§ 1. W kwestii umorzenia postępowania stosuje się odpowiednio
art. 322 oraz art. 323 § 1 i 2.
§ 2. W razie istnienia podstaw określonych w art. 45a Kodeksu karnego albo
art. 43 § 1 lub 2, art. 43a lub art. 47 § 4 Kodeksu karnego skarbowego sąd, umarzając
postępowanie lub rozpoznając wniosek prokuratora, o którym mowa w art. 323 § 3,
orzeka przepadek.
§ 2a. Na postanowienie w przedmiocie przepadku przysługuje zażalenie stronom
i osobie, od której przedmioty te odebrano lub która zgłosiła do nich roszczenie.
§ 3. Osoba roszcząca sobie prawo do korzyści lub przedmiotów, których
przepadek orzeczono na podstawie art. 44–45a Kodeksu karnego lub art. 43 § 1 i 2,
art. 43a oraz art. 47 § 4 Kodeksu karnego skarbowego, może dochodzić swych
roszczeń tylko w postępowaniu cywilnym.