sygn. IV P 1271/24 6 marca 2026 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu

Wyrok z 6 marca 2026, sygn. IV P 1271/24

Data orzeczenia 6 marca 2026

Sąd Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu

Wydział IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

Przewodniczący Sędzia Asesor Barbara Guzik-Szymura

Tagi

#Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu #IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych #wyrok

Podstawa prawna

art. 6 kc art. 8 kp art. 98 kpc art. 99 kpc art. 100 kpc art. 109 kpc art. 123 kc art. 129 kp

Pokaż pozostałe podstawy prawne (17)

art. 135 kp art. 140 kp art. 149 kp art. 151 kp art. 154 kp art. 203 kpc art. 235 kpc art. 278 kpc art. 291 kp art. 300 kp art. 322 kpc art. 332 kpc art. 355 kpc art. 359 kc art. 476 kc art. 477 kpc art. 481 kc

Sygnatura akt IV P 1271/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 marca 2026 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy Barbara Guzik-Szymura

Protokolant: Monika Trybuł

po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2026 roku we Wrocławiu

na rozprawie

sprawy z powództwa B. R.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w P.

o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych

I. zasądza od strony pozwanej (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. na rzecz powódki B. R. kwotę 28.636,40 zł (dwadzieścia osiem tysięcy sześćset trzydzieści sześć złotych czterdzieści groszy) brutto, w tym:

- kwotę 3.643,82 zł brutto tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za miesiąc marzec 2021 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 12 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty,

- kwotę 9.849,25 zł brutto tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za miesiące kwiecień 2021 r. - czerwiec 2021 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 12 lipca 2021 r. do dnia zapłaty,

- kwotę 7.083,61 zł brutto tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za miesiące lipiec 2021 r. - wrzesień 2021 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 11 października 2021 r. do dnia zapłaty,

- kwotę 8.059,72 zł brutto tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za miesiące październik 2021 r. - grudzień 2021 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 11 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty;

II. oddala powództwo w zakresie roszczenia o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych za okres od 1 stycznia 2021 r. do 28 lutego 2021 r. w kwocie 9.888,46 zł (dziewięć tysięcy osiemset osiemdziesiąt osiem złotych czterdzieści sześć groszy) brutto;

III. umarza postępowanie w sprawie w pozostałym zakresie;

IV. zasądza od strony pozwanej (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. na rzecz powódki B. R. kwotę 4.603,63 zł (cztery tysiące sześćset trzy złote sześćdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty;

V. nakazuje pobrać od strony pozwanej (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu kwotę 1.586,38 zł (tysiąc pięćset osiemdziesiąt sześć złotych trzydzieści osiem groszy) tytułem części kosztów sądowych w postaci opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której powódka była zwolniona z mocy ustawy i wydatków;

VI. w pozostałym zakresie nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa;

VII. wyrokowi w punkcie I. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 12.740,16 zł (dwanaście tysięcy siedemset czterdzieści złotych szesnaście groszy) brutto.

Sygnatura akt IV P (...)/24

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 12 maja 2024 r. (data stempla pocztowego, k. 30 akt) powódka B. R. wniosła o zapłatę na jej rzecz przez (...) Spółkę Akcyjną z siedzibą w P. wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych w łącznej kwocie 37.896,33 zł, w tym:

1) należnego do zapłaty w marcu 2021 r. za styczeń - luty 2021 r. w kwocie 4.017,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty,

2) za miesiące kwiecień - czerwiec 2021 r. w kwocie 10.172,74 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 lipca 2021 r. do dnia zapłaty,

3) za miesiące lipiec - wrzesień 2021 r. w kwocie 9.252,42 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 października 2021 r. do dnia zapłaty,

4) za miesiące październik - grudzień 2021 r. w kwocie 10.114,87 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty,

5) za miesiące styczeń - marzec 2022 r. w kwocie 654,95 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty,

6) za miesiące kwiecień - czerwiec 2023 r. w kwocie 178,24 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 lipca 2023 r. do dnia zapłaty,

7) za miesiące lipiec - wrzesień 2023 r. w kwocie 740,24 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 października 2023 r. do dnia zapłaty,

8) za miesiące październik - grudzień 2023 r. w kwocie 2.765,37 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty.

Nadto, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych (w przypadku ustanowienia pełnomocnika) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Uzasadniając swoje powództwo powódka podniosła, że pozostaje zatrudniona u strony pozwanej (...) S.A. od dnia 14 listopada 2011 r. na stanowisku kierownika ds. rozwoju (w nomenklaturze pracodawcy (...)). Dalej wyjaśniła, że pracuje nominalnie w zadaniowym systemie czasu pracy i do jej zadań należał szereg czynności związanych z oferowaniem produktów spółki klientom indywidualnym, bieżącą obsługą tych klientów w zakresie spłat pożyczek oraz dosprzedaży, zarządzanie zespołem doradców, realizacja celów sprzedażowych, zbiórkowych oraz windykacyjnych, rekrutacja, szkolenie doradców i wdrażanie ich do pracy, wypełnianie dokumentów oraz sprawozdań i inne czynności wyznaczone w ramach poleceń, instrukcji i zadań korporacyjnych na powierzonym obszarze. Powódka zaznaczyła, że pracodawca nie porozumiewał się z nią w celu ustalania czasu niezbędnego do wykonania powierzonych zadań, który uwzględniałby wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych w art. 129 k.p. Zgodnie z polityką obowiązującą u strony pozwanej kierownicy każdego dnia wykonywali te same, zestandaryzowane czynności i dodatkowe zadania na dany dzień. Często przyjmowały one postać swoistych „wrzutek ad hoc” , które wynikały z promocji lub konkursów organizowanych przez pracodawcę albo wprowadzania nowych produktów do sprzedaży, które jednak nie zdejmowały z pracowników obowiązku wykonywania standardowych, stałych i koniecznych czynności związanych z obsługą klientów i produktów firmy. Powódka podkreśliła, że strona pozwana wywierała na nią i innych kierowników dużą presję, aby został osiągnięty zaplanowany wynik sprzedażowy. Wynik ten był narzucany przez samą stronę pozwaną, a pracownik nie miał realnego wpływu na jego wysokość. Dalej powódka podała, że kierownicy nie mogli samodzielnie decydować o zadaniach, gdyż zadania były im zlecane przez stronę pozwaną, w tym liczba wizyt i ich rodzaj. Powódce oraz innym kierownikom zarzucano, że muszą się bardziej skupić, aby osiągnąć lepszy wynik w szybszym czasie. Kiedy powódka sygnalizowała swojemu przełożonemu, że jest to niewykonalne z uwagi na nadmiar narzuconych przez pracodawcę obowiązków, przełożony twierdził, że jest to wyłącznie kwestia dobrej organizacji czasu pracy. Nie podejmowano dyskusji na temat przeciążenia zadaniami lub pracą, każdorazowo twierdzono, że to kwestia odpowiedzialności własnej powódki, za organizację swojego dnia pracy. Przełożony powódki był z nią w stałym kontakcie telefonicznym i sprawował nadzór nad jej pracą. Wiedział on, gdzie powódka aktualnie się znajduje i co robi. Powódka raportowała przełożonemu na bieżąco czym aktualnie się zajmuje i jakie jeszcze czynności planuje wykonać w danym dniu. Strona pozwana miała cały czas pogląd na obecne położenie powódki, ponieważ tablety wręczone kierownikom były wyposażone w moduł (...). Powódka zaznaczyła, że jej przełożeni doskonale zdawali sobie sprawę, że miała ona znaczny nadmiar obowiązków. W takim modelu pracy, jaki był obecny u pozwanego pracodawcy, w żaden sposób, nawet przy dołożeniu szczególnej staranności powódka nie była w stanie wykonać narzuconych jej zadań w ramach obowiązujących norm czasu pracy. Model ten nie wynikał jednak z osobistego stylu kierowania przełożonego powódki, tylko był i jest on obecny w całej organizacji i wynika z planowego działania tego rodzaju strony pozwanej wobec pracowników departamentu sprzedaży. Sytuacja powódki nie jest „potknięciem” w jednej, konkretnej komórce organizacyjnej. Sytuacja ta ma miejsce w całej firmie i trwa od wielu lat, a nasiliła się dodatkowo od 2016 r., kiedy to doszło reorganizacji działu sprzedaży pracodawcy i zniesiono część stanowisk doprowadzając do znacznego spłaszczenia struktury. W jej wyniku pracownicy na stanowisku (...) otrzymali nowe tereny i większą liczbę zadań, których nie sposób jest wykonywać w wymiarze 8 godzin dziennie, 40 godzin tygodniowo w 5 dniowym tygodniu pracy. Stąd taka organizacja pracy wymaga aktywności przekraczającej te normy zarówno w zakresie dobowym, tygodniowym, jak i poprzez konieczność pracy w weekendy. Powódka wskazała, że sankcją za niezdolność do takiego rytmu pracy było zwolnienie z pracy. Pozwana posługuje się w tym celu licznymi rankingami, które z jednej strony stale mobilizują pracowników do ciągłego wysiłku, a jednocześnie są sygnałem, że osoby, które znajdują się w dole rankingów muszą liczyć się ze zwolnieniem. Powyższe silnie oddziałuje na życie osobiste pracowników poprzez zdecydowane ograniczenie prawa do wypoczynku i możliwości zachowania balansu pomiędzy pracą a życiem osobistym i rodzinnym. Stało się to także przedmiotem licznych dyskusji oraz krytyki ze strony organizacji związkowej działającej w zakładzie pracy wobec pracodawcy, co jednak nie przełożyło się na poprawę warunków pracy, gdyż strona pozwana odmawia zmian w tym zakresie.

W piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2024 r. (k. 34) powódka wskazała, że termin wymagalności dla poszczególnych kwot dochodzonych pozwem należy oznaczyć dla wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych:

1) za styczeń - marzec 2021 r. w kwocie 4.017,50 zł - na dzień 9 kwietnia 2021 r. (przy czym powódka sprostowała oczywistą omyłkę pisarską polegającą na oznaczeniu tego roszczenia jako należnego za styczeń-luty 2021 r.),

2) za kwiecień - czerwiec 2021 r. w kwocie 10.172,74 zł - na dzień 9 lipca 2021 r.,

3) za lipiec-wrzesień 2021 r. w kwocie 9.252,42 zł - na dzień 8 października 2021 r.,

4) za miesiące październik - grudzień 2021 r. w kwocie 10.114,87 zł – na dzień 10 stycznia 2022 r.,

5) za miesiące styczeń-marzec 2022 r. w kwocie 654,95 zł - na dzień 8 kwietnia 2022 r.,

6) za miesiące kwiecień-czerwiec 2023 r. w kwocie 178,24 zł - na dzień 7 lipca 2023 r.,

7) za miesiące lipiec-wrzesień 2023 r. w kwocie 740,24 zł - na dzień 10 października 2023 r.,

8) za miesiące październik - grudzień 2023 r. w kwocie 2.765,37 zł – na dzień 10 stycznia
2024 r.

Powódka wyjaśniła również, że obliczenia należnego jej wynagrodzenia dokonała w ten sposób, że za podstawę wynagrodzenia za godziny nadliczbowe przyjęła wynagrodzenie zasadnicze: w okresie marzec 2021 — marzec 2022 r. w kwocie 5.434,00 zł, w okresie marzec 2022 r. - marzec 2023 r. w kwocie 5.652,00 zł, w okresie marzec 2023 r. do dnia złożenia pisma w kwocie 6.218,00 zł. Za pracę w godzinach nadliczbowym od poniedziałku do piątku powódka przyjęła przy tym stawkę 50 % dodatku, a za pracę w sobotę i niedzielę - 100 % dodatku. Dalej, powódka wyjaśniła, że przyjęła za podstawę roszczeń pracę w wymiarze 11 godzin dziennie w dni powszednie, a także w sobotę 4 godziny dziennie i w niedzielę 2 godziny. Powódka zaznaczyła, że podstawą powyższego sformułowania roszczenia dokonała mając na uwadze przepis art. 332 k.p.c. Na koniec powódka sprecyzowała, że kwoty, których zasądzenia na jej rzecz się domaga oznaczone zostały jako kwoty brutto.

W piśmie procesowym z dnia 30 lipca 2024 r. (k. 91 – 93) powódka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, sprecyzowała oraz zmodyfikowała dotychczasowe powództwo w ten sposób, że wniosła o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz wynagrodzenia za przepracowane w 2021 r. godziny nadliczbowe , ograniczając dotychczasowe powództwo wyłącznie do 2021 r. Ponadto, powódka wyjaśniła, że podstawą pozwu jest przyjęcie w następujących okresach rozliczeniowych: styczeń-marzec 2021 r. - że powódka przepracowała łącznie 275 nadgodzin w tym okresie, kwiecień-czerwiec 2021 r. - że powódka przepracowała łącznie 212 nadgodzin w tym okresie, lipiec-wrzesień 2021 r. - że powódka przepracowała łącznie 232 nadgodzin w tym okresie, październik-grudzień 2021 r. - że powódka przepracowała łącznie 230 nadgodzin w tym okresie.

Dodatkowo powódka zaznaczyła, że we wszystkich powyższych okresach pracowała średnio 11 godzin dziennie w dni powszednie, średnio 4 godzin dziennie w soboty oraz średnio 2 godziny dziennie w niedziele. Powódka zaznaczyła, że precyzyjne wskazanie, w które konkretnie dni i jak kształtował się czas pracy powódki nie jest możliwe do opracowania. Podała, że wskazane przez nią wartości mają charakter uśredniony, co wiąże się z charakterem jej pracy i rodzajem naruszeń stosowania zadaniowego czasu pracy w pozwanym zakładzie pracy.

