§ 1. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości
wyroku.
§ 2. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości
rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych.
§ 3. Apelację co do środka karnego, środka kompensacyjnego albo przepadku
uważa się za zwróconą odpowiednio przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach
karnych albo o środkach kompensacyjnych albo o przepadku.
§ 4. W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły
stanowić przedmiotu zażalenia.
§ 5. Podstawą apelacji nie mogą być zarzuty określone w art. 438 pkt 3 i 4,
związane z treścią zawartego porozumienia, o którym mowa w art. 343, art. 343a
i art. 387.
§ 6. Podstawą apelacji nie mogą być wyłącznie zarzuty, których uwzględnienie
mogłoby nastąpić w trybie określonym w art. 105, art. 420 lub art. 626. Przepisy
art. 118 § 1 i 2 stosuje się.