Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej

1. Podmiot składa do ministra właściwego do spraw pracy
udokumentowany wniosek o wyrażenie zgody na odbywanie u niego służby
zastępczej.
2. Minister właściwy do spraw pracy, w drodze decyzji administracyjnej,
rozstrzyga o sposobie załatwienia wniosku, o którym mowa w ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw pracy zawiadamia właściwego marszałka
województwa o wydanej decyzji.
4. Podmiot jest obowiązany informować ministra właściwego do spraw pracy
o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego, mającej wpływ na odbywanie
u niego służby zastępczej.
5. Minister właściwy do spraw pracy prowadzi wykaz podmiotów, które
uzyskały zgodę na odbywanie u nich służby zastępczej przez osoby podlegające
kwalifikacji wojskowej.
6. Minister właściwy do spraw pracy, w drodze decyzji administracyjnej, cofa
zgodę udzieloną podmiotowi na odbywanie u niego służby zastępczej, jeżeli podmiot:
1) zaprzestał wykonywania prac na rzecz ochrony środowiska, ochrony
przeciwpożarowej, administracji publicznej, ochrony zdrowia, pomocy
społecznej, wymiaru sprawiedliwości, opieki nad osobami niepełnosprawnymi
albo bezdomnymi;
2) zmienił formę organizacyjną na inną niż określona w art. 2 ust. 3.
7. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzór
wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz dokumenty, jakie mają być dołączone do tego
wniosku. Wniosek oraz dołączone dokumenty powinny umożliwić uzyskanie
niezbędnych informacji o statusie prawnym podmiotu, dotychczasowej działalności
prowadzonej przez podmiot oraz dokonanie oceny, czy prowadzona przez podmiot
działalność pozwala na skierowanie do niego osoby podlegającej kwalifikacji
wojskowej celem odbycia służby zastępczej.

Podmiot jest obowiązany zapewnić osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej:
1) bezpłatne zakwaterowanie, jeżeli czas dojazdu najtańszym środkiem publicznego transportu zbiorowego kolejowego lub autobusowego przewidziany w rozkładzie jazdy, łącznie z przesiadkami, przekracza w obie strony 2 godziny, licząc od stacji (przystanku) najbliższej miejsca odbywania służby zastępczej przez osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej do stacji (przystanku) najbliższej miejsca pobytu; do czasu tego nie wlicza się dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej dojeżdża, oraz miejscowości, gdzie osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej odbywa służbę zastępczą;
2) odzież i obuwie robocze oraz środki ochrony indywidualnej, dostarczane na zasadach określonych przepisami działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 108, 4, 138, 305 i 357);
3) możliwość korzystania z urządzeń socjalnych, na zasadach określonych dla pracowników zatrudnionych przez ten podmiot;
4) posiłki profilaktyczne i napoje, przyznawane na zasadach określonych przepisami wydanymi na podstawie art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
– Kodeks pracy, oraz inne posiłki, jeżeli osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej odbywa służbę na stanowisku pracy, na którym pracownikom danego podmiotu przysługują takie posiłki;
5) bilety na codzienny dojazd z miejsca pobytu stałego albo czasowego do miejsca pełnienia służby i z powrotem, z wyjątkiem przypadków, gdy bezpłatny przejazd zapewnia podmiot we własnym zakresie;
6) przejazd najtańszym środkiem publicznego transportu zbiorowego kolejowego lub autobusowego po zakończeniu odbywania służby zastępczej do miejsca jego pobytu stałego albo czasowego trwającego ponad 2 miesiące. 22.05.2018 Rozdział 3 Przeznaczanie do służby zastępczej

1. Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, która została, na
podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 i 2217 oraz z 2018 r.
poz. 138 i 398), przeznaczona do odbycia zasadniczej służby wojskowej albo
przeszkolenia wojskowego, może złożyć wniosek o przeznaczenie jej do służby
zastępczej.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien w szczególności zawierać:
1) oświadczenie o wyznawanych przekonaniach religijnych;
2) wskazanie w wyznawanej doktrynie religijnej podstawy wyłączającej możliwość
odbywania służby wojskowej oraz wykazać rzeczywiste związki z wyznawaną
doktryną religijną lub wskazać wyznawane zasady moralne, które pozostają
w sprzeczności z obowiązkami żołnierza odbywającego służbę wojskową.
3. Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, która złożyła wniosek
o przeznaczenie do służby zastępczej, do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia tego
wniosku nie może być powołana do służby wojskowej.
4. Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, której wniosek o przeznaczenie do
służby zastępczej został rozstrzygnięty negatywnie ostatecznym orzeczeniem, może
wystąpić z kolejnym wnioskiem w tej sprawie nie wcześniej niż po upływie
6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się tego orzeczenia. Wniosek skierowany do
komisji wojewódzkiej przed upływem tego terminu nie podlega rozpoznaniu.

1. Marszałek województwa zwraca osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, na jej żądanie, koszty przejazdu do siedziby komisji wojewódzkiej albo siedziby komisji i powrotu do miejsca pobytu stałego albo pobytu czasowego trwającego ponad 2 miesiące. Koszty te zwraca się na podstawie udokumentowanego oświadczenia osoby wezwanej, według zasad określonych w przepisach działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 300 i 398). 2. Marszałek województwa wypłaca osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, która nie otrzymała od pracodawcy wynagrodzenia za czas opuszczony z powodu wezwania na posiedzenie komisji wojewódzkiej albo posiedzenie komisji, na wniosek osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej, zryczałtowaną rekompensatę 22.05.2018 za utracone zarobki, za każdy dzień w wysokości 1/30 minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku poprzedniego, ustalanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847 oraz z 2018 r. poz. 650). 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również w przypadku wezwania osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej przez marszałka województwa w sprawach związanych ze służbą zastępczą. Rozdział 4 Kierowanie osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbycia służby zastępczej

1. Marszałek województwa:
1) wydaje osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej kartę skierowania do
odbycia służby zastępczej, zwaną dalej „kartą skierowania”;
2) kieruje osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej do odbycia służby zastępczej
w miarę możliwości do podmiotu mającego siedzibę w pobliżu jej miejsca
pobytu stałego albo czasowego trwającego ponad 2 miesiące.
2. Marszałek województwa o skierowaniu osoby podlegającej kwalifikacji
wojskowej do podmiotu zawiadamia pisemnie wojskowego komendanta uzupełnień
i podmiot.
3. Dniem skierowania osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbycia
służby zastępczej określonym w karcie skierowania jest dzień stawienia się osoby
podlegającej kwalifikacji wojskowej do tej służby.
4. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzór
karty skierowania. Karta skierowania powinna zawierać określenie terminu i miejsca
stawienia się osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbycia służby
zastępczej, a także pouczenie o skutkach uchylania się od obowiązku odbycia tej
służby, o postępowaniu w przypadku utraty karty skierowania oraz o postępowaniu
w razie niemożności stawienia się osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do
służby z przyczyn zdrowotnych.

1. Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej jest obowiązana stawić się
do odbycia służby zastępczej w terminie i w miejscu określonych w karcie
skierowania.
2. Podmiot, do którego została skierowana osoba podlegająca kwalifikacji
wojskowej w celu odbycia służby zastępczej, jest obowiązany przyjąć ją i zapewnić
jej warunki wykonywania pracy określonej w umowie.
3. Niestawienie się osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbycia
służby zastępczej jest usprawiedliwione w przypadku choroby stwierdzonej
zaświadczeniem lekarskim.
4. O niemożności stawienia się do odbycia służby zastępczej osoba podlegająca
kwalifikacji wojskowej zawiadamia podmiot w terminie 3 dni od dnia określonego
w karcie skierowania.
5. Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej po ustaniu przyczyny, o której
mowa w ust. 3, jest obowiązana niezwłocznie zgłosić się do podmiotu i przedstawić
zaświadczenie lekarskie usprawiedliwiające przyczynę niestawienia się do odbycia
służby zastępczej.
6. W razie niestawienia się osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do
odbycia służby zastępczej i niezawiadomienia o przyczynie tego niestawienia się,
podmiot zawiadamia niezwłocznie marszałka województwa, prokuratora rejonowego
i wojskowego komendanta uzupełnień.

1. Marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, odracza osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, na jej wniosek, odbycie służby zastępczej ze względu na:
1) wybór na posła – na czas pełnienia mandatu;
2) kandydowanie do Sejmu – na czas trwania kampanii wyborczej;
3) konieczność sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny wspólnie z nią zamieszkałym, który:
a) nie ukończył 16 roku życia,
b) został uznany za stale niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2017 r. poz. 2336 oraz z 2018 r. poz. 650),
c) został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy oraz samodzielnej egzystencji na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, 1386 i 2120 oraz z 2018 r. poz. 138 i 357), 22.05.2018
d) został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511),
e) ukończył 75 rok życia
– jeżeli nie ma innego pełnoletniego członka rodziny bliższego lub równego stopniem pokrewieństwa obowiązanego do sprawowania tej opieki, albo ze względu na obowiązek sprawowania opieki wynikającej z prawomocnego orzeczenia sądu – na czas sprawowania tej opieki, z zastrzeżeniem ust. 4;
4) pobieranie nauki w uczelni – na czas pobierania tej nauki, nie dłużej jednak niż do końca roku akademickiego w tym roku kalendarzowym, w którym osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej kończy 27. rok życia;
5) pobieranie nauki w szkole ponadpodstawowej, a do dnia 31 sierpnia 2023 r. także w szkole ponadgimnazjalnej – na czas pobierania tej nauki, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej kończy 23 rok życia. 2. Odroczenia odbycia służby zastępczej ze względu na pobieranie nauki udziela się także osobom podlegającym kwalifikacji wojskowej będącym alumnami wyższych seminariów duchownych, osobami zakonnymi (po profesji czasowej), nowicjuszami w zakonach albo słuchaczami szkół duchownych kościołów i związków wyznaniowych mających osobowość prawną – na czas pobierania tej nauki. 3. Odroczenia odbycia służby zastępczej można udzielić również ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej, a w szczególności związane z zaistnieniem trudnej sytuacji osobistej lub rodzinnej, które nie stanowią podstawy do udzielenia osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej odroczenia z tytułu sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny, albo z powodu konieczności załatwienia spraw związanych z prowadzeniem przez osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolnego albo innej działalności gospodarczej. Odroczenia nie udziela się, jeżeli spowodowałoby to nieodbycie służby zastępczej. 4. Odroczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, udziela się każdorazowo na czas określony we wniosku, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy. 5. Odroczenia, o którym mowa w ust. 3, udziela się tylko jeden raz, w wymiarze od 3 do 12 miesięcy. 6. Skreślenie z listy studentów powoduje utratę udzielonego odroczenia służby zastępczej z tytułu pobierania nauki. 22.05.2018 7. Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, której udzielono odroczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, po zakończeniu roku szkolnego lub akademickiego, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia kolejnego roku, przedstawia marszałkowi województwa zaświadczenie albo oświadczenie o ukończeniu poprzedniego albo rozpoczęciu nowego roku nauki. 7a. Na wezwanie marszałka województwa osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej okazuje odpowiednio: zaświadczenie potwierdzające status studenta, świadectwo szkolne z wpisem o zaliczeniu (zdaniu) roku (semestru) nauki oraz legitymację szkolną (studencką) z wpisem o rozpoczęciu nauki w kolejnym roku (semestrze). 7b. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. 8. Od decyzji marszałka województwa wydanej w sprawie odroczenia odbycia służby zastępczej przysługuje osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego. Rozdział 5 Przebieg służby zastępczej

1. Osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej odbywającej służbę
zastępczą przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze 9 dni kalendarzowych
w pierwszym roku służby zastępczej i 11 dni kalendarzowych w drugim roku tej
służby, a osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, która jest absolwentem szkoły
wyższej – w wymiarze 9 dni kalendarzowych.
2. Urlopu wypoczynkowego udziela się po odbyciu przez osobę podlegającą
kwalifikacji wojskowej co najmniej 6 miesięcy służby, a osobie podlegającej
kwalifikacji wojskowej absolwentowi szkoły wyższej po odbyciu 3 miesięcy.
3. Jeżeli osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej nie wykorzystała urlopu
wypoczynkowego w całości albo w części z powodu czasowej niezdolności do pracy
wskutek choroby, podmiot udziela niewykorzystany urlop w terminie późniejszym,
ustalonym z osobą podlegającą kwalifikacji wojskowej.
4. Za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przysługuje ekwiwalent pieniężny,
wypłacany ze środków własnych podmiotu, w wysokości 1/30 świadczenia
pieniężnego za każdy dzień niewykorzystanego urlopu.
5. Osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej przysługuje urlop z tytułu
honorowego krwiodawstwa w wymiarze jednego dnia za każde oddane 200 ml krwi.

1. Osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, na jej wniosek lub na wniosek marszałka województwa albo podmiotu, można zawiesić odbywanie służby zastępczej. 2. Zawieszenie odbywania służby zastępczej może nastąpić w razie:
1) rozwiązania umowy o wykonywanie pracy przez osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej skierowaną do odbycia służby zastępczej z przyczyn leżących po stronie podmiotu, jeżeli nie ma możliwości natychmiastowego skierowania osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbycia służby zastępczej do innego podmiotu;
2) zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności albo kary aresztu, wykonania kary ograniczenia wolności albo tymczasowego aresztowania osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej;
3) złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej; 22.05.2018
4) niezdolności osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbywania służby zastępczej z powodu choroby;
5) stwierdzenia u osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej odbywającej służbę zastępczą przeciwwskazań do wykonywania pracy określonego rodzaju, jeżeli nie ma możliwości natychmiastowego skierowania osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbycia służby zastępczej na innym stanowisku pracy albo do innego podmiotu;
6) niezapewnienia przez podmiot osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej odbywającej służbę zastępczą bezpłatnego zakwaterowania, jeżeli nie ma możliwości natychmiastowego skierowania osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej do odbywania służby zastępczej do innego podmiotu;
7) zaistnienia ważnych spraw rodzinnych u osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej, które nie kwalifikują jej do uznania za osobę konieczną do sprawowania opieki nad członkiem rodziny wspólnie z nią zamieszkałym, albo spraw osobistych w szczególności związanych z prowadzeniem przez osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolnego, albo innej działalności gospodarczej. 3. Minister właściwy do spraw pracy rozstrzyga, w drodze decyzji administracyjnej, w sprawie zawieszenia odbywania służby zastępczej. 4. Zawieszenie odbywania służby zastępczej nie może spowodować nieodbycia tej służby przez osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej, chyba że w okresie zawieszenia osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej przekroczyła określoną przepisami ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej granicę wieku i z tego tytułu podlega przeniesieniu do rezerwy. 5. Okresu zawieszenia odbywania służby zastępczej nie wlicza się do czasu trwania tej służby. 6. Osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej kieruje się do odbycia pozostałego okresu służby po ustaniu przyczyn, które uzasadniały jej zawieszenie. 7. W sprawach związanych z kierowaniem do odbycia pozostałego okresu służby zastępczej oraz stawieniem się do tej służby stosuje się przepisy art. 18–20.

1. Dniem zwolnienia osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej z odbywania służby zastępczej jest dzień, w którym upływa okres 18 miesięcy, a dla osób podlegających kwalifikacji wojskowej absolwentów szkół wyższych – 6 miesięcy, od dnia, o którym mowa w art. 23 ust. 2. 22.05.2018 2. Osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej zwalnia się ze służby zastępczej przed jej odbyciem w razie:
1) uznania jej przez wojskową komisję lekarską za trwale albo czasowo niezdolną do służby wojskowej;
2) konieczności sprawowania przez nią bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny. 3. W sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, orzeka marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej. Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 3 i ust. 8 stosuje się odpowiednio. 4. Osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej, która w ostatnim dniu odbywania służby zastępczej przebywała ze względu na stan zdrowia w zakładzie opieki zdrowotnej, zwalnia się ze służby w ostatnim dniu ustalonego czasu jej odbywania. Podmiot powiadamia o tym fakcie kierownika zakładu opieki zdrowotnej oraz osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej. 5. Minister właściwy do spraw pracy może, w drodze decyzji administracyjnej, na udokumentowany wniosek osoby podlegającej kwalifikacji wojskowej odbywającej służbę zastępczą uzasadniony ważnymi sprawami rodzinnymi, które nie kwalifikują jej do uznania za osobę konieczną do sprawowania opieki nad członkiem rodziny wspólnie z nią zamieszkałym, albo sprawami osobistymi w szczególności związanymi z prowadzeniem przez osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolnego, albo innej działalności gospodarczej, zwolnić ją z odbywania pozostałego okresu tej służby. Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej zwolniona w tym trybie jest przenoszona do rezerwy.

1. Osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, która w terminie 30 dni
od dnia zwolnienia ze służby zastępczej podjęła pracę u pracodawcy, u którego była
zatrudniona w dniu skierowania do odbycia służby zastępczej, czas odbywania tej
służby wlicza się do okresu zatrudnienia u tego pracodawcy w zakresie wszystkich
uprawnień wynikających ze stosunku pracy.
2. Osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, która w terminie 30 dni od dnia
zwolnienia ze służby zastępczej podjęła pracę po raz pierwszy lub u innego
pracodawcy niż ten, u którego była zatrudniona w dniu skierowania do tej służby, czas
odbywania służby zastępczej wlicza się do okresu zatrudnienia wymaganego do
nabycia lub zachowania uprawnień wynikających ze stosunku pracy, z wyjątkiem
uprawnień przysługujących wyłącznie pracownikom zatrudnionym u tego
pracodawcy, u którego podjęła pracę.
3. Osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, która podjęła pracę po upływie
30 dni od dnia zwolnienia ze służby zastępczej, czas odbywania tej służby wlicza się
do okresu zatrudnienia, od którego zależą tylko uprawnienia w zakresie wymiaru
urlopu wypoczynkowego i wysokości odprawy pośmiertnej, a także uprawnienia
emerytalno-rentowe.
4. Terminy określone w ust. 1 i 2 uważa się za zachowane, jeżeli osoba
podlegająca kwalifikacji wojskowej nie mogła podjąć pracy z przyczyn
usprawiedliwiających nieobecność w pracy.
5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują
korzystniejszych uprawnień.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W ramach powszechnego obowiązku obrony obywatele polscy są obowiązani do pełnienia służby wojskowej, służby w obronie cywilnej, odbywania przysposobienia obronnego, uczestniczenia w samoobronie
ludności, pełnienia służby w jednostkach zmilitaryzowanych oraz do
wykonywania świadczeń na rzecz obrony - na zasadach i w zakresie
określonych w ustawie.”,
b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Przeznaczanie do służby zastępczej, kierowanie do jej odbywania oraz
odbywanie służby zastępczej następuje na zasadach określonych w
ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (Dz.U. Nr 223, poz. 2217).”;
2) w art. 38:
a) w ust. 1 uchyla się pkt 2,
b) w ust. 2 uchyla się pkt 3;
3) w art. 41 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Od orzeczenia powiatowej komisji poborowej przysługuje poborowemu i
wojskowemu komendantowi uzupełnień odwołanie do wojewódzkiej komisji poborowej. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje powołania poborowego do zasadniczej służby wojskowej.”;
4) art. 98 uchyla się;
5) w art. 132 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wydatki z tytułu zasiłków, należności i opłat, o których mowa w art.
128, art. 128a i art. 131 ust. 1 pkt 1, są pokrywane z budżetu państwa z
części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.”;
6) uchyla się dział VI.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz.U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:
„a) pracodawca - w stosunku do pracowników i poborowych odbywających
służbę zastępczą oraz jednostka organizacyjna lub osoba fizyczna pozostająca z inną osobą fizyczną w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie tej
osoby ubezpieczeniami społecznymi, w tym z tytułu przebywania na urlopie
wychowawczym albo pobierania zasiłku macierzyńskiego, z wyłączeniem
osób, którym zasiłek wychowawczy lub macierzyński wypłaca Zakład,”;
2) w art. 6 w ust. 1 w pkt 12 i w art. 13 w pkt 11 użyte w różnych przypadkach wyrazy „odbywających zastępcze formy służby wojskowej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „odbywających służbę zastępczą”;
3) w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają osoby wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 1, 3 i 12.”;
4) w art. 16:
a) w ust. 1 po pkt 16 stawia się przecinek i dodaje pkt 17 w brzmieniu:
„17) poborowych odbywających służbę zastępczą”,
b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Składki na ubezpieczenie chorobowe podlegających temu ubezpieczeniu osób wymienionych w ust. 1 pkt 1-4, 7, 8 i 17 finansują w całości, z
własnych środków, sami ubezpieczeni.
3. Składki na ubezpieczenie wypadkowe osób wymienionych w ust. 1 pkt
