§ 1. Umorzone postępowanie przygotowawcze może być w każdym
czasie podjęte na nowo na mocy postanowienia prokuratora, jeżeli nie będzie się
toczyć przeciw osobie, która w poprzednim postępowaniu występowała w charakterze
podejrzanego. Przepis ten stosuje się odpowiednio w sprawie, w której odmówiono
wszczęcia śledztwa lub dochodzenia.
§ 2. Prawomocnie umorzone postępowanie przygotowawcze wznawia się
przeciwko osobie, która występowała w charakterze podejrzanego, na mocy
postanowienia prokuratora nadrzędnego nad tym, który wydał lub zatwierdził
postanowienie o umorzeniu, tylko wtedy, gdy ujawnią się nowe istotne fakty lub
dowody nie znane w poprzednim postępowaniu albo gdy zachodzi okoliczność
określona w art. 11 § 3. Przewidziane w ustawie ograniczenia okresu tymczasowego
aresztowania stosuje się wówczas do łącznego czasu trwania tego środka.
§ 3. Przed wydaniem postanowienia o podjęciu lub wznowieniu, prokurator
może przedsięwziąć osobiście lub zlecić Policji dokonanie niezbędnych czynności
dowodowych w celu sprawdzenia okoliczności uzasadniających wydanie
postanowienia.
§ 4. Po wniesieniu aktu oskarżenia sąd umarza postępowanie, jeżeli stwierdzi, że
postępowanie przygotowawcze wznowiono mimo braku podstaw.