1. Po upływie okresu, o którym mowa w art. 43x § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonaw- czy, nośnik oraz całą dokumentację, o której mowa w § 4 ust. 1, podmiot dozorujący przesyła do sądu, który wydał orze- czenie o wykonaniu kary, środka karnego lub środka zabezpieczającego w systemie dozoru elektronicznego, elektronicznej kontroli miejsca pobytu w związku z przerwą w wykonaniu kary pozbawienia wolności, a w sprawie, w której zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego udzieliła komisja penitencjarna – do sądu peni- tencjarnego właściwego do wykonania tej decyzji. 2. Osoba upoważniona przez prezesa sądu dokonuje sprawdzenia nośnika przez próbę odtworzenia zapisanych na nim danych w ciągu 60 dni od dnia jego otrzymania. 3. W przypadku stwierdzenia, że zapis danych na nośniku jest prawidłowy, nośnik ten dołącza się do akt sprawy, w któ- rej dozór elektroniczny był orzeczony, a w sprawie, w której zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego udzieliła komisja penitencjarna – do akt sprawy, w której dozór elektroniczny był wykonywany. Do akt sprawy można dołączyć wydrukowane wszystkie informacje zapisane na nośniku. 4. W przypadku stwierdzenia uszkodzenia nośnika lub braku możliwości odtworzenia danych upoważniony sędzia zarzą- dza przesłanie przez podmiot dozorujący nowego nośnika wraz z kopią zarchiwizowanych danych i zwraca uszkodzony nośnik. Uszkodzony nośnik po otrzymaniu przez podmiot dozorujący niezwłocznie niszczy się, uniemożliwiając odczyt danych. 5. Nośnik z kopią zapisu zarchiwizowanych danych podmiot dozorujący przekazuje do sądu bez zbędnej zwłoki.