikacyjnego Prezes UKE
uwzględnia w szczególności:
1) techniczną i ekonomiczną możliwość korzystania lub instalowania
konkurencyjnych urządzeń, mając na uwadze tempo rozwoju rynku oraz rodzaj
wzajemnych połączeń sieci lub dostępu telekomunikacyjnego, w tym możliwość
zastosowania innych rozwiązań związanych z dostępem telekomunikacyjnym,
takich jak dostęp do kanalizacji kablowej;
2) możliwość zapewnienia proponowanego dostępu telekomunikacyjnego
z uwzględnieniem posiadanej pojemności sieci;
3) wstępne inwestycje dokonane przez właściciela urządzeń lub udogodnień
towarzyszących, mając na uwadze ryzyko inwestycyjne oraz przy uwzględnieniu
infrastruktury zrealizowanej w całości lub części ze środków publicznych,
z której korzysta przedsiębiorca telekomunikacyjny;
4) konieczność zapewnienia konkurencji w dłuższym okresie, w tym promowanie
efektywnego inwestowania w dziedzinie infrastruktury oraz technologii
innowacyjnych;
5) odpowiednie prawa własności intelektualnej;
6) świadczenie usług obejmujących swoim zasięgiem kontynent europejski.

1. Prezes UKE może, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 24
pkt 2 lit. a, w drodze decyzji, nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej
obowiązki:
1) kalkulacji uzasadnionych kosztów świadczenia dostępu telekomunikacyjnego,
wskazując sposoby kalkulacji kosztów, jakie operator powinien stosować na
podstawie przepisów rozporządzenia, o którym mowa w art. 51, zgodnie
z zatwierdzonym przez Prezesa UKE opisem kalkulacji kosztów;
2) stosowania opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego, uwzględniających zwrot
uzasadnionych kosztów operatora.
1a. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes UKE wskazuje metody ustalania
opłat, które będzie stosował w przypadkach, o których mowa w ust. 4.
2. Operator, na którego został nałożony obowiązek, o którym mowa w ust. 1,
przedstawia Prezesowi UKE, na jego żądanie, szczegółowe uzasadnienie wysokości
opłat ustalonych w oparciu o uzasadnione koszty.
3. W celu weryfikacji wysokości kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes
UKE przeprowadza badanie, o którym mowa w art. 53 ust. 5.
4. W przypadku:
1) braku możliwości przeprowadzenia badania, o którym mowa w art. 53 ust. 5,
z przyczyn leżących po stronie operatora,
2) odmowy wyrażenia opinii przez podmiot uprawniony do przeprowadzenia
badania, o którym mowa w art. 53 ust. 5, z uwagi na zaistnienie okoliczności
uniemożliwiających jej sformułowanie z przyczyn leżących po stronie operatora,
3) wyrażenia przez podmiot uprawniony do przeprowadzenia badania, o którym
mowa w art. 53 ust. 5, opinii negatywnej albo opinii z zastrzeżeniami,
4) wystąpienia różnic pomiędzy wysokością opłat ustalonych przez operatora
a wysokością kosztów zweryfikowanych zgodnie z ust. 3
– Prezes UKE ustala wysokość opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego lub ich
maksymalny albo minimalny poziom stosując metody wskazane zgodnie z ust. 1a.
Ustalenie powyższych opłat następuje w odrębnej decyzji.
5. Prezes UKE ustalając opłaty z tytułu dostępu telekomunikacyjnego bierze pod
uwagę promocję efektywności i zrównoważonej konkurencji oraz zapewnienie
maksymalnych korzyści dla użytkowników końcowych, jak również zwrot
uzasadnionych kosztów.
6. W przypadku gdy operator poniósł wydatki na nowe przedsięwzięcie
inwestycyjne, w tym budowę sieci nowej generacji, Prezes UKE, ustalając opłaty
z tytułu dostępu telekomunikacyjnego, bierze pod uwagę wykonane przez operatora
inwestycje oraz umożliwia temu operatorowi uzyskanie rozsądnej stopy zwrotu
z zaangażowanego w nowe przedsięwzięcie inwestycyjne kapitału, uwzględniając
ryzyko typowe dla konkretnego nowego przedsięwzięcia inwestycyjnego.

