§ 1. W postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także
spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również
wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. Rozstrzygając spór o prawo żądania zniesienia współwłasności lub o prawo własności, sąd może wydać
w tym przedmiocie postanowienie wstępne.
§ 2. Z chwilą wszczęcia postępowania o zniesienie współwłasności odrębne
postępowanie w sprawach wymienionych w paragrafie poprzedzającym jest
niedopuszczalne. Sprawy będące w toku przekazuje się do dalszego rozpoznania
sądowi prowadzącemu postępowanie o zniesienie współwłasności. Jeżeli jednak
postępowanie o zniesienie współwłasności zostało wszczęte po wydaniu wyroku,
przekazanie następuje tylko wówczas, gdy sąd drugiej instancji uchyli wyrok i sprawę
przekaże do ponownego rozpoznania. Postępowanie w sprawach, które nie zostały
przekazane, sąd umarza z chwilą zakończenia postępowania o zniesienie
współwłasności.
§ 3. Po zapadnięciu prawomocnego postanowienia o zniesieniu współwłasności
uczestnik nie może dochodzić roszczeń przewidzianych w paragrafie pierwszym,
chociażby nie były one zgłoszone w postępowaniu o zniesienie współwłasności.