Uchwalenie: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
Wejscie w życie: 1 października 2018
Ostatnia Zmiana: 24 czerwca 2020
Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
Art. 7. 1. System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą:
1) uczelnie;
2) federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej
„federacjami”;
3) Polska Akademia Nauk, działająca na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia
2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z 2019 r. poz. 1183, 1655 i 2227),
zwana dalej „PAN”;
4) instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3,
zwane dalej „instytutami PAN”;
5) instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.
o instytutach badawczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1350 i 2227);
6) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw
działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „instytutami
międzynarodowymi”;
6a) Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r.
o Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz. U. poz. 534 i 2227);
6b) instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej
„instytutami Sieci Łukasiewicz”;
7) Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej „PAU”;
8) inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny
i ciągły.
2. Na rzecz systemu szkolnictwa wyższego i nauki działają:
1) Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej, działająca na podstawie ustawy
z dnia 7 lipca 2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz. U. z
2019 r. poz. 1582), zwana dalej „NAWA”;
2) Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, działające na podstawie ustawy z dnia
30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1770 i 2020), zwane dalej „NCBiR”;
3) Narodowe Centrum Nauki, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia
2010 r. o Narodowym Centrum Nauki (Dz. U. z 2019 r. poz. 1384), zwane dalej
„NCN”;
4) Agencja Badań Medycznych, działająca na podstawie ustawy z dnia 21 lutego
2019 r. o Agencji Badań Medycznych (Dz. U. poz. 447).
Art. 11. 1. Podstawowymi zadaniami uczelni są:
1) prowadzenie kształcenia na studiach;
2) prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form
kształcenia;
3) prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
wiedzy i technologii do gospodarki;
4) prowadzenie kształcenia doktorantów;
5) kształcenie i promowanie kadr uczelni;
6) stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
a) procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
b) kształceniu,
c) prowadzeniu działalności naukowej;
7) wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie,
tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw
człowieka;
8) stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
9) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez
gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych
i archiwalnych;
10) działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.
2. Podstawowym zadaniem uczelni zawodowej jest również prowadzenie
kształcenia specjalistycznego.
3. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i pkt 6 lit. c, nie są podstawowymi
zadaniami uczelni zawodowej.
4. Zadaniem uczelni publicznej prowadzącej kształcenie w zakresie nauk
medycznych lub nauk o zdrowiu albo w zakresie nauk weterynaryjnych może być
także uczestniczenie w sprawowaniu opieki medycznej albo weterynaryjnej
w zakresie i formach określonych w przepisach o działalności leczniczej albo
przepisach o zakładach leczniczych dla zwierząt.
5. Uczelnia może prowadzić domy studenckie i stołówki studenckie.
Art. 15. 1. Uczelnia jest uczelnią zawodową, jeżeli prowadzi kształcenie
uwzględniające potrzeby otoczenia społeczno-gospodarczego oraz nie spełnia
warunku, o którym mowa w art. 14 ust. 1. (ust. 1 wejdzie w życie z dniem 01.10.2022 r.)
2. Uczelnia zawodowa prowadzi kształcenie na studiach wyłącznie o profilu
praktycznym.
3. Uczelnia zawodowa prowadzi studia pierwszego stopnia.
4. Uczelnia zawodowa może prowadzić:
1) studia drugiego stopnia;
2) jednolite studia magisterskie;
3) kształcenie specjalistyczne.
5. Uczelnia akademicka może złożyć do ministra właściwego do spraw
szkolnictwa wyższego i nauki, zwanego dalej „ministrem”, wniosek
o zakwalifikowanie jej do grupy uczelni zawodowych.
6. W terminie 30 dni minister, w drodze decyzji administracyjnej, może
zakwalifikować uczelnię do grupy uczelni zawodowych.
7. Uczelnia akademicka, która w wyniku ewaluacji jakości działalności
naukowej nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 14 ust. 1, staje się uczelnią
zawodową w dniu, w którym decyzje o przyznaniu tej uczelni kategorii
naukowych stały się ostateczne.
8. Uczelnia, która stała się uczelnią zawodową, dostosowuje prowadzone
kształcenie na studiach do wymagania określonego w ust. 2, w terminie
12 miesięcy od dnia zaprzestania spełniania warunku, o którym mowa
w art. 14 ust. 1, albo doręczenia decyzji o zakwalifikowaniu do grupy uczelni
zawodowych.
9. Uczelnia prowadząca kształcenie doktorantów, która stała się uczelnią
zawodową, zaprzestaje kształcenia doktorantów z końcem roku akademickiego,
w którym zaprzestała spełniać warunek, o którym mowa w art. 14 ust. 1, albo
doręczono jej decyzję o zakwalifikowaniu do grupy uczelni zawodowych.
Przepisy art. 206 stosuje się. (ust. 59 wejdzie w życie z dniem 01.10.2022 r.)
Art. 20. 1. Członkiem rady uczelni może być osoba, która:
1) ma pełną zdolność do czynności prawnych;
2) korzysta z pełni praw publicznych;
3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
4) nie była karana karą dyscyplinarną;
5) w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. nie pracowała
w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia
18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 19441990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U.
z 2019 r. poz. 430, 399, 447, 534 i 1571), nie pełniła w nich służby ani nie
współpracowała z tymi organami;
6) posiada wykształcenie wyższe – w przypadku członków rady uczelni, o których
mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1;
7) nie ukończyła 67. roku życia do dnia rozpoczęcia kadencji.
2. Do członków rad uczelni nie stosuje się przepisów art. 19 ustawy z dnia
16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1302, 1309, 1571 i 1655).
3. Członkostwa w radzie uczelni nie można łączyć z pełnieniem funkcji organu
tej lub innej uczelni, członkostwem w radzie innej uczelni ani zatrudnieniem
w administracji publicznej.
4. Członkostwo w radzie uczelni wygasa w przypadku śmierci, rezygnacji
z członkostwa, niezłożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia
18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 19441990 oraz treści tych dokumentów, zwanego dalej
„oświadczeniem lustracyjnym”, informacji, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy,
zwanej dalej „informacją lustracyjną”, lub zaprzestania spełniania wymagań
określonych w ust. 1.
5. Wygaśnięcie członkostwa w radzie uczelni stwierdza przewodniczący senatu.
6. W przypadku ustania członkostwa w radzie uczelni, senat niezwłocznie
powołuje nowego członka na okres do końca kadencji.
Art. 23. 1. Do zadań rektora należą sprawy dotyczące uczelni, z wyjątkiem
spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni.
2. Do zadań rektora należy w szczególności:
1) reprezentowanie uczelni;
2) zarządzanie uczelnią;
3) przygotowywanie projektu statutu oraz projektu strategii uczelni;
4) składanie sprawozdania z realizacji strategii uczelni;
5) wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy;
6) powoływanie osób do pełnienia funkcji kierowniczych w uczelni i ich
odwoływanie;
7) prowadzenie polityki kadrowej w uczelni;
8) tworzenie studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu;
9) tworzenie szkół doktorskich;
10) prowadzenie gospodarki finansowej uczelni;
11) zapewnianie wykonywania przepisów obowiązujących w uczelni.
3. Rektor nadaje regulamin organizacyjny, który określa:
1) strukturę organizacyjną uczelni oraz podział zadań w ramach tej struktury;
2) organizację oraz zasady działania administracji uczelni.
4. Od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy.
5. Powołanie osoby do pełnienia funkcji kierowniczej, do której zakresu
obowiązków należą sprawy studenckie lub sprawy doktorantów, wymaga uzgodnienia
odpowiednio z samorządem studenckim lub samorządem doktorantów. Niezajęcie
stanowiska przez samorząd w terminie wskazanym w statucie uważa się za wyrażenie
zgody.
6. Rektor ponosi odpowiedzialność za swoje działania na zasadach określonych
w ustawie oraz w przepisach odrębnych.
Art. 24. 1. Rektorem może być osoba, która spełnia wymagania określone
w art. 20 ust. 1 pkt 16, a w uczelni publicznej – która także posiada co najmniej
stopień doktora oraz spełnia wymaganie określone w art. 20 ust. 1 pkt 7. Statut może
przewidywać dodatkowe wymagania dla rektora.
2. Rektora uczelni:
1) publicznej – wybiera kolegium elektorów;
2) niepublicznej – powołuje założyciel albo wybiera senat albo inny określony
w statucie organ uczelni, o którym mowa w art. 17 ust. 2.
3. Wybór rektora jest dokonywany bezwzględną większością głosów.
4. O wynikach wyborów albo powołaniu rektora zawiadamia ministra
w przypadku uczelni:
1) publicznej – przewodniczący kolegium elektorów;
2) niepublicznej – założyciel, przewodniczący senatu albo inny organ, który
dokonał wyboru.
5. Do wygaśnięcia mandatu rektora stosuje się odpowiednio przepis
art. 20 ust. 4.
6. Wygaśnięcie mandatu rektora uczelni:
1) publicznej – stwierdza przewodniczący kolegium elektorów;
2) niepublicznej – stwierdza założyciel.
7. W przypadku wygaśnięcia mandatu rektora, nowego rektora na okres do końca
kadencji w uczelni:
1) publicznej – wybiera kolegium elektorów;
2) niepublicznej – powołuje założyciel albo wybiera senat albo inny określony
w statucie organ uczelni, o którym mowa w art. 17 ust. 2.
8. W okresie od dnia stwierdzenia wygaśnięcia mandatu do dnia wyboru albo
powołania rektora obowiązki rektora pełni osoba wskazana w statucie uczelni,
a w przypadku braku wskazania takiej osoby najstarszy członek senatu posiadający co
najmniej stopień doktora.
9. Pierwszego rektora uczelni:
1) publicznej – powołuje minister na okres roku i nawiązuje z nim stosunek pracy
oraz wyznacza termin na zorganizowanie i przeprowadzenie wyborów do senatu;
2) niepublicznej – powołuje założyciel.
10. Osoba wybrana albo powołana do pełnienia funkcji rektora jest zatrudniana
w uczelni jako podstawowym miejscu pracy w rozumieniu ustawy nie później niż
z dniem rozpoczęcia kadencji. Do zatrudnienia tej osoby nie stosuje się przepisu
art. 119 ust. 1.
Art. 28. 1. Do zadań senatu należy:
1) uchwalanie statutu;
2) uchwalanie regulaminu studiów;
3) uchwalanie strategii uczelni i zatwierdzanie sprawozdania z jej realizacji;
4) powoływanie i odwoływanie członków rady uczelni;
5) opiniowanie kandydatów na rektora;
6) przeprowadzanie oceny funkcjonowania uczelni;
7) formułowanie rekomendacji dla rady uczelni i rektora w zakresie
wykonywanych przez nich zadań;
8) nadawanie stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki;
9) nadawanie tytułu doktora honoris causa;
10) ustalanie warunków, trybu oraz terminu rozpoczęcia i zakończenia rekrutacji na
studia i na kształcenie specjalistyczne;
11) ustalanie programów studiów, studiów podyplomowych i kształcenia
specjalistycznego;
12) ustalanie programów kształcenia w szkołach doktorskich;
13) określanie sposobu potwierdzania efektów uczenia się;
14) wskazywanie kandydatów do instytucji przedstawicielskich środowiska
szkolnictwa wyższego i nauki;
15) wykonywanie zadań związanych z:
a) przypisywaniem poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji, zwanej dalej
„PRK”, do kwalifikacji nadawanych po ukończeniu studiów
podyplomowych,
b) włączeniem do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji kwalifikacji
nadawanych po ukończeniu studiów podyplomowych i innych form
kształcenia
– zgodnie z ustawą z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie
Kwalifikacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 2153 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 534 i 1287);
16) wykonywanie innych zadań określonych w statucie.
2. Ustalenie programu studiów wymaga zasięgnięcia opinii samorządu
studenckiego. W przypadku bezskutecznego upływu terminu określonego w statucie,
wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.
3. Jeżeli statut uczelni niepublicznej tak stanowi, statut może być nadany przez
założyciela albo inny określony w statucie organ uczelni, o którym mowa
w art. 17 ust. 2.
4. Zadanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, może być wykonywane przez inny
określony w statucie organ uczelni, o którym mowa w art. 17 ust. 2. Statut może
określić tylko jeden organ w zakresie danej dyscypliny, a w przypadku uczelni
spełniającej warunek, o którym mowa w art. 185 ust. 3 – w zakresie danej dziedziny.
Art. 34. 1. Statut określa zasady organizacji i funkcjonowania uczelni,
w szczególności:
1) sposób powoływania i odwoływania organów uczelni, w tym podmioty
uprawnione do wskazywania kandydatów na rektora, oraz sposób organizowania
wyborów do organów uczelni;
2) skład rady uczelni oraz senatu;
3) zasady i tryb funkcjonowania rady uczelni, senatu i kolegium elektorów;
4) zasady sprawowania wewnętrznego nadzoru nad aktami wydawanymi przez
organy uczelni;
5) typy jednostek organizacyjnych uczelni;
6) funkcje kierownicze w uczelni;
7) zasady powoływania osób do pełnienia funkcji kierowniczych w uczelni i ich
odwoływania;
8) tryb nadawania tytułu doktora honoris causa;
9) zasady prowadzenia działalności gospodarczej przez uczelnię;
10) zasady dysponowania mieniem uczelni;
11) tryb nadawania regulaminu organizacyjnego;
12) przepisy porządkowe dotyczące odbywania zgromadzeń.
2. Statut uczelni publicznej uchwala senat bezwzględną większością głosów
w obecności co najmniej połowy statutowej liczby członków po zasięgnięciu opinii
rady uczelni wyrażonej większością głosów statutowej liczby członków oraz po
zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w uczelni. Związki
zawodowe przedstawiają opinię w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu
statutu. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, wymóg zasięgnięcia
opinii uważa się za spełniony.
3. Statut uczelni niepublicznej wskazuje osobę fizyczną albo osobę prawną inną
niż jednostka samorządu terytorialnego albo państwowa albo samorządowa osoba
prawna, która staje się założycielem w przypadku jego śmierci albo utraty osobowości
prawnej.
4. Statut uczelni niepublicznej określa tryb likwidacji uczelni oraz przeznaczenie
składników mienia uczelni po zakończeniu likwidacji.
5. Typami jednostek organizacyjnych uczelni, o których mowa w ust. 1 pkt 5,
mogą być w szczególności wydziały, instytuty, katedry, zakłady, centra i kolegia.
Art. 35. 1. Publiczną uczelnię akademicką tworzy się w drodze ustawy.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, w drodze
rozporządzenia, tworzy publiczną uczelnię zawodową lub zmienia jej nazwę.
3. Uczelnia publiczna może być utworzona w wyniku połączenia uczelni
publicznych, instytutów badawczych lub instytutów PAN.
4. Publiczną uczelnię akademicką włącza się do uczelni publicznej w drodze
ustawy.
5. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, w porozumieniu
z ministrem nadzorującym uczelnię lub instytut badawczy, po zasięgnięciu opinii
dyrektora lub rady naukowej instytutu badawczego, w drodze rozporządzenia, włącza
publiczną uczelnię zawodową lub instytut badawczy do uczelni publicznej.
6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, w drodze
rozporządzenia, na wniosek Prezesa PAN lub dyrektora instytutu PAN i po
zasięgnięciu opinii wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową
instytutu, włącza do uczelni publicznej instytut PAN.
7. W rozporządzeniu w sprawie utworzenia publicznej uczelni zawodowej
określa się:
1) nazwę uczelni;
2) siedzibę uczelni;
3) składniki mienia, w które będzie wyposażona uczelnia.
8. Pierwszy statut nadaje minister.
9. Uczelnia publiczna, do której nastąpiło włączenie innej uczelni publicznej,
instytutu badawczego lub instytutu PAN, wstępuje w prawa i obowiązki tej uczelni
lub tego instytutu, w tym w prawa i obowiązki wynikające z decyzji
administracyjnych.
9a. Wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego instytutu badawczego
włączonego do uczelni publicznej następuje na wniosek rektora tej uczelni.
10. W rozporządzeniu w sprawie włączenia publicznej uczelni zawodowej,
instytutu badawczego lub instytutu PAN do uczelni publicznej określa się skutki
włączenia, w szczególności:
1) wygaśnięcie kadencji organów kolegialnych i jednoosobowych podmiotu
włączanego;
2) przeznaczenie mienia podmiotu włączanego;
3) możliwość prowadzenia studiów utworzonych przez uczelnię włączaną;
4) warunki kontynuacji kształcenia przez studentów uczelni włączanej;
5) warunki kontynuacji stosunków pracy pracowników podmiotu włączanego.
11. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, 5 i 6, bierze się pod
uwagę potrzeby wynikające z polityki naukowej państwa oraz uwarunkowań
społeczno-gospodarczych.
Art. 36. 1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, w drodze
rozporządzenia, likwiduje publiczną uczelnię zawodową.
2. Likwidacja uczelni publicznej polega na zadysponowaniu składnikami
materialnymi i niematerialnymi jej majątku po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu
wierzycieli, w szczególności pracowników, studentów i doktorantów, w celu
zakończenia jej działalności.
3. Likwidację prowadzi likwidator powołany przez ministra.
4. Likwidatorowi przysługuje wynagrodzenie miesięczne ustalane przez
ministra. Wynagrodzenie nie może być wyższe niż wynagrodzenie zasadnicze rektora
likwidowanej uczelni za miesiąc poprzedzający dzień postawienia uczelni w stan
likwidacji.
5. W okresie likwidacji uczelnia używa nazwy z dodaniem oznaczenia „w
likwidacji”.
6. Likwidator ogłasza postawienie uczelni w stan likwidacji w Monitorze
Sądowym i Gospodarczym.
7. Likwidator, w terminie 3 miesięcy od dnia powołania, przedstawia do
zatwierdzenia ministrowi plan przychodów i kosztów związanych z likwidacją.
8. Koszty likwidacji pokrywa się z mienia likwidowanej uczelni, a w przypadku
braku wystarczających środków – z budżetu państwa z części, której dysponentem jest
minister, na podstawie planu przychodów i kosztów związanych z likwidacją.
9. Postawienie uczelni w stan likwidacji powoduje, że:
1) z dniem powołania likwidator przejmuje kompetencje organów uczelni;
2) z dniem powołania likwidatora wygasa kadencja organów uczelni;
3) uczelnia nie prowadzi przyjęć na studia, studia podyplomowe, kształcenie
specjalistyczne i inne formy kształcenia, a także do szkół doktorskich;
4) uczelnia nie nadaje stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki;
5) uczelnia traci prawo do otrzymywania środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. d, pkt 2 lit. e i f, pkt 47 i 9;
6) środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d i pkt 3,
są przekazywane uczelni w niezbędnym zakresie.
10. W uczelni postawionej w stan likwidacji:
1) prowadzone kształcenie może być kontynuowane nie dłużej niż do końca roku
akademickiego,
2) stosunki pracy nauczycieli akademickich wygasają z końcem roku
akademickiego
– w którym postawiono uczelnię w stan likwidacji.
11. Likwidator zapewnia studentom oraz doktorantom możliwość
kontynuowania kształcenia; przepisy art. 82 i art. 206 stosuje się odpowiednio.
12. Postępowania w sprawie nadania stopnia naukowego lub stopnia w zakresie
sztuki, wszczęte i niezakończone do dnia postawienia uczelni w stan likwidacji,
prowadzą podmioty wskazane przez Radę Doskonałości Naukowej, zwaną dalej
„RDN”.
13. Likwidator, w terminie 30 dni od dnia zakończenia czynności
likwidacyjnych, zawiadamia ministra o zakończeniu likwidacji i przedstawia do
zatwierdzenia sprawozdanie z jej przebiegu.
14. Uczelnia traci osobowość prawną z dniem ogłoszenia przez ministra
o zakończeniu likwidacji w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
15. W rozporządzeniu w sprawie likwidacji uczelni zawodowej określa się:
1) tryb powołania i odwołania likwidatora;
2) tryb likwidacji;
3) sposób wykonywania czynności likwidacyjnych.
16. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę
zmiany liczby studentów w kontekście zapotrzebowania społeczno-gospodarczego na
kształcenie w danej uczelni, jej sytuację finansową, potrzeby wynikające z polityki
naukowej państwa, a także konieczność sprawnego przeprowadzenia likwidacji.
17. W przypadku likwidacji uczelni jej mienie, po spłaceniu zobowiązań, staje
się mieniem Skarbu Państwa albo mieniem jednostki samorządu terytorialnego –
odpowiednio do źródła pochodzenia tego mienia. O przeznaczeniu mienia Skarbu
Państwa decyduje minister.
18. W przypadku likwidacji uczelni likwidator przekazuje dokumentację
przebiegu studiów na przechowanie podmiotowi wykonującemu działalność, o której
mowa w art. 51a ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2019 r. poz. 553, 730 i 2020), zapewniając na ten
cel środki finansowe. Do przechowywania dokumentacji stosuje się przepisy tej
ustawy.
Art. 45. 1. Założyciel może zlikwidować uczelnię niepubliczną po uzyskaniu
zgody wydanej przez ministra w drodze decyzji administracyjnej.
2. Warunkiem wydania zgody jest zapewnienie studentom oraz doktorantom
możliwości kontynuowania kształcenia; przepisy art. 82 i art. 206 stosuje się
odpowiednio.
3. W terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia zgody założyciel składa ministrowi
akt potwierdzający postawienie uczelni w stan likwidacji.
4. Uczelnia zostaje postawiona w stan likwidacji z dniem wskazanym w akcie,
o którym mowa w ust. 3. Z tym dniem:
1) założyciel przejmuje kompetencje organów uczelni;
2) wygasa kadencja organów uczelni;
3) uczelnia nie prowadzi przyjęć na studia, studia podyplomowe, kształcenie
specjalistyczne i inne formy kształcenia, a także do szkół doktorskich;
4) uczelnia nie nadaje stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki; przepis
art. 36 ust. 11 stosuje się odpowiednio;
5) uczelnia traci prawo do otrzymywania środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 2, 6, 7 i 9;
6) środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 3, są przekazywane uczelni
w niezbędnym zakresie.
5. W uczelni postawionej w stan likwidacji:
1) prowadzone kształcenie może być kontynuowane nie dłużej niż do końca roku
akademickiego,
2) stosunki pracy nauczycieli akademickich wygasają z końcem roku
akademickiego
– w którym postawiono uczelnię w stan likwidacji.
6. Uczelnia postawiona w stan likwidacji używa nazwy z dodaniem oznaczenia
„w likwidacji”.
7. Minister dokonuje zmiany wpisu w ewidencji przez dodanie do nazwy uczelni
oznaczenia „w likwidacji”.
8. W przypadku niezłożenia aktu, o którym mowa w ust. 3, w terminie
określonym w tym przepisie, wykonanie obowiązku postawienia uczelni w stan
likwidacji następuje w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca
1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, z
późn. zm.).
Art. 46. 1. Likwidacja uczelni niepublicznej ma na celu zakończenie jej
działalności.
2. Likwidację prowadzi założyciel.
3. Założyciel przystępuje do likwidacji nie później niż w terminie 30 dni od dnia
postawienia uczelni w stan likwidacji.
4. Założyciel niezwłocznie zawiadamia ministra o przystąpieniu do likwidacji.
5. W przypadku nieprzystąpienia przez założyciela do likwidacji w terminie
określonym w ust. 3 lub nieprowadzenia likwidacji, wykonanie obowiązku
przystąpienia do likwidacji, jej prowadzenia lub zakończenia następuje w sposób
określony w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
6. Założyciel niezwłocznie zawiadamia ministra o zakończeniu likwidacji.
7. Minister, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym
mowa w ust. 6, w drodze decyzji administracyjnej, wykreśla uczelnię z ewidencji.
8. Z dniem wykreślenia z ewidencji uczelnia traci osobowość prawną.
9. Przepis art. 36 ust. 17 stosuje się odpowiednio do mienia przekazanego
uczelni w trybie art. 423 ust. 1.
10. Koszty likwidacji uczelni są pokrywane z jej majątku, z pierwszeństwem
przed roszczeniami wierzycieli.
11. W przypadku gdy koszty likwidacji uczelni przekraczają wartość jej majątku,
koszty likwidacji są pokrywane z majątku założyciela.
12. W przypadku likwidacji uczelni, założyciel przekazuje dokumentację
przebiegu studiów oraz dokumentację osobową i płacową na przechowanie
podmiotowi wykonującemu działalność, o której mowa w art. 51a ust. 1 ustawy z dnia
14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, zapewniając na ten
cel środki finansowe. Do przechowywania dokumentacji stosuje się przepisy tej
ustawy.
13. Materiały archiwalne uczelni są przekazywane przez założyciela w trybie
przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym
i archiwach.
Art. 51. 1. Rektor zapewnia bezpieczne i higieniczne warunki pracy i kształcenia
w szczególności przez udostępnienie odpowiedniej infrastruktury oraz prowadzenie
szkoleń.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, sposób
zapewnienia w uczelni warunków, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze
specyfikę działalności uczelni oraz standardy dotyczące bezpieczeństwa i higieny
pracy.

Art. 51a. W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami
zagrażającymi życiu lub zdrowiu członków wspólnoty uczelni minister właściwy do
spraw szkolnictwa wyższego i nauki, w drodze rozporządzenia, może czasowo
ograniczyć lub czasowo zawiesić funkcjonowanie uczelni na obszarze kraju lub jego
części, uwzględniając stopień zagrożenia na danym obszarze.

Art. 51b. 1. Jeżeli w okresie ograniczenia lub zawieszenia funkcjonowania
uczelni:
1) senat uczelni nie może wykonywać swoich zadań, rektor może wydawać
zarządzenia w sprawach należących do kompetencji senatu, jeżeli jest to
niezbędne dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania uczelni;
2) rektor i osoba wyznaczona lub upoważniona do jego zastępowania nie mogą
wykonywać swoich zadań, wykonuje je członek wspólnoty danej uczelni,
wskazany przez ministra nadzorującego tę uczelnię.
2. Zarządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zatwierdzeniu przez
senat uczelni na najbliższym posiedzeniu.
3. W okresie ograniczenia lub zawieszenia funkcjonowania uczelni zapomoga,
o której mowa w art. 86 ust. 1 pkt 3, jest przyznawana przez rektora. Przepisów Kpa
i art. 92 ust. 2 nie stosuje się.
4. W przypadku ograniczenia lub zawieszenia funkcjonowania uczelni,
w okresie tego ograniczenia lub zawieszenia oraz przez 60 dni po jego zakończeniu,
legitymacje studenckie i legitymacje służbowe nauczycieli akademickich są ważne,
bez konieczności potwierdzania ich ważności. Przepis stosuje się również do
legitymacji, które utraciły ważność w okresie 30 dni poprzedzających ograniczenie
lub zawieszenie funkcjonowania uczelni.
5. W okresie ograniczenia lub zawieszenia funkcjonowania uczelni:
1) nie przeprowadza się ocen okresowych nauczycieli akademickich;
2) nie kieruje się nauczycieli akademickich na badania okresowe, o których mowa
w art. 229 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1040, 1043 i 1495) oraz na badania w celu wydania orzeczenia o potrzebie
udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia, o którym mowa w art. 131 ust. 5.
Art. 53. 1. Uczelnia prowadzi kształcenie na studiach na określonym kierunku,
poziomie i profilu. Uczelnia przyporządkowuje kierunek do co najmniej 1 dyscypliny.
2. W przypadku przyporządkowania kierunku studiów do więcej niż
1 dyscypliny, wskazuje się dyscyplinę wiodącą, w ramach której będzie uzyskiwana
ponad połowa efektów uczenia się.
3. Utworzenie studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu wymaga
pozwolenia ministra. Przepisów art. 10, art. 3537, art. 79a, art. 81 oraz art. 96a–96n
Kpa nie stosuje się.
4. Uczelnia, która w dyscyplinie, o której mowa w ust. 1, albo dyscyplinie
wiodącej posiada kategorię naukową:
1) B – może uzyskać pozwolenie na utworzenie studiów na kierunku
przyporządkowanym do tej dyscypliny oraz na określonym poziomie i profilu;
2) C albo nie posiada kategorii naukowej – może uzyskać pozwolenie na utworzenie
studiów na kierunku przyporządkowanym do tej dyscypliny oraz na określonym
poziomie i profilu praktycznym, z wyłączeniem pozwolenia na utworzenie
studiów przygotowujących do wykonywania zawodu nauczyciela.
5. Uczelnia, o której mowa w ust. 4 pkt 2, może uzyskać pozwolenie na
utworzenie studiów przygotowujących do wykonywania zawodu nauczyciela, jeżeli
zawarła porozumienie o współpracy przy prowadzeniu tych studiów z uczelnią,
o której mowa w ust. 7 pkt 1. Uczelnia, o której mowa w ust. 7 pkt 1, może zawrzeć
takie porozumienie w danej dyscyplinie tylko z jedną uczelnią, o której mowa
w ust. 4 pkt 2.
6. Pozwolenie na utworzenie studiów na kierunkach lekarskim lub
lekarsko-dentystycznym może uzyskać uczelnia akademicka, która posiada kategorię
naukową A+, A albo B+ w dyscyplinie w zakresie nauk medycznych lub nauk
o zdrowiu. Do utworzenia studiów na tych kierunkach nie stosuje się przepisów ust. 7
9.
7. Pozwolenia nie wymaga utworzenie studiów na kierunku
przyporządkowanym do dyscypliny, o której mowa w ust. 1, albo dyscypliny
wiodącej:
1) w której uczelnia posiada kategorię naukową A+, A albo B+;
2) zawierającej się w dziedzinie, o której mowa w art. 243 ust. 7, z wyłączeniem
utworzenia studiów przygotowujących do wykonywania zawodu nauczyciela.
8. Uczelnia akademicka może utworzyć studia na kierunku, którego program
określa efekty uczenia się w ramach dyscyplin, w których uczelnia posiada kategorię naukową A+, A albo B+, zawierających się w co najmniej 3 dziedzinach. Przepisu
ust. 2 nie stosuje się.
9. Uczelnia akademicka może utworzyć jednolite studia magisterskie na
kierunku przyporządkowanym do dyscypliny, o której mowa w ust. 1, albo
dyscypliny wiodącej, w której posiada kategorię naukową A+ albo A, lub
dyscypliny zawierającej się w dziedzinie, o której mowa w art. 243 ust. 7, z tym
że w przypadku studiów przygotowujących do wykonywania zawodów, o których
mowa w art. 68 ust. 1 – jeżeli możliwość kształcenia na tym poziomie wynika
z przepisów wydanych na podstawie art. 68 ust. 3. Przepisów wydanych na
podstawie art. 81 w zakresie, o którym mowa w art. 81 pkt 2, nie stosuje się. (ust. 9 wejdzie w życie z dniem 01.01.2022 r.)
10. Uczelnia, która utworzyła studia na określonym kierunku, poziomie i profilu
albo uzyskała pozwolenie na ich utworzenie, nie może utworzyć ani ubiegać się
o pozwolenie na utworzenie studiów na kierunku, poziomie i profilu o tej samej
nazwie lub których programy określają takie same efekty uczenia się,
przyporządkowane do tej samej dyscypliny. Ograniczenie to nie dotyczy ubiegania się
o pozwolenie na utworzenie studiów w filii.

Art. 55. 1. Minister odmawia wydania pozwolenia na utworzenie studiów na
określonym kierunku, poziomie i profilu, bez zasięgania opinii, o której mowa
w art. 54 ust. 2 pkt 1, jeżeli:
1) według stanu na dzień złożenia wniosku:
a) rektor nie wprowadził do systemu, o którym mowa w art. 342 ust. 1,
danych, o których mowa w art. 343 ust. 1, art. 344 ust. 1 lub art. 345 ust. 1,
b) uczelnia posiada zaległości podatkowe, z tytułu składek na ubezpieczenia
społeczne lub zdrowotne, innych danin publicznych lub została wpisana do
rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego,
c) uczelnia została postawiona w stan likwidacji,
d) uczelnia posiada wymagalne zobowiązania wobec Skarbu Państwa z tytułu
subwencji dla podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, o której
mowa w art. 112 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649 i 2020), zwanej dalej
„subwencją”, lub dotacji,
e) uczelnia publiczna jest objęta programem naprawczym, o którym mowa
w art. 418 ust. 1, i brak jest ekonomicznego uzasadnienia dla wydania
pozwolenia lub
f) uczelnia nie realizuje wniosków lub zaleceń sporządzonych w wyniku
kontroli, o której mowa w art. 427 ust. 1;
2) w okresie 2 lat przed złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia minister cofnął
uczelni pozwolenie na utworzenie studiów na kierunku przyporządkowanym do
tej samej dyscypliny.
2. Minister może odmówić wydania pozwolenia, bez zasięgania opinii, o której
mowa w art. 54 ust. 2 pkt 1, jeżeli według stanu na dzień złożenia wniosku kształcenie
na studiach na danym kierunku nie odpowiada potrzebom społeczno-gospodarczym.
Art. 67. 1. Studia są prowadzone na określonym kierunku, poziomie i profilu na
podstawie programu studiów, który określa:
1) efekty uczenia się, o których mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r.
o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji, z uwzględnieniem uniwersalnych
charakterystyk pierwszego stopnia określonych w tej ustawie oraz
charakterystyk drugiego stopnia określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 7 ust. 3 tej ustawy;
2) opis procesu prowadzącego do uzyskania efektów uczenia się;
3) liczbę punktów ECTS przypisanych do zajęć.
2. Punkty ECTS stanowią miarę średniego nakładu pracy studenta niezbędnego
do uzyskania efektów uczenia się.
3. Punkt ECTS odpowiada 2530 godzinom pracy studenta obejmującym zajęcia
organizowane przez uczelnię oraz jego indywidualną pracę związaną z tymi zajęciami.
4. Jeżeli pozwala na to specyfika kształcenia na studiach na określonym
kierunku, część efektów uczenia się objętych programem studiów może być uzyskana
w ramach zajęć prowadzonych z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na
odległość przy wykorzystaniu infrastruktury i oprogramowania zapewniających
synchroniczną i asynchroniczną interakcję między studentami i osobami
prowadzącymi zajęcia.
5. Program studiów o profilu praktycznym przewiduje praktyki zawodowe
w wymiarze co najmniej:
1) 6 miesięcy – w przypadku studiów pierwszego stopnia i jednolitych studiów
magisterskich;
2) 3 miesięcy – w przypadku studiów drugiego stopnia.
6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do programów studiów przygotowujących do
wykonywania zawodów, o których mowa w art. 68 ust. 1.
Art. 68. 1. W programach studiów przygotowujących do wykonywania
zawodów:
1) lekarza,
2) lekarza dentysty,
3) farmaceuty,
4) pielęgniarki,
5) położnej,
6) diagnosty laboratoryjnego,
7) fizjoterapeuty,
8) ratownika medycznego,
9) lekarza weterynarii,
10) architekta,
11) nauczyciela
– uwzględnia się standardy kształcenia.
2. Standard kształcenia jest zbiorem reguł i wymagań w zakresie kształcenia
dotyczących sposobu organizacji kształcenia, osób prowadzących to kształcenie,
ogólnych i szczegółowych efektów uczenia się, a także sposobu weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się.
3. Standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodów,
o których mowa w ust. 1:
1) pkt 18 – określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia,
2) pkt 9 – określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rolnictwa,
3) pkt 10 – określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz
mieszkalnictwa,
4) pkt 11 – określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
oświaty i wychowania
– mając na uwadze konieczność zapewnienia wysokiej jakości kształcenia
i właściwego doboru efektów uczenia się w celu odpowiedniego przygotowania do
wykonywania zawodu z uwzględnieniem jego specyfiki, a w przypadku kształcenia
przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela – również czas trwania
i właściwy dobór efektów uczenia się na studiach podyplomowych.
Art. 69. 1. Przyjęcie na studia następuje przez:
1) rekrutację;
2) potwierdzenie efektów uczenia się;
3) przeniesienie z innej uczelni lub uczelni zagranicznej.
2. Na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie może być
przyjęta osoba, która posiada:
1) świadectwo dojrzałości albo świadectwo dojrzałości i zaświadczenie o wynikach
egzaminu maturalnego z poszczególnych przedmiotów, o których mowa
w przepisach o systemie oświaty;
2) świadectwo dojrzałości i dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe
w zawodzie nauczanym na poziomie technika, o których mowa w przepisach
o systemie oświaty; (ust. 2 pkt 2 wejdzie w życie z dniem 01.01.2022 r.)
2a) świadectwo dojrzałości i dyplom zawodowy w zawodzie nauczanym na
poziomie technika, o których mowa w przepisach o systemie oświaty;
3) świadectwo dojrzałości i zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego
z poszczególnych przedmiotów oraz dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie nauczanym na poziomie technika, o których mowa
w przepisach o systemie oświaty; (ust. 2 pkt 2 wejdzie w życie z dniem 01.01.2022 r.)
3a) świadectwo dojrzałości i zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego
z poszczególnych przedmiotów oraz dyplom zawodowy w zawodzie
nauczanym na poziomie technika, o których mowa w przepisach o systemie
oświaty;
4) świadectwo lub inny dokument uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za
dokument uprawniający do ubiegania się o przyjęcie na studia zgodnie
z art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z
2019 r. poz. 1481, 1818 i 2197);
5) świadectwo i inny dokument lub dyplom, o których mowa w art. 93 ust. 1
ustawy, o której mowa w pkt 4;
6) świadectwo lub dyplom uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za dokument
uprawniający do ubiegania się o przyjęcie na studia zgodnie z umową bilateralną
o wzajemnym uznawaniu wykształcenia;
7) świadectwo lub inny dokument uznany za równorzędny polskiemu świadectwu
dojrzałości na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 31 marca 2015 r.
3. Na studia drugiego stopnia może być przyjęta osoba, która posiada dyplom
ukończenia studiów.
4. Przypisanie studenta do określonego kierunku studiów może nastąpić nie
później niż od drugiego roku studiów.
Art. 70. 1. Uczelnia ustala warunki, tryb oraz termin rozpoczęcia i zakończenia
rekrutacji oraz sposób jej przeprowadzenia. Uchwała senatu jest udostępniana nie
później niż do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego rok akademicki, w którym ma
się odbyć rekrutacja, a w przypadku utworzenia uczelni lub studiów na określonym
kierunku, poziomie i profilu – niezwłocznie.
2. Uczelnia uwzględnia możliwość przeprowadzania rekrutacji uzupełniającej
dla osób, które ubiegały się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite
studia magisterskie na danym kierunku studiów na rok akademicki, na który jest
przeprowadzana rekrutacja, oraz których wynik egzaminu maturalnego z danego
przedmiotu lub przedmiotów został podwyższony w wyniku weryfikacji sumy
punktów lub odwołania, o których mowa w art. 44zzz ustawy z dnia 7 września
1991 r. o systemie oświaty.
3. Podstawą przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia
magisterskie są wyniki:
1) egzaminu dojrzałości;
2) egzaminu maturalnego;
3) egzaminu dojrzałości lub egzaminu maturalnego i egzaminu lub egzaminów
potwierdzających kwalifikacje w zawodzie;
4) egzaminu dojrzałości lub egzaminu maturalnego i egzaminu lub egzaminów
zawodowych.
Uczelnia ustala, jakie wyniki stanowią podstawę przyjęcia na studia, i podaje do
wiadomości publicznej w terminie, o którym mowa w ust. 1.
4. Uczelnia może przeprowadzić dodatkowo egzaminy wstępne tylko
w przypadku konieczności sprawdzenia uzdolnień artystycznych, sprawności
fizycznej lub szczególnych predyspozycji do podejmowania studiów niesprawdzanych
w trybie egzaminu maturalnego, egzaminu zawodowego albo egzaminu
potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie. Egzaminy te nie mogą dotyczyć
przedmiotów objętych egzaminem maturalnym lub kwalifikacji objętej egzaminem
zawodowym lub egzaminem potwierdzającym kwalifikacje w zawodzie. Informacje
o przeprowadzeniu egzaminów wstępnych i ich zakresie uczelnia podaje do
wiadomości publicznej w terminie, o którym mowa w ust. 1. Wyniki egzaminu
wstępnego sprawdzającego uzdolnienia artystyczne lub sprawność fizyczną mogą
stanowić do 100% łącznego wyniku możliwego do uzyskania przez kandydata w toku
rekrutacji.
4a. Uczelnia może przeprowadzić egzaminy wstępne dla osób ubiegających się
o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie na
podstawie świadectwa, dyplomu lub innego dokumentu, o którym mowa
w art. 69 ust. 2 pkt 47, w przypadku konieczności sprawdzenia uzdolnień
artystycznych, sprawności fizycznej lub szczególnych predyspozycji do
podejmowania studiów lub w zakresie nieobjętym wynikami egzaminu zagranicznego
lub wynikami kształcenia ujętymi na tym świadectwie, dyplomie lub dokumencie.
Informacje o przeprowadzeniu egzaminów wstępnych i ich zakresie uczelnia podaje
do wiadomości publicznej w terminie, o którym mowa w ust. 1. Wyniki egzaminu
wstępnego sprawdzającego uzdolnienia artystyczne lub sprawność fizyczną mogą
stanowić do 100% łącznego wyniku możliwego do uzyskania przez kandydata w toku
rekrutacji.
5. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do wyników egzaminu zagranicznego
lub wyników kształcenia, potwierdzonych świadectwem, dyplomem lub innym
dokumentem, o którym mowa w art. 69 ust. 2 pkt 47.
6. Uczelnia publiczna:
1) określa zasady przyjmowania na studia laureatów oraz finalistów olimpiad
stopnia centralnego,
2) może określić zasady przyjmowania na studia laureatów konkursów
międzynarodowych oraz ogólnopolskich
– i podaje je do wiadomości publicznej w terminie, o którym mowa w ust. 1,
z wyprzedzeniem co najmniej 4 lat.
Art. 71. 1. Uczelnia może potwierdzić efekty uczenia się uzyskane w procesie
uczenia się poza systemem studiów osobom ubiegającym się o przyjęcie na studia na
określonym kierunku, poziomie i profilu, jeżeli posiada:
1) pozytywną ocenę jakości kształcenia na tych studiach albo
2) kategorię naukową A+, A albo B+ w zakresie dyscypliny, o której mowa
w art. 53 ust. 1, albo dyscypliny wiodącej, do której przyporządkowany jest ten
kierunek.
2. Efekty uczenia się są potwierdzane w zakresie odpowiadającym efektom
uczenia się określonym w programie studiów.
3. Efekty uczenia się nie są potwierdzane dla programów studiów, o których
mowa w art. 68 ust. 1 pkt 110.
4. Efekty uczenia się mogą zostać potwierdzone osobie posiadającej:
1) dokumenty, o których mowa w art. 69 ust. 2, i co najmniej 5 lat doświadczenia
zawodowego – w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego
stopnia lub jednolite studia magisterskie;
2) kwalifikację pełną na poziomie 5 PRK albo kwalifikację nadaną w ramach
zagranicznego systemu szkolnictwa wyższego odpowiadającą poziomowi
5 europejskich ram kwalifikacji, o których mowa w załączniku II do zalecenia
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie
ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie
(Dz. Urz. UE C 111 z 06.05.2008, str. 1) – w przypadku ubiegania się o przyjęcie
na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie;
3) kwalifikację pełną na poziomie 6 PRK i co najmniej 3 lata doświadczenia
zawodowego po ukończeniu studiów pierwszego stopnia – w przypadku
ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia;
4) kwalifikację pełną na poziomie 7 PRK i co najmniej 2 lata doświadczenia
zawodowego po ukończeniu studiów drugiego stopnia albo jednolitych studiów
magisterskich – w przypadku ubiegania się o przyjęcie na kolejne studia
pierwszego stopnia lub drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie.
5. W wyniku potwierdzenia efektów uczenia się można zaliczyć nie więcej niż
50% punktów ECTS przypisanych do zajęć objętych programem studiów.
6. O kolejności przyjęcia na studia decyduje wynik potwierdzenia efektów
uczenia się.
7. Liczba studentów, którzy zostali przyjęci na studia na podstawie
potwierdzenia efektów uczenia się, nie może być większa niż 20% ogólnej liczby
studentów na danym kierunku, poziomie i profilu.
Art. 76. 1. Warunkiem ukończenia studiów i uzyskania dyplomu ukończenia
studiów jest:
1) uzyskanie efektów uczenia się określonych w programie studiów, którym
przypisano co najmniej:
a) 180 punktów ECTS – w przypadku studiów pierwszego stopnia,
b) 90 punktów ECTS – w przypadku studiów drugiego stopnia,
c) 300 punktów ECTS – w przypadku jednolitych studiów magisterskich
trwających 9 albo 10 semestrów,
d) 360 punktów ECTS – w przypadku jednolitych studiów magisterskich
trwających 11 albo 12 semestrów;
2) złożenie egzaminu dyplomowego;
3) pozytywna ocena pracy dyplomowej – w przypadku studiów drugiego stopnia
i jednolitych studiów magisterskich, a w przypadku studiów pierwszego stopnia,
o ile przewiduje to program studiów.
2. Praca dyplomowa jest samodzielnym opracowaniem zagadnienia naukowego,
artystycznego lub praktycznego albo dokonaniem technicznym lub artystycznym,
prezentującym ogólną wiedzę i umiejętności studenta związane ze studiami na danym
kierunku, poziomie i profilu oraz umiejętności samodzielnego analizowania
i wnioskowania.
3. W przypadku studiów drugiego stopnia i jednolitych studiów magisterskich
praca dyplomowa jest przygotowywana pod kierunkiem osoby, która posiada co
najmniej stopień doktora.
4. Jeżeli praca dyplomowa jest pracą pisemną, uczelnia sprawdza ją przed
egzaminem dyplomowym z wykorzystaniem Jednolitego Systemu Antyplagiatowego,
o którym mowa w art. 351 ust. 1.
5. Recenzje pracy dyplomowej są jawne.
6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się w przypadku pracy dyplomowej, której
przedmiot jest objęty tajemnicą prawnie chronioną.
7. Datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego,
w przypadku studiów na kierunkach lekarskim, lekarsko-dentystycznym i weterynaria
– data złożenia ostatniego wymaganego programem studiów egzaminu, a w przypadku
studiów na kierunkach farmacja i fizjoterapia – data zaliczenia ostatniej wymaganej
programem studiów praktyki.

Art. 76a. 1. Uczelnia może zorganizować weryfikację osiągniętych efektów
uczenia się określonych w programie studiów, w szczególności przeprowadzać
zaliczenia i egzaminy kończące określone zajęcia, poza siedzibą uczelni lub poza jej
filią przy użyciu środków komunikacji elektronicznej.
2. Egzamin dyplomowy może być przeprowadzony poza siedzibą uczelni lub
poza jej filią przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, zapewniających
w szczególności:
1) transmisję egzaminu dyplomowego w czasie rzeczywistym między jego
uczestnikami,
2) wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której uczestnicy
egzaminu dyplomowego mogą wypowiadać się w jego toku
– z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.
3. Zasady weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się w sposób, o którym
mowa w ust. 1, oraz przeprowadzania egzaminu dyplomowego w sposób, o którym mowa w ust. 2, uczelnia udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej
stronie podmiotowej.
Art. 77. 1. Absolwent studiów otrzymuje dyplom ukończenia studiów na
określonym kierunku i profilu potwierdzający wykształcenie wyższe oraz tytuł
zawodowy:
1) licencjata, inżyniera albo równorzędny potwierdzający wykształcenie wyższe na
tym samym poziomie – w przypadku studiów pierwszego stopnia;
2) magistra, magistra inżyniera albo równorzędny potwierdzający wykształcenie
wyższe na tym samym poziomie – w przypadku studiów drugiego stopnia
i jednolitych studiów magisterskich.
2. Uczelnia wydaje absolwentowi, w terminie 30 dni od dnia ukończenia
studiów, dyplom ukończenia studiów wraz z suplementem do dyplomu oraz ich
2 odpisy, w tym na wniosek studenta złożony do dnia ukończenia studiów:
1) odpis dyplomu w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim,
rosyjskim albo w innym języku obcym, w którym było prowadzone kształcenie
na tych studiach;
2) odpis suplementu do dyplomu w języku angielskim albo w innym języku obcym,
w którym było prowadzone kształcenie na tych studiach.
2a. Uczelnia wydaje, na wniosek studenta lub absolwenta, dodatkowy odpis
dyplomu ukończenia studiów lub odpis suplementu do dyplomu, w języku polskim lub
w języku obcym, o którym mowa w ust. 2.
3. Wzór dyplomu zatwierdza senat.
4. W przypadku zaistnienia przyczyn:
1) wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nadania tytułu
zawodowego – organem właściwym do wznowienia postępowania jest rektor;
2) stwierdzenia nieważności dyplomu – organem właściwym do stwierdzenia
nieważności jest rektor.
5. W przypadku gdy w pracy dyplomowej stanowiącej podstawę nadania tytułu
zawodowego osoba ubiegająca się o ten tytuł przypisała sobie autorstwo istotnego
fragmentu lub innych elementów cudzego utworu lub ustalenia naukowego, rektor,
w drodze decyzji administracyjnej, stwierdza nieważność dyplomu.
Art. 81. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi,
w drodze rozporządzenia:
1) wymagania dotyczące programu studiów,
2) kierunki studiów prowadzone jako jednolite studia magisterskie,
3) zakres informacji zawartych we wniosku o pozwolenie na utworzenie studiów na
określonym kierunku, poziomie i profilu, dokumenty dołączane do wniosku oraz
sposób składania wniosku,
4) wymagania dotyczące prowadzenia zajęć z wykorzystaniem metod i technik
kształcenia na odległość oraz maksymalną liczbę punktów ECTS, jaka może być
uzyskana w ramach tego kształcenia,
5) sposób prowadzenia dokumentacji przebiegu studiów, sporządzania duplikatów
i odpisów dokumentów oraz dokonywania sprostowań i zmian danych
osobowych w dokumentach,
6) wzór legitymacji studenckiej oraz sposób wydawania legitymacji i potwierdzania
jej ważności,
7) sposób postępowania z dokumentacją przebiegu studiów w przypadku likwidacji
uczelni,
8) sposób uwierzytelniania dokumentów, o których mowa w art. 78 ust. 1,
przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą,
9) niezbędne elementy dyplomu ukończenia studiów i dyplomu wspólnego,
10) wzór suplementu do dyplomu,
11) tytuły zawodowe równorzędne tytułom licencjata i inżyniera oraz tytułom
magistra i magistra inżyniera,
12) wysokość i sposób pobierania opłat za uwierzytelnianie dokumentów
przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą, za wydanie indeksu
i legitymacji studenckiej oraz za wydanie duplikatów tych dokumentów, a także
za wydanie odpisów w językach obcych dyplomu ukończenia studiów
i suplementu do dyplomu lub duplikatu dyplomu ukończenia studiów
i suplementu do dyplomu,
13) wysokość opłaty za przeprowadzenie rekrutacji
– mając na uwadze konieczność zapewnienia wysokiej jakości kształcenia,
właściwego przebiegu kształcenia, doboru efektów uczenia się i sposobów ich
weryfikacji z zachowaniem spójności procesu ich uzyskiwania, racjonalnej
organizacji kształcenia umożliwiającej najbardziej skuteczne uzyskanie efektów
uczenia się szczególnie istotnych z punktu widzenia przygotowania zawodowego
absolwentów, prawidłowości i rzetelności dokumentowania przebiegu studiów,
adekwatności wysokości opłat do kosztów, potrzebę poświadczenia statusu studenta,
a także tradycyjne nazewnictwo w zakresie tytułów zawodowych i szczególne
znaczenie dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą.
