Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

1. Powołuje się Radę Ochrony Pracy, zwaną dalej „Radą”, jako organ nadzoru w sprawach dotyczących przestrzegania prawa pracy, w tym bezpieczeństwa i higieny pracy, a także legalności zatrudnienia oraz działalności Państwowej Inspekcji Pracy. 2. W skład Rady wchodzi 30 członków, w tym przewodniczący, zastępcy przewodniczącego, sekretarz i członkowie, których powołuje i odwołuje Marszałek Sejmu. Kadencja Rady trwa cztery lata. 3. Członkowie Rady pełnią obowiązki do dnia powołania nowych członków. 4. Członków Rady powołuje się spośród posłów, senatorów i kandydatów zgłoszonych przez Prezesa Rady Ministrów oraz przez organizacje związkowe i organizacje pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z późn. zm.2)), a także przez inne organizacje społeczne zajmujące się problematyką ochrony pracy. Do Rady powołuje się także ekspertów i przedstawicieli nauki. 5. W skład Rady nie można powołać pracownika Państwowej Inspekcji Pracy, chyba że korzysta on z urlopu bezpłatnego udzielonego w celu wykonywania funkcji z wyboru.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 568 i 2157, z 2021 r. poz. 2445, z 2022 r. poz. 2666 oraz z 2023 r. poz. 1586 i 1723. 6. Zasady reprezentacji w Radzie oraz wysokość diety członków Rady za udział w jej pracach określa Marszałek Sejmu w drodze zarządzenia. 7. Do zadań Rady należy wyrażanie stanowiska w sprawach z zakresu działania Państwowej Inspekcji Pracy, w szczególności dotyczących:
1) programów działalności i zadań Państwowej Inspekcji Pracy;
2) okresowych ocen działalności Państwowej Inspekcji Pracy oraz wniosków wynikających z tych ocen;
3) problemów ochrony pracy o zasięgu ogólnokrajowym. 8. Rada wyraża opinię o kandydatach na stanowiska Głównego Inspektora Pracy i jego zastępców oraz okręgowych inspektorów pracy. 9. Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, zatwierdzonego przez Marszałka Sejmu.

1. Główny Inspektor Pracy nadaje uprawnienia rzeczoznawcy do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy na wniosek Komisji Kwalifikacyjnej do Oceny Kandydatów na Rzeczoznawców, zwanej dalej „Komisją”, oraz prowadzi centralny rejestr wydanych uprawnień. 2. Uprawnienia rzeczoznawcy do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, zwanego dalej „rzeczoznawcą”, mogą być nadane osobie, która:
1) ukończyła wyższe studia techniczne;
2) legitymuje się co najmniej 5-letnią praktyką zawodową w zakresie ukończonego kierunku studiów;
3) ukończyła kurs przygotowujący do opiniowania projektów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii, przeprowadzony przez podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora Pracy, według programu zatwierdzonego przez Głównego Inspektora Pracy;
4) złożyła, z wynikiem pozytywnym, egzamin przed Komisją. 3. Nadane uprawnienia upoważniają rzeczoznawcę do opiniowania projektów nowo budowanych lub przebudowywanych obiektów budowlanych albo ich części, w których przewiduje się pomieszczenia pracy, pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii. 4. Główny Inspektor Pracy, z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego okręgowego inspektora pracy, może cofnąć uprawnienia rzeczoznawcy w przypadku wydania przez niego opinii naruszającej w sposób rażący przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy. Główny Inspektor Pracy może także cofnąć uprawnienia rzeczoznawcy na wniosek okręgowego inspektora pracy, właściwego ze względu na lokalizację obiektu budowlanego, w przypadku stwierdzenia podczas odbioru tego obiektu lub jego eksploatacji, że w opinii wydanej przez rzeczoznawcę nie uwzględniono istotnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Decyzja o cofnięciu uprawnień rzeczoznawcy powinna być podjęta po uprzednim rozpatrzeniu jego wyjaśnień. 5. Członków Komisji, na 4-letnią kadencję, powołuje Główny Inspektor Pracy w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy spośród kandydatów zgłoszonych przez:
1) Główny Urząd Nadzoru Budowlanego,
2) organizacje techniczne, stowarzyszenia zawodowe, izby samorządu zawodowego określone w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 551) oraz spośród przedstawicieli nauki i pracowników Państwowej Inspekcji Pracy. W skład Komisji wchodzi 8 osób. 6. Główny Inspektor Pracy w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy może odwołać członka Komisji:
1) na wniosek podmiotu, który zgłosił jego kandydaturę;
2) w przypadku systematycznego nieuczestniczenia w pracach Komisji. 7. Członkowie Komisji otrzymują za udział w pracach Komisji wynagrodzenie, a także diety i zwrot kosztów podróży na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878 i 1222). 8. Koszty związane z przygotowaniem kandydatów na rzeczoznawców, podnoszeniem kwalifikacji przez rzeczoznawców oraz nadawaniem uprawnień rzeczoznawcom, ustalone przez Głównego Inspektora Pracy, ponosi odpowiednio kandydat na rzeczoznawcę lub rzeczoznawca. 9. Minister właściwy do spraw pracy po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Pracy określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki oraz tryb nadawania i cofania uprawnień rzeczoznawców, a także wymagania dotyczące przygotowania kandydatów na rzeczoznawców i podnoszenia kwalifikacji przez rzeczoznawców, biorąc pod uwagę poziom wykształcenia, dotychczasową praktykę zawodową w zakresie opiniowania projektów obiektów budowlanych, a także konieczność okresowego szkolenia;
2) zakres nadawanych uprawnień, o którym mowa w ust. 3, wzór uprawnień rzeczoznawcy, wzór klauzuli i pieczęci imiennej oraz wzór rejestru opiniowanych projektów, biorąc pod uwagę rodzaj budownictwa i podział na grupy projektowe;
3) wymagania dotyczące opinii rzeczoznawców o projektach nowo budowanych lub przebudowywanych obiektów budowlanych albo ich części, w których przewiduje się wykonywanie pracy, oraz tryb postępowania odwoławczego od tych opinii, biorąc pod uwagę specyfikę, charakter i przeznaczenie obiektu budowlanego, a także zgodność przyjętych rozwiązań z obowiązującymi przepisami i normami;
4) tryb powoływania i odwoływania członków Komisji, sposób działania tej Komisji i przeprowadzania egzaminu, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania Komisji;
5) wysokość wynagrodzenia członków Komisji, biorąc pod uwagę zakres wykonywanych czynności. Rozdział 2 Zadania Państwowej Inspekcji Pracy

1. Do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy:
1) nadzór i kontrola przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, czasu pracy, urlopów, uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem, zatrudniania młodocianych i osób niepełnosprawnych;
2) (uchylony)
3) kontrola legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, wykonywania działalności oraz kontrola przestrzegania obowiązku:
a) (uchylona)
b) (uchylona)
c) (uchylona)
d) dokonania wpisu do rejestru agencji zatrudnienia działalności, której prowadzenie jest uzależnione od uzyskania wpisu do tego rejestru,
e) prowadzenia agencji zatrudnienia zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620),
f) prowadzenia działalności przez podmioty, o których mowa w art. 306 ust. 1, oraz podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 306 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, zgodnie z warunkami określonymi w art. 306 ust. 3, art. 319, art. 321, art. 325 i art. 338 ust. 2 i 3 tej ustawy;
4) kontrola legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej oraz wykonywania pracy przez cudzoziemców;
5) (uchylony)
5a) kontrola spełniania przez wyroby wymagań, kontrola w zakresie stwarzania przez wyroby zagrożenia oraz kontrola w zakresie niezgodności formalnych, w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2022 r. poz. 1854 oraz z 2024 r. poz. 1089), w odniesieniu do wyrobów przeznaczonych do stosowania u pracodawców, z wyłączeniem wyrobów podlegających kontroli innych właściwych organów nadzoru rynku w rozumieniu tej ustawy, oraz prowadzenie postępowań w tych sprawach;
6) kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku pod względem spełniania przez nie zasadniczych lub innych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, określonych w odrębnych przepisach;
6a) nadzór nad spełnianiem przez pracodawców obowiązków określonych w art. 35 oraz art. 37 ust. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1907/2006”, zgodnie z odrębnymi przepisami dotyczącymi ochrony pracy, w zakresie swoich kompetencji;
6b) nadzór nad przestrzeganiem warunków stosowania substancji określonych przez Europejską Agencję Chemikaliów na podstawie art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1907/2006, w zakresie swoich kompetencji;
7) podejmowanie działań polegających na zapobieganiu i ograniczaniu zagrożeń w środowisku pracy, a w szczególności:
a) badanie okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz kontrola stosowania środków zapobiegających tym wypadkom,
b) analizowanie przyczyn chorób zawodowych oraz kontrola stosowania środków zapobiegających tym chorobom,
c) inicjowanie prac badawczych w dziedzinie przestrzegania prawa pracy, a w szczególności bezpieczeństwa i higieny pracy,
d) inicjowanie przedsięwzięć w sprawach ochrony pracy w rolnictwie indywidualnym,
e) udzielanie porad służących ograniczaniu zagrożeń dla życia i zdrowia pracowników, a także w zakresie przestrzegania prawa pracy,
f) podejmowanie działań prewencyjnych i promocyjnych zmierzających do zapewnienia przestrzegania prawa pracy;
8) współdziałanie z organami ochrony środowiska w zakresie kontroli przestrzegania przez pracodawców przepisów o przeciwdziałaniu zagrożeniom dla środowiska;
9) kontrola:
a) przestrzegania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy, o których mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U. z 2022 r. poz. 546) oraz określonych w zezwoleniach na prowadzenie zakładów inżynierii genetycznej i w zgodach na zamknięte użycie mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych oraz w zgodach na zamknięte użycie organizmów genetycznie zmodyfikowanych, w tym w zakresie:
– oznakowania zakładu inżynierii genetycznej lub jego części,
– środków bezpieczeństwa związanych z daną kategorią zamkniętego użycia,
– urządzeń używanych podczas zamkniętego użycia w odniesieniu do danej kategorii zamkniętego użycia określonej w zezwoleniu na prowadzenie zakładu inżynierii genetycznej oraz w zgodzie na zamknięte użycie,
b) prowadzonej dokumentacji dotyczącej zamkniętego użycia mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych lub organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeprowadzanego w zakładzie inżynierii genetycznej, jeżeli dokumentacja ta zawiera informacje mające związek z bezpieczeństwem i higieną pracy;
9a) kontrola wykazu stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, oraz kontrola ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o których mowa w art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 164 i 1667 oraz z 2024 r. poz. 1243);
10) opiniowanie projektów aktów prawnych z zakresu prawa pracy; [11) prawo wnoszenia powództw, a za zgodą osoby zainteresowanej – uczestnictwo w postępowaniu przed sądem pracy, w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy;] <11) wnoszenie powództwa na rzecz obywateli w sprawach o ustalenie istnienia Nowe brzmienie pkt 11 w ust. 1 w lub treści stosunku pracy, a także wstępowanie, za zgodą powoda, do art. 10 wejdzie w życie z dn. postępowania w tych sprawach w każdym jego stadium;> 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz.
12) wydawanie i cofanie zezwoleń w przypadkach, o których mowa w art. 3045 473). ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;
13) (uchylony)
14) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2024 r. poz.
73);
14a) udzielanie porad w celu wspierania równego traktowania obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy korzystają z prawa do swobodnego przepływu pracowników, oraz członków ich rodzin w zakresie:
a) dostępu do zatrudnienia,
b) warunków zatrudnienia i pracy, w szczególności w odniesieniu do wynagrodzenia, rozwiązania umowy, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz, w przypadku utraty pracy, powrotu do pracy lub ponownego zatrudnienia,
c) dostępu do przywilejów socjalnych i podatkowych,
d) zasad członkostwa w związkach zawodowych oraz korzystania z czynnego i biernego prawa wyborczego do przedstawicielstw pracowniczych, w tym organów związków zawodowych i rad pracowników,
e) dostępu do szkoleń,
f) dostępu do zasobów mieszkaniowych,
g) dostępu do kształcenia, nauki zawodu oraz szkolenia zawodowego dla dzieci pracowników,
h) pomocy udzielanej przez urzędy pracy; 14aa) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym (Dz. U. poz. 1523 oraz z 2024 r. poz. 1544);
14b) ściganie wykroczeń, o których mowa w art. 106–108 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 427), oraz udział w postępowaniu w sprawach dotyczących tych wykroczeń w charakterze oskarżyciela publicznego;
15) ściganie wykroczeń przeciwko prawom pracownika określonych w Kodeksie pracy, wykroczeń, o których mowa w art. 362–365 i art. 367 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, oraz wykroczeń, o których mowa w art. 84 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 621), a także innych wykroczeń, gdy ustawy tak stanowią oraz udział w postępowaniu w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego;
15a) kontrola spełniania obowiązków, o których mowa w art. 23r ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834 i
859), w zakresie paliw ciekłych w ramach wykonywania kontroli, o której mowa w pkt 1;
15b) kontrola wypłacania wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667);
15c) kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni (Dz. U. z 2024 r. poz. 449), w zakresie powierzania pracownikowi lub zatrudnionemu wykonywania pracy w handlu lub wykonywania czynności związanych z handlem w placówkach handlowych;
15d) kontrola spełniania obowiązków wynikających z ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, w szczególności:
a) obowiązku zawierania umów o prowadzenie PPK i umów o zarządzanie PPK,
b) dokonywania wpłat do PPK;
15e) kontrola przestrzegania wymogów warunkowości społecznej w rozumieniu art. 2 pkt 31a ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1741 oraz z 2025 r. poz. 321);
16) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie i przepisach szczególnych. 1a. Państwowa Inspekcja Pracy współpracuje z ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych przy określaniu – na podstawie oceny ryzyka powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – sektorów działalności na poziomie sekcji, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD), o szczególnym natężeniu tego zjawiska. 2. Do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy ponadto nadzór i kontrola zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy:
1) osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy oraz osobom wykonującym na własny rachunek działalność gospodarczą w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub przedsiębiorcę, niebędącego praco- dawcą, na rzecz którego taka praca jest świadczona;
2) przez podmioty organizujące pracę wykonywaną przez osoby fizyczne na innej podstawie niż stosunek pracy, w ramach prac społecznie użytecznych;
3) osobom przebywającym w zakładach karnych i zakładach poprawczych, wykonującym pracę, a także żołnierzom w służbie czynnej, wykonującym powierzone im prace. 3. Państwowa Inspekcja Pracy sprawuje także nadzór i kontrolę zapewnienia przez pracodawcę bezpiecznych i higienicznych warunków zajęć odbywanych na jego terenie przez studentów i uczniów niebędących pracownikami. 4. Państwowa Inspekcja Pracy może podejmować działania w zakresie prowadzenia badań i pomiarów oraz analizowania zagrożeń powodowanych przez czynniki szkodliwe i uciążliwe w środowisku pracy.

