Ciężar dowodu, że dana praktyka rynkowa nie stanowi nieuczciwej
praktyki wprowadzającej w błąd spoczywa na przedsiębiorcy, któremu zarzuca się
stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej.
Treść przepisu
Poprzedni
Art. 12
Art. 12. 1. W razie dokonania nieuczciwej praktyki rynkowej konsument, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać:
1) zaniechania tej praktyki;
2) usunięcia skutków tej praktyki;
3) zł...
Następny
Art. 14
Art. 14. Roszczenia z tytułu nieuczciwej praktyki rynkowej, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–3 i 5, ulegają przedawnieniu z upływem lat trzech. Bieg przedawnienia rozpoczyna się oddzielnie, co do...