Wyrok z 19 grudnia 2023, sygn. V AGa 263/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 grudnia 2023 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny

w składzie:

po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2023 r. w Katowicach

na rozprawie

sprawy z powództwa A. W.

przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo Usługowemu (...) Spółce jawnej E. P., G. P. w R.

o zapłatę

na skutek apelacji powoda

od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach

z dnia 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt X GC 205/21

1.  oddala apelację;

2.  zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 4.050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono.

V AGa 263/22

UZASADNIENIE

Powód A. W. złożył pozew przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo Usługowemu (...) Spółce jawnej E. P., G. P.
w R. o zapłatę kwoty 170 238,88 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie
w transakcjach handlowych od daty wytoczenia powództwa, tj. od dnia 13 listopada 2020 r. Powód domagał się również zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej stawce.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 22 sierpnia 2018 r. złożył zamówienie u pozwanej na zakup około 1000 ton koksiku o rozmiarze 0-10 mm z Koksowni B. w uzgodnionej cenie 595 zł netto za tonę. Pozwana wystawiła stosowne faktury Vat
i powód dokonał płatności. Równolegle powód zgłosił reklamację domagając się obniżenia ceny adekwatnie do jakości dostarczonego towaru bowiem pozwana nie dostarczyła koksiku
o umówionych parametrach wynikających z certyfikatu jakości. Wykonane na zlecenie powoda badania dwóch niezależnych rzeczoznawców wykazały parametry 2,68, 2,63, i 2,88 % - zawartość części lotnych przekracza więc normy i granicę, na którą strony się umówiły. Zakupiony u pozwanej towar okazał się wadliwy. Powód w związku z tym wystawił notę obciążeniową nr (...) na kwotę 141 605,15 zł, która wynikała z obniżenia ceny zakupionego towaru. Powód podkreślił, że nie mógł profesjonalnie ocenić jakości wydanego koksiku w dniu wydania – koksownia wydaje certyfikaty dopiero w dniu następnym po wydaniu partii towaru.

W odpowiedzi na pozew pozwana w pierwszej kolejności domagała się odrzucenia pozwu a na wypadek nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie powództwa pozwana domagała się jego oddalenia oraz zasądzenia od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania,
w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty.

Pozwana podniosła, że powód dopiero po zakończeniu wszystkich dostaw koksiku kwestionował jakość produktu, przy czym mając zastrzeżenia w zakresie pierwszej dostawy nie zaprzestał przyjmować pozostałych dostaw, a dodatkowo dokonał jednostronnej decyzji
o obniżeniu ceny koksiku. W celu sprawdzenia zgodności dostarczonego koksiku
z parametrami wskazanymi przez producenta w certyfikatach jakości powód miał możliwość pobrania próbek laboratoryjnych. Niewykonanie badań próbek koksiku, w chwili wydania go wskazanemu przez powoda przewoźnikowi oznacza, że powód nie dochował należytej staranności, nie zbadał sprzedanego towaru w czasie i w sposób przyjęty przy rzeczach tego rodzaju, a tym samym utracił uprawnienia z tytułu rękojmi, zgodnie z art. 559 k.c. Należy zatem przyjąć, że działanie powoda polegające na obniżeniu ceny zakupionego i odebranego towaru było niedopuszczalne. Pozwana podkreśliła również, że powód dokonał badania towaru dopiero w miejscu przekazania koksiku dalszemu przewoźnikowi ( (...)
w Belgii), które to badania także wskazały, że wartości mieszczą się w granicach dopuszczalnych odchyleń wskazanych w certyfikatach jakości dostarczonych przez producenta koksiku. Pozwana zwróciła także uwagę na obowiązujące w ramach umów reguły Incoterms i podniosła zarzut przedawnienia roszczeń objętych wystawioną przez powoda notą obciążeniową.

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy odmówił odrzucenia pozwu.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt X GC 205/21 Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo (punkt 1.) i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 5417 zł z tytułu kosztów procesu (punkt 2.).

Sąd Okręgowy ustalił następujące fakty:

Strony postępowania w ramach prowadzonych działalności gospodarczych, w okresie pomiędzy sierpniem 2018 r. a wrześniem 2018 r. zawarły umowy sprzedaży koksiku w rozmiarze 0-10 mm z koksowni B., w cenie 595 zł netto za tonę z dostawą na bazie FCA (Incoterms) koksownia B.. W okresie pomiędzy 30 sierpnia 2018 r., a 17 września 2018 r. pozwana dostarczyła powodowi 1013,7 ton koksiku 0-10 mm z koksowni B. w cenie 595 zł netto za tonę, na bazie FCA (I.) koksownia B..

Zakupiony towar został dostarczony zgodnie z zamówieniami powoda z dnia 22 sierpnia 2018 r. oraz 12 września 2018 r., w których powód określił rodzaj, cenę, ilość i miejsce dostawy koksiku. Pozwana zrealizowała obie umowy wydając powodowi koksik, za umówioną cenę i w miejscu przez powoda wskazanym. Wydając towar pozwana dostarczyła jednocześnie certyfikaty jakości przekazanych partii koksiku.

Pozwana wystawiła faktury nr (...) z dnia 18 września 2018 r. na kwotę
56 557,37 zł oraz fakturę nr (...) z dnia 18 września 2018 r. na kwotę 112 148,69 zł. Faktura nr (...) z dnia 18 września 2018 r została przez powoda częściowo zapłacona. Pozostała do zapłaty kwota wynikająca z tej faktury wynosiła 85 047,78 zł.

Powód dokonał badania towaru dopiero w miejscu przekazania koksiku dalszemu przewoźnikowi ( (...) w Belgii) po złożeniu reklamacji przez swojego klienta, to jest już po zakończeniu wszystkich dostaw i wówczas zakwestionował jakość produktu.

W korespondencji elektronicznej powód domagał się udzielenia rabatu na sprzedany koksik, wskazując na nieprawidłowe parametry towaru jednak pozwana nie zgadzała się na to wskazując, że towar posiadał właściwe parametry.

Powód dokonał jednostronnej decyzji o obniżeniu ceny koksiku wystawiając notę obciążeniową nr (...) na kwotę 141 605,15 zł wskazując w jej treści, że stanowi ona „obciążenie z tytułu reklamacji dostaw koksiku w miesiącu wrześniu 2018”.

Pozwana nie uznała dostarczonej noty i zażądała uregulowania zaległych płatności. Powód mimo tego nadal utrzymywał, że wystawienie noty było uzasadnione.

Pomiędzy tymi samymi stronami przed Sądem Okręgowym w Gliwicach toczyła się sprawa X GNc 430/19 o zapłatę tożsamej kwoty 141 605,15 zł, w której powódką była spółka Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe (...) Spółka jawna E. P., G. P. w R. a pozwanym A. W.. Sprawa ta dotyczyła żądania zapłaty przez kupującego – pozwanego A. W. ceny za sprzedany koksik powódce. Sprawa ta zakończyła się prawomocnie wydaniem nakazu zapłaty
w postepowaniu upominawczym uwzględniającym w całości powództwo (sprzeciw pozwanego został odrzucony jako spóźniony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia
6 listopada 2019 r., a zażalenie na to orzeczenie zostało oddalone przez Sąd Apelacyjny
w K. postanowieniem z dnia 24 stycznia 2020 r. V AGz 801/19).

Sąd Okręgowy pominął na mocy art. 235 ² § 1 pkt 1 i 5 k.p.c., w związku z art. 458 ¹⁰ k.p.c. dowody z przesłuchania świadków J. S., A. W. oraz W. S., jako nieistotne dla sprawy oraz zmierzające jedynie do przedłużenia postępowania. W trybie art. 156 ¹ k.p.c., przewodniczący poinformował strony o tym, że wnioskowane przez powoda dowody w świetle podstawy prawnej dochodzonego roszczenia
i okoliczności faktycznej w złożonym pozwie, są nieprzydatne do rozpoznania sprawy, bowiem w ocenie Sądu I instancji udowodnienie wysokości dochodzonego roszczenia, a także samej zasadności tego roszczenia wymaga wiedzy specjalistycznej, zaś strona powodowa wniosków o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego nie składała.

Sąd Okręgowy pominął również dowód z dokumentów z kart 16-21 z uwagi na przedłożenie ich przez profesjonalnego pełnomocnika powoda jedynie w języku angielskim bez tłumaczenia.

Sąd Okręgowy stwierdził, że poza sporem w sprawie pozostawało to, że strony łączyły dwie umowy sprzedaży określonego w treści zamówień powoda koksiku, do których zastosowanie znajdują art. 535 i dalej k.c.

