Uchwalenie: Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego
Wejscie w życie: 13 czerwca 2005
Ostatnia Zmiana: 30 listopada 2019
Ustawa o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) instytucja kredytowa:
a) bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 2357 oraz z 2020 r. poz.
284, 288, 321 i 1086), zwanej dalej „ustawą – Prawo bankowe”,
b) bank zagraniczny w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo bankowe,
c) instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy – Prawo
bankowe;
d) (uchylona)
2) zakład ubezpieczeń:
a) krajowy zakład ubezpieczeń w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 895 i 1180),
b) zagraniczny zakład ubezpieczeń w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 55 ustawy
z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej;
2a) zakład reasekuracji:
a) krajowy zakład reasekuracji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej,
b) zagraniczny zakład reasekuracji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 56 ustawy
z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej,
c) spółka celowa w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 11 września
2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
3) firma inwestycyjna:
a) dom maklerski w rozumieniu art. 95 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284, 288 i 568), posiadający zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego, o którym
mowa w art. 69 ust. 1 tej ustawy,
b) zagraniczną osobę prawną, o której mowa w art. 115 ust. 1 ustawy, o której
mowa w lit. a,
c) zagraniczną firmę inwestycyjną w rozumieniu art. 3 pkt 32 ustawy, o której
mowa w lit. a, z wyłączeniem zagranicznych instytucji kredytowych,
o których mowa w art. 3 pkt 31 tej ustawy,
d) (uchylona)
e) (uchylona)
f) podmioty mające siedzibę na terytorium państwa niebędącego państwem
członkowskim Unii Europejskiej, które prowadzą działalność inwestycyjną
lub działalność maklerską w tym państwie i które podlegają regułom
ostrożnościowym co najmniej tak restrykcyjnym, jak podmioty prowadzące
taką działalność w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
g) towarzystwo funduszy inwestycyjnych oraz zarządzającego ASI
w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych
i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2020 r.
poz. 95 i 695), zwanej dalej „ustawą o funduszach inwestycyjnych”, którzy
uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności odpowiednio przez
towarzystwo albo przez zarządzającego ASI na podstawie tej ustawy,
h) spółkę zarządzającą, o której mowa w art. 2 pkt 10 ustawy o funduszach
inwestycyjnych, lub inny podmiot z siedzibą w państwie niebędącym
państwem członkowskim Unii Europejskiej, który, w przypadku gdyby jego
siedziba znajdowała się w państwie członkowskim Unii Europejskiej, byłby
obowiązany uzyskać zezwolenie właściwego organu na prowadzenie
wykonywanej działalności zgodnie z przepisami dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych
odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne
papiery wartościowe (UCITS) (Dz. Urz. UE L 302 z 17.11.2009, str. 32,
z późn. zm.),
i) zarządzającego z UE, o którym mowa w art. 2 pkt 10c ustawy o funduszach
inwestycyjnych, lub inny podmiot z siedzibą w państwie niebędącym państwem członkowskim, który, w przypadku gdyby jego siedziba znajdowała się w państwie członkowskim, byłby obowiązany uzyskać
zezwolenie na prowadzenie wykonywanej działalności zgodnie
z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE
z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE
oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz. Urz.
