1. Ustawa normuje:
1) stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów
przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii
układów scalonych;
2) zasady, na jakich przedsiębiorcy mogą przyjmować projekty
racjonalizatorskie i wynagradzać ich twórców;
3) zadania i organizację Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej,
zwanego dalej „Urzędem Patentowym”.
2. Przepisy ustawy nie uchybiają ochronie przedmiotów, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, przewidzianej w innych ustawach.
1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) osobie – rozumie się przez to osobę fizyczną, prawną lub jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje
zdolność prawną;
2) osobie zagranicznej – rozumie się przez to osobę niemającą obywatelstwa
polskiego i odpowiednio miejsca zamieszkania albo siedziby bądź poważnego
przedsiębiorstwa na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;
3) przedsiębiorcy – rozumie się przez to osobę prowadzącą w celach
zarobkowych działalność wytwórczą, budowlaną, handlową lub usługową,
zwaną dalej „działalnością gospodarczą”;
4) umowie międzynarodowej – rozumie się przez to umowę międzynarodową,
której stroną jest Rzeczpospolita Polska;
5) Konwencji paryskiej – rozumie się przez to Akt sztokholmski zmieniający
Konwencję paryską o ochronie własności przemysłowej z dnia 20 marca
1883 r. (Dz. U. z 1975 r. poz. 51);
6) projektach wynalazczych – rozumie się przez to wynalazki, wzory użytkowe,
wzory przemysłowe, topografie układów scalonych i projekty
racjonalizatorskie;
7) Biurze Międzynarodowym – rozumie się przez to Międzynarodowe Biuro
Własności Intelektualnej utworzone na podstawie Konwencji o ustanowieniu
Światowej Organizacji Własności Intelektualnej, sporządzonej
w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. (Dz. U. z 1975 r. poz. 49);
8) międzynarodowym znaku towarowym – rozumie się przez to znak towarowy
zarejestrowany w trybie określonym w Porozumieniu lub Protokole;
9) Porozumieniu – rozumie się przez to Porozumienie madryckie
o międzynarodowej rejestracji znaków z dnia 14 kwietnia 1891 r. (Dz. U.
z 1993 r. poz. 514 i 515);
10) Protokole – rozumie się przez to Protokół do Porozumienia madryckiego
o międzynarodowej rejestracji znaków, sporządzony w Madrycie dnia
27 czerwca 1989 r. (Dz. U. z 2003 r. poz. 129 i 130);
11) Konwencji o patencie europejskim – rozumie się przez to Konwencję
o udzielaniu patentów europejskich, sporządzoną w Monachium dnia
5 października 1973 r., zmienioną aktem zmieniającym artykuł 63 Konwencji
z dnia 17 grudnia 1991 r. oraz decyzjami Rady Administracyjnej Europejskiej
Organizacji Patentowej z dnia 21 grudnia 1978 r., 13 grudnia 1994 r.,
20 października 1995 r., 5 grudnia 1996 r. oraz 10 grudnia 1998 r., wraz
z Protokołami stanowiącymi jej integralną część (Dz. U. z 2004 r. poz. 737
i 738);
12) Akcie genewskim – rozumie się przez to Akt genewski Porozumienia
haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych,
przyjęty w Genewie dnia 2 lipca 1999 r. (Dz. U. z 2009 r. poz. 1522);
13) międzynarodowym wzorze przemysłowym – rozumie się przez to wzór
przemysłowy zarejestrowany w trybie określonym w Akcie genewskim.
2. Przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorców stosuje się odpowiednio
również do osób prowadzących działalność inną niż działalność gospodarcza.
1. Jeżeli umowa międzynarodowa lub przepisy prawa Unii Europejskiej obowiązujące bezpośrednio w krajach członkowskich określają szczególny tryb udzielania ochrony na wynalazki, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, znaki towarowe, oznaczenia geograficzne lub topografie układów scalonych, w sprawach nieuregulowanych w tej umowie lub w tych przepisach albo pozostawionych w kompetencji organów krajowych przepisy ustawy stosuje się odpowiednio. 2. Umowa międzynarodowa lub przepisy, o których mowa w ust. 1, rozstrzygają w szczególności o tym, w jakim języku lub jakiej formie jest prowadzone postępowanie związane z udzielaniem ochrony i w jakim języku lub jakiej formie spo- rządza się dokumentację zgłoszeń wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych.
1. Osoby zagraniczne korzystają z uprawnień wynikających z ustawy
na podstawie umów międzynarodowych.
2. Osoby zagraniczne mogą, jeżeli nie narusza to postanowień umów
międzynarodowych, korzystać z uprawnień wynikających z ustawy na zasadzie
wzajemności. Przesłanki wzajemności, dla celów postępowania przed Urzędem
Patentowym, stwierdza – po zasięgnięciu opinii właściwego ministra – Prezes
Urzędu Patentowego.
1. Na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz
dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe
i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie
układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.
