Ustawa z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach

1. Warunki emisji zawierają w szczególności:
1) rodzaj obligacji;
2) oznaczenie emitenta, w tym jego nazwę (firmę) i siedzibę, a w przypadku emitenta podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru dodatkowo numer wpisu do rejestru;
3) wskazanie adresu strony internetowej emitenta;
4) wskazanie decyzji emitenta o emisji, a w przypadku emitenta mającego siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dodatkowo oświadczenie o posiadaniu uprawnień do emitowania obligacji zgodnie z właściwym dla niego prawem;
5) wartość nominalną i maksymalną liczbę obligacji proponowanych do nabycia;
6) opis świadczeń emitenta wynikających z obligacji, wysokość tych świadczeń lub sposób, w jaki będzie ona ustalana, oraz termin, miejsce i sposób ich spełniania, a także określenie dni, według których ustala się uprawnionych do świadczeń;
7) informację o ustanowionych lub planowanych do ustanowienia zabezpieczeniach wierzytelności wynikających z obligacji albo braku zabezpieczenia;
8) miejsce i datę sporządzenia warunków emisji;
9) podpisy osób upoważnionych do zaciągania zobowiązań w imieniu emitenta. 2. Warunki emisji zawierają dodatkowo, w przypadku gdy:
1) przewidywane jest oprocentowanie – wysokość tego oprocentowania lub sposób, w jaki będzie ustalana, datę, od której będzie naliczane, oraz termin, miejsce i sposób jego wypłaty, zwane dalej „warunkami wypłaty oprocentowania”;
2) przewidywane jest świadczenie niepieniężne – zasady przeliczania wartości świadczenia niepieniężnego na świadczenie pieniężne;
3) przewidywana jest możliwość zaliczenia wierzytelności z tytułu wykupu na poczet ceny nabycia obligacji nowej emisji – wskazanie tej możliwości;
4) określony został cel emisji – wskazanie tego celu, a w przypadku europejskich zielonych obligacji, o których mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem (Dz. Urz. UE L 2023/2631 z 30.11.2023, z późn. zm.1)), ogólne wskazanie tego celu wraz z informacją, że planowana alokacja przychodów z obligacji jest określona w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia;
5) ustanowione zostało zabezpieczenie wierzytelności wynikających z obligacji lub emitent zobowiązał się do ustanowienia takiego zabezpieczenia lub dodatkowego zabezpieczenia w przyszłości – wysokość, formę i warunki tego zabezpieczenia, w tym informację o sposobie zaspokojenia z przedmiotu zabezpieczenia, datę ustanowienia zabezpieczenia lub planowany termin jego ustanowienia oraz wycenę, o której mowa w art. 30, lub skrót tej wyceny i uzasadnienie wyboru podmiotu dokonującego wyceny;
6) zawarta została umowa z administratorem zastawu lub administratorem hipoteki
– wskazanie podmiotu pełniącego te obowiązki.
7) (uchylony)
1) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2023/2869 z 20.12.2023. 3. W warunkach emisji emitent może zdecydować o ustanowieniu zgromadzenia obligatariuszy. W takim przypadku warunki emisji określają również zasady zwoływania i organizacji zgromadzenia obligatariuszy, w tym miejsce odbycia, oraz zasady podejmowania uchwał przez zgromadzenie. W przypadku gdy udział w zgromadzeniu obligatariuszy przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej nie jest dopuszczony, warunki emisji wskazują takie ograniczenie.

1. Obligacje nie mogą mieć formy dokumentu. 2. Obligacje podlegają zarejestrowaniu w depozycie papierów wartościowych prowadzonym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, z późn. zm.2)), zwanej dalej „ustawą o obrocie instrumentami finansowymi”. 3. Do powstawania oraz przenoszenia praw z obligacji stosuje się przepisy ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. 4. Po ustaleniu uprawnionych do świadczeń z tytułu wykupu obligacji prawa z tej obligacji nie mogą być przenoszone. 5. Jeżeli emitent nie spełnił w terminie przewidzianym w warunkach emisji świadczeń z tytułu wykupu obligacji albo spełnił je tylko w części, możliwość przenoszenia praw z obligacji zostaje przywrócona po upływie tego terminu. Prawa z obligacji nie mogą zostać przeniesione na klienta detalicznego w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. 6. Uprawnionych do świadczeń pieniężnych z tytułu wykupu obligacji, które spełniane są po terminie ich wykupu, ustala się każdorazowo według stanu na drugi dzień roboczy po dniu, w którym kwota świadczenia została przekazana podmiotowi prowadzącemu depozyt papierów wartościowych.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1863 oraz z 2025 r. poz. 146, 820, 923, 1014, 1069, 1216 i 1556. 7. Kwota, o której mowa w ust. 6, podlega wypłacie w następnym dniu roboczym po dniu ustalenia osób uprawnionych do jej otrzymania. Przepisy ust. 5 stosuje się odpowiednio. 8. Świadczenia pieniężne z tytułu wykupu obligacji są spełniane począwszy od obligacji o najwcześniejszym terminie wykupu, a w przypadku spełniania tych świadczeń w części – w równych kwotach z tytułu każdej obligacji tej samej serii.

Art. 8a. 1. Klient detaliczny w rozumieniu art. 3 pkt 39c ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, będący osobą fizyczną, może nabywać obligacje, jeżeli wartość nominalna obligacji nie jest mniejsza niż 40 000 euro lub równowartość tej kwoty wyrażona w walucie polskiej lub innej, ustalona przy zastosowaniu średniego kursu euro lub średniego kursu tej waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu podjęcia decyzji emitenta o emisji. 2. Ograniczeń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się w przypadku, gdy obligacje są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do alternatywnego obrotu albo mają być przedmiotem wniosku o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym lub wniosku o wprowadzenie do alternatywnego systemu obrotu.

1. Spółka może, o ile jej statut tak stanowi, emitować obligacje uprawniające do objęcia akcji emitowanych przez spółkę w zamian za te obligacje, zwane dalej „obligacjami zamiennymi”. 1a. W przypadku gdy emitentem jest prosta spółka akcyjna, obligacje zamienne mogą być oferowane wyłącznie za pośrednictwem firmy inwestycyjnej, chyba że obligacje zamienne są oferowane wyłącznie akcjonariuszom tej spółki. 2. Obligacje zamienne nie mogą być emitowane poniżej wartości nominalnej ani wydawane przed pełną wpłatą. 3. Uchwała o emisji obligacji zamiennych i akcji przyznawanych w zamian za te obligacje podlega zgłoszeniu do sądu rejestrowego. Jeżeli emitentem jest spółka, która podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, wzmianka o uchwale wskazująca maksymalną wysokość podwyższenia kapitału zakładowego, a w przypadku prostej spółki akcyjnej – maksymalną liczbę akcji, również podlega wpisowi do tego rejestru. Data przydziału i wydania obligacji nie może być wcześniejsza niż data wpisu. 4. Uchwała, o której mowa w ust. 3, określa w szczególności:
1) zakres przyznawanego prawa oraz warunki jego realizacji, w tym rodzaj akcji przyznawanych w zamian za obligacje;
2) sposób przeliczenia obligacji na akcje, z tym że na każdy jeden złoty wartości nominalnej obligacji może przypadać najwyżej jeden złoty wartości nominalnej akcji, a w przypadku akcji niemających wartości nominalnej – jeden złoty ceny emisyjnej tych akcji;
3) maksymalną wysokość podwyższenia kapitału zakładowego w drodze zamiany obligacji na akcje, a w przypadku prostej spółki akcyjnej – maksymalną liczbę akcji, które mają zostać wyemitowane w celu zamiany obligacji na akcje. 5. Termin zamiany obligacji na akcje nie może być dłuższy niż termin wykupu obligacji. Uchwała, o której mowa w ust. 3, może określić krótszy termin. 6. Emitent obligacji zamiennych jest obowiązany w warunkach emisji:
1) wskazać termin, w jakim zamiana będzie dopuszczalna;
2) wskazać sposób przeliczenia obligacji na akcje;
3) wskazać sposób postępowania w przypadku przekształcenia, podziału, połączenia lub likwidacji emitenta lub zmiany wartości nominalnej akcji przed dniem, w którym roszczenie do zamiany stanie się wymagalne;
4) zamieścić informację o obowiązku zgłoszenia przez obligatariuszy Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz innym organom zamiaru nabycia akcji w drodze zamiany obligacji na akcje. 7. Oświadczenie obligatariusza o zamianie obligacji na akcje wymaga formy pisemnej i powinno zostać złożone spółce. W tym przypadku nie stosuje się art. 438
§ 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96), zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”.

