Uchwalenie: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Wejscie w życie: 24 czerwca 2008
Ostatnia Zmiana:
Ustawa o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Art. 4. 1. Zadaniem Agencji jest wspieranie:
1) inwestycji w rolnictwie, rybołówstwie, przetwórstwie produktów rolnych
oraz przetwórstwie ryb, skorupiaków i mięczaków;
2) przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach
rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody
spowodowane przez suszę, grad, deszcz nawalny, ujemne skutki
przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie
się ziemi lub lawinę, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw
rolnych i zwierząt gospodarskich;
3) poprawy struktury agrarnej, w tym zwłaszcza tworzenia i powiększania
gospodarstw rodzinnych w rozumieniu przepisów o kształtowaniu ustroju
rolnego;
4) powstawania i rozwoju grup producentów rolnych lub ich związków oraz
spółdzielni rolników w rozumieniu ustawy z dnia 4 października 2018 r. o
spółdzielniach rolników (Dz. U. poz. 2073) lub ich związków;
5) rozwoju rolnictwa ekologicznego i edukacji w zakresie ekologii;
6) kształcenia mieszkańców wsi uprawnionych do otrzymania kredytów na
zasadach określonych w przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce;
7) zbioru, transportu i unieszkodliwiania padłych zwierząt gospodarskich
z gatunku bydło, owce, kozy, świnie lub konie;
8) realizacji innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa,
rozwoju wsi, rynków rolnych i przetwórstwa produktów rolnych lub ze
Wspólnej Polityki Rolnej lub w zakresie objętym działem administracji
rządowej – rybołówstwo.
2. Agencja realizuje zadania wymienione w ust. 1 zwłaszcza przez:
1) dopłatę do odsetek od kredytów bankowych;
2) częściową spłatę kapitału kredytu bankowego;
3) udzielanie gwarancji i poręczeń kredytowych, określonych w planie
finansowym;
4) udzielanie poręczeń spłaty kredytów studenckich zaciąganych na podstawie
przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce – w przypadku zadania, o którym
mowa w ust. 1 pkt 6;
5) finansowanie lub udział w finansowaniu – w przypadku zadań, o których
mowa w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8.
3. Agencja realizuje zadanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, w zakresie
dotyczącym tworzenia i powiększania gospodarstw rodzinnych w szczególności przez dopłatę do odsetek od kredytów bankowych lub częściową spłatę kapitału kredytu udzielonego na zakup nieruchomości rolnych, które utworzą takie
gospodarstwo albo wejdą w jego skład, z tym że kwota kredytu nie może
przekraczać 90% wartości nabywanej nieruchomości, a okres spłaty kredytu nie
może przekraczać 20 lat.
4. Dopłata do odsetek od kredytów bankowych i częściowa spłata kapitału
kredytu bankowego, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, są realizowane przez
Agencję za pośrednictwem banków na podstawie zawartych z nimi umów.
5. Agencja prowadzi szkolenia w zakresie związanym z realizacją jej zadań,
a także informuje o swoich działaniach i promuje je.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres
i sposoby realizacji zadań wymienionych w ust. 1, w tym warunki i tryb udzielania
wsparcia w ramach tych zadań, mając na względzie priorytety polityki państwa
w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz efektywne wykorzystanie
środków finansowych.
7. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, Rada Ministrów uzależnia
udzielenie wsparcia na przedsięwzięcia określone w ust. 1 pkt 2 od wysokości
i zakresu szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę
właściwego ze względu na miejsce ich wystąpienia, ujętych w protokole
sporządzonym przez tę komisję, określając jednocześnie wymagania, jakim
powinien odpowiadać skład takiej komisji, oraz zakres protokołu oszacowania
szkód.
Art. 5. 1. Zadaniem Agencji jest również udzielanie pomocy finansowej na
przygotowanie wniosku o rejestrację nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych
lub gwarantowanych tradycyjnych specjalności pierwotnych produktów rolnych,
zwanej dalej „pomocą finansową na przygotowanie wniosku o rejestrację nazw
i oznaczeń geograficznych”.
2. O pomoc finansową na przygotowanie wniosku o rejestrację nazw
i oznaczeń geograficznych mogą ubiegać się wnioskodawcy w rozumieniu art. 2
pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń
produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 915) będący małymi lub średnimi przedsiębiorstwami
w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10
z 13.01.2001, str. 33, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
8, t. 2, str. 141, z późn. zm.).
3. W ramach pomocy finansowej na przygotowanie wniosku o rejestrację
nazw i oznaczeń geograficznych mogą być finansowane wydatki poniesione na
uzyskanie informacji niezbędnych do przygotowania wniosku o rejestrację nazw
pochodzenia, oznaczeń geograficznych lub gwarantowanych tradycyjnych
specjalności pierwotnych produktów rolnych.
4. Pomoc finansową na przygotowanie wniosku o rejestrację nazw i oznaczeń
geograficznych przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, Prezes Agencji.
