Uchwalenie: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
Wejscie w życie: 1 stycznia 2007
Ostatnia Zmiana:
Ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
Art. 1. 1. Ustawa określa zasady:
1) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania
biokomponentów;
1a) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie importu lub nabycia
wewnątrzwspólnotowego biokomponentów;
2) wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;
3) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu
biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz określania i realizacji Narodowego
Celu Wskaźnikowego;
3a) potwierdzania spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju;
3b) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie udzielania zgody na
korzystanie z uznanego systemu certyfikacji;
3c) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wydawania certyfikatów;
4) przeprowadzania kontroli;
5) sporządzania sprawozdawczości i tryb przedkładania sprawozdań;
6) (uchylony)
1a. Przepisy ustawy stosuje się do biokomponentów, paliw, wodoru oraz energii
elektrycznej wykorzystywanych w transporcie.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do paliw ciekłych:
1) przeznaczonych lub pochodzących z rezerw strategicznych w rozumieniu ustawy
z dnia 29 października 2010 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2017 r. poz.
1846 oraz z 2020 r. poz. 374, 695 i 875), podlegających wymianie albo sprzedaży
ze względu na upływający termin przydatności ich do użycia, którego
przekroczenie może w szczególności spowodować utratę parametrów
jakościowych określonych w przepisach odrębnych;
2) pochodzących z rezerw strategicznych podlegających udostępnieniu, sprzedaży
albo nieodpłatnemu przekazaniu, o których mowa odpowiednio w art. 18, 22
i 23 ustawy wymienionej w pkt 1;
3) przeznaczonych lub pochodzących z zapasów agencyjnych, o których mowa
w art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej,
produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania
w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na
rynku naftowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 411) podlegających wymianie
z przyczyn, o których mowa w pkt 1, lub zamianie.
Art. 2. 1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) surowce rolnicze – produkty z rolnictwa lub ich części, uprawiane na użytkach
rolnych, przeznaczone do wytwarzania biokomponentów;
2) biomasa – ulegające biodegradacji części produktów, odpady lub pozostałości
pochodzenia biologicznego z rolnictwa, łącznie z substancjami roślinnymi
i zwierzęcymi, leśnictwa i rybołówstwa oraz powiązanych z nimi działów
przemysłu, w tym z chowu i hodowli ryb oraz akwakultury, a także ulegająca
biodegradacji część odpadów przemysłowych i komunalnych, w tym z instalacji
służących zagospodarowaniu odpadów oraz uzdatniania wody i oczyszczania
ścieków;
3) biokomponenty – bioetanol, biometanol, biobutanol, ester, bioeter dimetylowy,
czysty olej roślinny, biowęglowodory ciekłe, bio propan-butan, bio propan,
skroplony biometan, sprężony biometan oraz biowodór, które są wytworzone
z biomasy z przeznaczeniem do wytwarzania paliw, z wyłączeniem innych paliw
odnawialnych;
4) bioetanol – alkohol etylowy wytwarzany z biomasy, w tym bioetanol zawarty
w eterze etylo-tert-butylowym lub eterze etylo-tert-amylowym; za biomasę do
wytwarzania bioetanolu nie uznaje się alkoholu etylowego zawierającego
powyżej 96% objętościowo alkoholu;
5) biometanol – alkohol metylowy wytwarzany z biomasy, w tym biometanol
zawarty w eterze metylo-tert-butylowym lub eterze metylo-tert-amylowym;
5a) biobutanol – alkohol butylowy wytworzony z biomasy;
6) ester – ester metylowy albo ester etylowy, kwasów tłuszczowych wytwarzany
z biomasy;
7) bioeter dimetylowy – eter dimetylowy wytworzony z biomasy;
8) czysty olej roślinny – olej roślinny wytwarzany z roślin oleistych przez tłoczenie,
ekstrakcję lub za pomocą porównywalnych metod, czysty lub rafinowany,
niemodyfikowany chemicznie;
9) biowęglowodory ciekłe – ciekłe węglowodory lub ich mieszaniny wytworzone
z biomasy w procesach przemian chemicznych i biochemicznych, w tym
hydrorafinowane oleje oraz węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą
Fishera-Tropscha;
9a) bio propan-butan – mieszaninę skroplonych gazów węglowodorowych, głównie
propanu C3 i butanu C4, wytworzonych z biomasy;
9b) skroplony biometan – skroplony metan wytworzony z biomasy;
9c) sprężony biometan – mieszaninę sprężonych gazów węglowodorowych, głównie
metanu C1, wytworzonych z biomasy;
9d) biowodór – wodór wytworzony z biomasy;
9e) bio propan – skroplony propan C3 wytworzony z biomasy w procesie
współuwodornienia;
10) paliwa ciekłe – paliwa ciekłe, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia
2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2019
r. poz. 660 i 1527 oraz z 2020 r. poz. 284);
10a) paliwa – paliwa, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 sierpnia
2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z wyłączeniem
lekkiego oleju opałowego oraz ciężkiego oleju opałowego;
11) biopaliwa ciekłe:
a) benzyny silnikowe zawierające powyżej 10,0% objętościowo
biokomponentów lub powyżej 22,0% objętościowo eterów, o których mowa
w pkt 4, z wyłączeniem benzyn silnikowych zawierających
biowęglowodory ciekłe,
b) olej napędowy zawierający powyżej 7% objętościowo biokomponentów,
z wyłączeniem oleju napędowego zawierającego biowęglowodory ciekłe,
c) bioetanol, biometanol, biobutanol, ester, bioeter dimetylowy, czysty olej
roślinny, biowęglowodory ciekłe, bio propan-butan, skroplony biometan,
sprężony biometan oraz biowodór – stanowiące samoistne paliwa;
d) (uchylona)
e) (uchylona)
f) (uchylona)
11a) rośliny wysokoskrobiowe – zboża, rośliny bulwiaste i korzeniowe, takie jak
ziemniak, słodki ziemniak, topinambur, maniok, ignam oraz rośliny cebulowe,
takie jak kolokazja jadalna i ksantosoma;
11b) pozostałości z rolnictwa, akwakultury, rybołówstwa lub leśnictwa – pozostałości
pochodzenia biologicznego wytworzone bezpośrednio w rolnictwie,
akwakulturze, rybołówstwie lub leśnictwie, z wyłączeniem pozostałości
pochodzących z działów przemysłu powiązanych z rolnictwem, akwakulturą,
rybołówstwem lub leśnictwem oraz pozostałości z przetwarzania;
11c) pozostałość z przetwarzania – substancje biodegradowalne, które pochodzą
z procesu produkcyjnego i nie są produktem końcowym tego procesu oraz nie są
podstawowym celem takiego procesu produkcyjnego, a proces produkcyjny nie
został w sposób zamierzony zmodyfikowany w celu wytworzenia tych
substancji;
11d) współuwodornienie – proces polegający na jednoczesnej hydrorafinacji frakcji
pochodzących z przerobu ropy naftowej i biomasy, w wyniku którego powstają
biowęglowodory ciekłe oraz bio propan w mieszaninie z węglowodorami
z przerobu ropy naftowej;
12) import – przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej paliw,
biokomponentów lub surowców do ich wytworzenia, spoza obszaru celnego Unii
Europejskiej;
13) nabycie wewnątrzwspólnotowe – przemieszczenie paliw, biokomponentów lub
surowców do ich wytworzenia z terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
14) wprowadzanie do obrotu – rozporządzenie biokomponentami lub paliwami przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się biokomponentów lub paliw na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w rozumieniu przepisów
o podatku akcyzowym;
15) stacja paliwowa – stację paliwową, o której mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia
2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw;
16) stacja zakładowa – stację zakładową, o której mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia
2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw;
17) rolnik – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą w gospodarstwie rolnym
w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U.
z 2020 r. poz. 333) działalność rolniczą w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca
1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387,
z późn. zm.) i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.);
17a) producent rolny – rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE)
nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla
systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki
rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników,
zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE)
nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE
L 30 z 31.01.2009, str. 16, z późn. zm.), oraz rolnika z kraju trzeciego,
uprawiającego surowce rolnicze na potrzeby wytwarzania biokomponentów;
17b) przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020
r. poz. 424);
18) wytwórca – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie
wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do wytworzenia
przez siebie paliw;
18a) przetwórca – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie
przetwarzania biomasy, a następnie rozporządzenia produktami jej
przetworzenia przeznaczonymi do wytwarzania biokomponentów, przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych produktów;
19) pośrednik – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie:
a) zakupu, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biomasy
przeznaczonej do wytwarzania biokomponentów, a następnie
rozporządzenia nią przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tej biomasy, lub
b) zakupu biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych biokomponentów;
20) (uchylony)
20a) podmiot sprowadzający – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą
w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów
dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, a następnie
rozporządzenia tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności
prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych
biokomponentów;
21) magazynowanie – działalność gospodarczą polegającą na przechowywaniu paliw
przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu;
22) skład podatkowy – skład podatkowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z
dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 722);
23) inne paliwa odnawialne – paliwa pochodzące z odnawialnych źródeł energii w
rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.
U. z 2020 r. poz. 261, 284, 568 i 695), z wyłączeniem paliw pochodzących z
biomasy, stosowane w transporcie;
24) Narodowy Cel Wskaźnikowy – minimalny udział innych paliw odnawialnych
i biokomponentów zawartych w paliwach stosowanych we wszystkich rodzajach
transportu w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych zużywanych
w ciągu roku kalendarzowego w transporcie drogowym i kolejowym, liczony
według wartości opałowej;
25) podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy – każdy podmiot, w tym
mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, dokonujący, samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, wytwarzania, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych, który:
a) rozporządza nimi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych lub
b) zużywa je na potrzeby własne na tym terytorium, z wyłączeniem przywozu
paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych przeznaczonych do użycia podczas
transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach, o których mowa
w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;
26) gazy cieplarniane – dwutlenek węgla, podtlenek azotu oraz metan;
27) cykl życia biokomponentu – okres obejmujący etapy niezbędne do wytworzenia
danego biokomponentu, uwzględniający w szczególności uprawę
i przetwarzanie surowców, wytwarzanie, transport i dystrybucję, aż do jego
zużycia w transporcie;
28) cykl życia kopalnego odpowiednika biokomponentu – okres obejmujący etapy
niezbędne do wytworzenia danego kopalnego odpowiednika biokomponentu,
uwzględniający w szczególności wydobycie, wytwarzanie, magazynowanie,
transport i dystrybucję, aż do jego zużycia w transporcie;
29) kopalny odpowiednik biokomponentu – benzynę silnikową lub olej napędowy
niezawierający dodatku biokomponentów;
30) ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – różnicę całkowitej emisji gazów
cieplarnianych w cyklu życia kopalnego odpowiednika biokomponentu
i całkowitej emisji tych gazów w cyklu życia biokomponentu, odniesioną do
całkowitej emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia kopalnego odpowiednika
biokomponentu, wyrażoną w procentach;
31) odpady – odpady ulegające biodegradacji w rozumieniu ustawy z dnia
14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2020 r. poz. 797 i 875);
32) (uchylony)
32a) materiał lignocelulozowy – surowce składające się z ligniny, celulozy lub
hemicelulozy, takie jak biomasa pozyskiwana z lasów lub upraw drzewiastych
roślin energetycznych, w szczególności wierzby, brzozy i topoli czarnej, oraz
pozostałości z przetwarzania i odpady z przemysłu związanego z leśnictwem;
32b) niespożywczy materiał celulozowy – surowce składające się głównie z celulozy
i hemicelulozy o niższej zawartości ligniny niż materiał lignocelulozowy
obejmujące:
a) pozostałości pożniwne roślin spożywczych i paszowych, takie jak:
– słoma,
– łodygi roślin zbożowych,
– łuski nasion,
– łupiny,
b) trawiaste rośliny energetyczne o niskiej zawartości skrobi, takie jak:
– życica,
– proso rózgowate,
– miskantus,
– arundo trzcinowate,
– uprawy okrywowe,
c) pozostałości z przetwarzania, w tym rośliny spożywcze i paszowe, po
wyekstrahowaniu olejów roślinnych, cukrów, skrobi i białek,
d) bioodpady w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
32c) zużyty olej kuchenny – odpad o kodzie 20 01 25, o którym mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.
o odpadach, będący mieszaniną olejów oraz tłuszczów, powstały w wyniku
czynności prowadzonych w związku z produkcją lub przetwarzaniem produktów
spożywczych, w wyniku której nastąpiła zmiana ich właściwości fizycznych
i chemicznych;
32d) tłuszcze zwierzęce – tłuszcze otrzymane z materiałów kategorii 1 lub kategorii
2, o których mowa w art. 8 i 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy
sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego,
nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE)
nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia
zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.);
33) uznany system certyfikacji – system certyfikacji gwarantujący spełnienie
kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 28b–28bc,
zatwierdzony przez Komisję Europejską w drodze decyzji;
34) administrator systemu certyfikacji – przedsiębiorcę, który ma tytuł prawny do
dysponowania uznanym systemem certyfikacji i wykonuje działalność
gospodarczą w zakresie udzielania zgody na korzystanie z tego systemu;
35) jednostka certyfikująca – przedsiębiorcę, który, działając w ramach uznanego
systemu certyfikacji, ma prawo wydawania certyfikatu podmiotom
certyfikowanym;
36) podmiot certyfikowany – podmiot, który zgodnie z uznanym systemem
certyfikacji uzyskał certyfikat;
37) certyfikat – dokument wydany przez jednostkę certyfikującą uprawniający
podmiot certyfikowany do stosowania uznanego systemu certyfikacji;
38) certyfikat jakości – dokument wydany przez akredytowaną jednostkę
certyfikującą potwierdzający, że biokomponenty wprowadzane do obrotu lub
wykorzystywane do wytwarzania paliw spełniają wymagania, o których mowa
w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie;
39) świadectwo – dokument wystawiany przez podmiot realizujący Narodowy Cel
Wskaźnikowy potwierdzający, że wskazana w tym dokumencie ilość
biokomponentów, zawartych w paliwach rozporządzonych przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem
się paliw przez ten podmiot na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych
na tym terytorium na potrzeby własne, spełnia kryteria zrównoważonego
rozwoju określone w art. 28b–28bc;
40) poświadczenie – dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji lub
umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, potwierdzający, że wskazana
w tym dokumencie ilość biomasy lub biokomponentów spełnia kryteria
zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b–28bc;
41) dystrybutor – odmierzacz będący instalacją pomiarową, przeznaczony do
tankowania biopaliw ciekłych na stacjach paliwowych i zakładowych.
2. Przez biopaliwa ciekłe rozumie się także biopaliwa produkowane z biomasy
i stanowiące samoistne paliwa inne niż wymienione w ust. 1 pkt 11.
3. Przez rolnika rozumie się także:
1) grupę osób fizycznych prowadzących w gospodarstwach rolnych w rozumieniu
ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym działalność rolniczą
w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych, pod warunkiem, że grupa ta wytwarza biopaliwa ciekłe wyłącznie na
własny użytek członków tej grupy;
2) grupę producentów rolnych w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r.
o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1026), pod warunkiem, że grupa ta wytwarza biopaliwa
ciekłe wyłącznie na własny użytek członków tej grupy.
4. Przez wytwarzanie biokomponentów rozumie się także wytwarzanie
biokomponentów w procesie współuwodornienia.
Art. 5. 1. Wytwórca jest obowiązany spełniać następujące warunki:
1) posiadać tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie
wykonywana działalność gospodarcza;
2) dysponować odpowiednimi urządzeniami technicznymi i obiektami
budowlanymi, spełniającymi wymagania określone w szczególności
w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie
środowiska, umożliwiającymi prawidłowe wykonywanie działalności
gospodarczej;
3) posiadać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.
2. Działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów,
a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub
przeznaczenia ich do wytworzenia przez wytwórcę paliw, może wykonywać
wytwórca, który nie był karany za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko
mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi
i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku wytwórcy
będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie
zarządu albo osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te
przestępstwa.
3. Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru wytwórców na pisemny wniosek
wytwórcy.
4. Wniosek o wpis do rejestru wytwórców zawiera:
1) oznaczenie firmy wytwórcy, jej siedziby, adresu oraz inne dane teleadresowe;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wytwórcy;
3) określenie:
a) rodzaju i zakresu wykonywanej działalności gospodarczej,
b) miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej,
c) rodzaju i rocznej wydajności instalacji do wytwarzania biokomponentów;
3a) wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania –
w przypadku wytwórcy będącego odpowiednio osobą prawną lub jednostką
organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje
zdolność prawną;
4) oświadczenie, że w chwili składania wniosku wytwórca nie zalega z uiszczaniem
podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne.
5. Wytwórca dołącza do wniosku o wpis do rejestru wytwórców:
1) oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców są kompletne
i zgodne z prawdą;
2) znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej
trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do
wytworzenia przez wytwórcę paliw, określone w ustawie z dnia 25 sierpnia
2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, i spełniam warunki,
o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 tej ustawy.”;
2) oświadczenie o niekaralności wytwórcy, a w przypadku wytwórcy będącego
osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia
członków zarządu albo osób uprawnionych do jej reprezentowania.
6. Oświadczenia, o których mowa w ust. 5, powinny również zawierać:
1) oznaczenie:
a) firmy wytwórcy, jej siedziby i adres,
b) miejsca i datę złożenia oświadczenia;
2) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania wytwórcy, ze wskazaniem
imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
6a. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
7. W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub
do wniosku nie dołączono oświadczeń, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy
niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub dołączenia
oświadczeń w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że
nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
8. Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze
wytwórców.
Art. 12. 1. Umowa kontraktacji lub umowa dostawy zawiera w szczególności:
1) określenie ilości i rodzajów:
a) surowców rolniczych przewidzianych do dostarczenia przez producenta
rolnego lub
b) biomasy przewidzianej do dostarczenia przez przetwórcę lub pośrednika
– w poszczególnych latach obowiązywania umowy;
2) cenę za jednostkę masy lub objętości dostarczonego surowca rolniczego lub
innego rodzaju biomasy;
3) określenie minimalnych wymagań jakości surowca rolniczego lub innego
rodzaju biomasy;
4) termin płatności za dostarczone surowce rolnicze lub inny rodzaj biomasy, który
nie może być dłuższy niż 30 dni od dnia ich dostarczenia;
5) termin obowiązywania umowy;
6) określenie odpowiedzialności stron z tytułu niedotrzymania warunków umowy;
7) postanowienia dotyczące zmiany i rozwiązania umowy.
2. W przypadku gdy surowce rolnicze mogą być przeznaczone do wytworzenia
biokomponentów na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1
oraz art. 23b ust. 1, umowa kontraktacji zawiera zobowiązanie producenta rolnego do
wystawienia dokumentu przewidzianego przez uznany system certyfikacji stosowany
przez kontraktującego, potwierdzającego, że surowce rolnicze spełniają kryteria
zrównoważonego rozwoju, oraz do poddania się kontroli przewidzianej przez ten
uznany system certyfikacji.

Art. 12a. 1. Działalność gospodarcza w zakresie importu lub nabycia
wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za
pośrednictwem innego podmiotu oraz rozporządzania tymi biokomponentami przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych biokomponentów jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających.
2. Czasowe świadczenie usług w zakresie wykonywania działalności
gospodarczej, o której mowa w ust. 1, przez przedsiębiorców z państw członkowskich
w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1079, 1214, 1495 i
1655) wymaga uzyskania wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających. Przepisy
niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 57 stosuje się.
3. Rejestr podmiotów sprowadzających prowadzi organ rejestrowy.

Art. 12b. Podmiot sprowadzający jest obowiązany spełniać następujące
warunki:
1) dysponować odpowiednimi warunkami technicznymi umożliwiającymi
prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej, w tym obiektami
budowlanymi, w szczególności w przypadku gdy odrębne przepisy nakładają na
podmiot sprowadzający obowiązek prowadzenia składu podatkowego;
2) prowadzić dokumentację dotyczącą importu lub nabycia
wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samo-dzielnie lub za
pośrednictwem innego podmiotu oraz rozporządzania tymi biokomponentami
przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej
trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów;
3) posiadać zezwolenie określone w przepisach o podatku akcyzowym, o ile taki
obowiązek wynika z tych przepisów;
4) zapewnić, aby biokomponenty, które poddawane są jakiejkolwiek czynności
prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych
biokomponentów, spełniały wymagania jakościowe określone w ustawie.

Art. 12c. 1. Działalność gospodarczą w zakresie określonym w art. 12a ust. 1 i 2
może wykonywać podmiot sprowadzający, który nie był karany za przestępstwo
skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także
przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi
gospodarczemu, a w przypadku podmiotu sprowadzającego będącego osobą prawną
lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje
zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie zarządu albo osoby uprawnione
do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.
2. Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających na
pisemny wniosek podmiotu sprowadzającego.
3. Wniosek o wpis do rejestru podmiotów sprowadzających zawiera:
1) oznaczenie firmy podmiotu sprowadzającego, jego siedziby, adres oraz inne dane
teleadresowe;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu sprowadzającego;
3) określenie:
a) rodzaju i zakresu wykonywanej działalności gospodarczej,
b) miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej;
4) wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania –
w przypadku podmiotu sprowadzającego będącego odpowiednio osobą prawną
lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa
przyznaje zdolność prawną;
5) oświadczenie, że w chwili składania wniosku podmiot sprowadzający nie zalega
z uiszczaniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne.
4. Do wniosku o wpis do rejestru podmiotów sprowadzających podmiot
sprowadzający dołącza:
1) oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów
sprowadzających są kompletne i zgodne z prawdą;
2) znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w
zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów
dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu oraz
rozporządzania tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych
biokomponentów określone w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o
których mowa w art. 12b pkt 1 i 3 oraz w art. 12c ust. 1 tej ustawy.”;
2) oświadczenie o niekaralności podmiotu sprowadzającego, a w przypadku
podmiotu sprowadzającego będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną
niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną –
odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób uprawnionych do
reprezentowania.
5. Oświadczenia, o których mowa w ust. 4, powinny również zawierać:
1) oznaczenie:
a) firmy podmiotu sprowadzającego, jego siedziby i adresu,
b) miejsca i daty złożenia oświadczenia;
2) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu sprowadzającego, ze
wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
6. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
7. W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 3, lub
do wniosku nie dołączono oświadczeń, o których mowa w ust. 4, organ rejestrowy
niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub dołączenia
oświadczeń w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że
nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
8. Przepis ust. 3 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze
podmiotów sprowadzających.
9. Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do
rejestru podmiotów sprowadzających.

Art. 12d. 1. Wpisowi do rejestru podmiotów sprowadzających podlegają dane, o
których mowa w art. 12c ust. 3 pkt 13, z wyłączeniem innych danych
teleadresowych.
2. Rejestr podmiotów sprowadzających może być prowadzony w systemie
informatycznym.
3. Rejestr podmiotów sprowadzających jest jawny.
4. Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru podmiotów
sprowadzających zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem
faktycznym.

Art. 12da. 1. Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu podmiotu
sprowadzającego do rejestru podmiotów sprowadzających w terminie 7 dni od dnia
wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z oświadczeniem o spełnieniu warunków
wymaganych prawem do wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12a ust. 1, oraz oświadczenia o niekaralności, o którym mowa w art. 12c ust. 4 pkt 2.
2. Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust.
1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, podmiot sprowadzający
może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał podmiot
sprowadzający do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni
od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu
pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Art. 12e. Podmiot sprowadzający wpisany do rejestru podmiotów
sprowadzających jest obowiązany informować organ rejestrowy o każdej zmianie
danych zawartych w tym rejestrze, w szczególności o zakończeniu albo zawieszeniu
wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych
danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru podmiotów sprowadzających.

Art. 12f. 1. Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez
podmiot sprowadzający działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12a ust. 1,
w przypadku gdy podmiot sprowadzający:
1) nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności
gospodarczej, o których mowa w art. 12b, w wyznaczonym przez organ
terminie;
2) złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 12c ust. 3 pkt 5 lub ust. 4, niezgodne
ze stanem faktycznym;
3) przestał spełniać warunek, o którym mowa w art. 12c ust. 1.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza
termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Art. 12g. 1. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 12f ust. 1, organ
rejestrowy z urzędu wykreśla podmiot sprowadzający wykonujący działalność
gospodarczą, o której mowa w art. 12a ust. 1, z rejestru podmiotów sprowadzających.
1a. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podmiot
sprowadzający wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie
wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie
działalności gospodarczej.
2. Podmiot sprowadzający, wobec którego wydano decyzję o zakazie
wykonywania działalności, o której mowa w art.12f ust. 1, może uzyskać wpis do
rejestru podmiotów sprowadzających nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia
wydania decyzji.