Art. 88. 1. Wysokość miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie studenta
ubiegającego się o stypendium socjalne ustala się na zasadach określonych w ustawie
z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, z tym że przy jej ustalaniu:
1) uwzględnia się dochody osiągane przez:
a) studenta,
b) małżonka studenta,
c) rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych studenta,
d) będące na utrzymaniu osób, o których mowa w lit. a–c, dzieci
niepełnoletnie, dzieci pobierające naukę do 26. roku życia, a jeżeli 26. rok życia przypada w ostatnim roku studiów, do ich ukończenia, oraz dzieci
niepełnosprawne bez względu na wiek;
2) nie uwzględnia się:
a) świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1, art. 359 ust. 1 i art. 420 ust. 1,
b) stypendiów otrzymywanych przez uczniów, studentów i doktorantów
w ramach:
– funduszy strukturalnych Unii Europejskiej,
– niepodlegających zwrotowi środków pochodzących z pomocy
udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA),
– umów międzynarodowych lub programów wykonawczych,
sporządzanych do tych umów, albo międzynarodowych programów
stypendialnych,
c) świadczeń pomocy materialnej otrzymywanych przez uczniów na
podstawie przepisów o systemie oświaty,
d) stypendiów o charakterze socjalnym przyznawanych przez podmioty,
o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z
późn. zm.).
2. Student, który nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym
z rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych, może ubiegać się o stypendium
socjalne bez wykazywania dochodów osiąganych przez te osoby oraz będące na ich
utrzymaniu dzieci niepełnoletnie, dzieci pobierające naukę do 26. roku życia, a jeżeli
26. rok życia przypada w ostatnim roku studiów, do ich ukończenia, oraz dzieci
niepełnosprawne bez względu na wiek, jeżeli spełnia jeden z następujących
warunków:
1) ukończył 26. rok życia;
2) pozostaje w związku małżeńskim;
3) ma na utrzymaniu dzieci, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d;
4) osiągnął pełnoletność, przebywając w pieczy zastępczej;
5) posiada stałe źródło dochodów i jego przeciętny miesięczny dochód
w poprzednim roku podatkowym oraz w roku bieżącym w miesiącach poprzedzających miesiąc złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 3, jest
wyższy lub równy 1,15 sumy kwot określonych w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 3
ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
3. Student, o którym mowa w ust. 2, składa oświadczenie, że nie prowadzi
wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych lub
faktycznych.
4. Rektor albo komisja stypendialna lub odwoławcza komisja stypendialna
odmawia przyznania stypendium socjalnego studentowi, którego miesięczny dochód
na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty określonej w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, jeżeli nie dołączy do wniosku
o przyznanie stypendium socjalnego zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej,
a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług
społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu
usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818) – z centrum
usług społecznych, o sytuacji dochodowej i majątkowej swojej i rodziny.
5. Rektor albo komisja stypendialna lub odwoławcza komisja stypendialna może
przyznać studentowi stypendium socjalne w przypadku, o którym mowa w ust. 4,
jeżeli przyczyny niedołączenia do wniosku o przyznanie stypendium socjalnego
zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka
pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy
z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług
społecznych – z centrum usług społecznych, o sytuacji dochodowej i majątkowej
studenta i rodziny studenta były uzasadnione oraz student udokumentował źródła
utrzymania rodziny.
Art. 110. 1. Studenci w uczelni tworzą samorząd studencki.
2. Samorząd studencki działa przez swoje organy, w tym:
1) przewodniczącego;
2) organ uchwałodawczy.
3. Samorząd studencki jest wyłącznym reprezentantem ogółu studentów uczelni.
4. Samorząd studencki prowadzi w uczelni działalność w zakresie spraw
studenckich, w tym socjalno-bytowych i kulturalnych.
5. Samorząd studencki decyduje w sprawach rozdziału środków finansowych
przeznaczonych przez uczelnię na sprawy studenckie. Samorząd studencki sporządza
sprawozdanie z rozdziału środków finansowych i rozliczenie tych środków nie
rzadziej niż raz w roku akademickim i udostępnia je w BIP na stronie podmiotowej
uczelni.
6. Organ uchwałodawczy samorządu studenckiego uchwala regulamin
określający organizację i sposób działania samorządu oraz sposób powoływania
przedstawicieli do organów uczelni, a w przypadku uczelni publicznej także do
kolegium elektorów.
7. Regulamin wchodzi w życie po stwierdzeniu przez rektora jego zgodności
z ustawą i statutem uczelni w terminie 30 dni od dnia jego przekazania. Pierwszy
regulamin samorządu studenckiego w nowo utworzonej uczelni uchwala senat.
8. Rektor uchyla wydawane przez samorząd studencki akty niezgodne
z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, statutem uczelni, regulaminem
studiów lub regulaminem samorządu. Na rozstrzygnięcie w sprawie uchylenia aktu
służy, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, skarga do sądu administracyjnego.
Przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji administracyjnych stosuje
się odpowiednio.
9. Uczelnia zapewnia warunki niezbędne do funkcjonowania samorządu
studenckiego, w tym infrastrukturę i środki finansowe, którymi samorząd studencki
dysponuje w ramach swojej działalności.
Art. 116. 1. Nauczyciela akademickiego zatrudnia się na stanowisku:
1) profesora;
2) profesora uczelni;
3) adiunkta;
4) asystenta.
2. Na stanowisku:
1) profesora – może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł profesora;
2) profesora uczelni – może być zatrudniona osoba posiadająca co najmniej stopień
doktora oraz znaczące osiągnięcia:
a) dydaktyczne lub zawodowe – w przypadku pracowników dydaktycznych,
b) naukowe lub artystyczne – w przypadku pracowników badawczych,
c) naukowe, artystyczne lub dydaktyczne – w przypadku pracowników
badawczo-dydaktycznych;
3) adiunkta – może być zatrudniona osoba posiadająca co najmniej stopień doktora;
4) asystenta – może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł zawodowy magistra,
magistra inżyniera albo równorzędny.
3. Osobę posiadającą tytuł profesora zatrudnia się na stanowisku profesora.
4. Statut uczelni może określać:
1) również inne stanowiska dla nauczycieli akademickich niż określone w ust. 1
oraz wymagania kwalifikacyjne niezbędne do ich zajmowania;
2) dodatkowe wymagania kwalifikacyjne niezbędne do zajmowania stanowisk,
o których mowa w ust. 1, dla poszczególnych grup pracowników; wymagania te nie mogą dotyczyć posiadania lub obowiązku uzyskania stopnia doktora, stopnia
doktora habilitowanego lub tytułu profesora.
5. Szczegółowy zakres obowiązków nauczyciela akademickiego ustala rektor.
6. Obowiązki nauczyciela akademickiego mogą być wykonywane również poza
uczelnią na zasadach oraz w jednostkach określonych w regulaminie pracy.
7. Wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność
twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia
4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1231).
Art. 125. 1. Nauczyciel akademicki zatrudniony w uczelni publicznej, która jest
jego podstawowym miejscem pracy, może, za zgodą rektora, podjąć lub kontynuować
dodatkowe zatrudnienie tylko u jednego pracodawcy prowadzącego działalność
dydaktyczną lub naukową.
2. W terminie 2 miesięcy od dnia wystąpienia o zgodę rektor wyraża zgodę albo
odmawia jej wyrażenia. Odmowa wyrażenia zgody wymaga uzasadnienia.
3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nauczycieli akademickich podejmujących
zatrudnienie:
1) w podmiotach, z którymi uczelnia nawiązała współpracę na podstawie umowy
lub porozumienia albo dla których jest organem prowadzącym, założycielem
albo udziałowcem;
2) w urzędach, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4a ustawy z dnia
16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1915 oraz z 2019 r. poz. 1043 i 1820);
3) w instytucjach kultury;
4) w jednostkach, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. –
Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148, z późn. zm.).
4. Wykonywanie dodatkowego zajęcia zarobkowego przez rektora uczelni
publicznej wymaga uzyskania zgody rady uczelni. Zgoda jest wydawana na okres
kadencji.
5. W przypadku pełnienia funkcji rektora kolejnej kadencji okres, którego
dotyczy zgoda, ulega przedłużeniu o 4 miesiące. W przypadku nieuzyskania zgody,
rektor zaprzestaje wykonywania dodatkowego zajęcia zarobkowego w terminie
4 miesięcy od dnia rozpoczęcia kadencji.
6. W przypadku wykonywania dodatkowego zajęcia zarobkowego bez zgody
minister stwierdza wygaśnięcie mandatu rektora. Wygaśnięcie mandatu następuje
z dniem doręczenia tego stwierdzenia.
7. Nauczyciel akademicki prowadzący działalność gospodarczą informuje o tym
rektora uczelni, która jest jego podstawowym miejscem pracy.
8. Przepisy ust. 17 stosuje się odpowiednio do nauczycieli akademickich
i rektora uczelni niepublicznej, jeżeli statut nie stanowi inaczej. Wygaśnięcie mandatu
rektora stwierdza organ powołujący rektora, a w przypadku braku takiego organu –
założyciel.
Art. 127. 1. Nauczyciela akademickiego obowiązuje system zadaniowego czasu
pracy.
2. Roczny wymiar zajęć dydaktycznych wynosi:
1) do 240 godzin dydaktycznych – dla pracownika badawczo-dydaktycznego,
2) do 180 godzin dydaktycznych – dla pracownika badawczo-dydaktycznego
zatrudnionego na stanowisku profesora,
3) do 360 godzin dydaktycznych – dla pracownika dydaktycznego,
4) do 540 godzin dydaktycznych – dla pracownika dydaktycznego zatrudnionego
na stanowisku lektora lub instruktora, jeżeli statut uczelni przewiduje takie
stanowisko
– przy czym 1 godzina dydaktyczna wynosi 45 minut.
3. Do rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych zalicza się czas przeznaczony na
kształcenie doktorantów.
4. Zasady ustalania zakresu obowiązków nauczycieli akademickich dla
poszczególnych grup pracowników i rodzajów stanowisk, rodzaje zajęć
dydaktycznych objętych zakresem tych obowiązków, w tym wymiar zajęć
dydaktycznych oraz innych obowiązków dla poszczególnych stanowisk, oraz zasady
obliczania godzin dydaktycznych określa regulamin pracy.
5. Zajęcia dydaktyczne mogą być wykonywane również poza uczelnią na
zasadach określonych w regulaminie pracy.
6. W szczególnych przypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji
programu studiów, nauczyciel akademicki może być obowiązany do prowadzenia
zajęć dydaktycznych w godzinach ponadwymiarowych, w wymiarze
nieprzekraczającym:
1) 1/4 rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych – dla pracownika
badawczo-dydaktycznego;
2) 1/2 rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych – dla pracownika dydaktycznego.
7. Nauczycielowi akademickiemu, za jego zgodą, może być powierzone
prowadzenie zajęć dydaktycznych w godzinach ponadwymiarowych w wymiarze
nieprzekraczającym dwukrotności rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych.
8. Nauczyciela akademickiego będącego w ciąży lub wychowującego dziecko do
ukończenia przez nie 4. roku życia nie można zatrudniać w godzinach
ponadwymiarowych bez jego zgody.
Art. 128. 1. Nauczyciel akademicki, z wyjątkiem rektora, podlega ocenie
okresowej, w szczególności w zakresie wykonywania obowiązków, o których mowa
w art. 115, oraz przestrzegania przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
a także o własności przemysłowej. Ocena okresowa może być pozytywna albo
negatywna.
2. Ocena okresowa jest dokonywana nie rzadziej niż raz na 4 lata lub na wniosek
rektora. W przypadku nieobecności w pracy wynikającej z przebywania na urlopie
macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim,
urlopie rodzicielskim, urlopie wychowawczym lub urlopie dla poratowania zdrowia
oraz z odbywania służby wojskowej lub służby zastępczej, termin dokonania oceny
okresowej ulega przedłużeniu o czas tej nieobecności.
3. Kryteria oceny okresowej dla poszczególnych grup pracowników i rodzajów
stanowisk oraz tryb i podmiot dokonujący oceny okresowej określa rektor po
zasięgnięciu opinii senatu, związków zawodowych, samorządu studenckiego oraz
samorządu doktorantów. Opinia jest przedstawiana w terminie wskazanym we
wniosku o jej wyrażenie, nie krótszym niż 30 dni. W przypadku bezskutecznego
upływu tego terminu, wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony. Kryteria nie
mogą dotyczyć obowiązku uzyskania stopnia doktora, stopnia doktora habilitowanego
lub tytułu profesora. Kryteria przedstawia się nauczycielowi akademickiemu przed
rozpoczęciem okresu podlegającego ocenie.
4. Uczelnia umożliwia studentom i doktorantom dokonanie co najmniej raz
w roku akademickim oceny nauczyciela akademickiego w zakresie wypełniania przez
niego obowiązków związanych z kształceniem.
5. Zasady dokonywania oceny, o której mowa w ust. 4, określa rektor.
6. Przy dokonywaniu oceny okresowej uwzględnia się ocenę, o której mowa
w ust. 4.
7. Od wyniku oceny okresowej przysługuje odwołanie do rektora.
8. W przypadku oceny negatywnej, kolejna ocena okresowa jest dokonywana nie
wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia zakończenia poprzedniej oceny.
Art. 131. 1. Nauczycielowi akademickiemu, który nie ukończył 65. roku życia,
zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy, po co najmniej 10 latach
zatrudnienia w uczelni przysługuje prawo do płatnego urlopu dla poratowania
zdrowia.
2. Urlopu dla poratowania zdrowia udziela się w celu przeprowadzenia
zaleconego leczenia, jeżeli stan zdrowia wymaga powstrzymania się od pracy.
3. Kolejny urlop dla poratowania zdrowia może być udzielony nie wcześniej niż
po upływie 3 lat od dnia zakończenia poprzedniego urlopu. Łączny wymiar urlopu dla
poratowania zdrowia w okresie całego zatrudnienia nie może przekraczać roku.
4. W czasie urlopu dla poratowania zdrowia nie można wykonywać zajęcia
zarobkowego.
5. Urlopu dla poratowania zdrowia udziela się na podstawie orzeczenia
lekarskiego stwierdzającego, że stan zdrowia wymaga powstrzymania się od pracy,
oraz określającego zalecone leczenie i czas potrzebny na jego przeprowadzenie.
6. Orzeczenie lekarskie wydaje lekarz posiadający uprawnienia do wykonywania
badań profilaktycznych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 229 § 8
ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, wykonujący działalność
w jednostce służby medycyny pracy, z którą uczelnia zawarła umowę, o której mowa
w art. 12 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1175).
7. Lekarz przeprowadza badanie lekarskie na podstawie skierowania wydanego
przez rektora na wniosek nauczyciela akademickiego.
Art. 152. 1. Senat uchwala:
1) regulamin zarządzania prawami autorskimi, prawami pokrewnymi i prawami
własności przemysłowej oraz zasad komercjalizacji, który określa
w szczególności:
a) prawa i obowiązki uczelni, pracowników, doktorantów i studentów
w zakresie ochrony i korzystania z praw autorskich, praw pokrewnych
i praw własności przemysłowej,
b) zasady wynagradzania twórców,
c) zasady i procedury komercjalizacji,
d) zasady korzystania z majątku uczelni, wykorzystywanego do
komercjalizacji, oraz świadczenia usług w zakresie działalności naukowej;
2) regulamin korzystania z infrastruktury badawczej, który określa
w szczególności:
a) prawa i obowiązki uczelni, pracowników, doktorantów i studentów
w zakresie korzystania z infrastruktury badawczej przy prowadzeniu
działalności naukowej,
b) zasady korzystania i ustalania opłat za korzystanie z infrastruktury
badawczej do prowadzenia działalności naukowej przez podmioty inne niż
wskazane w lit. a.
2. W regulaminie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, senat uczelni publicznej
określa ponadto:
1) zasady podziału środków uzyskanych z komercjalizacji między twórcą będącym
pracownikiem uczelni publicznej a tą uczelnią;
2) zasady i tryb przekazywania uczelni publicznej przez pracownika, doktoranta
i studenta informacji o wynikach działalności naukowej oraz o know-how
związanym z tymi wynikami, informacji o uzyskanych przez pracownika
środkach z komercjalizacji oraz zasady i tryb przekazywania przez pracownika
przysługujących uczelni części środków uzyskanych z komercjalizacji;
3) zasady i tryb przekazywania pracownikowi przez uczelnię publiczną:
a) informacji o decyzjach, o których mowa w art. 154 ust. 1 i 3, oraz
b) części przysługujących mu środków uzyskanych z komercjalizacji.
Art. 154. 1. Pracownik przekazuje uczelni publicznej informację o wynikach
działalności naukowej oraz o know-how związanym z tymi wynikami. W przypadku
złożenia przez pracownika oświadczenia o zainteresowaniu przeniesieniem praw do
tych wyników i związanego z nimi know-how, uczelnia w terminie 3 miesięcy
podejmuje decyzję w sprawie ich komercjalizacji.
2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, pracownik może złożyć w formie
pisemnej w terminie 14 dni od dnia przekazania uczelni publicznej informacji
o wynikach działalności naukowej i związanym z nimi know-how. Termin, o którym
mowa w ust. 1, biegnie od dnia złożenia oświadczenia.
3. W przypadku podjęcia przez uczelnię publiczną decyzji o niedokonywaniu
komercjalizacji albo po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1,
uczelnia jest obowiązana, w terminie 30 dni, do złożenia pracownikowi oferty
zawarcia bezwarunkowej i odpłatnej umowy o przeniesienie praw do wyników
działalności naukowej oraz know-how związanego z tymi wynikami, łącznie
z informacjami, utworami wraz z własnością nośników, na których utwory te
utrwalono, i doświadczeniami technicznymi, przekazanymi zgodnie z ust. 6 pkt 2.
Umowę zawiera się w formie pisemnej, pod rygorem nieważności. Wynagrodzenie
przysługujące uczelni za przeniesienie praw nie może być wyższe niż 5% przeciętnego
wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych.
4. W przypadku nieprzyjęcia przez pracownika oferty zawarcia umowy, o której
mowa w ust. 3, prawa do wyników działalności naukowej oraz know-how związanego
z tymi wynikami, łącznie z informacjami, utworami wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeniami technicznymi, przekazanymi zgodnie
z ust. 6 pkt 2, przysługują uczelni publicznej.
5. Przepisy ust. 14 oraz art. 157 nie dotyczą przypadków, gdy działalność
naukowa była prowadzona:
1) na podstawie umowy ze stroną finansującą lub współfinansującą tę działalność,
przewidującej zobowiązanie do przeniesienia praw do wyników działalności
naukowej na rzecz tej strony lub na rzecz innego podmiotu niż strona umowy;
2) z wykorzystaniem środków finansowych, których zasady przyznawania lub
wykorzystywania określają inny niż w ustawie sposób dysponowania wynikami
działalności naukowej oraz know-how związanym z tymi wynikami.
6. Pracownik uczelni publicznej jest obowiązany do:
1) zachowania poufności wyników działalności naukowej oraz know-how
związanego z tymi wynikami,
2) przekazania uczelni wszystkich posiadanych przez niego informacji, utworów
wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeń
technicznych potrzebnych do komercjalizacji,
3) powstrzymania się od prowadzenia jakichkolwiek działań zmierzających do
wdrażania wyników,
4) współdziałania w procesie komercjalizacji, w tym w postępowaniach
zmierzających do uzyskania praw wyłącznych
– nie dłużej niż przez okres przysługiwania praw uczelni.
Art. 159. 1. Uczelnia, w celu realizacji przedsięwzięć z zakresu infrastruktury
badawczej lub zarządzania nimi, może utworzyć spółki kapitałowe, a także
przystępować do nich, wspólnie z innymi uczelniami, instytutami badawczymi,
instytutami PAN, Centrum Łukasiewicz, instytutami Sieci Łukasiewicz lub innymi
podmiotami.
2. Decyzję o utworzeniu spółki, o której mowa w ust. 1, lub przystąpieniu do niej
podejmuje rektor za zgodą senatu.
3. Uprzedniego zgłoszenia ministrowi wymaga:
1) utworzenie przez uczelnię publiczną spółki, o której mowa w ust. 1,
z podmiotem innym niż uczelnia publiczna, instytut badawczy, instytut PAN,
Centrum Łukasiewicz lub instytut Sieci Łukasiewicz;
2) przystąpienie przez uczelnię publiczną do spółki, o której mowa w ust. 1, której
wspólnikiem lub akcjonariuszem jest podmiot inny niż uczelnia publiczna,
instytut badawczy, instytut PAN, Centrum Łukasiewicz lub instytut Sieci
Łukasiewicz.
4. Minister, w terminie 45 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może wnieść
sprzeciw wobec zamiaru dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.
5. Dokonanie czynności, o której mowa w ust. 3, może nastąpić, jeżeli minister
nie wniósł sprzeciwu w terminie. Zgłoszona czynność niedokonana w ciągu roku od
dnia doręczenia zgłoszenia wymaga nowego zgłoszenia.
6. Podmiot inny niż uczelnia publiczna, instytut badawczy, instytut PAN,
Centrum Łukasiewicz lub instytut Sieci Łukasiewicz może posiadać w spółce, o której
mowa w ust. 1, której wspólnikiem lub akcjonariuszem jest uczelnia publiczna, akcje
lub udziały stanowiące łącznie nie więcej niż 25% ogólnej liczby głosów lub kapitału
zakładowego.
Art. 173. 1. W przypadku utworzenia federacji ewaluację jakości działalności
naukowej przeprowadza się wyłącznie dla federacji.
2. Ewaluację przeprowadza się w ramach dyscypliny w federacji, której
jednostki uczestniczące zatrudniały łącznie według stanu na dzień 31 grudnia roku
poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji co najmniej 12 pracowników
prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny
wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej
dyscyplinie.
3. Pracownik jednostki uczestniczącej prowadzący działalność naukową składa
oświadczenie upoważniające federację do zaliczenia go do liczby pracowników,
o których mowa w ust. 2. Oświadczenie można złożyć tylko w jednym podmiocie
i w nie więcej niż 2 dyscyplinach, o których mowa w art. 343 ust. 7 i 8.
4. Kategorie naukowe, o których mowa w art. 269, przyznaje się federacji.
5. Federacja jest podmiotem uprawnień związanych z posiadaniem kategorii
naukowej w zakresie:
1) nadawania stopni naukowych lub stopni w zakresie sztuki;
2) kształcenia doktorantów;
3) przystępowania do konkursów, o których mowa w art. 387 ust. 1 i art. 396 ust. 1.
6. Od dnia utworzenia federacji do dnia uzyskania przez nią kategorii naukowej,
federacja jest podmiotem uprawnień związanych z posiadaniem przez jednostki
uczestniczące kategorii naukowych w zakresie, o którym mowa w ust. 5. W przypadku gdy jednostki uczestniczące posiadają kategorie naukowe w tych samych
dyscyplinach, federacja jest podmiotem uprawnień wynikających z najwyższej z tych
kategorii.
7. Jednostka uczestnicząca będąca uczelnią jest podmiotem uprawnień
związanych z posiadaniem przez federację kategorii naukowej w zakresie:
1) nazwy uczelni;
2) uprawnień związanych z tworzeniem studiów oraz potwierdzaniem efektów
uczenia się.
8. Na potrzeby algorytmów, o których mowa w art. 368, przyjmuje się, że
jednostka uczestnicząca posiada kategorię naukową w danej dyscyplinie przyznaną
federacji, o ile zatrudniała łącznie według stanu na dzień 31 grudnia roku
poprzedzającego rok, w którym dokonywany jest podział środków finansowych, co
najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w tej dyscyplinie,
w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności
naukowej w tej dyscyplinie.
9. W przypadku likwidacji federacji przed upływem 4 lat od dnia jej powstania,
jednostka uczestnicząca traci kategorię naukową w dyscyplinie, chyba że na dzień
31 grudnia roku poprzedzającego rok likwidacji zatrudniała co najmniej
12 pracowników prowadzących działalność naukową w tej dyscyplinie,
w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności
naukowej w tej dyscyplinie.
