1. Osoby prawne wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 3 mogą udzielać
poręczenia lub gwarancji do wysokości nie wyższej niż 60% wartości kapitałów
(funduszy) własnych, określonych według stanu na koniec roku obrotowego
poprzedzającego udzielenie poręczenia lub gwarancji, z zastrzeżeniem że kwota
poręczenia lub gwarancji udzielanych za zobowiązania określonego podmiotu nie
może przekroczyć 20% wartości tych kapitałów (funduszy).
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyrazić zgodę na
udzielanie poręczeń lub gwarancji do wysokości wyższej niż określona w ust. 1 lub
ustalić w inny sposób niż określony w ust. 1 dopuszczalną łączną wysokość
udzielanych poręczeń i gwarancji oraz dopuszczalną wysokość poręczenia lub
gwarancji za zobowiązania określonego podmiotu.