W odpowiedzi na pozew datowanej na dzień 25 października 2024 r. (k. 139-146) strona pozwana (...) Spółka Akcyjna w P. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o oddalenie powództwa w całości, a także o zasądzenie na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczeń zgłoszonych przez powódkę, a dotyczących stycznia, lutego i marca 2021 r., albowiem powództwo zostało złożone po upływie 3 - letniego okresu od zakończenia miesiąca, za który powódka wnosi. Kolejno strona pozwana wskazała, że dokonując szczegółowej analizy list płac powódki odnoszących się do okresu objętego sporem, należy zwrócić uwagę na premie i promocje wypłacane powódce wraz z wynagrodzeniem zasadniczym. Wskazano, że pozwana spółka doceniając zaangażowanie i jakościowe wykonywanie obowiązków przez pracowników, które przekłada się na osiągane przez nich wyniki, wypłaca im wraz z wynagrodzeniem dodatkowe kwoty tytułem tzw. premii i promocji operacyjnych. W okresie objętym sporem, powódka kilkukrotnie była beneficjentem wspomnianych świadczeń stanowiących gratyfikację osiąganych przez nią rezultatów. Premie te nie miały charakteru uznaniowego, wypłata dodatkowych świadczeń następowała w przypadku osiągnięcia określonych przez Spółkę, miarodajnych wyników pracy pracowników Działu Operacyjnego. Dodano, że pracodawca w sposób prawidłowy dokonał ustalenia wymiaru zadań, pracownik nie zgłaszał zastrzeżeń, co do możności wykonania powierzonych zadań w ramach podstawowych norm czasu pracy i ewentualne przekroczenia podstawowych norm czasu pracy należałoby przypisać mniejszej wydajności pracownika, gorszemu zorganizowaniu swojej pracy, ale tego rodzaju okoliczności nie mogą być rozpatrywane w kategoriach pracy w godzinach nadliczbowych. Podano, że załączona do odpowiedzi na pozew tabela wskazuje konkretne miesiące, w których powódka otrzymywała premie i promocje operacyjne. W ocenie strony pozwanej, kwota wypłacona powódce w związku z premiami winna zostać uwzględniona przy ocenie zasadności jego roszczenia zważywszy na treść uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2018 r., sygn. akt II PK 160/17, zgodnie z którym aby uznać, że świadczenia dodatkowe przyznawane pracownikowi przez pracodawcę stanowią wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, konieczne jest porównanie wysokości wypłacanych świadczeń w danym okresie rozliczeniowym z należnym wynagrodzeniem za pracę w godzinach nadliczbowych w tym konkretnym okresie rozliczeniowym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto co prawda, że praca w godzinach nadliczbowych może być rekompensowana za pomocą innych składników wynagrodzenia, nie nazwanych formalnie dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych (np. za pomocą premii), jednak do uznania, że takie składniki stanowią w istocie wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych konieczne jest zbadanie warunków ich przyznawania i ustalenie, czy warunki te odpowiadają warunkom przysługiwania dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych. Dodatkowo wskazano, że należy pamiętać, że wypłata takiej premii (lub innych składników wynagrodzenia), odpowiadających w istocie dodatkowi za pracę w godzinach nadliczbowych, nie zwalnia pracodawcy z obowiązku zapłaty za faktycznie przepracowane godziny nadliczbowe, jeżeli nie zostały one pokryte w całości za pomocą wspomnianej premii (por. wyrok Sądu Najwyższego z 3 września 2013 r., I PK 33/13, OSNP 2014 nr 11, poz. 156; wyrok Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2013 r., I PK 31/13, OSNP 2014 nr 8, poz. 112). Wyjaśniono, że warto przy tym pamiętać, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono również tezę, że wypłacenie pracownikowi przez pracodawcę wynagrodzenia wyższego, niż określone w umowie o pracę może stanowić dorozumianą zmianę umowy albo zapłatę za pracę w godzinach nadliczbowych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 4 kwietnia 2007 r., III PK 2/07, OSNP 2008 nr 9-10, poz. 127). Strona pozwana wskazała także, że zasądzenie na rzecz powódki jakiejkolwiek kwoty w związku z pracą w godzinach nadliczbowych stanowiłoby dwukrotne wynagradzanie powódki za świadczoną pracę ze względu na wysokie premie jakich była on beneficjentką. Podkreślono, że pozwana spółka dopuszcza możliwość pracy w godzinach nadliczbowych tylko w przypadku, gdy pracownik pełni zastępstwo za innego nieobecnego pracownika. Wówczas z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych wypłacane jest pracownikowi wynagrodzenie ryczałtowe, które stanowi gratyfikację za pracę świadczoną właśnie w związku z koniecznością zastępstwa innego pracownika. Sytuacja wypłaty wynagrodzenia ryczałtowego z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych w zastępstwie za innego pracownika miała miejsce w okresie objętym pozwem, jak wynika z list płac. Dodano, że wyliczenie wysokości wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, sporządzone przez powódkę, prowadzi do wniosku, iż dokonana ona została w sposób dalece uogólniony i wartości czasowe poszczególnych czynności zostały przez powódkę zawyżone dla celów procesu. Strona pozwana poddała w uzasadnioną wątpliwość wiarygodność wyliczeń sporządzonych przez powódkę ujętych w pozwie, tym bardziej, że powódka nie wykazała, aby w przedmiotowych wyliczeniach uwzględniła takie okoliczności jak: wynagrodzenie wypłacone dotychczas za pracę w godzinach nadliczbowych, zwolnienia lekarskie i urlopy wypoczynkowe. Co więcej wskazano, że powódka pominęła okoliczność, że w okresie objętym sporem kilkukrotnie odbierała dzień wolny w zamian za przepracowany dzień wolny od pracy, np. sobotę. Pozwana spółka zakwestionowała wyliczenia przedstawione przez powódkę, wskazując na wnioski opinii biegłego dopuszczonej i przeprowadzonej w analogicznej sprawie zawisłej przed innym Sądem (sygn. akt IV P 154/14), w której biegły wyliczył wynagrodzenie należne zajmującemu równorzędne stanowisko na kwotę około 30.000,00 zł, przy czym wspomnianym sporem obejmował ponad dwa lata. Oczywistym dla strony pozwanej jest, że powódka celowo nie zgłosiła swojego roszczenia w dacie, kiedy to hipotetycznie przekraczała ona normy czasu pracy, ponieważ mogłoby to zostać na bieżąco zweryfikowane przez jej przełożonych. Dalej podano, że w chwili obecnej po upływie dłuższego okresu zgromadzenie dokumentacji, obrazującej rzeczywisty czas pracy powódki może być utrudnione, w szczególności wobec zadaniowej natury pracy powódki, gdzie czas pracy nie miał charakteru powtarzalnego. Wskazano, że przez cały okres zatrudnienia powódka nie zgłosiła pracodawcy, że pracuje w godzinach nadliczbowych, nie przedstawiła zestawienia godzin wykonanej pracy, nie wystąpiła o należne jej zdaniem w związku z powyższym wynagrodzenie za pracę. W ocenie strony pozwanej uwzględnienie roszczenia powódki stanowiłoby w konsekwencji powyższego naruszenie art. 8 k.p. W tym stanie rzeczy roszczenie powódki było bezpodstawne zarówno co do zasady, jak i wysokości roszczenia.

W piśmie procesowym z dnia 12 listopada 2024 r. (k. 208 – 209) powódka wskazała, że po zmodyfikowaniu powództwa domaga się łącznej kwoty 41.837,00 zł, na którą to kwotę składa się wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych należne do zapłaty:

1) za miesiące styczeń - marzec 2021 r. w kwocie: 14.116.25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty (wymagalność roszczenia na dzień 9 kwietnia 2021 r.),

2) za miesiące kwiecień - czerwiec 2021 r. w kwocie 10.804.83 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 lipca 2021 r. do dnia zapłaty (wymagalność roszczenia na dzień 9 lipca 2021 r.),

3) za miesiące lipiec - wrzesień 2021 r. w kwocie 6.826.53 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 października 2021 r. do dnia zapłaty (wymagalność roszczenia na dzień 8 października 2021 r.),

4) za miesiące październik - grudzień 2021 r. w kwocie 10.089,24 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty (wymagalność roszczenia na dzień 10 stycznia 2022 r.).

W pozostałym zakresie powódka cofnęła roszczenie bez zrzeczenia się roszczenia. Ponadto, powódka załączyła do ww. pisma procesowego opinię kadrowo-płacową biegłej z zakresu rachunkowości (profesjonalista z uprawnieniami biegłego sądowego), dla wykazania sposobu wyliczenia roszczeń powódki oraz ich wysokości w poszczególnych miesiącach i okresach rozliczeniowych. Z uwagi na powyższe, jako że opinię rachunkową należy zaliczyć do koniecznych kosztów procesu, powódka wniosła o zasądzenie wraz z kosztami procesu na rzecz powódki także kwoty 400,00 zł odpowiadającej uiszczonym kosztom opinii biegłej.

W piśmie procesowym z dnia 3 grudnia 2024 r. (k. 222 - 223) strona pozwana – ustosunkowując się do modyfikacji powództwa - wniosła o oddalenie powództwa w całości, a także o także zasądzenie na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Nadto, strona pozwana zakwestionowała opinię prywatną przedłożoną do akt sprawy przez powódkę w zakresie liczby godzin w niej wskazanej jako pracę w godzinach nadliczbowych, ponieważ zdaniem strony pozwanej biegła przyjęła tylko wskazania powódki bez jakiejkolwiek oceny czy powódka faktycznie wykonywała pracę w godzinach nadliczbowych oraz które z zadań wykraczały poza model pracy na stanowisku kierownika.

W piśmie procesowym z dnia 7 listopada 2025 r. (k. 1962) strona pozwana wskazała, że nie kwestionuje metodologii wyliczeń powódki, jednakże zakwestionowała wymiar czasu jej pracy przyjęty dla sporządzenia przedmiotowych wyliczeń, a w konsekwencji wartość wynagrodzenia.

W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2026 r. (k. 2031 - 2032) powódka dokonała modyfikacji powództwa w ten sposób, że wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych:

- za miesiące styczeń - marzec 2021 r. w kwocie 13.532,28 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty;

- za miesiące kwiecień - czerwiec 2021 r. w kwocie 9.849,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 lipca 2021 r. do dnia zapłaty;

- za miesiące lipiec - wrzesień 2021 r. w kwocie 7.083,61 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 października 2021 r. do dnia zapłaty;

- za miesiące październik - grudzień 2021 r. w kwocie 8.059,72 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty,

co daje łącznie kwotę 38.524,86 zł. W pozostałym zakresie powódka cofnęła powództwo wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Nadto, wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej kwoty 492,00 zł tytułem poniesionego przez nią kosztu wykonania załączonej do pisma opinii prywatnej kadrowo-płacowej, na której wnioskach się oparła.

W piśmie procesowym z dnia 28 stycznia 2026 r. (k. 2094 - 2095) strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, a także o oddalenie wniosku powódki o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów opinii prywatnej z uwagi na błędy, jakimi obarczona jest owa opinia. Nadto, strona pozwana domagała się zasądzenia od powódki kosztów postępowania cywilnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w tym w odniesieniu do cofniętej części dochodzonego roszczenia.