Art. 186. 1. Stopień doktora nadaje się osobie, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera albo równorzędny lub
posiada dyplom, o którym mowa w art. 326 ust. 2 pkt 2 lub art. 327 ust. 2, dający
prawo do ubiegania się o nadanie stopnia doktora w państwie, w którego
systemie szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która go wydała;
2) uzyskała efekty uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 PRK, przy czym
efekty uczenia się w zakresie znajomości nowożytnego języka obcego są
potwierdzone certyfikatem lub dyplomem ukończenia studiów,
poświadczającymi znajomość tego języka na poziomie biegłości językowej
co najmniej B2;
3) posiada w dorobku co najmniej:
a) 1 artykuł naukowy opublikowany w czasopiśmie naukowym lub
w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, które
w roku opublikowania artykułu w ostatecznej formie były ujęte w wykazie
sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b, lub
b) 1 monografię naukową wydaną przez wydawnictwo, które w roku
opublikowania monografii w ostatecznej formie było ujęte w wykazie
sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. a, albo rozdział w takiej monografii, lub
c) dzieło artystyczne o istotnym znaczeniu;
4) przedstawiła i obroniła rozprawę doktorską;
5) spełniła inne wymagania określone przez podmiot doktoryzujący.
2. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć
naukowych, stopień doktora można nadać osobie niespełniającej wymagań
określonych w ust. 1 pkt 1, będącej absolwentem studiów pierwszego stopnia lub
studentem, który ukończył trzeci rok jednolitych studiów magisterskich.
3. Osoba, o której mowa w ust. 2, po nadaniu stopnia doktora uzyskuje
równocześnie wykształcenie wyższe, o którym mowa w art. 77 ust. 1 pkt 2.
Art. 190. 1. Opieka naukowa nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej jest
sprawowana przez promotora lub promotorów albo przez promotora i promotora
pomocniczego.
2. W postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora wyznacza się
3 recenzentów spośród osób niebędących pracownikami podmiotu doktoryzującego
oraz uczelni, instytutu PAN, instytutu badawczego, instytutu międzynarodowego,
Centrum Łukasiewicz albo instytutu Sieci Łukasiewicz, których pracownikiem jest
osoba ubiegająca się o stopień doktora.
3. Recenzenci sporządzają recenzje rozprawy doktorskiej w terminie 2 miesięcy
od dnia jej doręczenia.
4. Promotorem i recenzentem może być osoba posiadająca stopień doktora
habilitowanego lub tytuł profesora, a promotorem pomocniczym – osoba posiadająca
stopień doktora.
5. Promotorem i recenzentem może być osoba niespełniająca warunków
określonych w ust. 4, która jest pracownikiem zagranicznej uczelni lub instytucji
naukowej, jeżeli organ, o którym mowa w art. 178 ust. 1, uzna, że osoba ta posiada
znaczące osiągnięcia w zakresie zagadnień naukowych, których dotyczy rozprawa
doktorska.
6. Promotorem nie może zostać osoba, która w okresie ostatnich 5 lat:
1) była promotorem 4 doktorantów, którzy zostali skreśleni z listy doktorantów
z powodu negatywnego wyniku oceny śródokresowej, lub
2) sprawowała opiekę nad przygotowaniem rozprawy przez co najmniej 2 osoby
ubiegające się o stopień doktora, które nie uzyskały pozytywnych recenzji,
o których mowa w art. 191 ust. 1.
Art. 198. 1. Kształcenie doktorantów przygotowuje do uzyskania stopnia
doktora i odbywa się w szkole doktorskiej.
2. Szkoła doktorska jest zorganizowaną formą kształcenia w co najmniej
2 dyscyplinach, o których mowa w ust. 3 lub 5.
3. Szkoła doktorska może być prowadzona przez uczelnię akademicką, instytut
PAN, instytut badawczy albo instytut międzynarodowy posiadające kategorię naukową A+, A albo B+ w co najmniej 2 dyscyplinach, zwane dalej „podmiotem
prowadzącym szkołę doktorską”.
4. Szkoła doktorska może być prowadzona przez uczelnię akademicką, która
prowadzi działalność naukową wyłącznie w 1 dyscyplinie, która jest dyscypliną
w zakresie teologii albo kultury fizycznej albo dyscypliną artystyczną, i posiada w niej
kategorię naukową A+, A albo B+.
5. Szkoła doktorska może być prowadzona wspólnie przez uczelnie akademickie,
instytuty PAN, instytuty badawcze lub instytuty międzynarodowe, z których każde
posiada kategorię naukową A+, A albo B+ w co najmniej 1 dyscyplinie. Szczegółowy
podział zadań związanych z prowadzeniem szkoły doktorskiej oraz sposób ich
finansowania określa umowa zawarta w formie pisemnej, która wskazuje również
podmiot odpowiedzialny za wprowadzanie danych do systemu, o którym mowa
w art. 342 ust. 1, i uprawniony do otrzymania środków finansowych na wspólne
kształcenie w szkole doktorskiej.
6. Kształcenie doktorantów może być prowadzone we współpracy z innym
podmiotem, w szczególności przedsiębiorcą lub zagraniczną uczelnią lub instytucją
naukową.
7. Podmiot prowadzący szkołę doktorską może prowadzić nie więcej niż
3 szkoły doktorskie w danej dyscyplinie.
8. Za kształcenie doktorantów nie pobiera się opłat.

Art. 198a. W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami
zagrażającymi życiu lub zdrowiu doktorantów minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego i nauki, w drodze rozporządzenia, może czasowo zawiesić
kształcenie doktorantów w podmiotach prowadzących szkoły doktorskie na obszarze
kraju lub jego części, uwzględniając stopień zagrożenia na danym obszarze.

Art. 198b. W przypadku zawieszenia kształcenia doktorantów, w okresie tego
zawieszenia oraz przez 60 dni po jego zakończeniu, legitymacje doktoranta są ważne,
bez konieczności potwierdzania ich ważności. Przepis stosuje się również do
legitymacji, które utraciły ważność w okresie 30 dni poprzedzających zawieszenie
kształcenia doktorantów.
Art. 209. 1. Doktorant nieposiadający stopnia doktora otrzymuje stypendium
doktoranckie.
2. Łączny okres otrzymywania stypendium doktoranckiego w szkołach
doktorskich nie może przekroczyć 4 lat.
3. Do okresu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się okresu zawieszenia oraz
okresu kształcenia w szkole doktorskiej w przypadku, o którym mowa
w art. 206 ust. 2.
4. Wysokość miesięcznego stypendium doktoranckiego wynosi co najmniej:
1) 37% wynagrodzenia profesora – do miesiąca, w którym została przeprowadzona
ocena śródokresowa;
2) 57% wynagrodzenia profesora – po miesiącu, w którym została przeprowadzona
ocena śródokresowa.
5. Wysokość stypendium doktoranckiego może być uzależniona od osiągnięć
doktoranta.
6. W okresie zawieszenia kształcenia do ustalenia wysokości stypendium
doktoranckiego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące ustalania zasiłku
macierzyńskiego, z tym że przez podstawę wymiaru zasiłku rozumie się wysokość
miesięcznego stypendium doktoranckiego, o której mowa w ust. 4, przysługującego
w dniu złożenia wniosku o zawieszenie.
7. Doktorant posiadający orzeczenie o niepełnosprawności, orzeczenie o stopniu
niepełnosprawności albo orzeczenie, o którym mowa w art. 5 oraz art. 62 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych, otrzymuje stypendium doktoranckie w wysokości
zwiększonej o 30% kwoty wskazanej w ust. 4 pkt 1.
8. Doktorant, który złożył rozprawę doktorską w terminie wcześniejszym niż
termin ukończenia kształcenia przewidziany w programie kształcenia, otrzymuje
stypendium doktoranckie do dnia, w którym upływa termin ukończenia kształcenia,
jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy. Przepis ust. 2 stosuje się.
9. Stypendium doktoranckie wypłaca podmiot prowadzący szkołę doktorską.
10. Doktorant nie może być zatrudniony jako nauczyciel akademicki ani
pracownik naukowy. Zakaz nie dotyczy zatrudnienia doktoranta:
1) w celu realizacji projektu badawczego, o którym mowa w art. 119 ust. 2 pkt 2
i 3;
2) po ocenie śródokresowej zakończonej wynikiem pozytywnym, z tym że
w przypadku zatrudnienia w wymiarze przekraczającym połowę pełnego
wymiaru czasu pracy, wysokość stypendium wynosi 40% wysokości
miesięcznego stypendium, o której mowa w ust. 4 pkt 2;
3) któremu nie przysługuje stypendium doktoranckie.
Art. 221. 1. RDN dokonuje oceny formalnej wniosku oraz przekazuje go
podmiotowi habilitującemu w terminie 4 tygodni od dnia jego otrzymania.
2. W terminie 4 tygodni od dnia otrzymania wniosku przez podmiot habilitujący
może on nie wyrazić zgody na przeprowadzenie postępowania w sprawie nadania
stopnia doktora habilitowanego i zwrócić wniosek do RDN.
3. W przypadku niewyrażenia zgody, RDN niezwłocznie wyznacza inny
podmiot habilitujący i przekazuje wniosek temu podmiotowi. Przepisu ust. 2 nie
stosuje się.
4. W terminie 12 tygodni od dnia otrzymania wniosku RDN wyznacza
4 członków komisji habilitacyjnej, w tym przewodniczącego i 3 recenzentów, spośród
osób posiadających stopień doktora habilitowanego lub tytuł profesora oraz aktualny
dorobek naukowy lub artystyczny i uznaną renomę, w tym międzynarodową,
niebędących pracownikami podmiotu habilitującego ani uczelni, instytutu PAN, instytutu badawczego albo instytutu międzynarodowego, których pracownikiem jest
osoba ubiegająca się o stopień doktora habilitowanego.
5. Podmiot habilitujący, w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania informacji
o członkach komisji habilitacyjnej wyznaczonych przez RDN, powołuje komisję
habilitacyjną. Komisja składa się z:
1) 4 członków wyznaczonych przez RDN;
2) 2 członków posiadających stopień doktora habilitowanego lub tytuł profesora,
zatrudnionych w podmiocie habilitującym, w tym sekretarza;
3) recenzenta posiadającego stopień doktora habilitowanego lub tytuł profesora
oraz aktualny dorobek naukowy lub artystyczny i uznaną renomę, w tym
międzynarodową, niebędącego pracownikiem podmiotu habilitującego.
6. Recenzentem może być osoba niespełniająca warunków określonych w ust. 4
i 5, która jest pracownikiem zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej, jeżeli RDN
lub podmiot habilitujący uzna, że osoba ta posiada znaczący dorobek w zakresie
zagadnień związanych z osiągnięciami osoby ubiegającej się o stopień doktora
habilitowanego.
7. Recenzentem nie może zostać osoba, która w okresie ostatnich 5 lat
dwukrotnie nie dochowała terminu, o którym mowa w ust. 8.
8. Recenzenci, w terminie 8 tygodni od dnia doręczenia im wniosku, oceniają,
czy osiągnięcia naukowe osoby ubiegającej się o stopień doktora habilitowanego
odpowiadają wymaganiom określonym w art. 219 ust. 1 pkt 2, i przygotowują
recenzje.
9. Komisja habilitacyjna może przeprowadzić kolokwium habilitacyjne
w zakresie osiągnięć naukowych albo artystycznych osoby ubiegającej się o stopień
doktora habilitowanego. Kolokwium przeprowadza się w przypadku osiągnięć
w zakresie nauk humanistycznych, społecznych i teologicznych.
9a. Kolokwium habilitacyjne może być przeprowadzone poza siedzibą podmiotu
habilitującego przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, zapewniających
w szczególności:
1) transmisję kolokwium w czasie rzeczywistym między jego uczestnikami,
2) wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której uczestnicy
kolokwium mogą wypowiadać się w jego toku
– z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.
10. Uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania stopnia doktora
habilitowanego podejmuje komisja habilitacyjna w głosowaniu jawnym. Na wniosek
osoby ubiegającej się o stopień komisja podejmuje uchwałę w głosowaniu tajnym.
Opinia nie może być pozytywna, jeżeli co najmniej 2 recenzje są negatywne.
11. Komisja habilitacyjna w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania recenzji
przekazuje podmiotowi habilitującemu uchwałę, o której mowa w ust. 10, wraz
z uzasadnieniem i dokumentacją postępowania w sprawie nadania stopnia doktora
habilitowanego.
12. Na podstawie uchwały, o której mowa w ust. 10, podmiot habilitujący,
w terminie miesiąca od dnia jej otrzymania, nadaje stopień doktora habilitowanego
albo odmawia jego nadania. Podmiot habilitujący odmawia nadania stopnia,
w przypadku gdy opinia, o której mowa w ust. 10, jest negatywna.
13. W przypadku wycofania wniosku po powołaniu komisji habilitacyjnej:
1) ten sam wniosek nie może być podstawą ubiegania się o nadanie stopnia doktora
habilitowanego w innym podmiocie habilitującym;
2) wnioskodawca nie może ubiegać się o nadanie stopnia doktora habilitowanego
przez okres 2 lat.
14. Senat albo rada naukowa określi:
1) szczegółowy tryb postępowania w sprawie nadania stopnia doktora
habilitowanego;
2) zasady ustalania wysokości opłaty za postępowanie w sprawie nadania stopnia
doktora habilitowanego oraz zwalniania z tej opłaty;
3) sposób wyznaczania członków komisji habilitacyjnej.
Art. 228. 1. Postępowanie w sprawie nadania tytułu profesora wszczyna się na
wniosek osoby, o której mowa w art. 227 ust. 1 albo 2, zawierający uzasadnienie
wskazujące na spełnienie wymagań, o których mowa w art. 227, składany do RDN.
2. RDN odmawia wszczęcia postępowania w sprawie nadania tytułu profesora,
jeżeli wniosek w sposób oczywisty nie spełnia przesłanek określonych w art. 227. Na
postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przysługuje zażalenie do RDN.
3. RDN powołuje 5 recenzentów, którym zleca wydanie opinii w zakresie
spełnienia wymagań, o których mowa w art. 227 ust. 1 albo 2.
4. Opinia jest wydawana w terminie 3 miesięcy od dnia zlecenia jej wydania.
5. RDN, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania opinii, w drodze decyzji
administracyjnej:
1) występuje do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie wnioskodawcy
tytułu profesora albo
2) odmawia wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie
wnioskodawcy tytułu profesora.
6. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie
3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji.
7. RDN rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie
6 miesięcy od dnia jego doręczenia.
8. W postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy RDN
może zasięgać opinii recenzentów, o których mowa w ust. 3.
9. W postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora, w zakresie
nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy Kpa.
10. Osoba ubiegająca się o tytuł profesora może wystąpić z ponownym
wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego nadania po upływie co najmniej
5 lat w przypadku:
1) ostatecznego postanowienia, o którym mowa w ust. 2;
2) ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 2.
Art. 233. 1. Członkiem RDN może być osoba, która:
1) ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;
2) nie popełniła czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stwierdzonego prawomocnym
wyrokiem;
3) posiada stopień doktora habilitowanego lub tytuł profesora;
4) posiada w dorobku co najmniej:
a) 1 monografię naukową wydaną przez wydawnictwo, które w roku
opublikowania monografii w ostatecznej formie było ujęte w wykazie
sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. a, w okresie ostatnich 5 lat lub
b) 3 artykuły naukowe opublikowane w czasopismach naukowych lub
w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, które
w roku opublikowania artykułu w ostatecznej formie były ujęte w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b, w okresie ostatnich 5 lat, lub
c) wybitne osiągnięcie w zakresie opracowania i wdrożenia oryginalnego
rozwiązania projektowego, konstrukcyjnego, technologicznego lub
artystycznego, zrealizowane w okresie ostatnich 5 lat, lub
d) wybitne dzieło artystyczne zrealizowane w okresie ostatnich 5 lat;
5) nie ukończyła 70. roku życia do dnia rozpoczęcia kadencji RDN;
6) spełnia wymagania, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 16.
2. Członkiem RDN nie może być:
1) członek Komisji Ewaluacji Nauki, zwanej dalej „KEN”;
2) rektor;
3) (uchylony)
4) Prezes i wiceprezes PAN;
5) dyrektor instytutu PAN;
6) dyrektor instytutu badawczego;
7) dyrektor instytutu międzynarodowego.
3. Ta sama osoba może pełnić funkcję członka RDN nie dłużej niż przez
2 następujące po sobie kadencje.
4. W skład RDN wchodzi po 3 przedstawicieli każdej dyscypliny.
5. Kandydata na członka RDN reprezentującego daną dyscyplinę może zgłosić
uczelnia, instytut PAN, instytut badawczy lub instytut międzynarodowy, które w tej
dyscyplinie posiadają kategorię naukową A+, A albo B+. Kandydat, który nie jest
zatrudniony w podmiocie zgłaszającym, składa do RDN oświadczenie o dyscyplinie,
którą reprezentuje.
6. Członek RDN jest wybierany przez osoby posiadające stopień doktora
habilitowanego lub tytuł profesora reprezentujące dyscyplinę, którą reprezentuje
kandydat. Osoba, która nie jest zatrudniona w podmiocie, o którym mowa w ust. 5,
składa do RDN oświadczenie o dyscyplinie, którą reprezentuje.
Art. 265. 1. Ewaluacji podlega jakość działalności naukowej prowadzonej przez:
1) uczelnię akademicką, instytut PAN oraz instytut międzynarodowy;
2) uczelnię zawodową, instytut badawczy oraz podmiot, o którym mowa
w art. 7 ust. 1 pkt 8, posiadający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2. Ewaluacja obejmuje osiągnięcia wszystkich pracowników prowadzących
działalność naukową w podmiotach, o których mowa w ust. 1.
3. Ewaluację w stosunku do podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
przeprowadza się na wniosek.
4. Ewaluację przeprowadza się w ramach dyscypliny w podmiocie
zatrudniającym według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok
przeprowadzenia ewaluacji co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność
naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej
z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie.
5. Pracownik prowadzący działalność naukową, w terminie 14 dni od dnia
zatrudnienia, nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym został zatrudniony,
składa oświadczenie upoważniające zatrudniający go podmiot do zaliczenia go do
liczby pracowników, o których mowa w ust. 4. W przypadku zmiany dyscypliny
oświadczenie składa się niezwłocznie. Oświadczenie można złożyć tylko w jednym
podmiocie i w nie więcej niż 2 dyscyplinach, o których mowa w art. 343 ust. 7 i 8.
6. Ewaluacją obejmuje się osiągnięcia, które powstały w związku
z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia w podmiocie.
7. Ewaluacją obejmuje się także osiągnięcia artystyczne, które powstały bez
związku z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia w podmiocie.
8. W przypadku gdy ewaluacja jakości działalności naukowej obejmuje
osiągnięcia związane z prowadzeniem badań naukowych lub prac rozwojowych na
rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa objętych ochroną informacji niejawnych,
ewaluację w zakresie dotyczącym tych osiągnięć przeprowadza się w sposób
uwzględniający ich specyfikę.
9. Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 6, może stanowić w szczególności:
1) monografia naukowa wydana przez wydawnictwo publikujące recenzowane
monografie naukowe;
2) artykuł naukowy opublikowany w:
a) czasopiśmie naukowym publikującym recenzowane artykuły lub
recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, ujętych
w międzynarodowych bazach czasopism naukowych o największym
zasięgu,
b) czasopiśmie naukowym będącym przedmiotem projektów finansowanych
w ramach programu „Wsparcie dla czasopism naukowych”, o którym mowa
w art. 401.
10. Wydawnictwom, czasopismom i materiałom z konferencji, o których mowa
w ust. 9, przypisuje się punkty będące miarą ich renomy. Czasopismom i materiałom
z konferencji przypisuje się dyscypliny naukowe.
11. Monografie naukowe i artykuły naukowe uwzględnia się w ewaluacji, jeżeli
informacje o nich są umieszczone w bazie danych dostępnej za pośrednictwem
elektronicznego identyfikatora naukowca zgodnego z międzynarodowymi
standardami określonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie
art. 353 pkt 1. Informacje wprowadzają do bazy danych osoby prowadzące działalność
naukową.
12. Na potrzeby ewaluacji osiągnięcia jednej osoby mogą być wykazywane
w ramach nie więcej niż 2 dyscyplin, przy czym dane osiągnięcie może być wykazane
przez osobę będącą jego autorem tylko raz i tylko w ramach jednej dyscypliny.
13. Osoba, której osiągnięcia są wykazywane na potrzeby ewaluacji, składa
oświadczenie upoważniające dany podmiot do wykazania tych osiągnięć w ramach
poszczególnych dyscyplin, o których mowa w art. 343 ust. 7 i 8, a w przypadku
doktoranta:
1) w dyscyplinie, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska, albo
2) w jednej z dyscyplin zawierających się w dziedzinie, w której jest
przygotowywana rozprawa doktorska.
14. Ewaluacji nie przeprowadza się w stosunku do pomocniczej jednostki
naukowej PAN i podmiotów niespełniających wymagań określonych w ust. 4.
Art. 267. 1. Podstawowymi kryteriami ewaluacji są:
1) poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności;
2) efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych;
3) wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia:
1) rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji
jakości działalności naukowej, definicje monografii naukowej i artykułu
naukowego, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania
kategorii naukowej, a także sposób przeprowadzania ewaluacji, mając na uwadze
specyfikę prowadzenia działalności naukowej w ramach dziedzin, zwłaszcza
w zakresie nauk społecznych, humanistycznych i teologicznych, oraz specyfikę
osiągnięć, o których mowa w art. 265 ust. 8, porównywalność wyników
osiąganych przez podmioty w ramach dyscyplin, a także rzetelność
i przejrzystość ewaluacji;
2) sposób sporządzania wykazów:
a) wydawnictw, o których mowa w art. 265 ust. 9 pkt 1, oraz sposób ustalania
i przypisywania im liczby punktów, mając na uwadze uznaną renomę
wydawnictw oraz ich podział na grupy odpowiadające ich randze,
b) czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji
międzynarodowych, o których mowa w art. 265 ust. 9 pkt 2, oraz sposób
ustalania i przypisywania im liczby punktów, mając na uwadze uznaną
renomę czasopism i materiałów z konferencji.
3. Wykazy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządza minister i udostępnia
w BIP na swojej stronie podmiotowej. Sporządzając wykaz, o którym mowa
w ust. 2 pkt 2 lit. b, minister przypisuje czasopismom i materiałom z konferencji
dyscypliny naukowe.
Art. 269. 1. Minister, biorąc pod uwagę uchwałę, o której mowa
w art. 268 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, przyznaje kategorię naukową A+, A, B+, B albo C, przy czym kategoria A+ jest kategorią najwyższą, a kategoria C
– najniższą.
2. Kategoria naukowa jest przyznawana na okres do dnia, w którym decyzja
o przyznaniu kategorii naukowej w ramach kolejnej ewaluacji stanie się ostateczna.
W przypadku gdy podmiot nie jest objęty kolejną ewaluacją w danej dyscyplinie, traci
kategorię naukową z końcem roku, w którym rozpoczęła się ta ewaluacja.
3. Minister wydaje decyzję w sprawie przyznania kategorii naukowej w terminie
do dnia 31 lipca roku następującego po ostatnim roku okresu objętego ewaluacją.
4. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie
30 dni od dnia doręczenia decyzji.
5. Wniosek jest opiniowany przez KEN w terminie 2 miesięcy od dnia
otrzymania wniosku przekazanego przez ministra.
6. W przypadku połączenia, o którym mowa w art. 35 ust. 3 i art. 43 ust. 1, oraz
włączenia, o którym mowa w art. 35 ust. 46 i art. 44 ust. 1, uczelnia utworzona
w wyniku połączenia oraz uczelnia, do której włączono inny podmiot, zachowuje
kategorię naukową najwyższą z posiadanych w danej dyscyplinie odpowiednio przez
podmioty uczestniczące w połączeniu oraz podmioty uczestniczące we włączeniu.
Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku połączenia instytutów badawczych,
instytutów PAN lub instytutów międzynarodowych oraz włączenia do nich innego
podmiotu.
Art. 287. 1. Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające
niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania polecenia
organu, który go powołał, lub powzięcia w inny sposób informacji o popełnieniu
czynu mającego znamiona przewinienia dyscyplinarnego.
2. Postępowanie wyjaśniające wszczyna się z urzędu w przypadku czynu
polegającego na:
1) przywłaszczeniu sobie autorstwa albo wprowadzeniu w błąd co do autorstwa
całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania;
2) rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego
utworu w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania;
3) rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego
artystycznego wykonania albo publicznym zniekształceniu takiego utworu,
artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub nadania;
4) naruszeniu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych w sposób inny niż
określony w pkt 13;
5) sfałszowaniu badań naukowych lub ich wyników lub dokonaniu innego oszustwa
naukowego;
6) przyjęciu lub żądaniu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy
w związku z pełnieniem funkcji lub zajmowaniem stanowiska w uczelni;
7) powołaniu się na wpływy w uczelni, instytucji państwowej, samorządowej lub
jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi albo
wywoływaniu przekonania innej osoby lub utwierdzaniu jej w przekonaniu
o istnieniu takich wpływów i podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy
w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę;
8) udzieleniu albo obietnicy udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej w zamian
za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w uczelni przez wywarcie wpływu na
decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję lub zajmującej
stanowisko w uczelni, w związku z pełnieniem tej funkcji lub zajmowaniem
stanowiska.