<1.> W razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub Oznaczenie ust. 1 przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej w art. 11 wejdzie w życie z dn. Inspekcji Pracy są uprawnione odpowiednio do: 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz.
1) nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie 473). w przypadku, gdy naruszenie dotyczy przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) nakazania: wstrzymania prac lub działalności, gdy naruszenie powoduje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia pracowników lub innych osób wykonujących te prace lub prowadzących działalność; skierowania do innych prac pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych, szkodliwych lub niebezpiecznych albo pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy przy pracach niebezpiecznych, jeżeli pracownicy ci lub osoby nie posiadają odpowiednich kwalifikacji; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu;
3) nakazania wstrzymania eksploatacji maszyn i urządzeń w sytuacji, gdy ich eksploatacja powoduje bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu;
4) zakazania wykonywania pracy lub prowadzenia działalności w miejscach, w których stan warunków pracy stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu;
5) nakazania, w przypadku stwierdzenia, że stan bezpieczeństwa i higieny pracy zagraża życiu lub zdrowiu pracowników lub osób fizycznych wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy, w tym osób wykonujących na własny rachunek działalność gospodarczą, zaprzestania prowadzenia działalności bądź działalności określonego rodzaju;
6) nakazania ustalenia, w określonym terminie, okoliczności i przyczyn wypadku;
6a) nakazania wykonania badań i pomiarów czynników szkodliwych i uciążliwych w środowisku pracy w przypadku naruszenia trybu, metod, rodzaju lub częstotliwości wykonania tych badań i pomiarów lub konieczności stwierdzenia wykonywania pracy w szczególnych warunkach;
7) nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu; <7a) stwierdzania, w drodze decyzji, istnienia stosunku pracy, w sytuacji kiedy Dodany pkt 7a i zawarto umowę cywilnoprawną lub kiedy osoba faktycznie świadczy pracę nowe brzmienie pkt 8 w ust. 1 w za wynagrodzeniem w warunkach, w których zgodnie z art. 22 § 1 ustawy art. 11 wejdą w życie z dn. z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy powinna być zawarta umowa 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. o pracę, przy czym warunkiem wydania decyzji jest niewykonanie 473). polecenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 2. Art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się;> [8) skierowania wystąpienia lub wydania polecenia, w razie stwierdzenia innych naruszeń niż wymienione w pkt 1–7, w sprawie ich usunięcia, a także wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do osób winnych.] <8) skierowania wystąpienia lub wydania polecenia w razie stwierdzenia innych naruszeń niż wymienione w pkt 1–7, a także wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do osób odpowiedzialnych.> Dodany ust. 2 w <2. Właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy, po umożliwieniu stronom art. 11 wejdzie w życie z dn. stosunku prawnego zajęcia stanowiska, są uprawnione również do wydania 8.07.2026 r. (Dz. polecenia usunięcia naruszeń dotyczących: U. z 2026 r. poz.
473).
1) funkcjonowania umowy cywilnoprawnej lub
2) niezawarcia umowy o pracę – w sytuacji gdy w stosunku prawnym łączącym strony dominują cechy stosunku pracy określone w art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.>

Art. 11a. Właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do nakazania pracodawcy:
1) umieszczenia stanowiska pracy, na którym są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w wykazie stanowisk pracy, o którym mowa w art. 41 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, wykreślenia go z wykazu oraz sporządzenia korekty wpisu dokonanego w tym wykazie;
2) umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, wykreślenia go z ewidencji oraz sporządzenia korekty wpisu dokonanego w tej ewidencji.

Art. 11b. Właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do skierowania wystąpienia lub wydania polecenia w sprawie wypłacenia wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Kontroli Państwowej Inspekcji Pracy podlegają: [1) pracodawcy – a w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz kontroli legalności zatrudnienia także niebędący pracodawcami przedsiębiorcy i inne jednostki organizacyjne – na rzecz których jest świadczona praca przez osoby fizyczne, w tym przez osoby wykonujące na własny rachunek działalność gospodarczą, bez względu na podstawę świadczenia tej pracy,] <1) pracodawcy – a w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, kontroli Nowe brzmienie legalności zatrudnienia oraz zawierania umów cywilnoprawnych pkt 11 w art. 13 wejdzie w życie z w warunkach, w których zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. 1974 r. – Kodeks pracy powinna być zawarta umowa o pracę, także poz. 473). niebędący pracodawcami przedsiębiorcy i inne jednostki organizacyjne – na rzecz których jest lub w okresie roku poprzedzającego dzień rozpoczęcia kontroli była świadczona praca przez osoby fizyczne, w tym przez osoby wykonujące na własny rachunek działalność gospodarczą, bez względu na podstawę świadczenia pracy,>
2) podmioty świadczące usługi pośrednictwa pracy oraz pracy tymczasowej w rozumieniu art. 305 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia – w zakresie przestrzegania obowiązków, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. d i e,
3) podmioty, o których mowa w art. 306 ust. 1, oraz podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 306 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia – w zakresie przestrzegania warunków określonych w art. 306 ust. 3, art. 319, art. 321, art. 325 i art. 338 ust. 2 i 3 tej ustawy,
3a) przedsiębiorcy, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni,
4) pracodawcy delegujący pracowników na terytorium RP w zakresie określonym w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług,
4a) przewoźnicy drogowi delegujący kierowców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz kierowcy delegowani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie określonym w ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym,
4b) przewoźnicy drogowi z państwa trzeciego delegujący kierowców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz kierowcy delegowani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa trzeciego, w zakresie określonym w ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym, [5) przedsiębiorcy albo inne jednostki organizacyjne, na rzecz których w ramach prowadzonej przez te podmioty działalności jest wykonywane zlecenie lub są świadczone usługi przez przyjmującego zlecenie lub świadczącego usługi – w zakresie wypłacania takim osobom wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę,] <5) przedsiębiorcy i inne jednostki organizacyjne, na rzecz których w ramach Nowe brzmienie prowadzonej przez te podmioty działalności: pkt 5 w art. 13 wejdzie w życie z
a) jest lub w okresie roku poprzedzającego dzień rozpoczęcia kontroli dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. było wykonywane zlecenie, poz. 473).
b) są lub w okresie roku poprzedzającego dzień rozpoczęcia kontroli były świadczone usługi przez przyjmującego zlecenie lub świadczącego usługi
– w zakresie wypłacania takim osobom wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę,>
6) podmioty zatrudniające, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych – w zakresie obowiązków wynikających z przepisów tej ustawy
– zwani dalej „podmiotami kontrolowanymi”.

1. Państwowa Inspekcja Pracy przy realizacji zadań współdziała ze związkami zawodowymi, organizacjami pracodawców, organami samorządu załogi, radami pracowników, społeczną inspekcją pracy, publicznymi służbami zatrudnienia w rozumieniu przepisów o rynku pracy i służbach zatrudnienia, podmiotem, o którym mowa w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. z 2025 r. poz. 1452 oraz z 2026 r. poz. 160), oraz z organami administracji państwowej, w szczególności z organami nadzoru i kontroli nad warunkami pracy oraz organami Krajowej Administracji Skarbowej, a także z Policją, Strażą Graniczną, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, organami samorządu terytorialnego i Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. 2. Państwowa Inspekcja Pracy jest uprawniona do nieodpłatnego korzystania z danych zgromadzonych:
1) w Centralnym Rejestrze Podmiotów – Krajowej Ewidencji Podatników;
1a) w rejestrze podatników VAT;
2) w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) prowadzonym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; [3) przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na koncie ubezpieczonego i koncie płatnika składek, o których mowa odpowiednio w art. 40 i 45 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497, 863 i 1243), w zakresie podlegania ubezpieczeniom społecznym, a także danych o wypadkach przy pracy uzyskanych na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2189 oraz z 2024 r. poz.
1243);] <3) przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w zakresie niezbędnym do realizacji Nowe brzmienie zadań Państwowej Inspekcji Pracy;> pkt 3 w ust. 2 w art. 14 wejdzie w
4) w Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności (RCI PESEL); życie z dn. 8.07.2026 r. (Dz.
5) (uchylony) U. z 2026 r. poz.
473).
6) w Krajowym Rejestrze Sądowym;
7) w Krajowym Rejestrze Karnym. 3. Państwowa Inspekcja Pracy może, na wniosek związków zawodowych, prowadzić szkolenie i instruktaż oraz udzielać pomocy w szkoleniu społecznych inspektorów pracy, a także podejmować działania na rzecz doskonalenia i zwiększenia skuteczności działania społecznej inspekcji pracy. 4. Państwowa Inspekcja Pracy ma prawo – w uzasadnionych przypadkach – występować do organów administracji publicznej, w tym naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb administracji skarbowej, a także Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz innych właściwych podmiotów z wnioskiem o udzielenie informacji niezbędnych do udzielenia porad, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 14a. 5. Podmioty, o których mowa w ust. 4, mają obowiązek udzielenia informacji, o których mowa w tym przepisie, w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku Państwowej Inspekcji Pracy, chyba że udzielenie informacji przez te podmioty wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub kontroli. O przyczynach opóźnienia podmiot informuje niezwłocznie Państwową Inspekcję Pracy. <Art. 14a. Państwowa Inspekcja Pracy udostępnia Zakładowi Ubezpieczeń Dodany art. 14a i Społecznych: art. 14b wejdą w życie z dn.
1) ustalone podczas kontroli dane podmiotu kontrolowanego obejmujące: 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz.
a) numer identyfikacji podatkowej (NIP), 473).
b) numer z krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON),
c) nazwę,
d) adres siedziby, w tym miejsca wykonywania pracy, jeżeli podmiotem powierzającym pracę jest agencja zatrudnienia,
e) datę kontroli,
f) wysokość kwoty wskazanej w nakazie inspektora pracy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7;
2) ustalone podczas kontroli dane osób wykonujących pracę obejmujące:
a) imię i nazwisko,
b) numer PESEL, a jeżeli nie nadano numeru PESEL – rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości,
c) obywatelstwo,
d) okres wykonywanej pracy,
e) rodzaj zawartej umowy
– w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 68 ust. 1 pkt 1 i 6, art. 68ac oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 199, 252, 426 i 473).