2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwy jest Urząd Patentowy.
1. Przedsiębiorcy mogą przewidzieć przyjmowanie projektów
racjonalizatorskich na warunkach określonych w ustalanym przez siebie
regulaminie racjonalizacji.
2. Przedsiębiorca może uznać za projekt racjonalizatorski, w rozumieniu
ustawy, każde rozwiązanie nadające się do wykorzystania, niebędące wynalazkiem podlegającym opatentowaniu, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią układu scalonego.
3. W regulaminie, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca określa co
najmniej, jakie rozwiązania i przez kogo dokonane uznaje się w przedsiębiorstwie
za projekty racjonalizatorskie, a także sposób załatwiania zgłoszonych projektów
i zasady wynagradzania twórców tych projektów.
1. Na warunkach określonych w ustawie twórcy wynalazku, wzoru
użytkowego, wzoru przemysłowego oraz topografii układu scalonego przysługuje
prawo do:
1) uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji;
2) wynagrodzenia;
3) wymieniania go jako twórcy w opisach, rejestrach oraz w innych
dokumentach i publikacjach.
2. Twórca projektu racjonalizatorskiego przyjętego przez przedsiębiorcę do
wykorzystania ma prawo do wynagrodzenia określonego w regulaminie, o którym
mowa w art. 7 ust. 1, obowiązującym w dniu zgłoszenia projektu, chyba że wydany
później regulamin jest dla twórcy korzystniejszy. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się
odpowiednio.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do współtwórcy.
Przedstawiciele organizacji społecznych, do których zakresu działania należą sprawy popierania własności przemysłowej, mogą zgodnie ze swoimi statutami udzielać pomocy twórcom projektów wynalazczych i występować w ich interesie przed organami wymiaru sprawiedliwości oraz, z zastrzeżeniem art. 236, przed Urzędem Patentowym. TYTUŁ II Wynalazki, wzory użytkowe i wzory przemysłowe DZIAŁ I Przepisy wspólne
tytul
Tytuł II - WYNALAZKI, WZORY UŻYTKOWE I WZORY PRZEMYSŁOWE
1. Wydanie decyzji o udzieleniu patentu na wynalazek oraz prawa
ochronnego na wzór użytkowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, w ustalonym zakresie, czy są spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu lub prawa ochronnego.
2. Wydanie decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
następuje po sprawdzeniu w Urzędzie Patentowym prawidłowości zgłoszenia tego
wzoru.
1. Prawo do uzyskania patentu na wynalazek albo prawa ochronnego na wzór użytkowy, jak również prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, twórcy. 2. Współtwórcom wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego uprawnienie do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji przysługuje wspólnie. 3. W razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w wyniku wykonywania przez twórcę obowiązków ze stosunku pracy albo z realizacji innej umowy, prawo, o którym mowa w ust. 1, przysługuje pracodawcy lub zamawiającemu, chyba że strony ustaliły inaczej. 4. W umowie pomiędzy przedsiębiorcami może być określony podmiot, któremu przysługiwać będą prawa, o których mowa w ust. 1, w razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w związku z wykonywaniem tej umowy. 5. W razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego przez twórcę przy pomocy przedsiębiorcy, przedsiębiorca ten może korzystać z tego wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego we włas- nym zakresie. W umowie o udzielenie pomocy strony mogą ustalić, że przedsiębiorcy przysługuje w całości lub części prawo, o którym mowa w ust. 1.
1. Prawo do uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na
wzór użytkowy albo prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest zbywalne
i podlega dziedziczeniu.
2. Umowa o przeniesienie prawa, o którym mowa w ust. 1, wymaga, pod
rygorem nieważności, zachowania formy pisemnej.
1. Pierwszeństwo do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji oznacza się, z uwzględnieniem art. 14 i art. 151, według daty zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w Urzędzie Patentowym. 2. Zgłoszenie uważa się za dokonane, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 4, w dniu, w którym wpłynęło ono do Urzędu Patentowego z zachowaniem formy pisemnej również za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej. 3. W przypadku przesłania zgłoszenia telefaksem oryginał zgłoszenia powinien wpłynąć do Urzędu Patentowego w terminie 30 dni od daty nadania zgłoszenia telefaksem. Termin ten nie podlega przywróceniu. 4. Jeżeli zgłoszenie przesłane telefaksem jest nieczytelne lub nie jest tożsame z dostarczonym oryginałem, za datę zgłoszenia uznaje się dzień, w którym zgodnie z ust. 3 został dostarczony oryginał. 5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio, gdy oryginał zostanie dostarczony po terminie, o którym mowa w ust. 3; w takim przypadku zgłoszenie przesłane telefaksem uznaje się za niebyłe. 6. W przypadku gdy zgłoszenie przesłane w postaci elektronicznej zawiera szkodliwe oprogramowanie, Urząd Patentowy nie jest zobowiązany do otwierania takiej korespondencji i jej dalszego przetwarzania. W takim przypadku, a także gdy przesłane zgłoszenie jest nieczytelne, nie powstaje skutek, o którym mowa w ust. 1. 7. Przez postać elektroniczną zgłoszenia należy rozumieć postać ustaloną przy przesyłaniu zgłoszenia przy zastosowaniu sieci telekomunikacyjnej lub na informatycznym nośniku danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2023 r. poz. 57). 8. W przypadkach, o których mowa w ust. 6, o ile nieczytelne są niektóre z części zgłoszenia, uważa się, że nie zostały one złożone. Przepisy art. 31 ust. 3– 5 stosuje się odpowiednio. 9. Urząd Patentowy powiadamia niezwłocznie zgłaszającego, przy użyciu takiego samego środka przekazu, że zgłoszenie przesłane telefaksem jest w całości lub części nieczytelne albo też zaszedł jeden z przypadków, o których mowa w ust. 6 lub 8, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie adresu poczty elektronicznej lub tożsamości zgłaszającego i jego adresu oraz nie zagraża to bezpieczeństwu systemu teleinformatycznego Urzędu Patentowego, w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344), i pozwalają na to względy techniczne użytego przez zgłaszającego środka przekazu.