3. W postępowaniu wyjaśniającym może być przeprowadzone postępowanie
mediacyjne.
4. Rzecznik dyscyplinarny może ograniczyć czynności dowodowe
w postępowaniu wyjaśniającym do przesłuchania osoby, której czynu dotyczy to postępowanie, i pokrzywdzonego oraz przeprowadzenia i utrwalenia w protokołach
czynności, których nie będzie można powtórzyć.
5. Jeżeli świadek, biegły lub osoba, której czynu dotyczy postępowanie
wyjaśniające, bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie rzecznika
dyscyplinarnego albo świadek lub biegły bezpodstawnie odmawia zeznań, rzecznik
dyscyplinarny może zwrócić się do sądu rejonowego, właściwego ze względu na
miejsce zamieszkania osoby wezwanej, o nałożenie kary pieniężnej w wysokości do
1500 zł za nieusprawiedliwione niestawiennictwo albo za odmowę zeznań. Świadek,
biegły lub osoba, której czynu dotyczy postępowanie wyjaśniające, nie podlegają tej
karze, jeżeli nie byli uprzedzeni o skutkach niestawiennictwa albo odmowy złożenia
zeznań.
6. Postępowanie wyjaśniające kończy się, w terminie 6 miesięcy od dnia jego
wszczęcia:
1) skierowaniem do właściwej komisji dyscyplinarnej wniosku o wszczęcie
postępowania dyscyplinarnego;
2) wnioskiem do rektora o ukaranie karą, o której mowa w art. 276 ust. 1 pkt 1,
w przypadku gdy czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi;
3) wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.
7. Jeżeli w ocenie rzecznika dyscyplinarnego czyn ma znamiona przestępstwa,
rzecznik informuje o tym rektora.
Art. 293. 1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się na wniosek rzecznika
dyscyplinarnego.
2. W postępowaniu dyscyplinarnym może być przeprowadzone postępowanie
mediacyjne.
3. Posiedzenie komisji dyscyplinarnej może odbyć się pod nieobecność
obwinionego lub rzecznika dyscyplinarnego, o ile zostali oni prawidłowo
zawiadomieni o terminie i miejscu posiedzenia.
4. W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary, o której
mowa w art. 276 ust. 1 pkt 68, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru,
przewodniczący składu orzekającego komisji dyscyplinarnej wyznacza obrońcę
z urzędu spośród nauczycieli akademickich.
5. Rozprawa dyscyplinarna jest jawna tylko dla pracowników danej uczelni,
przedstawicieli samorządu studentów i doktorantów, jeżeli przewinienie
dyscyplinarne dotyczy praw studenta lub doktoranta, pokrzywdzonego,
przedstawicieli RGNiSW, przedstawicieli ministra oraz, za zgodą obwinionego, dla
przedstawiciela związku zawodowego, którego obwiniony jest członkiem.
6. Jeżeli świadek lub biegły bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie
komisji dyscyplinarnej albo bezpodstawnie odmawia zeznań, przewodniczący składu
orzekającego komisji dyscyplinarnej może zwrócić się do sądu rejonowego,
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby wezwanej, o nałożenie kary
pieniężnej w wysokości do 1500 zł za nieusprawiedliwione niestawiennictwo albo za
odmowę zeznań. Świadek lub biegły nie podlegają tej karze, jeżeli nie byli uprzedzeni
o skutkach niestawiennictwa albo odmowy złożenia zeznań.
Art. 296. 1. Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym
orzeczeniem można wznowić, jeżeli:
1) w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa, które
mogło mieć wpływ na treść orzeczenia;
2) po wydaniu orzeczenia ujawniono nowe fakty lub dowody nieznane w chwili
jego wydania, wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, ukarano go za
popełnienie innego przewinienia dyscyplinarnego lub bezpodstawnie umorzono
postępowanie dyscyplinarne;
3) w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub
w poważnym stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony
albo orzeczenie wydała komisja w niewłaściwym składzie, albo zasiadała w niej
osoba podlegająca wyłączeniu;
4) uchylono lub istotnie zmieniono treść prawomocnego orzeczenia stanowiącego
podstawę umorzenia postępowania zgodnie z art. 294 ust. 4.
2. Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej w ust. 1 pkt 1, jeżeli
była ona przedmiotem rozpoznania przez sąd, o którym mowa w art. 295 ust. 2.
3. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego nie
jest dopuszczalne po jego śmierci albo po upływie 5 lat od popełnienia czynu będącego
podstawą orzeczenia, a gdy czyn stanowił przestępstwo – po upływie okresu
przedawnienia karalności tego przestępstwa lub w przypadku wykonania kary i jej
zatarcia.
4. Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą składać,
w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej
wznowienie: obwiniony, obrońca, rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci obwinionego
lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności – także jego
małżonek, krewny w linii prostej, brat lub siostra.
5. Rozprawa dyscyplinarna jest jawna tylko dla osób, o których mowa
w art. 293 ust. 5, a także dla osoby, na żądanie której prowadzi się postępowanie,
w przypadku gdy obwiniony zmarł lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do
jego poczytalności.
Art. 324. 1. Cudzoziemiec może być zwolniony z opłat, o których mowa
w art. 79 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 oraz art. 163 ust. 2, na zasadach określonych w umowie
między uczelniami albo umowie międzynarodowej. Zwolnienie cudzoziemca z tych
opłat może nastąpić również na podstawie:
1) decyzji administracyjnej rektora, dyrektora instytutu PAN lub dyrektora instytutu
badawczego;
2) decyzji ministra lub decyzji dyrektora NAWA w odniesieniu do jej
stypendystów.
2. Opłat, o których mowa w art. 79 ust. 1 pkt 5, nie pobiera się od:
1) cudzoziemca – obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym i członków ich rodzin, mieszkających na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
2) cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały, lub rezydenta
długoterminowego Unii Europejskiej;
3) cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy w związku
z okolicznościami, o których mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 186 ust. 1 pkt 3 lub
4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094
i 2399 oraz z 2019 r. poz. 577 i 622);
4) cudzoziemca, który posiada status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej
albo korzysta z ochrony czasowej albo ochrony uzupełniającej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
5) cudzoziemca – posiadacza certyfikatu poświadczającego znajomość języka
polskiego jako obcego, o którym mowa w art. 11a ust. 2 ustawy z dnia
7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1480), co
najmniej na poziomie biegłości językowej C1;
6) posiadacza Karty Polaka lub osoby, której wydano decyzję w sprawie
stwierdzenia polskiego pochodzenia;
7) cudzoziemca będącego małżonkiem, wstępnym lub zstępnym obywatela
Rzeczypospolitej Polskiej, mieszkającym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
8) cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy w związku
z okolicznościami, o których mowa w art. 151 ust. 1 lub art. 151b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub przebywającego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w związku z korzystaniem z mobilności
krótkoterminowej naukowca na warunkach określonych w art. 156b ust. 1 tej
ustawy lub posiadającego wizę krajową w celu prowadzenia badań naukowych
lub prac rozwojowych.
3. Cudzoziemiec niewymieniony w ust. 2 pkt 28 nie może ubiegać się
o stypendium socjalne, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1, oraz o kredyt studencki,
o którym mowa w art. 98 ust. 1.
4. Za członków rodzin osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się osoby
wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw
członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 293).
Art. 326. 1. Dyplom wydany przez uprawnioną uczelnię działającą w systemie
szkolnictwa wyższego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Organizacji
Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
potwierdzający ukończenie:
1) trzyletnich studiów lub studiów pierwszego stopnia trwających co najmniej 3 lata
– potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie wykształcenia na poziomie
studiów pierwszego stopnia;
2) studiów drugiego stopnia – potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie
wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia;
3) co najmniej czteroletnich studiów jednolitych – potwierdza w Rzeczypospolitej
Polskiej posiadanie wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia, jeżeli
jest uważany za równorzędny dyplomowi ukończenia studiów drugiego stopnia
w państwie wydania.
2. Jeżeli dyplom potwierdzający ukończenie studiów za granicą daje prawo do
kontynuacji kształcenia na studiach drugiego stopnia lub ubiegania się o nadanie
stopnia doktora w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa
uczelnia, która go wydała, uprawnia on w Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio do:
1) kontynuacji kształcenia na studiach drugiego stopnia albo
2) ubiegania się o nadanie stopnia doktora.
3. Dyplom potwierdzający ukończenie studiów wydany przez zagraniczną
uczelnię nie potwierdza posiadania w Rzeczypospolitej Polskiej wykształcenia na
określonym poziomie studiów ani nie daje uprawnień, o których mowa w ust. 2, jeżeli:
1) instytucja, która go wydała, lub instytucja, w której było prowadzone kształcenie:
a) nie działa w systemie szkolnictwa wyższego żadnego państwa lub
b) w rozumieniu prawa wewnętrznego państwa, w którego systemie
szkolnictwa wyższego działa ta instytucja, w dniu wydania dyplomu nie
była akredytowaną uczelnią lub realizowała program studiów
nieposiadający akredytacji;
2) program studiów albo jego część realizowano niezgodnie z przepisami państwa,
w którym było prowadzone kształcenie.
4. Dyrektor NAWA udziela, na wniosek zainteresowanego podmiotu, pisemnej
informacji o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnię, o poziomie studiów
i statusie uczelni.
Art. 327. 1. Dyplom ukończenia studiów za granicą może być uznany za
równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu na
podstawie umowy międzynarodowej określającej równoważność, a w przypadku jej
braku – w drodze postępowania nostryfikacyjnego.
2. Osoba, której dyplom został uznany za równoważny polskiemu dyplomowi
i tytułowi, może posługiwać się odpowiednim polskim tytułem.
3. Ukończenie studiów na określonym poziomie przez cudzoziemca, który
uzyskał status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, lub cudzoziemca posiadającego
zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa
w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
który nie dysponuje dyplomem ukończenia studiów, może być potwierdzone w drodze
postępowania w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów na określonym poziomie.
4. Postępowanie nostryfikacyjne albo postępowanie, o którym mowa w ust. 3,
wszczyna się na wniosek. Postępowanie prowadzi uczelnia posiadająca kategorię
naukową A+, A albo B+ w dyscyplinie, której dotyczy wniosek.
5. Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego albo postępowania,
o którym mowa w ust. 3, wydaje się zaświadczenie.
6. Za postępowanie pobierana jest opłata. Maksymalna wysokość opłaty wynosi
50% wynagrodzenia profesora. Uczelnia ustala warunki i tryb zwalniania z opłaty.
7. W przypadku stwierdzenia braku właściwości do przeprowadzenia
postępowania, uczelnia wydaje postanowienie o odmowie jego przeprowadzenia, na
które służy zażalenie. Opłaty, o której mowa w ust. 6, nie pobiera się.
8. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia:
1) dokumenty dołączane do wniosku,
2) szczegółowy tryb postępowania nostryfikacyjnego i postępowania, o którym
mowa w ust. 3,
3) terminy załatwiania spraw w postępowaniu nostryfikacyjnym i postępowaniu,
o którym mowa w ust. 3,
4) sposób wnoszenia opłaty,
5) wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania
nostryfikacyjnego i postępowania, o którym mowa w ust. 3
– mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego prowadzenia postępowań
oraz różnorodność dokumentów potwierdzających ukończenie studiów występujących
w obrocie międzynarodowym.
Art. 328. 1. Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez
uprawnioną instytucję działającą w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym jest równoważny z odpowiednim stopniem naukowym lub stopniem
w zakresie sztuki, o których mowa w ustawie.
2. Stopień doktora nadany przez Europejski Instytut Uniwersytecki, zgodnie
z Konwencją powołującą Europejski Instytut Uniwersytecki, sporządzoną we
Florencji dnia 19 kwietnia 1972 r., jest równoważny ze stopniem doktora.
3. Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez instytucję inną niż
ta, o której mowa w ust. 1 i 2, może być uznany za równoważny z odpowiednim polskim stopniem na podstawie umowy międzynarodowej, a w przypadku jej braku –
w drodze postępowania nostryfikacyjnego.
4. Postępowanie nostryfikacyjne wszczyna się na wniosek. Postępowanie
prowadzi podmiot posiadający kategorię naukową A+ albo A w dyscyplinie, której
dotyczy wniosek.
5. Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego wydaje się
zaświadczenie.
6. Za postępowanie pobierana jest opłata. Maksymalna wysokość opłaty wynosi
50% wynagrodzenia profesora. W uzasadnionych przypadkach wnioskodawca może
być zwolniony z opłaty. Podmiot, o którym mowa w ust. 4, ustala tryb zwalniania
z opłaty.
7. W przypadku stwierdzenia braku właściwości do przeprowadzenia
postępowania, podmiot, o którym mowa w ust. 4, wydaje postanowienie o odmowie
jego przeprowadzenia, na które służy zażalenie. Opłaty, o której mowa w ust. 6, nie
pobiera się.
8. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia:
1) dokumenty dołączane do wniosku,
2) szczegółowy tryb postępowania nostryfikacyjnego,
3) terminy załatwiania spraw,
4) sposób wnoszenia opłaty,
5) wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania
nostryfikacyjnego
– mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania
postępowań oraz różnorodność dokumentów potwierdzających nadanie stopnia
występujących w obrocie międzynarodowym.
Art. 343. 1. Wykaz nauczycieli akademickich, innych osób prowadzących
zajęcia, osób prowadzących działalność naukową oraz osób biorących udział w jej
prowadzeniu obejmuje:
1) imiona i nazwisko;
2) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało;
3) elektroniczny identyfikator naukowca zgodny z międzynarodowymi standardami
– w przypadku nauczycieli akademickich zatrudnionych na stanowiskach pracowników badawczych lub badawczo-dydaktycznych i osób prowadzących
działalność naukową;
4) obywatelstwo;
5) nazwę państwa urodzenia – w przypadku cudzoziemców;
6) rok urodzenia;
7) płeć;
8) informacje o tytule zawodowym, stopniu doktora, stopniu doktora
habilitowanego, uprawnieniach równoważnych z uprawnieniami doktora
habilitowanego lub tytule profesora albo równoważnym tytule zawodowym lub
stopniu uzyskanym za granicą;
9) informacje o zajęciach prowadzonych w ramach poszczególnych programów
studiów;
10) dziedzinę i dyscyplinę, wskazaną w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 7;
11) informacje o zaliczeniu do liczby pracowników, o której mowa w art. 265 ust. 4;
12) informacje o podmiocie i dyscyplinach, o których mowa w art. 265 ust. 13;
13) informacje o podstawowym miejscu pracy i miejscu dodatkowego zatrudnienia;
14) informacje o stanowisku pracy;
15) informacje o wymiarze czasu pracy;
16) informacje o czasie pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej
w poszczególnych dyscyplinach;
17) informacje o kompetencjach i doświadczeniu pozwalających na prawidłową
realizację zajęć w ramach programu studiów – w przypadku innych osób
prowadzących zajęcia;
18) informacje o szkole doktorskiej, w której dana osoba prowadzi kształcenie;
19) informacje o pełnionych funkcjach kierowniczych w uczelni;
20) informacje o prawomocnym orzeczeniu kary dyscyplinarnej, o której mowa
w art. 276 ust. 1 pkt 48, oraz o prawomocnym orzeczeniu, o którym mowa
w art. 180 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U.
z 2019 r. poz. 676, 679, 1694, 2020 i 2070);
21) informacje o osiągnięciach naukowych i artystycznych.
2. Dane, o których mowa w ust. 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie
art. 353 w tym zakresie, wprowadzają do Systemu POL-on:
1) rektorzy;
2) dyrektorzy instytutów PAN – z wyłączeniem danych, o których mowa
w ust. 1 pkt 9, 13, 17, 19 i 20;
3) dyrektorzy instytutów badawczych – z wyłączeniem danych, o których mowa
w ust. 1 pkt 9, 13, 17, 19 i 20;
4) dyrektorzy instytutów międzynarodowych – z wyłączeniem danych, o których
mowa w ust. 1 pkt 9, 13, 17, 19 i 20;
4a) Prezes Centrum Łukasiewicz i dyrektorzy instytutów Sieci Łukasiewicz –
z wyłączeniem danych, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 1113, 16, 17, 19 i 20;
5) rektorzy uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki wyznaniowe
otrzymujących subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa;
6) osoby kierujące podmiotami, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 7 i 8,
posiadającymi siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – z wyłączeniem
danych, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 13 i 1720.
3. Przewodniczący RDN wprowadza do Systemu POL-on informację o utracie
tytułu profesora.
4. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 20, wprowadzają do Systemu POL-on
rektorzy, a w przypadku gdy w dniu uprawomocnienia się orzeczenia kary
dyscyplinarnej nauczyciel akademicki nie jest zatrudniony w uczelni, w której zostało
wszczęte postępowanie dyscyplinarne – minister.
5. Dostęp do danych zawartych w wykazie przysługuje:
1) ministrowi, ministrom nadzorującym uczelnie, RDN, PKA, KEN, NAWA,
NCBiR oraz NCN;
2) rektorom, Prezesowi PAN, dyrektorom instytutów PAN, dyrektorom instytutów
badawczych, dyrektorom instytutów międzynarodowych, Prezesowi Centrum
Łukasiewicz, dyrektorom instytutów Sieci Łukasiewicz, rektorom uczelni
prowadzonych przez kościoły i inne związki wyznaniowe otrzymujących
subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa oraz osobom kierującym
podmiotami, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 7 i 8, posiadającymi siedzibę na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w zakresie danych dotyczących
nauczycieli akademickich lub innych osób prowadzących zajęcia lub działalność
naukową, zatrudnionych w kierowanych przez nich podmiotach;
3) rektorom oraz rektorom uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki
wyznaniowe otrzymujących subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa
– w zakresie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 20 w zakresie informacji o prawomocnym orzeczeniu, o którym mowa w art. 180 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks karny wykonawczy;
4) innym podmiotom, jeżeli inne ustawy tak stanowią.
6. W celu upowszechniania wyników działalności naukowej dane, o których
mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 8, 10, 13, 18, 19, 20 w zakresie informacji o prawomocnym
orzeczeniu kary dyscyplinarnej i pkt 21, są powszechnie dostępne.
7. Osoba prowadząca działalność naukową i osoba biorąca udział
w prowadzeniu działalności naukowej nie częściej niż raz na 2 lata składa rektorowi,
dyrektorowi instytutu PAN, dyrektorowi instytutu badawczego, dyrektorowi instytutu
międzynarodowego lub osobie kierującej podmiotem, o którym mowa w
art. 7 ust. 1 pkt 8, oświadczenie o dziedzinie i dyscyplinie, którą reprezentuje.
8. Osoba, o której mowa w ust. 7, może reprezentować łącznie nie więcej niż
2 dyscypliny we wszystkich podmiotach, w których jest zatrudniona.
9. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7, składa się, biorąc pod uwagę:
1) ostatnio uzyskany stopień naukowy, stopień w zakresie sztuki lub tytuł profesora
lub
2) aktualny dorobek naukowy lub artystyczny.
10. Nowo zatrudniony pracownik składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 7,
w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia, jednak nie później niż do dnia 31 grudnia roku,
w którym został zatrudniony.
11. (uchylony)
Art. 344. 1. Wykaz studentów obejmuje:
1) imiona i nazwisko;
2) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało;
3) obywatelstwo;
4) w przypadku cudzoziemców:
a) nazwę państwa urodzenia,
b) informacje o przyjęciu na studia i ich odbywaniu,
c) informacje o posiadaniu Karty Polaka;
5) rok urodzenia;
6) płeć;
7) miejsce zamieszkania przed rozpoczęciem studiów: wieś lub miasto;
8) liczbę punktów ECTS uzyskanych przez studenta na studiach na każdym
kierunku, poziomie i profilu;
9) liczbę punktów ECTS, która w wyniku potwierdzenia efektów uczenia się została
zaliczona studentowi do danego programu studiów na określonym kierunku,
poziomie i profilu;
10) rodzaj przyznanych świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 14;
11) informację o przyznaniu stypendium ministra;
12) numer dyplomu ukończenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu;
13) datę rozpoczęcia studiów, datę ich ukończenia i nazwę uzyskanego tytułu
zawodowego albo datę skreślenia z listy studentów.
2. Dane, o których mowa w ust. 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie
art. 353 w tym zakresie, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy oraz rektorzy
uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki wyznaniowe otrzymujących
subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa.
3. Dostęp do danych zawartych w wykazie przysługuje:
1) ministrowi, ministrom nadzorującym uczelnie, PKA oraz NAWA;
2) rektorom oraz rektorom uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki
wyznaniowe otrzymujących subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa
– w zakresie danych dotyczących studentów kształcących się w kierowanych
przez nich uczelniach;
3) ministrowi właściwemu do spraw rodziny w celu:
a) umożliwienia organom właściwym i wojewodom weryfikacji prawa do
świadczeń rodzinnych, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada
2003 r. o świadczeniach rodzinnych, świadczeń z funduszu
alimentacyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r.
o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 670,
730, 1802 i 1818),
b) monitorowania sposobu realizacji świadczeń rodzinnych oraz świadczeń
z funduszu alimentacyjnego przez organy właściwe lub wojewodów
– w zakresie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 13;
3a) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w celu realizacji
ustawowych zadań przez Krajową Administrację Skarbową – w zakresie danych,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 5 i 13 z wyjątkiem nazwy uzyskanego tytułu
zawodowego;
4) wójtom, burmistrzom i prezydentom miast w celu weryfikacji prawa do Karty
Dużej Rodziny – w zakresie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 13;
4a) wojewodom – w celu prowadzenia postępowań w sprawie udzielenia lub
cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy – w zakresie danych, o których mowa
w ust. 1;
4b) Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców – w celu prowadzenia postępowań
w sprawie udzielenia lub cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy, w sprawie
sprzeciwu, w przypadku, o którym mowa w art. 149b ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia
12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, i konsultacji zgodnie z art. 6871 tej
ustawy – w zakresie danych, o których mowa w ust. 1;
4c) Komendantowi Głównemu Straży Granicznej oraz komendantom oddziałów
Straży Granicznej i komendantom placówek Straży Granicznej – w celu
realizacji ich zadań, w szczególności określonych w art. 1 ust. 2 pkt 2a ustawy
z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 147, z
późn. zm.) – w zakresie danych, o których mowa w ust. 1;
5) innym podmiotom, jeżeli inne ustawy tak stanowią.
4. Danych osobowych objętych wykazem nie udostępnia się.
5. Wykaz nie obejmuje studentów uczelni wojskowych będących żołnierzami.
Art. 345. 1. Wykaz osób ubiegających się o stopień doktora obejmuje:
1) imiona i nazwisko;
2) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało;
3) elektroniczny identyfikator naukowca zgodny z międzynarodowymi
standardami;
4) obywatelstwo;
5) informację o trybie przygotowywania rozprawy doktorskiej, o którym mowa
w art. 197;
6) informację o szkole doktorskiej – w przypadku doktorantów;
7) w przypadku cudzoziemców:
a) nazwę państwa urodzenia,
b) informacje o przyjęciu do szkoły doktorskiej i odbywaniu w niej
kształcenia,
c) informacje o posiadaniu Karty Polaka;
8) rok urodzenia;
9) płeć;
10) informację o wysokości stypendium doktoranckiego;
11) informację o zwiększeniu stypendium doktoranckiego, o którym mowa
w art. 209 ust. 7;
12) dyscyplinę lub dyscypliny albo dziedzinę, w których jest przygotowywana
rozprawa doktorska;
13) informacje o nadaniu stopnia doktora;
14) datę rozpoczęcia kształcenia w szkole doktorskiej, datę i okres zawieszenia, datę
ukończenia kształcenia w szkole doktorskiej albo datę skreślenia z listy
doktorantów;
15) informacje o ocenie śródokresowej;
16) informacje o osiągnięciach naukowych i artystycznych;
17) imiona i nazwisko promotora oraz numer PESEL, a w przypadku jego braku –
numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go
wydało, oraz miejsce zatrudnienia;
18) informację o zatrudnieniu, o którym mowa w art. 209 ust. 10 pkt 1 i 2.
2. Dane, o których mowa w ust. 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie
art. 353 w tym zakresie, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy, rektorzy uczelni
prowadzonych przez kościoły i inne związki wyznaniowe, dyrektorzy instytutów
PAN, dyrektorzy instytutów badawczych oraz dyrektorzy instytutów
międzynarodowych.