Art. 12h. Organ rejestrowy wykreśla podmiot sprowadzający z rejestru
podmiotów sprowadzających na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z
Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego
Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.
Art. 14. 1. Rolnik wytwarzając biopaliwa ciekłe na własny użytek jest
obowiązany spełniać następujące warunki:
1) dysponować odpowiednimi urządzeniami technicznymi i obiektami
budowlanymi, spełniającymi wymagania określone w szczególności
w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie
środowiska, umożliwiającymi prawidłowe wytwarzanie biopaliw ciekłych;
2) posiadać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego albo wytwarzać
biopaliwa ciekłe na własny użytek poza składem podatkowym z zastosowaniem
przedpłaty akcyzy, o której mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
akcyzowym.
2. Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru rolników na pisemny wniosek
rolnika i po złożeniu oświadczenia o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1.
3. Wniosek o wpis do rejestru rolników zawiera:
1) imię, nazwisko i adres miejsca zamieszkania albo nazwę i adres siedziby rolnika,
a w przypadku grup, o których mowa w art. 2 ust. 3 – imiona, nazwiska i adresy
członków grupy lub nazwę grupy i jej siedzibę;
2) numer identyfikacyjny nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie
ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji
wniosków o przyznanie płatności, o ile taki numer posiada;
3) określenie:
a) miejsca i rodzaju wytwarzanych biopaliw ciekłych na własny użytek,
b) rodzaju i wydajności instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych na własny
użytek,
c) maksymalnej dopuszczalnej ilości biopaliw ciekłych, do wytwarzania
których rolnik jest uprawniony w okresie roku kalendarzowego,
d) powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika,
a w przypadku grup, o których mowa w art. 2 ust. 3 – będących
w posiadaniu członków grupy.
4. Rolnik dołącza do wniosku o wpis do rejestru rolników:
1) oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru rolników wytwarzających
biopaliwa ciekłe na własny użytek są kompletne i zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam warunki, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy
z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
3) zobowiązuję się do:
a) wytwarzania biopaliw ciekłych na własny użytek w składzie
podatkowym albo poza składem podatkowym z zastosowaniem przedpłaty
akcyzy, o której mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
akcyzowym,
b) nierozporządzania przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej
lub faktycznej biopaliwami ciekłymi, przestrzegania wymagań
jakościowych, nieprzekraczania dopuszczalnego limitu ilości
wytworzonych biopaliw ciekłych, składania rocznych sprawozdań, a także
przestrzegania innych wymagań wynikających z ustawy z dnia 25 sierpnia
2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.”;
2) dokumenty potwierdzające dane, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. d.
5. Oświadczenie powinno również zawierać:
1) imię, nazwisko i adres miejsca zamieszkania albo nazwę i adres siedziby rolnika,
a w przypadku grup, o których mowa w art. 2 ust. 3 – imiona, nazwiska i adresy
członków grupy lub nazwę grupy i jej siedzibę;
2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;
3) podpis rolnika, a w przypadku:
a) grupy osób fizycznych, o której mowa w art. 2 ust. 3 pkt 1 – podpisy
członków tej grupy,
b) grupy producentów rolnych, o której mowa w art. 2 ust. 3 pkt 2 – podpisy
członków tej grupy lub osób ją reprezentujących.
6. W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 3,
przepis art. 5 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
6a. Przepis ust. 3 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze
rolników.
7. (uchylony)
Art. 22. 1. Biokomponenty, z wyłączeniem biokomponentów wytwarzanych
w procesie współuwodornienia, wprowadzane do obrotu lub wykorzystywane do
wytwarzania paliw powinny spełniać wymagania jakościowe potwierdzone
certyfikatem jakości wydanym przez akredytowane jednostki certyfikujące.
1a. Proces współuwodornienia, w którym wytwarzane są biokomponenty,
powinien zapewnić odpowiedni stopień przereagowania biomasy, którego minimalny
poziom jest określony w przepisach wydanych na podstawie art. 23 ust. 1e,
potwierdzony certyfikatem jakości wydanym przez akredytowane jednostki
certyfikujące.
2. Badania jakości biokomponentów, o których mowa w ust. 1, oraz badania
stopnia przereagowania biomasy, o których mowa w ust. 1a, wykonują akredytowane
laboratoria badawcze.
2a. Certyfikat jakości biokomponentu wydaje się na wniosek podmiotu
w terminie 30 dni roboczych od dnia złożenia wniosku, po dokonaniu oceny
informacji oraz dokumentów potwierdzających ich zgodność z wymogami
określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 5. Wniosek zawiera
w szczególności informacje o rodzaju biokomponentu przewidzianego do
wprowadzenia do obrotu lub wykorzystania do wytwarzania paliw oraz nazwę
surowców, z których biokomponent jest wytwarzany.
2aa. Przed wydaniem certyfikatu jakości biokomponentu upoważniony
przedstawiciel akredytowanego laboratorium badawczego może dokonać sprawdzenia
spełniania wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5,
w miejscu wytwarzania biokomponentów.
2b. Certyfikat jakości biokomponentu zawiera w szczególności nazwę
akredytowanej jednostki certyfikującej, która go wydała, określenie rodzaju
biokomponentu oraz nazwę surowców, z których jest wytwarzany.
2c. Certyfikat jakości biokomponentu zachowuje ważność przez okres roku od
dnia jego wydania.
2d. Akredytowana jednostka certyfikująca może cofnąć certyfikat jakości
biokomponentu:
1) w przypadku gdy biokomponent przestał spełniać wymagania jakościowe;
2) jeżeli proces współuwodornienia nie zapewnia odpowiedniego stopnia
przereagowania biomasy, stanowiącego podstawę wydania certyfikatu jakości;
3) na wniosek podmiotu, któremu został wydany certyfikat jakości.
3. Akredytowane jednostki certyfikujące informują organ rejestrowy o wydaniu
lub cofnięciu certyfikatu jakości, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia
jego wydania lub cofnięcia.
4. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze obwieszczenia,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz
akredytowanych jednostek certyfikujących uprawnionych do wydawania certyfikatów
jakości biokomponentów.
5. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy:
1) zakres informacji, jakie powinien zawierać wniosek o wydanie certyfikatu
jakości złożony przez wnioskodawcę, oraz dokumenty, jakie należy do niego
dołączyć,
2) zakres danych zawartych w certyfikacie jakości,
3) tryb wydawania certyfikatów jakości, o których mowa w ust. 1 i 1a, przez
akredytowane jednostki certyfikujące
– uwzględniając obowiązujące wymagania normalizacyjne i normatywne do
przeprowadzania badań i orzekania w sprawach jakości, a także konieczność
sprawnego rozpatrywania wniosków.
6. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, dla
biokomponentów, z wyłączeniem biokomponentów wytwarzanych w procesie
współuwodornienia:
1) wymagania jakościowe,
2) metody badań ich jakości,
3) sposób pobierania ich próbek
– biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz postanowienia właściwych norm
w tym zakresie.
7. Biokomponenty wytworzone lub dopuszczone do obrotu w innym niż
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w Republice Turcji
albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tych państwach, które spełniają wymagania
wynikające z przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie, mogą być dopuszczone do
obrotu lub wykorzystywane do wytwarzania paliw, o ile odpowiadają wymaganiom
wynikającym z przepisów technicznych, wydanych ze względu na ochronę zdrowia
i życia ludzi i zwierząt, środowiska lub interesów konsumentów.

Art. 22a. 1. Podmiot, który w danym roku kalendarzowym dokonał po raz
pierwszy czynności powodujących powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 23
ust. 1, jest obowiązany poinformować o dokonaniu takiej czynności Prezesa Urzędu
Regulacji Energetyki, w terminie 14 dni od dnia jej dokonania.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie firmy podmiotu, adresu jego siedziby lub imię i nazwisko i adres
zamieszkania;
2) numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu oraz numer
identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacji podmiotu
w odpowiednim rejestrze państwa obcego;
3) datę dokonania czynności powodującej powstanie obowiązku, o którym mowa
w art. 23 ust. 1;
4) określenie rodzaju czynności powodującej powstanie obowiązku, o którym
mowa w art. 23 ust. 1;
5) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu.
3. Do informacji, o której mowa w ust. 1, podmiot dołącza oświadczenie
zawierające oznaczenie miejsca i datę jego złożenia oraz podpis osoby uprawnionej
do jego reprezentowania, o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia
6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że dane zawarte w informacji są
kompletne i zgodne z prawdą.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki prowadzi wykaz podmiotów, które są
zobowiązane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego w danym roku
kalendarzowym, w szczególności na podstawie informacji przekazanych na podstawie
ust. 1 oraz sprawozdań, o których mowa w art. 30b ust. 3.
5. Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
1) oznaczenie firm podmiotów, adresów ich siedzib lub imię i nazwisko i adres
zamieszkania;
2) numery PESEL lub numery identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotów oraz
numery identyfikacyjne w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów
gospodarki narodowej (REGON), jeżeli zostały nadane, albo numery
identyfikacji podmiotów w odpowiednich rejestrach państw obcych.
6. Wykaz, o którym mowa w ust. 4, jest jawny, z wyłączeniem numerów PESEL,
i podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.
Art. 23. 1. Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy jest obowiązany
zapewnić w danym roku kalendarzowym co najmniej minimalny udział innych paliw
odnawialnych lub biokomponentów zawartych w paliwach, stosowanych we
wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez niego na potrzeby własne
na tym terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w
transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych
lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez
niego w ciągu roku kalendarzowego na potrzeby własne na tym terytorium.
1a. Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy może zrealizować
obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uiszczając opłatę zastępczą w wysokości
określonej w ust. 6, jeżeli wykaże, że w roku kalendarzowym, którego dotyczył ten
obowiązek, zrealizował Narodowy Cel Wskaźnikowy na minimalnym określonym
poziomie.
1b. Minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym
mowa w ust. 1a, wynosi co najmniej 85% poziomu obowiązku, o którym mowa
w ust. 1.
1ba. Minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego na lata
20202022 wynosi 80%.
1c. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia,
minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym mowa
w ust. 1a, uwzględniając minimalny poziom realizacji tego obowiązku określony
w ust. 1b, a także biorąc pod uwagę sytuację na rynku biokomponentów, paliw
ciekłych i biopaliw ciekłych.
1d. Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy może zrealizować
obowiązek, o którym mowa w ust. 1, z wykorzystaniem biokomponentów zawartych
w paliwach powstałych w wyniku współuwodornienia.
1e. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
zawartość biokomponentów, powstałych w wyniku współuwodornienia,
w mieszaninie z węglowodorami z przerobu ropy naftowej, metodykę obliczania
stopnia przereagowania biomasy oraz minimalny poziom przereagowania biomasy,
biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie, postanowienia właściwych
norm lub doświadczenia w stosowaniu biokomponentów.
1f. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia,
metodykę obliczania zawartości biowodoru w paliwach, do produkcji których
w procesie wytwórczym wykorzystano biometan, biorąc pod uwagę stan wiedzy
technicznej w tym zakresie, wynikający z badań dotyczących zawartości tych
biokomponentów w paliwach lub doświadczenia w ich stosowaniu.
2. Minimalny udział, o którym mowa w ust. 1:
1) liczony jest według wartości opałowej poszczególnych biokomponentów.
2) (uchylony)
3. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wartość
opałową poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych uwzględniając stan
wiedzy technicznej w tym zakresie.
4. W przypadku podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, które
udokumentowały wykorzystanie w danym roku nie mniej niż 70% biokomponentów
wytworzonych przez wytwórców, prowadzących działalność gospodarczą w zakresie
wytwarzania biokomponentów, z:
1) surowców rolniczych pozyskiwanych z gospodarstwa rolnego położonego na
obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej,
w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem
rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą, przetwórcą lub
pośrednikiem lub
2) biomasy pozyskiwanej na podstawie umowy dostawy zawartej między wytwórcą
a pośrednikiem lub przetwórcą, lub
3) surowców rolniczych pozyskiwanych z produkcji własnej wytwórców lub
biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach
przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe
– minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy iloczynowi współczynnika
redukcyjnego i Narodowego Celu Wskaźnikowego. W pozostałych przypadkach
minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy Narodowemu Celowi
Wskaźnikowemu.
4a. Udział biokomponentów wytworzonych z surowców określonych
w załączniku nr 1 do ustawy, zawartych w paliwach stosowanych we wszystkich
rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności
prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub
zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, liczony według
wartości opałowej, w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych
w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się
tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący
Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne
na tym terytorium, uznaje się za dwukrotnie wyższy w części, w jakiej zostały one
wytworzone z surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy.
4b. Do surowców, z których udział liczony według wartości opałowej uznaje się
za dwukrotnie wyższy w rozumieniu ust. 4a, nie zalicza się odpadów będących
naturalnymi surowcami spożywczymi, które na skutek niecelowego lub celowego
działania lub w wyniku braku odpowiednich warunków produkcji, przechowywania,
transportu lub przetwarzania nabyły cechy uniemożliwiające ich przeznaczenie do
spożycia lub przestały spełniać wymogi dopuszczające te surowce do spożycia.
4ba. Udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 4a, nie może być wyższy
niż 1,5%.
4c. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia,
niższy niż wynikający z ust. 4ba, udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 4a,
biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w zakresie możliwości wykorzystania tych
surowców do wytwarzania biokomponentów oraz ich dostępność.
4d. W przypadku podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, który
realizując obowiązek, o którym mowa w ust. 1, rozporządza poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej benzynami silnikowymi skutkującej trwałym wyzbyciem się benzyn silnikowych lub zużywa je na potrzeby własne,
minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, może być liczony w sposób określony w
ust. 4, pod warunkiem że nie mniej niż 60% biokomponentów zawartych w tych
benzynach silnikowych zostało wytworzonych w sposób określony w ust. 4.
5. Rada Ministrów co dwa lata do dnia 15 czerwca, określa w drodze
rozporządzenia, wysokość współczynników redukcyjnych, o których mowa w ust. 4,
na kolejne dwa lata, biorąc pod uwagę warunki zaopatrzenia w biokomponenty
i relacje cenowe na rynku biokomponentów i paliw ciekłych.
6. Opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 1a, oblicza się według wzoru:
Oz = Ozj × W × (N − P),
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Oz – wysokość opłaty zastępczej, wyrażoną w złotych,
Ozj – jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 0,014, wyrażoną w złotych/MJ,
W – wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych
rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub
biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
podmiot uiszczający opłatę zastępczą, a także zużytych przez niego na
potrzeby własne na tym terytorium, liczoną za rok, w którym podmiot
ten skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1a, wyrażoną w MJ;
wartość opałową poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych
określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 3,
N – wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji był
obowiązany podmiot uiszczający opłatę zastępczą, wyrażoną
w procentach,
P – wysokość zrealizowanego udziału innych paliw odnawialnych lub
biokomponentów zawartych w paliwach, stosowanych we wszystkich
rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się
tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych
przez podmiot uiszczający opłatę zastępczą na potrzeby własne na tym
terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych
stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw
ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez
niego w ciągu roku kalendarzowego na potrzeby własne na tym
terytorium w roku, w którym podmiot uiszczający opłatę zastępczą
skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1a, wyrażoną
w procentach.
7. (uchylony)
8. Opłatę zastępczą uiszcza się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w terminie do 60 dni po zakończeniu roku
kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w ust. 1.
9. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przedstawia
ministrowi właściwemu do spraw klimatu i Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
informację o wpłatach z tytułu opłat zastępczych dokonywanych za dany rok
kalendarzowy, do końca marca roku następującego po roku, którego dotyczy
obowiązek, o którym mowa w ust. 1.

