Art. 22

1. Świadczenia, o których mowa w art. 19–21, są finansowane ze środków utworzonej na ten cel rezerwy Funduszu Pracy, będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy. 1a. Środki Funduszu Pracy na finansowanie świadczeń, o których mowa w art. 19–21, są przyznawane samorządom powiatów przez ministra właściwego do spraw pracy na wniosek właściwego miejscowo starosty. 1b. Środki Funduszu Pracy przyznane na finansowanie świadczeń, o których mowa w art. 19–21, w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego, podlegają rozliczeniu i zwrotowi na rachunek bankowy dysponenta Funduszu Pracy w terminie miesiąca od dnia zakończenia okresu finansowania tych świadczeń, nie później niż do dnia 31 stycznia następnego roku. 1c. Środki zwrócone przez podmioty korzystające ze świadczeń, o których mowa w art. 19–21, na rachunek bankowy samorządu powiatu, rozliczone przez powiatowy urząd pracy w danym miesiącu, podlegają zwrotowi na rachunek bankowy dysponenta Funduszu Pracy w terminie do 10. dnia następnego miesiąca. 2. Rezerwa, o której mowa w ust. 1, jest tworzona w ramach posiadanych środków finansowych Funduszu Pracy, obejmujących bieżące przychody, w tym dotacje z budżetu państwa i pozostałości środków z okresów poprzednich.

Art. 22a. 1. Poszkodowanemu w wyniku wystąpienia powodzi będącemu przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, który prowadził działalność gospodarczą na dzień wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, może być w związku z tą powodzią przyznane jednorazowo świadczenie interwencyjne na wsparcie dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, zwane dalej „świadczeniem interwencyjnym”. 1a. Świadczenie interwencyjne może być przyznane również na wsparcie dalszego prowadzenia:
1) działalności pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1491, 1761 i 1940) przez organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie lub podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 3 tej ustawy,
2) działalności pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i innej działalności o charakterze odpłatnym w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o ekonomii społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 806) przez podmioty ekonomii społecznej, o których mowa w art. 2 pkt 5 tej ustawy,
3) działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.7)) przez rolników w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników podlegających na podstawie tej ustawy ubezpieczeniu społecznemu rolników
– poszkodowanych w wyniku wystąpienia powodzi, którzy prowadzili tę działalność i posiadali status płatnika składek w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych na dzień wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2. 2. Świadczenie interwencyjne może być przyznane wyłącznie przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, lub organizacji albo podmiotowi, albo rolnikowi, o których mowa w ust. 1a, którzy:
1) ponieśli szkodę polegającą na utracie, uszkodzeniu lub zniszczeniu, bezpośrednio w wyniku wystąpienia powodzi, składników materialnych przedsiębiorstwa lub organizacji albo podmiotu, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, albo gospodarstwa rolnego prowadzonego przez rolnika, o którym mowa w ust. 1a pkt 3, niezbędnych do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w ust. 1a, oraz
7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 340, 368, 620, 680, 1022 i 1180.
2) zobowiążą się do prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w ust. 1a, przez okres co najmniej 6 miesięcy od dnia otrzymania świadczenia interwencyjnego, oraz
3) zobowiążą się do utrzymania poziomu zatrudnienia przez okres 6 miesięcy od dnia wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2. 3. Przez utrzymanie poziomu zatrudnienia rozumie się utrzymanie liczby ubezpieczonych zgłoszonych do dobrowolnych ubezpieczeń społecznych, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz wyłącznie ubezpieczenia zdrowotnego.