1. Prezes UKE może, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 24
pkt 2 lit. a, w drodze decyzji, nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej
obowiązek ustalania opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu
o ponoszone koszty.
1a. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes UKE wskazuje sposoby
weryfikacji i ustalania opłat, o których mowa w ust. 3 i 4.
2. Operator, na którego został nałożony obowiązek, o którym mowa w ust. 1,
przedstawia Prezesowi UKE uzasadnienie wysokości opłat ustalonych w oparciu
o ponoszone koszty.
3. W celu oceny prawidłowości wysokości opłat ustalonych przez operatora,
o którym mowa w ust. 1, Prezes UKE może zastosować sposoby weryfikacji opłat
wskazane zgodnie z ust. 1a.
4. W przypadku, gdy według przeprowadzonej oceny, o której mowa w ust. 3,
wysokość opłat ustalonych przez operatora jest nieprawidłowa, Prezes UKE ustala
wysokość opłat lub ich maksymalny albo minimalny poziom stosując sposoby
ustalania opłat wskazane zgodnie z ust. 1a, biorąc pod uwagę promocję efektywności
i zrównoważonej konkurencji oraz zapewnienie maksymalnych korzyści dla
użytkowników końcowych. Ustalenie opłat następuje w odrębnej decyzji.
5. W przypadku gdy operator poniósł wydatki na nowe przedsięwzięcie
inwestycyjne, w tym budowę sieci nowej generacji, Prezes UKE, ustalając wysokość
opłat lub ich maksymalny albo minimalny poziom w decyzji, o której mowa w ust. 4,
bierze pod uwagę wykonane przez operatora inwestycje oraz umożliwia temu
operatorowi uzyskanie rozsądnej stopy zwrotu z zaangażowanego w nowe
przedsięwzięcie inwestycyjne kapitału, uwzględniając ryzyko typowe dla konkretnego
nowego przedsięwzięcia inwestycyjnego.

1. Prezes UKE może nałożyć, zgodnie z przesłankami, o których mowa
w art. 24 pkt 2 lit. a, w drodze decyzji, na operatora o znaczącej pozycji rynkowej, na
którego został nałożony obowiązek równego traktowania zgodnie z art. 36, lub wraz
z tym obowiązkiem, obowiązek przygotowania i przedstawienia w określonym
terminie projektu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym, której stopień
szczegółowości określi w decyzji.
2. Oferta ramowa o dostępie telekomunikacyjnym powinna określać warunki
i zasady współpracy z operatorem, o którym mowa w ust. 1, oraz opłaty za usługi
w zakresie dostępu telekomunikacyjnego.
3. Oferta ramowa o dostępie telekomunikacyjnym powinna składać się
z wyodrębnionych pakietów, które będą zawierać odpowiednie, ze względu na
wykonywaną przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych działalność
telekomunikacyjną, elementy dostępu telekomunikacyjnego.
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia,
zakres oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączeń sieci,
łączy dzierżawionych oraz zapewnienia dostępu do lokalnej pętli abonenckiej, dostępu
do urządzeń dostępu szerokopasmowego oraz dostępu do węzłów sieci
telekomunikacyjnej używanych na potrzeby szerokopasmowej transmisji danych
kierowanej do lokalnej pętli abonenckiej, biorąc pod uwagę potrzeby rynku, rozwój
konkurencyjności oraz interoperacyjność usług.
5. Oferta ramowa o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie połączeń sieci
powinna zawierać przejrzystą i kompletną listę usług oraz technicznych
i ekonomicznych warunków ich świadczenia, oferowanych przez operatora.
6. Jeżeli operator, oprócz obowiązku, o którym mowa w ust. 1, został
obowiązany do zapewnienia dostępu do lokalnej pętli abonenckiej, oferta ramowa
o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie dostępu do lokalnej pętli abonenckiej
powinna zawierać co najmniej:
1) warunki zapewnienia dostępu do lokalnej pętli abonenckiej;
2) usługi kolokacyjne;
3) warunki dostępu do systemów informacyjnych;
4) warunki świadczenia usług.