Pierwszeństwo do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa
z rejestracji przysługuje w Rzeczypospolitej Polskiej, na zasadach określonych
w umowach międzynarodowych, według daty pierwszego prawidłowego
zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego we
wskazanym państwie, jeżeli od tej daty zgłoszenie w Urzędzie Patentowym
dokonane zostanie w okresie:
1) 12 miesięcy – w przypadku zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych;
2) 6 miesięcy – w przypadku zgłoszeń wzorów przemysłowych.
Jeżeli wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy, będący
przedmiotem pierwszego prawidłowego zgłoszenia, był wcześniej wystawiony na
wystawie i korzystał, od dnia wystawienia do dnia zgłoszenia, z ochrony
tymczasowej przewidzianej w Konwencji paryskiej, pierwszeństwo do uzyskania
patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji, o którym mowa w art. 14, oraz
początek przewidzianych tam terminów do dokonania zgłoszenia w Urzędzie
Patentowym oznacza się według daty wystawienia tego wynalazku, wzoru
użytkowego albo wzoru przemysłowego na wystawie.
1. Pierwszeństwo, o którym mowa w art. 14 i art. 151 (uprzednie pierwszeństwo), jest zbywalne i podlega dziedziczeniu. 2. Umowa o przeniesienie pierwszeństwa, o którym mowa w ust. 1, wymaga pod rygorem nieważności zachowania formy pisemnej.
Jeżeli zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru
przemysłowego dokonały niezależnie od siebie co najmniej dwie osoby, które
korzystają z pierwszeństwa oznaczonego tą samą datą, prawo do uzyskania patentu,
prawa ochronnego lub prawa z rejestracji przysługuje każdej z tych osób.
1. Na wniosek zgłaszającego Urząd Patentowy wydaje, w celu
zastrzeżenia pierwszeństwa, o którym mowa w art. 14, dowód dokonania
zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w Urzędzie
Patentowym (dowód pierwszeństwa).
2. Podstawą sporządzenia dowodu pierwszeństwa może być tylko zgłoszenie
spełniające wymagania określone w ustawie, jako dające podstawę do uznania go
za dokonane.
Twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego
uprawniony do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji może
przenieść to prawo nieodpłatnie lub za uzgodnioną zapłatą na rzecz przedsiębiorcy
albo przekazać mu wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy do
korzystania.
W przypadku przekazania wynalazku, wzoru użytkowego albo
wzoru przemysłowego do korzystania zgodnie z art. 20, z dniem jego
przedstawienia na piśmie następuje przejście na przedsiębiorcę prawa do uzyskania
patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, pod warunkiem przyjęcia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego przez przedsiębiorcę do
wykorzystania i zawiadomienia o tym twórcy w terminie 1 miesiąca, chyba że
strony ustalą inny termin.
1. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie z tego wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego przez przedsię- biorcę, gdy prawo korzystania z niego bądź prawo do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji przysługuje przedsiębiorcy na podstawie art. 11 ust. 3 i 5 lub art. 21. 2. Jeżeli strony nie uzgodniły wysokości wynagrodzenia, wynagrodzenie to ustala się w słusznej proporcji do korzyści przedsiębiorcy z wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego, z uwzględnieniem okoliczności, w jakich wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy został dokonany, a w szczególności zakresu udzielonej twórcy pomocy przy dokonaniu wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego oraz zakresu obowiązków pracowniczych twórcy w związku z dokonaniem wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego. 3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, wynagrodzenie wypłaca się w całości lub w częściach. 4. Całość wynagrodzenia wypłaca się najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od dnia uzyskania pierwszych korzyści z wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego. W przypadku wypłaty wynagrodzenia w częściach jego pierwszą część wypłaca się w terminie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, a pozostałe części – najpóźniej w terminie dwóch miesięcy po upływie każdego roku, jednak w terminie nie dłuższym niż 5 lat, licząc od dnia uzyskania pierwszych korzyści.
Wynagrodzenie twórcy wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego, określone i wypłacone na podstawie przepisów art. 22 ust. 2 i 3, powinno być podwyższone, jeżeli korzyści osiągnięte przez przedsiębiorcę okażą się znacząco wyższe od korzyści przyjętych za podstawę do ustalenia wypłaconego wynagrodzenia. DZIAŁ II Wynalazki i patenty Rozdział 1 Wynalazek
Patenty są udzielane – bez względu na dziedzinę techniki – na
wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do
przemysłowego stosowania.
1. Wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu
techniki.
2. Przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której
oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do
wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez
stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób.
3. Za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte
w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających
z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej,
pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie.
4. Przepisy ust. 1–3 nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na
wynalazek dotyczący substancji lub mieszanin stanowiących część stanu techniki
do zastosowania lub zastosowania w ściśle określony sposób w sposobach leczenia
lub diagnostyki, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3, pod warunkiem że takie
zastosowanie nie stanowi części stanu techniki.
5. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na
wynalazek, jeżeli jego ujawnienie nastąpiło nie wcześniej niż sześć miesięcy przed
dniem dokonania zgłoszenia wynalazku i było spowodowane oczywistym
nadużyciem w stosunku do zgłaszającego lub jego poprzednika prawnego.
1. Wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli
wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki.
2. Przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się zgłoszeń, o których
mowa w art. 25 ust. 3.
Wynalazek uważany jest za nadający się do przemysłowego
stosowania, jeżeli według wynalazku może być uzyskiwany wytwór lub
wykorzystywany sposób, w rozumieniu technicznym, w jakiejkolwiek działalności
przemysłowej, nie wykluczając rolnictwa.
1. Za wynalazki nie uważa się w szczególności:
1) odkryć, teorii naukowych i metod matematycznych;
2) wytworów o charakterze jedynie estetycznym;
3) schematów, zasad i metod przeprowadzania procesów myślowych, rozgrywania gier lub prowadzenia działalności gospodarczej;
4) (uchylony)
41) wytworów lub sposobów, których:
a) możliwość wykorzystania nie może być wykazana lub
b) wykorzystanie nie przyniesie rezultatu spodziewanego przez zgłaszającego
– w świetle powszechnie przyjętych i uznanych zasad nauki;
5) programów komputerowych;
6) przedstawienia informacji. 2. Przedmiotu lub działalności, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, 5 i 6, nie uważa się za wynalazki, o ile zgłoszenie dotyczy przedmiotu lub działalności jako takich.
1. Patentów nie udziela się na:
1) wynalazki, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem
publicznym lub dobrymi obyczajami; nie uważa się za sprzeczne
z porządkiem publicznym korzystanie z wynalazku tylko dlatego, że jest
zabronione przez prawo;
2) odmiany roślin lub rasy zwierząt oraz czysto biologiczne sposoby hodowli
roślin lub zwierząt, a także wytwory uzyskiwane takimi sposobami; przepis
ten nie ma zastosowania do sposobów mikrobiologicznych lub innych
sposobów technicznych ani do wytworów uzyskiwanych takimi sposobami,
o ile nie są to odmiany roślin lub rasy zwierząt;
3) sposoby leczenia ludzi i zwierząt metodami chirurgicznymi lub
terapeutycznymi oraz sposoby diagnostyki stosowane na ludziach lub zwierzętach; przepis ten nie dotyczy produktów, a w szczególności substancji lub mieszanin stosowanych w diagnostyce lub leczeniu.
2. Sposób hodowli roślin lub zwierząt, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest
czysto biologiczny, jeżeli w całości składa się ze zjawisk naturalnych, takich jak
krzyżowanie lub selekcjonowanie.
Uprawniony z patentu może uzyskać patent na ulepszenie lub uzupełnienie wynalazku, które posiada cechy wynalazku, a nie może być stosowane samoistnie (patent dodatkowy). Można również uzyskać patent dodatkowy do już uzyskanego patentu dodatkowego. Rozdział 2 Zgłoszenie wynalazku
1. Zgłoszenie wynalazku w celu uzyskania patentu powinno
obejmować:
1) podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie
przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie patentu lub patentu
dodatkowego;
2) opis wynalazku ujawniający jego istotę;
3) zastrzeżenie lub zastrzeżenia patentowe;
4) skrót opisu.
2. Zgłoszenie wynalazku, o którym mowa w ust. 1, powinno także zawierać
rysunki, jeżeli są one niezbędne do zrozumienia wynalazku.
3. Zgłoszenie wynalazku, które obejmuje co najmniej podanie oraz części
wyglądające zewnętrznie na opis wynalazku i na zastrzeżenie lub zastrzeżenia
patentowe, daje podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane.