5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy zakres, warunki i tryb udzielania pomocy finansowej
na przygotowanie wniosku o rejestrację nazw i oznaczeń geograficznych, mając na
względzie prawidłowe wykorzystanie środków finansowych przeznaczonych na
ten cel.
Art. 6. 1. Agencja realizuje również zadania:
1) określone w odrębnych przepisach, w szczególności dotyczące płatności
w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, regulacji rynków rolnych,
rozwoju obszarów wiejskich oraz prowadzenia rejestru zwierząt
gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, a także
wykonywania innych czynności związanych z oznakowaniem bydła, owiec,
kóz i świń;
2) powierzone jej zgodnie z odrębnymi przepisami, w szczególności na
podstawie umów lub porozumień z instytucją zarządzającą w rozumieniu
art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. z 2018 r. poz. 478 i 1669), w tym związane z realizacją sektorowego
programu operacyjnego, zwłaszcza w zakresie dokonywania płatności na
rzecz beneficjenta oraz dochodzenia należności z tytułu wypłaconych
środków;
3) na rynkach produktów rolnych i żywnościowych mające na celu stabilizację
tych rynków w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej;
4) w zakresie opracowania i upowszechniania informacji związanych
z realizacją mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej i mechanizmów
krajowych oraz innych mechanizmów na rynkach produktów rolnych
i żywnościowych oraz warunków udziału w tych mechanizmach;
5) w zakresie wsparcia pszczelarstwa w ramach Wspólnej Polityki Rolnej;
6) w zakresie programów krajowych mających na celu pomoc państwa dla
podmiotów sektora rolnego oraz sektora rybackiego i ich grup, prowadzących
działalność związaną z produkcją, przetwórstwem lub obrotem produktami
rolnymi oraz produktami rybołówstwa, w zakresie określonym przepisami
Unii Europejskiej lub dopuszczonym tymi przepisami do uregulowania przez
państwo członkowskie Unii Europejskiej;
7) w zakresie administrowania obrotem z zagranicą towarami rolnymi w ramach
Wspólnej Polityki Rolnej oraz towarami przetworzonymi nieobjętymi
załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (towary
z grupy non-aneks I), w szczególności przez:
a) wydawanie i rozliczanie pozwoleń na przywóz i wywóz,
b) wydawanie dokumentów wymaganych do naliczenia i wypłacenia
refundacji wywozowych oraz naliczenia opłat wywozowych,
c) naliczanie i wypłacanie refundacji wywozowych i dopłat
przywozowych,
d) nakładanie kar pieniężnych;
8) określone w przepisach dotyczących:
a) rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu,
b) grup producentów rolnych i ich związków,
c) organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych,
d) rynku cukru,
e) rynku mięsa,
f) rynku zbóż,
g) wyrobu i rozlewu wyrobów winiarskich, obrotu tymi wyrobami
i organizacji rynku wina;
9) związane:
a) z udzielaniem dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału
siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany,
b) ze wspieraniem działań promocyjnych i informacyjnych na rynkach
wybranych produktów rolnych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej,
c) z realizacją działań „Modernizacja gospodarstw rolnych” oraz
„Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej”,
objętych Krajowym Programem Restrukturyzacji,
d) z przyznawaniem oraz wypłatą pomocy finansowej z tytułu realizacji
działań w ramach programu dla szkół, o którym mowa w przepisach
o organizacji niektórych rynków rolnych;
10) określone w przepisach ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń
wiejskich (Dz. U. poz. 2212 oraz z 2019 r. poz. 693), w szczególności w
zakresie prowadzenia Krajowego Rejestru Kół Gospodyń Wiejskich oraz
nadzoru nad kołami gospodyń wiejskich.
2. Zadania agencji płatniczej w zakresie dotyczącym:
1) programu dla szkół, o którym mowa w przepisach o organizacji niektórych
rynków rolnych,
2) rynku cukru, w tym w zakresie dywersyfikacji przemysłu cukrowniczego,
monitorowania produkcji oraz opłat na rynku cukru, przetwarzania cukru
przemysłowego i rafinacji cukru przywiezionego spoza Unii Europejskiej,
3) administrowania obrotem z zagranicą towarami rolnymi w ramach Wspólnej
Polityki Rolnej oraz towarami przetworzonymi nieobjętymi załącznikiem I do
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (towary z grupy non-aneks I),
4) dopłat do przechowywania oraz interwencyjnych zakupów i sprzedaży
produktów rolnych na poszczególnych rynkach, w tym masła, odtłuszczonego
mleka w proszku, zbóż i mięsa,
5) administrowania potencjałem produkcyjnym winorośli i wina,
6) wspierania działań promocyjnych i informacyjnych na rynkach wybranych
produktów rolnych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej,
7) realizacji wsparcia pszczelarstwa w ramach Wspólnej Polityki Rolnej
– z wyjątkiem dochodzenia zwrotu nienależnych kwot pomocy oraz dokonywania
płatności, o którym mowa w art. 7 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1306/2013,
wykonuje, jako zadania delegowane zgodnie z pkt 1.C.1 załącznika I do
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz. Urz. UE
L 255 z 28.08.2014, str. 18, z późn. zm.), Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb i sposób działania Agencji w zakresie administrowania obrotem
z zagranicą towarami, o których mowa w ust. 1 pkt 7, mając na względzie
stabilizację rynku wewnętrznego oraz monitorowanie przywozu i wywozu
produktów rolno-spożywczych w Unii Europejskiej.