Jak wywiódł Sąd Okręgowy powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w toku całego postepowania opierał swoje roszczenie na wynikającym
z przepisów o rękojmi uprawnieniu do żądania obniżenia ceny sprzedanego towaru z uwagi na jego wady fizyczne, co zostało uregulowane w art. 560 § 1 k.c. Wynika to jednoznacznie ze stanowiska powoda prezentowanego w sprawie, a zwłaszcza z treści repliki na odpowiedź na pozew, w której powód odpierając zarzut powagi rzeczy osądzonej i żądanie odrzucenia pozwu wyraźnie powoływał się na przepisy o rękojmi. Świadczy o tym również okoliczności faktyczne ustalone w sprawie a w szczególności treść noty obciążeniowej oraz treść korespondencji elektronicznej stron. Co istotne pozwana zarówno przed procesem jak
i w trakcie postępowania konsekwentnie zaprzeczała by sprzedany towar posiadał jakiekolwiek wady wskazując na treść wydanych powodowi wraz z towarem certyfikatów. Powód z kolei niezmiennie twierdził, że wydany towar nie spełniał norm określonych
w certyfikacie – jednak wskazywał na certyfikat z dnia 25 lipca 2018 r. a nie na certyfikaty wręczone wraz z przekazaniem partii sprzedanego koksiku z dnia 17 i 18 września 2018 r. Powód wystawiając notę obciążeniową nr (...) złożył jednostronne oświadczenie o obniżeniu ceny, w którym domagał się zwrotu jednostronnie, arbitralnie określonej kwoty 141 605,15 zł.

Sąd Okręgowy wskazał dalej, że w toku postępowania powód nie złożył wniosku
o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia czy sprzedany koksik posiadał walory zgodne z certyfikatami czy nie, a jeśli nie to jaka powinna być właściwa cena za sprzedany koksik. Zresztą w treści zamówień sformułowanych przez powoda nie było
w zakresie właściwości koksiku żadnych wymagań oprócz jego ceny, rozmiaru oraz ilości. Tym samym powód nie sprostał ciężarowi udowodnienia zasadności i wysokości swojego roszczenia w rozumieniu art. 6 k.c. Nie były w tym zakresie wystarczające dowody z zeznań świadków wnioskowane przez powoda bowiem wskazane wyżej okoliczności wymagają wiedzy specjalistycznej. Również prywatne ekspertyzy przedłożone przez powoda
(a pominięte przez Sąd z uwagi na sporządzenie ich w języku obcym) przy stanowisku pozwanej nie byłyby wystarczającym dowodem pozwalającym na uwzględnienie powództwa.

Sąd Okręgowy wskazał następnie, iż w piśmiennictwie wskazuje się, że w przypadku gdy sprzedawca kwestionuje wysokość kwoty, o jaką nastąpiło obniżenie ceny, kupujący ma obowiązek udowodnić przed sądem wysokość obniżenia (por. E. Habryn – Chojnacka [w:] Kodeks cywilny. Tom II. Komentarz art. 450 – 1088, red. M. Gutowski, Warszawa 2016,
s. 435). Już z tej tylko przyczyny powództwo podlegało oddaleniu w całości jako niewykazane.

Sądu I instancji wskazał dalej, że powód utracił uprawnienia z tytułu rękojmi
w związku z treścią art. 563 § 1 k.c. Powód jako kupujący zaniechał niezwłocznego zbadania właściwości zakupionego towaru i podjął reakcję dopiero na skutek reklamacji złożonej względem siebie przez klienta końcowego. Powód przyjmował wydawane kolejno po sobie partie koksiku bez żadnych zastrzeżeń. Nie sposób przy tym, w ocenie Sądu I instancji podzielić argumentacji powoda, że pozwana „zataiła wadę” sprzedanego towaru, a więc jego właściwości, skoro pozwana dostarczyła wraz z przekazanymi partiami koksiku stosowne certyfikaty jakości i do niezbędnych działań powoda należało sprawdzenie czy koksik te parametry spełnia. W toku niniejszego postępowania powód nie wykazał, że sprzedany koksik miał inne właściwości niż określone w certyfikatach przekazanych przez pozwaną.

Sąd Okręgowy na koniec odniósł się do zarzutu pozwanej jakoby roszczenie powoda
o obniżenie ceny uległo przedawnieniu z uwagi na nieścisłą redakcję noty obciążeniowej. Przypomniał, że w ocenie pozwanej powód faktycznie i skutecznie nie złożył oświadczenia
o obniżeniu ceny z umowy sprzedaży aż do dnia dzisiejszego, a co za tym idzie, jego uprawnienie z tytułu rękojmi, zgodnie z postanowieniami art. 568 § 3 k.c. uległo przedawnieniu.

Zdaniem Sądu Okręgowego niezależnie od faktu zawarcia dwóch odrębnych umów sprzedaży na podstawie dwóch odrębnych zamówień cena i przedmiot umowy był ten sam zatem nie sposób uznać, że z noty obciążeniowej nie wynikało w jakim zakresie powód zażądał obniżenia ceny sprzedaży.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił powództwo w całości.

Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte na art. 98 § 1 i 3 k.p.c.

