1. Organem właściwym do mianowania osoby powołanej do terytorialnej służby wojskowej posiadającej stopień w odpowiedniej służbie, o której mowa w art. 138 ustawy, na stopień wojskowy w korpusie szeregowych, na stopień woj- skowy kaprala lub wyższe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów jest dowódca jednostki wojskowej zajmujący stano- wisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej pułkownika. Mianowanie następuje w drodze rozkazu personalnego. 2. Z wnioskiem o mianowanie osoby, o której mowa w ust. 1, w przypadku mianowania na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów lub na wyższy stopień wojskowy w tym korpusie do Ministra Obrony Narodowej występuje dowódca jednostki wojskowej za pośrednictwem Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej i kierownika komórki organizacyjnej Mini- sterstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. 3. Szczegółowe warunki mianowania, o którym mowa w ust. 2, lub wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, stanowią: posiadanie stopnia w danej służbie, wolne stanowisko służbowe zaszeregowane do właściwego stopnia etatowego w jednostce wojskowej, w której pełniona jest lub będzie pełniona służba, oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dys- cyplinarnego, a także brak prowadzonego postępowania karnego, karno-skarbowego lub dyscyplinarnego.