3. Dostęp do danych zawartych w wykazie przysługuje:
1) ministrowi, ministrom nadzorującym uczelnie, RDN, KEN, NAWA, NCN,
NCBiR oraz Prezesowi PAN;
2) rektorom, rektorom uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki
wyznaniowe, dyrektorom instytutów PAN, dyrektorom instytutów badawczych
oraz dyrektorom instytutów międzynarodowych – w zakresie danych
dotyczących osób ubiegających się o stopień doktora w kierowanych przez nich
jednostkach;
3) ministrowi właściwemu do spraw rodziny w celu:
a) umożliwienia organom właściwym i wojewodom weryfikacji prawa do
świadczeń rodzinnych, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, świadczeń z funduszu
alimentacyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r.
o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,
b) monitorowania sposobu realizacji świadczeń rodzinnych oraz świadczeń
z funduszu alimentacyjnego przez organy właściwe lub wojewodów
– w zakresie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 14;
3a) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w celu realizacji
ustawowych zadań przez Krajową Administrację Skarbową – w zakresie danych,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 8 i 14;
4) wójtom, burmistrzom i prezydentom miast w celu weryfikacji prawa do Karty
Dużej Rodziny – w zakresie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 14;
4a) wojewodom – w celu prowadzenia postępowań w sprawie udzielenia lub
cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy – w zakresie danych, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, 2, 4, 611, 13, 14 i 18;
4b) Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców – w celu prowadzenia postępowań
w sprawie udzielenia lub cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy, w sprawie
sprzeciwu, w przypadku, o którym mowa w art. 149b ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia
12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, i konsultacji zgodnie z art. 6871 tej
ustawy – w zakresie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4, 611, 13, 14
i 18;
4c) Komendantowi Głównemu Straży Granicznej oraz komendantom oddziałów
Straży Granicznej i komendantom placówek Straży Granicznej – w celu
realizacji ich zadań, w szczególności określonych w art. 1 ust. 2 pkt 2a ustawy
z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej – w zakresie danych,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4, 611, 13, 14 i 18;
5) innym podmiotom, jeżeli inne ustawy tak stanowią.
4. Danych osobowych objętych wykazem nie udostępnia się.
5. Wykaz nie obejmuje osób będących żołnierzami.
Art. 346. 1. Wykaz instytucji systemu szkolnictwa wyższego i nauki dotyczy
podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 48, i obejmuje informacje o:
1) danych identyfikacyjnych podmiotu;
2) imionach i nazwisku osoby kierującej podmiotem;
3) prowadzeniu działalności poza siedzibą;
4) posiadanych kategoriach naukowych;
5) działalności naukowej;
6) pozwoleniach na utworzenie studiów;
7) prowadzonych studiach;
8) opłatach pobieranych od studentów;
9) prowadzonym kształceniu specjalistycznym;
10) współczynnikach kosztochłonności;
11) prowadzonych szkołach doktorskich;
12) organach nadających stopnie naukowe i stopnie w zakresie sztuki – w przypadku
uczelni;
13) aparaturze naukowo-badawczej i infrastrukturze informatycznej, o wartości
przekraczającej 500 000 zł;
14) inwestycjach;
15) nakładach na badania naukowe i prace rozwojowe;
16) źródłach pochodzenia środków i wynikach finansowych;
17) przychodach z tytułu komercjalizacji wyników działalności naukowej lub know-
-how związanego z tymi wynikami.
2. Wykaz obejmuje również ewidencję uczelni niepublicznych.
3. W wykazie minister przypisuje uczelni indywidualny trzycyfrowy numer na
potrzeby potwierdzania ważności legitymacji studenckich.
4. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 19 i 1117 oraz w przepisach wydanych
na podstawie art. 353 w tym zakresie, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy,
dyrektorzy instytutów PAN, dyrektorzy instytutów badawczych, dyrektorzy
instytutów międzynarodowych oraz osoby kierujące podmiotami, o których mowa
w art. 7 ust. 1 pkt 7 i 8, posiadającymi siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
4a. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 5 i 1317 oraz w przepisach
wydanych na podstawie art. 353 w tym zakresie, wprowadzają do Systemu POL-on
Prezes Centrum Łukasiewicz i dyrektorzy instytutów Sieci Łukasiewicz.
5. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 10 oraz w przepisach wydanych na
podstawie art. 353 w tym zakresie, wprowadza do Systemu POL-on minister.
6. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 114 i ust. 3, są powszechnie dostępne.
7. Dostęp do danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1517, przysługuje:
1) ministrowi, ministrowi nadzorującemu uczelnię lub podmiot, o którym mowa
w art. 7 ust. 1 pkt 5 i 8, KEN, NCBiR i Prezesowi Głównego Urzędu
Statystycznego;
1a) ministrowi właściwemu do spraw gospodarki – w zakresie danych dotyczących
Centrum Łukasiewicz i instytutów Sieci Łukasiewicz;
2) osobie kierującej podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 48
w zakresie danych dotyczących tego podmiotu.
Art. 348. 1. Baza dokumentów w postępowaniach awansowych obejmuje:
1) w odniesieniu do osób ubiegających się o stopień doktora:
a) imiona i nazwisko,
b) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu
potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało,
c) treść rozprawy doktorskiej będącej pracą pisemną wraz z jej streszczeniem
albo opis rozprawy doktorskiej niebędącej pracą pisemną i datę ich złożenia,
d) imiona i nazwisko recenzenta, numer PESEL, a w przypadku jego braku –
numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które
go wydało, oraz miejsce zatrudnienia,
e) recenzje rozprawy doktorskiej i daty ich opracowania,
f) informacje o nadaniu lub pozbawieniu stopnia doktora;
2) w odniesieniu do osób ubiegających się o stopień doktora habilitowanego:
a) imiona i nazwisko,
b) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu
potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało,
c) wniosek o nadanie stopnia doktora habilitowanego i datę jego złożenia,
d) imiona i nazwisko członka komisji habilitacyjnej, numer PESEL,
a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego tożsamość
oraz nazwę państwa, które go wydało, oraz miejsce zatrudnienia,
e) recenzje osiągnięć naukowych albo artystycznych i daty ich opracowania,
f) informacje o nadaniu lub pozbawieniu stopnia doktora habilitowanego;
3) w odniesieniu do osób ubiegających się o tytuł profesora:
a) imiona i nazwisko,
b) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu
potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało,
c) wniosek o nadanie tytułu profesora i datę jego złożenia,
d) imiona i nazwisko recenzenta, numer PESEL, a w przypadku jego braku –
numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które
go wydało, oraz miejsce zatrudnienia,
e) opinie recenzentów w zakresie spełniania wymagań, o których mowa
w art. 227 ust. 1 i 2, i daty ich opracowania,
f) informacje o nadaniu lub pozbawieniu tytułu profesora.
2. Dane, o których mowa w ust. 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie
art. 353, wprowadzają do Systemu POL-on:
1) rektorzy, rektorzy uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki
wyznaniowe, dyrektorzy instytutów PAN, dyrektorzy instytutów badawczych, dyrektorzy instytutów międzynarodowych – w zakresie określonym
w ust. 1 pkt 1 i 2;
2) przewodniczący RDN – w zakresie określonym w ust. 1 pkt 3.
3. Dane, o których mowa w ust. 1, są powszechnie dostępne, z wyłączeniem
numeru PESEL i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość.
Art. 350. 1. Baza dokumentów planistyczno-sprawozdawczych obejmuje:
1) plany rzeczowo-finansowe uczelni publicznych;
1a) roczne plany finansowe Centrum Łukasiewicz i instytutów Sieci Łukasiewicz;
2) sprawozdania z wykonania planów rzeczowo-finansowych uczelni publicznych;
3) sprawozdania i raporty z wykorzystania środków finansowych, o których mowa
w art. 365;
4) roczne sprawozdania finansowe uczelni publicznych zbadane przez firmę
audytorską;
5) roczne sprawozdania finansowe Centrum Łukasiewicz i instytutów Sieci
Łukasiewicz zbadane przez firmę audytorską, o ile z przepisów odrębnych
wynika obowiązek ich badania.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy,
rektorzy uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki wyznaniowe,
otrzymujących subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa, dyrektorzy
instytutów PAN, dyrektorzy instytutów badawczych, dyrektorzy instytutów
międzynarodowych, Prezes Centrum Łukasiewicz, dyrektorzy instytutów Sieci
Łukasiewicz oraz osoby kierujące podmiotami, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 7
i 8, posiadającymi siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dane, o których
mowa w ust. 1 pkt 13, wprowadza się na formularzach w postaci elektronicznej
udostępnionych w Systemie POL-on.
3. Dostęp do danych zawartych w bazie przysługuje:
1) ministrowi oraz ministrowi nadzorującemu podmiot, o którym mowa
w art. 7 ust. 1 pkt 1, 5 i 8;
1a) ministrowi właściwemu do spraw gospodarki – w zakresie danych dotyczących
Centrum Łukasiewicz i instytutów Sieci Łukasiewicz;
2) osobie kierującej podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 48, oraz
rektorowi uczelni prowadzonej przez kościół i inny związek wyznaniowy
otrzymującej subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa – w zakresie
danych dotyczących tego podmiotu.
Art. 352. 1. Minister prowadzi monitoring karier studentów i absolwentów
studiów, osób ubiegających się o stopień doktora i osób, które uzyskały ten stopień,
zwany dalej „monitoringiem”.
2. Monitoring jest prowadzony na podstawie:
1) danych zawartych w Systemie POL-on;
2) danych gromadzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zwany dalej
„ZUS”, na kontach ubezpieczonych lub kontach płatników składek.
3. Minister przekazuje w postaci elektronicznej ZUS, według stanu na dzień
31 grudnia każdego roku, dane:
1) absolwentów, którzy ukończyli studia w okresie 5 lat kalendarzowych
poprzedzających ten rok, oraz osób, które uzyskały stopień doktora w okresie
15 lat kalendarzowych poprzedzających ten rok;
2) osób, które były studentami od października roku poprzedzającego o 5 lat ten
rok, oraz osób, które w tym roku rozpoczęły kształcenie w szkole doktorskiej lub
ubiegały się o nadanie stopnia doktora w okresie 15 lat kalendarzowych
poprzedzających ten rok.
4. Dane, o których mowa w ust. 3, obejmują:
1) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało;
2) rok urodzenia i płeć;
3) informacje o ukończonych oraz odbywanych studiach, ukończonym oraz
odbywanym kształceniu w szkole doktorskiej, wszczętym postępowaniu
o nadanie stopnia doktora oraz nadanym stopniu doktora:
a) nazwę uczelni, instytutu PAN, instytutu badawczego lub instytutu
międzynarodowego,
b) formę, kierunek, poziom i profil studiów lub dziedzinę i dyscyplinę,
w której jest lub była przygotowywana rozprawa doktorska,
c) rok i miesiąc rozpoczęcia studiów albo kształcenia w szkole doktorskiej,
d) rok i miesiąc ukończenia studiów albo kształcenia w szkole doktorskiej,
e) rok i miesiąc wszczęcia postępowania w sprawie nadania stopnia doktora,
f) rok i miesiąc uzyskania stopnia doktora,
g) w przypadku osób, które uzyskały stopień doktora – rok i miesiąc uzyskania
stopnia doktora habilitowanego;
4) w przypadku osób, które rozpoczęły studia albo kształcenie w szkole doktorskiej
lub uzyskały stopień doktora – informacje, o których mowa
w art. 343 ust. 1 pkt 21 lub art. 345 ust. 1 pkt 16.
5. Minister przekazuje dane, o których mowa w ust. 3, w terminie do dnia
31 stycznia każdego roku.
6. ZUS przekazuje w postaci elektronicznej ministrowi, w terminie 3 miesięcy
od dnia otrzymania danych, o których mowa w ust. 4, dane określone w ust. 4 pkt 2
4, uzupełnione o:
1) kod osoby ubezpieczonej wygenerowany przez ZUS, niepozwalający na
identyfikację osoby, o której mowa w ust. 3;
2) rok urodzenia i płeć osoby, o której mowa w ust. 3;
3) rok i miesiąc zgonu osoby, o której mowa w ust. 3;
4) kod tytułu ubezpieczenia;
5) kod świadczenia albo przerwy w opłacaniu składek wraz z datą dzienną początku
lub końca świadczenia albo przerwy w opłacaniu składek;
6) pierwsze cztery cyfry oraz siódmą cyfrę krajowego rejestru urzędowego podziału
terytorialnego kraju w postaci umożliwiającej identyfikację województwa (dwie
pierwsze cyfry), powiatu (trzecia i czwarta cyfra) oraz rodzaju gminy (siódma
cyfra) na podstawie adresu zameldowania lub zamieszkania, lub adresu do
korespondencji osoby ubezpieczonej w całym okresie objętym monitoringiem;
7) kod Polskiej Klasyfikacji Działalności płatnika składek;
8) kod płatnika składek wygenerowany przez ZUS, niepozwalający na identyfikację
płatnika;
9) rok i miesiąc wyrejestrowania płatnika składek;
10) podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe osoby
ubezpieczonej lub podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe
osoby ubezpieczonej, lub podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie
zdrowotne osoby ubezpieczonej, lub podstawę wymiaru składek na
ubezpieczenie chorobowe osoby ubezpieczonej;
11) informację o przekroczeniu 30-krotności prognozowanego przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok
kalendarzowy.
7. Dane, o których mowa w ust. 6, są przekazywane za okres od stycznia roku
rozpoczęcia studiów, kształcenia w szkole doktorskiej lub wszczęcia postępowania
w sprawie nadania stopnia doktora do miesiąca przekazania przez ministra danych,
o których mowa w ust. 4. Dane są przekazywane w podziale na miesiące.
8. ZUS dokonuje połączenia danych, o których mowa w ust. 4 i ust. 6 pkt 211.
9. W procesie tworzenia zbioru danych, o których mowa w ust. 6, ZUS nie
zapisuje na trwałym nośniku danych zawierających numer PESEL.
10. ZUS przechowuje dane, o których mowa w ust. 4, do dnia przekazania
ministrowi danych, o których mowa w ust. 6.
11. Minister udostępnia wyniki monitoringu w postaci zagregowanej w BIP na
swojej stronie podmiotowej. Nie udostępnia się zagregowanych wyników monitoringu
obejmujących mniej niż 10 osób.
12. Minister udostępnia dane, o których mowa w ust. 6, na wniosek, w formie
zanonimizowanej. Przepis ust. 11 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
13. Minister przechowuje dane, o których mowa w ust. 6, przez okres 5 lat od
dnia przekazania danych przez ZUS.
14. W celu dostosowania programu studiów do potrzeb rynku pracy uczelnia
może prowadzić własny monitoring karier zawodowych swoich absolwentów.
15. W celu prowadzenia monitoringu, o którym mowa w ust. 14, uczelnia
przetwarza dane osobowe absolwentów obejmujące:
1) imiona i nazwisko;
2) adres do korespondencji;
3) adres poczty elektronicznej.
16. Uczelnia przetwarza dane, o których mowa w ust. 15, przez okres nie dłuższy
niż 10 lat od dnia ukończenia studiów przez absolwenta.
Art. 355. 1. Rektorzy, dyrektorzy instytutów PAN, dyrektorzy instytutów
badawczych, dyrektorzy instytutów międzynarodowych, Prezes Centrum Łukasiewicz
i dyrektorzy instytutów Sieci Łukasiewicz realizują obowiązek, o którym mowa
w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U.
z 2019 r. poz. 649, 730 i 2294), za pośrednictwem Systemu POL-on.
2. Na potrzeby statystyki publicznej są wykorzystywane dane zawarte
w Systemie POL-on.
3. W zakresie danych nieobjętych Systemem POL-on rektorzy, dyrektorzy
instytutów PAN, dyrektorzy instytutów badawczych, dyrektorzy instytutów
międzynarodowych, Prezes Centrum Łukasiewicz i dyrektorzy instytutów Sieci
Łukasiewicz uzupełniają dane wymagane na potrzeby statystyki publicznej na
formularzach w postaci elektronicznej udostępnionych w Systemie POL-on.
4. Formularze opracowuje minister w porozumieniu z Prezesem Głównego
Urzędu Statystycznego.
5. Minister ustala terminy przekazywania danych, o których mowa w ust. 3, nie
krótsze niż 21 dni, i podaje do wiadomości zainteresowanych podmiotów.
6. Dostęp do danych, o których mowa w ust. 2 i 3, przysługuje:
1) ministrowi oraz ministrowi nadzorującemu podmiot, o którym mowa
w art. 7 ust. 1 pkt 1, 5 i 6;
1a) ministrowi właściwemu do spraw gospodarki – w zakresie danych dotyczących
Centrum Łukasiewicz i instytutów Sieci Łukasiewicz;
2) osobie kierującej podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 46
w zakresie danych dotyczących tego podmiotu;
3) Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego.
Art. 360. 1. Stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców może
otrzymać młody naukowiec wykazujący się znaczącymi osiągnięciami w działalności
naukowej.
2. Młodym naukowcem jest osoba prowadząca działalność naukową, która:
1) jest doktorantem lub nauczycielem akademickim – i nie posiada stopnia doktora
albo
2) posiada stopień doktora, od uzyskania którego nie upłynęło 7 lat, i jest
zatrudniona w podmiocie, o którym mowa w art. 7 ust. 1.
3. Do okresu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie wlicza się okresów przebywania
na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie
ojcowskim, urlopie rodzicielskim lub urlopie wychowawczym, udzielonych na
zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, lub
okresów pobierania zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rodzicielskiego, albo
okresów pobierania zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego
w związku z niezdolnością do pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą
rehabilitacji leczniczej.
4. Stypendium przyznaje minister na wniosek:
1) rektora, dyrektora instytutu PAN, dyrektora instytutu badawczego lub dyrektora
instytutu międzynarodowego, w których prowadzona jest szkoła doktorska,
w której młody naukowiec jest doktorantem;
2) osoby kierującej podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1, zatrudniającym
młodego naukowca.
5. Stypendium jest przyznawane na okres nie dłuższy niż 3 lata. Do tego okresu
nie wlicza się przerwy w działalności naukowej związanej z urlopem macierzyńskim,
urlopem na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopem ojcowskim, urlopem
rodzicielskim lub urlopem wychowawczym stypendysty, udzielonych na zasadach
określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, albo pobieraniem
zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do
pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą rehabilitacji leczniczej. W tym
okresie wypłata stypendium jest zawieszona.
6. Podmiot prowadzący szkołę doktorską lub podmiot zatrudniający przekazuje
młodemu naukowcowi środki finansowe w ramach stypendium na podstawie umowy.
Art. 365. Środki finansowe na szkolnictwo wyższe i naukę przeznacza się na:
1) utrzymanie i rozwój potencjału dydaktycznego, w tym:
a) kształcenie studentów na studiach stacjonarnych,
b) utrzymanie i rozwój uczelni, w tym domów i stołówek studenckich oraz
realizację inwestycji w obszarze działalności dydaktycznej,
c) rozwój zawodowy pracowników uczelni,
d) przedsięwzięcie „Dydaktyczna inicjatywa doskonałości”;
2) utrzymanie i rozwój potencjału badawczego, w tym:
a) prowadzenie działalności naukowej,
b) realizację inwestycji w obszarze działalności badawczej,
c) kształcenie w szkole doktorskiej,
d) komercjalizację wyników działalności naukowej oraz know-how
związanego z tymi wynikami,
e) program „Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza”,
f) program „Regionalna inicjatywa doskonałości”,
g) rozwój zawodowy pracowników naukowych w instytutach PAN,
instytutach badawczych oraz instytutach międzynarodowych;
2a) działalność bieżącą instytutów Sieci Łukasiewicz, w tym:
a) rozwój kompetencji badawczych,
b) zatrudnienie kadry i rozwój zawodowy pracowników pionu badawczego,
c) utrzymanie infrastruktury badawczej i informatycznej,
d) działania związane z komercjalizacją wyników badań naukowych i prac
rozwojowych prowadzonych w ramach celu Sieci Badawczej Łukasiewicz,
o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci
Badawczej Łukasiewicz, lub know-how związanego z tymi wynikami;
2b) realizację projektów badawczych w ramach celu Sieci Badawczej Łukasiewicz,
o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci
Badawczej Łukasiewicz;
3) świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 14;
4) inwestycje związane z:
a) kształceniem,
b) działalnością naukową,
c) obsługą realizacji zadań NAWA, NCN, NCBiR i Centrum Łukasiewicz,
d) realizacją projektów badawczych w ramach celu Sieci Badawczej
Łukasiewicz, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego
2019 r. o Sieci Badawczej Łukasiewicz;
5) utrzymanie:
a) aparatury naukowo-badawczej lub stanowiska badawczego, unikatowych
w skali kraju,
b) specjalnej infrastruktury informatycznej
– mających istotne znaczenie dla realizacji polityki naukowej państwa;
6) zadania związane z zapewnieniem osobom niepełnosprawnym warunków do
pełnego udziału w procesie przyjmowania na studia, do szkół doktorskich,
kształceniu na studiach i w szkołach doktorskich lub prowadzeniu działalności
naukowej;
7) programy i przedsięwzięcia ustanawiane przez ministra;
8) stypendia i nagrody ministra;
9) zadania finansowane z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii
Europejskiej albo z niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej
przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA), albo z innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych
niepodlegających zwrotowi;
10) zadania realizowane lub finansowane przez NAWA;
11) zadania finansowane przez NCBiR, w tym badania naukowe i prace rozwojowe
na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa;
12) zadania finansowane przez NCN;
13) bieżące koszty działalności:
a) NAWA,
b) NCBiR,
c) NCN;
d) (uchylona)
13a) koszty działalności oraz realizację zadań Centrum Łukasiewicz, o których mowa
w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej Łukasiewicz;
14) finansowanie działalności RDN, PKA, KEN, RGNiSW, PSRP, KRD, KPN,
Biura RDN, Biura PKA, rzeczników dyscyplinarnych powołanych przez
ministra, komisji dyscyplinarnych przy RGNiSW i przy ministrze, zespołów
doradczych i ekspertów, o których mowa w art. 341, zespołów ekspertów,
o których mowa w art. 388 ust. 5 oraz art. 397 ust. 4, oraz ekspertów, o których
mowa w art. 428 ust. 2;
15) opłacanie składek na rzecz instytucji lub organizacji międzynarodowych,
wynikających z zawartych umów międzynarodowych lub statutów konsorcjów
działających na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej.
Art. 366. 1. Minister przyznaje środki finansowe, o których mowa w art. 365:
1) pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–f, pkt 3, pkt 4 lit. a i b, pkt 57 i 9 – publicznej uczelni
akademickiej;
2) pkt 1, pkt 3, pkt 4 lit. a, pkt 6, 7 i 9 – publicznej uczelni zawodowej;
3) pkt 2 lit. a–f, pkt 3, pkt 4 lit. b, pkt 6, 7 i 9 – niepublicznej uczelni akademickiej;
4) pkt 3, 6, 7 i 9 – niepublicznej uczelni zawodowej;
5) pkt 2 lit. a–d i g, pkt 4 lit. b, pkt 5, 7 i 9 – instytutowi PAN, instytutowi
badawczemu oraz instytutowi międzynarodowemu;
5a) pkt 2a, pkt 4 lit. b, pkt 5, 7 i 9 – instytutowi Sieci Łukasiewicz;
6) pkt 2 lit. a i b oraz pkt 7 – PAU;
7) pkt 5, 7 i 9 – podmiotowi, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8, będącemu
organizacją prowadzącą badania i upowszechniającą wiedzę w rozumieniu
art. 2 pkt 83 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca
2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym
w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1,
z późn. zm.);
7a) pkt 4 lit. b w zakresie aparatury naukowo-badawczej oraz infrastruktury
informatycznej, o wartości przekraczającej 500 000 zł, a także pkt 5, 7 i 9 – Centrum Medycznemu Kształcenia Podyplomowego, działającemu na podstawie
ustawy z dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznym Kształcenia
Podyplomowego (Dz. U. poz. 2024 i 1086), zwanemu dalej „CMKP”;
8) pkt 7 i 9 – innej jednostce organizacyjnej działającej na rzecz upowszechniania
nauki.
2. Środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 1 i 2, dla publicznych
uczelni akademickich są przyznawane w ramach jednej subwencji.
Art. 368. 1. Wysokość subwencji ze środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. a–c i pkt 2 lit. a–d i g, oraz dotacji ze środków finansowych,
o których mowa w art. 365 pkt 3 i 6, jest ustalana na podstawie algorytmów
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 402.
2. Algorytmy podziału środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. a–c, uwzględniają w szczególności dane dotyczące:
1) grupy uczelni;
2) nauczycieli akademickich i studentów studiów stacjonarnych;
3) współczynników kosztochłonności określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 367 ust. 2 pkt 1.
3. Algorytmy podziału środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 2 lit. a–d i g, uwzględniają w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju podmiotu systemu szkolnictwa wyższego i nauki;
2) doktorantów;
3) kategorii naukowych;
4) współczynników kosztochłonności określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 367 ust. 2 pkt 2;
5) zatrudnionych osób prowadzących działalność naukową.
4. Algorytm podziału środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 3,
uwzględnia w szczególności dane dotyczące studentów:
1) otrzymujących świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1;
2) będących osobami niepełnosprawnymi.
5. Algorytm podziału środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 6,
uwzględnia w szczególności dane dotyczące studentów i doktorantów, będących
osobami niepełnosprawnymi.
6. Dane wymienione w ust. 25 ustala się na podstawie Systemu POL-on.
7. Wysokość subwencji ze środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 2 lit. a i b, dla PAU ustala minister na wniosek.
8. W uzasadnionych przypadkach minister może dokonać zwiększenia
wysokości subwencji przyznanej ze środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d i g oraz pkt 2a, oraz dotacji przyznanej ze
środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 3, uwzględniając potrzeby
związane z kształceniem lub działalnością naukową, w szczególności z:
1) realizacją zadania szczególnie istotnego dla polityki naukowej państwa;
2) wystąpieniem zdarzenia losowego zakłócającego lub uniemożliwiającego
prawidłowe prowadzenie kształcenia lub działalności naukowej;
3) wzrostem liczby studentów uprawnionych do świadczeń, o których mowa
w art. 86 ust. 1 pkt 14.