1. Prezes UKE zatwierdza projekt oferty ramowej, jeżeli odpowiada on przepisom prawa i potrzebom rynku wskazanym w decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia oferty ramowej albo zmienia przedłożony projekt oferty ramowej i go zatwierdza, a w przypadku nieprzedstawienia oferty ramowej w terminie – samodzielnie ustala ofertę ramową. 2. W przypadku zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych Prezes UKE może z urzędu lub na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązać operatora do przygotowania zmiany oferty ramowej w całości lub w części. W przypadku nieprzedstawienia przez zobowiązanego operatora zmiany oferty ramowej w określonym terminie, Prezes UKE samodzielnie ustala zmiany oferty ramowej w całości lub w części. 3. Wniosek operatora o zatwierdzenie projektu oferty ramowej lub jej zmiany zawiera informacje i dokumenty wykazujące zgodność oferty ramowej z wymogami prawa i obowiązkami regulacyjnymi, o których mowa w art. 24 pkt 2 lit. a. 4. Prezes UKE publikuje zatwierdzone oferty ramowe lub ich zmiany na stronie podmiotowej BIP UKE. 5. W przypadku zniesienia obowiązku stosowania oferty ramowej, umowy zawarte na podstawie oferty ramowej na czas nieokreślony mogą być rozwiązane lub zmienione nie wcześniej niż po upływie 90 dni od dnia, w którym zniesiono ten obowiązek. 6. Operator, na którego został nałożony obowiązek, o którym mowa w art. 42 ust. 1, jest obowiązany do zawierania umów o dostępie telekomunikacyjnym na warunkach nie gorszych, dla pozostałych stron umowy, niż określone w zatwierdzonej ofercie, o której mowa w ust. 1, lub ustalonej decyzją Prezesa UKE.

Art. 43a. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej, na którego nałożone zostały obowiązki regulacyjne w zakresie dostępu telekomunikacyjnego, może złożyć do Prezesa UKE wniosek o zatwierdzenie propozycji:
1) szczegółowych warunków wykonywania obowiązków regulacyjnych wcześniej nałożonych na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego lub
2) innych zobowiązań przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, które mogą się przyczynić do skutecznej realizacji obowiązków regulacyjnych nałożonych na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, rozwoju równoprawnej i skutecznej kon- kurencji, rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej lub zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych
– zwanych dalej „szczegółowymi warunkami regulacyjnymi”. 2. W ramach postępowania w sprawie zatwierdzenia szczegółowych warunków regulacyjnych Prezes UKE może:
1) prowadzić z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym uzgodnienia dotyczące szczegółowych warunków regulacyjnych, w tym zwoływać spotkania robocze przedstawicieli Prezesa UKE i upoważnionych do dokonywania uzgodnień przedstawicieli przedsiębiorcy telekomunikacyjnego oraz organizacji społecznych, jeżeli zostały dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony;
2) wzywać przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, we wskazanym terminie, do uzupełnienia propozycji szczegółowych warunków regulacyjnych lub dokonania w nich zmian;
3) żądać przedłożenia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, we wskazanym terminie, wyjaśnień związanych z propozycjami szczegółowych warunków regulacyjnych;
4) zasięgać opinii ekspertów lub biegłych w zakresie związanym z propozycjami szczegółowych warunków regulacyjnych. 3. Prezes UKE, w drodze decyzji, zatwierdza albo odmawia zatwierdzenia szczegółowych warunków regulacyjnych w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1. 4. Prezes UKE może zatwierdzić szczegółowe warunki regulacyjne zawarte we wniosku przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, jeżeli są one zgodne z przepisami prawa, nałożonymi na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązkami regulacyjnymi, potrzebami rynku telekomunikacyjnego oraz mogą się przyczynić do skutecznej realizacji obowiązków regulacyjnych nałożonych na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, rozwoju równoprawnej i skutecznej konkurencji, rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej lub zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych. 5. Decyzja zatwierdzająca szczegółowe warunki regulacyjne może zostać wydana z zastrzeżeniem warunków lub terminów. 6. Do decyzji w sprawie zatwierdzenia szczegółowych warunków regulacyjnych stosuje się przepisy o postępowaniu konsultacyjnym.