UE L 174 z 01.07.2011, str. 1, z późn. zm.);
4) podmiot regulowany – instytucję kredytową, zakład ubezpieczeń, zakład
reasekuracji lub firmę inwestycyjną;
5) dominujący podmiot nieregulowany – podmiot dominujący, niebędący
podmiotem regulowanym, który wraz z podmiotami zależnymi, z których co
najmniej jeden jest podmiotem regulowanym mającym siedzibę w państwie
członkowskim Unii Europejskiej, tworzy konglomerat finansowy;
6) regulacje sektorowe – przepisy określające warunki wykonywania działalności
przez podmioty regulowane;
7) grupa – grupę podmiotów składającą się z podmiotu dominującego, podmiotów
od niego zależnych i podmiotów powiązanych z nimi poprzez znaczący udział
kapitałowy, a także grupę podmiotów powiązanych ze sobą umową
o zarządzanie, o której mowa w art. 7 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. –
Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, z późn. zm.2)
), lub inną
umową o podobnym charakterze, jak również w ten sposób, że dany podmiot ma
wpływ na kierowanie polityką finansową i operacyjną innego podmiotu;
8) sektor bankowy – sektor, który tworzą instytucje kredytowe, instytucje
finansowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy – Prawo bankowe lub
przedsiębiorstwa pomocniczych usług bankowych w rozumieniu art. 4 ust. 1
pkt 12 tej ustawy;
9) sektor ubezpieczeniowy – sektor, który tworzą zakłady ubezpieczeń, zakłady
reasekuracji lub dominujący podmiot ubezpieczeniowy w rozumieniu art. 3
ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej;
10) sektor usług inwestycyjnych – sektor, który tworzą firmy inwestycyjne,
o których mowa w pkt 3 lit. a–f;
11) sektor finansowy – sektor, który tworzy co najmniej jeden podmiot z sektora
bankowego, sektora ubezpieczeniowego lub sektora usług inwestycyjnych,
zwanych dalej „sektorami”, lub co najmniej jeden z podmiotów, o których mowa
w pkt 3 lit. g–i;
12) podmiot dominujący – podmiot, który sprawuje nad innym podmiotem kontrolę
w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 lit. a–d ustawy z dnia 29 września 1994 r.
o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680 oraz z 2020
r. poz. 568), lub podmiot, który w ocenie krajowego organu nadzoru sprawuje
w inny sposób kontrolę nad innym podmiotem;
13) podmiot zależny – podmiot, wobec którego inny podmiot jest podmiotem
dominującym;
14) znaczący udział kapitałowy – udział oznaczający posiadanie przez podmiot
bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 20% kapitału innego podmiotu lub
prawa do wykonywania co najmniej 20% głosów w organie stanowiącym,
a także innych praw do kapitału podmiotu ustanawiających z nim trwałe związki
umożliwiające uzyskiwanie korzyści przez podmiot dysponujący tymi prawami;
15) bliskie powiązania – powiązania przez:
a) znaczący udział kapitałowy w innym podmiocie lub
b) pozostawanie z innym podmiotem w stosunku dominacji lub zależności, lub
c) posiadanie jako akcjonariusz, wspólnik lub udziałowiec innego podmiotu
uprawnienia do wykonywania większości praw głosu na podstawie umowy
o zarządzanie, o której mowa w art. 7 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r.
– Kodeks spółek handlowych, lub innej umowy o podobnym charakterze
zawartej z innymi akcjonariuszami, wspólnikami lub udziałowcami tego
podmiotu;
16) państwa członkowskie – państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
17) krajowy organ nadzoru – Komisja Nadzoru Finansowego;
18) zagraniczne organy nadzoru – organy nadzoru z innych niż Rzeczpospolita
Polska państw członkowskich, uprawnione do sprawowania nadzoru nad
podmiotami regulowanymi;
19) koordynator – krajowy organ nadzoru sprawujący nadzór uzupełniający;
20) koordynator zagraniczny – zagraniczny organ nadzoru sprawujący nadzór
uzupełniający;
21) zainteresowane organy nadzoru:
a) krajowy organ nadzoru lub zagraniczne organy nadzoru, sprawujące nadzór
skonsolidowany lub dodatkowy nad podmiotami wchodzącymi w skład
konglomeratu finansowego, w rozumieniu regulacji sektorowych,
b) koordynatora lub koordynatora zagranicznego,
c) inne organy nadzoru wskazane przez organy, o których mowa w lit. a i b;
22) transakcja wewnątrzgrupowa – transakcję, na podstawie której należący do
konglomeratu finansowego podmiot regulowany lub podmiot, wobec którego
podmiot wchodzący w skład konglomeratu finansowego pełni funkcję organu
zarządzającego, bezpośrednio lub pośrednio zobowiązuje się wobec innego
podmiotu z tej samej grupy lub innego podmiotu blisko powiązanego
z podmiotem z tej grupy do określonego zachowania lub do spełnienia określonego świadczenia;
23) znacząca koncentracja ryzyka – możliwość poniesienia przez podmiot
regulowany wchodzący w skład konglomeratu finansowego straty, która jest
wystarczająco istotna, by zagrozić wypłacalności lub sytuacji finansowej
podmiotów regulowanych w tym konglomeracie finansowym.
