1. Wynagrodzenie eksperta składa się z wynagrodzenia
zasadniczego, przewidzianego dla zajmowanego stanowiska eksperta, oraz dodatku
za wieloletnią pracę na tym stanowisku, a także – w razie powierzenia mu
dodatkowej funkcji – z dodatku funkcyjnego. Wysokość tego wynagrodzenia
i dodatków ustala się z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej, której
wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.
2. Ekspertowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne dla
pracowników jednostek sfery budżetowej, w wysokości i na zasadach określonych
w odrębnych przepisach.
3. Tworzy się fundusz nagród za szczególne osiągnięcia w pracy ekspertów,
asesorów i aplikantów eksperckich w wysokości 3% planowanych środków na ich
wynagrodzenia osobowe. Wielkość odpisu na fundusz nagród może być
podwyższona przez Prezesa Urzędu Patentowego w ramach posiadanych środków
na te wynagrodzenia.
4. Do ekspertów mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy o służbie
cywilnej w zakresie przyznawania nagród jubileuszowych oraz jednorazowych
odpraw w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub
emeryturę.
5. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, mnożniki kwoty
bazowej, o której mowa w ust. 1, jako podstawy do ustalenia wynagrodzenia
zasadniczego na stanowiskach ekspertów, asesorów i aplikantów eksperckich oraz
stawek dodatku za wieloletnią pracę oraz dodatku funkcyjnego, z uwzględnieniem
powierzanego zakresu uprawnień oraz stanowiska.