1. W przypadku, o którym mowa w art. 158a, zezwolenia na pobyt
czasowy udziela się na okres do 1 roku.
1a. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1, udziela się
cudzoziemcowi na okres:
1) do dnia, w którym upływa termin ważności zezwolenia na pobyt czasowy
udzielonego cudzoziemcowi, do którego członek rodziny przybył lub z którym
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) do 3 lat – w przypadku gdy cudzoziemcowi, do którego członek rodziny przybył
lub z którym przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udzielono
zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
UE, ochrony uzupełniającej, zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub
nadano mu status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 160 pkt 2, udziela się na
okres do dnia, w którym upływa termin ważności wizy krajowej lub zezwolenia na
pobyt czasowy udzielonych przedstawicielowi ustawowemu dziecka.
3. W przypadku, o którym mowa w art. 161 ust. 2, zezwolenia na pobyt czasowy
udziela się jednorazowo na okres do 3 lat.
4. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 161b ust. 1, udziela się
cudzoziemcowi do dnia, w którym upływa termin ważności zezwolenia na pobyt
czasowy w celu mobilności długoterminowej naukowca udzielonego cudzoziemcowi,
z którym członek rodziny przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.