Ustawa reguluje gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi.
Przepisy ustawy stosuje się do wód morza terytorialnego w zakresie
planowania w gospodarowaniu wodami, ochrony przed zanieczyszczeniem ze źródeł
lądowych oraz ochrony przed powodzią, a w pozostałym zakresie – w przypadkach
określonych w ustawie.
Przepisów ustawy nie stosuje się do morskich wód wewnętrznych oraz wód morza terytorialnego w zakresie, w jakim korzystanie z tych wód oraz gruntów pokrytych tymi wodami jest uregulowane w przepisach ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125 oraz z 2025 r. poz. 409).
1. W zakresie uregulowanym w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290 oraz z 2025 r. poz.
769) przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) poszukiwania i rozpoznawania wód podziemnych;
2) solanek, wód leczniczych oraz termalnych;
3) wprowadzania do górotworu wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych oraz wykorzystanych wód, o których mowa w pkt 2.
5) dyrektywę 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu (Dz. Urz. UE L 372 z 27.12.2006, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 182 z 21.06.2014, str. 52);
6) dyrektywę 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dz. Urz. UE L 288 z 06.11.2007, str. 27);
7) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającą ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz. Urz. UE L 164 z 25.06.2008, str. 19);
8) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środowiskowych norm jakości w dziedzinie polityki wodnej, zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy Rady 82/176/EWG, 83/513/EWG, 84/156/EWG, 84/491/EWG i 86/280/EWG oraz zmieniającą dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 348 z 24.12.2008, str. 84 oraz Dz. Urz. UE L 226 z 24.08.2013, str. 1). 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do korzystania z wody zgromadzonej za pomocą urządzeń oraz instalacji technicznych niebędących urządzeniami wodnymi.
Przepisów ustawy nie stosuje się do usług wodnych w zakresie magazynowania, uzdatniania lub dystrybucji wód powierzchniowych i wód podziemnych oraz odbioru ścieków, objętych przepisami ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2024 r. poz. 757).
1. Gospodarowanie wodami prowadzi się z zachowaniem zasady
racjonalnego i całościowego traktowania zasobów wód powierzchniowych
i podziemnych, z uwzględnieniem ich ilości i jakości.
2. W gospodarowaniu wodami uwzględnia się zasadę wspólnych interesów
i wymaga się współdziałania administracji publicznej, użytkowników wód
i przedstawicieli lokalnych społeczności w zakresie pozwalającym uzyskać
maksymalne korzyści społeczne.
3. Gospodarowanie wodami opiera się na zasadzie zwrotu kosztów usług
wodnych, uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe oraz analizę
ekonomiczną.
4. Gospodarowanie wodami prowadzi się w zgodzie z interesem publicznym, nie
dopuszczając do wystąpienia możliwego do uniknięcia pogorszenia ekologicznych
funkcji wód oraz pogorszenia stanu ekosystemów lądowych zależnych od wód.
Zarządzanie zasobami wodnymi służy zaspokajaniu potrzeb ludności
i gospodarki oraz ochronie wód i środowiska związanego z tymi zasobami,
w szczególności w zakresie:
1) zapewnienia odpowiedniej ilości i jakości wody dla ludności;
2) ochrony przed powodzią oraz suszą;
3) ochrony zasobów wodnych przed zanieczyszczeniem oraz niewłaściwą lub
nadmierną eksploatacją;
4) utrzymywania lub poprawy stanu ekosystemów wodnych i zależnych od wód;
5) zapewnienia wody na potrzeby rolnictwa oraz przemysłu;
6) tworzenia warunków dla energetycznego, transportowego oraz rybackiego
wykorzystania wód;
7) zaspokojenia potrzeb związanych z turystyką, sportem oraz rekreacją.
Instrumenty zarządzania zasobami wodnymi obejmują:
1) planowanie w gospodarowaniu wodami;
2) zgody wodnoprawne;
3) opłaty za usługi wodne oraz inne należności;
4) kontrolę gospodarowania wodami;
5) system informacyjny gospodarowania wodami.
1. Ustanawia się następujące obszary dorzeczy:
1) obszar dorzecza Wisły obejmujący, oprócz dorzecza Wisły znajdującego się na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, również dorzecza Słupi, Łupawy, Łeby,
Redy oraz pozostałych rzek uchodzących bezpośrednio do Morza Bałtyckiego na
wschód od ujścia Słupi, a także wpadających do Zalewu Wiślanego;
2) obszar dorzecza Odry obejmujący, oprócz dorzecza Odry znajdującego się na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, także dorzecza Regi, Parsęty, Wieprzy,
Ücker oraz pozostałych rzek uchodzących bezpośrednio do Morza Bałtyckiego
na zachód od ujścia Słupi, a także wpadających do Zalewu Szczecińskiego;
3) obszary dorzeczy:
a) Dniestru,
b) Dunaju,
c) Banówki,
d) Łaby,
e) Niemna,
f) Pregoły,
g) Świeżej
– obejmujące znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej części
międzynarodowych dorzeczy.
2. Ustanawia się następujące regiony wodne:
1) na obszarze dorzecza Wisły:
a) region wodny Małej Wisły,
b) region wodny Górnej-Zachodniej Wisły,
c) region wodny Górnej-Wschodniej Wisły,
d) region wodny Narwi,
e) region wodny Bugu,
f) region wodny Środkowej Wisły,
g) region wodny Dolnej Wisły,
2) na obszarze dorzecza Odry:
a) region wodny Górnej Odry,
b) region wodny Środkowej Odry,
c) region wodny Dolnej Odry i Przymorza Zachodniego,
d) region wodny Warty,
e) region wodny Noteci;
3) na obszarze dorzecza Dniestru – region wodny Dniestru;
4) na obszarze dorzecza Dunaju:
a) region wodny Czarnej Orawy,
b) region wodny Czadeczki,
c) region wodny Morawy;
5) na obszarze dorzecza Banówki – region wodny Banówki;
6) na obszarze dorzecza Łaby:
a) region wodny Izery,
b) region wodny Łaby i Ostrożnicy (Upa),
c) region wodny Metuje,
d) region wodny Orlicy;
7) na obszarze dorzecza Niemna – region wodny Niemna;
8) na obszarze dorzecza Pregoły – region wodny Łyny i Węgorapy;
9) na obszarze dorzecza Świeżej – region wodny Świeżej.
3. W ramach regionów wodnych, o których mowa w ust. 2, wyodrębnia się
zlewnie.
4. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, zwane dalej „Wodami
Polskimi”, ustala przebieg granic obszarów dorzeczy, granic regionów wodnych oraz
granic zlewni, a także ewidencjonuje ich przebieg w systemie informacyjnym
gospodarowania wodami.
5. Sposób ustalania przebiegu granic obszarów dorzeczy, granic regionów
wodnych oraz granic zlewni, a także sposób ich ewidencjonowania powinien
uwzględniać podział hydrograficzny kraju.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zlewnie i przyporządkuje
je do właściwych regionów wodnych, kierując się podziałem hydrograficznym kraju.
7. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób ustalania i ewidencjonowania przebiegu granic obszarów dorzeczy;
2) przyporządkowanie jednolitych części wód podziemnych oraz wód
przybrzeżnych do właściwych obszarów dorzeczy;
3) sposób ustalania i ewidencjonowania przebiegu granic regionów wodnych;
4) sposób ustalania i ewidencjonowania przebiegu granic zlewni.
8. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, Rada Ministrów kieruje się
podziałem hydrograficznym kraju oraz zróżnicowaniem warunków hydrologicznych
i hydrogeologicznych na obszarze dorzecza, a także lokalizacją jednolitych części wód
podziemnych i sposobem ich wykorzystania.
Art. 14Organami właściwymi w sprawach gospodarowania wodami
1. Organami właściwymi w sprawach gospodarowania wodami są:
1) minister właściwy do spraw gospodarki wodnej;
2) minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej;
3) Prezes Wód Polskich;
4) dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich;
5) dyrektor zarządu zlewni Wód Polskich;
6) kierownik nadzoru wodnego Wód Polskich;
7) dyrektor urzędu morskiego;
8) wojewoda;
9) starosta;
10) wójt, burmistrz lub prezydent miasta. 2. Do postępowania przed organami, o których mowa w ust. 1 pkt 3–6, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769). 3. Prezes Wód Polskich pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej Wód Polskich w sprawach określonych ustawą. 4. Właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów zarządów zlewni Wód Polskich w sprawach określonych ustawą. 5. Właściwy dyrektor zarządu zlewni Wód Polskich pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do kierowników nadzorów wodnych Wód Polskich w sprawach określonych ustawą. 6. W sprawach należących do zakresu działania Wód Polskich organem właściwym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego jest:
1) dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich – w sprawach decyzji, o których mowa w art. 76 ust. 2, art. 77 ust. 3, 8, 11 i 14, art. 166 ust. 5, art. 175 ust. 1, art. 175a ust. 3, art. 176 ust. 4 i 9, art. 182 ust. 1, art. 199 ust. 4, art. 201 ust. 1, art. 202 ust. 1, art. 206, art. 343 ust. 2, 3 i 6 oraz w art. 472a ust. 2;
2) dyrektor zarządu zlewni Wód Polskich – w sprawach decyzji, o których mowa w art. 80, art. 132, art. 135 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 226 ust. 4, art. 271 ust. 7, art. 272 ust. 19, art. 273 ust. 6, art. 275 ust. 15 i 19, art. 310 ust. 7, art. 311 ust. 6 oraz art. 472aa ust. 2;
3) kierownik nadzoru wodnego Wód Polskich – w sprawach decyzji, o których mowa w art. 232 ust. 4, art. 394 ust. 2 oraz w art. 424 ust. 1.
W celu zapewnienia prawidłowego gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy zarządzanie zasobami wodnymi wymaga:
1) koordynowania działań określonych w planach gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej, na których terytoriach znajdują się pozostałe części obszarów dorzeczy, o których mowa w art. 13 ust. 1;
2) podejmowania działań na rzecz nawiązania współpracy z właściwymi władzami państw leżących poza granicami Unii Europejskiej, na których terytoriach znajdują się pozostałe części obszarów dorzeczy, o których mowa w art. 13 ust. 1. Rozdział 2 Objaśnienia określeń ustawowych
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) budowlach przeciwpowodziowych rozumie się przez to:
a) kanały ulgi,
b) kierownice w ujściach rzek do morza,
c) poldery przeciwpowodziowe,
d) sztuczne zbiorniki przeciwpowodziowe,
e) suche zbiorniki przeciwpowodziowe,
f) wały przeciwpowodziowe,
g) budowle regulacyjne,
h) wrota przeciwpowodziowe i przeciwsztormowe,
i) falochrony,
j) budowle ochrony brzegów morskich,
k) stopnie wodne
– wraz z obiektami związanymi z nimi technicznie i funkcjonalnie lub nieruchomościami przeznaczonymi na potrzeby ochrony przed powodzią;
2) budowlach piętrzących – rozumie się przez to budowle umożliwiające stałe lub okresowe piętrzenie wód powierzchniowych ponad przyległy teren lub naturalny poziom zwierciadła wód;
3) celach środowiskowych dla wód morskich – rozumie się przez to:
a) pożądany stan podstawowych cech i właściwości wód morskich, w tym dna i skały macierzystej znajdujących się na obszarze morza terytorialnego, wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeż- nych,
b) presje i oddziaływania na wody morskie, w tym na dno i skałę macierzystą znajdujące się na obszarze morza terytorialnego, wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeżnych
– określone jakościowo lub ilościowo;
4) celach zarządzania ryzykiem powodziowym – rozumie się przez to ograniczenie potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej;
5) ciekach naturalnych – rozumie się przez to rzeki, strugi, strumienie i potoki oraz inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy naturalnymi lub uregulowanymi korytami;
6) dobrym potencjale ekologicznym – rozumie się przez to taki potencjał silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych lub sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych, który na podstawie klasyfikacji potencjału ekologicznego tych wód, dokonanej z uwzględnieniem definicji klasyfikacji tego potencjału określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 53 ust. 4, jest określony jako dobry;
7) dobrym stanie chemicznym wód podziemnych – rozumie się przez to taki stan chemiczny jednolitych części wód podziemnych, który na podstawie oceny stanu chemicznego tych wód, dokonanej z uwzględnieniem definicji klasyfikacji tego stanu, jest określony jako dobry;
8) dobrym stanie chemicznym wód powierzchniowych – rozumie się przez to taki stan chemiczny jednolitych części wód powierzchniowych, który na podstawie klasyfikacji stanu chemicznego tych wód, dokonanej z uwzględnieniem definicji klasyfikacji tego stanu, jest określony jako dobry;
9) dobrym stanie ekologicznym – rozumie się przez to taki stan jednolitych części wód powierzchniowych innych niż silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych lub sztuczne jednolite części wód powierzchniowych, który na podstawie klasyfikacji stanu ekologicznego tych wód, dokonanej z uwzględnieniem definicji klasyfikacji tego stanu określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 53 ust. 4, jest określony jako dobry;
10) dobrym stanie ilościowym wód podziemnych – rozumie się przez to taki stan jednolitych części wód podziemnych, który na podstawie oceny stanu ilościowego tych wód, dokonanej z uwzględnieniem definicji klasyfikacji tego stanu, jest określony jako dobry;
11) dobrym stanie wód podziemnych – rozumie się przez to taki stan jednolitych części wód podziemnych, w którym stan ilościowy wód podziemnych oraz stan chemiczny tych wód są określone co najmniej jako dobre;
12) dobrym stanie wód powierzchniowych – rozumie się przez to stan jednolitych części wód powierzchniowych charakteryzujący się dobrym stanem chemicznym wód powierzchniowych oraz co najmniej dobrym stanem ekologicznym lub co najmniej dobrym potencjałem ekologicznym;
13) dobrym stanie środowiska wód morskich – rozumie się przez to stan środowiska wód morskich, w którym wody morskie są czyste, zdrowe i urodzajne w odniesieniu do panujących w nich warunków, natomiast wykorzystanie środowiska morskiego zachodzi na poziomie zrównoważonym i gwarantującym zachowanie możliwości użytkowania i prowadzenia działalności przez człowieka, dla którego osiągnięcia podejmuje się działania oparte na podejściu ekosystemowym i w którym:
a) struktura, funkcje i procesy zachodzące w składających się na wody morskie ekosystemach morskich oraz powiązane z nimi czynniki fizjograficzne, geograficzne, geologiczne i klimatyczne umożliwiają ekosystemom morskim prawidłowe funkcjonowanie i zachowanie odporności na zmiany środowiskowe powstałe w wyniku działalności człowieka, a także chroni się gatunki i siedliska występujące w wodach morskich oraz zapobiega powstawaniu w wyniku działalności człowieka zanikania naturalnej różnorodności biologicznej, a równowaga funkcjonowania różnorodnych składników biologicznych jest zachowana,
b) właściwości hydromorfologiczne, fizyczne i chemiczne ekosystemów morskich, w tym właściwości będące wynikiem działalności człowieka na wodach morskich, umożliwiają prawidłowe funkcjonowanie tych ekosystemów,
c) substancje i energia, w tym podmorski hałas, wprowadzane do środowiska wód morskich w wyniku działalności człowieka nie powodują zanieczyszczenia wód morskich;
14) dostępnych zasobach wód podziemnych – rozumie się przez to zasoby wód podziemnych stanowiące średnią roczną z wielolecia wielkość całkowitego zasilania wód podziemnych określonej jednolitej części wód podziemnych pomniejszoną o wielkość średnią z wielolecia przepływu wód wymaganego dla osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych części wód powierzchniowych związanych z określoną jednolitą częścią wód podziemnych, tak aby nie dopuścić do:
a) znacznego pogorszenia stanu ekologicznego tych jednolitych części wód powierzchniowych,
b) powstania szkód w ekosystemach lądowych zależnych od wód podziemnych;
15) dorzeczu – rozumie się przez to obszar lądu, z którego całkowity odpływ wód powierzchniowych do wód morskich następuje ciekami naturalnymi przez jedno ujście, estuarium lub deltę;
16) gruntach pokrytych wodami – rozumie się przez to grunty tworzące dna i brzegi cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych w granicach linii brzegu, a także grunty wchodzące w skład sztucznych zbiorników wodnych, stopni wodnych oraz jezior podpiętrzonych, będące gruntami pokrytymi wodami powierzchniowymi przed wykonaniem urządzeń piętrzących;
17) gatunku – rozumie się przez to gatunek w rozumieniu art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478 i 1940);
18) gatunku obcym – rozumie się przez to gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz. Urz. UE L 317 z 04.11.2014, str. 35);
19) jednolitych częściach wód podziemnych – rozumie się przez to określoną objętość wód podziemnych występującą w obrębie warstwy wodonośnej lub zespołu warstw wodonośnych;
20) jednolitych częściach wód powierzchniowych – rozumie się przez to oddzielny i znaczący element wód powierzchniowych, taki jak:
a) jezioro lub inny naturalny zbiornik wodny,
b) sztuczny zbiornik wodny,
c) struga, strumień, potok, rzeka i kanał lub ich części,
d) morskie wody wewnętrzne, wody przejściowe lub wody przybrzeżne;
21) kanałach – rozumie się przez to sztuczne koryta prowadzące wody w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna co najmniej 1,5 m przy ich ujściu lub ujęciu;
22) kąpielisku – rozumie się przez to wyznaczony przez radę gminy wydzielony i oznakowany fragment wód powierzchniowych, wykorzystywany przez dużą liczbę osób kąpiących się, pod warunkiem że w stosunku do tego kąpieliska nie wydano stałego zakazu kąpieli; kąpieliskiem nie jest: pływalnia, basen pływacki lub uzdrowiskowy, zamknięty zbiornik wodny podlegający oczyszczaniu lub wykorzystywaniu w celach terapeutycznych, sztuczny, zamknięty zbiornik wodny, oddzielony od wód powierzchniowych i wód podziemnych;
23) klasyfikacji wody w kąpielisku – rozumie się przez to przyporządkowanie wody w kąpielisku do odpowiedniej klasy ze względu na jej właściwości, dokonane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej na podstawie oceny jakości wody;
24) kosztach środowiskowych – rozumie się przez to wartość materialną strat w środowisku powodowanych przez korzystanie z wód;
25) kosztach zasobowych – rozumie się przez to wartość utraconych korzyści, które mogłyby być osiągnięte, gdyby zasoby wodne i ich zdolność do samoodtwarzania nie były zmniejszane przez podmioty aktualnie je użytkujące;
26) liście obserwacyjnej – rozumie się przez to sporządzaną przez Komisję Europejską listę zawierającą wykaz substancji lub grup substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, zawierającą matryce do monitorowania tych substancji i odpowiednie metody analizy tych substancji;
27) matrycy – rozumie się przez to element środowiska wodnego będący wodą, osadami, florą lub fauną;
28) miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli – rozumie się przez to wykorzystywany do kąpieli wydzielony i oznakowany fragment wód powierzchniowych niebędący kąpieliskiem;
29) morskich wodach wewnętrznych – rozumie się przez to morskie wody wewnętrzne, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
30) najlepszych dostępnych technikach – rozumie się przez to najlepsze dostępne techniki w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647);
30a) nawozach – rozumie się przez to każdą substancję zawierającą związek azotu lub związki azotu rolniczo wykorzystywaną w celu zwiększenia wzrostu roślinności, a także odchody zwierzęce, pozostałości z gospodarstw rybackich oraz osady ściekowe;
30b) nawozach naturalnych – rozumie się przez to nawozy pochodzące od zwierząt gospodarskich – obornik, gnojówka, gnojowica, pomiot ptasi, przeznaczone do rolniczego wykorzystania, w tym również w formie przetworzonej:
a) nawóz naturalny płynny:
– gnojowica – mieszanina kału i moczu zwierząt z domieszką wody,
– gnojówka – odciek z obornika (przefermentowany mocz zwierząt),
b) nawóz naturalny stały:
– obornik – mieszanina kału i moczu zwierząt wraz ze ściółką, w szczególności słomą, trocinami lub korą,
– pomiot ptasi – odchody drobiu z bezściołowego systemu utrzymywania zwierząt gospodarskich;
31) obszarze dorzecza – rozumie się przez to obszar lądu i morza składający się z jednego lub wielu sąsiadujących ze sobą dorzeczy wraz ze związanymi z nimi wodami podziemnymi, morskimi wodami wewnętrznymi, wodami przejściowymi i wodami przybrzeżnymi, będący główną jednostką przestrzenną gospodarowania wodami;
32) obszarach chronionych – rozumie się przez to:
a) jednolite części wód przeznaczone do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi,
b) jednolite części wód przeznaczone do celów rekreacyjnych, w tym kąpieliskowych,
c) obszary wrażliwe na eutrofizację wywołaną zanieczyszczeniami pochodzącymi ze źródeł komunalnych, rozumianą jako wzbogacanie wód biogenami, w szczególności związkami azotu lub fosforu, powodującymi przyspieszony wzrost glonów oraz wyższych form życia roślinnego, w wyniku którego następują niepożądane zakłócenia biologicznych stosunków w środowisku wodnym oraz pogorszenie jakości tych wód,
d) obszary przeznaczone do ochrony siedlisk lub gatunków, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, dla których utrzymanie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich ochronie,
e) obszary przeznaczone do ochrony gatunków zwierząt wodnych o znaczeniu gospodarczym;
33) obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi – rozumie się przez to obszary, na których istnieje znaczące ryzyko powodzi lub jest prawdopodobne wystąpienie znaczącego ryzyka powodzi;
34) obszarach szczególnego zagrożenia powodzią – rozumie się przez to:
a) obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1 %,
b) obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10 %,
c) obszary między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska, o których mowa w art. 224, stanowiące działki ewidencyjne,
d) pas techniczny;
35) odchodach zwierzęcych – rozumie się przez to wszelkie odchody wydalane przez zwierzęta gospodarskie lub mieszaninę ściółki i odchodów wydalanych przez te zwierzęta, także w formie przetworzonej;
36) ograniczaniu emisji do wód – rozumie się przez to działania mające na celu ograniczenie emisji bezpośrednio do wód lub do ziemi, w szczególności przez nieprzekraczanie dopuszczalnych wartości emisji, a także ograniczenia i warunki odnoszące się do sposobu oddziaływania, rodzaju lub innych niż rodzaj cech emisji oraz do ustanowionych na potrzeby działalności zakładów norm mających wpływ na wielkość emisji do wód lub do ziemi;
37) organizatorze – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi kąpielisko lub miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli albo podjęła się organizacji kąpieliska lub miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
38) osłonie hydrologiczno-meteorologicznej – rozumie się przez to zespół czynności polegających na wykonywaniu i udostępnianiu prognoz meteorologicznych oraz hydrologicznych, mających na celu informowanie społeczeństwa i administracji publicznej o zjawiskach meteorologicznych oraz hydrologicznych, a także ostrzeganie przed nimi;
39) pasie technicznym – rozumie się przez to pas techniczny w rozumieniu art. 36 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
40) poborze zwrotnym – rozumie się przez to pobór wód, po którym następuje odprowadzenie nieprzekształconych w ścieki wód w tej samej ilości;
41) polderze przeciwpowodziowym – rozumie się przez to urządzenie wodne odgrodzone od koryta rzeki, mogące okresowo przetrzymywać nadmiar wód powodziowych, zalewane, a następnie odwadniane przy pomocy urządzeń wlotowych i upustowych, samoczynnie lub w sposób kontrolowany;
42) potencjale ekologicznym – rozumie się przez to określoną jakość struktury i funkcjonowania ekosystemu wodnego związanego z silnie zmienionymi jednolitymi częściami wód powierzchniowych lub sztucznymi jednolitymi częściami wód powierzchniowych;
43) powodzi – rozumie się przez to czasowe pokrycie przez wodę terenu, który w normalnych warunkach nie jest pokryty wodą, w szczególności wywołane przez wezbranie wody w ciekach naturalnych, zbiornikach wodnych, kanałach oraz od strony morza, z wyłączeniem pokrycia przez wodę terenu wywołanego przez wezbranie wody w systemach kanalizacyjnych;
44) profilu wody w kąpielisku – rozumie się przez to zespół danych i informacji dotyczących cech fizycznych, geograficznych i hydrologicznych wody w kąpielisku oraz wód powierzchniowych, mających wpływ na ich jakość, wraz z identyfikacją i oceną przyczyn występowania zanieczyszczeń mogących wywierać niekorzystny wpływ na jakość wody w kąpielisku i stan zdrowia osób z niego korzystających;
45) przerzutach wód – rozumie się przez to ujmowanie i przemieszczanie wód powierzchniowych oraz niezanieczyszczonych wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych, w celu zwiększenia zasobów wodnych innych cieków naturalnych, kanałów, jezior oraz innych zbiorników wodnych, a także wód podziemnych;
46) regionie wodnym – rozumie się przez to część obszaru dorzecza wyodrębnioną na podstawie kryterium hydrograficznego na potrzeby zarządzania zasobami wodnymi lub znajdującą się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej część międzynarodowego dorzecza;
47) rowach – rozumie się przez to sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ujściu;
48) ryzyku powodziowym – rozumie się przez to kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej;
49) siedlisku – rozumie się przez to siedlisko roślin, siedlisko zwierząt lub siedlisko grzybów w rozumieniu art. 5 pkt 18 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
50) silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych – rozumie się przez to jednolitą część wód powierzchniowych, której charakter został w znacznym stopniu zmieniony w następstwie fizycznych przeobrażeń będących wynikiem działalności człowieka;
50a) systemie oczyszczania lub podczyszczania ścieków zasolonych ‒ rozumie się przez to urządzenia lub zespół urządzeń do oczyszczania lub podczyszczania ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwodnienia zakładów gór- niczych, zawierających chlorki i siarczany, pozwalające zmniejszyć sumaryczne stężenie chlorków i siarczanów do poziomu stężenia poniżej 1500 mg/l, a w przypadku zakładów innych niż zakłady odprowadzające ścieki o zwiększo- nym zasoleniu – system pozwalający zmniejszyć sumaryczne stężenie chlorków i siarczanów co najmniej o 500 mg/l, nie wliczając w to wartości oczyszczenia lub podczyszczenia ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwod- nienia zakładów górniczych, zawierających chlorki i siarczany, wynikających z obowiązków oczyszczania lub podczyszczania tych ścieków lub wód nałożonych na zakład w pozwoleniu wodnoprawnym lub pozwoleniu zinteg- rowanym;
50b) systemie retencyjno-dozującym – rozumie się przez to zespół urządzeń służący do wprowadzania ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych, zawierających chlorki i siarczany, z zakładów do końcowego odbiornika tych ścieków lub wód i ich retencjonowania w okresach obowiązywania na obszarze, na którym są zlokalizowane odbiorniki ścieków, ostrzeżenia przed suszą hydrologiczną, wydanego przez państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną, umożliwiający okresowe wstrzymanie lub ograniczenie wprowadzania tych ścieków lub wód do wód;
51) stanie ekologicznym – rozumie się przez to określoną jakość struktury i funkcjonowania ekosystemu wodnego związanego z jednolitymi częściami wód powierzchniowych niewyznaczonymi jako silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych lub sztuczne jednolite części wód powierzchniowych;
52) stanie ilościowym wód podziemnych – rozumie się przez to określony poziom, na jakim pobór wody ma wpływ na jednolitą część wód podziemnych;
53) stanie wód podziemnych – rozumie się przez to ogólny stan jednolitych części wód podziemnych, który określa się na podstawie oceny stanu ilościowego wód podziemnych oraz oceny stanu chemicznego tych wód, przy czym o ogólnym stanie decyduje gorszy ze stanów;
54) stanie wód powierzchniowych – rozumie się przez to ogólny stan jednolitych części wód powierzchniowych, który określa się w przypadku:
a) silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych lub sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych – na podstawie potencjału ekologicznego oraz stanu chemicznego,
b) jednolitych części wód powierzchniowych innych niż wymienione w lit. a – na podstawie stanu ekologicznego oraz stanu chemicznego
– przy czym o ogólnym stanie decyduje gorszy ze stanów;
55) stanie środowiska wód morskich – rozumie się przez to ogólny stan środowiska wód morskich, z uwzględnieniem struktury, funkcji i procesów zachodzących w składających się na te wody ekosystemach morskich wraz z naturalnymi czynnikami fizjograficznymi, geograficznymi, biologicznymi, geologicznymi i klimatycznymi, jak również uwarunkowaniami fizycznymi, akustycznymi i chemicznymi, w tym uwarunkowaniami będącymi wynikiem działalności człowieka;