Art. 23a. (uchylony).

Art. 23b. 1. Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy jest obowiązany
realizować obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 1, zapewniając w danym roku
kalendarzowym minimalny udział biokomponentów, liczony według wartości
opałowej, zawartych w paliwach ciekłych stosowanych we wszystkich rodzajach
transportu, wykorzystanych przez niego do realizacji obowiązku, o którym mowa
w art. 23 ust. 1, które zostały przez ten podmiot rozporządzone przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się
tych paliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużyte przez niego na
potrzeby własne na tym terytorium.
2. Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy, który wytwarza paliwa
ciekłe wyłącznie w procesie mieszania komponentów lub dodatków z paliwami
ciekłymi w ilości stanowiącej nie więcej niż 0,2% objętości wytworzonego w ten
sposób paliwa ciekłego, jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 1,
w zakresie dotyczącym dodawania tych komponentów lub dodatków.
2a. Przy ustalaniu minimalnego udziału biokomponentów, o którym mowa
w ust. 1, nie uwzględnia się biokomponentów powstałych w wyniku
współuwodornienia.
3. Minimalny udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 1, wynosi:
1) 3,2% – w benzynach silnikowych;
2) 6,2% – w oleju napędowym.
4. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia,
niższy niż określony w ust. 3, minimalny udział biokomponentów, o którym mowa
w ust. 1, biorąc pod uwagę techniczne możliwości branży paliwowej w zakresie
dodawania biokomponentów do paliw ciekłych.
Art. 26. (uchylony).

Art. 26a. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do
przeprowadzania kontroli podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy,
w zakresie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz w art. 23b.
2. Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji
Energetyki po doręczeniu podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy
albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli
jego działalności.
3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika organu kontroli,
uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;
2) oznaczenie kontrolowanego;
3) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;
6) oznaczenie organu kontroli;
7) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;
8) podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego
stanowiska służbowego;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
4. Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz
dokumentów przedstawionych przez podmiot realizujący Narodowy Cel
Wskaźnikowy.
5. Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje prawo
żądania od kontrolowanego podmiotu ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także
przedstawienia dokumentów, dotyczących wykonania obowiązków, o których mowa
w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1.
6. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który w szczególności
zawiera wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści,
w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu.
7. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot realizujący
Narodowy Cel Wskaźnikowy, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji
w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego
podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.
8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wezwać podmiot realizujący
Narodowy Cel Wskaźnikowy do usunięcia uchybień określonych w protokole,
w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Art. 28. Koncesje na wytwarzanie biopaliw ciekłych oraz na obrót tymi
paliwami udzielane są na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r.
– Prawo energetyczne.

Art. 281. (uchylony).

Art. 28a. 1. Biokomponenty mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu
Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków, o których mowa
w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy:
1) spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b–28bc;
2) nie zostały wcześniej zaliczone na poczet realizacji obowiązku określonego
w art. 3 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia
23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł
odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE
oraz 2003/30/WE, zwanej dalej „dyrektywą 2009/28/WE”.
2. Biokomponenty wytworzone z odpadów lub pozostałości innych niż odpady
lub pozostałości rolnicze, akwakultury i leśne mogą być zaliczone podmiotowi
realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków,
o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, jeżeli spełniają:
1) kryterium zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b;
2) warunek określony w ust. 1 pkt 2.
3. Wsparcie finansowe w zakresie wytwarzania biokomponentów i biopaliw
ciekłych oraz ich wykorzystania, pochodzące ze środków publicznych, w tym ze
środków funduszy Unii Europejskiej, może zostać udzielone podmiotowi
ubiegającemu się o przyznanie wsparcia finansowego, pod warunkiem że
biokomponenty i biopaliwa ciekłe, które będą objęte wsparciem, spełniają kryteria
zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b–28bd.
4. Biokomponenty mogą być zaliczone na poczet realizacji krajowych celów,
o których mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo
energetyczne, wyłącznie wtedy, gdy spełniają one kryteria zrównoważonego rozwoju,
o których mowa w art. 28b–28bd.

Art. 28b. 1. Biokomponenty spełniają kryterium ograniczenia emisji gazów
cieplarnianych, jeżeli ograniczenie emisji tych gazów wynosi co najmniej:
1) 35% – do dnia 31 grudnia 2017 r.;
2) 50% – od dnia 1 stycznia 2018 r.
2. W przypadku biokomponentów wytworzonych w instalacjach, w których
produkcja została rozpoczęta po dniu 5 października 2015 r., kryterium ograniczenia
emisji gazów cieplarnianych wynosi co najmniej 60%.
2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, w przypadku gdy po dniu 31 grudnia 2016 r.
nastąpiło zwiększenie zdolności produkcyjnych instalacji na skutek rozbudowy instalacji, w której wytwarzanie biokomponentów rozpoczęto przed dniem 5 października 2015 r.
3. Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych oblicza się zgodnie z zasadami
określonymi w załączniku nr 2 do ustawy.
4. Do obliczenia emisji gazów cieplarnianych spowodowanych uprawą
surowców rolniczych przeznaczanych do wytworzenia biokomponentów stosuje się
wartości standardowe emisji gazów cieplarnianych określone w załączniku nr 2 do
ustawy, wartości emisji gazów cieplarnianych umieszczone w wykazie, ogłoszonym
na podstawie ust. 6, lub wartości rzeczywiste dla tych upraw, które oblicza się zgodnie
z metodyką określoną w części II.3. załącznika nr 2 do ustawy.
5. (uchylony)
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz
wartości emisji gazów cieplarnianych spowodowanych uprawą surowców rolniczych
na obszarach województw, niższych od wartości standardowych emisji gazów
cieplarnianych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, biorąc pod uwagę wykaz
tych wartości zatwierdzony przez Komisję Europejską, w drodze decyzji.

Art. 28ba. 1. Biokomponenty spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej
wartości bioróżnorodności, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie
pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. lub po tym okresie,
posiadały następujący status, niezależnie od tego, czy posiadają go nadal:
1) lasów pierwotnych i innych zalesionych gruntów, czyli lasów i innych
zalesionych gruntów z gatunkami rodzimymi, gdzie nie istnieją wyraźnie
widoczne ślady działalności człowieka, a procesy ekologiczne nie zostały
w istotny sposób zaburzone;
2) obszarów wyznaczonych:
a) na cele ochrony przyrody, o których mowa w ustawie z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55 i 471),
b) do ochrony rzadkich, zagrożonych lub poważnie zagrożonych ekosystemów
lub gatunków, które zostały uznane za takie na podstawie umów
międzynarodowych lub wykazów sporządzonych przez organizacje
międzyrządowe lub Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody pod
warunkiem uznania ich przez Komisję Europejską zgodnie z art. 18
ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2009/28/WE;
3) obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności:
a) naturalnych, czyli obszarów trawiastych, które pozostaną takimi obszarami
jeżeli nie dojdzie do interwencji człowieka i które zachowają naturalny
skład gatunkowy oraz cechy i procesy ekologiczne,
b) nienaturalnych, czyli obszarów trawiastych, które przestaną być takimi
obszarami na skutek braku interwencji człowieka i są bogate gatunkowo
oraz nie są zdegradowane, chyba że zbiory surowców rolniczych są
konieczne, aby mogły zachować status obszarów trawiastych.
2. Uznaje się, że biokomponenty pochodzące z obszarów określonych w ust. 1
pkt 2 spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności, pod
warunkiem, że zainteresowany podmiot przedstawi dowody, że produkcja biomasy
wykorzystanej do ich wytworzenia nie narusza celów ochrony przyrody.

Art. 28bb. 1. Biokomponenty spełniają kryterium ochrony terenów zasobnych
w duże ilości pierwiastka węgla, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania
nie pochodzi z takich terenów.
2. Do terenów zasobnych w duże ilości pierwiastka węgla zalicza się tereny,
które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. posiadały jeden z poniższych statusów, ale
już go nie posiadają:
1) terenów podmokłych, które są pokryte lub nasączone wodą stale lub przez
znaczną część roku;
2) obszarów stale zalesianych, czyli obszarów obejmujących więcej niż 1 ha
z drzewami o wysokości powyżej 5 metrów i pokryciem powierzchni przez
korony drzew powyżej 30%, lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości
w miejscu ich naturalnego występowania;
3) obszarów obejmujących więcej niż 1 ha z drzewami o wysokości powyżej 5
metrów i z pokryciem powierzchni przez korony drzew pomiędzy 10% a 30%
lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości w miejscu ich naturalnego
występowania, z wyjątkiem sytuacji, gdy przedstawiono dowody, że obszar ten
przed i po przekształceniu magazynuje taką ilość pierwiastka węgla, że stosując
metodykę określoną w pkt II.3. załącznika nr 2 do ustawy, zostałoby spełnione
kryterium określone w art. 28b.
3. Przepisów ust. 2 nie stosuje się, jeżeli w czasie pozyskiwania biomasy teren
posiadał ten sam status co w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r.

Art. 28bc. Biokomponenty spełniają kryterium ochrony torfowisk, jeżeli
biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. były torfowiskami, chyba że przy uprawie i zbiorach biomasy nie stosowano melioracji uprzednio niemeliorowanych gleb.

Art. 28bd. Biokomponenty spełniają kryterium zrównoważonej gospodarki
rolnej, jeżeli uprawa biomasy wykorzystywanej do ich wytwarzania, w ramach
działalności rolniczej, prowadzona była zgodnie z:
1) wymogami w obszarze:
a) „Środowisko, zmiana klimatu, utrzymanie gruntów w dobrej kulturze
rolnej” – wymogi podstawowe w zakresie zarządzania SMR 1, SMR 2
i SMR 3,
b) „Zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin” – wymóg
podstawowy w zakresie zarządzania SMR 10
– określonymi w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania
wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego
rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98,
(WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L
347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem
nr 1306/2013”, oraz
2) minimalnymi normami w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną
środowiska, określonymi na podstawie art. 94 rozporządzenia nr 1306/2013.