1. Emitentami obligacji przychodowych mogą być:
1) jednostka samorządu terytorialnego lub związek tych jednostek;
2) Bank Gospodarstwa Krajowego;
3) Polski Fundusz Rozwoju Spółka Akcyjna, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju (Dz. U. z 2024 r. poz. 923 oraz z 2025 r. poz. 352, 769 i 1216);
3a) spółka zależna, o której mowa w art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju;
4) spółka akcyjna albo spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego lub związek jednostek samorządu terytorialnego posiadają same lub wspólnie z inną jednostką samorządu terytorialnego lub innym związkiem tych jednostek akcje albo udziały w liczbie, która zapewnia im więcej niż 50 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, o ile głównym przedmiotem działalności spółki jest zaspokajanie potrzeb społeczności lokalnych lub wykonywanie zadań z zakresu użyteczności publicznej;
5) spółka akcyjna albo spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której głównym przedmiotem działalności jest wykonywanie zadań z zakresu użyteczności publicznej na podstawie umowy zawartej ze Skarbem Państwa, jednostką samo- rządu terytorialnego lub związkiem tych jednostek, o ile umowa została zawarta na okres co najmniej równy okresowi zapadalności obligacji;
6) spółka akcyjna, która na podstawie upoważnienia ustawowego lub koncesji albo zezwolenia będzie wykonywać zadania z zakresu użyteczności publicznej albo świadczyć usługi w zakresie transportu lub komunikacji oraz utrzymania i rozwoju infrastruktury komunikacyjnej lub transportowej co najmniej przez okres równy okresowi zapadalności obligacji;
7) będąca podmiotem, o którym mowa w art. 2 pkt 1–3, spółka, z którą zawarto umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady płatnej, o której mowa w art. 1a ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o auto- stradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 561 i 1014). 2. Uchwała o emisji obligacji przychodowych określa przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 24 ust. 1, zwane dalej „przedsięwzięciem”, sposób obliczenia przychodów z przedsięwzięcia oraz wskazuje, do jakiej części przychodów z przedsięwzięcia lub majątku przedsięwzięcia przysługuje obligatariuszom uprawnienie, o którym mowa w art. 24 ust. 1. Uchwała o emisji obligacji przychodowych może określać więcej niż jedno przedsięwzięcie. 3. Informacje określone w ust. 2 emitent obligacji przychodowych zamieszcza w warunkach emisji. 4. Emitent obligacji przychodowych udostępnia obligatariuszom, co najmniej na 14 dni przed każdym terminem wypłaty świadczeń z obligacji przychodowych, jednakże nie rzadziej niż raz w roku, sprawozdanie zawierające informacje o sumie przychodów z przedsięwzięcia, które wpłynęły na rachunek bankowy przeznaczony do ich gromadzenia i dokonywania wypłat, oraz o kwotach wypłaconych obligatariuszom uprawnionym z obligacji przychodowych oraz emitentowi z tego rachunku w okresie od poprzedniej wypłaty świadczeń, a także omówienie struktury przychodów z przedsięwzięcia oraz struktury kosztów ponoszonych przez emitenta w związku z przedsięwzięciem w tym okresie. 5. Po wyemitowaniu obligacji przychodowych emitent jest obowiązany ogłosić na swojej stronie internetowej łączną wysokość zadłużenia z tytułu tych obligacji oraz wskazać przedsięwzięcie. 6. Emitent obligacji przychodowych nie może zbywać ani obciążać składników majątkowych przedsięwzięcia, z wyjątkiem sytuacji gdy dokonuje zbycia w ramach prawidłowej gospodarki, nie powodując istotnego zmniejszenia wartości tego przedsięwzięcia. 7. Wierzytelności tworzące przychody, do których obligatariuszom przysługuje uprawnienie, o którym mowa w art. 24 ust. 1, nie mogą być przedmiotem zabezpieczenia zastawem ani też nie mogą zostać przeniesione na osoby trzecie.

1. W przypadku przyznania obligatariuszom, zgodnie z art. 24, prawa
do zaspokojenia swoich roszczeń z przychodów z określonego przedsięwzięcia
wszystkie przychody z takiego przedsięwzięcia powinny wpływać na rachunek
bankowy, o którym mowa w art. 25 ust. 4.
2. Z rachunku, o którym mowa w art. 25 ust. 4, emitent nie może dokonywać
wypłat środków dla celów innych niż zaspokojenie roszczeń obligatariuszy
uprawnionych z obligacji przychodowych, chyba że dotyczą one wpływających na ten
rachunek kwot należnego podatku od towarów i usług, które są przekazywane na
rachunek urzędu skarbowego. W warunkach emisji można postanowić, że
ograniczenie to nie dotyczy kwot przewyższających kwotę wystarczającą do
zaspokojenia roszczeń obligatariuszy uprawnionych z obligacji przychodowych
w okresie następnych 12 miesięcy.
3. W odniesieniu do środków znajdujących się na rachunku, o którym mowa
w art. 25 ust. 4, nie przysługuje prawo potrącenia.
4. Środki zgromadzone na rachunku, o którym mowa w art. 25 ust. 4, nie
podlegają egzekucji prowadzonej z rachunku emitenta obligacji przychodowych do
wysokości kwoty zobowiązania emitenta wobec obligatariuszy uprawnionych
z obligacji przychodowych.
5. W przypadku egzekucji przeprowadzanej ze składników majątkowych
przedsięwzięcia zajęciu nie podlega kwota w wysokości niezbędnej do zaspokojenia
roszczeń obligatariuszy uprawnionych z obligacji przychodowych. Kwota ta jest
przekazywana na rachunek, o którym mowa w art. 25 ust. 4, i nie może być wypłacana
na cele inne niż zaspokojenie roszczeń tych obligatariuszy.
6. W przypadku egzekucji wszczętej celem zaspokojenia roszczeń z obligacji
przychodowych przepisu ust. 5 nie stosuje się.