1, 3-8 i 17, osób współpracujących z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz bezrobotnych pobierających stypendium finansują w całości, z własnych środków, płatnicy składek. ”,
c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe żołnierzy niezawodowych w służbie czynnej finansowane są z części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.”;
5) w art. 18:
a) w ust. 4 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) żołnierzy niezawodowych w służbie czynnej, z zastrzeżeniem pkt 6, a
także pozostających w służbie kandydackiej funkcjonariuszy Policji,
Straży Graniczej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej -
stanowi kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego
w grudniu roku poprzedniego, ustalonego na podstawie odrębnych
przepisów, z zastrzeżeniem ust. 9 i 10,”,
b) po ust. 4c dodaje się ust. 4d w brzmieniu:
„4d. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe
ubezpieczonych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 12, stanowi świadczenie pieniężne ustalone na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (Dz. U. Nr 223, poz. 2217).”.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym
Funduszu Zdrowia (Dz.U. Nr 45, poz. 391, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 9 w ust. 1:
a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) żołnierze odbywający zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe, ćwiczenia wojskowe, o ile nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia z innego tytułu, oraz pełniący służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, a także kandydaci na żołnierzy zawodowych;”,
b) po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„2a) poborowi odbywający służbę zastępczą;”;
2) w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 9
ust. 1 pkt 2, 2a i 3, powstaje z dniem powołania lub skierowania do
służby, a wygasa z dniem zwolnienia z tej służby.”;
3) w art. 23 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne
osób, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. a, d-h i pkt 2a i 10, stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób, z zastrzeżeniem ust. 6, 7 i 10.”;
4) w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Za osobę pozostającą w stosunku pracy, w stosunku służbowym albo
odbywającą służbę zastępczą składkę jako płatnik oblicza, pobiera z
dochodu ubezpieczonego i odprowadza pracodawca, a w razie wypłaty
świadczeń pracowniczych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych, o których mowa w ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o
ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 85, z późn. zm.) - podmiot obowiązany
do wypłaty tych świadczeń.”;
5) w art. 102 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. W planie zdrowotnym dla służb mundurowych Minister Obrony Narodowej, Minister Sprawiedliwości oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych na podstawie analizy sytuacji zdrowotnej ubezpieczonych
wymienionych w art. 9 ust. 1 pkt 2, 3-12 i członków ich rodzin oraz jej
uwarunkowań, wspólnie ustalają:
1) priorytety w zakresie zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych ubezpieczonych wymienionych w art. 9 ust. 1 pkt 2, 3-12 i członków
ich rodzin;
2) zakłady opieki zdrowotnej wykonujące zadania w zakresie zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych ubezpieczonych wymienionych w
art. 9 ust. 1 pkt 2, 3-12 oraz świadczenia zdrowotne na rzecz tych
ubezpieczonych związane z realizacją zadań z zakresu obronności
i bezpieczeństwa państwa, z wyłączeniem świadczeń służby medycyny pracy.”;
6) w art. 103 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej, Ministrem Sprawiedliwości oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu, Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, Naczelnej Rady Aptekarskiej oraz Krajowej Rady Diagnostów
Laboratoryjnych określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakim powinien odpowiadać plan zdrowotny dla służb mundurowych oraz zakres danych niezbędnych do przygotowania tego planu, uwzględniając
w szczególności potrzeby zdrowotne ubezpieczonych wymienionych w
art. 9 ust. 1 pkt 2, 3-12 i członków ich rodzin oraz specyfikę zadań wykonywanych przez ubezpieczonych wymienionych w art. 9 ust. 1 pkt 2, 3-12.”.