Art. 4. 1. Konglomerat finansowy stanowi grupa, na czele której stoi podmiot
regulowany, albo grupa, w której co najmniej jeden z podmiotów zależnych jest
podmiotem regulowanym, która:
1) w przypadku gdy na czele grupy stoi podmiot regulowany, spełnia łącznie
następujące warunki:
a) podmiot stojący na czele grupy jest podmiotem dominującym wobec
podmiotu sektora finansowego, podmiotem posiadającym znaczący udział kapitałowy w podmiocie sektora finansowego lub podmiotem powiązanym
z podmiotem sektora finansowego przez umowę o zarządzanie, o której
mowa w art. 7 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek
handlowych, lub inną umowę o podobnym charakterze,
b) co najmniej jeden z podmiotów w grupie prowadzi działalność w sektorze
ubezpieczeniowym i co najmniej jeden z nich prowadzi działalność
w sektorze bankowym lub w sektorze usług inwestycyjnych lub jest jednym
z podmiotów, o których mowa w art. 3 pkt 3 lit. g–i,
c) skonsolidowana lub zagregowana działalność wchodzących w skład grupy
podmiotów prowadzących działalność w sektorze ubezpieczeniowym oraz
podmiotów prowadzących działalność w sektorze bankowym i w sektorze
usług inwestycyjnych jest znacząca w rozumieniu art. 6 ust. 2 lub 3;
2) w przypadku gdy co najmniej jeden z podmiotów zależnych w grupie jest
podmiotem regulowanym, spełnia łącznie następujące warunki:
a) działalność grupy jest prowadzona głównie w sektorze finansowym
w rozumieniu art. 6 ust. 1,
b) co najmniej jeden z podmiotów w grupie prowadzi działalność w sektorze
ubezpieczeniowym i co najmniej jeden z nich prowadzi działalność
w sektorze bankowym lub w sektorze usług inwestycyjnych lub jest jednym
z podmiotów, o których mowa w art. 3 pkt 3 lit. g–i,
c) skonsolidowana lub zagregowana działalność wchodzących w skład grupy
podmiotów prowadzących działalność w sektorze ubezpieczeniowym oraz
podmiotów prowadzących działalność w sektorze bankowym i w sektorze
usług inwestycyjnych jest znacząca w rozumieniu art. 6 ust. 2 lub 3.
2. Koordynator informuje podmiot wiodący w konglomeracie finansowym
o spełnieniu przez grupę warunków, o których mowa w ust. 1, oraz o swojej
właściwości jako koordynatora dla tego konglomeratu finansowego.
3. Informację, o której mowa w ust. 2, koordynator przekazuje także
zagranicznym organom nadzoru, które udzieliły zezwolenia podmiotom regulowanym
w grupie, zagranicznemu organowi nadzoru państwa, w którym znajduje się siedziba
dominującego podmiotu nieregulowanego, oraz Wspólnemu Komitetowi
Europejskich Urzędów Nadzoru, zwanemu dalej „Wspólnym Komitetem”.
4. Podmiot wiodący w konglomeracie finansowym, zwany dalej „podmiotem
wiodącym”, informuje podmioty regulowane wchodzące w skład konglomeratu
finansowego o spełnianiu przez grupę warunków, o których mowa w ust. 1.
5. Podmiotem wiodącym jest podmiot dominujący będący podmiotem
regulowanym lub dominującym podmiotem nieregulowanym. Jeżeli w konglomeracie
finansowym jest kilka podmiotów dominujących, podmiotem wiodącym jest podmiot
dominujący będący podmiotem regulowanym o największej sumie bilansowej
w najistotniejszym sektorze finansowym konglomeratu finansowego. W przypadku
braku podmiotu dominującego, podmiotem wiodącym jest podmiot regulowany
o największej sumie bilansowej w najistotniejszym sektorze finansowym
konglomeratu finansowego.
