1. Wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu
techniki.
2. Przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której
oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do
wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez
stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób.
3. Za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte
w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających
z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej,
pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie.
4. Przepisy ust. 1–3 nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na
wynalazek dotyczący substancji lub mieszanin stanowiących część stanu techniki
do zastosowania lub zastosowania w ściśle określony sposób w sposobach leczenia
lub diagnostyki, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3, pod warunkiem że takie
zastosowanie nie stanowi części stanu techniki.
5. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na
wynalazek, jeżeli jego ujawnienie nastąpiło nie wcześniej niż sześć miesięcy przed
dniem dokonania zgłoszenia wynalazku i było spowodowane oczywistym
nadużyciem w stosunku do zgłaszającego lub jego poprzednika prawnego.