56) substancjach priorytetowych – rozumie się przez to substancje stanowiące zanieczyszczenie chemiczne wód powierzchniowych oraz zagrożenie, które może spowodować w szczególności ostrą i chroniczną toksyczność dla organizmów wodnych, akumulację zanieczyszczeń w ekosystemie oraz utratę siedlisk i różnorodności biologicznej, jak również zagrożenia dla zdrowia ludzkiego, i których emisje do wód należy stopniowo ograniczać, a w przypadku priorytetowych substancji niebezpiecznych – substancje lub grupy substancji, które są toksyczne, trwałe i podatne na bioakumulację, oraz inne substancje lub grupy substancji, których poziom osiąga stan niepokojący, które stopniowo należy usuwać ze środowiska wodnego w celu ich wyeliminowania;
57) substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego – rozumie się przez to substancje lub grupy substancji, które są toksyczne, trwałe oraz zdolne do bioakumulacji, a także inne substancje lub grupy substancji, których poziom osiąga stan niepokojący;
58) substancjach zanieczyszczających – rozumie się przez to substancje mogące spowodować zanieczyszczenie, w szczególności:
a) organiczne związki chlorowcowe lub substancje, które mogą tworzyć takie związki w środowisku wodnym,
b) związki fosforoorganiczne,
c) związki cynoorganiczne,
d) substancje lub preparaty, lub produkty ich rozkładu, o udowodnionych właściwościach rakotwórczych lub mutagennych lub właściwościach mogących zakłócać w środowisku wodnym lub przez to środowisko funkcje: reprodukcyjne, steroidogenowe, hormonów tarczycy lub inne funkcje endokrynologiczne,
e) trwałe węglowodory oraz trwałe i bioakumulujące się toksyczne substancje organiczne,
f) cyjanki,
g) metale lub ich związki,
h) arsen lub jego związki,
i) produkty biobójcze lub środki ochrony roślin,
j) substancje w zawiesinie,
k) substancje, które przyczyniają się do eutrofizacji rozumianej jako wzbogacanie wód biogenami, w szczególności związkami azotu lub fosforu, powodującymi przyspieszony wzrost glonów oraz wyższych form życia roślinnego, w wyniku którego następują niepożądane zakłócenia biologicznych stosunków w środowisku wodnym oraz pogorszenie jakości tych wód,
l) substancje wywierające niekorzystny wpływ na bilans tlenu, których pomiaru można dokonać przy użyciu wskaźników takich jak: pięciodobowe biochemiczne zapotrzebowanie tlenu (BZT5) i chemiczne zapotrzebowanie tlenu;
59) systemie kanalizacji zbiorczej – rozumie się przez to sieć w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, zakończoną oczyszczalnią ścieków albo końcowym punktem zrzutu ścieków;
60) sztucznej jednolitej części wód powierzchniowych – rozumie się przez to jednolitą część wód powierzchniowych powstałą w wyniku działalności człowieka;
61) ściekach – rozumie się przez to wprowadzane do wód lub do ziemi:
a) wody zużyte na cele bytowe lub gospodarcze,
b) ciekłe odchody zwierzęce, z wyjątkiem gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w przepisach działu III rozdziału 4 oraz w przepisach ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2024 r. poz. 105),
c) wody odciekowe ze składowisk odpadów oraz obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, w których są składowane odpady wydobywcze niebezpieczne oraz odpady wydobywcze inne niż niebezpieczne i obojętne, miejsc magazynowania, prowadzenia odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, wykorzystane solanki, wody lecznicze i termalne,
d) wody pochodzące z obiegów chłodzących elektrowni lub elektrociepłowni,
e) wody pochodzące z odwodnienia zakładów górniczych, z wyjątkiem wód wtłaczanych do górotworu, jeżeli rodzaje i ilość substancji zawartych w wodzie wtłaczanej do górotworu są tożsame z rodzajami i ilościami substancji zawartych w pobranej wodzie, z wyłączeniem niezanieczyszczonych wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych,
f) wody wykorzystane, odprowadzane z obiektów chowu lub hodowli ryb w obiektach przepływowych, charakteryzujących się poborem zwrotnym, o ile ilość i rodzaj substancji zawartych w tych wodach przekracza wartości ustalone w warunkach wprowadzania ścieków do wód określonych w pozwoleniu wodnoprawnym,
g) wody wykorzystane, odprowadzane z obiektów chowu lub hodowli ryb albo innych organizmów wodnych w stawach o wodzie stojącej, o ile produkcja tych ryb lub organizmów rozumiana jako średnioroczny przyrost masy tych ryb albo tych organizmów w poszczególnych latach cyklu produkcyjnego przekracza 1500 kg z 1 ha powierzchni użytkowej stawów rybnych tego obiektu w jednym roku danego cyklu;
62) ściekach bytowych – rozumie się przez to ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności publicznej powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków;
63) ściekach komunalnych – rozumie się przez to ścieki bytowe lub mieszaninę ścieków bytowych ze ściekami przemysłowymi albo wodami opadowymi lub roztopowymi, odprowadzane urządzeniami służącymi do realizacji zadań włas- nych gminy w zakresie kanalizacji i oczyszczania ścieków komunalnych;
64) ściekach przemysłowych – rozumie się przez to ścieki niebędące ściekami bytowymi albo wodami opadowymi lub roztopowymi, powstałe w związku z prowadzoną przez zakład działalnością handlową, przemysłową, składową, transportową lub usługową, a także będące ich mieszaniną ze ściekami innego podmiotu, odprowadzane urządzeniami kanalizacyjnymi tego zakładu;
65) urządzeniach wodnych – rozumie się przez to urządzenia lub budowle służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, w tym:
a) urządzenia lub budowle piętrzące, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy,
b) sztuczne zbiorniki usytuowane na wodach płynących oraz obiekty związane z tymi zbiornikami,
c) stawy, w szczególności stawy rybne oraz stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków albo rekreacji,
d) obiekty służące do ujmowania wód powierzchniowych oraz wód podziemnych,
e) obiekty energetyki wodnej,
f) wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód, do ziemi lub do urządzeń wodnych oraz wyloty służące do wprowadzania wody do wód, do ziemi lub do urządzeń wodnych,
g) stałe urządzenia służące do połowu ryb lub do pozyskiwania innych organizmów wodnych,
h) urządzenia służące do chowu ryb lub innych organizmów wodnych w wodach powierzchniowych,
i) mury oporowe, bulwary, nabrzeża, mola, pomosty i przystanie,
j) stałe urządzenia służące do dokonywania przewozów międzybrzegowych;
66) warstwie wodonośnej – rozumie się przez to warstwowane lub niewarstwowane utwory skalne przepuszczalne i nasycone wodą, wykazujące wystarczającą porowatość i przepuszczalność umożliwiającą znaczący przepływ wód podziemnych lub pobór znaczących ilości wód podziemnych;
67) wodach granicznych – rozumie się przez to wody, którymi przebiega granica państwa, lub wody w tych miejscach, w których są one przecięte granicą państwa;
68) wodach podziemnych – rozumie się przez to wszystkie wody znajdujące się pod powierzchnią ziemi w strefie nasycenia, w tym wody gruntowe pozostające w bezpośredniej styczności z gruntem lub podglebiem;
69) wodach opadowych lub roztopowych – rozumie się przez to wody będące skutkiem opadów atmosferycznych;
70) wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi – rozumie się przez to:
a) wodę w stanie pierwotnym lub po uzdatnieniu, przeznaczoną do picia, wytwarzania, przygotowania żywności lub innych celów gospodarczych zarówno w obiektach publicznych, jak i prywatnych, niezależnie od jej pochodzenia i od tego, czy jest dostarczana z sieci wodociągowej, cystern, w tym również przewoźnych zbiorników, lub rozlewana do butelek lub pojemników,
b) wodę wykorzystywaną przez przedsiębiorstwo spożywcze w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.2) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463) do wytworzenia, przetworzenia, konserwowania lub wprowadzania do obrotu produktów lub substancji przeznaczonych do spożycia przez ludzi, z wyłączeniem wody wykorzystywanej przez to przedsiębiorstwo spożywcze, której jakość nie może wpływać na bezpieczeństwo środków spożywczych w ich końcowej postaci, oraz pod warunkiem, że podmiot prowadzący to przedsiębiorstwo spożywcze spełnia wymagania określone w rozporządzeniu WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.3) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319);
71) współrzędnych – rozumie się przez to współrzędne w geodezyjnym układzie odniesienia PL-ETRF2000, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 i 1824);
72) wyłącznej strefie ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej – rozumie się przez to wyłączną strefę ekonomiczną, o której mowa w art. 15 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
73) zakładach – rozumie się przez to podmioty korzystające z wód w ramach usług wodnych, wykonujące urządzenia wodne lub wykonujące inne działania wymagające zgody wodnoprawnej;
73a) zakładzie odprowadzającym ścieki o zwiększonym zasoleniu – rozumie się przez to zakład wprowadzający do śródlądowych wód powierzchniowych płynących ścieki przemysłowe o sumarycznym stężeniu chlorków i siarczanów powyżej
2)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 245 z 29.09.2003, str. 4 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 614, Dz. Urz. UE L 100 z 08.04.2006, str. 3, Dz. Urz. UE L 179 z 07.07.2007, str. 59, Dz. Urz. UE L 60 z 05.03.2008, str. 17, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 12.11.2014, str. 9, Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2015, str. 24, Dz. Urz. UE L 35 z 10.02.2017, str. 10, Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241, Dz. Urz. UE L 231 z 06.09.2019, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2024/908 z 20.03.2024.
