1. W celu zabezpieczenia wierzytelności, które wynikają z czynności
bankowych, bank może żądać zabezpieczenia przewidzianego w Kodeksie cywilnym
i prawie wekslowym oraz zwyczajami przyjętymi w obrocie krajowym
i zagranicznym.
2. Bank może potrącić ze swego długu wierzytelność, której termin
wymagalności jeszcze nie nadszedł, jeżeli podmiot będący dłużnikiem został
postawiony w stan likwidacji, oraz we wszystkich tych przypadkach, gdy służy
bankowi prawo ściągnięcia swych wierzytelności przed nadejściem terminu płatności.
Potrącenie nie może być dokonane w zakresie, w jakim wierzytelność z rachunku
bankowego została zajęta jako przedmiot egzekucji należności z tytułu zobowiązań
podatkowych.

Art. 93a. 1. W umowie zawartej ze spółkami tworzącymi podatkową grupę
kapitałową w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych,
reprezentowanymi przez spółkę dominującą w tej grupie, bank może określić
wysokość skonsolidowanego oprocentowania dla środków zgromadzonych na
rachunkach bankowych tych spółek oraz udzielonych im kredytów i pożyczek
pieniężnych.
2. Skonsolidowane oprocentowanie, o którym mowa w ust. 1, obliczane jest od
kwoty, którą stanowi różnica pomiędzy sumą stanów na rachunkach bankowych
spółek tworzących podatkową grupę kapitałową a sumą wierzytelności z tytułu
udzielonych tym spółkom kredytów i pożyczek pieniężnych.
3. O ile umowa, o której mowa w ust. 1, nie stanowi inaczej, środki pieniężne
zgromadzone na rachunkach bankowych oraz kredyty i pożyczki pieniężne, dla
których określone zostało skonsolidowane oprocentowanie, nie są oprocentowane.