W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. z 2002 r. Nr 171,
poz. 1399, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 40 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, warunki
otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 42 ust.
2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135), przez
funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, w związku z urazami nabytymi
podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz sposób i tryb
finansowania ponoszonych kosztów, uwzględniając zasady wydatkowania
środków publicznych.”;
2) w art. 153 po ust. 7 dodaje ust. 7a i 7b w brzmieniu:
„7a. Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, na zasadach określonych w
ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ma prawo wyboru:
1) lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej,
2) świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,
3) lekarza dentysty,
4) szpitala
- spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, mających siedzibę w terytorialnym zasięgu działania jednostki organizacyjnej Straży Granicznej.
7b. W przypadku gdy funkcjonariusze, o których mowa w ust. 7a, nie mogą
uzyskać świadczenia opieki zdrowotnej u świadczeniodawcy określonego
w tym przepisie, mają prawo wyboru innego świadczeniodawcy spośród
świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.”.