Art. 14b. 1. Na wniosek podmiotu wskazanego w art. 13 pkt 1–6, Główny Inspektor Pracy wydaje interpretację indywidualną w zakresie stosowania przepisów prawa pracy dotyczących ustalenia, czy przedstawiony we wniosku stosunek prawny stanowi stosunek pracy w rozumieniu art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, które w dniu złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej są przedmiotem toczącego się postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy Państwowej Inspekcji Pracy lub Zakład Ubezpieczeń Społecznych. 2. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zawiera:
1) dane identyfikujące wnioskodawcę;
2) opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego;
3) wskazanie przepisów, które mają być przedmiotem interpretacji indywidualnej;
4) przedstawienie stanowiska wnioskodawcy w sprawie;
5) dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 6;
6) dokumenty lub inne dowody potwierdzające przedstawione okoliczności, jeżeli wnioskodawca takimi dysponuje. 3. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa oraz ich wykładni. 4. Interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej zwłoki, niepóźniej niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. 5. Wydanie interpretacji indywidualnej nie wyłącza możliwości oceny przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Pracy rzeczywistego charakteru stosunku prawnego w toku kontroli, jeżeli ustalony w jej trakcie stan faktyczny różni się od opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. 6. Wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Opłatę wnosi się wraz ze złożeniem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. 7. Jeżeli wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów określonych w ust. 2 i 6, wzywa się wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania. Jeżeli braki nie zostaną usunięte w tym terminie, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej pozostawia się bez rozpoznania. 8. Wydanie interpretacji indywidualnej następuje w drodze decyzji, od której służy odwołanie na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 468). 9. Interpretacja indywidualna zawiera opis przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz wskazanie stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym oraz z pouczeniem o prawie wniesienia odwołania. 10. Jeżeli w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej są przedstawione odrębne stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe, pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. 11. Opłata za wydanie interpretacji indywidualnej stanowi przychód Państwowej Inspekcji Pracy. 12. Opłata za wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie, jeżeli:
1) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przed rozpoznaniem zostanie wycofany w całości;
2) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przed rozpoznaniem zostanie wycofany w części odnoszącej się do przedstawionego w nim odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego – w odpowiedniej części;
3) została uiszczona w kwocie wyższej od należnej – w odpowiedniej części;
4) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej będzie pozostawiony bez rozpoznania w całości. 13. Zwrot nienależnej opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej następuje niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. 14. Jeżeli interpretacja indywidualna została doręczona za pomocą środków komunikacji elektronicznej, uważa się ją za wydaną z zachowaniem terminu, o którym mowa w ust. 4. 15. Główny Inspektor Pracy niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Głównego Inspektora Pracy interpretację indywidualną po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w jej treści. W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności interpretacji indywidualnej Główny Inspektor Pracy niezwłocznie usuwa ją z Biuletynu Informacji Publicznej i zamieszcza adnotację o przyczynie usunięcia. Jeżeli interpretacja indywidualna zostanie zmieniona, Główny Inspektor Pracy niezwłocznie zamieszcza zmienioną interpretację indywidualną oraz adnotację o przyczynie zmiany w Biuletynie Informacji Publicznej. 16. Interpretacja indywidualna nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, z tym że wnioskodawca nie może być obciążony sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji indywidualnej. 17. Interpretacja indywidualna jest wiążąca dla organów Państwowej Inspekcji Pracy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w razie zmiany okoliczności sprawy. 18. Wydana interpretacja indywidualna jest przekazywana niezwłocznie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych oraz Krajowej Administracji Skarbowej.>

1. Do zakresu działania Głównego Inspektora Pracy należy:
1) kierowanie działalnością Głównego Inspektoratu Pracy i okręgowych inspektorów pracy;
2) rozpatrywanie odwołań od decyzji okręgowych inspektorów pracy; [3) opracowywanie rocznych i wieloletnich programów działania Państwowej Inspekcji Pracy;] Nowe brzmienie <3) opracowywanie rocznych i wieloletnich programów działania Państwowej pkt 3 w ust. 1 w art. 18 wejdzie w Inspekcji Pracy dotyczących ukierunkowanych kontroli na podstawie życie z dn. 8.07.2026 r. (Dz. analizy ryzyka;> U. z 2026 r. poz.
4) sprawowanie ogólnego nadzoru nad: 473).
a) przestrzeganiem prawa pracy oraz przedkładanie właściwym organom ocen, opinii i wniosków w tej dziedzinie,
b) postępowaniem mandatowym w sprawach o wykroczenia, o których mowa w art. 17 § 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2024 r. poz. 977 i 1544);
5) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących prawa pracy oraz inicjowanie prac legislacyjnych w tej dziedzinie;
6) inicjowanie przedsięwzięć w zakresie wdrażania postępu technicznego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;
7) przedstawianie wniosków w sprawach nauczania i szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, organizowanie i prowadzenie szkolenia inspektorów pracy oraz nadzór nad działalnością Ośrodka;
8) prowadzenie działalności wydawniczej i promocyjnej w zakresie ochrony pracy;
9) udział w pracach komisji rządowych badających wypadki przy pracy;
10) sporządzanie i przedkładanie informacji i sprawozdań, o których mowa w ust. 3;
11) nadawanie i cofanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, o których mowa w art. 9; Dodany pkt 12 w <12) wydawanie interpretacji indywidualnych w drodze decyzji.> ust. 1 w art. 18 wejdzie w życie z 2. Główny Inspektor Pracy udostępnia ministrowi właściwemu do spraw pracy dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. zbiorcze wyniki kontroli oraz oceny przestrzegania prawa pracy, w tym przepisów poz. 473). dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy oraz legalności zatrudnienia. 2a. Główny Inspektor Pracy jest obowiązany do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw pracy oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, nie później niż do dnia 30 kwietnia następnego roku, zbiorczych wyników kontroli, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4, w zakresie dotyczącym powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwzględnieniem liczby przeprowadzonych w poprzednim roku kontroli oraz procentowego udziału podmiotów powierzających wykonywanie pracy cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w każdym sektorze, o którym mowa w art. 10 ust. 1a. 3. Główny Inspektor Pracy przedstawia Sejmowi oraz Radzie Ministrów, nie później niż do dnia 30 czerwca następnego roku kalendarzowego, informacje z działalności Państwowej Inspekcji Pracy oraz coroczne sprawozdanie z jej działalności wraz z wynikającymi z tej działalności wnioskami dotyczącymi przestrzegania prawa pracy, przepisów ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia w zakresie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz przepisów ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 4, przez podmioty kontrolowane i organy sprawujące nadzór nad przedsiębiorstwami lub innymi jednostkami organizacyjnymi państwowymi albo samorządowymi. 4. Sprawozdanie roczne, o którym mowa w ust. 3, Główny Inspektor Pracy przedstawia Radzie Ochrony Pracy oraz podaje do wiadomości publicznej. 5. Główny Inspektor Pracy wykonuje swoje zadania przy pomocy podległego mu Głównego Inspektoratu Pracy. 6. Główny Inspektor Pracy dokonuje czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wobec pracowników Głównego Inspektoratu Pracy oraz pracowników nadzorujących lub wykonujących czynności kontrolne. 7. Główny Inspektor Pracy może upoważnić okręgowego inspektora pracy do dokonywania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wobec pracowników okręgowego inspektoratu pracy nadzorujących lub wykonujących czynności kontrolne. 8. Główny Inspektor Pracy:
1) opracowuje wieloletnią strategię budowania zdolności i poprawy warunków pracy Państwowej Inspekcji Pracy, obejmującą w szczególności:
a) rozwiązanie problemu nieobsadzonych etatów,
b) wprowadzenie narzędzi informatycznych na potrzeby skutecznych kontroli,
c) opracowanie:
– metod zarządzania i narzędzi oceny ryzyka, aby kontrole były ukierunkowane i skuteczne,
– planu szkoleń dla pracowników w zakresie wdrażania nowych przepisów, standardów operacyjnych i narzędzi informatycznych;
2) przedkłada strategię do zatwierdzenia Radzie Ochrony Pracy. 9. Rada Ochrony Pracy zatwierdza strategię, o której mowa w ust. 8, w terminie 14 dni od dnia jej przekazania przez Głównego Inspektora Pracy. Brak stanowiska Rady Ochrony Pracy w terminie 14 dni oznacza zatwierdzenie strategii. Termin ten dotyczy każdego kolejnego rozpatrzenia tej strategii w brzmieniu zmienionym po zgłoszeniu przez Radę Ochrony Pracy uwag.

1. Do zakresu działania okręgowego inspektora pracy należy w szczególności:
1) kierowanie działalnością okręgowego inspektoratu pracy, nadzór nad działalnością inspektorów pracy oraz koordynacja ich działalności;
2) dokonywanie podziału zadań między inspektorów pracy z uwzględnieniem ich kwalifikacji zawodowych;
3) zatwierdzanie planów pracy, sporządzanych przez inspektorów pracy; [4) wydawanie decyzji, o których mowa w art. 11 pkt 5;] <4) wydawanie decyzji w sprawach, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 5 i 7a;> <4a) wnoszenie powództwa na rzecz obywateli w sprawach o ustalenie istnienia Nowe brzmienie lub treści stosunku pracy, a także wstępowanie, za zgodą powoda, do pkt 4 i dodany pkt 4a w ust. 1 w postępowania w tych sprawach w każdym jego stadium;> art. 19 wejdą w życie z dn.
5) rozpatrywanie odwołań od nakazów i innych decyzji inspektorów pracy; 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz.
6) prowadzenie ewidencji pracodawców działających na obszarze jego właściwości 473). terytorialnej;
7) sporządzanie okresowych sprawozdań z działalności okręgowego inspektoratu pracy;
8) powiadamianie marszałka właściwego województwa o stwierdzonych przypadkach naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w przepisach o rynku pracy i służbach zatrudnienia;
9) powiadamianie właściwego starosty o stwierdzonych przypadkach naruszenia przepisów o rynku pracy i służbach zatrudnienia przez podmiot kontrolowany oraz przepisów o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. <1a. Okręgowy inspektor pracy informuje właściwe organy podatkowe o: Dodany ust. 1a w
1) przekazaniu do sądu powszechnego odwołania od decyzji, o której mowa art. 19 wejdzie w życie z dn. w art. 11 ust. 1 pkt 7a, oraz uprawomocnieniu się orzeczenia sądu w sprawie 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. tej decyzji; 473).
2) wniesieniu powództwa, o którym mowa w art. 33a ust. 3, oraz uprawomocnieniu się orzeczenia sądu wydanego w wyniku wniesienia tego powództwa.> 2. Okręgowy inspektor pracy wykonuje swoje zadania przy pomocy okręgowego inspektoratu pracy. 3. Okręgowy inspektor pracy dokonuje czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wobec pracowników okręgowego inspektoratu pracy, z wyłączeniem pracowników, o których mowa w art. 18 ust. 6.