6. W innych przypadkach niż określone w ust. 5 podmiotem wiodącym jest
podmiot regulowany wchodzący w skład konglomeratu finansowego, wskazany przez
koordynatora w drodze decyzji.

Art. 4a. 1. Krajowy organ nadzoru wyraża ocenę, o której mowa w art. 3 pkt 12,
w formie decyzji. Od tej decyzji nie przysługuje odwołanie.
2. Podmiot uznany za podmiot dominujący może zwrócić się do krajowego
organu nadzoru o ponowne rozpatrzenie sprawy.
3. Od decyzji krajowego organu nadzoru rozstrzygającej wniosek o ponowne
rozpatrzenie sprawy podmiot uznany za podmiot dominujący może wnieść skargę do
sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Art. 6. 1. Grupa prowadzi działalność głównie w sektorze finansowym, jeśli
udział sumy bilansowej podmiotów sektora finansowego w grupie w odniesieniu do
sumy bilansowej całej grupy przekracza 40%.
2. Działalność grupy w poszczególnych sektorach jest znacząca, jeżeli średnia
arytmetyczna ze wskaźnika struktury tego sektora i wskaźnika wypłacalności tego
sektora wynosi więcej niż 10%. Obliczając średnią, sektor bankowy i sektor usług
inwestycyjnych uwzględnia się łącznie.
3. Działalność grupy w poszczególnych sektorach jest również znacząca, jeżeli
suma bilansowa najmniej istotnego sektora w grupie przekracza równowartość 6 mld
euro.
4. Wskaźnik struktury sektora w grupie jest liczony jako iloraz sumy bilansowej
wszystkich podmiotów w grupie należących do danego sektora oraz sumy bilansowej
wszystkich podmiotów w grupie należących do sektora finansowego.
5. Wskaźnik wypłacalności sektora w grupie jest liczony jako iloraz sumy
wymogów kapitałowych w sektorze bankowym i inwestycyjnym lub kapitałowego
wymogu wypłacalności w sektorze ubezpieczeniowym wszystkich podmiotów
w grupie należących do danego sektora oraz sumy wymogów kapitałowych w sektorze
bankowym i inwestycyjnym lub kapitałowego wymogu wypłacalności w sektorze
ubezpieczeniowym wszystkich podmiotów należących do sektora finansowego.
6. Najmniej istotnym sektorem w konglomeracie finansowym jest sektor
o najniższej średniej, o której mowa w ust. 2, a najistotniejszym sektorem
w konglomeracie finansowym jest sektor o najwyższej średniej.
6a. Podmiot wymieniony w art. 3 pkt 3 lit. g–i zalicza się do tego sektora, do
którego należy on w ramach grupy. Jeżeli podmiot ten nie należy wyłącznie do
jednego sektora w ramach grupy, zalicza się go do najmniej istotnego sektora
w konglomeracie finansowym.
7. Równowartość w złotych sumy, o której mowa w ust. 3, oblicza się według
średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego
w dniu bilansowym, na który sporządzane jest sprawozdanie finansowe.

Art. 6a. Koordynator może, jeżeli jest to szczególnie przydatne dla celów
nadzoru uzupełniającego, po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organów nadzoru,
zastąpić lub uzupełnić kryterium, o którym mowa w art. 6 ust. 1, kryterium opartym
na:
1) strukturze przychodów lub
2) działalności pozabilansowej, lub
3) sumie zarządzanych aktywów.
Art. 9. 1. Jeżeli grupa, spełniając warunek, o którym mowa w art. 6 ust. 2, nie
spełnia warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 3, albo spełniając warunek, o którym
mowa w art. 6 ust. 3, nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 2, koordynator,
po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organów nadzoru, może, w drodze decyzji
skierowanej do podmiotu wiodącego, ustalić, że grupa nie będzie podlegała nadzorowi
uzupełniającemu albo że nie będą podlegać temu nadzorowi znaczące transakcje
wewnątrzgrupowe, znacząca koncentracja ryzyka lub zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna, o których mowa w rozdziale 3 w oddziałach 35, jeżeli ze względu na cele nadzoru uzupełniającego byłoby to niewłaściwe lub mylące.