1. Środki zgromadzone na rachunku bankowym, o którym mowa w art. 25 ust. 4, są wyłączone z masy upadłości emitentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 3–7. 2. Z chwilą ogłoszenia upadłości lub otwarcia likwidacji emitenta obligacji przychodowych zobowiązania z tytułu obligacji przychodowych stają się natychmiast wymagalne. 3. W przypadku podjęcia, zgodnie z odrębnymi przepisami, decyzji o podziale jednostek samorządu terytorialnego będących emitentami obligacji przychodowych zobowiązania z tytułu obligacji przychodowych stają się natychmiast wymagalne. 4. Zaspokojenia roszczeń posiadaczy obligacji przychodowych dokonuje się ze składników majątku przedsięwzięcia, z pierwszeństwem przed innymi wierzycielami upadłego, z uwzględnieniem art. 24 ust. 3.

Art. 27a. O ile umowa spółki albo statut emitenta tak stanowią, emitent może emitować obligacje w celu ich zakwalifikowania:
1) do funduszy własnych jako instrumenty:
a) dodatkowe w Tier I zgodnie z art. 52 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 575/2013”,
b) w Tier II zgodnie z art. 63 rozporządzenia 575/2013,
2) do środków własnych jako pozycje podstawowych środków własnych:
a) kategorii 1 zgodnie z art. 71 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz. Urz. UE L 12 z 17.01.2015, str. 1, z późn. zm.4)), zwanego dalej „rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/35”,
b) kategorii 2 zgodnie z art. 73 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35,
c) kategorii 3 zgodnie z art. 77 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35
– zwane dalej „obligacjami kapitałowymi”.

Art. 27b. Emitentem obligacji kapitałowych może być:
1) bank krajowy;
2) dom maklerski, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 68, Dz. Urz. UE L 321 z 30.11.2013, str. 6, Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 37, Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 153, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 2, Dz. Urz. UE L 310 z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 27, Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 74 z 16.03.2018, str. 3, Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4, Dz. Urz. UE L 335 z 13.10.2020, str. 20, Dz. Urz. UE L 405 z 02.12.2020, str. 79, Dz. Urz. UE L 84 z 11.03.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 116 z 06.04.2021, str. 25 oraz Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2022, str. 1.
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 85 z 01.04.2016, str. 6, Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2016, str. 111, Dz. Urz. UE L 236 z 14.09.2017, str. 14, Dz. Urz. UE L 227 z 10.09.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 161 z 18.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 289 z 08.11.2019, str. 3, Dz. Urz. UE L 92 z 26.03.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 02.08.2021, str. 14 oraz Dz. Urz. UE L 2 z 06.01.2022, str. 8.
3) krajowy zakład ubezpieczeń;
4) krajowy zakład reasekuracji.

Art. 27c. Zawarcie umowy, której przedmiotem jest obligacja kapitałowa, oraz pośrednictwo w zawarciu takiej umowy jest możliwe wyłącznie w przypadku, gdy obejmującym lub nabywcą tej obligacji jest podmiot wymieniony w art. 3 pkt 39b lit. a–m ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

Art. 27d. Wartość nominalna obligacji kapitałowej wynosi co najmniej 400 000 zł lub równowartość tej kwoty wyrażoną w innej walucie, ustaloną przy zastosowaniu średniego kursu tej waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu podjęcia uchwały o emisji przez emitenta obligacji kapitałowej.

Art. 27e. Obligacje kapitałowe mogą uprawniać obligatariusza do otrzymywania odsetek przez czas nieoznaczony. Przepisu art. 3651 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
– Kodeks cywilny nie stosuje się.

Art. 27f. 1. Zarząd emitenta może, w drodze uchwały:
1) umorzyć odsetki albo część odsetek z tytułu obligacji kapitałowych, o których mowa w:
a) art. 27a pkt 1 lit. a, na zasadach określonych w warunkach emisji,
b) art. 27a pkt 1 lit. b, na zasadach określonych w warunkach emisji, o ile te warunki przewidują takie umorzenie;
2) wstrzymać wypłatę odsetek albo części odsetek z tytułu obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 2 lit. a, na zasadach określonych w warunkach emisji, zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. n oraz ust. 4 lit. b i f rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35. 2. Umorzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, i wstrzymanie wypłaty, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stanowią niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania lub zwłoki w wykonaniu zobowiązania przez emitenta. 3. Jeżeli obligacje kapitałowe zostały wyemitowane w celu, o którym mowa w art. 27a pkt 2:
1) lit. a, warunki emisji obligacji kapitałowych przewidują wstrzymanie wypłaty odsetek albo części odsetek, w przypadku gdy powstanie niezgodność z kapitałowym wymogiem wypłacalności albo gdy wypłata odsetek prowadziłaby do jej powstania zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. l ppkt (ii) i ust. 9 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35;
2) lit. b, warunki emisji obligacji kapitałowych przewidują wstrzymanie wypłaty odsetek albo części odsetek, w przypadku gdy powstanie niezgodność z kapitałowym wymogiem wypłacalności albo gdy wypłata odsetek prowadziłaby do jej powstania zgodnie z art. 73 ust. 1 lit. g ppkt (ii) i ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35;
3) lit. c, zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji wstrzymują wypłatę odsetek albo części odsetek zgodnie z art. 77 ust. 1 lit. g rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, w przypadku gdy powstanie niezgodność z minimalnym wymogiem kapitałowym albo gdy wypłata odsetek prowadziłaby do jej powstania.

Art. 27g. W przypadku gdy emitent zamierza zarejestrować obligacje kapitałowe w innym systemie rejestracji, o którym mowa w art. 5 ust. 1a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, obligacje kapitałowe mogą mieć formę dokumentu i podlegają zarejestrowaniu w tym systemie w terminie 6 miesięcy od dnia emisji.

Art. 27h. 1. Warunki emisji obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a, zawierają dodatkowo:
1) wskazanie zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013 albo art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, oraz ryzyka z nim związane;
2) określenie mechanizmu pokrywania strat w przypadku wystąpienia określonego w warunkach emisji zdarzenia inicjującego, o którym mowa odpowiednio w:
a) art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013, przez:
– umorzenie obligacji kapitałowych w formie odpisu trwałego albo odpisu tymczasowego, obniżających w całości albo w części wartość nominalną obligacji kapitałowej, albo
– zamianę obligacji kapitałowych na akcje emitenta,
b) art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, przez:
– dokonanie odliczeń obniżających wartość nominalną obligacji kapitałowej w całości albo w części albo
– zamianę obligacji kapitałowych na akcje emitenta, albo
– zastosowanie mechanizmu pokrywania strat innego niż określony w tiret pierwszym i drugim, pozwalającego na uzyskanie rezultatu równoważnego z rezultatami mechanizmów pokrywania strat określonych w tiret pierwszym i drugim. 2. Emitent obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1 lit. a, zawiera dodatkowo w warunkach emisji informację o możliwości wykupu obligacji kapitałowych w przypadku odmowy wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego zezwolenia na zakwalifikowanie obligacji kapitałowych do funduszy własnych zgodnie z art. 52 rozporządzenia 575/2013 – jeżeli przewiduje taki wykup. 3. W warunkach emisji obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a, mogą być określone zasady i kryteria podwyższenia wartości nominalnej obligacji kapitałowych odpowiednio w przypadku:
1) ich umorzenia w formie odpisu tymczasowego, obniżającego w części wartość nominalną obligacji kapitałowej w następstwie wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013, albo
2) dokonania odliczeń obniżających w części wartość nominalną obligacji kapitałowej w następstwie wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35
– nie więcej jednak niż do wartości nominalnej tych obligacji z dnia emisji.

