1. Płatnik może żądać od swojego dostawcy zwrotu kwoty
autoryzowanej transakcji płatniczej zainicjowanej przez odbiorcę lub za jego
pośrednictwem, która została już wykonana, jeżeli:
1) w momencie autoryzacji nie została określona dokładna kwota transakcji
płatniczej oraz
2) kwota transakcji płatniczej jest wyższa niż kwota, jakiej płatnik mógł się
spodziewać, uwzględniając rodzaj i wartość wcześniejszych transakcji płatnika,
postanowienia jego umowy ramowej i istotne dla sprawy okoliczności.
2. Na żądanie dostawcy płatnik jest obowiązany przedstawić okoliczności
faktyczne wskazujące na spełnienie warunków określonych w ust. 1.
3. Zwrot obejmuje pełną kwotę wykonanej transakcji płatniczej. Data waluty
w odniesieniu do uznania rachunku płatniczego płatnika nie może być późniejsza od
daty obciążenia tą kwotą.
4. W odniesieniu do poleceń zapłaty płatnik posiada bezwarunkowe prawo do
otrzymania zwrotu w terminach określonych w art. 48.
5. Dla wykazania spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatnik nie
może powoływać się na przyczyny związane z wymianą waluty, jeżeli do ustalenia
kursu walutowego został zastosowany referencyjny kurs walutowy, uzgodniony z jego dostawcą.
6. Umowa ramowa płatnika i jego dostawcy może stanowić, że płatnik nie ma
prawa do zwrotu kwoty autoryzowanej transakcji zainicjowanej przez odbiorcę, gdy:
1) płatnik udzielił zgody na wykonanie transakcji płatniczej bezpośrednio swojemu
dostawcy oraz
2) informacja o przyszłej transakcji płatniczej została dostarczona płatnikowi przez
dostawcę lub odbiorcę, w uzgodniony sposób, na co najmniej 4 tygodnie przed
terminem wykonania zlecenia lub była udostępniana płatnikowi przez dostawcę
lub odbiorcę, w uzgodniony sposób, przez okres co najmniej 4 tygodni przed
terminem wykonania zlecenia.