1. Zabrania się:
1) wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek, innych niż określone w art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. c i ust. 2;
2) rozporządzania poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliwami ciekłymi wytworzonymi na własny użytek przez rolników;
3) wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek w ilości przekraczającej w okresie roku kalendarzowego limit określony w ust. 2 i 3. 2. Dla estru, czystego oleju roślinnego oraz biowęglowodorów ciekłych stanowiących samoistne paliwo, roczny limit ustala się na 100 litrów na hektar powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika w dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy limit. 3. Dla biopaliw ciekłych: bioetanolu, biometanolu, biobutanolu oraz biowęglowodorów ciekłych, a także biopaliw, o których mowa w art. 2 ust. 2, roczny limit ustala się jako objętość odpowiadającą pod względem wartości energetycznej 100 litrom oleju napędowego, oznaczonego kodem CN 2710 19 44, na hektar powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika w dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy limit. Rozdział 3a Zasady zaliczania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii na poczet realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego

Art. 21a. 1. Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy może wykorzystać energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii dostarczaną do pojazdów drogowych lub kolejowych na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1. 2. Do obliczenia ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych uwzględnia się średni udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w całości zużytej energii elektrycznej brutto w okresie dwóch lat poprzedzających rok poprzedzający rok zużycia energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii uzyskaną z bezpośredniego podłączenia do instalacji wytwarzającej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii i dostarczaną do pojazdów drogowych w całości zalicza się jako odnawialną. 4. W przypadku gdy do wytworzenia energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3, wykorzystano biopłyny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliwa z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy, taką energię w całości zalicza się jako odnawialną, jeżeli te biopłyny lub te paliwa z biomasy spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 135a ust. 2 lub 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. 5. Minister właściwy do spraw klimatu ogłasza, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” średni udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w całości zużytej energii elektrycznej brutto, o którym mowa w ust. 2.

Art. 21b. Ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych oblicza się według wzoru: Ioze = (Ie ∙ Uoze) + Ib gdzie poszczególne symbole oznaczają: Ioze – ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych, wyrażoną w MJ, Ie – ilość energii elektrycznej dostarczonej z sieci elektroenergetycznej do pojazdów drogowych lub kolejowych, wyrażoną w MJ, Uoze – średni udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w całości zużytej energii elektrycznej brutto, o którym mowa w art. 21a ust. 2, określony w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 21a ust. 5, Ib – ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 21a ust. 3 i 4, dostarczonej do pojazdów drogowych, wyrażoną w MJ; w przypadku gdy dany rodzaj energii elektrycznej nie występuje, wpisuje się wartość „0”.

Art. 21c. 1. Operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy mogą wyrazić, w drodze umowy, zgodę na zaliczenie przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej przez nich do pojazdów drogowych lub kolejowych na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1. 2. Operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy w umowie, o której mowa w ust. 1, zobowiązują się, że ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta tą umową nie będzie przedmiotem innej umowy, której skutkiem byłoby zaliczenie tej samej energii elektrycznej na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy. 3. Spełnienie zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, odbywa się przez umorzenie gwarancji pochodzenia, o której mowa w art. 120 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w ilości odpowiadającej ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii pobranej z sieci elektroenergetycznej, obliczonej zgodnie ze wzorem, o którym mowa w art. 21b. 4. Operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy przekazują Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informację o wyrażeniu zgody, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia zawarcia umowy, o której mowa w tym przepisie. 5. W informacji, o której mowa w ust. 4, wskazuje się następujące dane:
1) w odniesieniu do operatora infrastruktury ładowania oraz przewoźnika kolejowego:
a) nazwę i adres siedziby,
b) numer identyfikacji podatkowej (NIP),
c) rodzaj oraz zakres wykonywanej działalności gospodarczej;
2) nazwę podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, o którym mowa w ust. 1;
3) ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta umową, o której mowa w ust. 1, obliczoną zgodnie ze wzorem, o którym mowa w art. 21b;
4) identyfikator i datę zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1. 6. Do informacji, o której mowa w ust. 4, operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy dołączają oświadczenia zawierające oznaczenie miejsca i daty złożenia oraz podpis osoby uprawnionej do ich reprezentowania o następującej treści:
1) w przypadku operatora infrastruktury ładowania: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że:
1) dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam obowiązki wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zapewnienia usługi ładowania określone w ustawie z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alter- natywnych;
3) ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta umową, której dotyczy informacja, nie jest przedmiotem innej umowy, której skutkiem byłoby zaliczenie tej samej energii na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy;
4) znane jest mi zobowiązanie, o którym mowa w art. 21c ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, i zobowiązuję się do jego spełnienia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;
2) w przypadku przewoźnika kolejowego: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że:
1) dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam obowiązki przewoźnika kolejowego określone w ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;
3) ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta umową, której dotyczy informacja, nie jest przedmiotem innej umowy, której skutkiem byłoby zaliczenie tej samej energii na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy;
4) znane jest mi zobowiązanie, o którym mowa w art. 21c ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, i zobowiązuję się do jego spełnienia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 7. Dokumenty potwierdzające ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz potwierdzenie umorzenia gwarancji pochodzenia potwierdzające spełnienie zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy przekazują podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy w terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, w którym dostarczono energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii do pojazdów drogowych lub kolejowych. 8. Informacja, o której mowa w ust. 4, może być sporządzona w postaci elektronicznej i przesłana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513).

Art. 21d. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzania kontroli operatora infrastruktury ładowania oraz przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1, w zakresie umów, informacji i oświadczeń, o których mowa w art. 21c. 2. Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki po doręczeniu operatorowi infrastruktury ładowania lub przewoźnikowi kolejowemu, o których mowa w art. 21c ust. 1, albo osobie przez nich upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. 3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika organu kontroli, uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;
2) oznaczenie podmiotu kontrolowanego;
3) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;
6) oznaczenie organu kontroli;
7) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;
8) podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach podmiotu kontrolowanego. 4. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się w siedzibie:
1) Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie dokumentów i wyjaśnień złożonych na piśmie na jego żądanie przez podmiot kontrolowany, lub
2) podmiotu kontrolowanego. 5. Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz dokumentów przedstawionych przez kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1. 6. Upoważnieni pracownicy, o których mowa w ust. 2, mają prawo żądania od kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1:
1) ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów dotyczących wyrażenia zgody, o której mowa w art. 21c ust. 1;
2) przedstawienia dokumentów umożliwiających sprawdzenie zgodności stanu faktycznego z wartością obliczoną zgodnie ze wzorem, o którym mowa w art. 21b. 7. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który w szczególności zawiera wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. 8. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1, kontrolujący dokonuje adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli. 9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wezwać kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1, do usunięcia uchybień określonych w protokole w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Rozdział 4 Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz zasady określania i realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego