1. W decyzji o wydaleniu obywatelowi UE lub członkowi rodziny
niebędącemu obywatelem UE nakazuje się opuszczenie terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie krótszym niż 31 dni.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, nie określa się terminu opuszczenia
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo określa się termin krótszy niż 31 dni, gdy
wymaga tego stopień zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub
ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
2a. W decyzji, o której mowa w ust. 1, w której nie określono terminu
opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wskazuje się państwo, do
którego następuje wydalenie obywatela UE lub członka rodziny niebędącego
obywatelem UE.
2b. Decyzja, o której mowa w ust. 1, w której nie określono terminu
opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przymusowemu
wykonaniu.
3. Przymusowe wykonanie decyzji o wydaleniu zarządza się także, gdy
obywatel UE lub członek rodziny niebędący obywatelem UE nie opuścili
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie określonym w decyzji
o wydaleniu.