Art. 28be. 1. Potwierdzenie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju,
o których mowa w art. 28b–28bc, odbywa się przez system bilansu masy.
2. Podmioty certyfikowane są obowiązane wdrożyć system bilansu masy, który:
1) umożliwia mieszanie partii biomasy albo biokomponentów o różnym stopniu
zrównoważenia;
2) w przypadku, o którym mowa w pkt 1, pozwala określić stopień zrównoważenia
oraz wielkość poszczególnych partii biomasy albo biokomponentów;
3) zapewnia, że suma wszystkich partii biomasy albo biokomponentów
wyprowadzonych z mieszanki posiada ten sam stopień zrównoważenia i jest
równa sumie wszystkich partii biomasy albo biokomponentów wprowadzonych
do tej mieszanki.

Art. 28bf. 1. Sposób weryfikacji spełnienia kryteriów zrównoważonego
rozwoju, o których mowa w art. 28ba–28bc, zgodnie z systemem bilansu masy,
o którym mowa w art. 28be, określa uznany system certyfikacji.
2. Wykazanie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych
w art. 28b–28bc, przez podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy odbywa się
w szczególności zgodnie z art. 28i i art. 30b ust. 1a.
3. Weryfikacja spełnienia wymogów i minimalnych norm, o których mowa
w art. 28bd, jest prowadzona przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa w ramach przyznawania płatności bezpośrednich na podstawie przepisów
o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Art. 28c. 1. Dokumentami potwierdzającymi spełnienie przez biomasę lub
biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju i umożliwiającymi zaliczenie
tych biokomponentów na poczet realizacji obowiązków, o których mowa
w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, wystawianymi na poszczególnych etapach
wytwarzania biokomponentów, są:
1) dokument wystawiony przez producenta rolnego przewidziany przez uznany
system certyfikacji;
2) poświadczenie;
3) świadectwo.
2. Za dokumenty, o których mowa w ust. 1, uznaje się również dokumenty
wystawione:
1) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej,
w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w kraju
trzecim, pod warunkiem że zostały wystawione w ramach uznanego systemu
certyfikacji;
2) w kraju trzecim, pod warunkiem że Unia Europejska zawarła z tym krajem
umowę, na mocy której uznaje się, że biomasa wytworzona w tym kraju spełnia
kryteria zrównoważonego rozwoju.

Art. 28d. Dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji lub przez
umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, wystawiony przez producenta rolnego,
zawiera dane określone w tym systemie lub umowie.

Art. 28e. 1. Podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie:
wytwarzania biokomponentów, przetwarzania biomasy, zakupu, importu lub nabycia
wewnątrzwspólnotowego biomasy lub biokomponentów, które mają być zaliczone do
realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, są obowiązane do uzyskania
certyfikatu.
2. Podmiot certyfikowany, dokonując rozporządzenia przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się:
1) biomasy lub
2) biokomponentów lub, w przypadku wytwórców, przeznaczenia
biokomponentów do wytworzenia przez siebie paliw
– na potrzeby realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, jest obowiązany posiadać
ważny certyfikat oraz wystawić poświadczenie.
3. Poświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest wystawiane zgodnie
z wymaganiami uznanego systemu certyfikacji.

Art. 28ea. 1. Zabrania się podmiotowi realizującemu Narodowy Cel
Wskaźnikowy wystawiania poświadczeń dla biokomponentów zawartych w paliwach,
które zostały wykorzystane przez ten podmiot do realizacji obowiązku, o którym
mowa w art. 23 ust. 1.
2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotów realizujących
Narodowy Cel Wskaźnikowy, w przypadku poświadczeń wystawianych dla
biokomponentów wytworzonych w procesie współuwodornienia.

Art. 28f. Świadectwa są wystawiane na podstawie poświadczeń, a w przypadku
biokomponentów, które zostały wytworzone poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej – na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 28c ust. 2.

Art. 28g. Wskazana w świadectwie ilość biokomponentów zawartych
w paliwach rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na potrzeby własne, które mają być zaliczone
do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, nie może być większa niż ilość
biokomponentów wskazana w poświadczeniach lub w dokumentach, o których mowa
w art. 28c ust. 2, posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo.

Art. 28h. 1. Świadectwo zawiera:
1) oznaczenie firmy podmiotu wystawiającego świadectwo, jego siedziby i adresu;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu wystawiającego świadectwo;
3) indywidualny numer świadectwa;
4) wskazanie uznanego systemu certyfikacji lub innego dokumentu, o którym
mowa w art. 28c ust. 2, potwierdzającego spełnienie kryteriów zrównoważonego
rozwoju, dotyczącego biokomponentów będących przedmiotem świadectwa;
5) informacje o ilości i rodzaju biokomponentów wskazanych w świadectwie,
w tym zaliczanych podwójnie do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego;
6) oświadczenie o spełnieniu kryteriów zrównoważonego rozwoju przez
biokomponenty wskazane w świadectwie;
7) datę uruchomienia instalacji, z której pochodzi partia biokomponentów
wskazana w świadectwie;
8) wartość opałową biokomponentów wyrażoną w MJ/kg;
9) informację dotyczącą poziomu emisji gazów cieplarnianych partii
biokomponentów wskazanych w świadectwie;
10) wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;
11) wykaz poświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 28c ust. 2,
wykorzystanych na potrzeby wystawienia świadectwa.
2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór
świadectwa oraz może określić dodatkowe dane, które powinno zawierać świadectwo,
mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczenia obowiązku,
o którym mowa w art. 23 ust. 1.

Art. 28i. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do weryfikacji
danych zawartych w świadectwie.
2. Weryfikacja, o której mowa w ust. 1, polega na ustaleniu, czy ilość
biokomponentów wskazana w świadectwie odpowiada ilości biokomponentów
wskazanej w poświadczeniach lub dokumentach, o których mowa w art. 28c ust. 2,
posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo, oraz czy te poświadczenia lub
dokumenty są wiarygodne.

Art. 28j. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może żądać przedstawienia
dokumentów i informacji dotyczących realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji
prawnie chronionych.

Art. 28k. 1. Działalność gospodarcza w zakresie udzielania zgody na
korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jest działalnością regulowaną w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i
wymaga wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji.
2. Czasowe świadczenie usług w zakresie udzielania zgody na korzystanie z
uznanego systemu certyfikacji przez przedsiębiorców z państw członkowskich w
rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania wpisu do rejestru
administratorów systemów certyfikacji. Przepisy niniejszego rozdziału oraz
rozdziałów 1, 4a i 57 stosuje się.
3. Rejestr administratorów systemów certyfikacji prowadzi organ rejestrowy.

Art. 28l. 1. Administrator systemu certyfikacji jest obowiązany spełniać
następujące warunki:
1) posiadać tytuł prawny do dysponowania uznanym systemem certyfikacji
spełniającym wymagania określone w dyrektywie 2009/28/WE;
2) posiadać tłumaczenie na język polski dokumentów uznanego systemu
certyfikacji – w przypadku uznanego systemu certyfikacji sporządzonego
w języku obcym;
3) prowadzić dokumentację dotyczącą zgód udzielonych jednostkom
certyfikującym na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji.
2. Działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28k ust. 1, może wykonywać
osoba, która nie była karana za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko
mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi
i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku osoby
prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa
przyznaje zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie zarządu albo osoby
uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.
3. Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru administratorów systemów
certyfikacji na pisemny wniosek administratora systemu certyfikacji.
4. Wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji zawiera:
1) oznaczenie firmy administratora systemu certyfikacji, jego siedziby, adresu
i innych danych teleadresowych;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) administratora systemu certyfikacji;
3) nazwę uznanego systemu certyfikacji, którym dysponuje administrator systemu
certyfikacji, oraz wskazanie decyzji Komisji Europejskiej o uznaniu systemu
certyfikacji oraz okres jej ważności;
4) wskazanie tytułu prawnego do dysponowania uznanym systemem certyfikacji;
5) wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania –
w przypadku administratora systemu certyfikacji będącego odpowiednio osobą
prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna
ustawa przyznaje zdolność prawną;
6) oświadczenie, że w chwili składania wniosku o wpis do rejestru administratorów
systemów certyfikacji wnioskodawca nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat
lub składek na ubezpieczenie społeczne.
5. Administrator systemu certyfikacji do wniosku o wpis do rejestru
administratorów systemów certyfikacji dołącza:
1) oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru administratorów systemów
certyfikacji są kompletne i zgodne z prawdą;
2) znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej, o której
mowa w art. 28k ust. 1, określone w art. 28l ust. 1 i 2 ustawy z dnia
25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz
spełniam warunki, o których mowa w art. 28l ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 tej
ustawy.”;
2) oświadczenie o niekaralności osoby, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje
zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób
uprawnionych do reprezentowania;
3) kopię uznanego systemu certyfikacji wraz z jego tłumaczeniem na język polski.
6. Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, powinny również zawierać:
1) oznaczenie:
a) firmy administratora systemu certyfikacji, jego siedziby i adresu,
b) miejsca i daty złożenia oświadczenia;
2) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania administratora systemu
certyfikacji, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
7. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
8. W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów
certyfikacji nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie
dołączono oświadczeń lub dokumentu, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy
niezwłocznie wzywa administratora systemu certyfikacji do uzupełnienia wniosku
w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych
danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
9. Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze
administratorów systemów certyfikacji.
10. Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do
rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Art. 28m. 1. Wpisowi do rejestru administratorów systemów certyfikacji
podlegają dane, o których mowa w art. 28l ust. 4 pkt 14, z wyłączeniem innych
danych teleadresowych.
2. Rejestr administratorów systemów certyfikacji może być prowadzony
w systemie informatycznym.
3. Rejestr administratorów systemów certyfikacji jest jawny.
4. Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru administratorów
systemów certyfikacji zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem
faktycznym.

Art. 28ma. 1. Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu administratora
systemu certyfikacji do rejestru administratorów systemów certyfikacji w terminie 7
dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których
mowa w art. 28l ust. 5.
2. Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust.
1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, administrator systemu
certyfikacji może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał
administratora systemu certyfikacji do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż
przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia
wniosku o wpis.

Art. 28n. 1. Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru
administratorów systemów certyfikacji jest obowiązany informować organ rejestrowy
o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, w szczególności o zawieszeniu
wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych
danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.
2. Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru administratorów
systemów certyfikacji jest obowiązany przekazać organowi rejestrowemu kopię
uznanego systemu certyfikacji wraz z jego tłumaczeniem na język polski, w terminie
30 dni od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską wprowadzonych zmian, pod
rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Art. 28o. 1. Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez
administratora systemu certyfikacji działalności gospodarczej, o której mowa
w art. 28k ust. 1, w przypadku gdy administrator systemu certyfikacji:
1) nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności
gospodarczej, o których mowa w art. 28l ust. 1, w wyznaczonym przez organ
terminie;
2) złożył oświadczenia, o których mowa w art. 28l ust. 4 pkt 6 lub ust. 5 pkt 1 lub
2, niezgodne ze stanem faktycznym;
3) przestał spełniać warunek, o którym mowa w art. 28l ust. 2.
1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1b. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza
termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.
2. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy
z urzędu:
1) wykreśla administratora systemu certyfikacji wykonującego działalność
gospodarczą, o której mowa w art. 28k ust. 1, z rejestru administratorów
systemów certyfikacji;
2) informuje jednostki certyfikujące, które posiadały zgodę tego administratora na
korzystanie z uznanego systemu certyfikacji, o wykreśleniu administratora
z rejestru administratorów systemów certyfikacji.
2a. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy administrator
systemu certyfikacji wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na
podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym
zakresie działalności gospodarczej.
3. Administrator systemu certyfikacji, wobec którego wydano decyzję o zakazie
wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru
administratorów systemu certyfikacji nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia
wydania decyzji.

Art. 28oa. Organ rejestrowy wykreśla administratora systemu certyfikacji z
rejestru administratorów systemów certyfikacji na jego wniosek, a także po uzyskaniu
informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo
Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Art. 28p. 1. Administrator systemu certyfikacji, co najmniej raz w roku
kalendarzowym, przeprowadza kontrolę jednostek certyfikujących, które posiadają
zgodę na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji udzieloną przez tego
administratora. Kontrola jednostek certyfikujących jest przeprowadzana w celu
weryfikacji, czy certyfikacja przeprowadzana przez jednostki certyfikujące nie
narusza wymagań przewidzianych przez uznany system certyfikacji.
2. Administrator systemu certyfikacji informuje organ rejestrowy o cofnięciu
zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jednostce certyfikującej,
w terminie 14 dni od dnia jej cofnięcia.