2. O decyzji, o której mowa w ust. 1, koordynator informuje zainteresowane
organy nadzoru sprawujące nadzór nad podmiotami wchodzącymi w skład grupy,
której dotyczy ta decyzja.

Art. 9a. Koordynator, po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organów
nadzoru, może, w drodze decyzji skierowanej do podmiotu stojącego na czele grupy:
1) w przypadkach określonych w art. 26 pkt 13 nie uwzględnić podmiotu
wchodzącego w skład grupy przy obliczaniu wskaźników, o których mowa
w art. 6, chyba że podmiot przeniósł siedzibę z państwa członkowskiego do
państwa niebędącego państwem członkowskim, a istnieją podstawy do
stwierdzenia, że podmiot przeniósł siedzibę, aby nie być objętym nadzorem
uzupełniającym;
2) uwzględniać osiąganie progów procentowych określonych w art. 6 ust. 1
i 2 przez określony czas, nie dłuższy niż 3 kolejne lata obrotowe, w przypadku
gdy istnieją podstawy do stwierdzenia, że osiągnięcie tych progów może mieć
charakter przejściowy, albo nie uwzględniać osiągania takich progów, jeżeli
w strukturze grupy zachodzą znaczące zmiany;
3) wyłączyć jeden znaczący udział kapitałowy lub większą liczbę znaczących
udziałów kapitałowych w najmniej istotnym sektorze, jeżeli udziały te mają
decydujące znaczenie dla zidentyfikowania konglomeratu finansowego i łącznie
nie są istotne ze względu na cele nadzoru uzupełniającego.
Art. 42. 1. Wchodzące w skład konglomeratu finansowego podmioty
regulowane podlegające nadzorowi sprawowanemu przez krajowy organ nadzoru są
obowiązane wdrożyć odpowiednie systemy zarządzania ryzykiem oraz systemy
kontroli wewnętrznej.
2. Podmiot wiodący przekazuje koordynatorowi na piśmie, w terminie 90 dni od
dnia kończącego rok obrotowy, szczegółowe informacje o strukturze prawnej,
strukturze zarządzania i strukturze organizacyjnej podmiotów regulowanych
wchodzących w skład konglomeratu finansowego, w tym o podmiotach zależnych
niebędących podmiotami regulowanymi oraz istotnych oddziałach instytucji
kredytowych, o których mowa w art. 141f ust. 12, 13 i 17 ustawy – Prawo bankowe,
istotnych oddziałach domów maklerskich, o których mowa w art. 98a ust. 12a ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi oraz istotnych oddziałach zakładów ubezpieczeń i istotnych oddziałach zakładów reasekuracji,
o których mowa w art. 354 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35
z dnia 10 października 2014 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz. Urz. UE L 12
z 17.01.2015, s. 1).
3. Podmiot wiodący, w terminie 90 dni od dnia kończącego rok obrotowy,
udostępnia na swojej stronie internetowej opis struktury prawnej, struktury
zarządzania i struktury organizacyjnej podmiotów regulowanych wchodzących
w skład konglomeratu finansowego w pełnej formie lub przez zamieszczenie
odnośników do informacji równoważnych.