Art. 6a. 1. Zadania delegowane, o których mowa w art. 6 ust. 2, obejmują
w szczególności:
1) prowadzenie postępowań w sprawach o przyznanie lub o wypłatę pomocy,
w tym:
a) przyjmowanie wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków
o płatność,
b) rejestrowanie wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków
o płatność,
c) przeprowadzanie kontroli administracyjnych,
d) zawieranie umów, na podstawie których jest przyznawana pomoc,
informowanie o odmowie jej przyznania lub wydawanie decyzji
administracyjnych w sprawach o przyznanie pomocy, rejestrowanie tych
umów, informacji i decyzji;
2) przeprowadzanie kontroli na miejscu;
3) ustalanie należności z tytułu:
a) nienależnych kwot pomocy,
b) opłat, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 lit. b–d ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U.
z 2018 r. poz. 945),
c) nienależnie zwolnionych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa
zabezpieczeń wniesionych przez przedsiębiorców uczestniczących
w obrocie z zagranicą towarami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7,
d) kar pieniężnych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7 lit. d
– oraz wzywanie beneficjenta do zwrotu kwot tych należności;
4) przechowywanie dokumentów związanych z wykonywaniem zadań
delegowanych;
5) udostępnianie lub przekazywanie agencji płatniczej, Komisji Europejskiej lub
innym organom upoważnionym do kontroli dokumentów, o których mowa
w pkt 4.
2. Umowa, o której mowa w pkt 1.C.1 ppkt i załącznika I do rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu
do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania
rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro, jest zawierana na formularzu
opracowanym przez agencję płatniczą i zawiera postanowienia zapewniające
prawidłowe wykonywanie przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa
delegowanych mu zadań agencji płatniczej, a w szczególności określenie:
1) szczegółowego zakresu zadań delegowanych przez agencję płatniczą
Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa oraz sposobu wykonywania tych
zadań;
2) zobowiązań dotyczących:
a) przeprowadzania przez agencję płatniczą kontroli wykonywania zadań
określonych umową pod względem prawidłowości wykonywania tych
zadań,
b) przeprowadzania przez agencję płatniczą audytu systemu zarządzania
i kontroli w Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa,
c) umożliwienia przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa
przeprowadzenia kontroli, o której mowa w lit. a, i audytu, o którym
mowa w lit. b,
d) przechowywania dokumentów związanych z wykonywaniem zadań
określonych umową.
3. Formularz umowy, o której mowa w pkt 1.C.1 ppkt i załącznika I do
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro, oraz jego zmiany wymagają akceptacji ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.
4. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa ustala,
w drodze decyzji administracyjnej, należności, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit.
b–d.
5. Można odstąpić od ustalenia kwot należności, o których mowa w ust. 1 pkt
3 lit. b–d, oraz odsetek i kwot, o których mowa w art. 49 ust. 3 rozporządzenia
Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne
szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów
rolnych (Dz. Urz. UE L 186 z 17.07.2009, str. 1, z późn. zm.), w przypadku gdy
kwota każdej z tych należności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość
100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art.
40 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca
2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania
finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro.
6. Do należności, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b–d, stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, 924 i 1018):
1) z wyjątkiem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania
płatności, rozkładania płatności na raty oraz zaokrąglania należności, z tym
że, o ile przepisy odrębne dotyczące odzyskiwania poszczególnych płatności
nie stanowią inaczej, termin, o którym mowa w art. 47 § 1 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, wynosi 60 dni;
2) przy czym bieg terminu przedawnienia tych należności ulega przerwaniu
także w dniu doręczenia dłużnikowi upomnienia, o którym mowa w art. 15 §
1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1314, z późn. zm.); w takim przypadku bieg terminu przedawnienia biegnie na nowo od dnia następującego po dniu, w którym doręczono upomnienie.
7. Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa
w ust. 6 pkt 1, przysługują organowi, o którym mowa w ust. 4.
8. Załatwienie sprawy o ustalenie należności, o których mowa w ust. 1 pkt
3 lit. b–d, następuje w terminie 3 miesięcy.
9. Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b–d, stosuje się
przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 6b. Agencja wykonuje zadania i czynności państwa członkowskiego,
właściwego organu państwa członkowskiego lub agencji interwencyjnej w zakresie
określonym przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację
rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr
922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE
L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), przepisami Unii Europejskiej
wydanymi w trybie tego rozporządzenia oraz innymi przepisami Unii Europejskiej
dotyczącymi rynków rolnych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, chyba że ustawa
lub przepisy odrębne stanowią inaczej.

Art. 6c. 1. Rada Ministrów, w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej
dotyczące Wspólnej Polityki Rolnej określają obowiązek podjęcia działań lub
przewidują możliwość realizacji uprawnień przez państwo członkowskie lub
właściwy organ państwa członkowskiego, lub agencję płatniczą, lub agencję
interwencyjną w zakresie rynków objętych Wspólną Polityką Rolną, może,
w drodze rozporządzenia:
1) wyznaczyć Agencję jako jednostkę organizacyjną wykonującą określone
obowiązki lub uprawnienia;
2) określić zadania realizowane przez Agencję, mające na celu wykonanie
obowiązków lub uprawnień, o których mowa w pkt 1, lub sposób i tryb
realizacji tych zadań.
2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, Rada
Ministrów:
1) uwzględnia:
a) zadania Agencji, jej możliwości organizacyjne, kadrowe i techniczne,
a także zapewnienie sprawnego funkcjonowania obsługi
administracyjnej mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
b) uprawnienia podmiotów uczestniczących w mechanizmach
administrowanych przez Agencję w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz możliwość zapewnienia
szerokiego dostępu do udziału w tych mechanizmach,
c) zakres udzielonej przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych akredytacji dotyczącej płatności w ramach Wspólnej
Polityki Rolnej;
2) kieruje się potrzebą zapewnienia skutecznego i efektywnego stosowania
przepisów Unii Europejskiej dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 6d. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister
właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do opracowania
i przekazania Komisji Europejskiej, do zatwierdzenia, krajowego programu
wsparcia pszczelarstwa.
Art. 8. 1. Organem Agencji jest Prezes powoływany przez Prezesa Rady
Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju wsi oraz ministra
właściwego do spraw finansów publicznych. Prezes Rady Ministrów odwołuje
Prezesa Agencji.
2. Prezes Agencji kieruje działalnością Agencji i reprezentuje ją na zewnątrz.
Prezes Agencji wykonuje zadania przy pomocy zastępców Prezesa Agencji,
dyrektorów oddziałów regionalnych oraz kierowników biur powiatowych.
3. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi powołuje zastępców Prezesa
Agencji na wniosek Prezesa Agencji. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi
odwołuje zastępców Prezesa Agencji.
4. Stanowisko Prezesa Agencji i zastępcy Prezesa Agencji może zajmować
osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
5) posiada kompetencje kierownicze;
6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy
na stanowisku kierowniczym;
7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
Agencji.
5. (uchylony)
6. (uchylony)
7. (uchylony)
8. (uchylony)
9. (uchylony)
10. (uchylony)
11. (uchylony)
12. (uchylony)
13. (uchylony)
14. (uchylony)
15. (uchylony)
16. Prezes Agencji składa Prezesowi Rady Ministrów, ministrowi
właściwemu do spraw rozwoju wsi, ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych roczne sprawozdanie z działalności Agencji do dnia 15 maja każdego
roku.
Art. 9. 1. W ramach Agencji wyodrębnia się:
1) Centralę Agencji;
2) oddziały regionalne działające w każdym województwie;
3) biura powiatowe działające w każdym powiecie, z tym że w miastach na
prawach powiatu nie tworzy się odrębnych biur powiatowych.
2. Oddziałem regionalnym kieruje dyrektor, a biurem powiatowym –
kierownik.
3. Kierowników komórek organizacyjnych w Centrali Agencji i ich
zastępców oraz dyrektorów oddziałów regionalnych i ich zastępców powołuje
i odwołuje Prezes Agencji, a kierowników biur powiatowych i ich zastępców oraz
kierowników biur w oddziałach regionalnych i ich zastępców – dyrektor oddziału
regionalnego.
4. Stanowisko kierownika komórki organizacyjnej w Centrali Agencji i jego
zastępcy, dyrektora oddziału regionalnego i jego zastępcy oraz kierownika biura
powiatowego i jego zastępcy może zajmować osoba, która:
1) posiada wykształcenie wyższe;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe.

Art. 9a. 1. Powołanie na stanowiska:
1) o których mowa w art. 8 ust. 4 i art. 9 ust. 4,
2) kierowników biur w oddziałach regionalnych i ich zastępców
– jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1040 i 1043).
2. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, czynności z zakresu prawa
pracy w odniesieniu do Prezesa Agencji wykonuje minister właściwy do spraw
rozwoju wsi.
Art. 10. 1. Prezes Agencji, dyrektorzy oddziałów regionalnych i kierownicy
biur powiatowych wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym
w odrębnych przepisach.