Uzasadniając powyższe pozwana wskazała m.in., że opinia kadrowo-płacowa załączona do pisma strony powodowej z dnia 12 stycznia 2026 r. zawiera błędy w wyliczeniach ewentualnego wynagrodzenia za nadgodziny, które przysługiwałoby powódce, według założeń przyjętych przez powódkę i Specjalistę ds. kard i płac przygotowującego tę opinię. Błąd w opinii kadrowo-płacowej, wedle pozwanej, polega na błędnym uwzględnieniu (zawyżeniu) dni weekendowych (sobota i niedziela) przypadających bezpośrednio przed lub po absencji powódki wynikającej z tytułu urlopu wypoczynkowego, święta państwowego, dnia odbioru dnia wolnego za święto przypadające w sobotę i innych dni wolnych. Zgodnie z art. 154^{(

2)} Kodeksu pracy, urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu. Znajduje to potwierdzenie w art. 140 Kodeksu pracy, który stanowi, że w przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy lub jej organizacją albo miejscem wykonywania pracy może być stosowany system zadaniowego czasu pracy. Pracodawca, po porozumieniu z pracownikiem, ustala czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań, uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych wart. 129, które określają, iż czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Podano, że u pozwanego obowiązywał pięciodniowy tydzień pracy, tj. od poniedziałku do piątku, co oznacza, że urlop wypoczynkowy udziela się w dni, które stanowią dzień pracujący dla pracownika (tzw. dni robocze: poniedziałek-piątek), a nie w dni wolne od pracy jak sobota, niedziela czy święta państwowe (z wyjątkiem polecenia pracy w dniu wolnym od pracy), które zgodnie z harmonogramem pracy u pozwanej oznaczone są jako dni wolne od pracy. Wskazano, że mając na uwadze powyższe dni takie jak sobota czy niedziela, które bezpośrednio poprzedzają urlop wypoczynkowy czy święto państwowe, bądź występujące bezpośrednio po takim urlopie lub święcie, albo pomiędzy nimi nie powinny być liczone jako dni, w których pracownik rzekomo wykonywał pracę w nadgodzinach. Uznanie takich dni za dni pracujące stanowi pozbawione zasad logiki domniemanie, zwłaszcza gdy biorąc pod uwagę wszystkie absencje powódki widać, że w przypadku dłuższych urlopów jak na przykład urlop od 30.03-16.04.2021 r. soboty i niedziele pomiędzy tymi dniami zostały w opinii uznane za dni wolne, gdyż stanowią one część urlopu wypoczynkowego, natomiast te występujące po „ostatnim dniu urlopu” tj. 17-18.04.2021 uznano już jako dni wykonywania pracy w nadgodzinach. O ile soboty i niedziele przypadające na ten dłuższy urlop wypoczynkowy można uznać za dni urlopowe, gdyż stanowią część wniosku pracownika o urlop wypoczynkowy i znajdują się w bezpośredniej ciągłości tegoż urlopu, to nie można domniemywać, że sobota i niedziela po tym urlopie są dniami pracującymi, gdyż pozwana nie ma możliwości odznaczenia tych dni jako dni urlopu wypoczynkowego, z tego względu, jak wskazano wcześniej, że urlop wypoczynkowy jest udzielany w dni pracujące przez pracownika zgodnie z harmonogramem czasu pracy obowiązującego u pozwanego. Domniemanie biegłego, że przed każdym urlopem lub świętem państwowym, po tymże dniu bądź między świętami państwowymi dni weekendowe stanowiły dla pracownika dzień pracujący jest całkowicie sprzeczne z doświadczeniem życiowym. Zwyczajowo urlop wypoczynkowy wnioskowany przez pracowników zatrudnionych na umowie o pracę, pracownicy biorą w obrębie dni wolnych jak sobota, niedziela czy święta państwowe (w przypadku dni roboczych przypadających dla pracownika od poniedziałku do piątku), tak aby przy jak najmniejszym wykorzystaniu dni urlopowych należnych pracownikowi zgodnie z art. 154 Kodeksu pracy uzyskać jak najdłuższą przerwę od wykonywania pracy. W związku z powyższym błędne uwzględnienie godzin nadliczbowych w weekendy ma miejsce w miesiącu: 01/2021 (2 dni - 6 godzin; w dniach 2-3.01.2021), 04/2021 (2 dni - 6 godzin; w dniach 17-18.04.2021), 05/2021 (3 dzień - 8 godzin; 2.05.2021, 22.05.2021 i święto 23.05.2021), 07/2021 (2 dni - 6 godzin; w dniach 24-25.07.2021), 08/2021 (3 dni - 10 godzin; w dniach 14, 28- 29.08.2021) i 11/2021 (2 dni - 6 godzin, w dniach 20-21.11.2021). Łącznie zawyżono liczbę godzin z dodatkiem 100% o 42 godziny nadliczbowe, co stanowi różnicę w wyliczeniach na kwotę 2.784,76 zł. Brak pracy we wskazane dni weekendowe znajduje swoje odzwierciedlenie w danych z aplikacji przedstawionych przez pozwaną na podstawie kilku wymienionych dat wskazanych wyżej. Odnosząc się do wskazanego w odpowiedzi na pozew zarzutu przedawnienia wyjaśniono, że roszczenie powódki o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych za styczeń i luty 2021 r. uległo przedawnieniu. Wyjaśniono, że zgodnie z obowiązującym u Pozwanej Regulaminem Pracy, „wynagrodzenie jest wypłacane Pracownikom w dniu 28. każdego miesiąca; w przypadku gdy jest to dzień wolny od pracy, w dniu pracy poprzedzającym bezpośrednio dzień 28 każdego miesiąca; w przypadku braku 1 możliwości ustalenia pełnej wysokości wynagrodzenia przed tym terminem, w indywidualnych przypadkach, wynagrodzenie zostanie wypłacone do 10 dnia następnego miesiąca kalendarzowego" (por. par. 7 ust. 2 Regulaminu Pracy). W konsekwencji, Powódka otrzymała wynagrodzenie za miesiąc styczeń w dniu 27 stycznia 2021 r., a kolejno za miesiąc luty w dniu 25 lutego 2025 r. (Dowody: Regulamin Pracy; paski wynagrodzeń Powódki). Roszczenie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia wypłaty wynagrodzenia za miesiąc, w którym wystąpiły nadgodziny dobowe. Termin ten biegnie od dnia następującego po wypłaty wynagrodzenia zasadniczego za miesiąc wystąpienia nadgodzin. Wskazano, że skoro - zgodnie z tym co wskazano powyżej - roszczenia powódki stawały się wymagalne odpowiednio 28 stycznia (wynagrodzenie za styczeń) oraz 1 marca (wynagrodzenie za luty), zatem roszczenia powódki uległy przedawnieniu przynajmniej w części obejmującej wynagrodzenie za miesiąc styczeń oraz luty 2021 r. Zgodnie z Pismem (...) z dnia 21 kwietnia 2009 r., (...)306-4560-32/09/PE/RP godziny nadliczbowe z przekroczenia dobowej normy czasu pracy powstają w dniu, w którym wystąpiły. Wtedy też pracownik nabywa prawo do opłacenia tych godzin, oprócz normalnego wynagrodzenia, stosownym dodatkiem. W związku z tym w sytuacji, w której godziny nadliczbowe dotyczą przekroczenia normy dobowej, roszczenie o dodatki staje się wymagalne przy najbliższym terminie wypłaty wynagrodzenia. W praktyce oznacza to, że bieg przedawnienia rozpoczyna się w dniu, w którym wynagrodzenie i dodatki za godziny nadliczbowe powinny zostać pracownikowi wypłacone. Pozwany dalej wskazał, że złożonym przed tut. Sądem wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej z dnia 29 marca 2024 r. (sygn. IV Po 108/24) było objęte wynagrodzenie powódki za okres od 1 marca 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. W konsekwencji, próba ugodowa nie przerwała biegu terminu przedawnienia roszczenia o wynagrodzenie za prace w godzinach nadliczbowych za styczeń i luty 2021 r. Pozew w niniejszej sprawie został bowiem złożony w maju 2024 r. Wedle strony pozwanej oznacza to, że roszczenie powódki o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych za styczeń i luty 2021 r. uległo przedawnieniu.

W piśmie procesowym z dnia 5 lutego 2026 r. (k. 2097 - 2098) powódka, w zakresie wniosku o zwrot kosztów procesu podtrzymała wniosek o zasądzenie zwrotu na jej rzecz od strony pozwanej kwoty 492,00 zł za sporządzenie złożonej do akt sprawy opinii kadrowo - płacowej, stanowiącej koszt konieczny procesu z uwagi na wielość potrzebnych obliczeń oraz ich skomplikowanie, wskazując, że powyższa kwota jest kwotą niewysoką i racjonalną z punktu widzenia pojęcia „uzasadnionych" wydatków. Ponadto, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztu dojazdu pełnomocnika na rozprawy oraz noclegu (1.566,04 zł) zgodnie ze wskazanym zestawieniem:

- 23 kwietnia 2025 r.: nocleg we P. w kwocie 140,85 zł, bilety (...) na trasie P.-Gdańsk w kwocie 103 zł, co daje łączną kwotę 243,85 zł;

- 31 października 2025 r.: nocleg we P. w kwocie 205,00 zł (połowa wartości załączonego rachunku opiewającego na kwotę 410 zł), bilety (...) na trasie P.-P.-Gdańsk w kwocie 272,00 zł, co daje łączną kwotę 477,00 zł;

- 11 grudnia 2025 r.: nocleg we P. w kwocie 260,00 zł, bilety (...) na trasie Gdańsk-P.-P. w kwocie 206,40 zł, co daje łączną kwotę 466,40 zł;

- 6 lutego 2026 r.: nocleg we P. w kwocie 180,00 zł oraz bilety (...) na trasie Gdańsk-P.-H. w kwocie 198,79 zł, co daje łączną kwotę 378,79 zł.