W szczególnych przypadkach Prezes UKE może, w drodze decyzji, nałożyć na operatorów o znaczącej pozycji rynkowej inne obowiązki w zakresie dostępu telekomunikacyjnego niż wymienione w art. 34, art. 36–40 i art. 42.

Art. 44a. 1. Niezwłocznie po zakończeniu postępowania konsultacyjnego dotyczącego nałożenia obowiązków, o których mowa w art. 44, innych niż przewidziane w art. 44b ust. 1, Prezes UKE występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o uzyskanie zgody na nałożenie tych obowiązków. Do wniosku Prezes UKE dołącza projekty rozstrzygnięć wraz z uzasadnieniem. 2. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia przez Komisję Europejską wniosku, o którym mowa w ust. 1, Prezes UKE, w drodze decyzji, nakłada, zgodnie z wnioskiem, obowiązki, o których mowa w art. 44.

Art. 44b. 1. Jeżeli wcześniej nałożone obowiązki regulacyjne w zakresie dostępu telekomunikacyjnego, o których mowa w art. 34, art. 36–40 i art. 42, nie zapewniły na rynku hurtowym lub rynkach hurtowych skutecznej konkurencji oraz istnieją na tym rynku lub rynkach istotne i trwałe problemy konkurencyjne lub zawodność rynku, Prezes UKE może, po przeprowadzeniu analizy, o której mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie tego rynku hurtowego lub rynków hurtowych, nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego zintegrowanego pionowo obowiązek rozdziału funkcjonalnego, polegający na wykonywaniu działalności związanej ze świadczeniem usług hurtowego dostępu telekomunikacyjnego przez wyodrębnioną, niezależnie działającą jednostkę organizacyjną, zwaną dalej „wydzieloną jednostką organizacyjną”, lub przez kilka wydzielonych jednostek organizacyjnych. 2. Wydzielona jednostka organizacyjna zapewnia dostęp telekomunikacyjny innym przedsiębiorcom telekomunikacyjnym, w tym przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu, o którym mowa w ust. 1, oraz innym jednostkom organizacyjnym tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, w takich samych terminach i na takich samych warunkach, w tym dotyczących poziomów cen i usług, oraz przy użyciu tych samych systemów i procesów. 3. Przed nałożeniem na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązku rozdziału funkcjonalnego Prezes UKE występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o uzyskanie zgody na nałożenie obowiązku rozdziału funkcjonalnego, do którego dołącza:
1) wyniki analizy, o której mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie rynku hurtowego albo rynków hurtowych, potwierdzające, że wcześniej nałożone obowiązki regulacyjne w zakresie dostępu telekomunikacyjnego nie zapewniły na rynku hurtowym lub rynkach hurtowych, o których mowa w ust. 1, skutecznej konkurencji oraz że istnieją na tym rynku lub rynkach istotne i trwałe problemy konkurencyjne lub zawodność rynku;
2) uzasadnioną ocenę, że w rozsądnym terminie nie zaistnieje lub zaistnieje w niewielkim stopniu na rynku hurtowym lub rynkach hurtowych, o których mowa w ust. 1, skuteczna i trwała konkurencja w zakresie infrastruktury tele- komunikacyjnej;
3) analizę spodziewanego wpływu nałożenia obowiązku rozdziału funkcjonalnego na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, o którym mowa w ust. 1, w tym na sytuację pracowników wydzielonej jednostki organizacyjnej, na działalność Prezesa UKE oraz na rynek telekomunikacyjny, w tym ocenę wpływu na motywację do inwestowania na rynku telekomunikacyjnym, a także informację o spodziewanym wpływie na konkurencję na tym rynku oraz o potencjalnych skutkach dla konsumentów;
4) uzasadnienie zastosowania rozdziału funkcjonalnego jako najskuteczniejszego środka naprawczego, który ma na celu rozwiązanie problemów związanych z konkurencją lub usunięcie zidentyfikowanych nieprawidłowości na rynku hurtowym lub rynkach hurtowych;
