1. Przepisów art. 47–51 nie stosuje się, jeżeli ze względu na specyfikę
struktury konglomeratu finansowego lub jego działalność w różnych państwach
ustalenie koordynatora według tych przepisów byłoby niewłaściwe lub mylące.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, krajowy organ nadzoru,
w porozumieniu z innymi zainteresowanymi organami nadzoru, może, w drodze
decyzji, uznać się za koordynatora.
3. Jeżeli w drodze porozumienia zainteresowanych organów nadzoru jako
właściwy zostanie wskazany koordynator zagraniczny, krajowy organ nadzoru może,
w drodze decyzji, uznać się za niewłaściwy.