Art. 28q. 1. Działalność gospodarcza w zakresie wydawania certyfikatów
podmiotom certyfikowanym jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru
jednostek certyfikujących.
2. Czasowe świadczenie usług w zakresie wydawania certyfikatów przez
przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6
marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób
zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania wpisu do rejestru jednostek certyfikujących. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 57 stosuje się.
3. Rejestr jednostek certyfikujących prowadzi organ rejestrowy.

Art. 28r. 1. Jednostka certyfikująca jest obowiązana spełniać następujące
warunki:
1) posiadać pisemną zgodę administratora systemu certyfikacji na korzystanie
z uznanego systemu certyfikacji;
2) prowadzić dokumentację dotyczącą wydanych certyfikatów;
3) zatrudniać osoby posiadające:
a) niezbędną wiedzę do przeprowadzania weryfikacji kryteriów
zrównoważonego rozwoju,
b) udokumentowane doświadczenie w zakresie obliczania emisji gazów
cieplarnianych paliw lub biopaliw ciekłych w cyklu ich życia lub
stosowania wymogów uznanego systemu certyfikacji.
2. Działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28q ust. 1, może wykonywać
osoba, która nie była karana za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko
mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi
i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku osoby
prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa
przyznaje zdolność prawną – której odpowiednio członkowie zarządu albo osoby
uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.
3. Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru jednostek certyfikujących na
pisemny wniosek jednostki certyfikującej.
4. Wniosek o wpis do rejestru jednostek certyfikujących zawiera:
1) oznaczenie firmy jednostki certyfikującej, jej siedziby, adresu i innych danych
teleadresowych;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) jednostki certyfikującej;
3) nazwę uznanego systemu certyfikacji, na stosowanie którego jednostka
certyfikująca uzyskała zgodę administratora systemu certyfikacji;
4) oznaczenie administratora systemu certyfikacji, który udzielił zgody na
korzystanie z uznanego systemu certyfikacji;
5) wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania –
w przypadku jednostki certyfikującej będącej odpowiednio osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;
6) oświadczenie, że w chwili składania wniosku o wpis do rejestru jednostek
certyfikujących wnioskodawca nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat lub
składek na ubezpieczenie społeczne.
5. Jednostka certyfikująca do wniosku o wpis do rejestru jednostek
certyfikujących dołącza:
1) oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących
są kompletne i zgodne z prawdą;
2) znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej, o której
mowa w art. 28q ust. 1, określone w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o
których mowa w art. 28r ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2 tej ustawy.”;
2) oświadczenie o niekaralności osoby, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje
zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób
uprawnionych do reprezentowania;
3) kopię dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do korzystania
z uznanego systemu certyfikacji.
6. Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, powinny również zawierać:
1) oznaczenie:
a) firmy jednostki certyfikującej, jej siedziby i adresu,
b) miejsca i daty złożenia oświadczenia;
2) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania jednostki certyfikującej, ze
wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
7. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
8. W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru jednostek certyfikujących nie
zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń
lub dokumentu, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa
jednostkę certyfikującą do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia
wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie
wniosku bez rozpoznania.
9. Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze
jednostek certyfikujących.
10. Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do
rejestru jednostek certyfikujących.

Art. 28s. 1. Wpisowi do rejestru jednostek certyfikujących podlegają dane,
o których mowa w art. 28r ust. 4 pkt 14, z wyłączeniem innych danych
teleadresowych.
2. Rejestr jednostek certyfikujących może być prowadzony w systemie
informatycznym.
3. Rejestr jednostek certyfikujących jest jawny.
4. Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru jednostek certyfikujących
zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Art. 28sa. 1. Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu jednostki
certyfikującej do rejestru jednostek certyfikujących w terminie 7 dni od dnia wpływu
do tego organu wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których mowa w art. 28r ust. 5.
2. Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust.
1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, jednostka certyfikująca
może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał jednostkę
certyfikującą do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od
dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Art. 28t. Jednostka certyfikująca wpisana do rejestru jednostek certyfikujących
jest obowiązana informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych
w rejestrze, w szczególności o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej,
w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru
jednostek certyfikujących.

Art. 28u. 1. Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez
jednostkę certyfikującą działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1,
w przypadku gdy jednostka certyfikująca:
1) nie usunęła naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności
gospodarczej, o których mowa w art. 28r ust. 1, w wyznaczonym przez organ
terminie;
2) złożyła oświadczenia, o których mowa w art. 28r ust. 4 pkt 6 lub ust. 5 pkt 1 lub
2, niezgodne ze stanem faktycznym;
3) przestała spełniać warunek, o którym mowa w art. 28r ust. 2.
1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1b. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza
termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.
2. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy
z urzędu wykreśla jednostkę certyfikującą wykonującą działalność gospodarczą,
o której mowa w art. 28q ust. 1, z rejestru jednostek certyfikujących.
2a. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy jednostka
certyfikująca wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie
wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie
działalności gospodarczej.
3. Jednostka certyfikująca, wobec której wydano decyzję o zakazie wykonywania
działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru jednostek
certyfikujących nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.
3a. Organ rejestrowy wykreśla jednostkę certyfikującą z rejestru jednostek
certyfikujących na jej wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji
i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o
wykreśleniu przedsiębiorcy.
4. W przypadku wykreślenia administratora systemu certyfikacji z rejestru
administratorów systemów certyfikacji:
1) certyfikaty wydane przez jednostki certyfikujące posługujące się uznanym
systemem certyfikacji prowadzonym przez wykreślonego administratora
systemu certyfikacji zachowują ważność do upływu okresu, na jaki zostały
wydane, jednak nie dłużej niż do końca roku kalendarzowego następującego po
roku, w którym została przeprowadzona ostatnia kontrola, o której mowa
w art. 28p;
2) jednostki certyfikujące:
a) wydające certyfikaty na podstawie zgody administratora systemu
certyfikacji, który został wykreślony z rejestru administratorów systemów
certyfikacji, z dniem jego wykreślenia z tego rejestru nie mogą w ramach
tego systemu przeprowadzać kontroli podmiotów certyfikowanych oraz
wydawać certyfikatów,
b) w terminie 3 miesięcy od dnia wykreślenia administratora systemu
certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji mogą uzyskać
zgodę innego administratora systemu certyfikacji na korzystanie z uznanego
systemu certyfikacji; po bezskutecznym upływie tego terminu jednostki
certyfikujące podlegają wykreśleniu z rejestru jednostek certyfikujących,
o którym mowa w art. 28q ust. 1.
5. W przypadku wykreślenia jednostki certyfikującej z rejestru jednostek
certyfikujących, certyfikaty wydane przez te jednostki zachowują ważność do upływu
okresu, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do ostatniego dnia, w którym
powinna być przeprowadzona kontrola, o której mowa w art. 28v.

Art. 28v. Jednostka certyfikująca przeprowadza kontrolę podmiotu
certyfikowanego, któremu wydała certyfikat, na zasadach i w trybie przewidzianych
przez uznany system certyfikacji.

Art. 28w. Jednostka certyfikująca, na wniosek organu rejestrowego i w zakresie
przez niego wskazanym, jest obowiązana do przeprowadzenia kontroli wskazanego
przez ten organ podmiotu certyfikowanego, któremu ta jednostka wydała certyfikat,
w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku. Jednostka certyfikująca pisemnie
informuje organ rejestrowy o wynikach kontroli, w terminie 14 dni od jej zakończenia.

Art. 28x. Jednostka certyfikująca wydaje certyfikat na pisemny wniosek
wytwórcy, przetwórcy, pośrednika, podmiotu sprowadzającego lub podmiotu
realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy.