1. W toku postępowania kontrolnego inspektor pracy ma prawo:
1) swobodnego wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń podmiotu kontrolowanego;
2) przeprowadzania oględzin obiektów, pomieszczeń, stanowisk pracy, maszyn i urządzeń oraz przebiegu procesów technologicznych i pracy; <2a) żądania od podmiotu kontrolowanego – w uzasadnionych przypadkach, Dodany pkt 2a w jeżeli nie stoi to w sprzeczności z celem kontroli – przeprowadzenia ust. 1 w art. 23 wejdzie w życie z transmisji online umożliwiającej kontrolę dokumentów, wysłuchanie strony dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. oraz przesłuchanie podmiotu kontrolowanego przy zastosowaniu poz. 473). dostępnych urządzeń technicznych umożliwiających przekaz telekomunikacyjny, w szczególności urządzeń umożliwiających dwukierunkową łączność, pozwalających na odbiór obrazu lub obrazu i dźwięku w czasie rzeczywistym między uczestnikami czynności kontrolnej;>
3) żądania od podmiotu kontrolowanego oraz od wszystkich pracowników lub osób, które są lub były zatrudnione, albo które wykonują lub wykonywały pracę na jego rzecz na innej podstawie niż stosunek pracy, w tym osób wykonujących na własny rachunek działalność gospodarczą, a także osób korzystających z usług agencji zatrudnienia, pisemnych i ustnych informacji w sprawach objętych kontrolą oraz wzywania i przesłuchiwania tych osób w związku z przeprowadzaną kontrolą;
4) żądania okazania dokumentów dotyczących budowy, przebudowy lub modernizacji oraz uruchomienia zakładu pracy, planów i rysunków technicznych, dokumentacji technicznej i technologicznej, wyników ekspertyz, badań i pomiarów dotyczących produkcji bądź innej działalności podmiotu kontrolowanego, jak również dostarczenia mu próbek surowców i materiałów używanych, wytwarzanych lub powstających w toku produkcji, w ilości niezbędnej do przeprowadzenia analiz lub badań, gdy mają one związek z przeprowadzaną kontrolą; [5) żądania przedłożenia akt osobowych i wszelkich dokumentów związanych z wykonywaniem pracy przez pracowników lub osoby świadczące pracę na innej podstawie niż stosunek pracy;] <5) żądania przedłożenia, w postaci papierowej lub elektronicznej, akt Nowe brzmienie osobowych i wszelkich dokumentów związanych z wykonywaniem pracy pkt 5 w ust. 1 w art. 23 wejdzie w przez pracowników lub osoby świadczące pracę na innej podstawie niż życie z dn. 8.07.2026 r. (Dz. stosunek pracy;> U. z 2026 r. poz. Zmiana w pkt 5a
473).
5a) żądania od pracodawcy delegującego pracownika na terytorium RP lub osoby w ust. 1 w art. 23 wejdzie w życie z działającej w jego imieniu informacji, dokumentów lub oświadczeń w sprawach dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. delegowania pracowników na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo poz. 473). z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dotyczących kontroli, o której mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług ;
5b) żądania od przewoźnika drogowego delegującego kierowcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub osoby działającej w jego imieniu informacji lub dokumentów, o których mowa w ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym;
5c) żądania od przewoźnika drogowego z państwa trzeciego delegującego kierowcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub osoby działającej w jego imieniu informacji lub dokumentów, o których mowa w ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym;
6) zapoznania się z decyzjami wydanymi przez inne organy kontroli i nadzoru nad warunkami pracy oraz ich realizacją;
7) utrwalania przebiegu i wyników oględzin, o których mowa w pkt 2, za pomocą aparatury i środków technicznych służących do utrwalania obrazu lub dźwięku; [8) wykonywania niezbędnych dla celów kontroli odpisów lub wyciągów z dokumentów, jak również zestawień i obliczeń sporządzanych na podstawie dokumentów, a w razie potrzeby żądania ich od podmiotu kontrolowanego;] <8) wykonywania odpisów lub wyciągów z dokumentów, kopii dokumentów Nowe brzmienie w postaci elektronicznej lub w postaci papierowej, jak również zestawień pkt 8 w ust. 1 w art. 23 wejdzie w i obliczeń sporządzanych na podstawie dokumentów, niezbędnych dla celów życie z dn. 8.07.2026 r. (Dz. kontroli, a w razie potrzeby żądania ich od podmiotu kontrolowanego;> U. z 2026 r. poz.
473).
9) sprawdzania tożsamości osób wykonujących pracę lub przebywających na terenie podmiotu kontrolowanego, a także osób korzystających z usług agencji zatrudnienia, ich przesłuchiwania i żądania oświadczeń w sprawie legalności zatrudnienia lub prowadzenia innej działalności zarobkowej;
10) korzystania z pomocy biegłych i specjalistów oraz akredytowanych laboratoriów. 2. Jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że udzielenie inspektorowi pracy informacji w sprawach objętych kontrolą przez pracownika lub osobę, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogłoby narazić tego pracownika lub osobę na jakikolwiek uszczerbek lub zarzut z powodu udzielenia tej informacji, inspektor pracy może wydać postanowienie o zachowaniu w tajemnicy okoliczności umożliwiających ujawnienie tożsamości tego pracownika lub osoby, w tym danych osobowych. 3. W razie wydania postanowienia, określonego w ust. 2, okoliczności, o których mowa w tym przepisie, pozostają wyłącznie do wiadomości inspektora pracy. Protokół przesłuchania pracownika lub osoby wolno udostępniać pracodawcy tylko w sposób uniemożliwiający ujawnienie danych osobowych, o których mowa w ust. 2. 4. Na postanowienie w sprawie zachowania w tajemnicy danych osobowych, o których mowa w ust. 2, pracodawcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie na postanowienie inspektora pracy rozpoznaje właściwy okręgowy inspektor pracy. Postępowanie dotyczące zażalenia toczy się bez udziału pracodawcy i z wyłączeniem jawności. 5. W razie uwzględnienia zażalenia protokół przesłuchania pracownika lub osoby podlega zniszczeniu; o zniszczeniu protokołu należy uczynić wzmiankę w protokole pokontrolnym. 6. Główny Inspektor Pracy określi zasady postępowania z protokołami przesłuchań i innymi dokumentami, o których mowa w ust. 2–5. <Art. 23a. Inspektor pracy może zwrócić się do właściwego terytorialnie Dodany art. 23a okręgowego inspektora pracy, aby wezwał osobę zamieszkującą lub wejdzie w życie z dn. 8.07.2026 r. przebywającą na terenie działania tego inspektoratu pracy do złożenia wyjaśnień (Dz. U. z 2026 r. poz. 473). lub zeznań związanych z przeprowadzaną kontrolą. Inspektor pracy przeprowadzający kontrolę wskazuje okoliczności będące przedmiotem wyjaśnień lub zeznań.>

1. Inspektorzy pracy są uprawnieni do przeprowadzania, bez
uprzedzenia i o każdej porze dnia i nocy, kontroli przestrzegania przepisów prawa
pracy, w szczególności stanu bezpieczeństwa i higieny pracy, kontroli przestrzegania
przepisów dotyczących legalności zatrudnienia w zakresie, o którym mowa w art. 10
ust. 1 pkt 3 i 4, kontroli wypłacania wynagrodzenia w wysokości wynikającej z
wysokości minimalnej stawki godzinowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10
października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz kontroli
przestrzegania przepisów dotyczących ograniczenia handlu w niedziele i święta oraz
w niektóre inne dni.
2. Kontrolę przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej potwierdzającej
tożsamość i uprawnienia inspektora pracy lub innego upoważnionego pracownika
Państwowej Inspekcji Pracy.
3. Kontrolę przedsiębiorcy przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej
i upoważnienia do jej przeprowadzenia.
4. Upoważnienie do przeprowadzania kontroli u przedsiębiorcy powinno
zawierać następujące dane:
1) wskazanie podstawy prawnej przeprowadzenia kontroli;
2) oznaczenie organu kontroli;
3) imię i nazwisko, stanowisko służbowe osoby upoważnionej do przeprowadzenia
kontroli oraz numer jej legitymacji służbowej;
4) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
5) oznaczenie podmiotu objętego kontrolą;
6) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
7) podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska
lub funkcji;
8) pouczenie kontrolowanego podmiotu o jego prawach i obowiązkach;
9) datę i miejsce wystawienia upoważnienia.
5. Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli u
przedsiębiorcy, może być ona podjęta po okazaniu legitymacji służbowej.
Kontrolowanemu należy niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia
podjęcia kontroli, doręczyć upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawierające
dane, o których mowa w ust. 4.
6. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wydają Główny Inspektor Pracy
i jego zastępcy oraz okręgowi inspektorzy pracy i ich zastępcy.
7. Okręgowi inspektorzy pracy mogą upoważnić nadinspektorów pracy –
kierowników oddziałów do wydawania upoważnień, o których mowa w ust. 3 i 5.

[1. Ustalenia kontroli dokumentowane są, z zastrzeżeniem ust. 10, w formie protokołu.] <1. Ustalenia kontroli są dokumentowane w protokole kontroli Nowe brzmienie sporządzonym na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej.> ust. 1 i pkt 1 i ust. 2 w art. 31 2. Protokół kontroli powinien zawierać: wejdzie w życie z dn. 8.07.2026 r. [1) nazwę podmiotu kontrolowanego w pełnym brzmieniu i jego adres oraz numer (Dz. U. z 2026 r. poz. 473). z krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);] <1) nazwę podmiotu kontrolowanego i jego adres oraz numer z krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub, w przypadku osób fizycznych, numer identyfikacyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku pracodawcy posiadającego siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej numer identyfikacyjny uzyskany w państwie siedziby pracodawcy dla celów podatkowych albo ubezpieczeniowych;>
2) imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe inspektora pracy;
3) imię i nazwisko osoby reprezentującej podmiot kontrolowany oraz nazwę organu reprezentującego ten podmiot;
4) datę rozpoczęcia działalności przez podmiot kontrolowany oraz datę objęcia stanowiska przez osobę lub powołania organu, o których mowa w pkt 3;
5) oznaczenie dni, w których przeprowadzano kontrolę;
6) informację o realizacji uprzednich decyzji i wystąpień organów Państwowej Inspekcji Pracy oraz wniosków, zaleceń i decyzji innych organów kontroli i nadzoru nad warunkami pracy;
7) opis stwierdzonych naruszeń prawa oraz inne informacje mające istotne Dodany pkt 7a w znaczenie dla wyników kontroli; ust. 2 w art. 31 wejdzie w życie z <7a) informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w art. 23a;> dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r.
8) dane osoby legitymowanej oraz określenie czasu, miejsca i przyczyny poz. 473). legitymowania;
9) informację o pobraniu próbek surowców i materiałów używanych, wytwarzanych lub powstających w toku produkcji;
10) treść decyzji ustnych i poleceń oraz informację o terminach ich realizacji;
11) informację o liczbie i rodzaju udzielonych porad z zakresu prawa pracy;
12) wyszczególnienie załączników stanowiących składową część protokołu;
13) informacje o osobach, w obecności których przeprowadzano kontrolę;
14) na wniosek podmiotu kontrolowanego – wzmiankę o informacjach objętych tajemnicą przedsiębiorstwa;
15) wzmiankę o wniesieniu lub niewniesieniu zastrzeżeń do treści protokołu oraz ewentualnym usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości przed zakończeniem kontroli;
16) datę i miejsce podpisania protokołu przez osobę kontrolującą oraz przez osobę lub organ reprezentujący podmiot kontrolowany. 3. Protokół podpisuje inspektor pracy prowadzący kontrolę oraz osoba lub organ reprezentujący podmiot kontrolowany. 4. Podmiotowi kontrolowanemu przysługuje prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole. 5. Zastrzeżenia należy zgłosić na piśmie w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu. 6. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 4, inspektor pracy przeprowadzający kontrolę zobowiązany jest je zbadać, a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń – zmienić lub uzupełnić odpowiednią część protokołu. 7. W protokole nie można dokonywać poprawek, skreśleń ani uzupełnień bez omówienia ich na końcu protokołu, z wyjątkiem sprostowania oczywistych omyłek pisarskich i rachunkowych, które parafuje inspektor pracy, oznaczając parafy datą ich dokonania. 8. Odmowa podpisania protokołu przez osobę lub organ reprezentujący podmiot kontrolowany nie stanowi przeszkody do zastosowania przez inspektora pracy stosownych środków prawnych przewidzianych ustawą. [9. Kopię protokołu kontroli inspektor pracy pozostawia podmiotowi kontrolowanemu.] <9. Inspektor pracy przeprowadzający kontrolę przekazuje protokół Nowe brzmienie kontroli podmiotowi kontrolowanemu. Protokół w postaci papierowej sporządza ust. 9 i dodany ust. 10a w art. 31 się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach.> wejdą w życie z dn. 8.07.2026 r. 10. W przypadku niestwierdzenia uchybień wynik kontroli może być (Dz. U. z 2026 r. poz. 473). udokumentowany w formie notatki urzędowej, która powinna zawierać zwięzły opis stanu faktycznego stwierdzonego w czasie kontroli. <10a. Notatkę urzędową sporządza się na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej.> 11. Notatkę urzędową podpisuje inspektor pracy. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

[1. Decyzje, o których mowa w art. 11 pkt 1–7 i art. 11a, wydawane są w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy.] <1. Decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1–7a i art. 11a, są Nowe brzmienie wydawane na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej.> ust. 1–1b w art. 34 wejdzie w [1a. Decyzje, o których mowa w art. 11 pkt 1–4, mogą być wydawane w formie życie z dn. 8.07.2026 r. (Dz. ustnej.] U. z 2026 r. poz.
473). <1a. Decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1–4, mogą być wydawane w formie ustnej lub w formie wpisu do dziennika budowy.> [1b. Polecenia, o których mowa w art. 11 pkt 8 i art. 11b, wydawane są w formie ustnej.] <1b. Polecenia, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 8 i art. 11b, są wydawane w formie ustnej.> <1c. Polecenie, o którym mowa w art. 11 ust. 2, wydaje się na piśmie Dodany ust. 1c w utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej. Inspektor pracy, wydając art. 34 wejdzie w życie z dn. polecenie, określa termin jego wykonania w taki sposób, żeby ocena jego 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. wykonania w oparciu o całokształt okoliczności sprawy nastąpiła w trakcie 473). trwania kontroli.> [2. Decyzja wydana w formie pisemnej lub stanowiąca wpis do dziennika budowy powinna zawierać: oznaczenie organu Państwowej Inspekcji Pracy, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, termin usunięcia stwierdzonych uchybień oraz pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych.] <2. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 1a, wydane na piśmie utrwalonym Nowe brzmienie w postaci papierowej lub elektronicznej albo w formie wpisu do dziennika ust. 2 w art. 34 wejdzie w życie z budowy zawierają: dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r.
1) oznaczenie organu Państwowej Inspekcji Pracy; poz. 473).
2) datę wydania;
3) oznaczenie strony lub stron decyzji;
4) powołanie podstawy prawnej;
5) rozstrzygnięcie;
6) termin usunięcia stwierdzonych uchybień;
7) pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych;
8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.> <2a. Do decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, nie stosuje się Dodane ust. 2a–2l przepisu ust. 2 pkt 6. w art. 34 wejdą w życie z dn. 2b. Rozstrzygnięcie decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, zawiera: 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz.
1) oznaczenie stron umowy o pracę; 473).
2) rodzaj umowy o pracę;
3) datę zawarcia umowy o pracę;
4) rodzaj pracy;
5) miejsce wykonywania pracy;
6) wymiar czasu pracy;
7) wysokość wynagrodzenia za pracę. 2c. Decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, zawiera także uzasadnienie faktyczne i prawne. 2d. Wydając decyzję, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, uwzględnia się stan faktyczny istniejący w czasie kontroli – od dnia jej rozpoczęcia. 2e. Jeżeli zgromadzony przez okręgowego inspektora pracy materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie:
1) rodzaju umowy o pracę – zostanie wskazana umowa na czas nieokreślony;
2) miejsca wykonywania pracy – zostanie wskazana siedziba pracodawcy;
3) wymiaru czasu pracy – zostanie wskazany pełny wymiar czasu pracy;
4) wysokości wynagrodzenia za pracę – zostanie wskazane minimalne wynagrodzenie za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. 2f. Datą zawarcia umowy o pracę, o której mowa w ust. 2b pkt 3, jest data wydania decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a. 2g. Jeżeli w okresie między datą rozpoczęcia kontroli, o której mowa w art. 33a ust. 1, a datą upływu terminu do wniesienia odwołania albo datą uprawomocnienia się orzeczenia sądu dojdzie do rozwiązania umowy cywilnoprawnej z inicjatywy pracodawcy lub do wypowiedzenia tej umowy przez pracodawcę albo do jej wygaśnięcia, albo do zaprzestania faktycznego świadczenia pracy z inicjatywy pracodawcy, datą zawarcia umowy o pracę, o której mowa w ust. 2b pkt 3, jest data rozpoczęcia kontroli, o której mowa w art. 33a ust. 1. 2h. W przypadku, o którym mowa w ust. 2g, do stron decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, stosuje się wyłącznie przepisy prawa pracy dotyczące powszechnej i szczególnej ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę oraz art. 251 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. 2i. W przypadku, o którym mowa w ust. 2g, terminy określone w art. 264 § 1 i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy rozpoczynają bieg z dniem, w którym decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, stała się prawomocna. 2j. Decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, od dnia jej wydania wywołuje skutki prawne, jakie wiążą się ze stwierdzeniem istnienia stosunku pracy, na gruncie przepisów prawa pracy, prawa podatkowego, ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego oraz obowiązkowych wpłat na fundusze, o których mowa w odrębnych przepisach. 2k. Decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, staje się wykonalna z dniem następującym po dniu, w którym upływa termin do wniesienia odwołania, jeżeli żadna ze stron nie wniosła odwołania, albo z dniem prawomocnego orzeczenia sądu, albo z dniem nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności. 2l. Wydanie decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, nie może być podstawą jakiegokolwiek niekorzystnego traktowania pracownika, zwłaszcza nie może stanowić przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie bez wypowiedzenia przez pracodawcę.> 3. W przypadku wydania decyzji w formie wpisu do dziennika budowy, kopia lub odpis tej decyzji stanowi załącznik do protokołu kontroli. [4. Decyzje i polecenia, o których mowa w ust. 1a i 1b, wydaje się w celu usunięcia ujawnionych w toku kontroli uchybień, jeżeli mogą być one usunięte podczas trwania kontroli lub niezwłocznie po jej zakończeniu.] <4. Decyzje wydawane w formie ustnej, o których mowa w ust. 1a, Nowe brzmienie i polecenia, o których mowa w ust. 1b, wydaje się w celu usunięcia ujawnionych ust. 4 i 5 w art. 34 wejdzie w życie z w toku kontroli uchybień, jeżeli mogą być one usunięte podczas trwania dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. kontroli.> poz. 473). [5. Od decyzji inspektora pracy wydanej w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy, podmiotowi kontrolowanemu przysługuje odwołanie do okręgowego inspektora pracy. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji.] <5. Od decyzji inspektora pracy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1–7 i art. 11a, wydanych na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej albo w formie wpisu do dziennika budowy, przysługuje podmiotowi kontrolowanemu odwołanie do okręgowego inspektora pracy właściwego dla miejsca wykonywania czynności kontrolnych. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji.> <5a. Stronie przysługuje odwołanie od decyzji, o której mowa Dodany ust. 5a w w art. 11 ust. 1 pkt 7a, oraz zażalenie na postanowienie nadające takiej decyzji art. 34 wejdzie w życie z dn. rygor natychmiastowej wykonalności na zasadach określonych w ustawie z dnia 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.> 473). [6. W razie wniesienia odwołania od decyzji wydanych w przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 2–4, okręgowy inspektor pracy może wstrzymać jej wykonanie do czasu rozpatrzenia odwołania, jeżeli podjęte przez podmiot kontrolowany przedsięwzięcia wyłączają bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.] <6. W razie wniesienia odwołania od decyzji wydanych w przypadkach, Nowe brzmienie o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2–4, okręgowy inspektor pracy może ust. 6 w art. 34 wejdzie w życie z wstrzymać ich wykonanie do czasu rozpatrzenia odwołania, jeżeli podjęte przez dn. 8.07.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. podmiot kontrolowany przedsięwzięcia wyłączają bezpośrednie zagrożenia życia poz. 473). lub zdrowia ludzi.>

1. W razie stwierdzenia w toku kontroli wykroczenia polegającego na naruszeniu przepisów ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia w zakresie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz przepisach ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 4, inspektor pracy prowadzi postępowanie mandatowe lub występuje z wnioskiem do sądu o ukaranie osób odpowiedzialnych za stwierdzone nieprawidłowości. 2. Inspektor pracy niezwłocznie powiadamia o naruszeniu przepisów prawa właściwe organy, a w szczególności:
1) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – o naruszeniu przepisów w zakresie ubezpieczeń społecznych;
2) naczelnika urzędu celno-skarbowego – o naruszeniu przepisów prawa podatkowego;
3) Policję lub Straż Graniczną – o naruszeniu przepisów o cudzoziemcach;
4) starostę – o stwierdzonych przypadkach naruszenia przez podmiot kontrolowany przepisów o rynku pracy i służbach zatrudnienia oraz przepisów o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na wniosek starosty inspektor pracy powiadamia go o wynikach kontroli podmiotu kontrolowanego. 3. Okręgowy inspektor pracy niezwłocznie powiadamia:
1) marszałka województwa o:
a) stwierdzonych przypadkach naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w przepisach o rynku pracy i służbach zatrudnienia,
b) wynikach kontroli podmiotu kontrolowanego – na wniosek marszałka województwa;
2) wojewodę – o stwierdzonych przypadkach naruszenia:
a) przepisów o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej związanych z zatrudnianiem cudzoziemców lub powierzaniem im innej pracy zarobkowej,
b) obowiązków, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. d i f, przez podmiot, któremu udzielono akredytacji do prowadzenia pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES określonej w przepisach o rynku pracy i służbach zatrudnienia, z wyłączeniem stwierdzenia naruszenia przez ten podmiot warunku, o którym mowa w art. 306 ust. 3 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Art. 37a. W uzasadnionych przypadkach, wobec pracodawcy rozpoczynającego działalność, a także jeżeli nie stwierdzono:
1) bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia pracowników lub innych osób wykonujących pracę,
2) popełnienia wykroczenia z winy umyślnej
– inspektor pracy może odstąpić od stosowania środków prawnych, o których mowa w art. 33, poprzestając na ustnym pouczeniu o sposobach zgodnego z wymogami prawa zorganizowania pracy i odebraniu od podmiotu kontrolowanego oświadczenia o terminie usunięcia ujawnionych w toku kontroli uchybień.

Art. 37aa. Główny Inspektor Pracy określi, w drodze zarządzenia, metody i standardy zarządzania kontrolami Państwowej Inspekcji Pracy.

Art. 37b. Do kontroli, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4, nie stosuje się przepisów art. 47 ust. 1a oraz art. 55a ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, z późn. zm.3)). Rozdział 5 Pracownicy Państwowej Inspekcji Pracy

1. Pracownicy wykonujący czynności kontrolne są odpowiedzialni za sumienne wykonywanie swoich obowiązków, w szczególności za rzetelne i obiektywne ujmowanie i dokumentowanie wyników kontroli oraz za przestrzeganie przepisów o ochronie informacji niejawnych. 2. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, w zakresie swojego działania są niezależni od jakichkolwiek wpływów postronnych i nie mogą uczestniczyć w interesach podmiotów kontrolowanych. 3. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do nieujawniania informacji, że kontrola przeprowadzana jest w następstwie skargi, chyba że zgłaszający skargę wyrazi na to pisemną zgodę.

Art. 44a. 1. Pracownik nadzorujący lub wykonujący czynności kontrolne składa pisemne oświadczenie o wykonywaniu przez osobę najbliższą:
1) działalności gospodarczej lub
2) czynności na podstawie stosunku pracy lub innej podstawie prawnej
– które mogą być przedmiotem kontroli prowadzonych przez organy Państwowej Inspekcji Pracy. 2. Przez osobę najbliższą, o której mowa w ust. 1, rozumie się osoby wymienione w art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2024 r. poz. 17 i 1228). 3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie 30 dni od dnia zatrudnienia pracownika na stanowisku, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lub 3. 4. Pracownik nadzorujący lub wykonujący czynności kontrolne dokonuje aktualizacji oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia przyczyny zaktualizowania oświadczenia. 5. Główny Inspektor Pracy określi, w drodze zarządzenia, wzór oświadczenia, o którym mowa w ust. 1.

1. Jeżeli wymagają tego potrzeby urzędu, pracownikowi Państwowej
Inspekcji Pracy można zlecić, na okres do trzech miesięcy w roku kalendarzowym, wykonywanie innej pracy niż określona w akcie mianowania lub w umowie o pracę, zgodnej z jego kwalifikacjami. W okresie tym przysługuje mu wynagrodzenie
stosowne do wykonywanej pracy, lecz nie niższe od dotychczasowego.
2. W razie reorganizacji jednostki organizacyjnej Państwowej Inspekcji Pracy
pracownika nadzorującego lub wykonującego czynności kontrolne można przenieść
na inne stanowisko służbowe, odpowiadające kwalifikacjom pracownika, jeżeli ze
względu na likwidację stanowiska zajmowanego przez pracownika nie jest możliwe
dalsze jego zatrudnienie na tym stanowisku. Po przeniesieniu przysługuje
wynagrodzenie stosowne do wykonywanej pracy, lecz przez okres sześciu miesięcy
nie niższe od dotychczasowego.
3. Jeżeli jest to konieczne ze względu na szczególne potrzeby Państwowej
Inspekcji Pracy, pracownika nadzorującego lub wykonującego czynności kontrolne
można przenieść na inne stanowisko, odpowiadające jego kwalifikacjom i
równorzędne pod względem wynagrodzenia.
4. Pracownika Państwowej Inspekcji Pracy można, na jego wniosek lub za jego
zgodą, przenieść do pracy w innej jednostce organizacyjnej.
5. W uzasadnionych przypadkach pracownik nadzorujący lub wykonujący
czynności kontrolne może być przeniesiony, na okres do sześciu miesięcy, do innej
jednostki organizacyjnej, do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. W okresie
przeniesienia przysługuje mu wynagrodzenie stosowne do wykonywanej pracy, lecz
nie niższe od dotychczasowego. Przeniesienie takie dopuszczalne jest tylko raz na dwa lata.
6. Niedopuszczalne jest czasowe przeniesienie, bez zgody zainteresowanego, do
jednostki organizacyjnej mającej siedzibę w innej miejscowości kobiety w ciąży lub
pracownika sprawującego opiekę nad dzieckiem w wieku do czternastu lat, a także
w wypadkach, gdy stoją temu na przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne pracownika.

1. Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem mianowanym wykonującym czynności kontrolne może nastąpić w drodze wypowiedzenia w razie:
1) otrzymania ujemnej oceny kwalifikacyjnej, potwierdzonej ponowną ujemną oceną, która nie może być dokonana wcześniej niż po upływie trzech miesięcy;
2) likwidacji jednostki organizacyjnej Państwowej Inspekcji Pracy lub jej reorganizacji, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie pracownika na inne stanowisko w tej samej jednostce;
3) niezawinionej utraty uprawnień wymaganych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku, jeżeli nie ma możliwości zaproponowania pracownikowi podjęcia pracy na innym stanowisku odpowiadającym posiadanym kwalifikacjom;
4) niedawania rękojmi należytego wywiązywania się z obowiązków służbowych;
5) postępowania karnego toczącego się przeciwko pracownikowi przez okres dłuższy niż trzy miesiące;
6) utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej orzeczeniem lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia pracownika na innym stano- wisku, odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo gdy pracownik odmawia przejścia do takiej pracy.
7) (uchylony) 2. Okres wypowiedzenia stosunku pracy wynosi trzy miesiące i kończy się ostatniego dnia miesiąca.

1. W razie rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem mianowanym wykonującym czynności kontrolne, z przyczyn określonych w art. 62 ust. 1 pkt 2, w okresie między ustaniem zatrudnienia a podjęciem innej pracy lub działalności gospodarczej, pracownikowi temu przysługuje świadczenie pieniężne, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, obliczane jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Świadczenie to nie przysługuje pracownikowi, który nabył prawo do emerytury. 2. W razie gdy w okresie, o którym mowa w ust. 1, były pracownik pobiera zasiłek chorobowy albo macierzyński, wysokość świadczenia pieniężnego ulega odpowiedniemu obniżeniu. 3. Okres pobierania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza się do okresów pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz do okresów zatrudnienia w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – na takich warunkach, na jakich wlicza się okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, określonych w przepisach o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Od świadczenia pieniężnego Państwowa Inspekcja Pracy odprowadza składkę na ubezpieczenie społeczne na zasadach przewidzianych dla wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku pracy.

1. Stosunek pracy z pracownikiem mianowanym wykonującym czynności kontrolne ulega z mocy prawa rozwiązaniu z jego winy bez wypowiedzenia, w razie:
1) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych albo zakazu wykonywania zawodu;
2) prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z pracy w Państwowej Inspekcji Pracy;
3) zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na za- jmowanym stanowisku. 2. Stosunek pracy z pracownikiem mianowanym wykonującym czynności kontrolne ulega z mocy prawa rozwiązaniu bez wypowiedzenia również w razie utraty obywatelstwa polskiego. 3. Stosunek pracy z pracownikiem mianowanym wykonującym czynności kontrolne może zostać rozwiązany bez wypowiedzenia z jego winy w razie ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych albo prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne. 4. Rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z pracownikiem mianowanym wykonującym czynności kontrolne może nastąpić także w razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok lub odosobnienia ze względu na chorobę zakaźną, a także w razie usprawiedliwionej nieobecności w pracy z innych przyczyn – po upływie okresów przewidzianych w art. 53 Kodeksu pracy. 5. W razie niezdolności do pracy z powodu choroby, o której mowa w ust. 4, pracownik nadzorujący lub wykonujący czynności kontrolne zachowuje prawo do świadczeń pieniężnych przez okres przewidziany w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

1. Główny Inspektor Pracy poleca rzecznikowi dyscyplinarnemu
wniesienie do komisji dyscyplinarnej wniosku o ukaranie albo wydaje postanowienie
o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego; przepis art. 78 ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
2. Rzecznik dyscyplinarny kieruje do komisji dyscyplinarnej wniosek o ukaranie
wraz z materiałami postępowania, doręcza obwinionemu odpis wniosku oraz
informuje go o prawie do ustanowienia obrońcy, chyba że obrońca został ustanowiony
wcześniej.
3. Wniosek o ukaranie powinien zawierać:
1) imię, nazwisko, adres zamieszkania, nazwę jednostki organizacyjnej
i stanowisko służbowe obwinionego;
2) dokładne określenie zarzucanego przewinienia, ze wskazaniem miejsca i czasu
jego popełnienia;
3) proponowaną karę dyscyplinarną;
4) uzasadnienie wniosku;
5) wykaz dowodów i osób wzywanych na rozprawę.
4. Po otrzymaniu odpisu wniosku o ukaranie obwiniony i jego obrońca mogą
w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania składać do komisji dyscyplinarnej wnioski
i przedstawiać dowody.
5. Jeżeli przeciwko obwinionemu wszczęto postępowanie karne o ten sam czyn,
który jest przedmiotem postępowania dyscyplinarnego, w postępowaniu
wyjaśniającym – rzecznik dyscyplinarny, a w postępowaniu przed komisjami
dyscyplinarnymi – zespół orzekający, może zawiesić postępowanie dyscyplinarne do
czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego; postanowienie rzecznika
dyscyplinarnego doręcza się obwinionemu i obrońcy, a postanowienie komisji
dyscyplinarnej także rzecznikowi dyscyplinarnemu.

1. Rozprawą kieruje przewodniczący zespołu orzekającego.
2. Z przebiegu rozprawy sporządza się protokół.
3. Protokół powinien zawierać w szczególności:
1) oznaczenie czasu i miejsca przeprowadzenia rozprawy oraz osób w niej
uczestniczących;
2) treść wyjaśnień, oświadczeń i wniosków uczestników rozprawy;
3) postanowienia wydane w toku rozprawy;
4) w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu
rozprawy;
5) podpisy przewodniczącego zespołu orzekającego i protokolanta.
4. Rozprawa jest jawna. W uzasadnionych przypadkach zespół orzekający może
wyłączyć jawność całości lub części rozprawy.
5. Na początku rozprawy rzecznik dyscyplinarny odczytuje wniosek o ukaranie,
po czym przewodniczący zespołu orzekającego zapytuje obwinionego, czy przyznaje
się do popełnienia zarzucanego mu przewinienia oraz czy i jakie zamierza złożyć wyjaśnienia.
6. Przewodniczący zespołu orzekającego udziela obwinionemu głosu w celu
złożenia wyjaśnień, a następnie w miarę potrzeby wysłuchuje świadków, odbiera
oświadczenia oraz bada dokumenty lub przeprowadza inne dowody.
7. Na rozprawie rzecznik dyscyplinarny, obwiniony oraz jego obrońca mogą
składać oświadczenia, zgłaszać wnioski i przedstawiać dowody.
8. Odroczenie rozprawy może nastąpić jedynie z ważnych powodów;
o odroczeniu postanawia przewodniczący zespołu orzekającego.
9. Rozprawa ulega odroczeniu w razie niestawienia się strony, której wezwanie
nie zostało doręczone, lub w razie jej usprawiedliwionego niestawiennictwa.
10. Rozprawę odroczoną prowadzi się w dalszym ciągu, chyba że skład zespołu
orzekającego uległ zmianie.
11. Bezpośrednio przed zamknięciem rozprawy przewodniczący zespołu
orzekającego udziela głosu rzecznikowi dyscyplinarnemu, obrońcy i obwinionemu.

