1. Prezes UKE może, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 24
pkt 2 lit. a, w drodze decyzji, nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej
obowiązek ustalania opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu
o ponoszone koszty.
1a. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes UKE wskazuje sposoby
weryfikacji i ustalania opłat, o których mowa w ust. 3 i 4.
2. Operator, na którego został nałożony obowiązek, o którym mowa w ust. 1,
przedstawia Prezesowi UKE uzasadnienie wysokości opłat ustalonych w oparciu
o ponoszone koszty.
3. W celu oceny prawidłowości wysokości opłat ustalonych przez operatora,
o którym mowa w ust. 1, Prezes UKE może zastosować sposoby weryfikacji opłat
wskazane zgodnie z ust. 1a.
4. W przypadku, gdy według przeprowadzonej oceny, o której mowa w ust. 3,
wysokość opłat ustalonych przez operatora jest nieprawidłowa, Prezes UKE ustala
wysokość opłat lub ich maksymalny albo minimalny poziom stosując sposoby
ustalania opłat wskazane zgodnie z ust. 1a, biorąc pod uwagę promocję efektywności
i zrównoważonej konkurencji oraz zapewnienie maksymalnych korzyści dla
użytkowników końcowych. Ustalenie opłat następuje w odrębnej decyzji.
5. W przypadku gdy operator poniósł wydatki na nowe przedsięwzięcie
inwestycyjne, w tym budowę sieci nowej generacji, Prezes UKE, ustalając wysokość
opłat lub ich maksymalny albo minimalny poziom w decyzji, o której mowa w ust. 4,
bierze pod uwagę wykonane przez operatora inwestycje oraz umożliwia temu
operatorowi uzyskanie rozsądnej stopy zwrotu z zaangażowanego w nowe
przedsięwzięcie inwestycyjne kapitału, uwzględniając ryzyko typowe dla konkretnego
nowego przedsięwzięcia inwestycyjnego.