5) projekt decyzji w sprawie rozdziału funkcjonalnego obejmujący określenie:
a) charakteru i stopnia rozdziału funkcjonalnego, ze wskazaniem w szczególności statusu prawnego wydzielonej jednostki organizacyjnej, biorąc pod uwagę stanowisko przedsiębiorcy, na którego ma być nałożony obowiązek rozdziału funkcjonalnego co do tego statusu, o ile takie stanowisko zostało przedstawione przez niego w ramach postępowania konsultacyjnego,
b) początkowych składników majątkowych wydzielonej jednostki organizacyjnej oraz rodzaju dostarczanych produktów lub usług przez tę jednostkę,
c) rozwiązań w zakresie zarządzania wydzieloną jednostką organizacyjną, w tym zasad dotyczących stworzenia w tej jednostce odpowiedniej struktury zachęt zapewniających niezależność pracowników wydzielonej jednostki organizacyjnej od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o którym mowa w ust. 1, innych jednostek tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, spółek od niego zależnych, wobec niego dominujących lub z nim powiązanych w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1467, z późn. zm.3)),
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 1488, 2280 i 2436 oraz z 2023 r. poz. 739, 825 i 1705.
d) trybu realizacji obowiązku rozdziału funkcjonalnego, w tym harmonogramu realizacji tego obowiązku,
e) zasad zapewniających przejrzystość procedur operacyjnych, w szczególności w odniesieniu do innych zainteresowanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych,
f) programu monitorowania przestrzegania obowiązku rozdziału funkcjonalnego, obejmującego w szczególności publikację przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, o którym mowa w ust. 1, corocznego sprawozdania lub obowiązek przeprowadzania przez niezależnych audytorów cyklicznych audytów. 4. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia przez Komisję Europejską wniosku, o którym mowa w ust. 3, Prezes UKE, w drodze decyzji, nakłada obowiązek rozdziału funkcjonalnego. 5. Uzasadnienie decyzji nakładającej obowiązek rozdziału funkcjonalnego, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać wykazanie zaistnienia przesłanek, o których mowa w ust. 1, oraz zasadności nałożenia tego obowiązku, w tym:
1) informację o wynikach analizy, o której mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie rynku hurtowego albo rynków hurtowych, potwierdzającą, że wcześniej nałożone obowiązki regulacyjne w zakresie dostępu telekomunikacyjnego nie zapewniły na rynku hurtowym lub rynkach hurtowych, o których mowa w ust. 1, skutecznej konkurencji oraz że istnieją na tym rynku lub rynkach istotne i trwałe problemy konkurencyjne lub zawodność rynku;
2) uzasadnioną ocenę, że w rozsądnym terminie nie zaistnieje lub zaistnieje w niewielkim stopniu na rynku hurtowym lub rynkach hurtowych, o których mowa w ust. 1, skuteczna i trwała konkurencja w zakresie infrastruktury tele- komunikacyjnej;
3) analizę spodziewanego wpływu nałożenia obowiązku rozdziału funkcjonalnego na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, o którym mowa w ust. 1, w tym na sytuację pracowników wydzielonej jednostki organizacyjnej, na działalność Prezesa UKE oraz na rynek telekomunikacyjny, w tym ocenę wpływu na motywację do inwestowania na rynku telekomunikacyjnym, a także informację o spodziewanym wpływie na konkurencję na tym rynku oraz o potencjalnych skutkach dla konsumentów;
4) uzasadnienie zastosowania rozdziału funkcjonalnego jako najskuteczniejszego środka naprawczego, który ma na celu rozwiązanie problemów związanych z konkurencją lub usunięcie zidentyfikowanych nieprawidłowości na rynku hurtowym lub rynkach hurtowych.

