§ 1. Jeżeli po sporządzeniu spisu inwentarza zachodzi wątpliwość, czy
zostały w nim zamieszczone wszystkie przedmioty należące do spadku i przedmioty
zapisów windykacyjnych lub czy zamieszczone w spisie inwentarza długi spadkowe
istnieją, sąd spadku z urzędu lub na wniosek spadkobiercy, zapisobiercy
windykacyjnego, wykonawcy testamentu, tymczasowego przedstawiciela lub
wierzyciela spadku może nakazać spadkobiercy złożenie:
1) oświadczenia, że żadnego przedmiotu spadkowego nie zataił ani nie usunął oraz
że nie podał do spisu inwentarza nieistniejących długów;
2) wykazu przedmiotów spadkowych nieujawnionych w spisie inwentarza, jeżeli
mu są wiadome, z podaniem miejsca przechowania ruchomości i dokumentów
dotyczących praw majątkowych, jak również z wyjaśnieniem podstawy prawnej
tych praw;
3) zapewnienia, że złożone oświadczenie lub wykaz są prawidłowe i zupełne.
§ 2. Wierzyciel spadku może zgłosić powyższe wnioski tylko wówczas, gdy
uprawdopodobni, że ujawniony w spisie inwentarza stan czynny spadku nie wystarcza
na zaspokojenie długów spadkowych.