W apelacji od powyższego wyroku powód zaskarżając go w całości zarzucił naruszenie art. 563 § 1 k.c., art. 232 k.p.c. w zw. z art. 205 ¹² § 2 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 235 ² § 1 pkt. 1 i 5 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości
i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.

W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:

Apelacja powoda podlegała oddaleniu.

Wbrew zarzutom apelacji Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy zgromadził i ocenił materiał dowodowy w sprawie nie uchybiając przy tym art. 233 § 1 k.p.c. i zastosował
w sposób prawidłowy prawo materialne. Sąd Apelacyjny w całości podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji co czyni zbędnym ich powtarzanie zgodnie z art. 387 § 2 ¹ pkt. 1 k.p.c.

Sąd Okręgowy zbadał wszystkie przeprowadzone dowody. Ocenił je także zgodnie
z zasadami logiki, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, czemu dał wyraz
w pisemnym uzasadnieniu przywołując je w treści tego uzasadnienia. Należąca do Sądu meriti ocena dowodów, wszechstronna i logiczna, czyni zadość wymaganiom stawianym przez art. 233 § 1 k.p.c., zaś argumenty kierowane przez pozwaną przeciwko orzeczeniu Sądu I instancji ocenić należy jedynie jako polemikę z wynikami swobodnej oceny dowodów dokonanej przez ten Sąd. Sąd I Instancji wskazał w treści uzasadnienia wyroku, iż poczynił ustalenia także na podstawie korespondencji e-mail stron, więc nie można się zgodzić z tezą jakoby pominął ten dowód w sprawie.

Ocena czy sprzedany powodowi koksik był wadliwy i nie spełniał odpowiednich przewidzianych umową stron parametrów w sytuacji sprzecznych w tym zakresie stanowisk stron wymagała wiadomości specjalnych a zatem dopuszczenia dowodu z opinii biegłego (art. 278 § 1 k.p.c.). Wiadomości specjalnych wymagało także ustalenie ewentualnej adekwatnej rynkowej ceny koksiku na wypadek gdyby rzeczywiście nie spełniał umówionych parametrów. Powód tymczasem obciążony w tym zakresie ciężarem dowodu wynikającym
z art. 6 k.c. nie złożył wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia, czy sprzedany koksik posiadał walory zgodne z certyfikatami czy nie, a jeśli nie to jaka powinna być właściwa cena za sprzedany koksik. Przedstawiane przez powódkę dowody, w tym prywatne ekspertyzy nie stanowią dowodu z opinii biegłego w rozumieniu art. 278 k.p.c.
i takowego dowodu nie mogą zastąpić a są jedynie uzupełnieniem stanowiska strony.
W efekcie ekspertyzy te były nie wystarczające dla przyjęcia, że powód wykazał wadliwość dostarczonego mu towaru.

Wbrew stanowisku skarżącego, nie można przyjąć by w korespondencji e-mail jaka miała miejsce pomiędzy stronami pozwana przyznała, iż zataiła wadę, czy towar był niezgodny z parametrami. Wiadomości te stanowiły wymianę korespondencji pomiędzy stronami w celu rozwiązania zaistniałego sporu i nie wyrażały zgody na obniżenie płatności. Przeciwnie, pozwana wskazywała w wiadomościach e-mail że dla każdej dostawy był wydawany Certyfikat Jakości Koksu z rzeczywistymi wynikami. Parametry te
w konsekwencji z chwilą otrzymania dokumentów były powódce znane.

Sąd I Instancji pominął dowód z przesłuchania świadków na rozprawie z dnia 21 marca 2022 r. Jednakże zachowanie uprawnienia do powoływania się na uchybienia przepisom postępowania, z wyjątkiem przewidzianym w art. 162 zd. 2 k.p.c., wymaga - poza dochowaniem terminu zgłoszenia zastrzeżenia - wskazania spostrzeżonego przez stronę uchybienia z wyczerpującym przytoczeniem naruszonych przepisów postępowania wraz
z wnioskiem o wpisanie tak sformułowanego zastrzeżenia do protokołu (wyrok Sądu Najwyższego z 10 sierpnia 2006 r., V CSK 237/06). Strona powodowa nie złożyła zastrzeżenia w tym zakresie, zatem zgodnie z art. 162 § 2 k.p.c. straciła możliwość powoływania się na zarzut naruszenia art. 235 ² § 1 pkt. 1 i 5 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c.
w postępowaniu apelacyjnym.