3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008, str. 42, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 19, Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 114 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 04.03.2021, str. 3. 1500 mg/l lub wody pochodzące z odwodnienia zakładów górniczych, zawierające chlorki i siarczany, niezależnie od sumy stężeń chlorków i siarczanów, jeżeli sumaryczna zawartość stężeń chlorków i siarczanów w odbiornikach tych ścieków lub wód, wyliczona przy założeniu pełnego wymieszania, przekracza 1000 mg/l;
74) zanieczyszczeniu – rozumie się przez to emisję w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, która może być szkodliwa dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska, w tym jakości ekosystemów wodnych lub ekosystemów lądowych bezpośrednio zależnych od ekosystemów wodnych, powodować szkodę w dobrach materialnych, pogarszać walory estetyczne środowiska lub kolidować z uzasadnionymi sposobami korzystania ze środowiska, w szczególności powodować zanieczyszczenie wód powierzchniowych i wód podziemnych;
75) zanieczyszczeniu wód morskich – rozumie się przez to będące wynikiem działalności człowieka bezpośrednie lub pośrednie wprowadzanie do środowiska wód morskich, w tym dna i skały macierzystej znajdujących się na obszarze morza terytorialnego, morskich wód wewnętrznych, wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeżnych, substancji lub energii, w tym podmorskiego hałasu, które wywołuje lub może wywoływać negatywne skutki, takie jak:
a) straty w żywych zasobach i ekosystemach morskich, w tym utratę różnorodności biologicznej,
b) zagrożenie dla zdrowia ludzkiego,
c) utrudnienia w działalności morskiej, w tym w zakresie rybołówstwa, żeglugi, turystyki i rekreacji, oraz w innych sposobach korzystania z wód morskich,
d) pogorszenie jakości wód morskich i zmniejszenie ich walorów estetycznych lub ograniczenie możliwości zrównoważonego korzystania z zasobów i usług morskich;
76) zanieczyszczeniu wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli – rozumie się przez to obecność skażenia mikrobiologicznego lub innych organizmów lub odpadów lub substancji niekorzystnie wpływających na jakość wody i stanowiących zagrożenie dla zdrowia kąpiących się;
77) zlewni – rozumie się przez to obszar lądu, z którego cały spływ powierzchniowy wód jest odprowadzany przez system strug, strumieni, potoków, rzek i kanałów do wybranego przekroju cieku.
1. Przepisy ustawy dotyczące:
1) właścicieli – stosuje się odpowiednio do posiadaczy samoistnych oraz użytkowników wieczystych, a w przypadku eksploatacji instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska – do prowadzącego instalację;
2) właścicieli wód – stosuje się odpowiednio do organów administracji publicznej, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, osób prawnych lub osób fizycznych wykonujących prawa właścicielskie w stosunku do wód;
3) urządzeń wodnych – stosuje się odpowiednio do:
a) urządzeń melioracji wodnych niezaliczonych do urządzeń wodnych,
b) obiektów mostowych, rurociągów, linii energetycznych, linii telekomunikacyjnych oraz innych urządzeń, wraz z infrastrukturą towarzyszącą, prowadzonych przez wody powierzchniowe oraz przez wały przeciwpowodziowe,
c) robót w wodach oraz innych robót, które mogą być przyczyną zmiany naturalnych przepływów wód, stanu wód stojących i stanu wód podziemnych poza granicami nieruchomości gruntowej, na której są prowadzone te roboty;
4) wykonania urządzeń wodnych – stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa odpowiednio o właściwym organie Inspekcji Ochrony Środowiska lub o właściwych organach Inspekcji Ochrony Środowiska, należy przez to rozumieć:
1) w art. 37 ust. 12, art. 39 ust. 8 pkt 2, art. 109 ust. 14, art. 110 ust. 3, art. 111 ust. 2, art. 116, art. 118 ust. 1 i 2, art. 119 ust. 3, art. 151 ust. 1–11 i 14, art. 152 ust. 1 i 2, art. 154 ust. 1–5, art. 171 ust. 4 pkt 2, art. 297, art. 325 ust. 6, art. 349 ust. 3– 7, 9–13 i 15, art. 351 ust. 1 i 3–6 oraz art. 352 ust. 1 i 2 – Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;
2) w art. 105b ust. 6, art. 108 ust. 1, 2, 5 i 6, art. 109 ust. 1 i 13, art. 109a, art. 282 ust. 8 i 9, art. 283 ust. 4 i 5, art. 284–287, art. 289, art. 296 ust. 1, 4, 7, 8, 10 i 12– 16, art. 300 ust. 1, art. 304 ust. 1 pkt 2, art. 400 ust. 9 oraz art. 416 ust. 4 – wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Rozdział 3 Wody oraz jednolite części wód
Śródlądowymi wodami płynącymi są wody w:
1) ciekach naturalnych oraz źródłach, z których te cieki biorą początek;
2) jeziorach oraz innych naturalnych zbiornikach wodnych o ciągłym albo
okresowym naturalnym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych;
3) sztucznych zbiornikach wodnych usytuowanych na wodach płynących;
4) kanałach.
1. Śródlądowymi wodami stojącymi są wody śródlądowe w jeziorach
oraz innych naturalnych zbiornikach wodnych niezwiązanych bezpośrednio, w sposób
naturalny, z powierzchniowymi śródlądowymi wodami płynącymi.
2. Przepisy o śródlądowych wodach stojących stosuje się odpowiednio do wód
znajdujących się w zagłębieniach terenu powstałych w wyniku działalności
człowieka, niebędących stawami.
Dla potrzeb zarządzania wodami, w tym planowania w gospodarowaniu
wodami, wody dzieli się na jednolite części wód, uwzględniając:
1) jednolite części wód powierzchniowych, w tym jednolite części:
a) wód przejściowych lub przybrzeżnych,
b) wód sztucznych lub silnie zmienionych;
2) jednolite części wód podziemnych, z wyodrębnieniem wód podziemnych
w obszarach bilansowych, będących jednostkami hydrogeologicznymi
wytypowanymi w celu ustalenia zasobów odnawialnych i zasobów
dyspozycyjnych wód podziemnych, wraz z oceną stopnia zagospodarowania
tych wód, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 3
ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze.
Wodami przejściowymi są wody powierzchniowe znajdujące się
w ujściach rzek lub w pobliżu ujść rzek, które z uwagi na bliskość wód słonych
wykazują częściowe zasolenie, pozostając w zasięgu znaczących wpływów wód
słodkich, oraz morskie wody wewnętrzne Zatoki Gdańskiej.
1. Wody przybrzeżne obejmują obszar wód powierzchniowych od linii
brzegu, których zewnętrzną granicę wyznacza odległość jednej mili morskiej po
stronie w kierunku morza, licząc od linii podstawowej, o której mowa w art. 5 ust. 2
ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej
i administracji morskiej, z wyłączeniem morskich wód wewnętrznych Zatoki
Gdańskiej oraz przyległych do nich wód morza terytorialnego.
2. Jeżeli zasięg wód przejściowych jest większy niż pas wód przybrzeżnych,
zewnętrzna granica tego zasięgu stanowi zewnętrzną granicę wód przybrzeżnych.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, granice między śródlądowymi wodami powierzchniowymi a morskimi wodami wewnętrznymi i wodami morza terytorialnego, kierując się znaczeniem gospodarczym oraz sposobem wykorzystywania tych wód. DZIAŁ II Korzystanie z wód Rozdział 1 Korzystanie z wód i usługi wodne
Korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód
i ekosystemów od nich zależnych, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie,
w szczególności nie może naruszać ustaleń planu gospodarowania wodami na
obszarze dorzecza, powodować marnotrawstwa wody lub marnotrawstwa energii
wody, a także nie może wyrządzać szkód.
1. Dopuszcza się korzystanie z każdej wody w rozmiarze i w czasie wynikających z konieczności:
1) zwalczania poważnych awarii, klęsk żywiołowych, pożarów lub innych miejscowych zagrożeń;
2) zapobieżenia poważnemu i nagłemu niebezpieczeństwu grożącemu życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu znacznej wartości, którego w inny sposób nie można uniknąć. 2. W sytuacjach nadzwyczajnych, o których mowa w ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2025 r. poz. 428), wojewoda może, w drodze aktu prawa miejscowego, określić rozmiar i czas korzystania z każdej wody na potrzeby, o których mowa w ust. 1. 3. Przepisy ust. 1 i 2 nie uprawniają do wykonywania urządzeń wodnych bez wymaganej zgody wodnoprawnej. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz w czasie suszy lub niskiego stanu wód nie ponosi się opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 280 pkt 2. 5. W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, w celu zapobieżenia skutkom powodzi lub suszy, wojewoda może, w drodze aktu prawa miejscowego, wprowadzić czasowe ograniczenia w korzystaniu z wód, w szczególności w zakresie poboru wód lub wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, a także zmiany sposobu gospodarowania wodą w zbiornikach retencyjnych. 6. Wprowadzenie czasowych ograniczeń, o których mowa w ust. 5, zawiesza wykonywanie uprawnień wynikających z pozwoleń wodnoprawnych. 7. Za szkody powstałe na skutek wprowadzenia czasowego ograniczenia w korzystaniu z wód lub zmiany sposobu gospodarowania wodą w zbiornikach retencyjnych oraz za szkody powstałe na skutek zawieszenia wykonywania uprawnień wynikających z pozwoleń wodnoprawnych zakładom nie przysługuje odszkodowanie.
1. Każdemu przysługuje prawo do powszechnego korzystania
z publicznych śródlądowych wód powierzchniowych, morskich wód wewnętrznych
oraz z wód morza terytorialnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
2. Powszechne korzystanie z wód służy do zaspokajania potrzeb osobistych,
gospodarstwa domowego lub rolnego, bez stosowania specjalnych urządzeń
technicznych, a także do wypoczynku, uprawiania turystyki, sportów wodnych oraz,
na zasadach określonych w przepisach odrębnych, amatorskiego połowu ryb.
3. Rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały będącej aktem prawa
miejscowego, powszechne korzystanie z wód powierzchniowych innych niż
wymienione w ust. 1, służące zaspokajaniu wyłącznie potrzeb osobistych,
gospodarstwa domowego lub rolnego i ustalić dopuszczalny zakres tego korzystania.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, właścicielowi wód przysługuje
z budżetu gminy odszkodowanie na warunkach określonych w art. 469.
Art. 33Prawo do zwykłego korzystania z wód stanowiących jego własność oraz z wód
1. Właścicielowi gruntu przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód stanowiących jego własność oraz z wód podziemnych znajdujących się w jego gruncie. 2. Prawo do zwykłego korzystania z wód nie uprawnia do wykonywania urządzeń wodnych bez wymaganej zgody wodnoprawnej. 3. Zwykłe korzystanie z wód służy zaspokojeniu potrzeb własnego gospodarstwa domowego lub własnego gospodarstwa rolnego. 4. Zwykłe korzystanie z wód obejmuje:
1) pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych w ilości średniorocznie nieprzekraczającej 5 m3 na dobę;
2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi w ilości nieprzekraczającej łącznie 5 m3 na dobę.
Szczególnym korzystaniem z wód jest korzystanie z wód wykraczające poza powszechne korzystanie z wód oraz zwykłe korzystanie z wód, obejmujące:
1) odwadnianie gruntów i upraw;
2) użytkowanie wody znajdującej się w stawach i rowach;
3) wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innych podmiotów ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1;
4) wykonywanie na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m2 robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie naturalnej retencji terenowej przez wyłączenie więcej niż 70 % powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej;
5) rybackie korzystanie ze śródlądowych wód powierzchniowych;
6) wykorzystywanie wód do celów żeglugi oraz spławu;
7) przerzuty wód oraz sztuczne zasilanie wód podziemnych;
8) wydobywanie z wód powierzchniowych, w tym z morskich wód wewnętrznych wraz z wodami wewnętrznymi Zatoki Gdańskiej oraz wód morza terytorialnego, kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub brzegu;
9) (uchylony)
10) chów ryb w sadzach;
11) zapewnienie wody dla funkcjonowania urządzeń umożliwiających migrację ryb;
12) korzystanie z wód do nawadniania gruntów lub upraw, a także na potrzeby działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1176, 1635 i 1757), w ilości większej niż średniorocznie 5 m3 na dobę;
13) korzystanie z wód na potrzeby działalności gospodarczej, innej niż działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym;
14) rolnicze wykorzystanie ścieków, jeżeli ich łączna ilość jest większa niż 5 m3 na dobę;
15) chów lub hodowlę ryb oraz innych organizmów wodnych w sztucznych zbiornikach wodnych usytuowanych na wodach płynących, przeznaczonych na te cele.
16) (uchylony)
1. Usługi wodne polegają na zapewnieniu gospodarstwom domowym,
podmiotom publicznym oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego korzystania z wód, zwykłego korzystania z wód oraz szczególnego korzystania z wód.
2. Gospodarstwom domowym, podmiotom publicznym oraz podmiotom
prowadzącym działalność gospodarczą zapewnia się dostęp do usług wodnych na
zasadach określonych w przepisach ustawy.
3. Usługi wodne obejmują:
1) pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych;
2) piętrzenie, magazynowanie lub retencjonowanie wód podziemnych i wód
powierzchniowych oraz korzystanie z tych wód;
3) uzdatnianie wód podziemnych i powierzchniowych oraz ich dystrybucję;
4) odbiór i oczyszczanie ścieków;
5) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, obejmujące także wprowadzanie
ścieków do urządzeń wodnych;
6) korzystanie z wód do celów energetyki, w tym energetyki wodnej;
7) odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych – wód opadowych lub
roztopowych, ujętych w otwarte lub
zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów
atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach
administracyjnych miast;
8) trwałe odwadnianie gruntów, obiektów lub wykopów budowlanych oraz
zakładów górniczych, a także odprowadzanie do wód – wód pochodzących
z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast;
9) odprowadzanie do wód lub do ziemi wód pobranych i niewykorzystanych.
Art. 36Podmiot korzystający z usług wodnych dokonujący poboru wód powierzchniowych
1.4) Podmiot korzystający z usług wodnych dokonujący poboru wód powierzchniowych lub podziemnych w ramach usług wodnych jest obowiązany
4) Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2027 r. na podstawie art. 574 pkt 5 niniejszej ustawy. do stosowania przyrządów pomiarowych umożliwiających pomiar ilości pobranych wód. 2.4) Podmiot korzystający z usług wodnych wprowadzający ścieki do wód lub do ziemi w ramach usług wodnych jest obowiązany do stosowania przyrządów pomiarowych lub systemów pomiarowych umożliwiających pomiar ilości i temperatury wprowadzonych ścieków, jeżeli wprowadza do wód lub do ziemi ścieki w ilości średniej dobowej powyżej 0,01 m3/s. 3.4) Obowiązki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie obejmują właścicieli gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód, o którym mowa w art. 33. 4. Wody Polskie wyposażają podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, na własny koszt w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości pobranych wód lub pomiar ilości i temperatury wprowadzonych ścieków. 5. Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, za zgodą Wód Polskich, mogą wyposażyć się na własny koszt w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości pobranych wód lub pomiar ilości i temperatury wprowadzonych ścieków. 6.4) Jeżeli wyniki kontroli gospodarowania wodami wskazują, że właściciele gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód, o którym mowa w art. 33:
1) dokonują poboru wód podziemnych lub wód powierzchniowych w ilości średniorocznie przekraczającej 5 m3 na dobę,
2) wprowadzają ścieki do wód lub do ziemi w ilości przekraczającej łącznie 5 m3 na dobę
– Wody Polskie mogą, na własny koszt, wyposażyć tych właścicieli gruntów w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości pobranych wód lub pomiar ilości wprowadzonych ścieków. 7.4) Właściciele gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód, o którym mowa w art. 33, dokonujący poboru wód lub wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, o którym mowa w ust. 6, są obowiązani zapewnić dostęp do nieruchomości w zakresie niezbędnym do wyposażenia ich w przyrządy pomiarowe. Rozdział 2 Wody wykorzystywane do kąpieli
1. Rada gminy określa, w drodze uchwały będącej aktem prawa
miejscowego, corocznie do dnia 20 maja sezon kąpielowy, który obejmuje okres
między 1 czerwca a 30 września.
2. Rada gminy określa, w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego,
corocznie do dnia 20 maja wykaz kąpielisk na terenie gminy lub na polskich obszarach
morskich przyległych do danej gminy.
3. Organizator kąpieliska do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego sezon
kąpielowy, w którym kąpielisko ma być otwarte, przekazuje wójtowi, burmistrzowi
lub prezydentowi miasta wniosek o umieszczenie w wykazie kąpielisk, o którym
mowa w ust. 2, wydzielonego fragmentu wód powierzchniowych, na którym planuje
utworzyć kąpielisko.
4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1) imię i nazwisko albo nazwę oraz adres organizatora;
2) nazwę i adres kąpieliska oraz opis granicy kąpieliska na aktualnej mapie
topograficznej albo ortofotomapie lub wykaz współrzędnych punktów załamania
granicy kąpieliska;
3) wskazanie długości linii brzegowej kąpieliska;
4) wskazanie przewidywanej maksymalnej liczby osób korzystających dziennie
z kąpieliska;
5) wskazanie terminów otwarcia i zamknięcia kąpieliska;
6) opis infrastruktury kąpieliska, w tym urządzeń sanitarnych;
7) wskazanie sposobu gospodarki odpadami.
5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się:
1) kopię zgłoszenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 394 ust. 1 pkt 4, wraz
z zaświadczeniem o niezgłoszeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 423 ust. 9;
2) informacje dotyczące planowanego kąpieliska:
a) aktualny profil wody w kąpielisku,
b) status kąpieliska w poprzednim sezonie kąpielowym (czynne, nieczynne)
albo wzmianka, że wniosek dotyczy kąpieliska nowo utworzonego,
c) ocena jakości wody i klasyfikacja wody w kąpielisku w poprzednim sezonie
kąpielowym, jeżeli wniosek dotyczy istniejącego kąpieliska,
d) udogodnienia i środki podjęte w celu promowania kąpieli;
3) zgodę właściciela wód oraz właściciela gruntu przylegającego do kąpieliska na
utworzenie kąpieliska.
6. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest niekompletny, wójt, burmistrz
lub prezydent miasta wzywa do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia
wezwania.
7. W przypadku braku uzupełnienia, o którym mowa w ust. 6, w wyznaczonym
terminie wniosek, o którym mowa w ust. 3, pozostawia się bez rozpatrzenia.
8. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przygotowuje projekt uchwały, o której
mowa w ust. 2, obejmujący wykaz planowanych kąpielisk, sporządzony po
rozpatrzeniu wniosków, o których mowa w ust. 3, oraz wykaz wydzielonych
fragmentów wód powierzchniowych, na których planuje utworzyć kąpieliska, dla
których będzie organizatorem.
9. W przypadku gdy organizatorem kąpieliska jest wójt, burmistrz lub prezydent
miasta, przepisy ust. 5 stosuje się odpowiednio.
10. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta podaje do publicznej wiadomości
projekt uchwały, o której mowa w ust. 2, w sposób zwyczajowo przyjęty, określając
formę, miejsce i termin składania uwag oraz propozycji zmian do tego projektu
uchwały, nie krótszy niż 21 dni od dnia podania do publicznej wiadomości.
11. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta rozpatruje uwagi oraz propozycje,
o których mowa w ust. 10, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia upływu terminu
ich składania.