9. Minister może dokonać zwiększenia wysokości subwencji przyznanej ze
środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d i g oraz
pkt 2a, oraz dotacji przyznanej ze środków finansowych, o których mowa w art. 365
pkt 3, uwzględniając wysokość środków finansowych pozostających w jego
dyspozycji oraz:
1) rodzaj podmiotu systemu szkolnictwa wyższego i nauki lub
2) jakość prowadzonego kształcenia lub działalności naukowej.
10. Minister ogłasza w BIP na swojej stronie podmiotowej komunikaty
o wysokości:
1) subwencji ze środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c
i pkt 2 lit. a–d i g, lub dotacji ze środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 3 i 6;
2) dotacji ze środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 3 i 6,
podlegających zwrotowi zgodnie z art. 416;
3) zwiększeń, o których mowa w ust. 9.
11. Do ustalania wysokości subwencji ze środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. a–c i pkt 2 lit. a–d i g, dotacji ze środków finansowych, o których
mowa w art. 365 pkt 3 i 6, oraz dokonywania zwiększeń, o których mowa w ust. 9, nie
stosuje się przepisów Kpa.

Art. 368a. 1. Środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 2a, są
przyznawane na podstawie wniosku złożonego przez instytut Sieci Łukasiewicz
i zaopiniowanego przez Prezesa Centrum Łukasiewicz.
2. Przy przyznawaniu środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 2a,
uwzględnia się w szczególności:
1) wielkość przychodów instytutu Sieci Łukasiewicz ze sprzedaży usług badawczo-
-rozwojowych;
2) potencjał badawczy i wdrożeniowy instytutu Sieci Łukasiewicz;
3) znaczenie badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych w instytucie
Sieci Łukasiewicz dla rozwoju gospodarki i innowacyjności;
4) wysokość kosztów utrzymania infrastruktury badawczej i informatycznej
instytutu Sieci Łukasiewicz.
3. Niewykorzystane w danym roku kalendarzowym środki finansowe, o których
mowa w art. 365 pkt 2a, pozostają w instytucie Sieci Łukasiewicz na rok następny,
z przeznaczeniem na cel, na jaki zostały przyznane.
Art. 373. 1. Finansowanie inwestycji, o których mowa w art. 365 pkt 4 lit. a,
obejmuje inwestycje:
1) budowlane;
2) w zakresie zakupu nieruchomości i pozostałych środków trwałych;
3) współfinansowane ze źródeł zagranicznych.
2. Przy przyznawaniu środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 4 lit. a, uwzględnia się w szczególności:
1) znaczenie planowanej inwestycji dla uczelni;
2) wpływ planowanej inwestycji na bezpieczeństwo jej użytkowników oraz na
obniżenie kosztów eksploatacji obiektów uczelni;
3) możliwość współfinansowania przewidzianych do realizacji prac lub zadań
z innych źródeł.
3. Finansowanie inwestycji, o których mowa w art. 365 pkt 4 lit. b, obejmuje
inwestycje:
1) w zakresie aparatury naukowo-badawczej oraz infrastruktury informatycznej,
o wartości przekraczającej 500 000 zł;
2) budowlane;
3) w zakresie zakupu nieruchomości;
4) współfinansowane ze źródeł zagranicznych.
4. Przy przyznawaniu środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 4 lit. b, uwzględnia się w szczególności:
1) poziom naukowy prac lub zadań i ich znaczenie dla rozwoju nauki;
2) praktyczną użyteczność wyników prac lub zadań oraz ich znaczenie dla rozwoju
innowacyjności i gospodarki;
3) znaczenie realizacji prac lub zadań dla rozwoju międzynarodowej współpracy
w zakresie nauki i techniki;
4) możliwość współfinansowania przewidzianych do realizacji prac lub zadań
z innych źródeł;
5) wpis na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej, zwaną dalej „Mapą”.
4a. Do przyznawania środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 4 lit. a i b, nie stosuje się przepisów Kpa.
5. Minister przekazuje środki finansowe, o których mowa
w art. 365 pkt 4 lit. a i b, na podstawie umowy.
Art. 374. 1. W ramach środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 4 lit. b, co najmniej 50% środków przeznacza się na finansowanie
infrastruktury wpisanej na Mapę stanowiącą wykaz istniejącej lub planowanej
strategicznej infrastruktury badawczej.
2. W przypadku braku możliwości przeznaczenia środków finansowych
w wysokości określonej w ust. 1 na finansowanie infrastruktury wpisanej na Mapę,
nierozdysponowane środki przeznacza się na pozostałe zadania realizowane ze
środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 4 lit. b.
3. Nabór wniosków o wpisanie infrastruktury na Mapę jest przeprowadzany nie
rzadziej niż raz na 4 lata. Do naboru stosuje się odpowiednio przepisy art. 376.
4. Wniosek o wpisanie infrastruktury na Mapę składa publiczna uczelnia
akademicka, instytut PAN, instytut badawczy, instytut Sieci Łukasiewicz, Centrum
Łukasiewicz lub instytut międzynarodowy.
5. Przy ocenie wniosków uwzględnia się:
1) unikatowość infrastruktury w skali krajowej i międzynarodowej;
2) zgodność celów i założeń infrastruktury z krajowymi i międzynarodowymi
politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji;
3) potencjał instytucjonalny oraz kadrowy wnioskodawcy;
4) stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego
środowiska naukowego i przedsiębiorców;
5) zasadność kosztów związanych z infrastrukturą;
6) możliwość powstania infrastruktury w perspektywie krótko- i średniookresowej;
7) perspektywę powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej.
6. Wpisu na Mapę dokonuje minister.
7. Minister udostępnia Mapę w BIP na swojej stronie podmiotowej.
8. Minister przeprowadza przegląd Mapy nie rzadziej niż raz na 4 lata.
9. W ramach przeglądu dokonuje się oceny funkcjonowania istniejącej
infrastruktury oraz stopnia przygotowania planowanej infrastruktury.
10. Minister wykreśla infrastrukturę z Mapy:
1) w przypadku:
a) negatywnej oceny zasadności pozostawania infrastruktury na Mapie,
b) uniemożliwienia lub utrudnienia przeglądu przez podmiot, którego
infrastruktura została wpisana na Mapę;
2) na wniosek podmiotu, którego infrastruktura została wpisana na Mapę.
11. Do postępowań w sprawie wpisania infrastruktury na Mapę oraz wykreślenia
z niej stosuje się odpowiednio przepisy art. 369 ust. 2. W postępowaniach tych nie
stosuje się przepisów art. 10, art. 3537, art. 61 § 4, art. 79a, art. 81 oraz art. 96a–96n
Kpa.
Art. 376. 1. Minister ustanawia programy i przedsięwzięcia w celu realizacji
polityki naukowej państwa.
2. Minister ogłasza w BIP na swojej stronie podmiotowej komunikat o:
1) ustanowieniu programu i naborze wniosków;
2) ustanowieniu przedsięwzięcia.
3. W komunikacie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, określa się w szczególności:
1) przedmiot programu;
2) podmioty uprawnione do udziału w programie;
3) warunki udziału w programie;
4) tryb przeprowadzania naboru do programu, w tym tryb odwoławczy;
5) szczegółowe kryteria oceny wniosków.
4. Jeżeli w ramach programu lub przedsięwzięcia będzie udzielana pomoc
publiczna lub pomoc de minimis, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego
i nauki ustanawia program lub przedsięwzięcie w drodze rozporządzenia.
W rozporządzeniu określa się podmioty uprawnione do udziału w programie lub
przedsięwzięciu, szczegółowe warunki udziału, tryb przeprowadzania naboru do
programu, a także warunki i tryb przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej
lub pomocy de minimis, w tym:
1) przeznaczenie pomocy,
2) szczegółowe kryteria i sposób oceny wniosków o przyznanie pomocy,
3) rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą,
4) sposób kumulowania pomocy,
5) maksymalne wielkości pomocy,
6) maksymalną intensywność pomocy,
7) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy
oraz w raporcie rocznym z realizacji zadań objętych pomocą i raporcie
z wykorzystania środków finansowych
– mając na uwadze cele polityki naukowej państwa oraz potrzebę uzyskiwania
informacji niezbędnych do prawidłowego przyznawania oraz rozliczania pomocy
publicznej lub pomocy de minimis.
5. Do przyznawania środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. d, pkt 2 lit. e i f, pkt 7 oraz art. 401 ust. 1, nie stosuje się przepisów
Kpa.
Art. 388. 1. Do konkursu w ramach programu „Inicjatywa doskonałości –
uczelnia badawcza” może przystąpić uczelnia akademicka, która:
1) prowadzi działalność naukową w co najmniej 6 dyscyplinach, w których
przeprowadzona została ewaluacja jakości działalności naukowej, i posiada
kategorię naukową A+ albo A w co najmniej połowie tych dyscyplin;
2) nie posiada kategorii naukowej B ani C;
3) prowadzi szkołę doktorską;
4) nie posiada negatywnej oceny programowej;
5) nie jest stroną umowy, o której mowa w art. 389 ust. 1.
2. Wniosek o udział w konkursie zawiera plan obejmujący cele w zakresie
podniesienia poziomu jakości działalności naukowej i poziomu jakości kształcenia
oraz opis działań zmierzających do ich osiągnięcia w okresie 5 lat.
3. Wniosek składa się w językach polskim i angielskim.
4. Przy ocenie wniosku uwzględnia się:
1) poziom merytoryczny wniosku;
2) istotność założonych celów dla podniesienia międzynarodowego znaczenia
działalności uczelni;
3) adekwatność opisanych działań do założonych celów;
4) potencjał uczelni.
5. Wniosek ocenia międzynarodowy zespół ekspertów posiadających znaczący
dorobek naukowy lub artystyczny, powołany przez ministra. Kandydatów na
członków zespołu mogą zgłosić RDN, RGNiSW, Konferencja Rektorów
Akademickich Szkół Polskich, KPN, rada NCBiR, rada NCN i ogólnokrajowe
stowarzyszenia naukowe.
6. Wynik oceny wniosku może być pozytywny albo negatywny.
7. Zespół ekspertów sporządza:
1) raport zawierający ocenę wraz z uzasadnieniem lub rekomendacje dotyczące
zmiany planu;
2) listę rankingową wniosków ocenionych pozytywnie.
Art. 394. 1. Środków finansowych na okres kolejnych 6 lat nie otrzymują co
najmniej 2 uczelnie, z którymi minister zawarł umowę, o której mowa
w art. 389 ust. 1.
2. Warunkiem otrzymania finansowania w okresie kolejnych 6 lat jest
pozytywny wynik końcowej ewaluacji oraz pozytywny wynik oceny planu, o którym
mowa w art. 393 ust. 1.
3. W przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 2, przez mniej
niż 2 uczelnie, zespół, o którym mowa w art. 388 ust. 5, tworzy listę rankingową
uczelni, które spełniają warunek, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem oceny
stopnia realizacji planu w ramach końcowej ewaluacji.
4. Minister zawiera z uczelnią spełniającą warunek, o którym mowa w ust. 2,
umowę. W przypadku utworzenia listy rankingowej, o której mowa w ust. 3, minister
zawiera umowę z uczelnią z uwzględnieniem tej listy.
5. Do uczelni, które uzyskały finansowanie na okres kolejnych 6 lat, przepisy
art. 389 ust. 2 i 3 oraz art. 391393 stosuje się odpowiednio.
6. Uczelnia, która uzyskała pozytywny wynik końcowej ewaluacji oraz
pozytywny wynik oceny planu, o którym mowa w art. 393 ust. 1, ale nie uzyskała
finansowania na okres kolejnych 6 lat, otrzymuje przez okres 6 lat, począwszy od roku
następującego po roku, w którym została sporządzona lista rankingowa, o której mowa
w ust. 3, środki finansowe stanowiące zwiększenie subwencji ze środków
finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c i pkt 2 lit. a–d, przyznanej
w roku, w którym została sporządzona lista rankingowa, w wysokości 2% tej
subwencji ustalonej na podstawie algorytmów, o których mowa w art. 368 ust. 2 i 3.
Art. 397. 1. Do konkursu w ramach programu „Regionalna inicjatywa
doskonałości” może przystąpić uczelnia akademicka, która:
1) posiada kategorię naukową A+, A albo B+:
a) w dyscyplinie, o której mowa w art. 396 ust. 2 pkt 2,
b) w co najmniej 1 dyscyplinie zawierającej się w grupie dyscyplin, o której
mowa w art. 396 ust. 2 pkt 2, oraz nie posiada kategorii naukowej C
w żadnej z dyscyplin zawierających się w tej grupie;
2) prowadzi szkołę doktorską;
3) nie spełnia warunków udziału w konkursie w ramach programu „Inicjatywa
doskonałości – uczelnia badawcza”, o których mowa w art. 388 ust. 1.
2. Wniosek o udział w konkursie zawiera plan obejmujący cele w zakresie
podniesienia poziomu jakości działalności naukowej i poziomu jakości kształcenia
w dyscyplinie, o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz opis działań zmierzających do ich
osiągnięcia w okresie 3 lat.
3. Przy ocenie wniosku uwzględnia się:
1) poziom merytoryczny wniosku;
2) istotność założonych celów dla umocnienia znaczenia działalności uczelni
w danej dyscyplinie;
3) adekwatność opisanych działań do założonych celów;
4) potencjał uczelni w danej dyscyplinie.
4. Wniosek ocenia zespół ekspertów posiadających znaczący dorobek naukowy
lub artystyczny, powołany przez ministra odrębnie dla każdej z dyscyplin lub grup
dyscyplin, o których mowa w art. 396 ust. 2 pkt 2.
5. Wynik oceny wniosku może być pozytywny albo negatywny.
6. Zespół ekspertów sporządza:
1) raport zawierający ocenę wraz z uzasadnieniem lub rekomendacje dotyczące
zmiany planu;
2) listę rankingową wniosków ocenionych pozytywnie z podziałem na dyscypliny
lub grupy dyscyplin, o których mowa w art. 396 ust. 2 pkt 2.
Art. 401. 1. Minister ustanawia program „Wsparcie dla czasopism naukowych”,
którego celem jest podniesienie poziomu praktyk wydawniczych i edytorskich
umożliwiających wejście polskich czasopism naukowych w międzynarodowy obieg
naukowy.
2. Do programu mogą przystąpić wydawcy polskich czasopism naukowych
o wysokim poziomie naukowym, nieujętych w bazach, o których mowa
w art. 265 ust. 9 pkt 2 lit. a.
3. Minister ogłasza komunikat w BIP na swojej stronie podmiotowej o konkursie
w ramach programu nie częściej niż co 2 lata. W komunikacie określa się:
1) dziedziny, dla których ogłaszany jest konkurs;
2) maksymalną liczbę czasopism naukowych będących przedmiotem projektów
finansowanych w ramach programu, jednakże nie większą niż 500;
3) minimalną liczbę czasopism naukowych będących przedmiotem projektów
finansowanych w ramach programu publikujących artykuły naukowe
w poszczególnych dziedzinach;
4) termin składania wniosków.
4. Wnioski składane w ramach programu oraz raporty roczne z realizacji zadań
objętych pomocą i raporty z wykorzystania środków finansowych podlegają ocenie
dokonywanej przez powołany przez ministra zespół doradczy, o którym mowa
w art. 341.
5. Wydawca, który otrzyma środki finansowe w ramach programu, jest
obowiązany upowszechniać w Internecie publikacje naukowe opublikowane
w czasopiśmie naukowym w okresie realizacji projektu, w trybie otwartego dostępu,
w sposób bezpłatny i bez technicznych ograniczeń.
6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki udziału w programie, a także warunki i tryb
przyznawania oraz rozliczania pomocy de minimis, w tym:
1) przeznaczenie pomocy,
2) szczegółowe kryteria i sposób oceny wniosków o przyznanie pomocy,
3) rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą,
4) sposób kumulowania pomocy,
5) maksymalne wielkości pomocy,
6) maksymalną intensywność pomocy,
7) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy
oraz w raporcie rocznym z realizacji zadań objętych pomocą i raporcie
z wykorzystania środków finansowych
– mając na uwadze cel programu, o którym mowa w ust. 1, oraz potrzebę uzyskiwania
informacji niezbędnych do prawidłowego przyznawania oraz rozliczania pomocy de
minimis.
Art. 402. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi,
w drodze rozporządzenia:
1) sposób podziału środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c
i pkt 2 lit. a–d, dla nadzorowanych przez niego uczelni publicznych, mając na
uwadze zróżnicowanie zadań uczelni akademickich i uczelni zawodowych;
2) sposób podziału środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 2 lit. a–d
i g, dla niepublicznych uczelni akademickich, instytutów PAN, instytutów
badawczych i instytutów międzynarodowych, a także elementy wniosku,
o którym mowa w art. 368 ust. 7, oraz sposób ustalania wysokości subwencji dla
PAU, mając na uwadze konieczność utrzymania i rozwoju potencjału
badawczego tych podmiotów oraz jego znaczenie dla realizacji polityki
naukowej państwa;
2a) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania środków finansowych, o których
mowa w art. 365 pkt 2a, w tym szczegółowy zakres informacji zawartych we
wniosku o ich przyznanie, oraz warunki i tryb rozliczania tych środków, w tym
szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie z wykorzystania tych
środków, mając na uwadze znaczenie przyznawanych subwencji dla
prawidłowego wykonywania zadań przez instytuty Sieci Łukasiewicz i dla
możliwości realizacji celów Sieci Badawczej Łukasiewicz;
3) sposób podziału środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 3 i 6, dla
uczelni, mając na uwadze konieczność zapewnienia odpowiednio wsparcia
materialnego dla studentów oraz warunków umożliwiających osobom niepełnosprawnym udział w procesie przyjmowania na studia, do szkół
doktorskich, kształceniu na studiach i w szkołach doktorskich oraz prowadzeniu
działalności naukowej;
4) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania, a także tryb
przekazywania środków finansowych, o których mowa w art. 365:
a) pkt 4 lit. a – mając na uwadze znaczenie przewidzianych do finansowania
inwestycji dla rozwoju uczelni publicznych,
b) pkt 4 lit. b – mając na uwadze znaczenie przewidzianych do finansowania
inwestycji dla realizacji celów polityki naukowej
– oraz zakres informacji zawartych we wniosku o przyznanie tych środków oraz
w raporcie z ich wykorzystania, mając na uwadze konieczność zapewnienia
jednolitości danych przekazywanych na potrzeby przyznawania i rozliczania
środków;
5) szczegółowy sposób wpisywania infrastruktury na Mapę, zakres informacji
zawartych we wniosku o wpisanie infrastruktury na Mapę oraz sposób
przeprowadzania przeglądu Mapy, mając na uwadze znaczenie strategicznej
infrastruktury badawczej dla realizacji celów polityki naukowej państwa,
integracji krajowej infrastruktury badawczej z infrastrukturą międzynarodową,
rozszerzenie naukowej współpracy międzynarodowej i podnoszenie jakości
badań naukowych lub prac rozwojowych oraz rozwoju gospodarczego
i społecznego kraju;
6) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania środków finansowych, o których
mowa w art. 365 pkt 5, szczegółowe kryteria i tryb oceny raportu z ich
wykorzystania, zakres informacji zawartych we wniosku o ich przyznanie oraz
w raporcie z ich wykorzystania, mając na uwadze znaczenie aparatury naukowo-
-badawczej lub stanowiska badawczego oraz infrastruktury informatycznej,
których utrzymanie przewidziane jest do finansowania, dla realizacji celów
polityki naukowej;
7) sposób podziału środków finansowych na zadania, o których mowa
w art. 459 pkt 7, dla uczelni publicznych kształcących personel lotniczy dla
lotnictwa cywilnego, mając na uwadze konieczność utrzymania warunków dla
efektywnego kształcenia i jego wysokiej jakości.
Art. 403. 1. Ze środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 14,
wypłaca się wynagrodzenia:
1) członkom RGNiSW, członkom KPN, członkom RDN, członkom PKA,
członkom KEN, ekspertom uczestniczącym w pracach PKA i osobom pełniącym
funkcję sekretarza w zespole oceniającym, a także ekspertom uczestniczącym
w pracach KEN – za udział w pracach tych podmiotów;
2) członkom zespołów doradczych powołanych na podstawie art. 341 – za udział
w posiedzeniu zespołu lub przygotowanie projektu opinii;
3) ekspertom powołanym na podstawie art. 341 – za przygotowanie opinii lub
ekspertyzy;
4) ekspertom wchodzącym w skład zespołów, o których mowa w art. 388 ust. 5
oraz art. 397 ust. 4 – za przygotowanie oceny;
5) ekspertom, o których mowa w art. 428 ust. 2 – za udział w kontroli;
6) członkom komisji dyscyplinarnej przy RGNiSW – za udział w posiedzeniu
składu orzekającego;
7) członkom komisji dyscyplinarnej przy ministrze – za udział w posiedzeniu
składu orzekającego;
8) rzecznikom dyscyplinarnym powołanym przez ministra – za przeprowadzenie
postępowania wyjaśniającego i udział w posiedzeniu składu orzekającego.
2. Osobom, o których mowa w ust. 1, przysługuje zwrot kosztów podróży na
zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia
26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Czynności pracodawcy określone w tych
przepisach w odniesieniu do tych osób wykonuje minister.
3. Wynagrodzenia i zwrot kosztów podróży członkom RDN, członkom PKA,
ekspertom uczestniczącym w pracach PKA i osobom pełniącym funkcję sekretarza
w zespole oceniającym wypłaca odpowiednio Biuro RDN i Biuro PKA.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia przysługującego osobom, o których mowa
w ust. 1, mając na uwadze adekwatność wynagrodzenia do nakładu pracy.
Art. 404. 1. Minister może zlecić uczelni, instytutowi PAN, instytutowi
badawczemu, podmiotowi działającemu w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz lub
instytutowi międzynarodowemu wykonanie określonego zadania w zakresie ich
działalności statutowej, zapewniając odpowiednie środki na jego realizację.
2. Zlecenie wykonania zadania, o którym mowa w ust. 1:
1) uczelni wojskowej, uczelni służb państwowych, uczelni artystycznej, uczelni
medycznej lub uczelni morskiej – wymaga zasięgnięcia opinii ministra
nadzorującego uczelnię;
2) instytutowi badawczemu – wymaga uzgodnienia z ministrem nadzorującym
instytut;
3) instytutowi PAN – wymaga zasięgnięcia opinii prezesa PAN;
4) podmiotowi działającemu w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz – następuje
za pośrednictwem Prezesa Centrum Łukasiewicz, który wskazuje Centrum
Łukasiewicz albo instytut Sieci Łukasiewicz właściwe do wykonania tego
zadania.
3. Minister, w przypadku klęski żywiołowej lub w celu wykonania zobowiązań
międzynarodowych, może zlecić uczelni, instytutowi PAN, instytutowi badawczemu,
Centrum Łukasiewicz lub instytutowi międzynarodowemu wykonanie także innych
zadań, zapewniając środki na ich realizację.
4. Minister może zlecić Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, będącej fundacją
Skarbu Państwa, realizację zadań w zakresie szkolnictwa wyższego w ramach
programów Unii Europejskiej dotyczących kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu,
zapewniając środki na ich realizację.
5. Minister może zlecić instytucji przedstawicielskiej środowiska szkolnictwa
wyższego i nauki wykonanie określonego zadania w zakresie jej działalności
statutowej. Minister może zapewnić odpowiednie środki na realizację tego zadania.
Art. 416. 1. W przypadku gdy niewykorzystane środki finansowe z dotacji,
o których mowa w art. 365 pkt 3 lub 6, na koniec poprzedniego roku są równe albo
przewyższają kwotę dotacji ustalonej na podstawie algorytmu, o którym mowa
odpowiednio w art. 368 ust. 4 lub 5, na dany rok:
1) nie przyznaje się uczelni środków finansowych, o których mowa odpowiednio
w art. 365 pkt 3 lub 6;
2) uczelnia zwraca niewykorzystane środki finansowe z dotacji w kwocie
stanowiącej różnicę między stanem środków na koniec poprzedniego roku
a wysokością dotacji ustalonej na podstawie algorytmu na dany rok.
2. Do zwrotu środków stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych dotyczące zwrotu dotacji niewykorzystanej do końca roku
budżetowego, z tym że dotacja podlega zwrotowi w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia
komunikatu, o którym mowa w art. 368 ust. 10.
3. W przypadku gdy kwota dotacji ustalonej na podstawie algorytmu, o którym
mowa w:
1) art. 368 ust. 4, na dany rok jest większa od stanu funduszu stypendialnego,
2) art. 368 ust. 5, na dany rok jest większa od stanu funduszu wsparcia osób
niepełnosprawnych
– w części pochodzącej z dotacji na koniec roku poprzedzającego rok przyznania
dotacji przekraczającego 30% kwoty dotacji z roku poprzedzającego rok przyznania
dotacji, dotację ustaloną na podstawie algorytmu zmniejsza się o kwotę stanowiącą
różnicę między stanem tego funduszu na koniec roku poprzedzającego rok przyznania
dotacji, w części pochodzącej z dotacji, a kwotą stanowiącą 30% kwoty dotacji z roku
poprzedzającego rok przyznania dotacji.
