1. Wytwarzając biokomponenty należy wykorzystywać:
1) surowce rolnicze pozyskiwane z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą, przetwórcą lub pośrednikiem lub
2) biomasę pozyskiwaną na podstawie umowy dostawy zawartej między wytwórcą a pośrednikiem lub przetwórcą, lub
3) surowce rolnicze pozyskane z produkcji własnej wytwórców lub biomasę otrzymywaną przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy. 2. Umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są zawierane na okres nie krótszy niż 1 rok. 3. Udział biokomponentów wytwarzanych z biomasy pozyskiwanej w sposób inny niż określony w ust. 1 nie może przekraczać w skali roku 25 % całości biokomponentów wytwarzanych przez tego wytwórcę. 4. Wymagania, o których mowa w ust. 1 i 3, nie mają zastosowania do surowców, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy.

Art. 11a. Zabrania się wytwórcom wykorzystywania biomasy pochodzącej z działów przemysłu powiązanych z rolnictwem, przy dostawie której została zastosowana stawka podatku od towarów i usług wyższa niż 5 %, do wytwarzania estrów lub biowęglowodorów ciekłych, chyba że zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług powinna do takiej biomasy rolniczej, innej niż oleje pochodzenia roślinnego, być stosowana stawka wyższa niż 5 %.