1. W razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do
świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenia wypłaca się,
poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich
podwyższenia, jednak nie wcześniej niż:
1) od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub
wydano decyzję z urzędu, z zastrzeżeniem art. 107a ust. 3;
2) za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, o którym mowa w pkt 1,
jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu
organu rentowego lub odwoławczego.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również w razie ponownego ustalenia
prawa do świadczeń lub ich wysokości wskutek wznowienia postępowania przed
organami odwoławczymi albo wskutek kasacji, z tym że za miesiąc zgłoszenia
wniosku przyjmuje się miesiąc wniesienia wniosku o wznowienie postępowania lub
o kasację.