1. Osobę powoływaną do terytorialnej służby wojskowej posiadającą stopień w odpowiedniej służbie, o której mowa w art. 138 ustawy, mianuje się na stopień wojskowy równorzędny posiadanemu stopniowi w danej służbie z dniem powołania i po stawieniu się tej osoby do pełnienia terytorialnej służby wojskowej, z zastrzeżeniem § 25. 2. Z wnioskiem o mianowanie osoby, o której mowa w ust. 1, występuje przed jej powołaniem do terytorialnej służby wojskowej właściwy szef wojskowego centrum rekrutacji:
1) do Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji, po uprzednim uzgodnieniu z dowódcą jednostki wojskowej, do której ma nastąpić powołanie, możliwości wyznaczenia tej osoby na stanowisko służbowe po jej mianowaniu – w przypadku mianowania na wyższe stopnie wojskowe w korpusie szeregowych, na stopień wojskowy kaprala lub wyższe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów;
2) do Ministra Obrony Narodowej, po uprzednim uzgodnieniu z dowódcą jednostki wojskowej, do której ma nastąpić powołanie, możliwości wyznaczenia tej osoby na stanowisko służbowe po jej mianowaniu, za pośrednictwem Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji i kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr – w przypadku mianowania na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów lub na wyż- szy stopień wojskowy w tym korpusie. 3. Organem właściwym do mianowania osoby, o której mowa w ust. 1, na stopień wojskowy w korpusie szeregowych, na stopień wojskowy kaprala lub wyższe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów jest Szef Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji. 4. Szczegółowe warunki mianowania, o którym mowa w ust. 1, stanowią: posiadanie stopnia w danej służbie, wolne stanowisko służbowe zaszeregowane do właściwego stopnia etatowego w jednostce wojskowej, w której pełniona jest lub będzie pełniona służba, oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dyscyplinarnego, a także brak prowadzonego postę- powania karnego, karno-skarbowego lub dyscyplinarnego. Dziennik Ustaw –9– Poz. 2113