Sąsiedzi z piętra nade mną zakłócają wypoczynek dzienny

Witam. Dwa lata temu kupiliśmy mieszkanie w bloku na 4 piętrze. Po zakupie poprzedni właściciele powiedzieli,że sąsiadowi z dolu przeszkadzało jak synowa chodziła w obuwiu na wysokim obcasie (sporadycznie jak przychodziła w gości) . Po zamieszkaniu i kończeniu prac remontowych w godzinach do godziny 18 już im przeszkadzało. Potem w pokoju syna przeszkadzać im zaczęło rozmowy z kolegami przez internet,siadanie na łóżku, materac trochę skrzypiał,cokolwiek wylądowało na podłodze zaraz było walenie sufit albo w kaloryfer. To samo było u Nas w sypialni. W salonie przesuwanie krzeseł,odkurzanie itd..Dzisiaj byłam zszokowana jak dziecko w wannie się wygłupialo i zaczęli wałic dodam,że była to godzina 19 a tamte sytuację też są w normalnych godzinach. Nie wiem co mam robić,bo zaczynam się czuć u siebie w domu jak w więzieniu. Dodam,że na klatce nic jeszcze nie powiedział a no i jeszcze ważna rzecz zdarza mu się włączać bardzo głośno muzykę w późnych godzinach wieczornych tak jakby specjalnie po sytuacjach rzekomego hałasowania przez nas.

Zgodnie z art. 144 Kodeksu cywilnego, właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swojego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Jeżeli zachowania sąsiada przekraczają tę granicę, może być to uznane za immisje zakazane (hałas, drgania), a sąd może nakazać ich zaniechanie (art. 222 § 2 k.c.).

Warunkiem jest udowodnienie, że zakłócenia mają miejsce, są powtarzalne, nadmierne i przekraczają „przeciętną miarę”. Można to wykazać nagraniami, opinią akustyka, zeznaniami świadków lub dokumentacją interwencji Policji/Straży Miejskiej.

W razie celowego, złośliwego działania sąsiada (np. umyślne hałasowanie, tupanie z zamiarem dokuczenia), możliwe jest również powołanie się na art. 23 i 24 § 1 k.c. w zw. z naruszeniem dóbr osobistych, tj. prawa do spokojnego korzystania z mieszkania i prywatności. Można wtedy dochodzić ochrony sądowej oraz zadośćuczynienia.

Nie ma podstawy prawnej do „zakazu chodzenia po mieszkaniu”, ale są podstawy do żądania zaniechania nadmiernego hałasu, jeśli ten nosi cechy uporczywego działania lub wykracza poza normy akustyczne i zwyczajowe.