Art. 28y. (uchylony).
Art. 29. 1. Organ rejestrowy jest uprawniony do kontroli:
1) wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 4 ust. 1;
1a) wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12a ust. 1;
2) wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;
3) przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 21 ust. 1;
4) wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k ust. 1;
5) wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1.
2. Czynności kontrolne wykonują pracownicy organu rejestrowego na podstawie
pisemnego upoważnienia oraz po okazaniu legitymacji służbowej.
3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej osoby
przeprowadzającej kontrolę;
2) oznaczenie kontrolowanego;
3) określenie zakresu kontroli;
4) określenie czasu trwania kontroli;
5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;
6) oznaczenie organu kontroli;
7) określenie miejsca kontroli;
8) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;
9) podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego
stanowiska lub funkcji;
10) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego;
11) termin ważności upoważnienia.
4. Osoby upoważnione do przeprowadzania kontroli są uprawnione do:
1) wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest
wykonywana działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1, art. 12a ust. 1, art. 28k
ust. 1 oraz art. 28q ust. 1, a także wytwarzanie przez rolników biopaliw ciekłych
na własny użytek;
2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych
nośników informacji oraz udostępniania danych mających związek
z przedmiotem kontroli.
5. Czynności kontrolne przeprowadza się w obecności:
1) przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, w przypadku kontroli
działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1, art. 12a ust. 1, art. 28k ust. 1 oraz
art. 28q ust. 1;
2) rolnika lub osoby przez niego upoważnionej, w przypadku kontroli wytwarzania
przez tego rolnika biopaliw ciekłych.
6. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który powinien zawierać
także wnioski i zalecenia oraz informację o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego
treści. Termin do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia
doręczenia protokołu.
7. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego
przeprowadzający kontrolę zamieszcza stosowną adnotację w tym protokole.
8. Organ rejestrowy może upoważnić do przeprowadzania kontroli inny organ
administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności; przepisy
ust. 27 stosuje się odpowiednio.
9. Organ rejestrowy może przekazywać ministrowi właściwemu do spraw
finansów publicznych informacje na temat dostaw biomasy wykorzystanej do
wytwarzania estrów, dla której zastosowana została stawka podatku od towarów
i usług wyższa niż 5%, oraz dane podmiotów, od których wytwórca zakupił tę
biomasę.
10. Dane podmiotów, o których mowa w ust. 9, zawierają oznaczenie firmy
dostawcy, adresu jego siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP).
Art. 30. 1. Wytwórcy, którzy w danym kwartale wytworzyli biokomponenty,
a następnie rozporządzili nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub
przeznaczyli je do wytworzenia paliw, są obowiązani do przekazywania, w terminie
do 45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań kwartalnych sporządzonych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:
1) ilości i rodzajów:
a) wytworzonych biokomponentów, ze wskazaniem:
– biokomponentów wytworzonych z biomasy pozyskanej na podstawie
umów kontraktacji i dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2,
oraz z produkcji własnej, z podziałem na spełniające i niespełniające
kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców
rolniczych,
– biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji
Narodowego Celu Wskaźnikowego,
– pozostałych surowców, które zostały wykorzystane do wytworzenia
biokomponentów,
b) surowców rolniczych lub biomasy wykorzystanej do wytworzenia
biokomponentów, ze wskazaniem:
– surowców rolniczych pozyskanych na podstawie umów kontraktacji,
o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1,
– biomasy pozyskanej na podstawie umów dostawy, o których mowa
w art. 11 ust. 1 pkt 2,
– surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców lub
biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich
procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne
niż paliwowe,
– biomasy spełniającej i niespełniającej kryteriów zrównoważonego
rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych,
– biomasy uprawniającej do podwójnego zaliczenia do realizacji
Narodowego Celu Wskaźnikowego, ze wskazaniem rodzajów
surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,
– pośredników lub przetwórców dostarczających poszczególne rodzaje
biomasy, a w przypadku zakupu surowców rolniczych, łącznej ilości
poszczególnych rodzajów tych surowców dostarczanych przez
producentów rolnych,
– kraju pochodzenia – w przypadku surowców rolniczych, a także
surowców rolniczych wykorzystanych do wytworzenia biomasy,
spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju,
– kraju wytworzenia – w przypadku odpadów lub pozostałości,
c) biokomponentów rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych
biokomponentów, lub przeznaczonych do wytworzenia przez siebie paliw,
w podziale na biokomponenty wytworzone z biomasy spełniającej
i niespełniającej kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy
surowców rolniczych, ze wskazaniem:
– nabywców tych biokomponentów,
– poziomu emisji gazów cieplarnianych wyrażonego w gCO2eq/MJ dla
biokomponentów,
– nazwy uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego zostały
wystawione dowody potwierdzające spełnienie przez biokomponenty
kryteriów zrównoważonego rozwoju, a w przypadku gdy dokument
został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia Europejska zawarła
umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, daty zawarcia tej umowy,
– nazwy jednostki certyfikującej, która wystawiła wytwórcy certyfikat,
oraz numeru tego certyfikatu,
– ilości i rodzajów biokomponentów, które mogą być podwójnie
zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego.
2) (uchylony)
1a. (uchylony)
1b. Podmioty sprowadzające, które w danym kwartale dokonały samodzielnie
lub za pośrednictwem innego podmiotu importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego
biokomponentów, a następnie rozporządzenia tymi biokomponentami przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych biokomponentów, są obowiązane do przekazywania, w terminie
do 45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka
Wsparcia Rolnictwa sprawozdań kwartalnych sporządzonych na podstawie faktur
VAT lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:
1) ilości i rodzajów importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo
biokomponentów ze wskazaniem:
a) biokomponentów spełniających i niespełniających kryteriów
zrównoważonego rozwoju,
b) biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji
Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem rodzajów
surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,
c) biokomponentów wytworzonych z roślin wysokoskrobiowych, roślin
cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów energetycznych na
użytkach rolnych jako uprawy główne,
d) poziomu emisji gazów cieplarnianych wyrażonego w gCO2eq/MJ dla
biokomponentów spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju;
2) dostawców poszczególnych rodzajów biokomponentów, ze wskazaniem:
a) ich nazwy, adresu oraz kraju wykonywania działalności, a w przypadku gdy
dostawcą nie jest podmiot, który wytworzył biokomponent, również nazwy,
adresu oraz kraju pochodzenia podmiotu, który wytworzył dany
biokomponent,
b) nazwy uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego dostawca wystawił
dokument potwierdzający spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju
dla biokomponentu, wraz z numerem tego dokumentu, a w przypadku gdy
dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia Europejska
zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, daty zawarcia tej
umowy;
3) ilości i rodzajów biokomponentów rozporządzonych przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem
się tych biokomponentów, w podziale na biokomponenty spełniające i
niespełniające kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy
surowców rolniczych, ze wskazaniem:
a) nabywców tych biokomponentów,
b) poziomu emisji gazów cieplarnianych wyrażonego w gCO2eq/MJ dla
biokomponentów,
c) biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji
Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem surowców,
z których zostały wytworzone,
d) nazwy uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego zostały
wystawione przez podmiot sprowadzający dowody potwierdzające spełnienie przez biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju, a w przypadku gdy dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym
Unia Europejska zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, daty
zawarcia tej umowy,
e) nazwy jednostki certyfikującej, która wystawiła podmiotowi
sprowadzającemu certyfikat, wraz z numerem tego certyfikatu;
4) kraju pochodzenia surowców rolniczych i surowców rolniczych zużytych do
wytworzenia biomasy, spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju,
wykorzystanych do produkcji importowanych lub nabytych
wewnątrzwspólnotowo biokomponentów;
5) kraju wytworzenia odpadów lub pozostałości, wykorzystanych do produkcji
importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów.
1c. (uchylony)
2. (uchylony)
2a. (uchylony)
2b. Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy, które w danym kwartale
dokonały samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu importu lub nabycia
wewnątrzwspólnotowego biokomponentów, w tym biokomponentów zawartych
w paliwach, lub dokonały rozporządzenia tymi biokomponentami lub zużyły je na
potrzeby własne, są obowiązane do przekazywania, w terminie do 45 dni po
zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa sprawozdań kwartalnych, sporządzonych na podstawie faktur VAT lub
innych dokumentów zawierających informacje dotyczące:
1) ilości i rodzajów importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo
biokomponentów, w tym biokomponentów zawartych w paliwach, ze
wskazaniem:
a) biokomponentów spełniających i niespełniających kryteriów
zrównoważonego rozwoju,
b) biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji
Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem rodzajów
surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,
c) biokomponentów wytworzonych z roślin wysokoskrobiowych, roślin
cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów energetycznych na
użytkach rolnych jako uprawy główne,
d) poziomu emisji gazów cieplarnianych, wyrażonego w gCO2eq/MJ, dla
biokomponentów spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju;
2) podmiotów, od których nabyto poszczególne rodzaje biokomponentów,
o których mowa w pkt 1, z wyłączeniem biokomponentów zawartych
w paliwach, ze wskazaniem nazwy tych podmiotów, ich adresu oraz kraju
wykonywania działalności;
3) ilości i rodzajów importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo
biokomponentów, o których mowa w pkt 1, które w danym kwartale zostały
rozporządzone przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej
skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub zużyte na
potrzeby własne.
2c. (uchylony)
2d. (uchylony)
2e. Wytwórcy, podmioty sprowadzające oraz podmioty realizujące Narodowy
Cel Wskaźnikowy, które w danym kwartale nie dokonały czynności, o których mowa
odpowiednio w ust. 1, 1b albo 2b, są obowiązane do przekazywania, w terminie do
45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka
Wsparcia Rolnictwa oświadczeń o niewykonywaniu tych czynności.
2f. W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, 1b i 2b, oraz w oświadczeniu,
o którym mowa w ust. 2e, umieszcza się klauzulę następującej treści: „Jestem
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula
ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie do 45 dni po
zakończeniu kwartału przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki,
sporządzone według kodów CN, na podstawie danych z systemów Krajowej
Administracji Skarbowej prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów,
sprawozdanie kwartalne zawierające informacje o ilościach i rodzajach paliw ciekłych
i biopaliw ciekłych importowanych oraz sprowadzonych w ramach nabycia
wewnątrzwspólnotowego przez poszczególne podmioty wraz z danymi
identyfikacyjnymi tych podmiotów obejmującymi: oznaczenie firmy podmiotu, adres
jego siedziby lub imię i nazwisko i adres zamieszkania, numer PESEL lub numer
identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu.
4. (uchylony)
4a. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, na podstawie
sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 1 i 1b oraz ust. 2b, sporządza
zbiorczy raport kwartalny dotyczący wytworzonych oraz importowanych lub
nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów i przekazuje go ministrom
właściwym do spraw: finansów publicznych, energii, klimatu, rynków rolnych oraz
środowiska, w terminie do 75 dni po zakończeniu kwartału.
4b. Zbiorczy raport kwartalny, o którym mowa w ust. 4a, zawiera informacje
określone w:
1) ust. 1, z wyłączeniem pkt 1 lit. b tiret szóste i lit. c tiret pierwsze i czwarte;
2) ust. 1b, z wyłączeniem pkt 2 i pkt 3 lit. a i e;
3) ust. 2b, z wyłączeniem pkt 2.
5. (uchylony)

Art. 30a. 1. Podmioty, które rozporządziły biokomponentami przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się
biokomponentów, są obowiązane do przekazania nabywcy tych biokomponentów
informacji pisemnych wskazujących rodzaje i ilości surowców rolniczych i biomasy,
z których zostały wytworzone te biokomponenty, w podziale na biokomponenty
wytworzone z:
1) surowców rolniczych pozyskiwanych z gospodarstwa rolnego położonego na
obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej,
w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem
rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą, przetwórcą lub
pośrednikiem lub
2) biomasy pozyskanej na podstawie umowy dostawy zawartej między wytwórcą
a pośrednikiem lub przetwórcą, lub
3) surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców lub biomasy
otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach
przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe;
4) surowców rolniczych lub biomasy pozyskanych w inny sposób niż określony
w pkt 13.
2. Wytwórcy są obowiązani do przekazania Dyrektorowi Generalnemu
Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informacji pisemnych, o których mowa
w ust. 1, w odniesieniu do biokomponentów wytworzonych przez tych wytwórców,
a następnie rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów.
3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane nie później niż do
końca miesiąca następującego po kwartale, w którym nastąpiło rozporządzenie przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych biokomponentów.
4. Wzór informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, opracowuje i udostępnia
Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Art. 30b. 1. Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane
do przekazywania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie do 60 dni po
zakończeniu roku kalendarzowego, sprawozdań rocznych sporządzonych na
podstawie faktur VAT lub informacji, o których mowa w art. 30a ust. 1, lub innych
dokumentów, zawierających informacje dotyczące:
1) ilości paliw ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności
prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw lub paliw
ciekłych zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem zawartości
biokomponentów w tych paliwach;
2) ilości biopaliw ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych
biopaliw lub biopaliw ciekłych zużytych przez nie na potrzeby własne, z
określeniem zawartości biokomponentów w tych biopaliwach;
3) ilości paliw, z wyłączeniem paliw, o których mowa w pkt 1, 2 i 4:
a) rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw,
b) zużytych przez nie na potrzeby własne
– z podziałem na rodzaje paliw oraz określeniem zawartości biokomponentów
w tych paliwach;
4) ilości i rodzajów innych paliw odnawialnych rozporządzonych przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem
się tych paliw zużytych przez nie na potrzeby własne;
5) ilości i rodzajów biokomponentów wykorzystanych w poszczególnych
rodzajach paliw, o których mowa w pkt 13, ze wskazaniem pochodzenia tych
biokomponentów według podziału określonego w art. 30a ust. 1;
6) ilości biokomponentów wykorzystanych w paliwach, o których mowa w pkt 1
3, wytworzonych z surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy.
1a. W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, podmioty realizujące
Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane wyszczególnić biokomponenty
spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju, podając w odniesieniu do nich
dodatkowo:
1) ilości i rodzaje biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do
realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem rodzajów
surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy;
1a) ilości i rodzaje biokomponentów wytworzonych z roślin wysokoskrobiowych,
roślin cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów energetycznych
na użytkach rolnych jako uprawy główne;
2) poziom emisji gazów cieplarnianych dla każdego rodzaju biokomponentu
wyrażony w gCO2eq/MJ;
3) nazwę uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego dostawca wystawił
dokument potwierdzający spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju dla
danego rodzaju biokomponentu, wraz z numerem tego dokumentu, a w
przypadku gdy dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia
Europejska zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, datę zawarcia
tej umowy;
4) kraj pochodzenia surowców rolniczych lub biomasy wykorzystanej do
wytworzenia biokomponentów zawartych w paliwach ciekłych lub biopaliwach
ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw
ciekłych lub zużytych przez nie na potrzeby własne.
1b. Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy wraz ze sprawozdaniami,
o których mowa w ust. 1, przekazują Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki:
1) świadectwa potwierdzające spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju
przez biokomponenty, które zostały zaliczone do realizacji obowiązku, o którym
mowa w art. 23 ust. 1;
2) kopie dowodów wpłaty z tytułu opłaty zastępczej, o której mowa w art. 23 ust.
1a.
2. Wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, opracowuje i udostępnia Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki.
3. Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane do
przekazywania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie do 30 dni po
zakończeniu kwartału, sprawozdań kwartalnych sporządzonych zgodnie z wzorem
określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, zawierających informacje
dotyczące:
1) ilości i rodzajów paliw ciekłych rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw
ciekłych lub zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem zawartości
biokomponentów w tych paliwach w podziale na:
a) paliwa ciekłe wykorzystane do realizacji obowiązku, o którym mowa
w art. 23b,
b) pozostałe paliwa ciekłe;
2) ilości i rodzajów biopaliw ciekłych rozporządzanych przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem
się biopaliw ciekłych lub zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem
zawartości biokomponentów w tych biopaliwach;
3) ilości i rodzajów innych paliw odnawialnych rozporządzanych przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej lub zużytych przez nie na
potrzeby własne;
4) wartości energetycznej paliw ciekłych oraz biokomponentów, o których mowa
w pkt 1 lit. a, wyrażonej w MJ, wraz z określeniem udziału tych
biokomponentów w paliwach ciekłych, wyrażonego w procentach.
4. W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3, umieszcza się klauzulę
następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń.
5. Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy sporządza sprawozdanie
kwartalne, o którym mowa w ust. 3, na podstawie dokumentów potwierdzających
informacje w nim zawarte, w szczególności:
1) dokumentów potwierdzających parametry jakościowe paliw ciekłych, biopaliw
ciekłych lub innych paliw odnawialnych, o których mowa w ust. 3 pkt 13, wraz
z potwierdzeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach ciekłych lub
biopaliwach ciekłych;
2) poświadczeń dla biokomponentów zawartych w paliwach ciekłych lub
biopaliwach ciekłych, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2;
3) faktur VAT.
6. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór
sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie zakres
danych określonych w ust. 3 oraz konieczność ujednolicenia formy przekazywania
tych danych.
7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie sprawozdań rocznych,
o których mowa w ust. 1, oraz sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 3,
sporządza zbiorczy raport roczny dotyczący rynku paliw ciekłych, biopaliw ciekłych
i innych paliw odnawialnych i przekazuje go ministrom właściwym do spraw:
finansów publicznych, energii, klimatu, rynków rolnych i środowiska oraz
Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w terminie do
90 dni po zakończeniu roku kalendarzowego.
Art. 31. 1. Rolnicy, wytwarzający biopaliwa ciekłe na własny użytek, są
obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku
kalendarzowego, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa, sprawozdań rocznych zawierających informacje dotyczące ilości
i rodzajów:
1) surowców użytych do wytworzenia biopaliw ciekłych;
2) biopaliw ciekłych wytworzonych i zużytych na własny użytek.
2. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na podstawie
danych zawartych w rejestrze rolników oraz sprawozdań rocznych, o których mowa
w ust. 1, sporządza zbiorczy raport roczny zawierający:
1) wykaz rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek;
2) informacje o ilości i rodzajach:
a) surowców użytych przez rolników do wytworzenia biopaliw ciekłych na
własny użytek,
b) biopaliw ciekłych wytworzonych i zużytych przez rolników na własny
użytek.
3. Zbiorczy raport roczny, o którym mowa w ust. 2, Dyrektor Generalny
Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje ministrom właściwym do spraw:
finansów publicznych, energii, klimatu, rynków rolnych oraz środowiska, do dnia
15 marca następnego roku.