Art. 57. 1. Współpraca, o której mowa w art. 56, polega w szczególności na
gromadzeniu i przekazywaniu informacji w zakresie:
1) struktury prawnej grupy, jej struktury zarządzania i struktury organizacyjnej,
w tym o podmiotach regulowanych, podmiotach zależnych niebędących
podmiotami regulowanymi oraz istotnych oddziałach instytucji kredytowych,
o których mowa w art. 141f ust. 12, 13 i 17 ustawy – Prawo bankowe, i domów
maklerskich, o których mowa w art. 98a ust. 12a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, wchodzących w skład konglomeratu
finansowego, podmiotach posiadających bezpośrednio lub pośrednio akcje lub
prawa z akcji podmiotów regulowanych w liczbie zapewniającej osiągnięcie
albo przekroczenie 10% ogólnej liczby głosów w organie stanowiącym lub
udziału w kapitale zakładowym danego podmiotu regulowanego, a także
organów nadzoru właściwych dla podmiotów regulowanych wchodzących
w skład grupy;
2) strategii konglomeratu finansowego;
3) sytuacji finansowej konglomeratu finansowego, w szczególności adekwatności
kapitałowej, znaczących transakcji wewnątrzgrupowych oraz znaczącej
koncentracji ryzyka;
4) znaczących akcjonariuszy i władz podmiotów regulowanych wchodzących
w skład konglomeratu finansowego;
5) organizacji, zarządzania ryzykiem i systemów kontroli wewnętrznej
w konglomeracie finansowym;
6) procedur gromadzenia informacji od podmiotów regulowanych wchodzących
w skład konglomeratu finansowego oraz weryfikacji tych informacji;
7) okoliczności, które mogą mieć wpływ na sytuację finansową podmiotów
regulowanych oraz innych podmiotów wchodzących w skład konglomeratu
finansowego, jeżeli mogą one zaważyć na sytuacji finansowej podmiotów
regulowanych;
8) nakładania sankcji lub podejmowania innych działań nadzorczych w odniesieniu
do podmiotów objętych nadzorem uzupełniającym.
2. Jeżeli wymaga tego wykonywanie zadań w zakresie nadzoru nad podmiotami
regulowanymi, które wchodzą w skład konglomeratu finansowego, krajowy organ
nadzoru może, zgodnie z przepisami regulacji sektorowych, przekazywać informacje,
o których mowa w ust. 1, bankom centralnym zainteresowanych państw
członkowskich, Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych, Europejskiemu
Bankowi Centralnemu oraz Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego zgodnie
z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia
24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad
systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
(Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 1).
3. Koordynator przekazuje Wspólnemu Komitetowi informacje, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 i art. 42 ust. 2, niezwłocznie po ich otrzymaniu.
Art. 62. 1. Jeżeli podmiotem wiodącym jest dominujący podmiot nieregulowany
z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który narusza przepisy ustawy lub
wywiera niekorzystny wpływ na stabilność finansową podmiotów wchodzących
w skład konglomeratu finansowego, lub nie spełnia warunków, o których mowa
w art. 13, koordynator, w drodze decyzji, określa dominującemu podmiotowi
nieregulowanemu termin i sposób przywrócenia stanu zgodnego z przepisami prawa
lub usunięcia zagrożenia dla stabilności finansowej konglomeratu finansowego.
2. W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1,
koordynator może w odniesieniu do dominującego podmiotu nieregulowanego
z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze decyzji:
1) nakazać zbycie w określonym terminie akcji lub udziałów posiadanych
w podmiocie regulowanym lub akcji lub udziałów w podmiocie dominującym
wobec podmiotu regulowanego lub
2) zawiesić na czas określony wykonywanie przez niego prawa głosu w organie
stanowiącym podmiotu regulowanego lub podmiotu dominującego wobec
podmiotu regulowanego, lub
3) nałożyć na niego karę pieniężną do wysokości 10 000 000 zł.
3. Wykonywanie prawa głosu z akcji, które nie zostały zbyte, zgodnie z ust. 2,
oraz z których prawa głosu zostały zawieszone, jest bezskuteczne.
4. Podejmując środki, o których mowa w ust. 2, koordynator bierze pod uwagę
wagę i rodzaj naruszeń przepisów prawa lub innych nieprawidłowości oraz stopień
przyczynienia się danego dominującego podmiotu nieregulowanego do powstania
naruszeń przepisów prawa lub innych nieprawidłowości na poziomie konglomeratu
finansowego zagrażających wypłacalności podmiotów regulowanych wchodzących
w skład konglomeratu finansowego lub prawidłowemu sprawowaniu nadzoru
uzupełniającego.