Art. 27i. 1. Emitent obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1 lit. b, może w warunkach emisji:
1) wprowadzić mechanizm pokrywania strat, o którym mowa w art. 27h ust. 1 pkt 2 lit. a;
2) przewidzieć uprawnienie do umorzenia odsetek albo części odsetek z tytułu obligacji kapitałowych, o którym mowa w art. 27f ust. 1;
3) zawrzeć informację o możliwości wykupu obligacji kapitałowych w przypadku odmowy wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego zezwolenia na zakwalifikowanie obligacji kapitałowych do funduszy własnych, zgodnie z art. 63 rozporządzenia 575/2013 – jeżeli przewiduje taki wykup. 2. W przypadku gdy emitent obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1 lit. b, wprowadził w warunkach emisji mechanizm pokrywania strat, o którym mowa w art. 27h ust. 1 pkt 2 lit. a, jest obowiązany do określenia w warunkach emisji zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013. Jeżeli w warunkach emisji wprowadzono mechanizm pokrywania strat, o którym mowa w art. 27h ust. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze, w warunkach emisji można określić zasady i kryteria podwyższenia wartości nominalnej obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27h ust. 3 pkt 1.

Art. 27j. W przypadku gdy emitent obligacji kapitałowych zastrzega dla siebie w warunkach emisji uprawnienie do umorzenia odsetek albo części odsetek z tytułu obligacji kapitałowych, o którym mowa w art. 27f ust. 1 pkt 1, warunki emisji zawierają opis ryzyka związanego z umorzeniem odsetek.

Art. 27k. 1. W przypadku wystąpienia określonego w warunkach emisji zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013, emitent obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1, dokonuje:
1) ich umorzenia w formie odpisu trwałego albo odpisu tymczasowego, obniżających w całości albo w części wartość nominalną obligacji kapitałowej, albo
2) zamiany obligacji kapitałowych na akcje emitenta. 2. Emitent obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1, będący:
1) bankiem spółdzielczym,
2) domem maklerskim w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,
3) bankiem państwowym
– dokonuje wyłącznie umorzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. 3. Wysokość odpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa zarząd emitenta obligacji kapitałowych w drodze uchwały. 4. Emitent obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1, niezwłocznie:
1) informuje o podjęciu uchwały, o której mowa w ust. 3:
a) obligatariuszy na zasadach określonych w warunkach emisji tych obligacji,
b) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną albo podmiot prowadzący ewidencję osób uprawnionych z papierów wartościowych albo rejestr osób uprawnionych z obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 1, i przekazuje mu odpis uchwały w zakresie niezbędnym do ujawnienia umorzenia obligacji w depozycie papierów wartościowych albo w tej ewidencji, albo w tym rejestrze;
2) udostępnia na swojej stronie internetowej informację o wystąpieniu zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013.

Art. 27l. 1. W przypadku wystąpienia określonego w warunkach emisji zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, emitent obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a pkt 2 lit. a:
1) dokonuje:
a) odliczeń obniżających w całości albo w części wartość nominalną obligacji kapitałowej zgodnie z art. 71 ust. 5 i 5a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 albo
b) zamiany obligacji kapitałowej na akcje emitenta zgodnie z art. 71 ust. 6 i 6a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, albo
2) stosuje mechanizm pokrywania strat inny niż określony w pkt 1, pozwalający na uzyskanie rezultatu równoważnego z rezultatami mechanizmu pokrywania strat, o których mowa w pkt 1. 2. Emitent obligacji kapitałowych będący zakładem ubezpieczeń wykonującym działalność ubezpieczeniową w formie towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych albo zakładem reasekuracji wykonującym działalność reasekuracyjną w formie towarzystwa reasekuracji wzajemnej stosuje wyłącznie mechanizm pokrywania strat, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a albo pkt 2. 3. Wysokość odliczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, określa zarząd emitenta obligacji kapitałowych w drodze uchwały. 4. Emitent obligacji kapitałowych niezwłocznie:
1) informuje o podjęciu uchwały, o której mowa w ust. 3:
a) obligatariuszy na zasadach określonych w warunkach emisji tych obligacji,
b) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną albo podmiot prowadzący ewidencję osób uprawnionych z papierów wartościowych albo rejestr osób uprawnionych z obligacji kapitałowych i przekazuje mu odpis uchwały w zakresie niezbędnym do ujawnienia odliczeń obniżających wartość nominalną obligacji w depozycie papierów wartościowych albo w tej ewidencji, albo w tym rejestrze;
2) udostępnia na swojej stronie internetowej informację o wystąpieniu zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35.

Art. 27m. W przypadku gdy warunki emisji obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a:
1) pkt 1, przewidują możliwość ich umorzenia w formie odpisu trwałego albo odpisu tymczasowego, obniżających w całości albo w części wartość nominalną obligacji kapitałowej,
2) pkt 2 lit. a, przewidują możliwość dokonania odliczeń obniżających w całości albo w części wartość obligacji kapitałowej albo zastosowania mechanizmu pokrywania strat, o którym mowa w art. 27h ust. 1 pkt 2 lit. b tiret trzecie
– emisja tych obligacji wymaga podjęcia uchwały przez zarząd emitenta i wyrażenia przez radę nadzorczą emitenta zgody na dokonanie takiej emisji, a w przypadku emitenta będącego zakładem ubezpieczeń albo zakładem reasekuracji, wykonującym działalność w formie spółki europejskiej, w której przyjęto system monistyczny – podjęcia uchwały przez radę administrującą.

Art. 27n. 1. Emisja obligacji kapitałowych, które w przypadku wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013 albo art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, podlegają zamianie na akcje emitenta, wymaga uchwały walnego zgromadzenia emitenta podjętej większością trzech czwartych głosów. 2. W uchwale, o której mowa w ust. 1, walne zgromadzenie emitenta określa w szczególności:
1) maksymalną wielkość i walutę emisji obligacji kapitałowych;
2) opis zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013 albo art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35;
3) maksymalną wysokość podwyższenia kapitału zakładowego w przypadku zamiany obligacji kapitałowych na akcje emitenta;
4) sposób przeliczenia obligacji kapitałowych na akcje emitenta, w tym mechanizm ustalenia ceny akcji emitenta oraz współczynnik zamiany obligacji kapitałowych na akcje emitenta;
5) rodzaj akcji emitenta przyznawanych w zamian za obligacje kapitałowe;
6) sposób postępowania w przypadku przekształcenia, podziału, połączenia lub likwidacji emitenta lub zmiany wartości nominalnej akcji emitenta przed dniem wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013 albo art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35. 3. Uchwała, o której mowa w ust. 1, może zawierać upoważnienie dla zarządu emitenta do określenia warunków emisji obligacji kapitałowych innych niż wynikające z ust. 2, w szczególności wysokości oprocentowania – w przypadku obligacji kapitałowych o stałym oprocentowaniu albo wysokości marży – w przypadku obligacji kapitałowych o zmiennym oprocentowaniu.

Art. 27o. Do obligacji kapitałowych nie stosuje się przepisów art. 28–31, art. 36, art. 74 ust. 2–6 oraz art. 76 ust. 2 i 3.

Art. 27p. (uchylony)

Art. 27q. (uchylony)

Art. 27r. (uchylony) Rozdział 3 Zabezpieczenie obligacji

1. W przypadku ustanowienia zastawu lub hipoteki jako zabezpieczenia wierzytelności wynikających z obligacji emitent jest obowiązany poddać przedmiot zastawu lub hipoteki wycenie przez podmiot, który posiada doświadczenie i kwalifikacje zapewniające rzetelność wyceny oraz zachowuje bezstronność i niezależność. Przepisy art. 69 ust. 9 pkt 1–3, 5, 6 i 8 oraz art. 70 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1035 i 1863) stosuje się odpowiednio do podmiotu dokonującego wyceny, członków jego organów zarządzających i nadzorujących oraz osób zatrudnionych przez ten podmiot do wykonywania czynności w zakresie wyceny, a także osób blisko związanych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylającego dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 287 z 21.10.2016, str. 320) z członkami organów zarządzających i nadzorujących oraz osobami zatrudnionymi przez podmiot dokonujący wyceny. 2. Emitent jest obowiązany, na żądanie osoby zainteresowanej, do nieodpłatnego dostarczenia wyceny w postaci drukowanej w miejscu przyjęcia żądania, jeżeli w warunkach emisji zamieszczony został skrót tej wyceny. 3. W warunkach emisji emitent może zobowiązać się do okresowej aktualizacji wyceny. Aktualizacja jest udostępniana obligatariuszom w sposób, w jaki zostały udostępnione warunki emisji.

1. Ustanowienie hipoteki stanowiącej zabezpieczenie wierzytelności obligatariuszy następuje na podstawie oświadczenia woli właściciela albo współwłaściciela nieruchomości, użytkownika albo współużytkownika wieczystego, uprawnionego albo współuprawnionego z tytułu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub wierzyciela hipotecznego. 2. Wpis w księdze wieczystej powinien wskazywać w szczególności:
1) decyzję emitenta o emisji;
2) sumę, na którą ustanawia się hipotekę;
3) (uchylony)
4) wartość nominalną i maksymalną liczbę obligacji proponowanych do nabycia;
5) warunki wypłaty oprocentowania, jeżeli zostało przewidziane;
6) termin, miejsce i sposób wykupu obligacji, jeżeli został przewidziany;
7) oznaczenie administratora hipoteki. 3. Obligatariuszy imiennie się nie oznacza. 4. Przed rozpoczęciem emisji obligacji emitent jest obowiązany zawrzeć w formie pisemnej pod rygorem nieważności umowę z administratorem hipoteki, który wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego we własnym imieniu, lecz na rachunek obligatariuszy. Administratorem hipoteki może być także bank pełniący funkcję banku-reprezentanta. Do administratora hipoteki przepisy art. 80 ust. 2–5 stosuje się odpowiednio. W przypadku wygaśnięcia umowy administrator hipoteki wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego do czasu zawarcia przez emitenta umowy z nowym administratorem. 5. Do administratora hipoteki nie stosuje się przepisów art. 682 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2025 r. poz. 341). 6. Tytułem do wykreślenia hipoteki, ustanowionej w celu zabezpieczenia wierzytelności obligatariuszy jest:
1) oświadczenie emitenta o niedojściu emisji do skutku;
2) oświadczenie administratora hipoteki o zmianie warunków emisji w zakresie wysokości, formy lub warunków zabezpieczenia wierzytelności wynikających z obligacji;
3) oświadczenie podmiotu prowadzącego depozyt papierów wartościowych zgodnie z przepisami ustawy o obrocie instrumentami finansowymi albo agenta emisji, o którym mowa w art. 7a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, potwierdzające, że za pośrednictwem składającego oświadczenie emitent dokonał wykupu obligacji. 7. Do przeniesienia obligacji zabezpieczonej hipoteką nie stosuje się przepisu art. 2451 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Rozdział 4 Emisja obligacji

Emisja obligacji może nastąpić:
1) w trybie oferty publicznej papierów wartościowych, o której mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE (Dz. Urz. UE L 168 z 30.06.2017, str. 12), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/1129”;
2) przez proponowanie nabycia obligacji w inny sposób niż wskazany w pkt 1.

Art. 33a. Oferta publiczna obligacji, o której mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia 2017/1129, skierowana do klienta detalicznego w rozumieniu art. 3 pkt 39c ustawy o obrocie instrumentami finansowymi będącego osobą fizyczną, wymaga pośrednictwa firmy inwestycyjnej lub dostawcy usług finansowania społecznościowego posiadającego zezwolenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503 z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/1129 i dyrektywę (UE) 2019/1937 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.10.2020, str. 1, z późn. zm.5)).

1. W propozycji nabycia zamieszcza się warunki emisji oraz informacje, które umożliwiają ocenę sytuacji finansowej emitenta. Emitent jest obowiązany do udostępnienia w szczególności informacji dotyczących:
1) wartości zaciągniętych zobowiązań finansowych, z wyszczególnieniem zobowiązań przeterminowanych, ustalonej na ostatni dzień kwartału poprzedzający o nie więcej niż 4 miesiące udostępnienie propozycji nabycia, przy czym w przypadku gdy emitent należy do grupy kapitałowej sporządzającej skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z art. 55–63d ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, z późn. zm.6)), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”, lub innymi mającymi zastosowanie przepisami o rachunkowości dotyczącymi skonsolidowanych sprawozdań finansowych, informacje te przedstawia się dodatkowo w odniesieniu do grupy kapitałowej emitenta;
2) prognozy kształtowania się zobowiązań finansowych emitenta, w tym wskazanie szacunkowej wartości zobowiązań finansowych oraz szacowanej struktury finansowania emitenta rozumianej jako wartość i udział procentowy zobowiązań z tytułu kredytów i pożyczek, emisji dłużnych papierów wartościowych, leasingu w sumie pasywów bilansu emitenta, na ostatni dzień roku obrotowego, w którym nastąpiła emisja, oraz na dzień kończący okres dwunastu miesięcy od
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 273 z 21.10.2022, str. 3.
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 295 i 1598, z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 1218. daty emisji, a w przypadku gdy termin wykupu obligacji przypada przed upływem dwunastu miesięcy od dnia emisji – na dzień wykupu obligacji, przy czym w przypadku emitenta sporządzającego skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z art. 55–63d ustawy o rachunkowości lub innymi mającymi zastosowanie przepisami o rachunkowości dotyczącymi skonsolidowanych sprawozdań finansowych, informacje dotyczące prognozy kształtowania się zobowiązań finansowych przedstawiają dodatkowo dane dotyczące grupy kapitałowej emitenta, a w przypadku emitenta będącego jednostką samorządu terytorialnego – aktualną wieloletnią prognozę finansową. 1a. Do czasu całkowitego wykupu obligacji emitent jest obowiązany publikować na swojej stronie internetowej, najpóźniej w ostatnim dniu każdego kolejnego roku obrotowego, informacje dotyczące prognozy kształtowania się zobowiązań finansowych emitenta, o których mowa w ust. 1 pkt 2, na ostatni dzień następnego roku obrotowego. 1b. W każdym rocznym sprawozdaniu finansowym opublikowanym w okresie od dnia emisji do dnia wykupu obligacji, w informacji dodatkowej, emitent jest obowiązany wskazać i wyjaśnić istotne różnice między opublikowanymi informacjami dotyczącymi prognozy kształtowania się zobowiązań finansowych emitenta na ostatni dzień roku obrotowego, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz zobowiązaniami finansowymi emitenta wynikającymi z ksiąg rachunkowych emitenta na ten dzień. 1c. W przypadku emitenta sporządzającego skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z art. 55–63d ustawy o rachunkowości lub innymi mającymi zastosowanie przepisami o rachunkowości dotyczącymi skonsolidowanych sprawo- zdań finansowych, informacje dotyczące prognozy kształtowania się zobowiązań finansowych, o których mowa w ust. 1a, przedstawiają dodatkowo dane dotyczące grupy kapitałowej emitenta. 1d. Do propozycji nabycia załącza się oświadczenia emitenta oraz jednostki dominującej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości, wobec emitenta, sporządzone na dzień sporządzenia warunków emisji, że według ich najlepszej wiedzy informacje przekazane przez emitenta do Rejestru Zobowiązań Emitentów prowadzonego przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych zgodnie z art. 48 ust. 5e ustawy o obrocie instrumentami finansowymi są kompletne i aktualne. 1e. W przypadku emitenta będącego jednostką samorządu terytorialnego spełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 1a oraz 1b, następuje przez udostępnienie aktualnej wieloletniej prognozy finansowej oraz odpowiednio wieloletnich prognoz finansowych publikowanych w kolejnych latach. 2. W przypadku obligacji przychodowych propozycja nabycia zawiera dodatkowo informacje umożliwiające potencjalnym nabywcom zapoznanie się z przewidywanymi efektami przedsięwzięcia, które ma zostać sfinansowane z emisji tych obligacji, oraz zdolnością emitenta do wywiązywania się ze zobowiązań wynikających z tych obligacji. 3. Emitent prowadzący działalność dłużej niż rok jest obowiązany udostępnić w propozycji nabycia sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień bilansowy przypadający nie wcześniej niż 15 miesięcy przed datą udostępnienia propozycji nabycia wraz ze sprawozdaniem z badania. Emitent korzystający z możliwości połączenia sprawozdania finansowego za okres od rozpoczęcia działalności do końca przyjętego roku obrotowego ze sprawozdaniem finansowym za rok następny, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości, udostępnia pierwsze sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z badania. 4. Emitent w propozycji nabycia wskazuje również cenę emisyjną obligacji lub sposób jej ustalenia.

1. Emitent może określić w propozycji nabycia minimalną liczbę obligacji, których subskrybowanie jest wymagane dla dojścia emisji do skutku, zwaną dalej „progiem emisji”, a gdy emitent jest spółką, próg ten określa także w uchwale o emisji obligacji. 2. Jeżeli w terminie wyznaczonym do zapisywania się na obligacje nie zostanie subskrybowana co najmniej taka liczba obligacji, która spowoduje osiągnięcie progu emisji, uważa się, że emisja nie doszła do skutku. 3. O niedojściu emisji do skutku emitent jest obowiązany, w terminie 2 tygodni od ustalonego terminu przydziału, zawiadomić na swojej stronie internetowej, przesyłkami poleconymi lub przesyłkami kurierskimi wszystkich subskrybentów, jednocześnie dokonując zwrotu wpłaconych kwot za pośrednictwem rachunku bankowego, a w przypadku wpłat gotówkowych, wzywając do ich odbioru. Emitent zapewnia możliwość odbioru wpłaconych kwot, począwszy od dnia zawiadomienia, nadania przesyłki poleconej lub przesyłki kurierskiej, w miejscu ich wpłaty. Obowiązek emitenta zapewnienia możliwości odbioru wpłaconych kwot w miejscu ich wpłaty ustaje po upływie 3 miesięcy od dnia rozpoczęcia wypłat. 4. W przypadku emisji obligacji zgodnie z art. 33 pkt 1, dla której udostępniono prospekt, o niedojściu emisji do skutku emitent zawiadamia w formie ogłoszenia, udostępnianego w sposób, o którym mowa w art. 21 ust. 2 rozporządzenia 2017/1129. Rozdział 5 Zgromadzenie obligatariuszy

1. Zgromadzenie obligatariuszy zwołuje emitent:
1) w przypadku i terminie określonych w warunkach emisji;
2) na żądanie obligatariusza lub obligatariuszy reprezentujących przynajmniej
1/10 łącznej wartości nominalnej obligacji danej serii lub objętych tym samym
kodem w rozumieniu art. 55 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami
finansowymi, z wyłączeniem obligacji posiadanych przez podmioty wchodzące
w skład grupy kapitałowej emitenta w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy
o rachunkowości oraz obligacji umorzonych, zwanej dalej „skorygowaną łączną
wartością nominalną obligacji”; emitent w warunkach emisji może przyznać
prawo żądania zwołania zgromadzenia obligatariuszowi lub obligatariuszom
reprezentującym mniej niż 1/10 skorygowanej łącznej wartości nominalnej
obligacji;
3) z własnej inicjatywy.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zwołania zgromadzenia
obligatariuszy może żądać każdy z obligatariuszy.
3. Żądanie zwołania zgromadzenia obligatariuszy składa się emitentowi na
piśmie lub w postaci elektronicznej wraz z uzasadnieniem.
4. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia przedstawienia emitentowi żądania, o którym
mowa w ust. 1 pkt 2 lub ust. 2, zgromadzenie obligatariuszy nie zostanie zwołane, sąd
rejestrowy właściwy dla emitenta może, po wezwaniu emitenta do złożenia wyjaśnień
na okoliczność niezwołania zgromadzenia, upoważnić do zwołania zgromadzenia
obligatariuszy występujących z tym żądaniem. Sąd wyznaczy spośród obligatariuszy
występujących z żądaniem osobę uprawnioną do otwarcia zgromadzenia
obligatariuszy. W przypadku emitenta niepodlegającego obowiązkowi wpisu do
rejestru upoważnienie wydaje sąd rejestrowy właściwy według siedziby emitenta.

1. Zgromadzenie obligatariuszy odbywa się w siedzibie emitenta.
Zgromadzenie obligatariuszy uprawnionych z obligacji dopuszczonych do obrotu na
rynku regulowanym lub wprowadzonych do alternatywnego systemu obrotu może
odbyć się także w miejscowości będącej siedzibą podmiotu prowadzącego rynek
regulowany lub organizującego alternatywny system obrotu. Warunki emisji mogą
zawierać odmienne postanowienia dotyczące miejsca odbycia zgromadzenia
obligatariuszy, jednakże zgromadzenie może odbywać się wyłącznie na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2. W przypadku obligacji o wartości nominalnej stanowiącej równowartość co
najmniej 100 000 euro, wyrażoną w walucie polskiej lub innej, ustaloną przy
zastosowaniu średniego kursu euro lub średniego kursu tej waluty ogłaszanego przez
Narodowy Bank Polski w dniu podjęcia decyzji emitenta o emisji, dopuszczonych do
obrotu na rynku regulowanym zgromadzenie obligatariuszy może odbyć się na
terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, pod warunkiem że środki
techniczne dostępne w tym państwie członkowskim umożliwiają obligatariuszom
wykonywanie ich praw.
3. Udział w zgromadzeniu obligatariuszy może odbywać się przy wykorzystaniu
środków komunikacji elektronicznej, chyba że warunki emisji stanowią inaczej. O
udziale w zgromadzeniu obligatariuszy w sposób, o którym mowa w zdaniu
pierwszym, postanawia emitent zwołujący zgromadzenie.
4. Udział w zgromadzeniu obligatariuszy przy wykorzystaniu środków
komunikacji elektronicznej obejmuje w szczególności:
1) dwustronną komunikację w czasie rzeczywistym wszystkich osób
uczestniczących w zgromadzeniu obligatariuszy, w ramach której mogą one
wypowiadać się w toku obrad zgromadzenia obligatariuszy, przebywając w
innym miejscu niż miejsce obrad zgromadzenia obligatariuszy;
2) wykonywanie osobiście lub przez pełnomocnika prawa głosu przed lub w toku
zgromadzenia obligatariuszy.
5. Udział obligatariuszy w zgromadzeniu obligatariuszy przy wykorzystaniu
środków komunikacji elektronicznej może podlegać jedynie wymogom i
ograniczeniom, które są niezbędne do identyfikacji obligatariuszy i zapewnienia
bezpieczeństwa komunikacji elektronicznej.

1. Z przebiegu obrad zgromadzenia obligatariuszy sporządza się
protokół, który zawiera w szczególności:
1) stwierdzenie prawidłowości zwołania zgromadzenia obligatariuszy;
2) stwierdzenie zdolności zgromadzenia obligatariuszy do podejmowania uchwał;
3) wskazanie rozpatrywanych przez zgromadzenie obligatariuszy uchwał wraz
z przytoczeniem ich treści, przy czym przy każdej z uchwał należy podać:
a) łączną liczbę głosów ważnych,
b) procentowy udział wartości obligacji, z których oddano ważne głosy,
w skorygowanej łącznej wartości nominalnej obligacji,
c) liczbę głosów „za”, „przeciw” i „wstrzymujących się” oraz sformułowanie
decyzji zgromadzenia;
4) zgłoszone sprzeciwy.
2. Protokół podpisują przewodniczący zgromadzenia obligatariuszy i osoba
sporządzająca protokół. Do protokołu dołącza się listę obecności z podpisami
uczestników zgromadzenia oraz listę obligatariuszy głosujących przy wykorzystaniu
środków komunikacji elektronicznej.
3. Protokół, w którym będą zamieszczone uchwały zgromadzenia obligatariuszy
w sprawie zmiany postanowień kwalifikowanych warunków emisji, sporządza
notariusz.
4. W terminie, o którym mowa w art. 67 ust. 2, emitent publikuje na swojej
stronie internetowej protokół z przebiegu obrad zgromadzenia obligatariuszy
i udostępnia go co najmniej do dnia upływu terminu na zaskarżenie uchwał.

1. Uchwała zgromadzenia obligatariuszy, która rażąco narusza interesy
obligatariuszy lub jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, może być zaskarżona
w drodze wytoczonego przeciwko emitentowi powództwa o uchylenie uchwały.
2. Prawo do wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały zgromadzenia
obligatariuszy przysługuje obligatariuszom, którzy:
1) głosowali przeciwko uchwale i po jej podjęciu żądali zaprotokołowania
sprzeciwu;
2) bezzasadnie nie zostali dopuszczeni do uczestniczenia w zgromadzeniu
obligatariuszy;
3) nie byli obecni na zgromadzeniu obligatariuszy, w przypadku wadliwego
zwołania zgromadzenia obligatariuszy lub podjęcia uchwały w sprawie
nieobjętej porządkiem obrad.
3. Powództwo o uchylenie uchwały zgromadzenia obligatariuszy należy wnieść
w terminie miesiąca od dnia otrzymania wiadomości o uchwale, nie później jednak niż
w terminie 6 miesięcy od dnia podjęcia uchwały.
4. W przypadku obligacji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub
wprowadzonych do alternatywnego systemu obrotu termin do wniesienia powództwa
o uchylenie uchwały zgromadzenia obligatariuszy wynosi miesiąc od dnia otrzymania
wiadomości o uchwale, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia podjęcia uchwały.
5. Wytoczenie powództwa o uchylenie uchwały nie wstrzymuje jej wykonania.

1. Z chwilą wykupu obligacje podlegają umorzeniu. 2. Jeżeli emitent jest w zwłoce z wykonaniem w terminie, w całości lub części, zobowiązań wynikających z obligacji, obligacje podlegają, na żądanie obligatariusza, natychmiastowemu wykupowi w części, w jakiej przewidują świadczenie pieniężne. Obligatariusz może żądać wykupu obligacji również w przypadku niezawinionego przez emitenta opóźnienia nie krótszego niż 3 dni, chyba że warunki emisji wskażą krótszy okres. 3. Jeżeli emitent nie ustanowił zabezpieczeń w terminach wynikających z warunków emisji, obligacje podlegają, na żądanie obligatariusza, natychmiastowemu wykupowi w części, w jakiej przewidują świadczenie pieniężne. 4. W przypadku połączenia emitenta z innym podmiotem, jego podziału lub przekształcenia formy prawnej, obligacje podlegają natychmiastowemu wykupowi w części, w jakiej przewidują świadczenie pieniężne, jeżeli podmiot, który wstąpił w obowiązki emitenta z tytułu obligacji, zgodnie z ustawą nie posiada uprawnień do ich emitowania. 5. W przypadku likwidacji emitenta obligacje podlegają natychmiastowemu wykupowi z dniem otwarcia likwidacji, chociażby termin ich wykupu jeszcze nie nastąpił. W przypadku zniesienia lub podziału jednostki samorządu terytorialnego, związku tych jednostek lub jednostki władz regionalnych lub lokalnych innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, będących emitentami obligacji, odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z obligacji ponoszą solidarnie jednostki samorządu terytorialnego, związki tych jednostek albo jednostki władz regionalnych lub lokalnych innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które przejęły mienie emitenta. 6. Jeżeli emitent zobowiązał się do spełnienia świadczenia niepieniężnego, przepisy ust. 2–4 stosuje się odpowiednio, przy czym świadczenie niepieniężne zostaje przekształcone w świadczenie pieniężne. 7. Jeżeli obligacje inne niż obligacje kapitałowe zostały wyemitowane w celu ich zakwalifikowania jako składniki funduszy własnych zgodnie z przepisami rozporządzenia 575/2013 i zostały zaliczone do tych funduszy, przepisu ust. 2 nie stosuje się. 8. Jeżeli obligacje inne niż obligacje kapitałowe zostały wyemitowane w celu ich zakwalifikowania jako pozycje środków własnych zgodnie z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 i zostały zaliczone do tych środków, przepisu ust. 2 nie stosuje się. 9. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do obligacji:
1) stanowiących zobowiązania kwalifikowalne, o których mowa w art. 2 pkt 90a ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2025 r. poz. 643 i 1069);
2) które przestały spełniać wymóg, o którym mowa w art. 72c ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 575/2013.

Art. 74a. 1. Obligacje kapitałowe podlegają wykupowi w przypadku, gdy ich emitent zastrzegł prawo wykupu obligacji kapitałowych w warunkach emisji oraz uzyskał zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego na wykup obligacji kapitałowych. 2. Komisja Nadzoru Finansowego może wydać zezwolenie na wykup obligacji kapitałowych nie wcześniej niż po upływie:
1) w przypadku emitenta obligacji kapitałowych, o którym mowa w art. 27b pkt 1 i 2 – 5 lat od dnia ich emisji, zgodnie z art. 77 rozporządzenia 575/2013, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 78 ust. 4 rozporządzenia 575/2013,
2) w przypadku emitenta obligacji kapitałowych, o którym mowa w art. 27b pkt 3 i 4:
a) 5 lat od dnia ich emisji, zgodnie z art. 71 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 – w przypadku, o którym mowa w art. 27a pkt 2 lit. a,
b) 5 lat od dnia ich emisji, zgodnie z art. 73 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 – w przypadku, o którym mowa w art. 27a pkt 2 lit. b,
c) 5 lat od dnia ich emisji, zgodnie z art. 77 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 – w przypadku, o którym mowa w art. 27a pkt 2 lit. c. 3. Emitent może wykupić obligacje kapitałowe w przypadku odmowy wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego zezwolenia na ich zakwalifikowanie do funduszy własnych zgodnie z art. 52 lub art. 63 rozporządzenia 575/2013, jeżeli w warunkach emisji zawarł informację o możliwości takiego wykupu. 4. Wymogu uzyskania zezwolenia na wykup obligacji kapitałowych, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie stosuje się w przypadku określonym w art. 9 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, z późn. zm.7)).

Art. 74b. Jeżeli obligacje kapitałowe zostały wyemitowane w celu, o którym mowa w art. 27a pkt 2:
7) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 20 z 24.01.2020, str. 26 oraz Dz. Urz. UE L 405 z 02.12.2020, str. 79.
1) lit. a, emitent obligacji kapitałowych wstrzymuje wykup obligacji kapitałowych zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. j oraz ust. 9 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35,
2) lit. b, emitent obligacji kapitałowych wstrzymuje wykup obligacji kapitałowych zgodnie z art. 73 ust. 1 lit. f oraz ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35,
3) lit. c, emitent obligacji kapitałowych wstrzymuje wykup obligacji kapitałowych zgodnie z art. 77 ust. 1 lit. f oraz ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35
– w przypadku gdy powstała niezgodność z kapitałowym wymogiem wypłacalności albo gdy wykup obligacji kapitałowych prowadziłby do jej powstania.

Art. 74c. Obligacje kapitałowe stają się wymagalne w przypadku ogłoszenia upadłości albo otwarcia likwidacji emitenta obligacji kapitałowych.

1. Obligacje wieczyste stają się wymagalne w przypadku:
1) ogłoszenia upadłości albo otwarcia likwidacji emitenta;
2) zwłoki emitenta w wypłacie wynikających z obligacji świadczeń pieniężnych przysługujących obligatariuszom. 2. Emitent w warunkach emisji może wskazać inne, niż określone w ust. 1, przypadki, gdy obligacje wieczyste stają się wymagalne, lub zastrzec prawo ich wykupu. Obligacje wieczyste można wykupić nie wcześniej niż po upływie 5 lat od daty ich emisji, z zastrzeżeniem ust. 1. 3. Terminy i sposoby wykupu obligacji w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, należy wskazać w warunkach emisji obligacji wieczystych. 4. Jeżeli emitent w warunkach emisji postanowi, iż obligacje są emitowane w celu ich zakwalifikowania jako składniki funduszy własnych zgodnie z przepisami rozporządzenia 575/2013, oraz wyemitowane obligacje zostały zaliczone do takich funduszy, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się. 5. Jeżeli emitent w warunkach emisji postanowi, że obligacje są emitowane w celu ich zakwalifikowania jako pozycje środków własnych zgodnie z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 oraz wyemitowane obligacje zostały zaliczone do środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się. 6. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do obligacji:
1) stanowiących zobowiązania kwalifikowalne, o których mowa w art. 2 pkt 90a ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
2) które przestały spełniać wymóg, o którym mowa w art. 72c ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 575/2013.

1. Funkcję banku-reprezentanta może pełnić wyłącznie bank krajowy lub instytucja kredytowa posiadające kapitał własny w wysokości nie niższej niż równowartość 10 000 000 euro, wyrażona w walucie polskiej, ustalona przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w ostatnim dniu sprawozdawczym. 2. Bankiem-reprezentantem dla danej emisji obligacji nie może być bank krajowy lub instytucja kredytowa:
1) której członkowie organów nadzoru lub zarządu są dłużnikami emitenta;
2) będąca oferującym w rozumieniu art. 2 lit. i rozporządzenia 2017/1129 papiery wartościowe danego emitenta;
3) z którą emitent zawarł umowę o oferowanie papierów wartościowych, o której mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
4) której więcej niż 20 % członków organów nadzoru lub zarządu pełni jednocześnie funkcje członka organu stanowiącego, nadzoru lub zarządu emitenta;
5) posiadająca więcej niż 10 % akcji lub udziałów emitenta lub podmiotu dominującego lub zależnego w stosunku do emitenta w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości;
6) której więcej niż 10 % akcji lub udziałów jest łącznie w posiadaniu emitenta, członków jego organów stanowiących, nadzoru lub zarządu oraz któregokolwiek z właścicieli emitenta, albo gdy więcej niż 10 % akcji lub udziałów podmiotu dominującego lub zależnego w stosunku do banku krajowego lub instytucji kredytowej, w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, znajduje się w posiadaniu tych podmiotów lub osób;
7) na której sytuację finansową lub sytuację finansową podmiotu dominującego lub zależnego w stosunku do niego, w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, w sposób znaczący, pośrednio lub bezpośrednio, mogłaby wpłynąć sytuacja finansowa emitenta. 3. Ograniczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 6, nie mają zastosowania do posiadanych przez Skarb Państwa akcji lub udziałów:
1) emitenta;
2) banku-reprezentanta;
3) podmiotu dominującego lub zależnego, w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, w stosunku do podmiotów określonych w pkt 1 i 2. 4. W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 2, bank-
-reprezentant jest obowiązany, w terminie miesiąca od ich wystąpienia, do usunięcia powstałych przeszkód. Jeżeli usunięcie tych przeszkód nie jest możliwe, emitent powinien rozwiązać umowę o reprezentację w terminie nie dłuższym niż kolejne 2 miesiące, nie wcześniej jednak niż przed zawarciem umowy o reprezentację z nowym bankiem krajowym lub instytucją kredytową. 5. W terminie 2 miesięcy od dnia zawieszenia działalności banku-reprezentanta lub otwarcia jego likwidacji emitent jest obowiązany do zawarcia umowy o reprezentację z nowym bankiem krajowym lub instytucją kredytową. Z chwilą zawarcia nowej umowy, umowa z dotychczasowym bankiem krajowym lub instytucją kredytową ulega rozwiązaniu.

1. Emitent jest obowiązany do:
1) udostępniania bankowi-reprezentantowi rocznych sprawozdań finansowych
wraz ze sprawozdaniem z badania, a w przypadku emitenta sporządzającego
skonsolidowane sprawozdanie finansowe również to sprawozdanie;
2) składania bankowi-reprezentantowi, w odstępach czasu nie dłuższych niż
3 miesiące, okresowego sprawozdania z wykonania obowiązków wynikających
z warunków emisji;
3) zawiadamiania banku-reprezentanta – w przypadku ustanowienia zabezpieczenia
wierzytelności wynikających z obligacji danej emisji – o zmianach dotyczących
ustanowionego zabezpieczenia, w tym o istotnych zmianach wartości
przedmiotu zabezpieczenia.
2. Przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do emitentów, których papiery
wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone
do alternatywnego systemu obrotu, a w przypadku informacji podlegających
przekazaniu do publicznej wiadomości w trybie określonym w ustawie z dnia 29 lipca
2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do
zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych lub regulaminie
alternatywnego systemu obrotu nie stosuje się również przepisu ust. 1 pkt 3.