Art. 31a. 1. Administratorzy systemów certyfikacji są obowiązani do
przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego,
Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań
rocznych zawierających wykaz przeprowadzonych kontroli jednostek certyfikujących
w ramach uznanego systemu certyfikacji wraz z ich wynikami.
2. W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, umieszcza się klauzulę
następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń.

Art. 31b. 1. Jednostki certyfikujące, które w danym miesiącu wydały lub cofnęły
certyfikaty podmiotom certyfikowanym, są obowiązane do przekazania Dyrektorowi
Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań miesięcznych
zawierających informacje o wydanych lub cofniętych certyfikatach podmiotom
certyfikowanym do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym wydano lub
cofnięto certyfikaty.
2. Jednostki certyfikujące, które w danym miesiącu nie dokonały czynności,
o których mowa w ust. 1, są obowiązane do przekazania do końca miesiąca
następującego po miesiącu, w którym nie dokonano tych czynności, Dyrektorowi
Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oświadczenia
o niewykonywaniu tych czynności.
3. Jednostki certyfikujące są obowiązane do przekazywania, w terminie do
45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego
Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań rocznych zawierających:
1) listę podmiotów certyfikowanych, którym jednostka certyfikująca wydała
certyfikat, wraz z określeniem ich firmy oraz numeru identyfikacji podatkowej
(NIP);
2) wykaz przeprowadzonych przez jednostkę certyfikującą kontroli podmiotów
certyfikowanych w ramach uznanego systemu certyfikacji wraz z ich wynikami.
4. W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1 i 3, oraz w oświadczeniu,
o którym mowa w ust. 2, umieszcza się klauzulę następującej treści: „Jestem
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych oświadczeń.

Art. 31c. (uchylony).
Art. 33. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1) wytwarza biokomponenty, a następnie rozporządza nimi przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem
się tych biokomponentów lub przeznacza je do wytworzenia przez siebie paliw
bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 1;
1a) samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu importuje lub nabywa
wewnątrzwspólnotowo biokomponenty, a następnie rozporządza nimi przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym
wyzbyciem się tych biokomponentów bez wpisu do rejestru, o którym mowa
w art. 12a ust. 1;
1b) udziela zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji bez wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 28k ust. 1;
1c) wydaje certyfikaty bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 28q ust. 1;
1d) będąc przedsiębiorcą wykonującym działalność, o której mowa w art. 28k ust. 1,
nie przekazał w terminie organowi rejestrowemu informacji, o której mowa
w art. 28p ust. 2, lub podał w tej informacji nieprawdziwe dane;
1e) będąc przedsiębiorcą wykonującym działalność, o której mowa w art. 28q ust. 1,
nie przekazał w terminie organowi rejestrowemu sprawozdania miesięcznego,
o którym mowa w art. 31b ust. 1, lub oświadczenia, o którym mowa w art. 31b
ust. 2, lub podał w tym sprawozdaniu lub oświadczeniu nieprawdziwe dane;
2) będąc przedsiębiorcą wykonującym działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1,
art. 12a ust. 1, art. 28k ust. 1 lub art. 28q ust. 1, utrudnia czynności kontrolne,
o których mowa w art. 29;
2a) będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, odmawia
udzielenia informacji lub przedstawienia dokumentów, o których mowa
w art. 28j;
2b) wprowadza w błąd Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie
przedstawianych na jego żądanie informacji lub dokumentów, o których mowa
w art. 28j;
3) będąc wytwórcą wytwarza biokomponenty z biomasy pozyskiwanej w inny
sposób niż na podstawie umów kontraktacji lub dostawy, o których mowa
w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2, lub z produkcji własnej, których udział przekracza
w skali roku 25% całości biokomponentów wytworzonych przez tego wytwórcę;
3a) nie przekazał w terminie informacji pisemnej, o której mowa w art. 30a ust. 2,
lub podał w tej informacji pisemnej nieprawdziwe dane;
3b) będąc wytwórcą wytwarza estry z biomasy, o której mowa w art. 11a;
4) wprowadza do obrotu lub wykorzystuje do wytwarzania paliw biokomponenty
niespełniające wymagań jakościowych;
4a) nie wykonał w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 22a ust. 1;
5) będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, nie wykonuje
obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;
5a) (uchylony)
5b) będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, nie wykonuje
obowiązku, o którym mowa w art. 23b;
6) (uchylony)
6a) będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawił
poświadczenie dla biokomponentów, z wyłączeniem biokomponentów
wytworzonych w procesie współuwodornienia, zawartych w paliwach, które
zostały wykorzystane przez ten podmiot do realizacji obowiązku, o którym
mowa w art. 23 ust. 1;
7) (uchylony)
7a) (uchylony)
8) nie złożył w terminie Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1, 1b lub 2b,
lub oświadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 2e, lub podał w tym
sprawozdaniu lub oświadczeniu nieprawdziwe dane;
8a) nie złożył w terminie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania
rocznego, o którym mowa w art. 30b ust. 1, lub podał w tym sprawozdaniu
nieprawdziwe dane;
8aa) nie złożył w terminie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania
kwartalnego, o którym mowa w art. 30b ust. 3, lub podał w tym sprawozdaniu
nieprawdziwe dane;
8b) nie złożył w terminie Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 31a ust. 1 albo art. 31b
ust. 3, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;
8c) (uchylony)
8d) będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, nie przekazał
Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, wraz ze sprawozdaniami, o których
mowa w art. 30b ust. 1, oryginałów wystawionych świadectw potwierdzających
spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju przez biokomponenty, które
zostały zaliczone do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;
8e) będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, wystawił
świadectwo, w którym ilość biokomponentów zawartych w paliwach
rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na potrzeby własne na tym terytorium,
które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, jest
większa niż ilość wskazana w poświadczeniach lub w dokumentach, o których
mowa w art. 28c ust. 2, będących w posiadaniu tego podmiotu;
8f) będąc podmiotem sprowadzającym, wystawia dokument potwierdzający
spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, na podstawie dokumentów,
które nie spełniają wymogów określonych w art. 28c ust. 2;
9) będąc rolnikiem wytwarzającym biopaliwa ciekłe na własny użytek:
a) wytwarza biopaliwa ciekłe bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 13
ust. 1,
b) rozporządza biopaliwami ciekłymi poprzez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej,
c) wytworzył biopaliwa ciekłe w ilości przekraczającej w ciągu roku limit
określony w art. 21 ust. 2 lub 3,
d) utrudnia czynności kontrolne, o których mowa w art. 29,
e) nie złożył w terminie sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 31
ust. 1, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane.
2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 12b, 3a, 4a, 88b i 8d–8f kara
pieniężna, o której mowa w ust. 1, wynosi 5000 zł.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna wynosi 50%
wartości netto biokomponentów wytworzonych z biomasy pozyskiwanej w inny
sposób niż na podstawie umów kontraktacji lub dostawy, o których mowa
w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2, lub z produkcji własnej, których udział przekracza w skali
roku 25% całości biokomponentów wytworzonych przez tego wytwórcę.
3a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3b, kara pieniężna wynosi 1000
za każdą tonę estrów wytworzonych z biomasy, o której mowa w art. 11a.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4, kara pieniężna wynosi 50%
wartości netto biokomponentów wprowadzonych do obrotu lub wykorzystanych do
wytwarzania paliw w ciągu 30 dni poprzedzających kontrolę.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, wysokość kary oblicza się
według wzoru:
K = A × W × (N − R)/100%
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
K – wysokość kary, wyrażoną w złotych,
A – współczynnik równy 0,20, wyrażony w złotych/MJ,
W – wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych
rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub
faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub
biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
podmiot podlegający karze, a także zużytych przez niego na potrzeby
własne na tym terytorium, liczoną za rok, w którym podmiot ten nie
zrealizował obowiązku wynikającego z art. 23 ust. 1, wyrażoną w MJ;
wartość opałową poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych
określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 23 ust. 3,
N – wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji był
obowiązany podmiot podlegający karze, wyrażoną w procentach,
R – wysokość zrealizowanego udziału innych paliw odnawialnych lub
biokomponentów zawartych w paliwach, stosowanych we wszystkich
rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych
przez podmiot podlegający karze na potrzeby własne na tym terytorium
w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych
w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej
trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez niego
w ciągu roku kalendarzowego na potrzeby własne na tym terytorium
w roku, w którym podmiot podlegający karze nie zrealizował
obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyrażoną w procentach.
5a. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5, nie może
przekroczyć 15% przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel
Wskaźnikowy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna
związana jest z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość kary nie
może przekroczyć 15% przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel
Wskaźnikowy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego
w poprzednim roku podatkowym.
5b. (uchylony)
5c. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5b, kara pieniężna wynosi 0,10
za każdy MJ biokomponentów, które podmiot realizujący Narodowy Cel
Wskaźnikowy był obowiązany dodać do paliw ciekłych w celu zrealizowania
obowiązku, o którym mowa w art. 23b, a których udziału nie udokumentował.
5d. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a, kara pieniężna wynosi 0,10
za każdy MJ biokomponentów zawartych w paliwach, dla których podmiot realizujący
Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawił poświadczenie.
6. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 9 lit. a, d lub e kara pieniężna
wynosi 1000 zł.
7. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 9 lit. b, kara pieniężna wynosi:
1) 10 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez
rolnika jest mniejsza niż 200 litrów na dobę,
2) 20 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez
rolnika wynosi od 200 litrów na dobę do 400 litrów na dobę,
3) 30 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez
rolnika jest wyższa niż 400 litrów na dobę
– powiększone o iloczyn ilości rozporządzonych poprzez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej biopaliw ciekłych i stawki podatku akcyzowego dla
oleju napędowego.
8. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 9 lit. c, kara pieniężna wynosi:
1) 5000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez
rolnika jest mniejsza niż 200 litrów na dobę,
2) 10 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez
rolnika wynosi od 200 litrów na dobę do 400 litrów na dobę,
3) 15 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez
rolnika jest wyższa niż 400 litrów na dobę
– powiększone o iloczyn ilości biopaliw ciekłych wytworzonych ponad limit
określony w art. 21 ust. 2 lub 3 i stawki podatku akcyzowego dla oleju napędowego.
9. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji
administracyjnej:
1) w zakresie pkt 12, 33b, 8, 8b, 8f i 9 – Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka
Wsparcia Rolnictwa;
2) w zakresie pkt 4 – wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze
względu na miejsce przeprowadzenia kontroli;
3) w zakresie pkt 2a, 2b, 4a, 5, 5b, 6a, 8a, 8aa, 8d i 8e – Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki.
10. Organy, o których mowa w ust. 9 pkt 2 i 3, przekazują Dyrektorowi
Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informacje o karach
wymierzonych wytwórcom lub podmiotom sprowadzającym.
11. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
12. Do egzekucji kar pieniężnych stosuje się przepisy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
13. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od
dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.
Art. 35. (pominięty).

Art. 35a. 1. Udział biokomponentów wytworzonych z roślin
wysokoskrobiowych, roślin cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów
energetycznych na użytkach rolnych jako uprawy główne, zawartych w paliwach
stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie
jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się
tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący
Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne
na tym terytorium, liczony według wartości opałowej, nie może przekroczyć w 2020 r.
7,0% ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie
drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności
prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub
zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium.
2. Do biokomponentów, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się
biokomponentów wytworzonych z surowców określonych w załączniku nr 1 do
ustawy.
3. W 2020 r. udział biokomponentów wytworzonych z surowców określonych
w części A załącznika nr 1 do ustawy zawartych w paliwach stosowanych we
wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek
czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel
Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym
terytorium, liczony według wartości opałowej, nie może być mniejszy niż 0,1%
ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie
drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności
prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub
zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium.