Uzasadnienie z 23 maja 2025, sygn. II K 220/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 220/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. K.

czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 21 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  Pokrzywdzony P. O. wieczorem 11 marca 2024 r. przechodził przez ul. (...) w N. prowadząc rower z doczepionym do niego wózkiem na złom, gdy bez powodu został uderzony przez oskarżonego G. K. z pięści w głowę w wyniku czego upadł.

2.  Pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania kości nosa z ich niewielkim przemieszczeniem, krwiaka w lewej okolicy ciemieniowo-potylicznej, otarcia naskórka policzka lewego i okolicy potylicznej lewej, które naruszył czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia na czas dłuższy niż siedem dni.

3.  Oskarżony jest sprawcą młodocianym.

zeznania pokrzywdzonego

dokumentacja medyczna

opinia biegłej

protokół oględzin

zdjęcia monitoringu

zapis monitoringu

120v

7

12

16

18-23

24

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. K.

czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 21 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

4.  Oskarżony uderzył pokrzywdzonego stając w obronie obcej kobiety.

5.  Oskarżony uderzył pokrzywdzonego z otwartej ręki w twarz.

wyjaśnienia

120

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1-3

zeznania pokrzywdzonego

dokumentacja medyczna

opinia biegłej

protokół oględzin

zdjęcia monitoringu

zapis monitoringu

- wiarygodne były zeznania pokrzywdzonego odczytane na rozprawie, znalazły przy tym potwierdzenie w zapisie monitoringu,

- treść dokumentów nie była kwestionowana przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, jednocześnie opinia biegłej była pełna i jasna,

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

4,5

wyjaśnienia

- wyjaśnienia oskarżonego nie zasługiwały na wiarę, gdyż z zapisu monitoringu wynikało, że oskarżony uderzył pokrzywdzonego z pięści, a na miejscu zdarzenia nie było żadnej kobiety,

pozostałe dowody z dokumentów

pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

G. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 157 § 1 k.k. kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż ciężki,
ale trwający dłużej niż 7 dni, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Przepis ten chroni zdrowie osoby przed bezprawną ingerencją ze strony innych ludzi. Skutkiem czynu musi być uszkodzenie ciała tj. naruszenie substancji materialnej ciała człowieka lub rozstrój zdrowia tj. zakłócenie funkcjonowania organizmu bez naruszenia jego integralności.

Przepis art. 115 § 21 k.k. stanowi, że występkiem o charakterze chuligańskim jest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny, albo na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy, jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

Zgodnie z art. 57a § 1 k.k. skazując za występek o charakterze chuligańskim, sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości nie niższej od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, a nadto na podstawie § 2 sąd orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, chyba że orzeka obowiązek naprawienia szkody, obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązkę na podstawie art. 46 k.k.

Przy czym na podstawie art. 37b k.k. w sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat - 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2.

W tym miejscu nadmienić należy, że sądowi znane są niedawne judykaty Sądu Najwyższego (m.in. wyrok z 5 lutego 2025 r., sygn. akt V KK 505/24,) dotyczące wzajemnych relacji pomiędzy przepisami art. 37b k.k., a 57b k.k. (analogicznie 57a § 1 k.k.), jednakże sąd ich nie podziela. Przede wszystkim taki wynik wykładni odchodzi od literalnego brzmienia art. 37b k.k., jak i od intencji ustawodawcy zawartej w uzasadnieniu do projektu nowelizacji Kodeksu karnego z 2015 r., z którego brzmienia wynika wprost, że ten sposób ustawowego wprowadzenia tego rodzaju sankcji powoduje, że nie stosuje się do niej nadzwyczajnego obostrzenia lub złagodzenia, a także nie znajduje zastosowania art. 38 § 1 kk. Tak więc wykładnia przepisu art. 37b k.k. dokonana przez sąd w niniejszej sprawie prowadzi do odmiennych wniosków niż te wskazane we wspomnianych orzeczeniach Sądu Najwyższego, tzn. że norma zawarta w art. 37b k.k. może mieć zastosowanie w pełnym zakresie wynikającym z treści tego przepisu i bez jakichkolwiek modyfikacji, niezależnie od tego czy zachodzi podstawa nadzwyczajnego obostrzenia kary o charakterze obligatoryjnym. W niniejszej sprawie oznaczało to, że przy orzekaniu kary sekwencyjnej, kara pozbawienia wolności mogła być wymierzona w granicach od miesiąca do 3 miesięcy.

Mając na uwadze powyższe oraz ustalony w sprawie stan faktyczny sąd stwierdził, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 157 § 1 k.k., działał przy tym w miejscu publicznym bez powodu, wykazując rażące lekceważenie podstawowych zasad porządku prawnego,
tj. w warunkach z art. 115 § 21 k.k.

Wina oskarżonego nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy.

☐

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

G. K.

1

1

- za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 157 § 1 k.k. przy zast. art. 37b k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie,

- przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k., przy czym zgodnie z dyrektywą z art. 54 § 1 k.k. sąd kierował się przede wszystkim tym by wymierzając karę oskarżonemu, który jest młodociany, wychować go,

- wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżony zdecydował się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż pomimo swojego młodego wieku miał inną możliwość, gdyż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną,

- stopień społecznej szkodliwości czynu również był wysoki, gdyż oskarżony w warunkach czynu chuligańskiego godził w zdrowie pokrzywdzonego,

- okolicznością łagodzącą był młody wiek oskarżonego, przy czym jako, że po popełnieniu przestępstwa był on karany, sąd uznał z jednej strony, że kara wolnościowa nie spełniłaby celów stawianych karze, z drugiej zaś, że dłuższa kara pozbawienia wolności byłaby zbyt surowa dla sprawcy młodocianego i dlatego zdecydował się na orzeczenie kary sekwencyjnej pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności,

- kara w takim wymiarze spełni cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, w szczególności w środowisku młodzieży, gdzie funkcjonuje oskarżony, które otrzyma czytelny sygnał, że zamach na cudze zdrowie nie będzie akceptowany i spotyka się z odpowiednią reakcją,

- kara w takim wymiarze spełni również cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż będzie efektywnie wykonywana i będzie jednocześnie przestrogą, by nie popełniał przestępstw w przyszłości, tym bardziej, że po popełnieniu przestępstwa od 13 lutego do 8 maja 2025 r. był on osadzony w jednostce penitencjarnej, co w powiązaniu z jego młodym wiekiem i koniecznością odbycia jeszcze jednej krótkoterminowej kary pozbawienia wolności wymierzonej w niniejszej sprawie, daje szansę na powrót do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie po jej odbyciu przy jednoczesnym dalszym wykonywaniu kary ograniczenia wolności,

2

1

- na podstawie 41a § 1 i 4 k.k. oraz art. 43 § 1 k.k. mając na uwadze skazanie za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy oraz potrzebę zapewnienia pokrzywdzonemu niezbędnej ochrony, orzeczono wobec oskarżonego na okres roku zakaz kontaktowania się z nim oraz zakaz zbliżania się do niego na odległość mniejszą niż 100 metrów,

3

1

- na podstawie art. 57a § 2 k.k. orzeczono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w wysokości 1000 zł,

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4

na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. mając na uwadze aktualną sytuację życiową i majątkową oskarżonego, zwolniono go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

1.1Podpis