2. W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia
w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do
dyrektorów oddziałów regionalnych jest Prezes Agencji, a w stosunku do
kierowników biur powiatowych – dyrektor oddziału regionalnego.
3. Kierownik biura powiatowego jest właściwy miejscowo również
w sprawach dotyczących nieruchomości położonych w miastach na prawach
powiatu i w innych sprawach, w których stroną jest podmiot mający miejsce
zamieszkania (siedzibę), miejsce pobytu albo ostatnie miejsce zamieszkania
w mieście na prawach powiatu, jeżeli właściwość miejscową w tych sprawach
ustala się odpowiednio według miejsca zamieszkania (siedziby), miejsca pobytu
albo ostatniego miejsca zamieszkania tego podmiotu.
3a. Kierownik biura powiatowego może upoważnić, w formie pisemnej,
pracownika innego biura powiatowego do załatwiania spraw w jego imieniu
w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji
administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.
3b. Dyrektor oddziału regionalnego może upoważnić, w formie pisemnej,
pracownika innego oddziału regionalnego do załatwiania spraw w jego imieniu
w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji
administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.
3c. Zasady udzielania upoważnień, o których mowa w ust. 3a i 3b, określają
porozumienia zawarte pomiędzy kierownikami biur powiatowych albo pomiędzy
dyrektorami oddziałów regionalnych.
3d. Porozumienia, o których mowa w ust. 3c, określają zasady współpracy
pomiędzy kierownikiem biura powiatowego albo dyrektorem oddziału
regionalnego, który upoważnia pracownika innego biura powiatowego albo
oddziału regionalnego do załatwiania spraw w jego imieniu, a kierownikiem biura
powiatowego albo dyrektorem oddziału regionalnego, w którym jest zatrudniony
pracownik upoważniany do załatwiania tych spraw, w tym zasady przekazywania
akt tych spraw.
3e. Porozumienia, o których mowa w ust. 3c, zatwierdza Prezes Agencji.
4. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia,
właściwość miejscową kierowników biur powiatowych w sprawach, o których
mowa w ust. 3, mając na względzie konieczność objęcia tą właściwością obszarów wszystkich miast na prawach powiatu, a także zapewnienie sprawnego funkcjonowania biur powiatowych.

Art. 10a. 1. Jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej,
do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji
stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art.
7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81.
2. Wniesienie odwołania od decyzji przyznających dopłaty, refundacje lub
płatności, wynikające z przepisów odrębnych nie wstrzymuje ich wykonania.
3. Organ wydający decyzję, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje,
w drodze postanowienia, wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku
uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym.
4. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony również
przed wniesieniem odwołania.
5. Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy
zażalenie.
6. Przepisów ust. 15 nie stosuje się do postępowań rozstrzyganych w drodze
decyzji na podstawie przepisów:
1) dotyczących rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu;
2) dotyczących systemów wsparcia bezpośredniego;
3) dotyczących wspierania rozwoju obszarów wiejskich;
4) dotyczących krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji
gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
5) dotyczących grup producentów rolnych i ich związków;
6) wydanych na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy;
7) o identyfikacji i rejestracji zwierząt;
8) o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

Art. 10b. Przepis art. 10a stosuje się również do postępowań w sprawach
objętych zadaniami delegowanymi, o których mowa w art. 6 ust. 2.
Art. 21. 1. Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.
2. Przychodami Agencji są:
1) środki budżetowe określone corocznie w ustawie budżetowej w formie dotacji
podmiotowych i dotacji celowych;
2) odsetki od wolnych środków przekazanych w depozyt zgodnie z przepisami
o finansach publicznych;
3) inne przychody.
3. Prezes Agencji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju
wsi ustala projekt rocznego planu finansowego Agencji i przekazuje go ministrowi
właściwemu do spraw finansów publicznych w trybie określonym w przepisach
dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.
4. W rocznym planie finansowym Agencji może być utworzona rezerwa
obejmująca środki na pokrycie:
1) nadpłat lub
2) niedoboru środków finansowych wynikającego z niemożności ich odzyskania
– powstałych przy realizacji płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności
do pomidorów lub programów realizowanych z udziałem funduszy Unii
Europejskiej.
5. Koszty działalności Agencji, w tym wynagrodzenia jej pracowników, są
pokrywane z przychodów Agencji.
6. Zasady wynagradzania pracowników Agencji są określone w regulaminie
wynagradzania, ustalonym przez Prezesa Agencji za zgodą ministra właściwego do
spraw finansów publicznych i ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.
Wysokość wynagrodzenia Prezesa Agencji ustala Prezes Rady Ministrów.
7. Agencja prowadzi rachunkowość zgodnie z odrębnymi przepisami, jeżeli
przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
8. Agencja tworzy fundusz statutowy, a inne fundusze może tworzyć zgodnie
z odrębnymi przepisami.
9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia, określi
szczegółowe zasady gospodarki finansowej Agencji, mając na względzie przepisy
o finansach publicznych obowiązujące w tym zakresie oraz efektywność
wydatkowania środków publicznych.