4. Urząd Patentowy wyznacza postanowieniem, pod rygorem umorzenia
postępowania, termin do uzupełnienia zgłoszenia, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera
ono wszystkich części, o których mowa w ust. 3. Zgłoszenie uważa się za dokonane
w dniu wpłynięcia do Urzędu Patentowego ostatniego brakującego dokumentu.
5. Urząd Patentowy, jeżeli stwierdzi, że zgłoszenie wynalazku nie zawiera
rysunków, na które w zgłoszeniu powołuje się zgłaszający, wzywa
postanowieniem, pod rygorem uznania za niebyłe powołania się na rysunki, do
uzupełnienia zgłoszenia w wyznaczonym terminie. Zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu wpłynięcia do Urzędu Patentowego ostatniego brakującego rysunku.
1. Z zastrzeżeniem art. 936 ust. 1, opis wynalazku, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 2, powinien przedstawiać wynalazek na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić. W szczególności opis zawiera tytuł odpowiadający przedmiotowi wynalazku, określa dziedzinę techniki, której wynalazek dotyczy, a także znany zgłaszającemu stan techniki, oraz wskazuje problem techniczny do rozwiązania, a także przedstawia w sposób szczegółowy przedmiot rozwiązania, z objaśnieniem figur rysunków, jeżeli zgłoszenie zawiera rysunki, i przykładem lub przykładami realizacji bądź stosowania wynalazku. 2. (uchylony) 3. Zastrzeżenia patentowe, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3, określają zastrzegany wynalazek i zakres żądanej ochrony przez podanie cech technicznych rozwiązania odnoszących się do składu lub struktury wytworu, czynności oraz środków technicznych sposobu, budowy lub związków konstrukcyjnych urządzenia bądź nowego zastosowania znanego wytworu. 31. Zastrzeżenia patentowe, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3, powinny być jasne i zwięzłe oraz w całości poparte opisem wynalazku. Każde zastrzeżenie powinno być ujęte w jednym zdaniu lub równoważniku zdania. 4. Oprócz zastrzeżenia niezależnego lub zastrzeżeń niezależnych, które powinny przedstawiać ogół cech zgłaszanego wynalazku bądź kilku wynalazków, ujętych zgodnie z art. 34 w jednym zgłoszeniu, w zgłoszeniu może występować odpowiednia liczba zastrzeżeń zależnych dla przedstawienia wariantów wynalazku lub sprecyzowania cech wymienionych w zastrzeżeniu niezależnym lub innym zastrzeżeniu zależnym. 41. Wzajemne powiązanie w układzie zastrzeżenia niezależnego i zastrzeżeń zależnych powinno być wyraźnie przedstawione w zgłoszeniu. 5. Skrót opisu, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4, powinien zawierać zwięzłą i jasną informację określającą przedmiot i charakterystyczne cechy techniczne wynalazku oraz wskazanie jego przeznaczenia, jeżeli nie wynika to z określenia samego przedmiotu. Przepis art. 936 ust. 1 stosuje się odpowiednio. 6. Rysunki, o których mowa w art. 31 ust. 2, powinny w sposób czytelny, w połączeniu z opisem i zastrzeżeniami patentowymi, odtwarzać przedmiot wynalazku w ujęciu schematycznym, bez tekstu, z wyjątkiem pojedynczych wyrazów, gdy są one konieczne. Zgłoszenie może zawierać kilka arkuszy rysunków. Na jednym arkuszu może znajdować się więcej niż jedna figura, lecz wyraźnie oddzielona jedna od drugiej.
1. Zgłoszenie wynalazku może obejmować jeden lub więcej
wynalazków połączonych ze sobą w taki sposób, że stanowią wyraźnie jeden
pomysł wynalazczy (jednolitość wynalazku).
2. Kilka wynalazków ujętych w jednym zgłoszeniu spełnia wymóg
jednolitości, jeżeli istnieje między nimi związek techniczny oparty na jednej cesze
technicznej lub wielu wspólnych lub wzajemnie sobie odpowiadających cechach
technicznych spośród tych, które określają wkład wnoszony przez każdy
z wynalazków do stanu techniki.
1. Jeżeli zgłaszający chce skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa,
powinien w podaniu złożyć stosowne oświadczenie oraz dołączyć dowód
potwierdzający zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie bądź wystawienie
go na określonej wystawie. Dowód taki może być również złożony w ciągu trzech
miesięcy od daty zgłoszenia. Późniejsze złożenie takiego oświadczenia albo
dowodu nie skutkuje przyznaniem pierwszeństwa.
2. (uchylony)
3. (uchylony)
4. Zgłaszający obowiązany jest w terminie trzech miesięcy od daty zgłoszenia
wynalazku nadesłać tłumaczenie dowodu, o którym mowa w ust. 1, na język polski
lub na inny język, jeżeli wynika to z umowy międzynarodowej lub przepisów,
o których mowa w art. 4.