12. Projekt uchwały, o której mowa w ust. 2, wraz z wnioskami, o których mowa
w ust. 3, i dokumentami, o których mowa w ust. 5, wójt, burmistrz lub prezydent
miasta, najpóźniej do dnia 28 lutego, przekazuje do zaopiniowania Wodom Polskim,
właścicielowi wód oraz właściwemu organowi Inspekcji Ochrony Środowiska
i państwowemu powiatowemu lub państwowemu granicznemu inspektorowi
sanitarnemu, a w przypadku kąpieliska położonego na: terenie parku narodowego –
także dyrektorowi parku narodowego, polskich obszarach morskich – także
właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego, śródlądowej drodze wodnej – także
właściwemu dyrektorowi urzędu żeglugi śródlądowej. Wody Polskie, właściciel wód,
właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska, państwowy powiatowy lub
państwowy graniczny inspektor sanitarny,
dyrektor parku narodowego, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej oraz dyrektor
urzędu morskiego wyrażają opinie do przekazanego projektu uchwały, o której mowa
w ust. 2, w terminie 14 dni. Brak opinii w tym terminie uznaje się za wyrażenie opinii
pozytywnej.
13. Na obszarze parku narodowego kąpielisko może zostać utworzone, jeżeli nie
sprzeciwiają się temu postanowienia planu ochrony parku narodowego albo planu
zadań ochronnych oraz zasady udostępniania parku narodowego.
1. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta prowadzi i aktualizuje
ewidencję kąpielisk.
2. W ewidencji kąpielisk zamieszcza się następujące informacje dotyczące
kąpieliska:
1) zawarte w wykazie kąpielisk;
2) o ocenie bieżącej i sezonowej jakości wody w kąpielisku oraz klasyfikacji;
3) o zakazie kąpieli i zaleceniach wydanych przez właściwego państwowego
powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego.
3. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wpisuje kąpieliska lub aktualizuje wpis
do ewidencji kąpielisk w terminie:
1) 14 dni od dnia podjęcia uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 2;
2) 2 dni od dnia zgłoszenia, o którym mowa w ust. 4;
3) 2 dni od dnia otrzymania informacji, o których mowa w art. 41 ust. 2.
4. Organizator kąpieliska jest obowiązany niezwłocznie zgłosić zmianę
posiadanych informacji zawartych w ewidencji kąpielisk.
5. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przechowuje dokumenty stanowiące
podstawę wpisu do ewidencji kąpielisk, w tym wnioski, o których mowa
w art. 37 ust. 3, wraz z załącznikami, oraz zgłoszenia, o których mowa w ust. 4, przez
okres 10 lat od dnia wpisu kąpieliska do tej ewidencji.
6. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany do nieodpłatnego
przekazywania informacji zawartych w ewidencji kąpielisk na wniosek właściciela
wód, właściciela gruntu przylegającego do kąpieliska, właściwego państwowego
powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego lub organów
właściwych w sprawach gospodarowania wodami.
7. Prowadzenie ewidencji kąpielisk i przekazywanie informacji zawartych w tej
ewidencji jest zadaniem z zakresu administracji rządowej.
Art. 39Miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli
1. Miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, funkcjonujące przez okres nie dłuższy niż 30 kolejnych dni w roku kalendarzowym, może zostać utworzone w przypadku, gdy nie jest uzasadnione utworzenie kąpieliska. 2. Utworzenie miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli wymaga zgłoszenia wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwemu ze względu na planowaną lokalizację tego miejsca. Wniesienie tego zgłoszenia oznacza także dokonanie za pośrednictwem wójta, burmistrza lub prezydenta miasta zgłoszenia wodnoprawnego na wyznaczenie miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli w zakresie i na warunkach wskazanych w zgłoszeniu utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli. 3. Organizator może utworzyć miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, jeżeli wójt, burmistrz lub prezydent miasta nie wniesie sprzeciwu, w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, albo przed upływem terminu na wniesienie sprzeciwu przekaże zawiadomienie o braku sprzeciwu. 4. Zgłoszenie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) imię i nazwisko albo nazwę oraz adres i siedzibę organizatora miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
2) nazwę i adres miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli oraz opis granicy miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli na aktualnej mapie topograficznej albo ortofotomapie lub wykaz współrzędnych punktów załamania granicy miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
3) wskazanie długości linii brzegowej miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
4) wskazanie przewidywanej maksymalnej liczby osób korzystających dziennie z miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
5) wskazanie sezonu kąpielowego dla miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, w tym terminów otwarcia i zamknięcia tego miejsca;
6) opis infrastruktury miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, w tym urządzeń sanitarnych i dostępności tego miejsca dla osób niepełnosprawnych;
7) wskazanie sposobu gospodarki odpadami dla miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli. 5. Do zgłoszenia utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1) zgodę właściciela wód oraz właściciela gruntu przylegającego do planowanego miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli na utworzenie miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
2) uzasadnienie braku potrzeby utworzenia kąpieliska;
3) poświadczenia wniesienia opłaty za zgłoszenie wodnoprawne;
4) zgodę właściciela sztucznego zbiornika wodnego, w przypadku gdy utworzenie miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli ma nastąpić na terenie sztucznego zbiornika wodnego. 6. Jeżeli zgłoszenie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, jest niekompletne, wójt, burmistrz lub prezydent miasta wzywa do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. 7. W przypadku niezastosowania się w terminie do wezwania, o którym mowa w ust. 6, wójt, burmistrz lub prezydent miasta wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. 8. Zgłoszenie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 5, wójt, burmistrz lub prezydent miasta przekazuje:
1) w celu przyjęcia zgłoszenia wodnoprawnego organowi właściwemu w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych, jednocześnie informując o tym fakcie organizatora miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
2) do zaopiniowania właściwemu organowi Inspekcji Ochrony Środowiska i państwowemu powiatowemu lub państwowemu granicznemu inspektorowi sanitarnemu, a w przypadku miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli położonego na: terenie parku narodowego ‒ także dyrektorowi parku narodowego, śródlądowej drodze wodnej ‒ także właściwemu dyrektorowi urzędu żeglugi śródlądowej, polskich obszarach morskich ‒ także właściwemu terytorialnie dyrektorowi urzędu morskiego. 9. Właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska, państwowy powiatowy lub państwowy graniczny inspektor sanitarny, dyrektor parku narodowego, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej i dyrektor urzędu morskiego wyrażają opinie do przekazanego zgłoszenia utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zgłoszenia utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli od wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Brak opinii w tym terminie uznaje się za wyrażenie opinii pozytywnej. 10. Do zgłoszenia wodnoprawnego nie stosuje się przepisów art. 421, art. 422 i art. 423 ust. 5 pkt 2 w zakresie odnoszącym się do art. 396 ust. 1 pkt 7 i 8, a dodatkowo:
1) termin na wniesienie sprzeciwu od zgłoszenia wodnoprawnego wynosi 21 dni od dnia otrzymania zgłoszenia wodnoprawnego od wójta, burmistrza lub prezydenta miasta;
2) sprzeciw od zgłoszenia wodnoprawnego doręcza się organizatorowi oraz właściwemu w sprawie zgłoszenia utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta;
3) w przypadku braku wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia wodnoprawnego ‒ organ właściwy w sprawach zgód wodnoprawnych przekazuje w terminie 21 dni od dnia otrzymania zgłoszenia wodnoprawnego od wójta, burmistrza lub prezydenta miasta informację o tym fakcie właściwemu w sprawie zgłoszenia utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organizatorowi. 11. W przypadku gdy decyzja w sprawie wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 423 ust. 5, stanie się prawomocna, umarza się z mocy prawa postępowanie w sprawie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli. 12. Na obszarze parku narodowego miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli może zostać utworzone, jeżeli nie sprzeciwiają się temu postanowienia planu ochrony parku narodowego albo planu zadań ochronnych oraz zasady udostępniania parku narodowego. 13. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wnosi sprzeciw, w przypadku gdy:
1) przemawia za tym ważny interes publiczny;
2) jest uzasadnione utworzenie kąpieliska, w szczególności gdy w sezonie kąpielowym, którego dotyczy zgłoszenie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, na wniosek tego samego organizatora miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli na tym samym terenie lub w jego sąsiedztwie było już utworzone miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli;
3) przemawiają za tym ważne względy:
a) ochrony środowiska,
b) ochrony zdrowia publicznego,
c) bezpieczeństwa osób kąpiących się;
4) utworzenie miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ustalenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, wymagania określone w prze- pisach wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 lub zakazy lub ograniczenia, o których mowa w art. 130 ust. 1 pkt 11 i art. 140 pkt 10. 14. Do terminu, o którym mowa w ust. 3, wlicza się termin na wniesienie sprzeciwu, o którym mowa w ust. 10 pkt 1. 15. Jeżeli wójt, burmistrz lub prezydent miasta nie otrzyma w terminie co najmniej 7 dni przed upływem terminu na wniesienie sprzeciwu, o którym mowa w ust. 13:
1) sprzeciwu w sprawie zgłoszenia wodnoprawnego lub
2) informacji o braku sprzeciwu w sprawie zgłoszenia wodnoprawnego ‒ o których mowa w ust. 10 pkt 2 i 3, termin, o którym mowa w ust. 3, wydłuża się do 7 dni od dnia otrzymania przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta jednego z dokumentów, o których mowa w pkt 1 lub 2. 16. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może przed upływem terminu określonego w ust. 3 przyjąć zgłoszenie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, jeżeli otrzymał informację, o której mowa w ust. 10 pkt 3, o czym niezwłocznie zawiadamia organizatora miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, biorąc pod uwagę stopień skomplikowania sprawy. 17. W przypadku gdy zgłoszenie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w ust. 2, wobec którego nie wniesiono sprzeciwu, nie zostało przyjęte w sposób, o którym mowa w ust. 16, wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje, na wniosek organizatora miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, zaświadczenie o niewniesieniu sprzeciwu.
1. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta prowadzi i aktualizuje ewidencję miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli. 2. W ewidencji miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli zamieszcza się następujące informacje dotyczące miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli:
1) zawarte w zgłoszeniu utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w art. 39 ust. 2;
2) o ocenie bieżącej jakości wody w miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli oraz o zakazie kąpieli i zaleceniach wydanych przez właściwego państwowego powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego. 3. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wpisuje miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli do ewidencji lub aktualizuje wpis w tej ewidencji w terminie:
1) 7 dni od dnia upływu terminu na wniesienie sprzeciwu, o którym mowa w art. 39 ust. 13, albo od dnia wysłania zawiadomienia, o którym mowa w art. 39 ust. 16;
2) 2 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 4;
3) 2 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 41 ust. 2. 4. Organizator miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli jest obowiązany niezwłocznie zgłosić zmianę posiadanych informacji zawartych w ewidencji miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli. 5. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przechowuje dokumentację stanowiącą podstawę do dokonania wpisu do ewidencji miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli, w tym zgłoszenie utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w art. 39 ust. 2, wraz z załącznikami, przez okres 10 lat od dnia dokonania wpisu danego miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli do tej ewidencji. 6. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany do nieodpłatnego przekazywania informacji zawartych w ewidencji miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli na wniosek właściciela wód, właściwego państwowego powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego lub organów właściwych w sprawach gospodarowania wodami. 7. Prowadzenie ewidencji miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli i przekazywanie informacji zawartych w tej ewidencji jest zadaniem z zakresu administracji rządowej.
Art. 40a. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do zgłoszenia utworzenia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, o którym mowa w art. 39 ust. 2, stosuje się przepisy działu II rozdziału 8a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ‒ Kodeks postępowania administracyjnego.
1. Jakość wody w kąpielisku oraz miejscu okazjonalnie
wykorzystywanym do kąpieli powinna odpowiadać wymaganiom określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1.
2. Państwowy powiatowy lub państwowy graniczny inspektor sanitarny jest
obowiązany do nieodpłatnego, niezwłocznego przekazywania wójtowi, burmistrzowi
lub prezydentowi miasta informacji dotyczących oceny jakości wody w kąpielisku
i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli, klasyfikacji wody w kąpielisku
oraz zakazu kąpieli. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta zamieszcza te informacje
odpowiednio w ewidencji kąpielisk lub w ewidencji miejsc okazjonalnie
wykorzystywanych do kąpieli.
3. Państwowy powiatowy lub państwowy graniczny inspektor sanitarny jest
obowiązany do nieodpłatnego, niezwłocznego przekazywania organizatorowi
pochodzących z kontroli urzędowej informacji dotyczących ocen jakości wody
w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli oraz klasyfikacji
wody w kąpielisku.
1. Organizator miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli
wykonuje badanie jakości wody nie
wcześniej niż 10 dni przed dniem rozpoczęcia funkcjonowania tego miejsca oraz
przynajmniej raz w trakcie jego funkcjonowania, a także każdorazowo w przypadku
wzrokowego stwierdzenia zanieczyszczenia wody w miejscu okazjonalnie
wykorzystywanym do kąpieli.
2. Organizator miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli informuje
państwowego powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego
o planowanym terminie wykonania badań jakości wody w miejscu okazjonalnie
wykorzystywanym do kąpieli.
3. Organizator miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli przekazuje,
w terminie nie dłuższym niż 3 dni od dnia otrzymania wyniku badania, właściwemu
państwowemu powiatowemu lub państwowemu granicznemu inspektorowi
sanitarnemu wyniki badań, o których mowa w ust. 1, oraz informacje o wystąpieniu
zmian, które mogą wpływać na pogorszenie jakości wody.
1. Na podstawie wyników badania jakości wody, wykonanych
i dostarczonych przez organizatora miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do
kąpieli, państwowy powiatowy lub państwowy graniczny inspektor sanitarny
dokonuje bieżącej oceny jakości wody, czy spełnia ona wymagania określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1.
2. Jeżeli wyniki badań wykonanych przez organizatora miejsca okazjonalnie
wykorzystywanego do kąpieli wskazują na to, że woda w miejscu okazjonalnie
wykorzystywanym do kąpieli nie spełnia wymagań określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1, właściwy państwowy powiatowy lub
państwowy graniczny inspektor sanitarny przeprowadza kontrolę urzędową, o której
mowa w art. 344 ust. 1 pkt 3.
1. Po podjęciu uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 2, wójt, burmistrz
lub prezydent miasta przedstawia właściwemu państwowemu powiatowemu lub
państwowemu granicznemu inspektorowi sanitarnemu informację o liczbie kąpielisk
i podaje przyczynę zmian liczby kąpielisk w porównaniu do poprzedniego sezonu
kąpielowego.
2. Główny Inspektor Sanitarny przed rozpoczęciem sezonu kąpielowego
przedstawia Komisji Europejskiej informację o liczbie kąpielisk i podaje przyczynę
zmian liczby kąpielisk w porównaniu do poprzedniego sezonu kąpielowego.
3. Do informacji, o której mowa w ust. 1 i 2, dołącza się wykaz kąpielisk.
1. Organizator jest obowiązany oznakować odpowiednio kąpielisko albo
miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli.
2. Jeżeli został wprowadzony stały zakaz kąpieli, o którym mowa
w art. 346 ust. 5, właściwy wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany
oznakować obszar czytelną informacją o zakazie kąpieli.
3. W przypadku zaprzestania prowadzenia przez organizatora kąpieliska lub
miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli tracą one swój status,
a organizator jest obowiązany oznakować obszar czytelną informacją o zaprzestaniu
prowadzenia kąpieliska lub miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli
i usunąć oznakowanie tych miejsc niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od
dnia zamknięcia odpowiednio kąpieliska i miejsca okazjonalnie wykorzystywanego
do kąpieli.
1. Organizatorzy kąpielisk mogą łączyć kąpieliska w przypadku gdy:
1) kąpieliska sąsiadujące ze sobą nie dzieli żadna fizyczna odległość;
2) kąpieliska uzyskały zbliżoną klasyfikację oceny jakości wody w 4 poprzednich
sezonach kąpielowych;
3) profile wody w kąpieliskach wskazują na wspólne czynniki ryzyka lub ich brak.
2. Organizatorzy kąpielisk mogą dokonywać podziału kąpielisk, gdy jest to
uzasadnione jakością wody w kąpielisku lub jego części lub bezpieczeństwem osób
korzystających z kąpieliska.
3. Do łączenia albo podziału kąpielisk przepisy art. 37 ust. 2–12 stosuje się
odpowiednio, z tym że łączenie albo podział kąpielisk wymaga uzasadnienia.
1. Kąpielisko może funkcjonować, jeżeli jakość wody w nim została sklasyfikowana co najmniej jako dostateczna zgodnie z art. 344 ust. 1 pkt 2. 2. Jeżeli jakość wody w kąpielisku została sklasyfikowana jako niedostateczna zgodnie z art. 344 ust. 1 pkt 2, kąpielisko może funkcjonować pod warunkiem podjęcia działań mających na celu:
1) ochronę zdrowia ludzkiego i poprawę jakości wody, w tym wprowadzenia zakazu kąpieli w danym sezonie kąpielowym albo tymczasowego zakazu kąpieli;
2) ustalenie przyczyn nieosiągnięcia dostatecznej klasyfikacji jakości wody w kąpielisku;
3) zapobieżenie, zmniejszenie lub wyeliminowanie przyczyn zanieczyszczenia wody w kąpielisku;
4) przekazanie społeczeństwu informacji dotyczącej jakości wody w kąpielisku w sposób niebudzący wątpliwości co do stwierdzonych zagrożeń. 3. (uchylony) 4. (uchylony) 5. (uchylony) 6. (uchylony) 7. (uchylony)
1. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw
gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania, jakim powinna odpowiadać woda w kąpielisku i miejscu
okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli;
2) zakres badania wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do
kąpieli;
3) metody badania wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do
kąpieli, ze szczególnym uwzględnieniem metod referencyjnych;
4) sposób pobierania, przechowywania i transportu przed analizą próbek wody
z kąpieliska i miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
5) sposób klasyfikacji jakości wody w kąpielisku;
6) sposób oceny jakości wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie
wykorzystywanym do kąpieli;
7) szczegółowy sposób dokumentowania kontroli wewnętrznej, o której mowa
w art. 344 ust. 5;
8) szczegółowy sposób oceny kontroli wewnętrznej, o której mowa
w art. 344 ust. 5.
2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw zdrowia uwzględni ochronę zdrowia publicznego, potrzebę sukcesywnej
poprawy jakości wody w kąpieliskach oraz miejscach okazjonalnie
wykorzystywanych do kąpieli, a także potrzebę dostarczania społeczeństwu
informacji w tym zakresie.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej, ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją kąpielisk oraz miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli,
2) wzór ewidencji kąpielisk oraz ewidencji miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli,
3) sposób oznakowania kąpieliska oraz miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli
– mając na względzie bezpieczeństwo oraz zagrożenia dla zdrowia kąpiących się, a także potrzebę przekazywania społeczeństwu aktualnych informacji o jakości wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli. DZIAŁ III Ochrona wód Rozdział 1 Cel ochrony wód i cele środowiskowe