Poza tym, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według stawki podwójnej z uwagi na złożoność materiału dowodowego, nakład pracy, przewyższający wartość odpowiadającą stawce tylko minimalnej, w szczególności z uwagi na obszerność materiału dowodowego oraz zaangażowanie pełnomocnika powódki w działania procesowe - nie tylko w zakresie przedłożenia własnych, bardzo obszernych wniosków i wystąpień procesowych, ale także tych materiałów, które przedłożyła strona pozwana.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 14 listopada 2011 r. powódka B. R. zawarła ze stroną pozwaną (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w P. umowę o pracę na zastępstwo na okres usprawiedliwionej nieobecności pracownika T. S., na podstawie której została zatrudniona na stanowisku kierownika ds. rozwoju w pełnym wymiarze czasu pracy w systemie zadaniowego czasu pracy za wynagrodzeniem zasadniczym w kwocie 3.547,00 zł brutto.

W dniu 26 marca 2012 r. powódka zawarła ze stroną pozwaną umowę o pracę na czas określony do dnia 26 września 2012 r., na podstawie której została zatrudniona na stanowisku kierownika ds. rozwoju w pełnym wymiarze czasu pracy w systemie zadaniowego czasu pracy za wynagrodzeniem zasadniczym w kwocie 3.547,00 zł brutto.

W dniu 27 września 2012 r. strony zawarły umowę o pracę na czas nieokreślony, na podstawie której powódka została zatrudniona na stanowisku kierownika ds. rozwoju w pełnym wymiarze czasu pracy w systemie zadaniowego czasu pracy za wynagrodzeniem zasadniczym w kwocie 3.547,00 zł brutto. Miejscem pracy powódki była Polska, obszar administracyjny Oddziału P..

Powódkę obowiązywała 8 – godzinna dobowa lub przedłużona do 12 godzin na dobę norma czasu pracy w ramach równoważnego czasu pracy oraz przeciętnie 40 – godzinna w przeciętnie 5 – dniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.

Od dnia 27 stycznia 2016 r. powódka zajmowała stanowisko kierownika ds. sprzedaży i relacji z klientem. Zgodnie z zakresem obowiązków dla tego stanowiska powódka była odpowiedzialna za motywowanie, stosowanie coachingu wspierającego realizację wyników, wspieranie i rozwój doradców klienta przypisanych do zespołu, jakościowy wzrost biznesu poprzez zespół doradców, który przełoży się na zwiększenie potencjału długoterminowego oraz zrównoważone wyniki, zapewniające stały wzrost bazy klientów, ich wysoką satysfakcję oraz realizację jakościowych celów sprzedażowych, budowanie partnerskich relacji i zasad współpracy z doradcami klienta oraz inspirowanie ich do osiągania wysokich wyników biznesowych.

W szczególności powódka była odpowiedzialna za:

- wyniki biznesowe, rekrutację oraz dobór doradców klienta, przeprowadzanie szkoleń produktowych oraz wspieranie doradców w zakresie ich zadań biznesowych (w tym wdrażanie zmian biznesowych);

- zapewnienie, by wszystkie siły i uwaga były skierowane na pozyskiwanie i utrzymanie klientów w obrębie jej zespołu doradców, budowanie pozytywnego wizerunku marki Ł. wśród doradców klienta oraz klientów;

- współpracę z zespołami doradców klienta przy opracowywaniu planów dot. realizacji wzrostu tak, aby zespół w pełni wykorzystywał swój potencjał wzrostowy - w tym pozyskiwanie zgłoszeń oraz dystrybuowanie ich na jej obszarze;

- dbałość o to, aby zespół doradców stosował skuteczne standardy zbiórkowe, co przyczyni się do realizacji dobrej jakości wzrostu, obejmujące wizyty ukierunkowane na zarządzanie zaległościami, których celem jest uregulowanie przez klientów zaległości;

- dopilnowanie, by zarządzanie zgłoszeniami od nowych i obecnych klientów było wdrażane zgodnie z polityką, poprzez skuteczną konwersję nowych zgłoszeń oraz wykorzystanie aktualnych komunikatów sprzedażowych;

- przygotowywanie i realizacja planów zapewniających zasoby i odpowiadające na zidentyfikowane potrzeby operacyjne i biznesowe w zespole doradców, uwzględniające w szczególności rejonizację oraz alokację zasobów (w sytuacji pojawienia się wakatu na stanowisku doradcy – możliwe pełnienie obowiązków doradcy);

- identyfikowanie sytuacji powodujących spadek jakości pracy lub spadek wyniku oraz odpowiednie na nie reagowanie i stosowanie planów naprawczych;

- aktywne stosowanie coachingu w celu wspierania realizacji celów, przekazywanie doradcom informacji zwrotnej oraz zapewnianie im wsparcia poprzez organizowanie spotkań indywidualnych i zespołowych, zapewnianie pomocy ze strony doradcy opiekuna lub bieżące przekazywanie informacji w trakcie obserwacji wykonywanych zadań - z myślą o poprawie i realizacji wyników;

- zarządzanie doradcami opiekunami, doradcami kurierami, ich rekrutacja, motywowanie, kontrolowanie oraz rozwój;

- realizację i promowanie założeń polityki bezpieczeństwa osobistego na jej obszarze, przeprowadzanie oceny bezpieczeństwa osobistego w zespole doradców, stosowanie się do polityki bezpieczeństwa i dbanie o to, aby każdy doradca również jej przestrzegał;

- zapewnienie zgodności z polityką i procedurami firmowymi i wynikającymi z tym zadaniami na stanowisku, w tym mechanizmami bezpieczeństwa oraz postępowanie zgodnie z procesami w celu zminimalizowania możliwości wystąpienia deficytu w każdym zespole w ramach jej sekcji;

- skuteczną obsługę reklamacji klientów, zgodnie z polityką firmy oraz w razie konieczności podejmowanie działań naprawczych;

- współpracę z kierownikiem ds. zapobiegania stratom w zakresie zarządzania ryzykiem w ramach jej sekcji;

- skuteczną komunikację oraz przekazywanie zespołowi istotnych informacji, w tym informowanie każdego doradcy o celach i dbanie o jego zaangażowanie w wykonywanie swoich zadań;

- w zakresie odpowiedzialności za zapobieganie stratom: przestrzeganie zasad bezpieczeństwa w trakcie wykonywania pracy zgodnych z prawem lokalnym oraz polityką firmy, informowanie przełożonego oraz pracowników departamentu zapobiegania stratom o wszelkich wypadkach, incydentach oraz obawach, wykonywanie pracy zgodnie z polityką firmy dotyczącą zapobiegania defraudacjom i przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz informowanie przełożonego oraz pracowników departamentu zapobiegania stratom o wszelkich naruszeniach lub działalności o podejrzanym charakterze, ochrona danych klientów, pracowników i firmy, informacji oraz systemów IT przed niewłaściwym wykorzystaniem lub utratą oraz zgłaszanie wszelkich przypadków strat przełożonemu i pracownikom departamentu zapobiegania stratom, zapewnienie, aby doradcy klienta w twoich zespołach wywiązywali się ze swojego zakresu odpowiedzialności związanego z zapobieganiem stratom, w zależności od sytuacji, identyfikowanie, analizowanie, monitorowanie i raportowanie wszelkich zagrożeń wobec twojego zespołu oraz podejmowanie, w porozumieniu z przełożonym, odpowiednich kroków zmniejszających ryzyko, pełnienie funkcji pierwszej linii obrony i bycie odpowiedzialnym za przeprowadzanie kontroli w ramach tej funkcji, w tym kontroli przeciwdziałających powstaniu deficytów oraz innych działań kontrolnych, zagwarantowanie, aby wszelkie przypadki wykroczeń były badane i raportowane przełożonemu oraz pracownikom departamentu zapobiegania stratom;

- wykonywanie innych zadań wyznaczonych przez przełożonego w zależności od potrzeb biznesowych.

Od dnia 1 kwietnia 2019 r. wynagrodzenie zasadnicze powódki wynosiło 5.434,00 zł brutto.

Od dnia 1 kwietnia 2020 r. miejscem wykonywania pracy powódki była Polska, powiaty: (...), (...), (...), (...) – (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), P., (...), (...), (...), (...), (...), E., (...), (...), (...), (...), (...), J., (...), P., (...).