5. Urząd Patentowy wzywa postanowieniem, pod rygorem odmowy
przyznania uprzedniego pierwszeństwa, do uzupełnienia zgłoszenia wynalazku
w wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono tłumaczenia,
o którym mowa w ust. 4.
6. Zgłaszający, który nabył prawo do korzystania z uprzedniego
pierwszeństwa przysługującego ze zgłoszenia bądź wystawienia wynalazku
dokonanego przez inną osobę, powinien w terminie trzech miesięcy od daty
zgłoszenia wynalazku nadesłać oświadczenie o podstawie korzystania
z uprzedniego pierwszeństwa. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.
Do zgłoszenia dokonanego w celu uzyskania patentu zgłaszający
powinien dołączyć również inne niż wymienione w art. 31, 32 i 35 dokumenty
i oświadczenia, jeżeli jest to niezbędne do uzasadnienia twierdzeń i żądań
zawartych w zgłoszeniu. Wszystkie części zgłoszenia mogą być złożone w jednym
egzemplarzu, z wyjątkiem opisu wynalazku, zastrzeżeń patentowych, rysunków
oraz skrótu opisu, składanych w liczbie i formie uzasadnionej potrzebą
postępowania oraz ujednolicenia dokumentacji.
Do czasu wydania przez Urząd Patentowy decyzji ostatecznej
w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może wprowadzać uzupełnienia
i poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie mogą wykraczać poza to, co zostało
ujawnione w dniu dokonania zgłoszenia jako przedmiot rozwiązania w opisie
zgłoszeniowym wynalazku obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe
i rysunki.
1. W toku rozpatrywania zgłoszenia wynalazku lub w okresie dwóch
miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji o odmowie udzielenia patentu
zgłaszający może złożyć wniosek o udzielenie prawa ochronnego na wzór
użytkowy. Takie zgłoszenie wzoru użytkowego uważa się za dokonane w dniu
zgłoszenia wynalazku.
2. Zgłoszenie wzoru użytkowego, o którym mowa w ust. 1, musi spełniać
odpowiednio wymagania, o których mowa w art. 31 ust. 1 oraz art. 97 ust. 2 i 3.
1. W razie dokonania zgłoszenia wynalazku z naruszeniem przepisu o jednolitości wynalazku, dokonane następnie, na wezwanie Urzędu Patentowego, oddzielne zgłoszenia wynalazków (zgłoszenia wydzielone) uważa się za dokonane w dniu zgłoszenia pierwotnego. 2. Jeżeli zgłaszający złoży oddzielne zgłoszenia wynalazków bez wezwania Urzędu Patentowego, w przypadku gdy zgłoszenie pierwotne nie spełniało wymogu jednolitości, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. 3. Urząd Patentowy odmawia, w drodze postanowienia, przyznania zgłoszeniu wydzielonemu daty zgłoszenia pierwotnego, jeżeli uzna, że zgłoszenie to nie dotyczy wynalazku ujawnionego w zgłoszeniu pierwotnym lub zgłoszenie to spełniało wymóg jednolitości. Przepisy art. 37 oraz art. 49 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 39[1]. 1. Zgłoszenie wydzielone powinno spełniać wymagania, o których mowa w art. 31 ust. 1. 2. W przypadku gdy zgłaszający chce skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa dla zgłoszenia wydzielonego, a oświadczenia w tej sprawie i dowód, o których mowa w art. 35 ust. 1, wraz z tłumaczeniem, o ile było ono wymagane, zostały złożone w przewidzianym terminie do akt zgłoszenia pierwotnego, z którego zgłoszenie zostało wydzielone, powinien w podaniu potwierdzić te oświadczenia, a także złożyć wraz ze zgłoszeniem wydzielonym kopię dowodu, o którym mowa w art. 35 ust. 1, lub kopię jego tłumaczenia, o ile jest ono wymagane. Przepisy art. 35 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio. 3. Urząd Patentowy wzywa, w drodze postanowienia, pod rygorem odmowy przyznania uprzedniego pierwszeństwa dla zgłoszenia wydzielonego, do uzupełnienia zgłoszenia wynalazku w wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono kopii dowodu, o którym mowa w art. 35 ust. 1.
Osoba mająca siedzibę lub miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej może dokonać zgłoszenia wynalazku, w celu uzyskania ochrony za granicą, za pośrednictwem Urzędu Patentowego, w trybie przewidzianym:
1) umową międzynarodową lub przepisami prawa Unii Europejskiej, o których mowa w art. 4, albo
2) niniejszą ustawą
– po dokonaniu zgłoszenia tego wynalazku w Urzędzie Patentowym. Rozdział 3 Rozpatrywanie zgłoszenia wynalazku
1. Po wpłynięciu zgłoszenia wynalazku Urząd Patentowy nadaje mu
kolejny numer, stwierdza datę wpływu oraz zawiadamia o tym zgłaszającego.