Art. 22b. 1. W celu uzyskania świadczenia interwencyjnego przedsiębiorca lub organizacja albo podmiot, albo rolnik, o których mowa w art. 22a ust. 1a, składa do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek zawierający:
1) oznaczenie wnioskodawcy: imię i nazwisko lub nazwę skróconą, adres do korespondencji, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny REGON, a jeżeli ich nie nadano – numer PESEL lub serię i numer dowodu osobistego albo paszportu;
2) wskazanie sposobu ustalenia wysokości świadczenia interwencyjnego, o którym mowa w art. 22c ust. 1;
3) wysokość średniomiesięcznego przychodu uzyskanego z prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, w przypadku wyboru sposobu ustalania wysokości świadczenia interwencyjnego, o którym mowa w art. 22c ust. 1 pkt 2;
4) numer rachunku płatniczego przedsiębiorcy lub organizacji albo podmiotu, albo rolnika, o których mowa w art. 22a ust. 1a, prowadzonego w kraju lub wydanego w kraju instrumentu płatniczego w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2025 r. poz. 611 i
1069), na który ma być przekazane świadczenie interwencyjne;
5) wysokość wnioskowanego świadczenia interwencyjnego. 2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca lub organizacja albo podmiot, albo rolnik, o których mowa w art. 22a ust. 1a, dołącza:
1) oszacowanie, o którym mowa w art. 43 ust. 4 pkt 2, 3 lub ust. 6 zdanie drugie, wraz z dokumentacją, na podstawie której zostało ono dokonane, albo zobowiązanie do przesłania tego oszacowania wraz z tą dokumentacją w terminie 10 miesięcy od dnia otrzymania świadczenia interwencyjnego, a w przypadku rolnika – protokół oszacowania szkód sporządzony przez komisję, o której mowa w art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1199 oraz z 2025 r. poz. 39, 321 i 620), na którym wojewoda potwierdził wystąpienie szkód, sporządzając adnotację na tym protokole, albo zobowiązanie do przesłania tego protokołu w terminie 5 miesięcy od dnia otrzymania świadczenia interwencyjnego;
2) dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia przedsiębiorstwa lub składników majątkowych organizacji albo podmiotu, o których mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, albo gospodarstwa rolnego prowadzonego przez rolnika, o którym mowa w art. 22a ust. 1a pkt 3, służących do prowadzenia działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, od następstw klęsk żywiołowych – jeżeli zawarł taką umowę, albo oświadczenie o niezawarciu takiej umowy;
3) oświadczenie o faktycznym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a;
4) oświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, na dzień wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2;
5) zobowiązanie do prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, oraz zobowiązanie do utrzymania poziomu zatrudnienia, o których mowa w art. 22a ust. 2 pkt 2 i 3. 3. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 2–4, przedsiębiorca lub organizacja albo podmiot, albo rolnik, o których mowa w art. 22a ust. 1a, składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 2, może być złożony za pomocą profilu informacyjnego utworzonego w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym albo wykorzystującego sposób potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych udostępniony bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w systemie teleinformatycznym. 5. Wniosek o przyznanie świadczenia interwencyjnego przedsiębiorca lub organizacja albo podmiot, albo rolnik, o których mowa w art. 22a ust. 1a, składa w terminie 6 miesięcy od dnia wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

Art. 22c. 1. Świadczenie interwencyjne jest przyznawane w wysokości wskazanej przez przedsiębiorcę lub organizację albo podmiot, albo rolnika, o których mowa w art. 22a ust. 1a, we wniosku, o którym mowa w art. 22b ust. 1 – nie wyższej jednak niż wysokość szkody określonej w art. 22a ust. 2 pkt 1. Wysokość przyznanego świadczenia nie może także przekraczać wysokości ustalonej zgodnie ze sposobem wskazanym przez:
1) przedsiębiorcę lub organizację albo podmiot, albo rolnika, o których mowa w art. 22a ust. 1a, w tym wniosku, jako kwota stanowiąca iloczyn liczby ubezpieczonych zgłoszonych do dobrowolnych ubezpieczeń społecznych, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, wyłącznie ubezpieczenia zdrowotnego, na dzień złożenia wniosku, o którym mowa w art. 22b ust. 1, albo na dzień wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, w zależności od tego, która liczba jest mniejsza, oraz kwoty określonej w tym rozporządzeniu albo
2) przedsiębiorcę lub organizację albo podmiot, o których mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, w tym wniosku, jako kwota stanowiąca iloczyn wysokości średniomiesięcznego przychodu uzyskanego z prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, oraz współczynnika określonego w tym rozporządzeniu przy uwzględnieniu rozmiarów skutków powodzi oraz sytuacji budżetu państwa. 2. Określona w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie może być niższa niż połowa przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej z kwartału poprzedzającego wydanie tego rozporządzenia, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. 3. Wysokość średniomiesięcznego przychodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ustala się przez podzielenie przychodu uzyskanego z prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę lub prowadzenia działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, przez organizację albo podmiot wymienione w tych przepisach w roku kalendarzowym poprze- dzającym rok wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, przez liczbę miesięcy kalendarzowych w tym roku kalendarzowym, w trakcie których działalność ta była prowadzona przynajmniej przez jeden dzień, w którym nie była zawieszona. 4. Maksymalną wysokość przyznawanego świadczenia interwencyjnego określa rozporządzenie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, przy uwzględnieniu rozmiarów skutków powodzi. 5. W przypadku gdy przedsiębiorca lub organizacja albo podmiot, albo rolnik, o których mowa w art. 22a ust. 1a, przed wystąpieniem powodzi nie zawarli umowy ubezpieczenia przedsiębiorstwa lub składników majątkowych organizacji albo podmiotu, o których mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, albo gospodarstwa rolnego prowadzonego przez rolnika, o którym mowa w art. 22a ust. 1a pkt 3, służących do prowadzenia działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, od następstw klęsk żywiołowych, wysokość przyznanego świadczenia interwencyjnego nie może przekroczyć 75 % wysokości szkody określonej w art. 22a ust. 2 pkt 1 oraz 75 % maksymalnej wysokości świadczenia interwencyjnego określonej w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