Od dnia 1 lutego 2022 r. miejscem wykonywania pracy powódki była Polska, powiaty oraz miasta na prawach powiatu: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), P., (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), turecki, (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), J., (...), (...), (...), (...), P., (...), (...), (...), E., (...).

Od dnia 1 kwietnia 2023 r. wynagrodzenie zasadnicze powódki wynosiło 6.218,00 zł brutto. Wynagrodzenie powódki było płatne do 10. dnia następnego miesiąca.

Bezsporne, na nadto dowód: - umowa o pracę na zastępstwo z dn. 14.11.2011 r. w aktach osobowych powódki,

- umowa o pracę na czas określony z dn. 26.03.2012 r. w aktach osobowych powódki,

- umowa o pracę na czas nieokreślony z dn. 27.09.2012 r. w aktach osobowych powódki,

- informacja z dn. 27.09.2012 r. w aktach osobowych powódki,

- porozumienie stron dotyczące zmiany warunków umowy o pracę z dn. 27.01.2016 r. w aktach osobowych powódki,

- zakres obowiązków powódki w aktach osobowych powódki,

- aneks do umowy o pracę z dn. 01.04.2019 r. w aktach osobowych powódki,

- porozumienie stron dotyczące zmiany warunków umowy o pracę z dn. 01.04.2020 r. w aktach osobowych powódki,

- wypowiedzenie warunków umowy o pracę z dn. 28.10.2021 r. w aktach osobowych powódki,

- aneks do umowy o pracę z dn. 01.04.2023 r. w aktach osobowych powódki,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

Do czerwca 2021 r. przełożonym powódki był W. P., a następnie - do końca 2021 r. - V. S..

Dowód: - zeznania świadka Z. D., e-protokół rozprawy z dn. 15.01.2025 r., protokół skrócony k. 242 - 243,

- zeznania świadka R. F., e-protokół rozprawy z dn. 02.07.2025 r., protokół skrócony k. 1523 - 1525,

- zeznania świadka B. W., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1563 - 1565,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

Wszyscy kierownicy ds. sprzedaży i relacji z klientem (tzw. (...)), w tym powódka, pozostawali zatrudnieni w zadaniowym systemie czasu pracy. Co do zasady pracodawca nie określał godzin pracy.

W departamencie sprzedażowym nie było niższego stanowiska sprzedażowego niż stanowisko powódki.

Dowód: - zeznania świadka Z. D., e-protokół rozprawy z dn. 15.01.2025 r., protokół skrócony k. 242 - 243,

- zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- zeznania świadka R. F., e-protokół rozprawy z dn. 02.07.2025 r., protokół skrócony k. 1523 - 1525,

- zeznania świadka M. S., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1561 - 1562,

- zeznania świadka W. S. (1), e-protokół rozprawy z dn. 31.10.2025 r., protokół skrócony k. 1953 - 1954,

- zeznania świadka D. G., e-protokół rozprawy z dn. 31.10.2025 r., protokół skrócony k. 1954 - 1955,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

Strona pozwana dzieliła kraj na sekcje, przez co kierownicy (...) pracowali na rożnych obszarach, z których każdy miał swoją specyfikę. Skutkowało to tym, że sposób wykonywania pracy był zróżnicowany na różnych obszarach, w szczególności w zakresie odległości do klientów.

Pomiędzy rokiem 2016 a 2024 strona pozwana przeprowadziła zwolnienia na stanowisku kierownika (...). Pracownicy, którzy nie zostali zwolnieni przejmowali tereny po pracownikach zwolnionych.

Dowód: - zeznania świadka M. S., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1561 – 1562.

Zgodnie z modelem pracy na stanowisku kierownika ds. sprzedaży i relacji z klientem (wersja z 2 stycznia 2016 r.) został zdefiniowany procentowy czas przeznaczony na realizację poszczególnych grup czynności w ramach tygodnia w sposób następujący:

- zarządzanie doradcami klienta (rekrutacja i rozwój doradców klienta - zarządzanie procesem rekrutacji doradców w sekcji oraz ich zwalnianie; wdrożenie doradcy klienta do obowiązków, w tym coaching; usamodzielnienie i zawieszenie/odwieszenie w czynnościach doradcy klienta; przygotowanie do tygodniowego spotkania z doradcami klienta omawiające sytuację w rejestrze oraz cele operacyjne do realizacji na kolejny tydzień, w tym planowanie działań wspierających dla doradców klienta; spotkanie z doradcami klienta i rozmowy z doradcami klienta - zbieranie dodatkowych informacji, motywowanie, odpowiadanie na pytania np. dot. wynagrodzeń, wdrażanych zmian, promocji itp.; podróż do doradcy klienta; dostarczanie/ odbieranie dokumentów rozliczeniowych doradcy klienta; dostarczenie gotówki/czeków dla doradców oraz zarządzanie ich limitami gotówkowymi; zarządzanie doradcami opiekunami (rekrutacja i rozwój); zarządzanie doradcami kurierami (rekrutacja); zarządzanie i wybór doradcy dyżurnego; wizyty kontrolne u doradców (np. kontrola zaliczki) lub klientów (w przypadku deficytów lub wyjątków sprzedażowych) – 28,50%;

- zarządzanie sprzedażą i zaległościami sekcji (planowanie działań w ramach miesiąca operacyjnego zmierzających do realizacji celów oraz ich wykonanie, w tym rozliczenie się z planowanych działań przed przełożonym; odbywanie wizyt u klientów oraz odnotowywanie ich w dostępnych narzędziach typu K. - wizyty samodzielne oraz wizyty z doradcami, w tym wypełnianie dokumentacji sprzedażowej i zaległościowej; analiza kontaktów zaległościowych, w tym (...), oraz ich wykonywanie; rozmowa osobista z klientem (zaległościowa/sprzedażowa); rozmowa telefoniczna z klientem (zaległościowa/sprzedażowa); podróże do klientów; weryfikacja klientów przez sms (ND SMS/AS SMS); działania marketingowe w terenie; kontrola działalności marketingowej doradcy; zarządzanie zgłoszeniami z infolinii oraz odnotowywanie ich wyników w aplikacji LeadMan lub SMS; analiza wyników sekcji na podstawie dostępnych raportów) – 45,00%,

- raporty i analizy (analiza raportów wyników sekcji na platformie raportowej; analiza raportów przesyłanych przez wsparcia analitycznego z HO/MI) – 5,00%,

- rozmowy telefoniczne i osobiste z pracownikami (rozmowa osobista lub telefoniczna z pracownikami departamentu sprzedaży/przełożonym; rozmowa osobista lub telefoniczna z LP-em; rozmowa osobista lub telefoniczna z pracownikiem administracji; rozmowa osobista lub telefoniczna z pracownikami Biura Głównego; rozmowa osobista z pracownikiem innych urzędów/firm) – 5,00%,

- podróże inne (podróże z/do filii/pokoju rozliczeń; podróże z/do oddziału/G. oddziału/centrum rozliczeniowego; podróże/wizyty do banku - wpłaty/wypłaty; podróże na policję, do innych instytucji) – 9,00%,

- inne czynności służbowe (zarządzanie słabymi rejestrami - identyfikacja słabych rejestrów i planowanie działań wsparcia dla doradcy oraz ich wykonanie; spotkania z kierownikiem zespołu sprzedażowego lub dyrektorem sprzedaży makroregionu; zarządzanie zastępstwami doradców w sekcji; akceptacja pożyczek w obsługiwanych na konto klienta (przelewem); przegląd/przygotowanie dokumentacji roszczeniowej odebranej od klienta (jeśli występuje); przekazanie dowodów wpłat do działu administracji (np. w przypadku deficytów); sporządzanie raportu incydentu; planowanie tygodnia/dnia pracy; zapoznanie się ze zmianami w Polityce/procedurach spółki, komunikacja zmian do doradców; przegląd otrzymanej poczty mailowej; inne czynności biurowe, w tym niszczenie dokumentów, archiwizacja; aktualizacja danych klientów; przyjmowanie skarg i reklamacji oraz zarządzanie nimi; autoryzacja usunięcia opłaty za zwłokę; obsługa aplikacji i narzędzi wspierających departament sprzedaży właściwych na stanowisku; przygotowanie dokumentacji do WO (jeśli wymagane); inne czynności służbowe, w tym przerwy wliczane do czasu pracy) – 5,00%,

- dokumenty/autoryzacje (tygodniowe rozliczenie własne; autoryzacja limitów zaliczek w podległym zespole doradców; autoryzacja pożyczek; autoryzacja transferów; dokumenty zatrudnienia, zwolnienia, zawieszenia doradcy) – 2,50%.

Łącznie suma tygodniowa godzin na wykonanie powyższych zadań (100%) wynosiła 40 godzin.

Dowód: - model pracy na stanowisku kierownika ds. sprzedaży i relacji z klientem w aktach osobowych powódki.

Model pracy na stanowisku kierownika ds. sprzedaży i relacji z klientem nie był aktualizowany wraz z dodawaniem kierownikom kolejnych obowiązków. Nie było możliwości, aby założona w modelu procentowa ilość czasu poświęconego na daną czynność znalazła odzwierciedlenie w rzeczywistości.

Dowód: - zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- zeznania świadka D. H., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 877 - 878,

- zeznania świadka F. G., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1562 – 1563.

U strony pozwanej obowiązywał regulamin pracy.

Wynagrodzenie było wypłacane pracownikom w 28. dniu każdego miesiąca, a w przypadku, gdy jest to dzień wolny od pracy, w dniu pracy poprzedzającym bezpośrednio 28. dzień każdego miesiąca. W przypadku braku możliwości ustalenia pełnej wysokości wynagrodzenia przed tym terminem, w indywidualnych przypadkach, wynagrodzenie miało być wypłacone do 10. dnia następnego miesiąca (§ 7 ust. 2 regulaminu pracy).

Czasem pracy był czas, w którym pracownik pozostawał do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do jej wykonywania (§ 15 ust. 1 regulaminu pracy).

W spółce obowiązywał trzymiesięczny okres rozliczeniowy (§ 15 ust. 2 regulaminu pracy).

Zadaniowym czasem pracy był czas pracy określony wymiarem zadań pracownika, ustalonych w taki sposób, aby czas potrzebny na realizację zadań wynosił 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin, w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy (§ 15 ust. 3 regulaminu pracy).

Pracodawca w porozumieniu z pracownikiem zatrudnionym w ramach zadaniowego czasu pracy, ustalał czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań, uwzględniając wymiar czasu pracy pracownika (§ 15 ust. 4 regulaminu pracy).

Zadaniowym czasem pracy objęci byli pracownicy, których treści umów o pracę zawierały stosowne postanowienia (§ 15 ust. 5 regulaminu pracy).

Zgodnie z regulaminem, praca w godzinach nadliczbowych była możliwa wyłącznie na podstawie pisemnego polecenia przełożonego na formularzu obowiązującym w spółce, wystawionym zgodnie z obowiązującymi w spółce zasadami publikowanymi przez dział spółki właściwy do spraw personalnych (§ 15 ust. 16 regulaminu pracy).

Udzielenie czasu wolnego za pracę w godzinach nadliczbowych mogło nastąpić na wniosek pracownika lub bez jego wniosku zgodnie z decyzją pracodawcy. W takim przypadku wskazany przez przełożonego czas wolny za pracę w godzinach nadliczbowych powinien być wykorzystany najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego w wymiarze o połowę wyższym, niż liczba przepracowanych nadgodzin nadliczbowych (§ 15 ust. 17 regulaminu pracy).

Dopuszczalny limit nadgodzin w roku kalendarzowym wynosił w spółce 416 godzin (§ 15 ust. 18 regulaminu pracy).

Dla pracowników zatrudnionych w ramach zadaniowego czasu pracy przyjmowano, że ich czas pracy określony był wymiarem ich zadań. Przerwy w wykonywaniu pracy pracowników objętych zadaniowym czasem pracy, z wyjątkiem przerwy określonej w § 16 regulaminu, nie były wliczane do czasu pracy (§ 18 ust. 4 regulaminu pracy).

Zgodnie z obowiązującym u strony pozwanej Regulaminem wynagradzania, kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych spółki wykonywali, w razie konieczności, pracę poza normalnymi godzinami pracy bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych (§ 11). Kierownikom wyodrębnionych komórek organizacyjnych przysługiwało prawo do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy wykonanej na pisemne polecenie pracodawcy w godzinach nadliczbowych przypadających w niedzielę i święto, jeżeli w zamian za pracę w takim dniu nie otrzymali innego dnia wolnego od pracy (§ 12).

Dowód: - regulamin pracy obowiązujący u strony pozwanej, k. 275 – 298,

- Regulamin wynagradzania obowiązujący u strony pozwanej, k. 299 – 309.

Z tytułu zrealizowania założonych celów pracownikom przysługiwały u strony pozwanej premie.

Dowód: - Regulamin premiowania obowiązujący u strony pozwanej, k. 310 – 313,

- zasady przyznawania premii pracownikom departamentu sprzedaży, k. 380 – 484.

Tydzień pracy powódki za każdym razem wyglądał inaczej, co wynikało ze zróżnicowania przychodzących zleceń.

Powódka zazwyczaj zaczynała pracę o godzinie 7:00, kiedy to otrzymywała pierwsze zadania do wykonania z infolinii bądź z działu odzyskiwania należności lub zlecenia pożyczkowe. Jej obowiązkiem było wykonanie telefonu powitalnego do każdego klienta zainteresowanego pożyczką i umówienie go na spotkanie z doradcą. Z uwagi na to, że doradcy zaczynali pracę w późniejszych godzinach lub dopiero w weekend, powódka nierzadko musiała sama pojechać do klienta. Jeśli sytuacja tego wymagała, zdarzało się, że powódka zaczynała pracę również wcześniej niż o godz. 7:00, np. kiedy trzeba było pojechać do klienta, który o godz. 8 rozpoczynał swoją pracę.

Do godziny 9:00 przełożony powódki wymagał przedłożenia korekt wyników z poprzedniego dnia. Powódka musiała więc sprawdzić poprawność wyników i to, czy wszyscy doradcy je przesłali. Dodatkowo, powódka odpowiadała na zgłoszenia we wszystkich aplikacjach oraz obsługiwała aplikację (...), w której opisywała każde zgłoszenie wraz z komentarzem.

Następnie powódka ruszała w teren podpisywać umowy na pożyczki albo w celu zrealizowania systemowo zleconych wizyt.

Dowód: - przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135,

- wydruk wiadomości oraz z systemu, k. 1240 – 1430, 1454, 1468 – 1506,

- wydruki z aplikacji H. (...), k. 1455-1467.

Kierownicy (...) mieli obowiązek odbyć 40 wizyt u klientów tygodniowo. Musiały być one jakościowe, tj. kierownik musiał zastać w domu klienta lub kogoś z jego rodziny, aby uzyskać wpłatę gotówki.

Zarówno czas dojazdu na wizytę, jak i czas trwania wizyt u klientów był różny. Nie wiadomo było, ile czasu zajmie dana wizyta i czy w ogóle zastanie się klienta w domu. Część wizyt kierownicy (...) wykonywali samodzielnie, a część z doradcami, aby sprawdzić ich wiedzę.

Kierownicy musieli odbyć także 10 wizyt kontrolnych u klientów.

Poza tym, przeprowadzano także wizyty zaległościowe u klientów, którzy systematycznie nie płacili rat zgodnie z zawartą umową. Ponownie, zaliczane były tylko te wizyty, podczas których zastano klienta, a kiedy go nie było – jego domownika, który wpłacał za niego określone kwoty.

Zdarzało się, że dyrektor w trakcie miesiąca zlecał kierownikom odbycie dodatkowych wizyt u klientów w celach windykacyjnych lub promocyjnych.

Dowód: - zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- zeznania świadka Z. D., e-protokół rozprawy z dn. 15.01.2025 r., protokół skrócony k. 242 - 243,

- zeznania świadka R. F., e-protokół rozprawy z dn. 02.07.2025 r., protokół skrócony k. 1523 - 1525,

- zeznania świadka F. G., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1562 - 1563,

- zeznania świadka B. W., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1563 - 1565,

- zeznania świadka W. S. (1), e-protokół rozprawy z dn. 31.10.2025 r., protokół skrócony k. 1953 - 1954,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135,

- wydruk tras wizyt powódki, k. 1455 - 1467.

Zakres obowiązków powódki oraz pozostałych kierowników (...) był bardzo szeroki.

Powódka pozyskiwała, rekrutowała, szkoliła i wdrażała nowych doradców, rozliczała ilość i wartość sprzedanych przez nich produktów, codziennie kontaktowała się z doradcami, monitorowała ich wyniki, motywowała i wspierała, dostarczała im dokumenty i odbierała je od nich, kontrolowała gotówkę oraz była wsparciem technicznym.

Ponadto, kierownicy sporządzali umowy, odbierali od klientów raty, sprawdzali pocztę, na bieżąco informowali klientów o każdej promocji dostarczając jednocześnie niezbędne dokumenty.

Dowód: - zeznania świadka Z. D., e-protokół rozprawy z dn. 15.01.2025 r., protokół skrócony k. 242 - 243,

- zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- zeznania świadka W. W., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 875 - 877,

- zeznania świadka D. H., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 877 - 878,

- zeznania świadka R. F., e-protokół rozprawy z dn. 02.07.2025 r., protokół skrócony k. 1523 - 1525,

- zeznania świadka F. G., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1562 - 1563,

- zeznania świadka B. W., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1563 - 1565,

- zeznania świadka W. S. (1), e-protokół rozprawy z dn. 31.10.2025 r., protokół skrócony k. 1953 - 1954,

- zeznania świadka D. G., e-protokół rozprawy z dn. 31.10.2025 r., protokół skrócony k. 1954 - 1955,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

W 2021 r. we P. nie działała już administracja terenowa. Zlikwidowanie u strony pozwanej administracji terenowej skutkowało tym, że większość jej obowiązków przejęli kierownicy (...). Wcześniej doradca pobierając lub składając dokumenty jechał osobiście do administracji, a po jej likwidacji kontaktował się w tej sprawie z kierownikiem (...). Ponadto, kierownicy (...) musieli wpisywać wszystkie dane do systemu, przez co zwiększono ilość aplikacji, które musieli obsługiwać. Dokładając kierownikom powyższe obowiązki nie zredukowano innych ich zadań.

Na koniec tygodnia kierownik (...) był odpowiedzialny za zabranie pakietów z umowami od doradców. Gdy wcześniej działała administracja, to doradca sam ją przywoził. Po zmianach kierownik (...) miał zebrać pakiety i przekazać kurierowi. Wielokrotnie zdarzało się, że trzeba było oczekiwać na pakiety do późnych godzin, nawet do godziny 20:00. Stosowaną praktyką było sprawdzanie przez kierownika (...) dokumentów pod kątem poprawności.

Dowód: - zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- zeznania świadka F. G., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1562 - 1563,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

Powódka miała pod sobą około 9 - 12 doradców. Co środę powódka dokonywała rozliczeń z doradcami. Spotykała się z nimi w różnych miejscach, dostosowując się do nich z uwagi na to, że co do zasady pracowali oni również w innych miejscach, zaś praca u strony pozwanej była dla nich pracą dodatkową. Po rozliczeniu danego doradcy powódka odnotowywała wyniki w specjalnej aplikacji. Rozliczenie pracy jednego doradcy trwało od około 30 minut do nawet 1,5 godziny. Raz w miesiącu organizowane było spotkanie grupowe (1-1,5 godzinne) ze wszystkimi doradcami.

Część doradców – z uwagi na to, że praca u strony pozwanej nie stanowiła ich jedynego zatrudnienia – pracowała dopiero od popołudnia oraz w soboty i niedziele. Również z częścią klientów kontakt i współpraca były możliwe dopiero od popołudnia.

Doradcy zwracali się do powódki o pomoc we wszystkim. Powódka jeździła z nimi na wizyty, była ciągle dla nich dostępna, w tym pod telefonem w godzinach nawet 6:00 – 23:00.

Kierownik (...) był pierwszą osobą, do której zwracał się doradca w przypadku wystąpienia problemów. Najczęściej doradcy kontaktowali się z kierownikami popołudniu, wieczorami i w weekendy, gdy potrzebowali gotówki, by ponownie zweryfikować klienta, przejść blokady zgłoszeń, bądź w razie wystąpienia problemu z klientem. Koniecznym było ze względów bezpieczeństwa uzyskanie od doradców informacji zwrotnej po wizycie u klienta, by upewnić się, że wyszedł on od niego i wszystko jest w porządku. Dodatkowo, jeżeli doradca potrzebował gotówki w weekend, konieczne było zatwierdzenie przez kierownika. Zdarzało się, że kierownik (...) musiał podwieźć doradcy dokumenty bądź inne materiały.

W pracy doradców zdarzało się bardzo dużo problemów technicznych, przez które potrzebowali oni pomocy powódki, w tym problemy z aplikacjami, które się zawieszały i nie działały prawidłowo.

Gdy doradca podpisywał w weekend lub wieczorem umowę z klientem i potrzebował dostępu do biura, to powódka musiała przyjechać i mu to biuro udostępnić, ponieważ doradcy nie mieli do niego dostępu. Powódka jeździła także w weekendy z doradcami do klientów w celu podpisania umowy.

Doradcy omawiali również z powódką w weekendy strategię realizacji celów, w szczególności, gdy pod koniec miesiąca cele nie zostały jeszcze zrealizowane.

W razie potrzeby kierownicy zastępowali doradców – gdy nie było komu przekazać ich obowiązków, co wydłużało jednocześnie czas pracy samego kierownika. Praca ta nie była dodatkowo wynagradzana przez stronę pozwaną.

Doradcy eksperci nie mogli zastąpić kierownika we wszystkich jego czynnościach, ponieważ nie mieli dostępu do potrzebnych aplikacji. Doradca ekspert nie mógł dokonać m.in. ponownej weryfikacji klienta, przejąć umowy od doradcy czy przydzielić pieniędzy ponad limit.

Dowód: - zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- zeznania świadka H. F., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 877,

- zeznania świadka R. F., e-protokół rozprawy z dn. 02.07.2025 r., protokół skrócony k. 1523 - 1525,

- zeznania świadka W. R., e-protokół rozprawy z dn. 02.07.2025 r., protokół skrócony k. 1525 - 1526,

- zeznania świadka M. S., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1561 - (...),

- zeznania świadka F. G., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1562 - 1563,

- zeznania świadka B. W., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1563 - 1565,

- zeznania świadka W. S. (1), e-protokół rozprawy z dn. 31.10.2025 r., protokół skrócony k. 1953 - 1954,

- zeznania świadka D. G., e-protokół rozprawy z dn. 31.10.2025 r., protokół skrócony k. 1954 - 1955,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

H. F., doradca klienta podlegający powódce, wielokrotnie dzwoniła do powódki z prośbą o pomoc, np. w sprawie promocji. Gdyby powódka nie pomagała jej wieczorami i w weekendy, to H. F. nie byłaby w stanie wykonać swoich obowiązków.

Dowód: - zeznania świadka H. F., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 877.

Około roku 2020 strona pozwana wprowadziła obok umów sporządzanych w formie pisemnej, obowiązek ich sporządzania także w formie elektronicznej. Nowe procedury znacznie wydłużyły czas pracy kierowników (...) oraz doradców.

Dowód: - zeznania świadka W. W., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 875 - 877,

- zeznania świadka H. F., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 877,

- zeznania świadka F. G., e-protokół rozprawy z dn. 03.09.2025 r., protokół skrócony k. 1562 – (...).

Aplikacje, których używali kierownicy (...) nie odnotowywały czasu wykonywanych czynności. Było widać, o której godzinie umowa w systemie została zaksięgowana, bez sumy czasu poświęconego na tę czynność.

Przełożeni widzieli, o których godzinach kierownicy (...) wysyłali maile, a także kto pobierał z bankomatu pieniądze w weekendy, kto podpisywał w weekendy umowy z klientami oraz kiedy odpowiedział na zgłoszenie lub tankował samochód.

Dowód: - zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- zeznania świadka W. W., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 875 - 877,

- zeznania świadka D. H., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 877 – 878.

Kierownicy musieli ukończyć szkolenie, które trwało 15h w ciągu roku i dopilnować swoich doradców, żeby również je ukończyli. W czasie odbywania szkolenia pracodawca nie ograniczał kierownikom ich pozostałych zadań.

Dowód: - zeznania świadka G. G., e-protokół rozprawy z dn. 23.04.2025 r., protokół skrócony k. 873 - 875,

- przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

W tygodniu pracy zdarzały się również telekonferencje, w których powódka musiała brać udział.

Dowód: - przesłuchanie powódki, e-protokół rozprawy z dn. 06.02.2026 r., protokół skrócony k. 2133 – 2135.

Kierownicy, w tym powódka, obsługiwali także zgłoszenia z infolinii strony pozwanej, która działa od godziny 7:00 do 21:00. Pracownicy otrzymywali wiadomości sms m.in. z danymi dotyczącymi klienta, propozycją sprzedażową dla klienta. Zgłoszenia z infolinii przychodziły 7 dni w tygodniu. Co do zasady, w weekendy infolinię miał obsługiwać jeden z doradców, ale w praktyce kierownicy również przyjmowali zgłoszenia.

Na każde zgłoszenie dokonane za pośrednictwem infolinii należało udzielić odpowiedzi w ciągu godziny. Jeśli tego nie wykonano, przełożony lub dyrektor upominał pracownika, nawet w weekendy czy w tygodniu po godzinie 18:00. Wymagało to ciągłego noszenia przy sobie tabletu w celu odpowiadania na pojawiające się zgłoszenia i monity.