2. Oznaczenie daty dokonania zgłoszenia, w przypadkach, o których mowa
w art. 13 ust. 4 i 5 oraz art. 31 ust. 4 i 5, następuje w drodze postanowienia.
1. Po dokonaniu zgłoszenia wynalazku, zgodnie z art. 31 ust. 3–5,
Urząd Patentowy w toku jego rozpatrywania wydaje, z zastrzeżeniem ust. 2,
postanowienia wzywające zgłaszającego, pod rygorem umorzenia postępowania,
do uzupełnienia zgłoszenia lub usunięcia, w wyznaczonym terminie, wskazanych
braków i istotnych usterek.
2. W przypadku stwierdzenia, że zgłoszenie zostało dokonane z naruszeniem
przepisu o jednolitości wynalazku, Urząd Patentowy wzywa zgłaszającego, w
drodze postanowienia, do złożenia oddzielnych zgłoszeń. Jeżeli zgłoszenia
wydzielone nie wpłyną w wyznaczonym terminie, uważa się, że zgłoszenie
pierwotne dotyczy wynalazku określonego na pierwszym miejscu w zastrzeżeniach
patentowych oraz innych wynalazków spełniających wymóg jednolitości, a
pozostałe wynalazki zostały wycofane przez zgłaszającego.
1. O zgłoszeniu wynalazku Urząd Patentowy dokonuje ogłoszenia,
z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, niezwłocznie po upływie 18 miesięcy od daty
pierwszeństwa do uzyskania patentu. Zgłaszający może w okresie dwunastu
miesięcy od daty pierwszeństwa złożyć wniosek o dokonanie ogłoszenia
w terminie wcześniejszym.
2. Nie ogłasza się o zgłoszeniu, jeżeli:
1) dotyczy ono wynalazku tajnego;
2) przed terminem ogłoszenia wydana została decyzja ostateczna o umorzeniu
postępowania albo o odmowie udzielenia patentu.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, w razie ustania przyczyn
uzasadniających nieogłaszanie o zgłoszeniu wynalazku, Urząd Patentowy dokona
ogłoszenia niezwłocznie po wszczęciu lub wznowieniu postępowania w sprawie.
1. Od dnia ogłoszenia o zgłoszeniu wynalazku osoby trzecie mogą
zapoznać się z opisem zgłoszeniowym wynalazku. Osoby te mogą do czasu
wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszać do Urzędu Patentowego
uwagi co do istnienia okoliczności uniemożliwiających jego udzielenie.
2. W opisie zgłoszeniowym zamieszcza się zmiany zastrzeżeń patentowych,
z określeniem daty ich wprowadzenia, jeżeli wpłynęły one do Urzędu Patentowego
co najmniej jeden miesiąc przed ogłoszeniem o zgłoszeniu wynalazku.
1. W okresie poprzedzającym ogłoszenie o zgłoszeniu wynalazku
akta dotyczące tego zgłoszenia nie mogą być bez zgody zgłaszającego ujawnione
ani udostępnione osobom nieuprawnionym.
2. Urząd Patentowy może, jeżeli zgłaszający wyrazi na to zgodę w podaniu
o udzielenie patentu, udostępnić osobom trzecim wyłącznie informację
o dokonaniu tego zgłoszenia, ujawniając numer, datę, tytuł zgłoszenia oraz
zgłaszającego.
3. W toku badania takiego zgłoszenia Urząd Patentowy może, bez zgody
zgłaszającego, zasięgać niezbędnych opinii. Osoby uczestniczące w przygotowaniu
i wydawaniu opinii są obowiązane do nieujawniania danych dotyczących
zgłoszenia.
1. W uzasadnionych przypadkach Urząd Patentowy, sprawdzając,
czy spełnione zostały ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, może
wezwać zgłaszającego postanowieniem do nadesłania w wyznaczonym terminie,
pod rygorem umorzenia postępowania, dokumentów i wyjaśnień dotyczących tego
zgłoszenia oraz do wprowadzenia określonych poprawek lub uzupełnień
w dokumentacji zgłoszenia, a także do nadesłania rysunków, które nie są niezbędne
do zrozumienia wynalazku, jeżeli jest to potrzebne dla należytego przedstawienia
wynalazku lub konieczne z innych względów.
2. Jeżeli po wszczęciu postępowania zgłaszający wprowadził do zgłoszenia
uzupełnienia lub poprawki niezgodnie z przepisami ustawy, przepis ust. 1 stosuje
się odpowiednio.
3. Urząd Patentowy może, z zastrzeżeniem ust. 4, wprowadzić poprawki
w dokumentacji zgłoszenia jedynie w celu usunięcia oczywistych pomyłek
i błędów językowych.
4. Urząd Patentowy może w skrócie opisu wynalazku wprowadzić również
inne niż określone w ust. 3 poprawki.
1. Urząd Patentowy sporządza, w terminie dziewięciu miesięcy od daty pierwszeństwa, dla każdego zgłoszenia wynalazku podlegającego ogłoszeniu, sprawozdanie o stanie techniki, obejmujące wykaz publikacji, które będą brane pod uwagę przy ocenie zgłoszonego wynalazku. 11. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w zakresie, w jakim dokumentacja zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, nie pozwala na przeprowadzenie poszukiwań w stanie techniki. W takim przypadku Urząd Patentowy powiadamia zgłaszającego o przyczynach niesporządzenia w tym zakresie sprawozdania, o którym mowa w ust. 1. 2. Niezwłocznie po sporządzeniu sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, Urząd Patentowy przekazuje je zgłaszającemu. 3. Wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 1, Urząd Patentowy sporządza wstępną ocenę dotyczącą wymogu jednolitości zgłoszenia i spełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu. Urząd Patentowy przekazuje wstępną ocenę zgłaszającemu niezwłocznie po jej sporządzeniu. Udostępnienie wstępnej oceny osobom trzecim przed publikacją zgłoszenia jest niedopuszczalne. 4. Po dokonaniu ogłoszenia, o którym mowa w art. 43, Urząd Patentowy może udostępnić osobom trzecim wyłącznie sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1. 5. Zgłaszający może wystąpić do Urzędu Patentowego z wnioskiem o przeprowadzenie poszukiwania typu międzynarodowego, o którym mowa w art. 15 ust. 5 Układu o współpracy patentowej, sporządzonego w Waszyngtonie dnia 19 czerwca 1970 r., poprawionego dnia 2 października 1979 r. i zmienionego dnia 3 lutego 1984 r. (Dz. U. z 1991 r. poz. 303 oraz z 1994 r. poz. 330), oraz o sporządzenie sprawozdania z tego poszukiwania. 6. Urząd Patentowy bierze pod uwagę przy ocenie zgłoszonego wynalazku sprawozdanie z poszukiwania typu międzynarodowego, o którym mowa w ust. 5, o ile sprawozdanie to zostanie złożone do akt zgłoszenia wynalazku przez zgłaszającego przed zakończeniem postępowania w sprawie udzielenia patentu. 7. Do poszukiwań typu międzynarodowego prowadzonych przez Urząd Patentowy przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.
Urząd Patentowy wydaje postanowienie o odmowie przyznania uprzedniego pierwszeństwa w całości lub w części, jeżeli stwierdzi, że:
1) zgłaszający nie jest uprawniony do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa;
2) zgłoszenie dokonane za granicą, na którym zgłaszający opiera swoje zastrzeżenie uprzedniego pierwszeństwa, nie jest pierwszym zgłoszeniem w rozumieniu przepisu art. 14;
3) wystawa, na której wystawienie jest podstawą zastrzeżenia uprzedniego pierwszeństwa przez zgłaszającego, nie spełnia wymagań określonych w art. 151;
4) wynalazek zgłoszony w Urzędzie Patentowym lub odpowiednia część tego wynalazku różni się od wynalazku, do którego zgłaszającemu przysługuje uprzednie pierwszeństwo;
5) zgłaszający uchybił przewidzianym w art. 14 i art. 151 terminom dla dokonania zgłoszenia albo terminowi dla złożenia dowodu pierwszeństwa lub innego dokumentu bądź oświadczenia wymaganego do uzyskania pierwszeństwa lub
6) zgłaszający złożył, z naruszeniem przepisu art. 35, oświadczenie o korzystaniu z uprzedniego pierwszeństwa.
1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi, że:
1) nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu lub
2) wynalazek nie został przedstawiony na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca
mógł ten wynalazek urzeczywistnić, lub
3) zastrzeżenia patentowe nie określają przedmiotu żądanej ochrony w sposób
jasny i zwięzły lub nie są w całości poparte opisem wynalazku
– wydaje decyzję o odmowie udzielenia patentu.
2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy
wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów
i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu.
Dowody i materiały udostępnia się zgłaszającemu w języku ich sporządzenia i
mogą one wykraczać poza wykaz objęty sprawozdaniem o stanie techniki.
1. Przepisy art. 49 stosuje się także, z zastrzeżeniem ust. 2, gdy brak
ustawowych warunków wymaganych do uzyskania patentu dotyczy tylko części
zgłoszenia, a zgłaszający nie ograniczy zakresu przedmiotowego żądanej ochrony.
2. W przypadku gdy brak ustawowych warunków wymaganych do uzyskania
patentu dotyczy tylko niektórych wynalazków, ujętych w jednym zgłoszeniu,
a zgłaszający nie ograniczy zakresu żądanej ochrony, Urząd Patentowy w pierwszej
kolejności odmawia udzielenia patentu na te wynalazki. Po uprawomocnieniu się
decyzji w tej sprawie Urząd Patentowy wydaje postanowienie wzywające zgłaszającego, pod rygorem umorzenia postępowania, do dokonania odpowiednich zmian w opisie zgłoszeniowym.
Pokazano 50 z 327 artykułów.
Kolejne części aktu będą dogrywane w miarę pracy.