Przy tym powód nie złożył wniosku o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów
o postępowaniu w sprawach gospodarczych. W sprawach gospodarczych dowód z zeznań świadków jest jedynie pomocniczy i Sąd dopuszcza taki dowód po wyczerpaniu innych środków dowodowych lub gdy pozostały niewyjaśnione fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Powód nie wykazał, aby w sprawie pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla wyjaśnienia sporu, a jednocześnie fakty te nie zostały wykazane innymi środkami dowodowymi. W tej sytuacji i przy braku złożenia wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego przesłuchanie wnioskowanych przez powoda świadków zmierzałoby jedynie do zbędnie do przedłużenia postępowania. W konsekwencji Sąd Okręgowy prawidłowo zgodnie również z art. 458 ¹⁰ k.p.c. dowód ten pominął.

Sąd I Instancji pominął także dowód z dokumentów z kart 16-21 z uwagi na przedłożenie ich w języku angielskim bez tłumaczenia na rozprawie z dnia 21 marca 2022 r. W zakresie pominięcia tych dowodów powód również nie złożył zastrzeżenia co skutkowało zgodnie z art. 162 § 2 k.p.c. utratą możliwości powoływania się na owo uchybienie
w postępowaniu apelacyjnym. W sytuacji braku złożenia wniosku o opinię biegłego również i te dokumenty były bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

W konsekwencji prawidłowo ocenił Sąd Okręgowy, że powód nie sprostał zgodnie z art. 6 k.c. ciężarowi udowodnienia faktu, z którego wywodzi skutki prawne, ani też art. 232 k.p.c.
w zw. z art. 205 ¹² § 2 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c. Pozwana nie zgadzała się na obniżenie ceny w zakresie wskazanym przez powoda, powód nie wykazał w jaki sposób i na jakiej podstawie obniżył cenę, ani podstaw dla jej obniżenia wywodzonych z wad sprzedanego towaru.

Niezasadnymi okazały się także zarzuty dotyczące naruszenia art. 563 § 1 k.c. Zamówienia odbywały się na bazie FCA ( Incoterms ) koksownia B. wskazanemu przez powoda przewoźnikowi. Zastosowanie reguły FCA powoduje, że towar uważa się za dostarczony w momencie załadunku przez przewoźnika. Powód mimo obowiązku zbadania towaru nie kwestionował wcześniej jakości dostarczanego mu towaru, a dopiero po zakończeniu wszystkich dostaw przyjmując przy tym wszystkie pozostałe dostawy. Do każdej z dostaw pozwana przedłożyła certyfikaty jakości wystawione przez producenta, które zawierały informacje o właściwościach fizyko-chemicznych koksiku oraz zawierające dopuszczalne wielkości odchyłek od wartości parametrów podanych w każdym certyfikacie. Powód miał możliwość sprawdzenia dostarczanego koksiku z parametrami wskazanymi przez producenta i pobrania próbek laboratoryjnych. Powód nie wykazał, by pozwana nieprawidłowo zrealizowała dostawy, wydając powódce koksik o niezgodnych z umową parametrach, po innej niż uzgodniona cenie. Bez znaczenia jest w tej sytuacji twierdzenie powoda, że w transakcjach tego typu nie jest praktykowane niezwłoczne badanie jakości. Biorąc pod uwagę dostarczane z towarem certyfikaty producenta nie można uznać, że pozwana zataiła przed powodem wady zbywanego towaru.

W konsekwencji jak prawidłowo uznał to Sąd I Instancji zgodnie z art. 563 § 1 k.c. powód stracił uprawnienia z tytułu rękojmi, ponieważ zaniechał niezwłocznego zbadania właściwości zakupionego towaru i podjął reakcję dopiero na skutek reklamacji złożonej względem siebie przez klienta końcowego. Powód przyjmował wszystkie partie koksiku bez żadnych zastrzeżeń, zatem nie dochował należytej staranności i nie podjął odpowiednich działań celem zgłoszenia roszczeń reklamacyjnych w odpowiednim czasie. Odpowiedzialność za sprawdzenie odpowiednich parametrów koksiku należała do powoda, niezależnie od tłumaczenia powoda o nadmierności kosztów, czy też trudnościach logistycznych związanych z koniecznością zbadania sprzedawanego towaru w momencie przeniesienia prawa własności sprzedanego towaru

W tej sytuacji apelacja podlegała oddaleniu w całości, o czym Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 385 k.p.c.

O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
z § w zw. z § 2 pkt 6 i § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U.
z 2023 r. poz. 1935).

O odsetkach ustawowych od kosztów postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 ¹ zd. 1 i 3 k.p.c. biorąc pod uwagę, że rozstrzygnięcie
w tym zakresie nie jest prawomocne z chwilą wydania wyroku Sądu Apelacyjnego.

SSA Barbara Konińska