Art. 44c. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 44b ust. 4, Prezes UKE przeprowadza, zgodnie z art. 21, skoordynowaną analizę rynków właściwych związanych z siecią dostępu oraz nakłada, utrzymuje, zmienia lub uchyla inne obowiązki regulacyjne.

Art. 44d. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, na którego nałożono obowiązek, o którym mowa w art. 44b ust. 1, może podlegać innym obowiązkom regulacyjnym w zakresie dostępu telekomunikacyjnego, o których mowa w art. 34, art. 36–40, art. 42 i art. 44, w odniesieniu do rynków, na których jego pozycję uznano za znaczącą.

Art. 44e. Osoba lub osoby kierujące wydzieloną jednostką organizacyjną nie mogą jednocześnie świadczyć pracy lub wykonywać innych zajęć na jakiejkolwiek podstawie u przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 44b ust. 1, lub w innej niż wydzielona jednostka organizacyjna jednostce organizacyjnej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 44b ust. 1, lub w spółce od niego zależnej, wobec niego dominującej lub z nim powiązanej w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, ani pełnić funkcji w ich organach lub pełnić na rzecz tych podmiotów funkcji doradczych.

Art. 44f. 1. Do wydzielonej jednostki organizacyjnej, w przypadku gdy nie ma ona formy odrębnej osoby prawnej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy o oddziale przedsiębiorcy. 2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, o którym mowa w art. 44b ust. 1, obowiązany jest do wyboru nazwy wydzielonej jednostki organizacyjnej, w terminie określonym w decyzji, o której mowa w art. 44b ust. 4. Nazwa handlowa powinna pozwalać na identyfikację tej jednostki jako jednostki wydzielonej od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 44b ust. 1, i być przez niego używana w obrocie handlowym. 3. Wydzielona jednostka organizacyjna jest odrębnym pracodawcą w ramach przedsiębiorstwa przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 44b ust. 1, za którego uprawnienia i obowiązki pracodawcy wykonuje osoba lub osoby kierujące wydzieloną jednostką organizacyjną. 4. Osoba lub osoby kierujące wydzieloną jednostką organizacyjną uprawnione są do reprezentowania jej na zewnątrz na zasadach prokury oddziałowej.

Art. 44g. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej zintegrowany pionowo, w celu zapewnienia wszystkim dostawcom usług świadczącym usługi na rzecz użytkowników końcowych, w tym samemu sobie, możliwości oferowania równoważnych usług użytkownikom końcowym, jest obowiązany zawiadomić Prezesa UKE o planowanym przeniesieniu środków majątkowych lokalnej sieci dostępu lub ich znacznej części na odrębną osobę prawną mającą innego właściciela lub na nowo zawiązany w tym celu podmiot. Zawiadomienia dokonuje się najpóźniej na sześć miesięcy przed planowanym przeniesieniem środków majątkowych. 2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie zawiadamia Prezesa UKE o każdej zmianie planowanego przeniesienia środków majątkowych lokalnej sieci dostępu lub ich znacznej części na odrębną osobę prawną mającą innego właściciela lub na nowo zawiązany w tym celu podmiot. 3. Prezes UKE przeprowadza skoordynowaną analizę rynków właściwych związanych z siecią dostępu w terminie 6 miesięcy od uzyskania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 albo 2, w celu określenia wpływu działań, o których mowa w ust. 1, na te rynki i niezwłocznie zawiadamia przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, o jej zakończeniu. 4. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia Prezesa UKE o przeniesieniu środków majątkowych lokalnej sieci dostępu lub ich znacznej części na odrębną osobę prawną mającą innego właściciela lub na nowo zawiązany w tym celu podmiot. 5. Prezes UKE po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 4, w oparciu o wyniki analizy, o której mowa w ust. 3, przeprowadza postępowanie, o którym mowa w art. 22, i nakłada, utrzymuje, zmienia lub uchyla obowiązki regulacyjne. 6. Odrębna osoba prawna lub nowo zawiązany podmiot, o których mowa w ust. 1, może podlegać obowiązkom regulacyjnym w zakresie dostępu telekomunikacyjnego, o których mowa w art. 34, art. 36–40, art. 42 i art. 44 w odniesieniu do rynków, na których jej lub jego pozycję uznano za znaczącą.

1. Jeżeli w wyniku analizy przeprowadzonej zgodnie z art. 21 Prezes
UKE stwierdzi, że:
1) dany rynek detaliczny nie jest skutecznie konkurencyjny,
2) obowiązki, o których mowa w art. 34–40, art. 42, art. 44 i art. 45 nie
doprowadziłyby do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 189 ust. 2,
3) realizacja uprawnienia abonenta, o którym mowa w art. 72 ust. 1, nie
doprowadziłaby do osiągnięcia celu, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4, i nie
spełnia celów, o których mowa w art. 189 ust. 2
– nakłada co najmniej jeden z obowiązków, o których mowa w ust. 2, na
przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej na danym rynku
detalicznym.
2. Prezes UKE w celu ochrony użytkownika końcowego może, w drodze decyzji,
nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej na
rynku usług detalicznych następujące obowiązki:
1) nieustalania zawyżonych cen usług;
2) nieutrudniania wejścia na rynek innym przedsiębiorcom;
3) nieograniczania konkurencji poprzez ustalanie cen usług zaniżonych w stosunku
do kosztów ich świadczenia;
4) niestosowania nieuzasadnionych preferencji dla określonych użytkowników
końcowych, z wyłączeniem przewidzianych w ustawie;
5) niezobowiązywania użytkownika końcowego do korzystania z usług, które są dla
niego zbędne.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 2, Prezes UKE może w szczególności:
1) określić maksymalne ceny usług albo
2) określić wymagany przedział cen usług ustalony na podstawie cen stosowanych
na porównywalnych rynkach państw członkowskich, albo
3) nałożyć obowiązek:
a) prowadzenia rachunkowości regulacyjnej zgodnie z zatwierdzoną przez
Prezesa UKE instrukcją lub
b) prowadzenia kalkulacji kosztów usług zgodnie z zatwierdzonym przez
Prezesa UKE opisem kalkulacji kosztów, lub
c) określania cen usług na podstawie kosztów ich świadczenia, lub
4) nałożyć obowiązek przedstawiania do zatwierdzenia cennika lub regulaminu
świadczenia usług.
4. Prezes UKE w decyzji nakładającej obowiązek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3
lit. b, określi sposoby kalkulacji kosztów usług świadczonych na danym rynku
detalicznym, jakie powinien stosować przedsiębiorca telekomunikacyjny, na
podstawie przepisów rozporządzenia, o którym mowa w art. 51.

1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, na którego nałożono obowiązek, o którym mowa w art. 46 ust. 3 pkt 4, przedkłada Prezesowi UKE projekty cenników i regulaminów świadczenia usług wraz z uzasadnieniem, w terminie co najmniej 30 dni przed planowanym terminem wprowadzenia w życie cennika lub regulaminu świadczenia usług lub ich zmian. 2. Prezes UKE, w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia przedłożenia projektu cennika, regulaminu świadczenia usług lub ich zmiany, może zgłosić sprzeciw, jeżeli projekt cennika lub regulaminu jest sprzeczny z decyzją, o której mowa w art. 46 ust. 2, lub z przepisami ustawy i zobowiązać przedsiębiorcę telekomunikacyjnego do przedstawienia poprawionego cennika lub regulaminu, w części objętej sprzeciwem. 3. Prezes UKE może zażądać od obowiązanego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego przedłożenia dodatkowych dokumentów lub udzielenia dodatkowych informacji. Do tego czasu termin, o którym mowa w ust. 2, zawiesza się. 4. Cennik i regulamin świadczenia usług lub ich zmiany objęte sprzeciwem Prezesa UKE nie wchodzą w życie. 5. Cennik i regulamin świadczenia usług lub ich zmiany podlegają publikacji na stronie podmiotowej BIP UKE, na koszt przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Rozdział 4 Rachunkowość regulacyjna i kalkulacja kosztów