1. Planowane koszty robót budowlanych oblicza się metodą wskaźnikową, jako sumę iloczynów wskaźnika ce- nowego i liczby jednostek odniesienia, według wzoru: WRB = ∑ (WCi × ni) w którym poszczególne symbole oznaczają: WRB – wartość planowanych kosztów robót budowlanych; WCi – wskaźnik cenowy i-tego składnika kosztów; ni – liczbę jednostek odniesienia dla i-tego składnika kosztów. 2. Podstawę obliczenia planowanych kosztów robót budowlanych stanowią:
1) program funkcjonalno-użytkowy;
2) wskaźniki cenowe. 3. Składniki kosztów ustala się z uwzględnieniem struktury systemu klasyfikacji Wspólnego Słownika Zamówień, sto- sując, w zależności od zakresu i rodzaju robót budowlanych objętych zamówieniem, odpowiednio grupy, klasy lub katego- rie robót określonych we Wspólnym Słowniku Zamówień. 4. Jeżeli zamówienie na roboty budowlane obejmuje budowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351), to składniki kosztów odpowiadają co najmniej grupom robót w rozumieniu Wspólnego Słownika Zamówień i obejmują:
1) koszty robót przygotowania terenu;
2) koszty robót budowy obiektów podstawowych;
2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 17.12.2003, str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 6, str. 72, Dz. Urz. UE L 235 z 30.08.2006, str. 24, Dz. Urz. UE L 74 z 15.03.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14 oraz Dz. Urz. UE L 387 z 19.11.2020, str. 29. Dziennik Ustaw –5– Poz. 2458
3) koszty robót instalacyjnych;
4) koszty robót wykończeniowych;
5) koszty robót związanych z zagospodarowaniem terenu i budową obiektów pomocniczych. 5. Wskaźnik cenowy danego składnika kosztów określa się na podstawie danych rynkowych lub w przypadku braku takich danych – na podstawie powszechnie stosowanych katalogów i informatorów cenowych. 6. Liczbę jednostek odniesienia określa się na podstawie programu funkcjonalno-użytkowego.