§ 1. Sędziemu ubiegającemu się o mandat posła albo senatora, albo
radnego udziela się urlopu bezpłatnego na czas kampanii wyborczej.
§ 2. Sędzia, który został mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia
funkcji w organach państwowych, samorządu terytorialnego, w służbie
dyplomatycznej, konsularnej lub w organach organizacji międzynarodowych oraz
ponadnarodowych działających na podstawie umów międzynarodowych
ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, jest obowiązany zrzec się
niezwłocznie swojego urzędu, chyba że przechodzi w stan spoczynku.
§ 3. Sędzia, który zrzekł się urzędu z przyczyn określonych w § 2, może
powrócić na urząd sędziego i poprzednio zajmowane stanowisko, jeżeli przerwa
w pełnieniu obowiązków sędziego nie przekracza dziewięciu lat, chyba że pełnił funkcje sędziowskie lub prokuratorskie w międzynarodowych lub
ponadnarodowych organach sądowych.
§ 4. W przypadku przewidzianym w § 3, Krajowa Rada Sądownictwa,
z inicjatywy zainteresowanego, przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej wniosek o powołanie byłego sędziego na urząd sędziego, chyba że nie
spełnia on warunków wymaganych do powołania na urząd sędziego. Po powołaniu
na urząd, sędziemu wyznacza się poprzednio zajmowane stanowisko i miejsce
służbowe, niezależnie od liczby stanowisk sędziowskich w danym sądzie.
§ 5. W razie odmowy przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej
wniosku, o którym mowa w § 4, zainteresowanemu służy skarga do Sądu
Najwyższego.
§ 6. Przepisów § 2–5 nie stosuje się do powołania sędziego na stanowisko
podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W takim przypadku, na
okres pełnienia tego stanowiska, sędziego deleguje się do Ministerstwa
Sprawiedliwości na zasadach określonych w art. 77 § 1.