Art. 22d. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o średniomiesięcznym przychodzie stanowiącym podstawę do ustalenia wysokości świadczenia interwencyjnego, wskazanym we wniosku, o którym mowa w art. 22b ust. 1. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych o rozbieżnościach między średniomiesięcznym przychodem wykazanym we wniosku, o którym mowa w art. 22b ust. 1 pkt 3, a średniomiesięcznym przychodem uzyskanym z prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wykazanym dla celów podatkowych wyliczonym w trybie wskazanym w art. 22c ust. 3. 3. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przekazuje informacje niezbędne do realizacji zadań w zakresie świadczenia interwencyjnego. 4. Wymiana informacji, o których mowa w ust. 1–3, następuje w formie elektronicznej.

Art. 22e. 1. Świadczenie interwencyjne podlega, z zastrzeżeniem art. 4, zwrotowi przez przedsiębiorcę lub organizację albo podmiot, albo rolnika, o których mowa w art. 22a ust. 1a, w całości, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, liczonymi od dnia jego wypłacenia, na rachunek bankowy wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli przedsiębiorca lub organizacja albo podmiot, albo rolnik, o których mowa w art. 22a ust. 1a:
1) w okresie 6 miesięcy od dnia otrzymania świadczenia interwencyjnego zaprzestali prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, lub zawiesili ich prowadzenie;
2) złożyli niezgodne ze stanem faktycznym przynajmniej jedno z oświadczeń, o których mowa w art. 22b ust. 2 pkt 2–4;
3) wbrew zobowiązaniu nie przesłali w terminie oszacowania wraz z dokumentacją, o których mowa w art. 22b ust. 2 pkt 1, a w przypadku rolnika – protokołu, o którym mowa w art. 22b ust. 2 pkt 1;
4) nie poddali się kontroli lub utrudniali kontrolę, o której mowa w art. 22f ust. 1. 2. Świadczenie interwencyjne podlega zwrotowi przez przedsiębiorcę lub organizację albo podmiot, albo rolnika, o których mowa w art. 22a ust. 1a, w części, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, liczonymi od dnia jego wypłacenia, na rachunek bankowy wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli:
1) Szef Krajowej Administracji Skarbowej poinformuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych o wystąpieniu rozbieżności między średniomiesięcznym przychodem wykazanym we wniosku, o którym mowa w art. 22b ust. 1 pkt 3, a średniomiesięcznym przychodem uzyskanym z prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wykazanym dla celów podatkowych wyliczonym w trybie wskazanym w art. 22c ust. 3 – proporcjonalnie do wysokości zawyżenia;
2) przedsiębiorca lub organizacja albo podmiot, albo rolnik, o których mowa w art. 22a ust. 1a, nie wykonali zobowiązania, o którym mowa w art. 22a ust. 2 pkt 3 – proporcjonalnie do różnicy w liczbie ubezpieczonych zgłoszonych do dobrowolnych ubezpieczeń społecznych, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, oraz wyłącznie ubezpieczenia zdrowotnego. 3. Świadczenie interwencyjne podlega zwrotowi wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego przez:
1) przedsiębiorcę lub organizację albo podmiot, o których mowa w art. 22a ust. 1a pkt 1 i 2, w części, na rachunek bankowy wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli zostało ono przyznane w wysokości wyższej niż wysokość szkody wynikającej z oszacowania, o którym mowa w art. 43 ust. 4 pkt 2, 3 lub ust. 6 zdanie drugie, z uwzględnieniem art. 22c ust. 5;
2) rolnika, o którym mowa w art. 22a ust. 1a pkt 3, w części, na rachunek bankowy wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli zostało ono przyznane w wysokości wyższej niż wysokość szkody wynikającej z protokołu, o którym mowa w art. 22b ust. 2 pkt 1, z uwzględnieniem art. 22c ust. 5. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1–3, termin zwrotu świadczenia interwencyjnego lub jego części nie może być dłuższy niż 30 dni kalendarzowych, liczonych od dnia uprawomocnienia się decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. 5. Spadkobiercy przedsiębiorcy lub rolnika, o którym mowa w art. 22a ust. 1a pkt 3, nie są obowiązani do zwrotu wypłaconego temu przedsiębiorcy lub rolnikowi świadczenia interwencyjnego, jeżeli wyłączną przesłanką zwrotu jest ziszczenie się warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w następstwie śmierci tego przedsiębiorcy lub rolnika. 