1. Osobie, której dane są gromadzone w rejestrze PESEL i rejestrze
mieszkańców, nadaje się numer identyfikacyjny Powszechnego Elektronicznego
Systemu Ewidencji Ludności, który stanowi numer PESEL.
2. Numer PESEL jest to jedenastocyfrowy symbol numeryczny,
jednoznacznie identyfikujący osobę fizyczną, zawierający datę urodzenia, numer
porządkowy, oznaczenie płci oraz liczbę kontrolną, przy czym:
1) data urodzenia zawarta jest w pierwszych sześciu cyfrach w następującej
kolejności: dwie ostatnie cyfry roku urodzenia, miesiąc urodzenia wraz
z zakodowanym stuleciem urodzenia oraz dzień urodzenia;
2) stulecie urodzenia kodowane jest poprzez dodanie do liczby oznaczającej
miesiąc urodzenia:
a) liczby 80 – w przypadku osób urodzonych w latach 1800–1899,
b) liczby 0 – w przypadku osób urodzonych w latach 1900–1999,
c) liczby 20 – w przypadku osób urodzonych w latach 2000–2099;
3) liczby oznaczające rok, miesiąc lub dzień, będące liczbami jednocyfrowymi,
poprzedza się cyfrą „0”, z zastrzeżeniem zasady określonej w pkt 2;
4) numer porządkowy osoby zawarty jest w cyfrach od siódmej do dziesiątej,
przy czym ostatnia cyfra numeru porządkowego zawiera oznaczenie płci:
cyfrę parzystą (w tym „0”) dla kobiet, a cyfrę nieparzystą dla mężczyzn;
5) jedenasta cyfra numeru PESEL jest liczbą kontrolną umożliwiającą
elektroniczną kontrolę poprawności nadanego numeru identyfikacyjnego.