§ 1. W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego
lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek
naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub
zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości
zasądzenia renty nie stosuje się.
§ 2. Jeżeli orzeczenie obowiązku określonego w § 1 jest znacznie utrudnione,
sąd może orzec zamiast tego obowiązku nawiązkę w wysokości do 200 000 złotych
na rzecz pokrzywdzonego, a w razie jego śmierci w wyniku popełnionego przez
skazanego przestępstwa nawiązkę na rzecz osoby najbliższej, której sytuacja życiowa
wskutek śmierci pokrzywdzonego uległa znacznemu pogorszeniu. W razie gdy
ustalono więcej niż jedną taką osobę, nawiązki orzeka się na rzecz każdej z nich.
§ 3. Orzeczenie odszkodowania lub zadośćuczynienia na podstawie § 1 albo
nawiązki na podstawie § 2 nie stoi na przeszkodzie dochodzeniu niezaspokojonej
części roszczenia w drodze postępowania cywilnego.