6. Do ustalenia obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształconych z tytułu nienależnie wypłaconego świadczenia interwencyjnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 93–93c, art. 94, art. 97 § 1 i 1a, art. 97a § 1–3, art. 98 § 1 i § 2 pkt 1, 2, 5 i 7, art. 100, art. 101 oraz art. 106 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. 7. Do nienależnie wypłaconych świadczeń interwencyjnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie stosuje się przepisy art. 84 ust. 4–5 oraz 7–8e ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. 8. Do dochodzenia nienależnie wypłaconego świadczenia interwencyjnego stosuje się odpowiednio przepisy działu III rozdziału 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. 9. Przychód z tytułu uzyskanego świadczenia interwencyjnego oraz w przypadku, o którym mowa w ust. 5, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Art. 22f. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony do kontroli prawidłowości i rzetelności danych, informacji i oświadczeń przekazanych przez przedsiębiorcę lub organizację albo podmiot, albo rolnika, o których mowa w art. 22a ust. 1a, we wniosku, o którym mowa w art. 22b ust. 1. Przepisy rozdziału 10 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stosuje się odpowiednio. Przepisów art. 47 ust. 1, art. 48 ust. 1, art. 54 ust. 1 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców nie stosuje się. 2. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadza kontrolę przedsiębiorcy lub organizacji albo podmiotu, albo rolnika, o których mowa w art. 22a ust. 1a, którym przyznano świadczenie interwencyjne, w okresie 3 lat liczonych od dnia jego przyznania, w zakresie:
1) prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, w okresie 6 miesięcy od dnia otrzymania świadczenia interwencyjnego;
2) utrzymania poziomu zatrudnienia przez okres 6 miesięcy od dnia wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2;
3) właściwego dokumentowania wniosku o świadczenie interwencyjne. 3. Kontrolowany jest obowiązany udostępnić wszelkie dokumenty i udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli. 4. Środki pochodzące ze świadczenia interwencyjnego nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.

Art. 22g. 1. Rozstrzygnięcie o przyznaniu świadczenia interwencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w całości uwzględniające wniosek, o którym mowa w art. 22b ust. 1, nie wymaga wydania decyzji. 2. W przypadku:
1) rozstrzygnięcia, które nie uwzględnia w całości wniosku, o którym mowa w art. 22b ust. 1, lub uwzględnia ten wniosek w części,
2) rozstrzygnięcia o odmowie przyznania świadczenia interwencyjnego,
3) rozstrzygnięcia o zwrocie wypłaconego świadczenia interwencyjnego, w całości lub w części
– Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzję. 3. Nie wydaje się decyzji o zwrocie wypłaconego świadczenia interwencyjnego, jeżeli kwota podlegająca zwrotowi nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 4. Od decyzji, o których mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 i 1841 oraz z 2025 r. poz. 620 i 1172) dla postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepisy art. 83 ust. 5–7 i art. 83a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stosuje się odpowiednio. 5. Zakład wraz z odwołaniem przekazuje do sądu akta sprawy w postaci wydruków z systemu teleinformatycznego. Wydruki zastępują dokumenty elektroniczne. 6. Decyzje, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, informacje i inne pisma w sprawie świadczenia interwencyjnego, lub nienależnie pobranego świadczenia interwencyjnego Zakład Ubezpieczeń Społecznych może doręczać w postaci elektronicznej na profilu informacyjnym. Informacja o umieszczeniu na profilu informacyjnym decyzji, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, informacji lub innego pisma w wymienionych sprawach może zostać przesłana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wskazany na profilu informacyjnym adres poczty elektronicznej lub numer telefonu. 7. Decyzje, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, informacje i inne pisma, o których mowa w ust. 6, opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo zamieszcza się w nich imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby upoważnionej do ich wydania. 8. Decyzje, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, informacje i inne pisma uznaje się za doręczone:
1) w momencie ich odbioru na profilu informacyjnym;
2) po upływie 14 dni od dnia umieszczenia na profilu informacyjnym decyzji, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, informacji lub innego pisma – w przypadku ich nieodebrania.

