§ 1. Sędzia powinien mieszkać w miejscowości będącej siedzibą
sądu, w którym pełni służbę.
§ 2. Prezes sądu okręgowego w stosunku do sędziego sądu rejonowego oraz
sędziego sądu okręgowego, prezes sądu apelacyjnego w stosunku do sędziego tego
sądu, a Minister Sprawiedliwości w stosunku do prezesa sądu okręgowego
i prezesa sądu apelacyjnego, w uzasadnionych przypadkach, może wyrazić zgodę
na zamieszkanie sędziego w innej miejscowości.
§ 3. W razie uzyskania zgody, o której mowa w § 2, sędziemu przysługuje
zwrot kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania do siedziby sądu, wydziału
zamiejscowego oraz ośrodka zamiejscowego utworzonego poza siedzibą sądu,
ustalonych na zasadach obowiązujących przy ustalaniu wysokości należności
przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
§ 4. Zwrot kosztów, o których mowa w § 3, nie przysługuje, jeżeli zmiana
miejsca służbowego nastąpiła w wyniku orzeczenia kary dyscyplinarnej, o której
mowa w art. 109 § 1 pkt 4, oraz orzeczenia sądu dyscyplinarnego o przeniesieniu
sędziego na inne miejsce służbowe ze względu na powagę stanowiska, chyba że
przeniesienie było niezawinione przez sędziego.