4. Minister nie przyznaje środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 3 lub 6, uczelni, która jest zobowiązana na podstawie tytułu
wykonawczego do zwrotu środków finansowych, o których mowa w tych przepisach.
Art. 418. 1. Uczelnia publiczna, w której suma strat netto w okresie nie
dłuższym niż 5 ostatnich lat przekracza 20% kwoty subwencji oraz dotacji
otrzymanych w roku poprzedzającym bieżący rok budżetowy ze środków
finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d, pkt 5 i 6,
opracowuje program naprawczy.
2. Program naprawczy obejmuje działania mające na celu:
1) odzyskanie równowagi finansowej przez zrównoważenie kosztów działalności
z przychodami,
2) redukcję zadłużenia, tak aby suma zobowiązań krótkoterminowych
i krótkoterminowych rozliczeń międzyokresowych ujmowanych w pasywach nie
przekraczała sumy aktywów obrotowych i środków trwałych w budowie,
wynikających z bilansu
– w okresie nie dłuższym niż do końca roku, w którym upływają 3 lata od dnia
uchwalenia programu naprawczego.
3. Rada uczelni uchwala program naprawczy ze szczegółowym harmonogramem
wdrażania i przedkłada go ministrowi w terminie 6 miesięcy od dnia stwierdzenia
straty, o której mowa w ust. 1. Za dzień stwierdzenia straty przyjmuje się dzień
zatwierdzenia sprawozdania finansowego przez radę uczelni.
4. Za realizację programu naprawczego odpowiada rektor.
5. Rektor składa radzie uczelni sprawozdanie z realizacji programu naprawczego
co najmniej raz na pół roku.
6. Rada uczelni przedkłada ministrowi roczne sprawozdanie z wykonania
programu naprawczego, wraz ze sprawozdaniem z wykonania planu rzeczowo-
-finansowego.
7. Rada uczelni może uchwalić aktualizację programu naprawczego.
8. W przypadku gdy:
1) uczelnia publiczna nie wprowadzi programu naprawczego w trybie określonym
w ust. 2 i 3 lub
2) ocena rezultatów programu naprawczego przedstawianych w sprawozdaniach,
o których mowa w ust. 6, wskazuje, że nie zostaną osiągnięte jego cele, lub
3) w ostatnim roku realizacji programu naprawczego wystąpił warunek
opracowania kolejnego programu naprawczego, o którym mowa w ust. 1, lub
4) ocena rezultatów programu naprawczego przedstawionych w sprawozdaniu,
o którym mowa w ust. 6, złożonym po zakończeniu ostatniego roku realizacji
programu naprawczego, wskazuje, że nie zostały osiągnięte jego cele
– minister powołuje, na okres nie dłuższy niż 3 lata, osobę pełniącą obowiązki rektora,
powierzając jej zadania dotyczące opracowania i wdrożenia kolejnego programu
naprawczego.
9. Z dniem powołania osoby pełniącej obowiązki rektora:
1) rektor zostaje zawieszony w pełnieniu obowiązków; w okresie zawieszenia
rektorowi nie przysługuje dodatek funkcyjny do wynagrodzenia;
2) działalność organów kolegialnych uczelni zostaje zawieszona w zakresie
decydowania o gospodarce finansowej.
10. W przypadku gdy kadencja rektora upłynie w trakcie okresu, na który została
powołana osoba pełniąca obowiązki rektora, do końca tego okresu nie przeprowadza
się wyboru rektora.
11. W przypadku powołania osoby pełniącej obowiązki rektora przepisy ust. 4
i 5 stosuje się odpowiednio.
Art. 427. 1. Minister może żądać informacji i wyjaśnień od podmiotów,
o których mowa w art. 426 ust. 1, a także dokonywać kontroli ich działalności
w zakresie określonym w tym przepisie. Minister może żądać informacji i wyjaśnień
również od założyciela.
2. Minister stwierdza nieważność:
1) aktu wydanego przez organy uczelni, z wyłączeniem uchwały, o której mowa
w art. 192 ust. 2 i 3 oraz art. 221 ust. 14, i decyzji administracyjnej,
2) aktu dotyczącego kształcenia w szkole doktorskiej wydanego w instytucie PAN,
instytucie badawczym lub instytucie międzynarodowym, z wyłączeniem decyzji
administracyjnej,
3) aktu założyciela w sprawie nadania statutu
– w przypadku stwierdzenia ich niezgodności z przepisami prawa.
3. Na rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności aktu służy, w terminie
30 dni od dnia jego doręczenia, skarga do sądu administracyjnego. Przepisy
o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji administracyjnych stosuje się
odpowiednio.
4. Minister, w przypadku gdy:
1) uczelnia lub założyciel narusza przepisy prawa lub pozwolenie na utworzenie
studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu,
2) instytut PAN, instytut badawczy lub instytut międzynarodowy narusza przepisy
dotyczące kształcenia w szkole doktorskiej
– wzywa do zaprzestania tej działalności i usunięcia naruszenia, określając termin
usunięcia naruszenia.
5. Jeżeli uczelnia, założyciel, instytut PAN, instytut badawczy, Centrum
Łukasiewicz, instytut Sieci Łukasiewicz, instytut międzynarodowy lub CMKP nie
zrealizowali wniosków lub zaleceń sporządzonych w wyniku kontroli, o której mowa
w ust. 1, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
6. W przypadku niezrealizowania wezwania, o którym mowa w ust. 4, minister,
w drodze decyzji administracyjnej, może zawiesić rekrutację na studia lub do szkoły doktorskiej na kolejny rok akademicki. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej
wykonalności.
7. W przypadku stwierdzenia, że uczelnia prowadzi studia z naruszeniem
przepisów art. 53, art. 57 lub art. 60 ust. 2, minister, w drodze decyzji
administracyjnej, nakazuje uczelni zaprzestanie tej działalności. Decyzji nadaje się
rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 430. 1. Minister, w drodze decyzji administracyjnej, może nakazać
założycielowi likwidację uczelni niepublicznej, w przypadku gdy:
1) po dniu wydania decyzji o wpisie do ewidencji zaistniały przesłanki określone
w art. 40 ust. 1 pkt 15;
2) uczelni zostały cofnięte wszystkie pozwolenia na utworzenie studiów;
3) działania lub zaniechania założyciela lub organów uczelni uniemożliwiają
funkcjonowanie uczelni zgodnie z prawem;
4) uczelnia uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie oceny programowej lub
ewaluacji jakości kształcenia w szkole doktorskiej;
5) uczelnia lub założyciel uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie kontroli,
o której mowa w art. 427 ust. 1, lub nie zrealizowali wniosków lub zaleceń z tej kontroli, lub w wyznaczonym terminie nie zastosowali się do wezwania,
o którym mowa w art. 427 ust. 4 pkt 1.
2. Minister, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje założycielowi
likwidację uczelni niepublicznej w przypadku nieprzekazania środków finansowych,
o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 4, w terminie określonym w art. 38 ust. 3.
3. Uczelnia niepubliczna jest postawiona w stan likwidacji od dnia, w którym
decyzja w sprawie, o której mowa w ust. 1 lub 2, stała się ostateczna.
4. Przepisy art. 45 ust. 47, art. 46, art. 82 i art. 206 stosuje się odpowiednio.
5. W przypadku nieprzystąpienia przez założyciela do likwidacji w terminie
3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 1, lub nieprowadzenia
likwidacji wykonanie obowiązku przystąpienia do likwidacji, jej prowadzenia lub
zakończenia następuje w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca
1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
6. Do postępowań w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się
przepisów art. 3537 oraz art. 96a–96n Kpa.
Art. 431. 1. Minister może nałożyć na uczelnię administracyjną karę pieniężną
w wysokości do:
1) 100 000 zł w przypadku prowadzenia studiów z naruszeniem przepisów art. 53,
art. 57 lub art. 60 ust. 2;
2) 50 000 zł w przypadku:
a) naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 82, art. 119 ust. 3 i 4,
art. 188, art. 222, art. 358 oraz art. 429,
b) niewprowadzenia do Systemu POL-on danych, o których mowa
w art. 343 ust. 1, art. 344 ust. 1, art. 345 ust. 1, art. 346 ust. 1, art. 348 ust. 1
lub w przepisach wydanych na podstawie art. 353, a także w przypadku ich
niezaktualizowania, niezarchiwizowania lub nieusunięcia z tego systemu,
c) pobierania od studentów opłat z naruszeniem przepisów art. 79, art. 80 lub
przepisów wydanych na podstawie art. 81 w zakresie, o którym mowa
w art. 81 pkt 12 i 13;
3) 5000 zł w przypadku naruszenia terminu, o którym mowa w art. 77 ust. 2.
2. Minister może nałożyć na instytut PAN, instytut badawczy, Centrum
Łukasiewicz, instytut Sieci Łukasiewicz, lub instytut międzynarodowy
administracyjną karę pieniężną w wysokości do 50 000 zł w przypadku:
1) naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 188, art. 222 oraz art. 358;
2) niewprowadzenia do Systemu POL-on danych, o których mowa w art. 343 ust. 1,
art. 345 ust. 1, art. 346 ust. 1, art. 348 ust. 1 lub w przepisach wydanych na
podstawie art. 353, a także w przypadku ich niezaktualizowania, niezarchiwizowania lub nieusunięcia z tego systemu.
3. Wpływy z kar, o których mowa w ust. 1 i 2, stanowią dochód budżetu
państwa.
Art. 432. 1. W przypadku stwierdzenia naruszenia przez rektora przepisów
prawa, minister może wystąpić do kolegium elektorów albo podmiotu, który dokonał
wyboru rektora, albo go powołał z wnioskiem o odwołanie rektora.
2. Wniosek o odwołanie rektora jest rozpatrywany w terminie 30 dni od dnia
jego doręczenia.
3. Do czasu rozpatrzenia wniosku o odwołanie rektora minister może zawiesić
go w pełnieniu funkcji.
4. Rektor zostaje zawieszony w pełnieniu funkcji z mocy prawa, w przypadku
gdy toczy się przeciwko niemu postępowanie karne z oskarżenia publicznego
o przestępstwo umyślne lub postępowanie o umyślne przestępstwo skarbowe. Przepis
art. 24 ust. 8 stosuje się odpowiednio.
5. Jeżeli rektor rażąco lub uporczywie narusza przepisy prawa, minister może go
odwołać, po zasięgnięciu opinii RGNiSW oraz właściwej konferencji, o której mowa
w art. 329 ust. 1 pkt 24. Opinie są przedstawiane w terminie 30 dni od dnia
doręczenia wniosku o ich wydanie. W przypadku bezskutecznego upływu tego
terminu, wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony. W przypadku odwołania
rektora przez ministra, przepisy art. 24 ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.
6. W przypadku stwierdzenia naruszenia przez radę uczelni przepisów prawa,
minister występuje do senatu z wnioskiem o skrócenie kadencji rady. Przepisy ust. 2
5 stosuje się odpowiednio.
7. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 6, uchwałę podejmuje się
bezwzględną większością głosów.
8. W terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały o skróceniu kadencji rady uczelni
senat powołuje nową radę uczelni na okres do końca kadencji dotychczasowej rady
uczelni. Okresu tego nie wlicza się do liczby kadencji, o której mowa w art. 21 ust. 2.
Art. 433. 1. Uczelnia publiczna, która jest nadzorowana przez:
1) Ministra Obrony Narodowej – jest uczelnią wojskową;
2) ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo Ministra Sprawiedliwości –
jest uczelnią służb państwowych;
3) ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego – jest
uczelnią artystyczną;
4) ministra właściwego do spraw zdrowia – jest uczelnią medyczną;
5) ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej – jest uczelnią morską.
2. Ministrowie, o których mowa w ust. 1, sprawują nadzór nad uczelniami na
zasadach określonych w dziale XIII.
3. Nadzór, o którym mowa w dziale XIII, nad publiczną uczelnią teologiczną
oraz inną uczelnią publiczną prowadzącą kształcenie w zakresie teologii sprawuje
minister, a także – w zakresie określonym przez umowę międzynarodową zawartą ze
Stolicą Apostolską oraz ustawy regulujące stosunki między Rzecząpospolitą Polską
a innymi niż Kościół Katolicki kościołami i związkami wyznaniowymi oraz przez
statuty tych uczelni – władze kościołów i innych związków wyznaniowych.

Art. 433a. W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami
zagrażającymi życiu lub zdrowiu członków wspólnoty uczelni wojskowej, uczelni
służb państwowych, uczelni artystycznej, uczelni medycznej lub uczelni morskiej,
właściwy minister nadzorujący te uczelnie, w drodze rozporządzenia, może czasowo
ograniczyć lub czasowo zawiesić funkcjonowanie uczelni na obszarze kraju lub jego
części, uwzględniając stopień zagrożenia na danym obszarze.
Art. 439. 1. Rektora uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej
właściwej służby wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych spośród
funkcjonariuszy właściwej służby, spełniających warunki określone w art. 24 ust. 1.
2. W szczególnych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych
może wyznaczyć rektora uczelni służb państwowych spośród oficerów,
niespełniających warunków określonych w art. 24 ust. 1, posiadających stopień we
właściwej służbie odpowiadający co najmniej stopniowi generała brygady.
3. Do ustalenia wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego dla rektora
nie stosuje się przepisu art. 140 ust. 1 w zakresie wniosku.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek rektora, wyznacza
spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej osobę pełniącą w uczelni służb
państwowych funkcję kierowniczą do spraw realizacji zadań uczelni jako jednostki
organizacyjnej właściwej służby.
5. Rektor uczelni służb państwowych oraz osoba, o której mowa w ust. 4, są
nauczycielami akademickimi. W decyzji o wyznaczeniu rektora lub osoby, o której
mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw wewnętrznych określa
przyporządkowanie do jednej z grup pracowników, o których mowa w art. 114, oraz
do jednego ze stanowisk, o których mowa w art. 116 ust. 1 lub określonych na
podstawie art. 116 ust. 4 pkt 1. Przepisy art. 116 ust. 2 i 3 oraz art. 451 ust. 4 stosuje
się.
6. Rektora uczelni służb państwowych i osobę, o której mowa w ust. 4, może
odwołać minister właściwy do spraw wewnętrznych.
7. W odniesieniu do uczelni służb państwowych nadzorowanej przez Ministra
Sprawiedliwości w sprawach, o których mowa w ust. 16, stosuje się przepisy ustawy
z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1427, 1608,
1635 i 2020).
Art. 444. 1. Rekrutacja na studia na kierunkach lekarskim i lekarsko-
-dentystycznym albo przyjęcia na studia kandydatów na żołnierzy zawodowych,
strażaków i funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie kandydackiej oraz
strażaków i funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie stałej skierowanych na
studia przez właściwego przełożonego odbywają się w ramach limitów przyjęć.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia, limit
przyjęć na studia na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym w
poszczególnych uczelniach, uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz
zapotrzebowanie na absolwentów tych studiów.
3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć
na studia na określonym kierunku dla kandydatów na żołnierzy zawodowych
w poszczególnych uczelniach wojskowych, uwzględniając możliwości dydaktyczne
uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych studiów.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,
limit przyjęć na studia na określonym kierunku dla strażaków w służbie kandydackiej
oraz dla strażaków w służbie stałej skierowanych na studia przez właściwego
przełożonego, uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie
na absolwentów tych studiów.
5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć na
studia na określonym kierunku dla funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie
kandydackiej oraz dla funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie stałej
skierowanych na studia przez właściwego przełożonego, uwzględniając możliwości
dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych studiów.
6. W uczelni służb państwowych do liczby studentów studiujących na studiach
niestacjonarnych, o której mowa w art. 63 ust. 3, nie wlicza się:
1) strażaków w służbie stałej skierowanych na te studia przez właściwego
przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 13, 5, 6 i 8 ustawy z dnia
24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1499,
1635, 1726 i 2020);
2) policjantów w służbie stałej skierowanych na te studia przez właściwego
przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r.
o Policji (Dz. U. z 2019 r. poz. 161, z późn. zm.);
3) funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie stałej skierowanych na te studia
przez właściwego przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia
9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej.
Art. 460. 1. Minister Obrony Narodowej przyznaje uczelniom wojskowym
środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d, pkt 3,
pkt 4 lit. a i pkt 6, oraz środki finansowe na zadania, o których mowa w art. 459 pkt 1.
Minister Obrony Narodowej może ustanawiać i finansować stypendia i nagrody
w zakresie kształcenia i badań naukowych związanych z bezpieczeństwem państwa.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje uczelniom służb
państwowych środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–
d, pkt 3, pkt 4 lit. a i pkt 6, oraz środki finansowe na zadania, o których mowa
w art. 459 pkt 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może ustanawiać
i finansować stypendia i nagrody w zakresie kształcenia i badań naukowych
związanych z bezpieczeństwem publicznym.
3. Minister Sprawiedliwości przyznaje uczelniom służb państwowych środki
finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d, pkt 3,
pkt 4 lit. a i pkt 6, oraz środki finansowe na zadania, o których mowa w art. 459 pkt 3.
Minister Sprawiedliwości może ustanawiać i finansować stypendia i nagrody
w zakresie kształcenia i badań naukowych związanych z bezpieczeństwem
publicznym.
4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
przyznaje uczelniom artystycznym środki finansowe, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d, pkt 3, pkt 4 lit. a i pkt 6, oraz środki finansowe
na zadania, o których mowa w art. 459 pkt 4.
5. Minister właściwy do spraw zdrowia przyznaje:
1) uczelniom medycznym – środki finansowe na zadania, o których mowa
w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d, pkt 3, pkt 4 lit. a i pkt 6, oraz środki
finansowe na zadania, o których mowa w art. 459 pkt 5;
2) innym uczelniom prowadzącym kształcenie w zakresie nauk medycznych lub
nauk o zdrowiu – środki finansowe na zadania, o których mowa w art. 459 pkt 5.
6. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej przyznaje uczelniom
morskim środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–c, pkt 2 lit. a–d,
pkt 3, pkt 4 lit. a i pkt 6, oraz środki finansowe na zadania, o których mowa
w art. 459 pkt 6.
7. Minister właściwy do spraw transportu przyznaje uczelniom publicznym
kształcącym personel lotniczy dla lotnictwa cywilnego środki finansowe na zadania,
o których mowa w art. 459 pkt 7.
8. Środki finansowe, o których mowa w:
1) ust. 14, ust. 5 pkt 1 i ust. 6 – są przyznawane z części budżetowej, której
dysponentem jest minister nadzorujący uczelnię;
2) ust. 1 w zakresie środków finansowych, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a–
c, pkt 2 lit. a–d, pkt 3 i 6, przeznaczonych na zadania związane z kształceniem
w uczelniach wojskowych studentów studiów stacjonarnych i doktorantów,
będących osobami cywilnymi – są przyznawane z części budżetowej, której
dysponentem jest Minister Obrony Narodowej w ramach działu „szkolnictwo
wyższe i nauka”;
3) ust. 5 pkt 2 – są przyznawane z części budżetowej, której dysponentem jest
minister właściwy do spraw zdrowia;
4) ust. 7 – są przyznawane z części budżetowej, której dysponentem jest minister
właściwy do spraw transportu.
9. Środki finansowe, o których mowa w art. 365 pkt 8, są przekazywane z części
budżetowej, której dysponentem jest minister nadzorujący uczelnię.
10. Wydatki ze środków finansowych, o których mowa w ust. 8 pkt 2, nie
stanowią wydatków budżetowych, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia
25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1453 i 2020).
Art. 464. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po
zawiadomieniu ministra oraz po zasięgnięciu opinii senatu, może zlecić uczelni
wykonanie określonego zadania w zakresie nauczania lub kształcenia kadr
naukowych, zapewniając odpowiednie środki na jego realizację.
2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii
ministra nadzorującego uczelnię, może zlecić uczelni wojskowej, uczelni służb
państwowych, uczelni artystycznej, uczelni medycznej oraz uczelni morskiej
wykonanie zadania, o którym mowa w ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej w uzgodnieniu z ministrem, po
zasięgnięciu opinii senatu uczelni publicznej prowadzącej kształcenie w zakresie
sportu, może zlecić tej uczelni wykonanie określonego zadania w zakresie nauczania
lub kształcenia kadr dla potrzeb sportu, zapewniając odpowiednie środki na jego
realizację.
4. Minister Obrony Narodowej może zlecić uczelni wojskowej wykonanie
zadania związanego z działaniem uczelni jako jednostki wojskowej, jeżeli zadanie to
jest niezbędne ze względu na potrzeby obronności i bezpieczeństwa publicznego, stan
klęski żywiołowej, w celu wykonania zobowiązań międzynarodowych lub innych
zadań realizowanych na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Środki
niezbędne do wykonania zadania zapewnia Minister Obrony Narodowej, chyba że
umowa o wykonanie tego zadania stanowi inaczej.
5. Zadanie, o którym mowa w ust. 4, wykonują żołnierze zawodowi, kandydaci
na żołnierzy zawodowych lub pracownicy uczelni.
6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych i Minister Sprawiedliwości może
zlecić nadzorowanej przez niego uczelni służb państwowych wykonanie zadania
związanego z działaniem uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby,
jeżeli zadanie to jest niezbędne ze względu na potrzeby bezpieczeństwa publicznego, ochronę ludności lub w celu wykonania zobowiązań międzynarodowych. Środki
niezbędne do wykonania zadania zapewnia właściwy minister, chyba że umowa
o wykonanie tego zadania stanowi inaczej.
7. Zadanie, o którym mowa w ust. 6, wykonują funkcjonariusze służb
państwowych lub eksperci posiadający dorobek w zakresie tego zadania.
Art. 469. W przypadku udzielania zamówień, o których mowa w art. 4d
ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1843), jeżeli ich wartość przekracza kwotę określoną w przepisach
wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 tej ustawy, podmiot, o którym mowa w art. 3
ust. 1 tej ustawy, do którego stosuje się przepisy niniejszej ustawy:
1) zamieszcza ogłoszenie o zamówieniu w BIP na jego stronie podmiotowej;
2) działa w sposób zapewniający przejrzystość, równe traktowanie podmiotów
zainteresowanych wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem
okoliczności mogących mieć wpływ na jego udzielenie;
3) nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji, jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie
później niż przed zawarciem umowy o wykonanie tego zamówienia, zastrzegł,
że nie mogą być one udostępniane;
4) zamieszcza niezwłocznie w BIP na jego stronie podmiotowej informację
o udzieleniu zamówienia, podając nazwę albo imię i nazwisko podmiotu,
z którym zawarł umowę o wykonanie zamówienia, albo informację
o nieudzieleniu tego zamówienia.

Art. 469a. Obowiązek wynikający z realizacji żądania zgłoszonego na
podstawie art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie
danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej
„rozporządzeniem 2016/679”, wykonuje podmiot, który pozyskał dane od osoby,
której dane dotyczą.

Art. 469b. 1. Do przetwarzania danych osobowych przez podmioty, o których
mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 47, do celów badań naukowych i prac rozwojowych
wyłącza się stosowanie przepisów art. 15, art. 16, art. 18 i art. 21 rozporządzenia
2016/679, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że prawa określone w tych
przepisach uniemożliwią lub poważnie utrudnią realizację celów badań naukowych
i prac rozwojowych, i jeżeli wyłączenia te są konieczne do realizacji tych celów.
2. W zakresie niezbędnym do prowadzenia badań naukowych i prac
rozwojowych dopuszcza się przetwarzanie danych osobowych ujawniających
pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub
światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych oraz przetwarzanie
danych genetycznych, danych biometrycznych w celu jednoznacznego
zidentyfikowania osoby fizycznej lub danych dotyczących zdrowia, seksualności lub
orientacji seksualnej tej osoby, pod warunkiem że publikowanie wyników tych badań
i prac następuje w sposób uniemożliwiający identyfikację osoby fizycznej, której dane
zostały przetworzone.
3. Przy przetwarzaniu danych osobowych, o których mowa w ust. 1 i 2,
administrator danych wdraża odpowiednie zabezpieczenia techniczne i organizacyjne
praw i wolności osób fizycznych, których dane osobowe są przetwarzane, zgodnie
z rozporządzeniem 2016/679, w szczególności przez pseudonimizację albo
szyfrowanie danych, nadawanie uprawnień do ich przetwarzania minimalnej liczbie
osób niezbędnych do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych, kontrolę
dostępu do pomieszczeń, w których przechowywane są dokumenty zawierające dane
osobowe, oraz opracowanie procedury określającej sposób zabezpieczenia danych.
4. Dane osobowe, o których mowa w ust. 1 i 2, poddaje się anonimizacji
niezwłocznie po osiągnięciu celu badań naukowych lub prac rozwojowych. Do tego
czasu dane, które można wykorzystać do identyfikacji danej osoby fizycznej, zapisuje
się osobno. Można je łączyć z informacjami szczegółowymi dotyczącymi danej osoby
fizycznej wyłącznie, jeżeli wymaga tego cel badań naukowych lub prac rozwojowych.
5. Do przetwarzania danych osobowych w celu przygotowania pracy
dyplomowej lub rozprawy doktorskiej wymaganej do uzyskania odpowiednio
dyplomu ukończenia studiów lub stopnia naukowego przepisy ust. 14 stosuje się.