1. Komisja dyscyplinarna wymierza karę biorąc pod uwagę stopień
winy, szkodliwość społeczną i skutki przewinienia, a także zachowanie się
obwinionego przed i po popełnieniu przewinienia.
2. Jeżeli obwiniony dopuścił się kilku przewinień, wymierza się jedną karę za
wszystkie przewinienia łącznie.
3. Orzeczenie o ukaraniu powinno zawierać:
1) nazwę komisji dyscyplinarnej, imiona i nazwiska członków zespołu
orzekającego, rzecznika dyscyplinarnego i protokolanta oraz datę rozpoznania
sprawy i wydania orzeczenia;
2) imię, nazwisko, adres zamieszkania, nazwę jednostki organizacyjnej
i stanowisko służbowe obwinionego;
3) dokładne określenie zarzucanego przewinienia;
4) rozstrzygnięcie co do winy;
5) określenie wymierzonej kary;
6) pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania;
7) podpisy członków zespołu orzekającego.
4. Orzeczenie powinno być ogłoszone bezpośrednio po zakończeniu rozprawy
i odbyciu narady.
5. W wyjątkowych wypadkach można odroczyć wydanie orzeczenia na czas nie
dłuższy niż 3 dni. O terminie ogłoszenia orzeczenia przewodniczący zespołu
orzekającego zawiadamia strony bezpośrednio po postanowieniu o odroczeniu
wydania orzeczenia.
6. Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący zespołu orzekającego podaje ustnie
zasadnicze motywy rozstrzygnięcia.
7. Orzeczenie wymaga pisemnego uzasadnienia, które powinno zawierać
ustalenia faktyczne przez wskazanie, jakie fakty komisja dyscyplinarna uznała za
udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tym względzie oparła się dowodach
i dlaczego nie dała wiary dowodom przeciwnym, a także przytoczenie okoliczności,
które komisja dyscyplinarna uwzględniła przy wymierzaniu kary.
8. Uzasadnienie sporządza przewodniczący zespołu orzekającego; uzasadnienie
podpisują wszyscy członkowie zespołu orzekającego.
9. Orzeczenie na piśmie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi
dyscyplinarnemu, obwinionemu oraz obrońcy w ciągu 14 dni od dnia jego ogłoszenia
albo wydania w trybie określonym w art. 83 ust. 3.

1. Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej rzecznikowi dyscyplinarnemu,
obwinionemu oraz obrońcy służy odwołanie do Odwoławczej Komisji
Dyscyplinarnej.
2. Odwołanie składa się za pośrednictwem przewodniczącego komisji
dyscyplinarnej w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
3. Przewodniczący wydaje postanowienie o odmowie przyjęcia odwołania, jeżeli
zostało wniesione po upływie terminu lub przez osobę nieuprawnioną.
4. Przewodniczący może przywrócić termin do wniesienia odwołania, gdy
przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych; wniosek
o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu 7 dni od dnia ustania przeszkody.
Jednocześnie z wnioskiem należy wnieść odwołanie.
5. Postanowienia o odmowie przyjęcia odwołania oraz odmowie przywrócenia
terminu do złożenia odwołania, wskazujące podstawę odmowy, doręcza się
zainteresowanemu wraz z pouczeniem o prawie i terminie do wniesienia zażalenia; na
postanowienia te zainteresowanemu służy zażalenie do Odwoławczej Komisji
Dyscyplinarnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
6. Odwołanie można cofnąć do chwili rozpoczęcia rozprawy w postępowaniu
odwoławczym. Odwołania wniesionego na korzyść obwinionego nie można cofnąć
bez jego zgody.

1. Obwiniony lub rzecznik dyscyplinarny mogą złożyć wniosek
o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli po wydaniu prawomocnego
orzeczenia wyjdą na jaw nowe fakty lub dowody, nieznane przedtem komisji
dyscyplinarnej, a mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
2. Wznowienie postępowania na niekorzyść obwinionego może nastąpić tylko
wtedy, gdy okaże się, że orzeczenie wydane zostało na skutek przestępstwa
stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu.
3. Wniosek o wznowienie postępowania może być złożony w terminie 30 dni od
dnia ujawnienia się okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2.
4. Wznowienie postępowania po upływie przedawnienia dyscyplinarnego może
nastąpić tylko na korzyść ukaranego.
5. W przedmiocie wznowienia postępowania orzeka na posiedzeniu niejawnym
w innym składzie komisja dyscyplinarna, która wydała prawomocne orzeczenie.
6. Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, wydane przez
komisję dyscyplinarną, przysługuje zażalenie do Odwoławczej Komisji
Dyscyplinarnej; przepis art. 85 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
7. Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, wydane przez
Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną, zażalenie nie przysługuje.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94
z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 91 § 4 otrzymuje brzmienie:
„§ 4. Pracodawca przekazuje porozumienie właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy.”;
2) w art. 151⁷ § 6 otrzymuje brzmienie:
„§ 6. Na pisemny wniosek pracownika, o którym mowa w § 2, pracodawca informuje właściwego okręgowego inspektora pracy o zatrudnianiu pracowników pracujących w nocy.”;
3) w art. 209:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Pracodawca rozpoczynający działalność jest obowiązany, w terminie
30 dni od dnia rozpoczęcia tej działalności, zawiadomić na piśmie
właściwego okręgowego inspektora pracy i właściwego państwowego
inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej
działalności.”,
b) § 4 otrzymuje brzmienie:
„§ 4. Właściwy okręgowy inspektor pracy lub właściwy państwowy inspektor sanitarny może zobowiązać pracodawcę prowadzącego działalność powodującą szczególne zagrożenia dla zdrowia lub życia pracowników do okresowej aktualizacji informacji, o której mowa w § 1.”;
4) w art. 234 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Pracodawca jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany
za wypadek przy pracy.”;
5) w art. 235 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Pracodawca jest obowiązany niezwłocznie zgłosić właściwemu organowi
Państwowej Inspekcji Sanitarnej i właściwemu okręgowemu inspektorowi
pracy każdy przypadek rozpoznanej choroby zawodowej albo podejrzenia
o taką chorobę.”;
6) art. 281 otrzymuje brzmienie:
„Art. 281. Kto, będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu:
1) zawiera umowę cywilnoprawną w warunkach, w których
zgodnie z art. 22 § 1 powinna być zawarta umowa o pracę,
2) nie potwierdza na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o
pracę,
3) wypowiada lub rozwiązuje z pracownikiem stosunek pracy
bez wypowiedzenia, naruszając w sposób rażący przepisy
prawa pracy,
4) stosuje wobec pracowników inne kary niż przewidziane w
przepisach prawa pracy o odpowiedzialności porządkowej
pracowników,
5) narusza przepisy o czasie pracy lub przepisy o uprawnieniach
pracowników związanych z rodzicielstwem i zatrudnianiu
młodocianych,
6) nie prowadzi dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akt osobowych pracowników,
7) pozostawia dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników w warunkach
grożących uszkodzeniem lub zniszczeniem
- podlega karze grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł.”;
7) w art. 282 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Kto, wbrew obowiązkowi:
1) nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego
świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń,
2) nie udziela przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego
lub bezpodstawnie obniża wymiar tego urlopu,
3) nie wydaje pracownikowi świadectwa pracy,
podlega karze grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł.”;
8) w art. 283 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„§ 1. Kto, będąc odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i higieny pracy albo
kierując pracownikami lub innymi osobami fizycznymi, nie przestrzega
przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, podlega karze grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto:
1) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie 30 dni właściwego
okręgowego inspektora pracy i właściwego państwowego inspektora
sanitarnego o miejscu, rodzaju, zakresie prowadzonej działalności, jak
również o zmianie miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności
oraz o zmianie technologii, jeżeli zmiana technologii może powodować
zwiększenie zagrożenia dla zdrowia pracowników,
2) wbrew obowiązkowi nie zapewnia, aby budowa lub przebudowa obiektu budowlanego albo jego części, w których przewiduje się pomieszczenia pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, pozytywnie zaopiniowanych przez uprawnionych rzeczoznawców,
3) wbrew obowiązkowi wyposaża stanowiska pracy w maszyny i inne
urządzenia techniczne, które nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,
4) wbrew obowiązkowi dostarcza pracownikowi środki ochrony indywidualnej, które nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,
5) wbrew obowiązkowi stosuje:
a) materiały i procesy technologiczne bez uprzedniego ustalenia
stopnia ich szkodliwości dla zdrowia pracowników i bez podjęcia
odpowiednich środków profilaktycznych,
b) substancje i preparaty chemiczne nie oznakowane w sposób widoczny i umożliwiający ich identyfikację,
c) niebezpieczne substancje i niebezpieczne preparaty chemiczne nie
posiadające kart charakterystyki tych substancji, a także opakowań
zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem,
6) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia właściwego okręgowego inspektora pracy, prokuratora lub innego właściwego organu o śmiertelnym,
ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą,
jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy, nie zgłasza choroby
zawodowej albo podejrzenia o taką chorobę, nie ujawnia wypadku przy
pracy lub choroby zawodowej, albo przedstawia niezgodne z prawdą
informacje, dowody lub dokumenty dotyczące takich wypadków i chorób,
7) nie wykonuje w wyznaczonym terminie podlegającego wykonaniu nakazu organu Państwowej Inspekcji Pracy,
8) utrudnia działalność organu Państwowej Inspekcji Pracy, w szczególności uniemożliwia prowadzenie wizytacji zakładu pracy lub nie udziela informacji niezbędnych do wykonywania jej zadań,
9) bez zezwolenia właściwego inspektora pracy dopuszcza do wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko do ukończenia
przez nie 16 roku życia.”;
9) w art. 304:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy
lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a także osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą.”,
b) § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do
przedsiębiorców niebędących pracodawcami, organizujących pracę
wykonywaną przez osoby fizyczne:
1) na innej podstawie niż stosunek pracy,
2) prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą.”;
10) art. 304¹ otrzymuje brzmienie:
„Art. 304¹. Obowiązki, o których mowa w art. 211, w zakresie określonym
przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę, ciążą
również na osobach fizycznych wykonujących pracę na innej
podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu
wyznaczonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący
pracę, a także na osobach prowadzących na własny rachunek
działalność gospodarczą, w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę.”.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U.
z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 1 uchyla się pkt 10;
2) w art. 36 w ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) Marszałka Sejmu - dla urzędników Kancelarii Sejmu, Krajowego Biura Wyborczego, Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz
Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,”;
3) w art. 48:
a) w ust. 1a zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Przepisów art. 2 pkt 1, art. 7 ust. 6 i art. 30 ust. 1 nie stosuje się w odniesieniu do pracowników urzędów wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1, 2,
3b, 6-7a, 9 i 13.”,
b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Uprawnienie wynikające z art. 31 ust. 3 przysługuje odpowiednio organowi wymienionemu w ust. 1 oraz Marszałkowi Sejmu w odniesieniu
do pracowników Kancelarii Sejmu, Krajowego Biura Wyborczego i
Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, a także
Marszałkowi Senatu w odniesieniu do pracowników Kancelarii Senatu
oraz kierownikom urzędów wymienionym w art. 1 ust. 1 pkt 3b i 6-7a
w odniesieniu do pracowników tych urzędów.
3. Przewidziane w ustawie uprawnienia ministrów przysługują odpowiednio kierownikom urzędów wymienionych w ust. 1 oraz w art. 1 ust. 1
pkt 1, 2, 3b, 6-7a, 9 i 13.”.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn.
zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 46 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. W razie skazania za przestępstwo spowodowania śmierci, ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu, naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju
zdrowia, przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, przestępstwo przeciwko środowisku, mieniu lub obrotowi gospodarczemu lub przestępstwo przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową, sąd, na
wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej, orzeka obowiązek
naprawienia wyrządzonej szkody w całości albo w części; przepisów prawa
cywilnego o przedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty
nie stosuje się.”;
2) w art. 218 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Osoba określona w §1, która będąc zobowiązana orzeczeniem sądu do wypłaty wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia ze stosunku pracy,
obowiązku tego nie wykonuje
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.”;
3) w art. 225 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Tej samej karze podlega, kto osobie uprawnionej do kontroli, o której mowa w rozdziale 1e ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz.U. z
2004 r. Nr 156, poz. 1641, z późn. zm.) lub osobie przybranej do jej pomocy udaremnia lub utrudnia wykonanie czynności służbowych.”.

W ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz.U. z 2004 r. Nr 156, poz.
1641, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 2 pkt 5a otrzymuje brzmienie:
„5a) kontrola legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia
działalności przez cudzoziemców, powierzania wykonywania pracy i innej
pracy zarobkowej cudzoziemcom”;
2) po art. 6zn dodaje się rozdział 1e w brzmieniu:
„Rozdział 1e
Kontrola legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności przez cudzoziemców, powierzania wykonywania pracy
i innej pracy zarobkowej cudzoziemcom
Art. 6zo. 1. Kontrola, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 5a, ma na celu ustalenie stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców,
prowadzenia działalności przez cudzoziemców oraz powierzania
wykonywania pracy i innej pracy zarobkowej cudzoziemcom.
2. Kontrolę przeprowadzają funkcjonariusze celni pełniący służbę w
jednostkach organizacyjnych Służby Celnej, na podstawie upoważnienia wystawionego przez właściwego dyrektora izby celnej.
3. Kontrolą mogą być objęci pracodawcy, przedsiębiorcy niezatrudniający pracownika i inne instytucje oraz osoby fizyczne.
4. Kontrolujący są uprawnieni do przeprowadzenia kontroli bez
uprzedzenia o każdej porze dnia i nocy. Kontrolujący są obowiązani do okazania legitymacji służbowych i upoważnienia.
5. W przypadku podejrzenia, że przepisy ustawy w zakresie, o którym mowa w ust. 1, nie są przestrzegane i okoliczności faktyczne
uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, kontrole przeprowadza się na podstawie legitymacji służbowych. W przypadku gdy
kontrolowany jest przedsiębiorcą doręcza się mu upoważnienie
nie później niż w terminie 7 dni od podjęcia kontroli. W przypadku kontroli, na podstawie legitymacji służbowych, kontrolowany
ma obowiązek wskazać adres do doręczeń. W przypadku braku
takiego adresu lub gdy wskazany adres okazał się nieprawdziwy
upoważnienie złożone do akt kontroli uznaje się za doręczone.
Art. 6zp. 1. Funkcjonariusze celni w celu przeprowadzenia kontroli mogą wykonywać czynności wstępne polegające na ustaleniu nazwy jednostki podlegającej kontroli, okresu kontroli oraz faktu przeprowadzania kontroli w jednostce podlegającej kontroli przez inny
organ kontrolny. Wykonujący czynności wstępne są obowiązani
do okazania kontrolowanej jednostce legitymacji służbowej.
2. Funkcjonariusze celni po zakończeniu czynności wstępnych przeprowadzają kontrolę, o której mowa w art. 6zo ust. 1, lub w przypadku stwierdzenia przeprowadzania kontroli przez inny organ
odstępują od kontroli. W tym przypadku kontrola może być przeprowadzona w terminie ustalonym z jednostką podlegającą kontroli.
Art. 6zr. 1. W toku kontroli kontrolujący mają prawo:
1) do swobodnego poruszania się po terenie jednostki kontrolowanej bez obowiązku uzyskiwania przepustki oraz są zwolnieni od rewizji osobistej;
2) badać dokumenty objęte zakresem kontroli oraz sporządzać
niezbędne ich kopie;
3) przesłuchiwać osoby podejrzane o naruszenie przepisów, o
których mowa w art. 6zo;
4) przesłuchiwać świadków;
5) sprawdzać tożsamość osób zatrudnionych i wykonujących
inne prace zarobkowe, a także innych osób w celu ustalenia
charakteru ich pobytu na terenie kontrolowanej jednostki w
czasie przeprowadzania kontroli;
6) dokumentować czynności kontrolne z wykorzystaniem środków audiowizualnych;
7) korzystać z pomocy biegłych i specjalistów;
8) dokonywać oględzin miejsc wykonywania pracy.
2. Kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia jego spraw, pracownik oraz osoba
współdziałająca z kontrolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1.
3. Kontrolowany ma obowiązek w wyznaczonym terminie udzielać
wszelkich wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, dostarczać
kontrolującemu żądane dokumenty, umożliwić sporządzanie ich
kopii oraz zapewnić kontrolującym warunki do pracy, a w tym w miarę możliwości udostępnić samodzielne pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów.
4. Osoby upoważnione do reprezentowania kontrolowanego lub
prowadzenia jego spraw, pracownicy, osoby współdziałające z
kontrolowanym oraz inne osoby obecne na terenie kontrolowanej
jednostki w czasie przeprowadzania kontroli są obowiązane
udzielić wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, w zakresie
wynikającym z wykonywanych czynności lub zadań.
Art. 6zs. 1. Ustalenia z kontroli opisuje się w protokole kontroli, który zawiera
w szczególności:
1) imię i nazwisko kierującego jednostką kontrolowaną, nazwę i
adres tej jednostki;
2) imię i nazwisko przeprowadzającego kontrolę oraz numer i
datę upoważnienia do przeprowadzenia kontroli;
3) datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;
4) zakres kontroli i okres objęty kontrolą;
5) fakty ustalone w toku kontroli, a w szczególności dotyczące
stwierdzonych nieprawidłowości;
6) wskazanie osób odpowiedzialnych za stwierdzone nieprawidłowości;
7) adnotację o sporządzeniu odpisów, wyciągów, kserokopii z
dokumentów oraz fakcie dokumentowania czynności kontrolnych z wykorzystaniem środków audiowizualnych;
8) wyszczególnienie załączników do protokołu;
9) datę i miejsce podpisania protokołu.
2. Protokół kontroli podpisuje przeprowadzający kontrolę i kierujący jednostką kontrolowaną, a w razie jego nieobecności osoba
przez niego upoważniona.
3. Jeżeli przed podpisaniem protokołu kierujący jednostką kontrolowaną lub osoba przez niego upoważniona zgłosi na piśmie, w
terminie nieprzekraczającym 7 dni od dnia jego otrzymania, umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole, przeprowadzający kontrolę dokonuje ich analizy, bada przedstawione
dowody oraz ustosunkowuje się do zastrzeżeń i w uzasadnionych
przypadkach uzupełnia protokół.
4. Jeżeli kierujący jednostką kontrolowaną lub osoba przez niego
upoważniona odmówi podpisania protokołu, przeprowadzający
kontrolę zamieszcza w protokole odpowiednią adnotację o przyczynach odmowy podpisania lub braku podania przyczyn.
5. Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach - po jednym dla
kierującego jednostką kontrolowaną i dla przeprowadzającego kontrolę.
6. W protokole nie można dokonywać poprawek, skreśleń ani uzupełnień bez omówienia ich na końcu protokołu, z wyjątkiem sprostowania oczywistych omyłek pisarskich i rachunkowych, które parafuje przeprowadzający kontrolę, oznaczając parafy datą ich dokonania.
7. W razie przeprowadzenia kontroli, w wyniku której nie stwierdzono nieprawidłowości, przeprowadzający kontrolę sporządza
notatkę z kontroli zawierającą odpowiednio dane zawarte w ust. 1
pkt 1-5 oraz pkt 8 i 9. Przepisy ust. 2 i 4-6 stosuje się odpowiednio.
Art. 6zt. 1. Służba Celna, w zakresie wykonywania kontroli, współdziała z organami administracji publicznej, a w szczególności ze Strażą
Graniczną, Policją, Państwową Inspekcją Pracy, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, urzędami kontroli skarbowej oraz związkami zawodowymi i organizacjami pracodawców.
2. Organy Policji i Straży Granicznej, w razie uzasadnionej potrzeby
oraz w celu zapewnienia bezpieczeństwa kontrolującym, są obowiązane, na wniosek kontrolującego, do udzielenia stosownej pomocy.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w
drodze rozporządzenia, organizację i tryb przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 5a, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawności przeprowadzanej kontroli oraz
prawidłowego dokumentowania przeprowadzonych czynności kontrolnych.
Art. 6zu. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 6j, 6k, 6p ust. 1, 2 i 4, art. 6za, 6zb ust.
1-4 i art. 6zc, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach
stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.”.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1148 z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 17 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. W sprawach o wykroczenia przeciwko prawom pracownika określonych w
Kodeksie pracy, w sprawach o wykroczenia określonych w art. 119-123
ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy, a także w sprawach o inne wykroczenia związane z wykonywaniem pracy zarobkowej, jeżeli ustawa tak stanowi, oskarżycielem publicznym jest inspektor pracy.”;
2) w art. 96:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. W postępowaniu mandatowym można nałożyć grzywnę w wysokości
do 500 zł, a w przypadku, o którym mowa w art. 9 § 1 Kodeksu wykroczeń – do 1000 zł.”,
b) po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu:
„§ 1a. W postępowaniu mandatowym, w sprawach, w których oskarżycielem publicznym jest właściwy organ Państwowej Inspekcji Pracy,
można nałożyć grzywnę w wysokości do 2000 zł.
§ 1b. Jeżeli ukarany co najmniej dwukrotnie za wykroczenie przeciwko
prawom pracownika określone w Kodeksie pracy popełnia w ciągu
dwóch lat od dnia ostatniego ukarania takie wykroczenie, właściwy
organ Państwowej Inspekcji Pracy może w postępowaniu mandatowym nałożyć grzywnę w wysokości do 5000 zł.”.

1. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy urzędów wojewódzkich wykonujący kontrolę legalności zatrudnienia na podstawie ustawy wymienionej w art. 1034), posiadający wykształcenie wyższe, stają się pracownikami Państwowej Inspekcji Pracy. 2. Dotychczasowy pracodawca jest obowiązany w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy zawiadomić na piśmie pracowników, o których mowa w ust. 1, o zmianach, jakie mają nastąpić w ich stosunkach pracy. Przepis art. 231
§ 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio. 3. Do pracowników, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się wymagań wynikających z art. 39 pkt 4 w zakresie wykształcenia. 4. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, przed dopuszczeniem do wykonywania czynności kontrolnych obowiązani są odbyć, w okresie dwóch lat od dnia wejścia ustawy w życie, szkolenie z zagadnień wchodzących w zakres działania Państwowej Inspekcji Pracy zakończone egzaminem państwowym, o którym mowa w art. 39 pkt 4. Koszty szkolenia ponosi Główny Inspektor Pracy. 5. Stosunek pracy z pracownikiem, o którym mowa w ust. 1 wygasa w przypadku, gdy nie spełni on warunku przewidzianego w ust. 4.
4) Artykuł 103 zawiera zmiany do ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.