Art. 23. 1. W przypadku istnienia określonego w przepisach Unii
Europejskiej obowiązku ustanowienia zabezpieczenia kwot wynikających
z realizacji mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej albo Wspólnej Polityki
Rybackiej w formie gwarancji, gwarantem może być wyłącznie instytucja
finansowa upoważniona do gwarantowania długu celnego.
2. Agencja współpracuje z instytucjami finansowymi przez wzajemne
przekazywanie, na podstawie umowy, niezbędnych dokumentów i udzielanie
pisemnych informacji mogących mieć wpływ na ważność złożonych dokumentów
lub podejmowanych czynności, terminową realizację należnych płatności tytułem
udzielonych gwarancji, a także dążenie do ugodowego rozstrzygania ewentualnych
sporów.
3. Agencja równo traktuje wszystkie instytucje finansowe udzielające na jej
rzecz gwarancji.
4. Umowa, o której mowa w ust. 2, zawiera co najmniej:
1) zobowiązanie instytucji finansowej do:
a) przekazywania Agencji uwierzytelnionego odpisu z Krajowego Rejestru
Sądowego,
b) przekazywania Agencji listy osób upoważnionych do podpisywania
dokumentów gwarancyjnych oraz innych dokumentów związanych
z gwarancjami, zawierającej imię i nazwisko, numer dowodu osobistego,
stanowisko, zakres uprawnień oraz wzór podpisu osoby upoważnionej,
c) niezwłocznego informowania Agencji o zmianach mogących mieć
wpływ na ważność dokumentów, o których mowa w lit. a i b, z tym że
o zmianach informacji dotyczących osób, o których mowa w lit. b – nie
później niż w terminie 3 dni od dnia wystąpienia takich zmian;
2) zobowiązanie Agencji do:
a) przekazywania instytucji finansowej wykazu osób uprawnionych do
podpisywania wezwań do zapłaty, wraz z kartami wzorów podpisów
tych osób,
b) niezwłocznego informowania instytucji finansowej o nieprzyjęciu
gwarancji lub aneksu do gwarancji, a także o przyjęciu aneksu do
gwarancji.
5. Umowa, o której mowa w ust. 2, może zostać wypowiedziana przez
instytucję finansową lub Agencję z zachowaniem 90-dniowego terminu
wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że zobowiązania wynikające z gwarancji
pozostają w mocy.
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób współpracy, o której mowa w ust.
2, w tym sposób postępowania z dokumentacją związaną z zabezpieczeniem oraz
wzory formularzy gwarancji udzielanych Agencji, mając na względzie skuteczną
ochronę interesów finansowych Unii Europejskiej.
Art. 25. 1. Wierzytelność Agencji może być umorzona, jeżeli wystąpi co
najmniej jedna z następujących przesłanek:
1) nie odzyskano jej w wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego
albo upadłościowego;
2) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie
uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji wierzytelności
Agencji lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;
3) nie można ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu dłużnika będącego osobą
fizyczną albo dłużnik zmarł, nie pozostawiwszy żadnego majątku lub
pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych
przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego,
których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w roku poprzedzającym
umorzenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” do
celów naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;
4) jej egzekucja zagraża egzystencji dłużnika, w przypadku gdy dłużnik:
a) poniósł szkody spowodowane przez suszę, grad, deszcz nawalny, ujemne
skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun,
obsunięcie się ziemi lub lawinę, w rozumieniu przepisów
o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich,
z wyłączeniem szkód powstałych w budynkach,
b) stał się niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym;
5) dłużnik będący osobą prawną został wykreślony z Krajowego Rejestru
Sądowego i jednocześnie nie ma majątku, z którego można by egzekwować
wierzytelność Agencji, a odpowiedzialność z tytułu wierzytelności Agencji
nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie.
2. Umorzenie wierzytelności Agencji, za którą dłużnicy są odpowiedzialni
solidarnie, może nastąpić, jeżeli okoliczności uzasadniające umorzenie zachodzą
co do wszystkich dłużników.
3. Umorzenie wierzytelności Agencji, której kwota przekracza 40 000 zł,
wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
4. Umorzenie wierzytelności Agencji następuje na wniosek dłużnika, z tym że
w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 13 i 5, Prezes Agencji może
umorzyć wierzytelność Agencji bez wniosku dłużnika.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, informacja o umorzeniu
wierzytelności Agencji, zawierająca imię, nazwisko i miejsce zamieszkania albo
nazwę i siedzibę dłużnika, cel udzielonej pomocy, przesłankę umorzenia
wierzytelności Agencji oraz kwotę umorzenia tej wierzytelności, jest informacją
publiczną w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji publicznej i jest
niezwłocznie zamieszczana w Biuletynie Informacji Publicznej.