Art. 22h. 1. Do zamówień na usługi lub dostawy udzielane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w związku z wykonaniem przepisów dotyczących świadczenia interwencyjnego nie stosuje się przepisów o zamówieniach pub- licznych. 2. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w terminie 14 dni od dnia udzielenia zamówienia na usługi lub dostawy, o których mowa w ust. 1, zamieszcza w Biuletynie Zamówień Publicznych informację o udzieleniu tego zamówienia, w której podaje:
1) nazwę i adres siedziby zamawiającego;
2) datę i miejsce zawarcia umowy lub informację o zawarciu umowy drogą elektroniczną;
3) opis przedmiotu umowy, z wyszczególnieniem odpowiednio ilości rzeczy lub innych dóbr lub zakresu usług;
4) wartość umowy;
5) okoliczności faktyczne uzasadniające udzielenie zamówienia bez zastosowania przepisów o zamówieniach publicznych;
6) nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, z którymi została zawarta umowa.

Art. 22i. 1. W przypadku gdy na terenie obszaru wskazanego w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 bezpośrednio w wyniku wystąpienia powodzi doszło do uszkodzenia lub zniszczenia infrastruktury pocztowej operatora wyznaczonego może on otrzymać dotację celową z budżetu państwa na naprawienie szkód powstałych w wyniku wystąpienia powodzi. 2. Oszacowania szkód poniesionych przez operatora wyznaczonego dokonuje, według jego wyboru:
1) rzeczoznawca lub biegły uprawniony do dokonywania wyceny środków trwałych lub aktywów obrotowych;
2) rzeczoznawca majątkowy. 3. Koszt związany z oszacowaniem szkód, o którym mowa w ust. 2, może zostać pokryty ze środków finansowych uzyskanych z dotacji celowej, o której mowa w ust. 1. 4. Dotacja celowa, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na wniosek operatora wyznaczonego złożony do ministra właściwego do spraw łączności, zawierający:
1) oznaczenie podmiotu, do którego jest kierowany wniosek;
2) oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby oraz adres do korespondencji;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy;
4) adres poczty elektronicznej wnioskodawcy;
5) wnioskowaną wysokość dotacji celowej wynikającą z oszacowania szkód, o którym mowa w ust. 2;
6) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata kwoty dotacji celowej. 5. Do wniosku o wypłatę dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, dołącza się:
1) dokument zawierający oszacowanie szkód poniesionych przez operatora wyznaczonego;
2) dokument potwierdzający zawarcie przez wnioskodawcę umowy ubezpieczenia od następstw klęsk żywiołowych – jeżeli zawarł taką umowę, albo oświadczenie o niezawarciu takiej umowy. 6. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, wnioskodawca składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 7. Szczegółowe warunki udzielenia dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, określa umowa zawarta między operatorem wyznaczonym a ministrem właściwym do spraw łączności. 8. Wysokość dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać różnicy między wysokością poniesionej szkody a wysokością odszkodowania oraz wsparcia ze środków publicznych uzyskanego z innych źródeł na pokrycie poniesionej szkody.

Art. 22j. W okresie i na obszarze wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 uzupełnianie w stałych zbiornikach pojazdu kolejowego w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 697 i 731) paliwa niezbędnego do jego działania lub działania jego podzespołów może odbywać się poza stacją paliw ciekłych oraz stacją kontenerową w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 10h i 10i ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm.8)) bezpośrednio ze środka transportu paliw ciekłych w rozumieniu art. 3 pkt 10j ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.