Art. 26. 1. Wniosek o umorzenie wierzytelności Agencji zawiera
w szczególności:
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres
wnioskodawcy;
2) kwotę zadłużenia, z wyodrębnieniem odsetek;
3) podanie przyczyn ubiegania się o umorzenie zadłużenia w całości lub
w części;
4) informację o aktualnej sytuacji majątkowej dłużnika;
5) informację, czy wnioskodawcy już umarzano lub rozkładano na raty
wierzytelność Agencji, lub odraczano termin spłaty wierzytelności Agencji.
2. Wniosek o umorzenie wierzytelności Agencji w części zawiera ponadto:
1) proponowane terminy i kwoty spłaty zadłużenia;
2) wskazanie źródeł pokrycia spłaty zadłużenia w terminach, o których mowa
w pkt 1.
3. Do wniosku o umorzenie wierzytelności Agencji wnioskodawca dołącza
dokumenty potwierdzające lub uzasadniające okoliczności, o których mowa
w art. 25 ust. 1 pkt 1, 2 i 4.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 lit. a, dłużnik składa
wniosek o umorzenie wierzytelności Agencji za pośrednictwem wojewody
właściwego ze względu na miejsce powstania szkody, który potwierdza wysokość
i zakres szkód poniesionych przez dłużnika, oszacowanych przez komisję, o której
mowa w art. 4 ust. 7. Wojewoda przesyła Prezesowi Agencji wniosek dłużnika
wraz z protokołem określającym wysokość i zakres oszacowanych szkód,
sporządzonym przez tę komisję.
5. W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 lit. b, dłużnik do
wniosku o umorzenie wierzytelności Agencji dołącza, potwierdzające niezdolność
do pracy w gospodarstwie rolnym:
1) prawomocne orzeczenie lekarza rzeczoznawcy Kasy Rolniczego
Ubezpieczenia Społecznego lub orzeczenie komisji lekarskiej tej Kasy
o trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie
rolnym, wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.
o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2019 r. poz. 299 i 303), albo
2) orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co do
którego nie zgłoszono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej
o całkowitej niezdolności do pracy, wydane na podstawie przepisów ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39, 730 i
752).
6. Jeżeli do złożonego wniosku o umorzenie wierzytelności Agencji nie
dołączono wszystkich wymaganych dokumentów, Prezes Agencji zwraca się do
wnioskodawcy o ich uzupełnienie w terminie 14 dni.
7. Jeżeli wnioskodawca nie złoży w terminie, o którym mowa w ust. 6,
brakujących dokumentów, wniosek o umorzenie wierzytelności Agencji nie
podlega rozpatrzeniu i jest zwracany wnioskodawcy.
Art. 29. 1. Ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków
publicznych:
1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej,
2) krajowych, przeznaczonych na:
a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii
Europejskiej,
b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji
administracyjnej
– następuje w drodze decyzji administracyjnej.
1a. Przepis ust. 1 stosuje się również do podmiotów niebędących stronami
postępowania w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej, które
nienależnie lub nadmiernie pobrały środki publiczne, o których mowa w ust. 1.
1b. Jeżeli płatność lub pomoc finansowa, pochodzące ze środków
publicznych, o których mowa w ust. 1, zostały przyznane spółce cywilnej, która
została rozwiązana, za zobowiązania związane ze zwrotem tych środków
odpowiadają solidarnie wspólnicy rozwiązanej spółki cywilnej.
2. Właściwym w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie
pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ
właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy
finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1.
3. O ustaleniu kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków
publicznych organ, o którym mowa w ust. 2, może rozstrzygnąć również w decyzji w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1.
4. Jeżeli kwota nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych,
która została ustalona w decyzji, o której mowa w ust. 3, nie jest wyższa od kwoty
stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro
ustalonego dla danego funduszu Unii Europejskiej zgodnie z odrębnymi
przepisami, kwota przyznanych płatności lub pomocy finansowej ze środków
publicznych, o których mowa w ust. 1, jest wypłacana w wysokości pomniejszonej
o ustaloną kwotę nienależnie lub nadmiernie pobraną; przepisu ust. 10 nie stosuje
się.
5. Przepisów ust. 13 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa
w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów
wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1312) oraz art. 28a ustawy z dnia
7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 20072013 (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1936) i art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu
rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju
Obszarów Wiejskich na lata 20142020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627 oraz z 2019 r.
poz. 83 i 504).
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, odwołanie od decyzji nie
wstrzymuje jej wykonania.
7. Do należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa:
1) z wyjątkiem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania
płatności, rozkładania płatności na raty oraz zaokrąglania należności, z tym że
termin, o którym mowa w art. 47 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
Ordynacja podatkowa, wynosi 60 dni;
2) przy czym bieg terminu przedawnienia tych należności ulega przerwaniu
także wskutek doręczenia dłużnikowi upomnienia, o którym mowa w art. 15 §
1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji, w dniu doręczenia tego upomnienia; w takim przypadku bieg terminu przedawnienia biegnie na nowo od dnia następującego po dniu, w którym doręczono upomnienie.
8. Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa
w ust. 7, przysługują organowi, o którym mowa w ust. 2.
9. Załatwienie sprawy, o której mowa w ust. 1, powinno nastąpić w terminie
3 miesięcy.
10. Do egzekucji należności z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych
środków finansowych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z tym że uprawnienia wierzyciela
określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji przysługują:
1) Prezesowi Agencji – w przypadku gdy jest on właściwy do rozstrzygania
w sprawach o przyznanie płatności lub pomocy finansowej ze środków
publicznych, o których mowa w ust. 1;
2) dyrektorowi oddziału regionalnego:
a) w przypadku gdy jest on właściwy do rozstrzygania w sprawach
o przyznanie płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych,
o których mowa w ust. 1,
b) jako organowi wyższego stopnia – w przypadku gdy organem
właściwym do rozstrzygania w sprawach o przyznanie płatności lub
pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1,
jest kierownik biura powiatowego.
Art. 31. 1. Należności ustalane w drodze decyzji administracyjnej przez
Prezesa Agencji albo inny organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania
płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa
w art. 29 ust. 1, z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych środków
publicznych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji
(EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich
(EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na
współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy, a także
wierzytelności wynikające z umów z tytułu płatności określonych w odrębnych
przepisach realizowanych przez Agencję ze środków publicznych pochodzących
z EFRG lub EFRROW oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na
współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy, z wyłączeniem
należności, o których mowa w art. 29 ust. 4, podlegają potrąceniu z bezspornej
i wymagalnej wierzytelności lub należności dłużnika z tytułu realizowanych przez
Agencję płatności w ramach tych funduszy oraz krajowych środków publicznych
przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy.
2. Należności ustalane w drodze decyzji administracyjnej przez Prezesa
Agencji albo inny organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania
płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa
w art. 29 ust. 1, z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych środków
publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej innych niż określone
w ust. 1 oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na
współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy, a także
wierzytelności wynikające z umów z tytułu płatności określonych w odrębnych
przepisach realizowanych przez Agencję ze środków publicznych pochodzących
z funduszy Unii Europejskiej innych niż określone w ust. 1 oraz krajowych
środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków
realizowanych z tych funduszy, z wyłączeniem należności, o których mowa
w art. 29 ust. 4, podlegają potrąceniu z bezspornej i wymagalnej wierzytelności lub
należności dłużnika z tytułu realizowanych przez Agencję płatności w ramach
poszczególnych funduszy Unii Europejskiej innych niż określone w ust. 1 oraz
krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków
realizowanych z tych funduszy.
2a. Należności ustalane w drodze decyzji administracyjnej przez Prezesa
Agencji albo inny organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania
płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w art.
29 ust. 1, z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych
pochodzących z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR)
lub z Instrumentu Finansowego Wspierania Rybołówstwa (FIFG) oraz krajowych
środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków
realizowanych z tych funduszy, a także wierzytelności wynikające z umów z tytułu
płatności określonych w odrębnych przepisach realizowanych przez Agencję ze
środków publicznych pochodzących z EFOGR lub FIFG oraz krajowych środków
publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych
z tych funduszy, z wyłączeniem należności, o których mowa w art. 29 ust. 4,
podlegają potrąceniu z bezspornej i wymagalnej wierzytelności lub należności
dłużnika z tytułu realizowanych przez Agencję płatności z krajowych środków
publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych
z EFRG lub EFRROW, Europejskiego Funduszu Rybackiego lub Europejskiego
Funduszu Morskiego i Rybackiego.
3. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie Agencji złożone dłużnikowi
w formie pisemnej, jeżeli dłużnik, na warunkach określonych w decyzji lub
umowie, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zwrócił na rachunek bankowy Agencji
nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Oświadczenie ma moc wsteczną
od dnia, w którym potrącenie stało się możliwe.
4. Do kwot podlegających odliczeniu na podstawie przepisów rozporządzenia
Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie
do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu
zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego
przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia
Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach
systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316
z 02.12.2009, str. 65) oraz przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011
z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28.01.2011, str. 8),
przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio.
5. Koszty powstałe w wyniku dochodzenia należności i wierzytelności, w tym
koszty postępowania administracyjnego, koszty postępowania sądowego i koszty
egzekucyjne, podlegają potrąceniu z bezspornej i wymagalnej wierzytelności lub
należności dłużnika finansowanej z części krajowej z tytułu realizowanych przez
Agencję płatności w ramach poszczególnych funduszy Unii Europejskiej oraz
krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków
realizowanych w ramach tych funduszy. Do potrącenia kosztów powstałych
w wyniku dochodzenia należności i wierzytelności stosuje się odpowiednio przepis
ust. 3.